Anandamakaranda - User contributions [en]

Katha

2026-09-27T18:14:11Z

Chandrashekars: Automated update via color-coded pipeline

<div class="gr-doc-title">काठकोपनिषद्भाष्यम्</div>
__TOC__


== टीकाः ==
* [[Katha/Vyakhya/VyasatirthaVivarana|श्रीव्यासतीर्थविरचितविवरणम्]]
* [[Katha/Vyakhya/VadirajaPrakashika|श्रीमद्वादिराजपूज्यचरणविरचिता प्रकाशिका]]
* [[Katha/Vyakhya/VedeshatirthaVivarana|श्रीवेदेशतीर्थविरचितविवरणम्]]
* [[Katha/Vyakhya/RaghavendraKhandartha|श्रीराघवेन्द्रतीर्थविरचितकाठकोपनिषत्खण्डार्थः]]
* [[Katha/Vyakhya/VaradatirthaCommentary|श्रीवरदतीर्थविरचितकाठकभाष्यसम्बन्धः]]


== प्रथमोऽध्यायः ==

=== प्रथमावल्ली ===
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V01" data-block-id="Katha-3" data-label="उपनिषद्">॥ हरिः ओ३म् ॥उशन् ह वै वाजश्रवसः सर्ववेदसं ददौ । तस्य ह नचिकेता नाम पुत्र आस । तं ह कुमारं सन्तं दक्षिणासु नीयमानासु श्रद्धाऽऽविवेश ॥ १ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V02" data-block-id="Katha-4">सोऽमन्यत- पीतोदका जग्धतृणा दुग्धदोहा निरिन्द्रियाः ।अनन्दा नाम ते लोकास्तान् स गच्छति ता ददत् ॥२॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V03" data-block-id="Katha-5">स होवाच पितरं तात कस्मै मां दास्यसीति द्वितीयं तृतीयम् । तं होवाच मृत्यवे त्वा ददानीति ॥ ३ ॥</div>

==== श्रीमदानन्दतीर्थभगवत्पादाचार्यविरचितं काठकोपनिषद्भाष्यम् ====

==== मङ्गलाचरणम् ====
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C01_S01_V01">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C01_S01_V01_B01" data-block-id="Katha-8" data-parent-verse="KKN_C01_S01_V01" data-covers-verses="KKN_C01_S01_V01 KKN_C01_S01_V02 KKN_C01_S01_V03">ओ३म् ॥ नमो भगवते तस्मै सर्वतः परमाय ते ।सर्वप्राणिहृदिस्थाय वामनाय नमो नमः ॥ * ॥</div>
</div>

==== यागस्य मोक्षसाधनत्वप्रतिपादनम् ====
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C01_S01_V01">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C01_S01_V01_B02" data-block-id="Katha-10" data-parent-verse="KKN_C01_S01_V01" data-covers-verses="KKN_C01_S01_V01 KKN_C01_S01_V02 KKN_C01_S01_V03">अग्नौ विष्णुं सदा ध्यायंस्त्रिशोऽग्निं नाचिकेतकम् ।यश्चयीत स तु प्राप्य स्वर्गं तत्र भयातिगः ।उष्य मन्वन्तरं कालम् अमृतत्वं भजेत् क्रमात्' इति ब्रह्मसारे ॥इच्छन् वाजश्रवोनप्ता ददौ सर्वस्वदक्षिणाम् ।उद्दालकः स्वर्गलोकं ददौ गाश्च निरिन्द्रियाः ॥ * ॥मां दत्त्वाऽपि न ते गावो दातव्या ईदृशा इति ।उवाच पुत्रस्तं बालस्तं शशाप पिता स्वयम् ॥ * ॥</div>
</div>

==== उद्दालकशापस्य नचिकेतसः प्रतिक्रिया ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V04" data-block-id="Katha-12" data-label="उपनिषत्">बहूनामेमि प्रथमो बहूनामेमि मध्यमः ।किंस्विद् यमस्य कर्तव्यं यन्मयाऽद्य करिष्यति ॥ ४॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V05" data-block-id="Katha-13">अनुपश्य यथा पूर्वे प्रतिपश्य तथाऽपरे ।सस्यमिव मर्त्यः पच्यते सस्यमिव जायते पुनः ॥ ५॥</div>

==== अतिथिसत्कारस्य प्राशस्त्यप्रतिपादनम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V06" data-block-id="Katha-15">वैश्वानरः प्रविशत्यतिथिर्ब्राह्मणो गृहान् ।तस्यैतां शान्तिं कुर्वन्ति हर वैवस्वतोदकम् ॥ ६ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V07" data-block-id="Katha-16">आशाप्रतीक्षे सङ्गतं सूनृतां चेष्टापूर्ते पुत्रपशूंश्च सर्वान् ।एतद् वृङ्क्ते पुरुषस्याल्पमेधसो यस्यानश्नन् वसति ब्राह्मणो गृहे ॥ ७ ॥</div>
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C01_S01_V04">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C01_S01_V04_B01" data-block-id="Katha-17" data-parent-verse="KKN_C01_S01_V04" data-covers-verses="KKN_C01_S01_V04 KKN_C01_S01_V05 KKN_C01_S01_V06 KKN_C01_S01_V07" data-label="भाष्यम्">स जगाम यमं बालो ब्रह्मचारी यमस्य तु ।पत्न्या सम्पूज्यमानोऽपि जग्राहार्घ्यादिकं न तु ।आगते तु यमे प्राह यमं सोदकमाहर ॥ * ॥</div>
</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V08" data-block-id="Katha-18" data-label="उपनिषत्">तिस्रो रात्रीर्यदवात्सीर्गृहे मे अनश्नन् ब्रह्मन्नतिथिर्नमस्यः ।नमस्तेऽस्तु ब्रह्मन् स्वस्ति मेऽस्तु तस्मात् प्रति त्रीन् वरान् वृणीष्व ॥ ८ ॥</div>

==== नचिकेतसा प्रार्थितः प्रथमो वरः ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V09" data-block-id="Katha-20">शान्तसङ्कल्पः सुमना यथा स्याद् वीतमन्युर्गौतमो माऽभि मृत्यो ।त्वत्प्रसृष्टं माऽभि वदेत् प्रतीत एतत् त्रयाणां प्रथमं वरं वृणे ॥ ९ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V10" data-block-id="Katha-21">यथा पुरस्ताद् भविता प्रतीत औद्दालकिरारुणिर्मत्प्रसृष्टः ।सुखं रात्रीः शयिता वीतमन्युस्त्वां ददृशिवान् मृत्युमुखात् प्रमुक्तम् ॥१०॥</div>

==== नचिकेतसा प्रार्थितो द्वितीयो वरः ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V11" data-block-id="Katha-23">स्वर्गे लोके न भयं किञ्चनास्ति न तत्र त्वं न जरया बिभेति ।उभे तीर्त्वा अशनायापिपासे शोकातिगो मोदते स्वर्गलोके ॥ ११ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V12" data-block-id="Katha-24">स त्वमग्निं स्वर्ग्यमध्येषि मृत्यो प्र ब्रूहि तं श्रद्दधानाय मह्यम् ।स्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्त एतद् द्वितीयेन वृणे वरेण ॥ १२ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V13" data-block-id="Katha-25">प्र ते ब्रवीमि तदु मे निबोध स्वर्ग्यमग्निं नचिकेतः प्रजानन् ।अनन्तलोकाप्तिमथो प्रतिष्ठां विद्धि त्वमेतं निहितं गुहायाम् ॥ १३ ॥</div>

==== लोकादिमग्निं तमुवाच तस्मै ====
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C01_S01_V08">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C01_S01_V08_B01" data-block-id="Katha-27" data-parent-verse="KKN_C01_S01_V08" data-covers-verses="KKN_C01_S01_V08 KKN_C01_S01_V09 KKN_C01_S01_V10 KKN_C01_S01_V11 KKN_C01_S01_V12 KKN_C01_S01_V13" data-label="भाष्यम्">इत्युक्तः स यमस्तं तु सम्पूज्यादाद् वरत्रयम् ।सौमनस्यं पितुश्चैव नाचिकेताग्निगं हरिम् ।मृते स्थितं च तं विष्णुमिति प्रादाद् वरत्रयम्' ॥इति गतिसारे ॥ * ॥अग्र्यत्वादग्निनामाऽसौ नाचिकेताग्निगो हरिः ।लोको विष्णोरनन्तस्य तज्ज्ञानान्नित्य आप्यते ॥</div>
</div>
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C01_S01_V13">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C01_S01_V13_B02" data-block-id="Katha-28" data-parent-verse="KKN_C01_S01_V13" data-covers-verses="KKN_C01_S01_V08 KKN_C01_S01_V09 KKN_C01_S01_V10 KKN_C01_S01_V11 KKN_C01_S01_V12 KKN_C01_S01_V13">प्रतिष्ठा सर्वलोकस्य स विष्णुस्सर्वहृद्गतः ।स एव सर्वलोकादिस्तं ज्ञात्वा मुच्यते ध्रुवम्' ॥ इति च ॥ * ॥</div>
</div>

==== इष्टकास्थितभगवद्रूपविषयकप्रश्नः ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V14" data-block-id="Katha-30" data-label="उपनिषद्">लोकादिमग्निं तमुवाच तस्मै या इष्टका यावतीर्वा यथा वा ।स चापि तत् प्रत्यवदद् यथोक्तम् अथास्य मृत्युः पुनराह तुष्टः ॥ १४ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V15" data-block-id="Katha-31">तमब्रवीत् प्रीयमाणो महात्मा वरं तवेहाद्य ददामि भूयः ।तवैव नाम्ना भविताऽयमग्निः सृ(शृ)ङ्कां चेमामनेकरूपां गृहाण ॥ १५ ॥</div>

==== नाचिकेताग्निचयनानुष्ठातृफलनिरूपणम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V16" data-block-id="Katha-33">त्रिनाचिकेतस्त्रिभिरेत्य सन्धिं त्रिकर्मकृत् तरति जन्ममृत्यू ।ब्रह्मजज्ञं देवमीड्यं विदित्वा निचाय्येमां शान्तिमत्यन्तमेति ॥ १६ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V17" data-block-id="Katha-34">त्रिनाचिकेतस्त्रयमेतद् विदित्वा य एवं विद्वांश्चिनुते नाचिकेतम् ।स मृत्युपाशान् पुरतः प्रणोद्य शोकातिगो मोदते स्वर्गलोके ॥ १७ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V18" data-block-id="Katha-35">एष तेऽग्निर्नचिकेतः स्वर्ग्यो यमवृणीथा द्वितीयेन वरेण ।एतमग्निं तवैव प्रवक्ष्यन्ति जनासस्तृतीयं वरं नचिकेतो वृणीष्व ॥ १८ ॥</div>
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C01_S01_V14">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C01_S01_V14_B01" data-block-id="Katha-36" data-parent-verse="KKN_C01_S01_V14" data-covers-verses="KKN_C01_S01_V14 KKN_C01_S01_V15 KKN_C01_S01_V16 KKN_C01_S01_V17 KKN_C01_S01_V18" data-label="भाष्यम्">या इष्टका या इष्टकादेवताः ।इष्टकादेवतां विष्णुं षष्ट्युत्तरशतत्रिकम् ।यथावदेव विज्ञाय मुच्यते कर्मबन्धनाद् ॥ इति च ॥ * ॥</div>
</div>
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C01_S01_V16">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C01_S01_V16_B02" data-block-id="Katha-37" data-parent-verse="KKN_C01_S01_V16" data-covers-verses="KKN_C01_S01_V14 KKN_C01_S01_V15 KKN_C01_S01_V16 KKN_C01_S01_V17 KKN_C01_S01_V18">त्रिभिरेत्य सन्धिम् वेदैरविरुद्धः । वेदोक्तप्रकारेण भगवत्तत्त्वादिकं जानन्नित्यर्थः । त्रिकर्मकृत् यज्ञदानतपःकर्ता ।यज्ञदानतपःकर्म न त्याज्यं कार्यमेव तत् ।इति वचनात् ॥*॥</div>
</div>
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C01_S01_V17">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C01_S01_V17_B03" data-block-id="Katha-38" data-parent-verse="KKN_C01_S01_V17" data-covers-verses="KKN_C01_S01_V14 KKN_C01_S01_V15 KKN_C01_S01_V16 KKN_C01_S01_V17 KKN_C01_S01_V18">त्रयमेतद् या इष्टका इत्यादि ।</div>
</div>

==== 'ब्रह्मजज्ञः' इति भगवन्नामनिरुक्तिः ====
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C01_S01_V16">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C01_S01_V16_B04" data-block-id="Katha-40" data-parent-verse="KKN_C01_S01_V16" data-covers-verses="KKN_C01_S01_V14 KKN_C01_S01_V15 KKN_C01_S01_V16 KKN_C01_S01_V17 KKN_C01_S01_V18">'ब्रह्मेति वेद उद्दिष्टस्तस्माद् व्यक्तो यतो हरिः ।ब्रह्मजस्तेन कथितः स एव ज्ञोऽखिलज्ञतः' ॥इति नामनिरुक्तौ ॥ * ॥अनेकरूपां स्वर्णमयीम्– बहुरूपं च पुरटं कार्तस्वरमितीर्यते । इत्यभिधानम् ।'यमोऽनुवादसन्तुष्टो वह्नेस्तन्नामतामपि ।सृङ्कां३ स्वर्णमयीं चैव कण्ठमालाम् अदाद् विभुः ॥' इति पाद्मे ॥ * ॥</div>
</div>

==== नचिकेतसा याचितस्य अग्न्यन्तर्गतब्रह्मविद्याख्यद्वितीयवरस्य निरूपणम् ====
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C01_S01_V14">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C01_S01_V14_B05" data-block-id="Katha-42" data-parent-verse="KKN_C01_S01_V14" data-covers-verses="KKN_C01_S01_V14 KKN_C01_S01_V15 KKN_C01_S01_V16 KKN_C01_S01_V17 KKN_C01_S01_V18">लोकादिः, प्रतिष्ठा, ब्रह्मजज्ञः, अनन्तलोकाप्तिः इत्यादिविशेषणैश्च भगवानेव । स्तोममहदुरुगायं प्रतिष्ठाम्४ इति परामर्शाच्च । भगवतो ह्युरुगायनाम प्रसिद्धम् । गुहानिहितत्वं च तस्यैव विशेषतः प्रसिद्धम् ॥न चाग्निपरिज्ञानमात्रेणानन्तलोकाप्तिः, भगवज्ज्ञानं विना ।‘तद् वा एतदक्षरं गार्ग्यविदित्वाऽस्मिन् लोके जुहोति यजते तपस्तप्यते बहूनि वर्षसहस्राणि अन्तवदेवास्य तद् भवति’ इत्यादिश्रुतेः । न च मुख्ये सति अमुख्यार्थो युज्यते ॥</div>
</div>

==== नचिकेतसा याचितस्य तृतीयवरस्य निरूपणम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V19" data-block-id="Katha-44" data-label="उपनिषद्">येयं प्रेते विचिकित्सा मनुष्ये अस्तीत्येके नायमस्तीति चैके ।एतद् विद्यामनुशिष्टस्त्वयाऽहं वराणामेष वृतस्तृतीयः ॥ १९ ॥</div>

==== भगवज्ज्ञानस्य दुःसाध्यत्वात् तत्रैव नचिकेतसाऽऽग्रहप्रदर्शनम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V20" data-block-id="Katha-46">देवैरत्रापि विचिकित्सितं पुरा न हि सुज्ञेयो अणुरेष धर्मः ।अन्यं वरं नचिकेतो वृणीष्व मा मोपरोत्सीरति मा सृजैनम् ॥ २०॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V21" data-block-id="Katha-47">देवैरत्रापि विचिकित्सितं किल त्वं च मृत्यो यन्न सुज्ञेयमात्थ ।वक्ता चास्य त्वादृगन्यो न लभ्यो नान्यो वरस्तुल्य एतस्य कश्चित् ॥ २१ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V22" data-block-id="Katha-48">शतायुषः पुत्रपौत्रान् वृणीष्व बहून् पशून् हस्तिहिरण्यमश्वान् ।भूमेर्महदायतनं वृणीष्व स्वयं च जीव शरदो यावदिच्छसि ॥ २२ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V23" data-block-id="Katha-49">एतत्तुल्यं यदि मन्यसे वरं वृणीष्व वित्तं चिरजीविकां च ।महाभूमौ नचिकेतस्त्वमेधि कामानां त्वा कामभाजं करोमि ॥ २३ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V24" data-block-id="Katha-50">ये ये कामा दुर्लभा मर्त्यलोके सर्वान् कामांश्छन्दतः प्रार्थयस्व ।इमा रामाः सरथाः सतूर्या न हीदृशा लम्भनीया मनुष्यैः ।आभिर्मत्प्रत्ताभिः परिचारयस्व नचिकेतो मरणं माऽनु प्राक्षीः ॥ २४ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V25" data-block-id="Katha-51">श्वोऽभावा मर्त्यस्य यदन्तकैतत् सर्वेन्द्रियाणां जरयन्ति तेजः ।अपि सर्वं जीवितमल्पमेव तवैव वाहास्तव नृत्तगीतम् ॥ २५ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V26" data-block-id="Katha-52">न वित्तेन तर्पणीयो मनुष्यो लप्स्यामहे वित्तमद्राक्ष्म चेत् त्वाम् ।जीविष्यामो यावदीशिष्यसि त्वं वरस्तु मे वरणीयः स एव ॥ २६ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V27" data-block-id="Katha-53">अजीर्यताममृतानामुपेत्य जीर्यन्मर्त्यः क्वाधःस्थः प्रजानन् ।अभिद्ध्यायन् वर्णरतिप्रमोदानतिदीर्घे जीविते को रमेत ॥ २७ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S01_V28" data-block-id="Katha-54">यस्मिन्निदं विचिकित्सन्ति मृत्यो साम्पराये महति ब्रूहि नस्तत् ।योऽयं वरो गूढमनुप्रविष्टो नान्यं तस्मान्नचिकेता वृणीते ॥ २८ ॥</div>
<div class="gr-author-note" id="Katha-55">इति श्रीकाठकोपनिषदि प्रथमाध्याये प्रथमा वल्ली समाप्ता ॥</div>

=== द्वितीयावल्ली ===

==== प्रेतशब्दार्थकथनम् ====
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-None">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C01_S02_I_B01" data-block-id="Katha-58" data-parent-verse="None" data-label="भाष्यम्">‘प्रेते मुक्ते मनुष्ये नियामकत्वेन भगवानस्ति’ इति ज्ञानिनो वदन्ति, नास्तीत्यज्ञाः । तस्य नियामकस्य रूपं यथावत् अहं विद्याम् ॥‘अस्य विस्रंसमानस्य शरीरस्थस्य देहिनः ।देहाद् विमुच्यमानस्य किमत्र परिशिष्यते, एतद्वै तत्’ इति परिहाराच्च मुक्ते स्थितो भगवान् पृच्छ्यत इति सिद्धम् । देहाद् विशेषेण मोचनं नाम मुक्तिरेव । मुक्तेरपि मरणात्मकत्वाद् ‘मरणम्’ इत्यपि भवति । स्थूलदेहपरित्यागस्तु विस्रंसमानस्य इत्यनेनैवोक्तो भवति ॥</div>
</div>

==== अग्निस्थपरमात्मज्ञानस्य पृथक्कथने कारणप्रदर्शनम् ====
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-None">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C01_S02_I_B02" data-block-id="Katha-60" data-parent-verse="None">अग्निस्थं परमात्मानं सामान्याज्ञानतोऽपि तु ।अजानतस्तु मुक्तौ च जीवान्तःस्थितमीश्वरम् ॥नियामकं च जीवानां मुक्तानामपि सर्वदा ।गुणान् सर्वोत्तमत्वादीनविज्ञाय हरेस्तथा ॥नैव मुक्तिर्भवेत् तस्मात् कृच्छ्रात् तदवदद् यमः ।तस्य गोप्यत्वविज्ञप्त्यै तथाऽप्यग्निस्थवेदनात् ।सुखाधिक्यं भवेन्मुक्तौ तस्मात् तत् पृथगीरितम् ॥’ इति तत्त्वसारे ॥</div>
</div>

==== मुक्तामुक्तनियामकभगवदुपदेश एव तृतीयवरः ====
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-None">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C01_S02_I_B03" data-block-id="Katha-62" data-parent-verse="None">स्थाणुमन्येऽनु संयन्ति यथाकर्म यथाश्रुतम् इत्युक्त्वा य एषु सुप्तेषु जागर्ति कामं कामं पुरुषो निर्मिमाणः इति वचनाच्च जीवेषु स्थितो भगवान् पृच्छ्यत इति सिद्धम् । मृतजीवे स्थितो मुक्तजीवे स्थितश्चोभयात्मको भगवान् विवक्षित इत्येतस्माच्चाविरोधः– ‘गुह्यं तत् परमं ब्रह्म म्रियमाणं शरीरिणम् ।सम्प्राप्तमपि जीवेषु जागर्ति स्वपितेष्वपि ॥’ इति ब्रह्माण्डे ॥*॥धारकत्वाद् धर्मो भगवान् ॥ ॥ मरणे स्थितं भगवन्तं माऽनुप्राक्षीः ॥ ॥ महति साम्पराये मुक्तौ ॥ * ॥</div>
</div>

==== ब्रह्मविद्या-भोगपदार्थ-विवेचनम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S02_V01" data-block-id="Katha-64" data-label="उपनिषद्">ओम् ॥ अन्यच्छ्रेयोऽन्यदुतैव प्रेयस्ते उभे नानार्थे पुरुषं सिनीतः ।तयोः श्रेय आददानस्य साधु भवति हीयतेऽर्थाद् य उ प्रेयो वृणीते ॥ १ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S02_V02" data-block-id="Katha-65">श्रेयश्च प्रेयश्च मनुष्यमेतस्तौ सम्परीत्य विविनक्ति धीरः ।श्रेयो धीरोऽभि प्रेयसो वृणीते प्रेयो मन्दो योगक्षेमान् वृणीते ॥ २ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S02_V03" data-block-id="Katha-66">स त्वं प्रियान् प्रियरूपांश्च कामान् अभिध्यायन्नचिकेतोऽत्यस्राक्षीः(न्यत्प्राक्षीः) ।नैतां सृङ्कां वित्तमयीमवाप्तो यस्यां मज्जन्ति बहवो मनुष्याः ॥ ३ ॥</div>

==== ज्ञानाज्ञानमध्ये आन्तर्यप्रदर्शनम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S02_V04" data-block-id="Katha-68">दूरमेते विपरीते विषूची अविद्या या च विद्येति ज्ञाता ।विद्याभीप्सितं नचिकेतसं मन्ये न त्वा कामा बहवो लोलुपन्तः ॥ ४ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S02_V05" data-block-id="Katha-69">अविद्यायामन्तरे वर्तमानाः स्वयं धीराः पण्डितं मन्यमानाः ।दन्द्रम्यमाणाः परियन्ति मूढा अन्धेनैव नीयमाना यथाऽन्धाः ॥ ५ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S02_V06" data-block-id="Katha-70">न साम्परायः प्रतिभाति बालं प्रमाद्यन्तं वित्तमोहेन मूढम् ।अयं लोको नास्ति पर इति मानी पुनःपुनर्वशमापद्यते मे ॥ ६ ॥</div>

==== तत्त्वज्ञानस्य दुस्साध्यत्वप्रतिपादनम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S02_V07" data-block-id="Katha-72">श्रवणायापि बहुभिर्यो न लभ्यः शृण्वन्तोऽपि बहवो यं न विद्युः ।आश्चर्योऽस्य वक्ता कुशलोऽस्य लब्धाऽऽश्चर्यो ज्ञाता कुशलानुशिष्टः ॥ ७ ॥</div>
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C01_S02_V01">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C01_S02_V01_B01" data-block-id="Katha-73" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V01" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V01 KKN_C01_S02_V02 KKN_C01_S02_V03 KKN_C01_S02_V04 KKN_C01_S02_V05 KKN_C01_S02_V06 KKN_C01_S02_V07" data-label="भाष्यम्">सृङ्कां शृङ्खलाम् ॥ * ॥</div>
</div>

==== सुज्ञानिनैव सम्यग्भगवदुपदेशप्राप्तिरुत्तमा ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S02_V08" data-block-id="Katha-75">न नरेणावरः प्रोक्त एष सुज्ञेयो बहुधा चिन्त्यमानः ।अनन्यप्रोक्ते गतिरत्र ना- स्त्यणीयान् ह्यतर्क्यमणुप्रमाणात् ।। ८ ।।</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S02_V09" data-block-id="Katha-76">नैषा तर्केण मतिरापनेया प्रोक्ताऽन्येनैव सुज्ञानाय प्रेष्ठ ।यां त्वमापः सत्यधृतिर्बतासि त्वादृङ् नो भूयान्नचिकेतः प्रष्टा ।। ९ ।।</div>
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C01_S02_V08">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C01_S02_V08_B01" data-block-id="Katha-77" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V08" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V08 KKN_C01_S02_V09" data-label="भाष्यम्">अन्यो भगवान् अन्योऽहम् इति अजानन् अनन्यः , तेन प्रोक्ते गतिर्ज्ञानं नास्ति । प्रोक्ताऽन्येनैव सुज्ञानाय प्रेष्ठ इति वाक्यशेषात् ।। * ।।'जीवानां चैव विष्णोश्च यो न वेत्ति भिदां पुमान् ।तदनुव्रताश्च ये केचित् तेषां ज्ञानं न जायते' इति ब्रह्मवैवर्ते ।। * ।।</div>
</div>

==== यमस्य सुज्ञानित्वनिरूपणम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S02_V10" data-block-id="Katha-79" data-label="उपनिषद्">जानाम्यहं शेवधिरित्यनित्यं न ह्यध्रुवैः प्राप्यते हि ध्रुवं तत् ।ततो मया नचिकेतश्चितोऽग्निरनित्यैर्द्रव्यैः प्राप्तवानस्मि नित्यम् ॥ १० ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S02_V11" data-block-id="Katha-80">कामस्याऽप्तिं जगतः प्रतिष्ठां क्रतोरानन्त्यमभयस्य पारम् ।स्तोममहदुरुगायं प्रतिष्ठां दृष्ट्वा धृत्या धीरो नचिकेतोऽत्यस्राक्षीः ॥ ११ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S02_V12" data-block-id="Katha-81">तं दुर्दर्शं गूढमनुप्रविष्टं गुहाऽहितं गह्वरेष्ठं पुराणम् ।अध्यात्मयोगाधिगमेन देवं मत्वा धीरो हर्षशोकौ जहाति ॥ १२ ॥</div>

==== गुरूपदेशेन तत्त्वज्ञानप्राप्तिः ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S02_V13" data-block-id="Katha-83">एतच्छ्रुत्वा सम्परिगृह्य मर्त्यः प्रवृह्य धर्म्यम् अणुमेनमाप्य ।स मोदते मोदनीयं हि लब्ध्वा विवृतं सद्म नचिकेतसं मन्ये ॥ १३ ॥</div>
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C01_S02_V10">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C01_S02_V10_B01" data-block-id="Katha-84" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V10" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V10 KKN_C01_S02_V11 KKN_C01_S02_V12 KKN_C01_S02_V13" data-label="भाष्यम्">आख्यं विष्ण्वाख्यं नित्यं शेवधिरिति जानामि । नित्यम् आख्य-विष्णुविषयैर्द्रव्यैर्मनआदिभिः । आख्यनित्यविषयैर्विष्ण्वाख्यनित्यविषयैर्द्रव्यैः नित्यं भगवन्तं प्राप्तवानस्मि । ध्रुवो भगवान् अध्रुवैः तद्भक्तिवर्जितैः न प्राप्यते ॥ * ॥क्रतोरानन्त्यहेतुम्, स्तोमैरपि सर्वात्मना प्राप्तुमशक्यम्, स्तोमेभ्योऽपि महान्तम्, उरुगायम् इत्युक्तत्वाच्च न जीवविषयोऽयं प्रश्नः ।</div>
</div>

==== उपनिषदोऽभेदपरत्वनिराकरणम् ====
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C01_S02_V10">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C01_S02_V10_B02" data-block-id="Katha-86" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V10" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V10 KKN_C01_S02_V11 KKN_C01_S02_V12 KKN_C01_S02_V13">शरो ह्यात्मा ब्रह्म तल्लक्ष्यमुच्यते.., ..शरवत् तन्मयो भवेत्२, अभयं तितीर्षतां पारम्, तादृगेव भवति इत्यादौ सर्वत्र भेदस्यैवोक्तेश्च न जीवाभेदः । नाचिकेतं शकेमसि इत्युक्तत्वाच्च नाचिकेताग्निस्थो भगवान् अत्रोच्यत इति सिद्धम् । उरुगायं दृष्ट्वा कामस्याऽप्तिम् अत्यस्राक्षीः । न च मृत्वा यमं प्राप्तस्य नचिकेतसो मृतोऽस्ति न वेति संशयोऽस्ति ॥ * ॥</div>
</div>
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C01_S02_V12">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C01_S02_V12_B03" data-block-id="Katha-87" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V12" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V10 KKN_C01_S02_V11 KKN_C01_S02_V12 KKN_C01_S02_V13">गह्वरे मुक्तजीवे स्थितम् ॥ * ॥</div>
</div>
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C01_S02_V13">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C01_S02_V13_B04" data-block-id="Katha-88" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V13" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V10 KKN_C01_S02_V11 KKN_C01_S02_V12 KKN_C01_S02_V13">प्रवृह्य जीवात् पृथक्कृत्य ।मुक्तजीवे स्थितं विष्णुं विदित्वा जीवतः पृथक् ।मोदते मोदनीयं तं प्राप्य मुक्तस्सदैव च । इति महावाराहे ॥</div>
</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S02_V14" data-block-id="Katha-89" data-label="उपनिषद्">अन्यत्र धर्माद् अन्यत्राधर्माद् अन्यत्रास्मात् कृताकृतात्।अन्यत्र भूताच्च भव्याच्च यत्तत् पश्यसि तद् वद॥ १४ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S02_V15" data-block-id="Katha-90">सर्वे वेदा यत्पदमामनन्ति तपांसि सर्वाणि च यद् वदन्ति ।यदिच्छन्तो ब्रह्मचर्यं चरन्ति तत्ते पदं संग्रहेण ब्रवीमि ओमित्येतत् ॥ १५ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S02_V16" data-block-id="Katha-91">एतद्ध्येवाक्षरं ब्रह्म एतद्ध्येवाक्षरं परम् ।एतद्ध्येवाक्षरं ज्ञात्वा यो यदिच्छति तस्य तत् ॥१६॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S02_V17" data-block-id="Katha-92">एतदालम्बनं श्रेष्ठम् एतदालम्बनं परम् ।एतदालम्बनं ज्ञात्वा ब्रह्मलोके महीयते ॥ १७ ॥</div>

==== ब्रह्मज्ञानिनो जननमरणाभावसमर्थनम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S02_V18" data-block-id="Katha-94">न जायते म्रियते वा विपश्चिद् नायं कुतश्चिन्न बभूव कश्चित् ।अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो न हन्यते हन्यमानेऽपि देहे ॥ १८ ॥</div>

==== जीवानां स्वरूपतो नित्यत्वप्रतिपादनम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S02_V19" data-block-id="Katha-96">हन्ता चेन्मन्यते हन्तुं हतश्चेन्मन्यते हतम् ।उभौ तौ न विजानीतो नायं हन्ति न हन्यते ॥१९ ॥</div>

==== भगवतोऽणुतोऽणीयस्त्वस्य महतो महीयस्त्वस्य च कथनम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S02_V20" data-block-id="Katha-98">अणोरणीयान् महतो महीयान् आत्माऽस्य जन्तोर्निहितो गुहायाम् ।तमक्रतुः पश्यति वीतशोको धातुः प्रसादान्महिमानमात्मनः ॥ २० ॥</div>
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C01_S02_V16">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C01_S02_V16_B01" data-block-id="Katha-99" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V16" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V14 KKN_C01_S02_V15 KKN_C01_S02_V16 KKN_C01_S02_V17 KKN_C01_S02_V18 KKN_C01_S02_V19 KKN_C01_S02_V20" data-label="भाष्यम्">एतद्ध्येवाक्षरं ब्रह्म विष्ण्वाख्यं परमव्ययम् ।सर्वस्याऽलम्बनं ज्ञात्वा मुच्यते नात्र संशयः' इति च ॥*॥देहोत्पत्तिविनाशाख्यौ ज्ञानिनोऽप्युद्भवाभवौ ।न कुतश्चिद् यतो विष्णुर्जायतेऽतस्तदीक्षणात् ॥भावाभावौ न विदुषो यस्माज्जीवो न कश्चन ।</div>
</div>
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C01_S02_V18">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C01_S02_V18_B02" data-block-id="Katha-100" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V18" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V14 KKN_C01_S02_V15 KKN_C01_S02_V16 KKN_C01_S02_V17 KKN_C01_S02_V18 KKN_C01_S02_V19 KKN_C01_S02_V20">जायते म्रियते वाऽपि स्वरूपेण कथञ्चन ।अजो नित्योऽविकारश्च जीवः पुरमणन्नपि । इति च ॥अयं भगवान् कुतोऽपि न बभूव यस्माद्, अतस्तद्वेत्ताऽपि विपश्चिद् न जायते न म्रियते च । यतः कश्चिज्जीवः स्वतो न बभूव । देहसम्बन्धाद्धि जायते । विपश्चितस्तु देहसम्बन्धाभावाद् न जायते न म्रियते च॥*॥जीवस्यापि स्वतो मरणाभावाद् उभौ तौ न विजानीतः ॥ * ॥एवं नित्यस्य जन्तोर्गुहायां निहितः । ए विष्णौ क्रतुर्यस्य सोऽक्रतुस्तन्निश्चयः । आत्मनः सकाशान्महिमानं महामानम् ॥जीवाद् गुणपरीमाणं यस्माद् विष्णोर्महत्तरम् ।तस्माज्जीवात् स महिमा विष्णुरित्युच्यते श्रुतौ' इति च ॥*॥</div>
</div>

==== सर्वसमर्थो भगवान् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S02_V21" data-block-id="Katha-102" data-label="उपनिषद्">आसीनो दूरं व्रजति शयानो याति सर्वतः ।कस्तं मदामदं देवं मदन्यो ज्ञातुमर्हति ॥ २१ ॥</div>

==== विनाशिशरीरेषु स्थितस्य भगवतोऽविनाशित्वकथनम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S02_V22" data-block-id="Katha-104">अशरीरं शरीरेष्वनवस्थेष्ववस्थितम् ।महान्तं विभुमात्मानं मत्वा धीरो न शोचति ॥ २२॥</div>

==== भगवदनुग्रहस्य साक्षात्कारसाधनत्वप्रतिपादनम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S02_V23" data-block-id="Katha-106">नायमात्मा प्रवचनेन लभ्यो न मेधया न बहुना श्रुतेन ।यमेवैष वृणुते तेन लभ्यस्तस्यैष आत्मा विवृणुते तनूं स्वाम् ॥ २३ ॥</div>

==== वैराग्यादिसाधनं विना भगवदनुग्रहाप्राप्तिः ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S02_V24" data-block-id="Katha-108">नाविरतो दुश्चरितान्नाशान्तो नासमाहितः ।नाशान्तमनसो वाऽपि प्रज्ञानेनैनमाप्नुयात् ॥ २४ ॥</div>

==== भगवज्ज्ञानस्य दुर्लभत्वप्रतिपादनम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S02_V25" data-block-id="Katha-110">यस्य ब्रह्म च क्षत्रं चोभे भवत ओदनः ।मृत्युर्यस्योपसेचनं क इत्था वेद यत्र सः ॥ २५ ॥</div>
<div class="gr-author-note" id="Katha-111">॥ इति प्रथमाध्याये द्वितीया वल्ली ॥</div>

=== तृतीयावल्ली ===
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-None">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C01_S03_I_B01" data-block-id="Katha-113" data-parent-verse="None" data-label="भाष्यम्">ऐश्वर्यादेव ‘आसीनो दूरं व्रजति’ इत्यादि ।‘आसीनो दूरं व्रजति शयानो याति सर्वतः ।ऐश्वर्याद् भगवान् विष्णुर्विरुद्धं घटयत्यसौ’ इति च ॥ * ॥॥ इति प्रथमाध्याये द्वितीया वल्ली ॥</div>
</div>

==== हृदयस्थमुख्यप्राणप्रतीके भगवद्ध्यानम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S03_V01" data-block-id="Katha-115" data-label="उपनिषद्">अथ तृतीयाध्यायःऋतं पिबन्तौ सुकृतस्य लोके गुहां प्रविष्टौ परमे परार्द्धे ।छायातपौ ब्रह्मविदो वदन्ति पञ्चाग्नयो ये च त्रिनाचिकेताः ॥ १ ॥</div>

==== अग्निस्थ-मुक्तस्थभगवद्रूपयोरैक्यप्रतिपादनम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S03_V02" data-block-id="Katha-117">यः सेतुरीजानानाम् अक्षरं ब्रह्म तत् परम् ।अभयं तितीर्षतां पारं नाचिकेतं शकेमसि ॥ २ ॥</div>
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C01_S03_V01">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C01_S03_V01_B01" data-block-id="Katha-118" data-parent-verse="KKN_C01_S03_V01" data-covers-verses="KKN_C01_S03_V01 KKN_C01_S03_V02" data-label="भाष्यम्">'आत्माऽन्तरात्मेति विभुरेक एव द्विधा स्थितः ।स विष्णुः परमे वायौ परेभ्योऽप्यृद्धरूपके ॥शुभान् पिबति भोगान् स च्छायेव विदुषां प्रभुः ।आतपः पापिनां नित्यं मर्यादा विष्णुयाजिनाम् ।संसारस्य च पारस्थस्स विष्णुर्द्विस्वरूपकः ॥ * ॥</div>
</div>

==== ध्याने इन्द्रियनिग्रहस्याऽवश्यकत्वप्रतिपादनम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S03_V03" data-block-id="Katha-120" data-label="उपनिषद्">आत्मानं रथिनं विद्धि शरीरं रथमेव च ।बुद्धिं तु सारथिं विद्धि मनः प्रग्रहमेव च ।। ३ ।।</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S03_V04" data-block-id="Katha-121">इन्द्रियाणि हयानाहुर्विषयांस्तेषु गोचरान् ।आत्मेन्द्रियमनोयुक्तं भोक्तेत्याहुर्मनीषिणः ।। ४ ।।</div>

==== इन्द्रियनिग्रहस्य विवेकसाध्यत्वनिरूपणम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S03_V05" data-block-id="Katha-123">यस्त्वविज्ञानवान् भवत्ययुक्तेन मनसा सदा ।तस्येन्द्रियाण्यवश्यानि दुष्टाश्वा इव सारथेः ।। ५ ।।</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S03_V06" data-block-id="Katha-124">यस्तु विज्ञानवान् भवति युक्तेन मनसा सदा ।तस्येन्द्रियाणि वश्यानि सदश्वा इव सारथेः ।। ६ ।।</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S03_V07" data-block-id="Katha-125">यस्त्वविज्ञानवान् भवत्यमनस्कः सदाऽशुचिः ।न स तत् पदमाप्नोति संसारं चाधिगच्छति ।। ७ ।।</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S03_V08" data-block-id="Katha-126">यस्तु विज्ञानवान् भवति समनस्कः सदा शुचिः ।स तु तत् पदमाप्नोति यस्माद् भूयो न जायते।। ८ ।।</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S03_V09" data-block-id="Katha-127">विज्ञानसारथिर्यस्तु मनःप्रग्रहवान्नरः ।सोऽध्वनः पारमाप्नोति तद् विष्णोः परमं पदम् ।। ९।।</div>

==== देवतातारतम्यप्रतिपादनम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S03_V10" data-block-id="Katha-129">इन्द्रियेभ्यः परा ह्यर्था अर्थेभ्यश्च परं मनः ।मनसस्तु परा बुद्धिर्बुद्धेरात्मा महान् परः ।। १० ।।</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S03_V11" data-block-id="Katha-130">महतः परमव्यक्तमव्यक्तात् पुरुषः परः ।पुरुषान्न परं किञ्चित् सा काष्ठा सा परा गतिः ।।११।।</div>

==== ज्ञानिनामेव भगवत्साक्षात्कारः ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S03_V12" data-block-id="Katha-132">एष सर्वेषु भूतेषु गूढोत्मा न प्रकाशते ।दृश्यते त्वग्र्यया बुद्ध्या सूक्ष्मया सूक्ष्मदर्शिभिः।। १२।।</div>
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C01_S03_V03">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C01_S03_V03_B01" data-block-id="Katha-133" data-parent-verse="KKN_C01_S03_V03" data-covers-verses="KKN_C01_S03_V03 KKN_C01_S03_V04 KKN_C01_S03_V05 KKN_C01_S03_V06 KKN_C01_S03_V07 KKN_C01_S03_V08 KKN_C01_S03_V09 KKN_C01_S03_V10 KKN_C01_S03_V11 KKN_C01_S03_V12" data-label="भाष्यम्">देवेभ्य इन्द्रियात्मभ्यो ज्यायांसोऽर्थाभिमानिनः ।सोमवित्तपसूर्याप्पा अश्व्यग्नीन्द्रेन्द्रसूनवः ।।यमो दक्षश्चेन्द्रियेशास्सुपर्णी वारुणी तथा ।उमेति चार्थमानिन्यस्तिस्रो द्विद्व्येकदेवताः ।।मनोभिमानिनो रुद्रवीन्द्रशेषास्त्रयोऽपि तु ।ते श्रेष्ठा अर्थमानिभ्यस्तेभ्यो बुद्धिः सरस्वती ।।तस्या ब्रह्मा महानात्मा ततोऽव्यक्ताभिधा रमा ।तस्यास्तु पुरुषो विष्णुः पूर्णत्वान्नैव तत्समः ।कश्चित् कुतश्चिच्छ्रेष्ठस्तु नास्तीति किमु सा कथा ।। * ।।</div>
</div>

==== देवेष्वपि स्वस्वामिभावसम्बन्धकथनम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S03_V13" data-block-id="Katha-135" data-label="उपनिषद्">यच्छेद् वाङ्मनसि प्राज्ञस्तद् यच्छेद् ज्ञान आत्मनि ।ज्ञानमात्मनि महति तद् यच्छेच्छान्त आत्मनि॥१३॥</div>

==== वेदाध्येतॄणां हितोक्तिः ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S03_V14" data-block-id="Katha-137">उत्तिष्ठत जाग्रत प्राप्य वरान् निबोधत ।क्षुरस्य धारा निशिता दुरत्यया दुर्गं पथस्तत् कवयो वदन्ति ॥१४॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S03_V15" data-block-id="Katha-138">अशब्दमस्पर्शमरूपमव्ययं तथाऽरसं नित्यमगन्धवच्च यत् ।अनाद्यनन्तं महतः परं ध्रुवं निचाय्य तं मृत्युमुखात् प्रमुच्यते ॥ १५ ॥</div>

==== नाचिकेतोपाख्यानस्योपसंहारः तत्कथनश्रवणयोः फलं च ====
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S03_V16" data-block-id="Katha-140">नाचिकेतमुपाख्यानं मृत्युप्रोक्तं सनातनम् ।उक्त्वा श्रुत्वा च मेधावी ब्रह्मलोके महीयते ॥ १६ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C01_S03_V17" data-block-id="Katha-141">य इमं परमं गुह्यं श्रावयेद् ब्रह्मसंसदि ।प्रयतः श्राद्धकाले वा तदानन्त्याय कल्पते तदानन्त्याय कल्पत इति ॥ १७ ॥</div>
<div class="gr-author-note" id="Katha-142">॥ इति प्रथमाध्याये तृतीयावल्ली ।</div>

== द्वितीयोऽध्यायः ==

=== प्रथमावल्ली ===
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-None">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C02_S01_I_B01" data-block-id="Katha-145" data-parent-verse="None" data-label="भाष्यम्">तस्माद् वागात्मिका देवीरुमाद्यास्तु शिवादिषु ।शिवादीन् ब्रह्मवाय्वोस्तु नियच्छेन्महदात्मनोः ॥तौ रमायां परानन्दे तां विष्णौ परमात्मनि ।तद्वशत्वेन तद्ध्यानं नियमो नाम नापरः ।कुतस्तु मानुषो देवान् नियच्छेद् विनियामकान् ।' इति च ॥ * ॥स्वभार्यायाः परत्वं सिद्धमिति महतः परम् इत्येवोक्तम् ॥ * ॥</div>
</div>

==== मुमुक्षूणां वैराग्यसम्पादनस्याऽवश्यकत्वोक्तिः ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S01_V01" data-block-id="Katha-147" data-label="उपनिषद्">॥ इति प्रथमोऽध्यायः ॥ —०—पराञ्चि खानि व्यतृणात् स्वयम्भूस्तस्मात् पराङ् पश्यति नान्तरात्मन् ।कश्चिद् धीरः प्रत्यगात्मानमैक्षद् आवृत्तचक्षुरमृतत्वमिच्छन् ॥ १ ॥</div>
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C02_S01_V01">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C02_S01_V01_B01" data-block-id="Katha-148" data-parent-verse="KKN_C02_S01_V01" data-label="भाष्यम्">तृणु= कात्करणे इति धातुः ॥ * ॥</div>
</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S01_V02" data-block-id="Katha-149" data-label="उपनिषत्">पराचः कामाननुयन्ति बाला- स्ते मृत्योर्यन्ति विततस्य पाशम् ।अथ धीरा अमृतत्वं विदित्वा ध्रुवमध्रुवेष्विह न प्रार्थयन्ते ॥ २ ॥</div>

==== नचिकेतसः प्रश्नस्य यमप्रत्युक्तिः ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S01_V03" data-block-id="Katha-151">येन रूपं रसं गन्धं शब्दान् स्पर्शांश्च मैथुनान् ।एतेनैव विजानाति किमत्र परिशिष्यते । एतद् वै तत् ॥३॥</div>

==== जागृदादिनियामकस्यैव मोक्षे नियामकत्ववचनम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S01_V04" data-block-id="Katha-153">स्वप्नान्तं जागरितान्तं चोभौ येनानुपश्यति ।महान्तं विभुमात्मानं मत्वा धीरो न शोचति ॥ ४ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S01_V05" data-block-id="Katha-154">य इदं मध्वदं वेद आत्मानं जीवमन्तिकात् ।ईशानं भूतभव्यस्य न ततो विजुगुप्सते । एतद् वै तत् ॥ ५ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S01_V06" data-block-id="Katha-155">यः पूर्वं तपसोऽजातम् अद्भ्यः पूर्वमजायत ।गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तं यो भूतेभिर्व्यपश्यत । एतद् वै तत् ॥ ६ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S01_V07" data-block-id="Katha-156">या प्राणेन संविशत्यदितिर्देवतामयी ।गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीं या भूतेभिर्व्यजायत । एतद् वै तत् ॥ ७ ॥</div>
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C02_S01_V02">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C02_S01_V02_B01" data-block-id="Katha-157" data-parent-verse="KKN_C02_S01_V02" data-covers-verses="KKN_C02_S01_V02 KKN_C02_S01_V03 KKN_C02_S01_V04 KKN_C02_S01_V05 KKN_C02_S01_V06 KKN_C02_S01_V07" data-label="भाष्यम्">(भा.) इदं गुह्यं ब्रह्म प्रवक्ष्यामि । यथा मरणं प्राप्य जीवो भवति तच्च प्रवक्ष्यामि जीवेश्वरभेदज्ञापनाय । यः कर्मफलभोक्ता सुप्त्यादिमान् स जीवः । यः प्रलयादिषु जीवेषु सुप्तेषु जागर्ति स विष्णुः परं ब्रह्मेत्यर्थः। न हि जीवस्य योन्यादिगमनं ब्रह्म । जीवाद् भेदेन ज्ञातं हि ब्रह्म यथावज्ज्ञातं भवति ॥ * ॥जीवस्यान्तिके । न हि स्वस्य स्वयं जीवोऽन्तिके भवति ।वस्त्वन्तरस्य हि दूरत्वमन्तिकत्वं वा ॥ * ॥अम्भ्रामभ्यश्च भूतेभ्यस्तपोनाम्नः शिवादपि ।</div>
</div>
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C02_S01_V06">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C02_S01_V06_B02" data-block-id="Katha-158" data-parent-verse="KKN_C02_S01_V06" data-covers-verses="KKN_C02_S01_V02 KKN_C02_S01_V03 KKN_C02_S01_V04 KKN_C02_S01_V05 KKN_C02_S01_V06 KKN_C02_S01_V07">पूर्वं यो जनयामास पूर्वाजातं चतुर्मुखम् ॥स्वात्मानं च गुहासंस्थं सर्वभूतैः सहाभिभूः ।यः पश्यति सदा विष्णुस्स एष हृदि संस्थितः । इति च ॥यथा मुखादिन्द्रश्चाग्निश्च इत्यादिना जाता एवेन्द्रादयः कश्यपात् पुनर्जायन्ते, न तथा भगवतो ब्रह्मा ; किन्तु ? जातमेव अद्भ्यः पूर्वमजायत जनयामास । अजायत इति जज्ञे बहुज्ञम् इतिवत् अन्तर्णीतणिच् ॥ * ॥अदनाद् अदितिर्विष्णुर्यः प्राणसहितः स्थितः ।उत्तमो देवताभ्यश्च सोऽत्मानं विविधात्मना ॥मत्स्यकूर्मादिरूपेण गुहासंस्थमजीजनत् ।भूतैस्सह महाविष्णुः परमात्मा युगे युगे । इति च ॥देवतामयी देवतोत्तमा । प्राणेन सहितो भवति । गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तं स्वात्मानं भूतैस्सह विविधं जनयामास ॥ * ॥</div>
</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S01_V08" data-block-id="Katha-159" data-label="उपनिषद्">अरण्योर्निहितो जातवेदा गर्भ इव सुभृतो गर्भिणीभिः।दिवेदिव ईड्यो जागृवद्भिर्हविष्मद्भिर्मनुष्येभिरग्निः ।एतद् वै तत् ॥ ८ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S01_V09" data-block-id="Katha-160">यतश्चोदेति सूर्योऽस्तं यत्र च गच्छति ।तं देवास्सर्वे अर्पितास्तदु नात्येति कश्चन ।एतद् वै तत् ॥ ९ ॥</div>

==== भगवद्रूपाणां भेदाभावोक्तिः ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S01_V10" data-block-id="Katha-162">यदेवेह तदमुत्र यदमुत्र तदन्विह ।मृत्योस्स मृत्युमाप्नोति य इह नानेव पश्यति ॥१०॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S01_V11" data-block-id="Katha-163">मनसैवेदमाप्तव्यं नेह नानाऽस्ति किञ्चन ।मृत्योस्स मृत्युं गच्छति य इह नानेव पश्यति॥ ११॥</div>
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C02_S01_V08">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C02_S01_V08_B01" data-block-id="Katha-164" data-parent-verse="KKN_C02_S01_V08" data-covers-verses="KKN_C02_S01_V08 KKN_C02_S01_V09 KKN_C02_S01_V10 KKN_C02_S01_V11" data-label="भाष्यम्">सर्वज्ञो भगवान् विष्णुररण्योर्गुरुशिष्ययोः ।‘सुभृतः स्तूयते नित्यं जानद्भिः पुरुषोत्तमः’ इति च ।अर्यते ण आभ्यामित्यरणी ॥ * ॥यः प्रादुर्भावगो विष्णुर्देहादिषु च संस्थितः ।स एव मूलरूपश्च साक्षान्नारायणाभिधः ।मूलरूपश्च यो विष्णुः प्रादुर्भावादिकश्च सः ॥गुणतः स्वरूपतो वाऽपि विशेषं योऽत्र पश्यति ।अत्यल्पमपि मृत्वा स तमोऽन्धं यात्यसंशयम् ।भेदाभेदविदश्चात्र तमो यान्ति न संशयः ॥तथैवावयवानां च गुणानां च परस्परम् ।क्रियाणां तेन चैतेषां भेदविच्चोभयं विदः ।यान्त्येवान्धन्तमो नात्र कार्या काचिद् विचारणा’ इति च ॥‘भवेदेकत्र संयोग इवशब्दो विरुद्धयोः ।धर्मयोरुपमायां वा स्वल्पत्वे वा विवक्षिते॥’इति शब्दनिर्णये॥अतो ‘नानेव’ इतीवशब्दोऽत्यल्पविषयो भेदाभेदविषयश्च।प्रथमं ‘य इह नानेव पश्यति’ इति स्वरूपभेदनिषेधार्थम्।</div>
</div>
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C02_S01_V11">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C02_S01_V11_B02" data-block-id="Katha-165" data-parent-verse="KKN_C02_S01_V11" data-covers-verses="KKN_C02_S01_V08 KKN_C02_S01_V09 KKN_C02_S01_V10 KKN_C02_S01_V11">‘नेह नानाऽस्ति किञ्चन’ इति किञ्चनशब्दाद् अवयवानां गुणानां क्रियाणां च परस्परं तद्वतां च भेदनिषेधार्थम् ॥</div>
</div>

==== हृत्स्थभगवत्परिमाणोक्तिः ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S01_V12" data-block-id="Katha-167" data-label="उपनिषद्">अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो मध्य आत्मनि तिष्ठति ।ईशानो भूतभव्यस्य न ततो विजुगुप्सते ।एतद् वै तत् ॥ १२॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S01_V13" data-block-id="Katha-168">अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो ज्योतिरिवाधूमकः ।ईशानो भूतभव्यस्य स एवाद्य स उ श्वः । एतद् वै तद् ॥ १३ ॥</div>

==== भगवद्गुणेषु भेदचिन्ताया अनर्थत्वकीर्तनम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S01_V14" data-block-id="Katha-170">यथोदकं दुर्गे वृष्टं पर्वतेषु विधावति ।एवं धर्मान् पृथक् पश्यंस्तानेवानु विधावति ॥ १४ ॥</div>

==== मुक्तपरमात्मनोर्भेदोक्तिः ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S01_V15" data-block-id="Katha-172">यथोदकं शुद्धे शुद्धमासिक्तं तादृगेव भवति ।एवं मुनेर्विजानत आत्मा भवति गौतम ॥ १५ ॥</div>
<div class="gr-author-note" id="Katha-173">॥ इति द्वितीये प्रथमा वल्ली ॥</div>

=== द्वितीयावल्ली ===
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-None">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C02_S02_I_B01" data-block-id="Katha-175" data-parent-verse="None" data-label="भाष्यम्">भेदाभेद एव निषिध्यते, न तु भेदः ? इत्याशङ्कां निवर्तयितुम्, एवं धर्मान् पृथक् पश्यन् इति भगवद्धर्माणाम् अवयवगुणकर्मणां भेददर्शने पृथग् दोषमाह ॥ * ॥पर्वतेषु दुर्गे शिखरे वृष्टम् अधो विधावति, एवं विष्णोः धर्मान् पृथक् पश्यन् अन्धन्तमो विधावति ॥ * ॥विजानतो मुनः आत्मा वायुरपि तादृगेव भवति, न तु स एव भवति, किमु अन्ये जीवाः! ।'सर्वेषां ज्ञानिनाम् आत्मा देवानां च विशेषतः ।मुक्तो वायुश्च सादृश्यम् एवं विष्णोस्तु गच्छति ॥न तु तद्रूपतां याति किम्वन्ये देवमानुषाः ।आभासाभासरूपास्तु वायोर्देवस्य सर्वशः ॥' इति भविष्यत्पर्वणि ॥ * ॥॥ इति द्वितीयाध्यायस्य प्रथमा वल्ली ॥</div>
</div>

==== अभिमानत्यागस्य मोक्षसाधनत्वकथनम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S02_V01" data-block-id="Katha-177" data-label="उपनिषद्">—०—पुरमेकादशद्वारमजस्यावक्रचेतसः ।अनुष्ठाय न शोचति विमुक्तश्च विमुच्यते ।एतद् वै तत् ॥ १ ॥</div>
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C02_S02_V01">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C02_S02_V01_B01" data-block-id="Katha-178" data-parent-verse="KKN_C02_S02_V01" data-label="भाष्यम्">इदं पुरं भगवदधीनमित्यधिष्ठाय । अजस्येदं पुरम् इति स्थितिं कृत्वा।'विमुक्तो निरभीमानात् पूर्वमेवापरोक्षवित् ।मुख्यतो मुच्यते पश्चाद् दुःखाद्याभासहानतः' इति च ॥*॥</div>
</div>

==== भगवन्माहात्म्यवर्णनम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S02_V02" data-block-id="Katha-180" data-label="उपनिषद्">हंसः शुचिषद् वसुरन्तरिक्षसद् होता वेदिषदतिथिर्दुरोणसत् ।नृषद् वरसद् ऋतसद् व्योमसद् अब्जा गोजा ऋतजा अद्रिजा ऋतं बृहत् ॥२॥</div>

==== भगवतो मुख्यप्राणनियामकत्वोक्तिः ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S02_V03" data-block-id="Katha-182">ऊर्ध्वं प्राणमुन्नयत्यपानं प्रत्यगस्यति ।मध्ये वामनमासीनं विश्वे देवा उपासते ॥ ३ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S02_V04" data-block-id="Katha-183">अस्य विस्रंसमानस्य शरीरस्थस्य देहिनः ।देहाद् विमुच्यमानस्य किमत्र परिशिष्यते ।एतद् वै तत् ॥ ४ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S02_V05" data-block-id="Katha-184">न प्राणेन नापानेन मर्त्यो जीवति कश्चन ।इतरेण तु जीवन्ति यस्मिन्नेतावुपाश्रितौ ॥ ५ ॥</div>

==== जीवपरमात्मनोर्वैलक्षण्यप्रतिपादनम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S02_V06" data-block-id="Katha-186">हन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम् ।यथा च मरणं प्राप्याऽत्मा भवति गौतम ॥ ६ ॥</div>

==== जीवपरमात्मनोर्वैलक्षण्यप्रतिपादनम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S02_V07" data-block-id="Katha-188">योनिमन्ये प्रपद्यन्ते शरीरत्वाय देहिनः ।स्थाणुमन्येऽनुसंयन्ति यथाकर्म यथाश्रुतम् ॥ ७ ॥</div>

==== सुप्तनियामक एव मुक्तनियामकः ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S02_V08" data-block-id="Katha-190">य एषु सुप्तेषु जागर्ति कामं कामं पुरुषो निर्मिमाणः।तदेव शुक्रं तद् ब्रह्म तदेवामृतमुच्यते ।तस्मिन् लोकाः श्रिताः सर्वे तदु नात्येति कश्चन ।एतद् वै तत् ॥८॥</div>

==== जीवानां परमात्मप्रतिबिम्बत्वोक्तिः ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S02_V09" data-block-id="Katha-192">अग्निर्यथैको भुवनं प्रविष्टो रूपं रूपं प्रतिरूपो बभूव ।एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा रूपं रूपं प्रतिरूपो बहिश्च ॥९॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S02_V10" data-block-id="Katha-193">वायुर्यथैको भुवनं प्रविष्टो रूपं रूपं प्रतिरूपो बभूव ।एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा रूपं रूपं प्रतिरूपो बहिश्च ॥१०॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S02_V11" data-block-id="Katha-194">सूर्यो यथा सर्वलोकस्य चक्षुर्न लिप्यते चाक्षुषैर्बाह्यदोषैः ।एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा न लिप्यते लोकदुःखेन बाह्यः ॥ ११ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S02_V12" data-block-id="Katha-195">एको वशी सर्वभूतान्तरात्मा एकं रूपं बहुधा यः करोति ।तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीरास्तेषां सुखं शाश्वतं नेतरेषाम् ॥ १२ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S02_V13" data-block-id="Katha-196">नित्यो नित्यानां चेतनश्चेतनानाम् एको बहूनां यो विदधाति कामान् ।तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीरास्तेषां शान्तिः शाश्वती नेतरेषाम् ॥ १३ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S02_V14" data-block-id="Katha-197">तदेतदिति मन्यन्तेऽनिर्देश्यं परमं सुखम् ।कथं नु तद् विजानीयां किमु भाति न भाति वा॥१४॥</div>

==== बाह्यप्रकाशागोचरो भगवान् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S02_V15" data-block-id="Katha-199">न तत्र सूर्यो भाति न चन्द्रतारकं नेमा विद्युतो भान्ति कुतोऽयमग्निः ।तमेव भान्तमनुभाति सर्वं तस्य भासा सर्वमिदं विभाति ॥ १५ ॥</div>
<div class="gr-author-note" id="Katha-200">॥ इति द्वितीये द्वितीया वल्ली ॥</div>

=== तृतीयावल्ली ===
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-None">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C02_S03_I_B01" data-block-id="Katha-202" data-parent-verse="None" data-label="भाष्यम्">नित्यं हीनोऽखिलैर्दोषैस्साररूपो यतो हरिः ।हंस इत्युच्यते तस्माद् वायुस्थः शुचिषत्स्मृतः ॥वरसुर्वसुरित्युक्तस्स एवाप्यन्तरिक्षगः ।होता सर्वेन्द्रियादिस्थो वेद्यां पूज्यश्च वेदिषत् ॥अत्यन्नश्चातिथिः प्रोक्तो यस्मादन्नं थमुच्यते ।स द्रोणकलशे सोमे स्थित उक्तो दुरोणसत् ॥नृषु स्थितश्च देवेषु वरेष्वपि स एव तु ।ऋतरूपे तथा वेदे व्योमाख्यप्रकृतावपि ॥व्योतं जगदिदं यस्यां सा व्योम श्रीरुदाहृता ।अब्जगोजाद्रिजेष्वेवम् आस्ते अब्जादिकस्ततः ॥तथैवर्तेषु मुक्तेषु गतास्ते विष्णुमित्यृताः ।वेदैर्मुख्यतया प्रोक्त ऋतमित्येव चोच्यते ।बृहत् पूर्णगुणत्वाच्च स एव पुरुषोत्तमः ॥ २ ॥न केवलं प्राण एव चेतनानां विधारकः ।किन्तु विष्णुं समाश्रित्य प्राणो जीवान् बिभर्त्ययम् ।अतो मुख्याश्रयो विष्णुश्चेतनानां स्वतन्त्रतः ॥ ५ ॥अग्निर्यथैको लोकेषु प्रविष्टोऽन्यो न विद्यते ।पाकादिकर्ताऽथाप्यस्य देवस्य प्रतिरूपकाः ।रूपंरूपं प्रति ह्येते सन्त्यचेतनवह्नयः ॥९॥एवं देवो वायुरपि धारकोऽन्यो न विद्यते ।रूपं रूपं तथाऽप्यस्य प्रत्यभूत् प्रतिरूपकः ।अचेतनः स्पर्शगम्यो योऽयमेवं जनार्दनः ॥एकस्स्वतन्त्रो नान्योऽस्ति सर्वजीवान्तरस्थितः ।रूपं रूपं प्रति ह्यस्य प्रतिबिम्बाश्च चेतनाः ॥बाह्याश्च ते ततो नास्य स्वरूपं ते कथञ्चन ।अनादिप्रतिबिम्बाश्च बभूवुस्ते ह्यनन्तकाः ॥१०॥सूर्यो यथाऽऽन्तरं चक्षुः प्रतिबिम्बोऽस्य बाह्यकः ।बाह्यचक्षुर्गतैर्दोषैरन्तश्चक्षुर्न लिप्यते ।अन्तश्चक्षुर्देवता तु बाह्यचक्षुरचेतनम् ॥एवं बाह्यस्स्वतन्त्रत्वाज्जीवेभ्यः पुरुषोत्तमः ।अस्वतन्त्रस्य जीवस्य दुःखैर्नैव हि लिप्यते ॥चेतनाभासको जीवः परमश्चेतनो हरिः ।स्वतन्त्रत्वात् स्वतन्त्रो हि नैव दोषेण लिप्यते' इति कौर्मे ॥११॥स एक एव सर्वभूतान्तरात्मा । तस्य रूपंरूपं प्रतिरूपाख्यो जीवो बभूव । बहिश्चासौ परमात्मनः, नितरां भिन्नः । परतन्त्रत्वात् ॥१२॥आत्मैवेदमग्र आसीत् इत्यादिवदनादित्वापेक्षया ॥ * ॥आत्मनिस्थं हरिं जानन् मुच्यते नात्र संशयः ।जीवैक्येन तु तं ध्यायंस्तमस्यन्धे पतेद् ध्रुवम्' इति च ॥*॥एतदेव भगवद्रूपं परमं सुखम् । ज्ञानिसुखं तु तद्विप्लुण्मात्रम् ।'ब्रह्मादीनां च मुक्तानां सुखं विष्णुसुखस्य तु ।प्रतिबिम्बस्तु विप्लुट्को विष्णोरेव परं सुखम् ॥सम्यग् भाति न भातीति जानीयां तत् कथं न्वहम् ।तत्प्रसादमृते दिव्यमनिर्देश्यं परं सुखम्॥' इति च महावाराहे॥* ॥</div>
</div>

==== जगद्वृक्षस्य भगवानेवाऽधारः ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S03_V01" data-block-id="Katha-204" data-label="उपनिषद्">ऊर्ध्वमूलोऽवाक्शाख एषोऽश्वत्थः सनातनः ।तदेव शुक्रं तद् ब्रह्म तदेवामृतमुच्यते ।तस्मिंल्लोकाः श्रिताः सर्वे तदु नात्येति कश्चन ।एतद् वै तत् ॥१॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S03_V02" data-block-id="Katha-205">यदिदं किञ्च जगत् सर्वं प्राण एजति निःसृतम् ।महद् भयं वज्रमुद्यतं य एतद् विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥२॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S03_V03" data-block-id="Katha-206">भयादस्याग्निस्तपति भयात् तपति सूर्यः ।भयादिन्द्रश्च वायुश्च मृत्युर्धावति पञ्चमः ॥ ३ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S03_V04" data-block-id="Katha-207">इह चेदशकद् बोद्धुं प्राक् शरीरस्य विस्रसः ।ततः सर्गेषु लोकेषु शरीरत्वाय कल्पते ॥ ४ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S03_V05" data-block-id="Katha-208">यथाऽऽदर्शे तथाऽऽत्मनि यथा स्वप्ने तथा पितृलोके ।यथाऽप्सु परीव दृश्यते तथा गन्धर्वलोके छायाऽऽतपयोरिव ब्रह्मलोके ॥ ५ ॥</div>
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C02_S03_V01">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C02_S03_V01_B01" data-block-id="Katha-209" data-parent-verse="KKN_C02_S03_V01" data-covers-verses="KKN_C02_S03_V01 KKN_C02_S03_V02 KKN_C02_S03_V03 KKN_C02_S03_V04 KKN_C02_S03_V05" data-label="भाष्यम्">सर्वोच्चो भगवान् विष्णुर्मूलं भूमिवदस्य तु ।जगदाख्यस्य वृक्षस्य शाखा देवास्ततोऽवमाः ॥वृक्षमूलं रमादेवी सोऽश्व आशुगतेर्हरिः ।तद्व्याप्तत्वात् तदन्तत्वाद् अश्वत्थोऽयं प्रकीर्तितः ॥प्रवाहतस्त्वनादिश्च मुख्यतस्त्वमृतो हरिः ।मुख्यामृतस्स एवैको जगन्नित्यं प्रवाहतः ॥प्राणाख्ये तु हरौ सर्वमेजत्यस्माच्च निस्सृतम् ।'वज्रवद् भयदं चैव स्वधर्मस्यातिलङ्घने ॥जीवे स्थितस्तु भगवान् दृश्यते ज्ञानदृष्टिभिः ।आदर्शे मुखवत् सम्यङ् न तथा पितृलोकगः ॥ततः किञ्चित् स्पष्टतया गान्धर्वे दृश्यते हरिः ।नात्यातपे न च्छायायां यथैवाहनि दृश्यते ।स्पष्टं तथा ब्रह्मलोके दृश्यते पुरुषोत्तमः' इति च ॥ * ॥</div>
</div>

==== मोक्षसाधनदेवतातारतम्यनिरूपणम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S03_V06" data-block-id="Katha-211" data-label="उपनिषद्">इन्द्रियाणां पृथग्भावम् उदयास्तमयौ च यत् ।पृथगुत्पद्यमानानां मत्वा धीरो न शोचति ॥ ६ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S03_V07" data-block-id="Katha-212">इन्द्रियेभ्यः परं मनो मनसः सत्त्वमुत्तमम् ।सत्त्वादधि महान् आत्मा महतोऽव्यक्तमुत्तमम् ॥७॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S03_V08" data-block-id="Katha-213">अव्यक्तात्तु परः पुरुषो व्यापकोऽलिङ्ग एव च ।तं ज्ञात्वा मुच्यते जन्तुरमृतत्वं च गच्छति ॥ ८ ॥</div>

==== श्रवणादिसहकृतमनसा भगवज्ज्ञानोत्पत्तिप्रतिपादनम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S03_V09" data-block-id="Katha-215">न सन्दृशे तिष्ठति रूपमस्य न चक्षुषा पश्यति कश्चिदेनम् ।हृदा मनीषा मनसाऽभिक्लृप्तो य एनं विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ९ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S03_V10" data-block-id="Katha-216">यदा पञ्चावतिष्ठन्ते ज्ञानानि मनसा सह ।बुद्धिश्च न विचेष्टति तामाहुः परमां गतिम् ॥ १० ॥</div>

==== योगनिरूपणम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S03_V11" data-block-id="Katha-218">तां योगमिति मन्यन्ते स्थिराम् इन्द्रियधारणाम् ।अप्रमत्तस्तदा भवति योगो हि प्रभवाप्ययौ ॥ ११ ॥</div>

==== गुरूपदेशेनैव भगवज्ज्ञानम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S03_V12" data-block-id="Katha-220">नैव वाचा न मनसा प्राप्तुं शक्यो न चक्षुषा ।अस्तीति ब्रुवतोऽन्यत्र कथं तदुपलभ्यते ॥ १२ ॥</div>

==== भगवदनुग्रहेणैव तज्ज्ञानम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S03_V13" data-block-id="Katha-222">अस्तीत्येवोपलब्धव्यस्तत्त्वभावेन चोभयोः ।अस्तीत्येवोपलब्धस्य तत्त्वभावः प्रसीदति ॥ १३ ॥</div>

==== भगवद्विषयकविशिष्टज्ञानफलनिरूपणम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S03_V14" data-block-id="Katha-224">यदा सर्वे प्रमुच्यन्ते कामा येऽस्य हृदि स्थिताः ।अथ मर्त्योऽमृतो भवत्यत्र ब्रह्म समश्नुते ॥ १४ ॥</div>

==== अविद्याहङ्कारकर्मनाशात् कामनानाशः ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S03_V15" data-block-id="Katha-226">यदा सर्वे प्रभिद्यन्ते हृदयस्येह ग्रन्थयः ।अथ मर्त्योऽमृतो भवत्येतावदनुशासनम् ॥ १५ ॥</div>
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S03_V16" data-block-id="Katha-227">शतं चैका च हृदयस्य नाड्य- स्तासां मूर्धानम् अभिनिःसृतैका ।तयोर्ध्वमायन्नमृतत्वमेति विष्वङ्ङन्या उत्क्रमणे भवन्ति ॥ १६ ॥</div>
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C02_S03_V06">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C02_S03_V06_B01" data-block-id="Katha-228" data-parent-verse="KKN_C02_S03_V06" data-covers-verses="KKN_C02_S03_V06 KKN_C02_S03_V07 KKN_C02_S03_V08 KKN_C02_S03_V09 KKN_C02_S03_V10 KKN_C02_S03_V11 KKN_C02_S03_V12 KKN_C02_S03_V13 KKN_C02_S03_V14 KKN_C02_S03_V15 KKN_C02_S03_V16" data-label="भाष्यम्">पुनरिन्द्रियेभ्यः परं मन इत्यादि देवतातारतम्यज्ञानपूर्वकं भगवतः सर्वोत्त-मत्वज्ञान एव सर्ववाक्यानां महातात्पर्यमिति ज्ञापयितुम् ॥'तारतम्यपरिज्ञानपूर्वकं सर्वतो हरेः ।आधिक्ये सर्ववाक्यानां तात्पर्यं महदिष्यते' इति च ॥ * ॥'प्रादुर्भावान् ऋते विष्णुमिन्द्रियैर्नैव पश्यति ।प्रादुर्भावानपि यदा ज्ञानदृष्ट्यैव पश्यति ।तदैव मुच्यते योगी न दृष्टैरिन्द्रियैः क्वचित् इति च ॥ * ॥प्रभवाप्ययौ प्रति हि योगः । भगवतस्सकाशात् प्रभवाप्ययौ ॥*॥अधिकस्सतोऽयं भगवान् सर्वस्मादपि केशवः ।</div>
</div>
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C02_S03_V12">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C02_S03_V12_B02" data-block-id="Katha-229" data-parent-verse="KKN_C02_S03_V12" data-covers-verses="KKN_C02_S03_V06 KKN_C02_S03_V07 KKN_C02_S03_V08 KKN_C02_S03_V09 KKN_C02_S03_V10 KKN_C02_S03_V11 KKN_C02_S03_V12 KKN_C02_S03_V13 KKN_C02_S03_V14 KKN_C02_S03_V15 KKN_C02_S03_V16">अस्तीति नामकस्तस्माज्ज्ञातव्यस्स तथैव च ।अनाधिक्यं जानतां तु कथं स उपलभ्यते ॥ * ॥'प्रकृतेः पुरुषाणां च तत्त्वं भावयति स्फुटम् ।</div>
</div>
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C02_S03_V13">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C02_S03_V13_B03" data-block-id="Katha-230" data-parent-verse="KKN_C02_S03_V13" data-covers-verses="KKN_C02_S03_V06 KKN_C02_S03_V07 KKN_C02_S03_V08 KKN_C02_S03_V09 KKN_C02_S03_V10 KKN_C02_S03_V11 KKN_C02_S03_V12 KKN_C02_S03_V13 KKN_C02_S03_V14 KKN_C02_S03_V15 KKN_C02_S03_V16">तत्त्वभावस्ततो विष्णुस्तत्प्रसादात्तु तस्य हि ।आधिक्यं ज्ञायते सत्तः प्रसादश्च तथाविदः ॥अनादिकालाद् आधिक्यं सर्वस्माज्ज्ञानतो हरेः ।पुनःपुनर्वृद्धिमेति तज्ज्ञानं हि भवे भवे ॥येषामाधिक्यविज्ञानं नैव पूर्वं हरेर्भवेत् ।तेषां पश्चाच्च नैव स्यादभिभूतं तु तत् पुनः ।व्यञ्जकाद् व्यक्तिमभ्येति तस्मात् तज्ज्ञानमुत्तमम्' इति च ॥* ॥अन्तःकरणकामानां त्यागो व्यक्तिश्चिदात्मनाम् ।कामानां तु तदा मुक्तो मृतिं नैवाभियास्यति ॥मिथ्याज्ञानग्रन्थिभिस्तु नितरां मुच्यते यदा ।तदाऽमृतत्वमेवैति तदर्थं चानुशासनम् ॥ * ॥</div>
</div>

==== जीवेश्वरभेदज्ञानस्य मोक्षसाधनत्वविचारः ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S03_V17" data-block-id="Katha-232" data-label="उपनिषद्">अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषोऽन्तरात्मा सदा जनानां हृदये सन्निविष्टः।तं स्वाच्छरीरात् प्रवृहेन्मुञ्जादिवेषीकान् धैर्येण ।तं विद्याच्छुक्रममृतं तं विद्याच्छुक्रममृतमिति ।। १७ ।।</div>

==== यमोपदिष्टविद्यया नचिकेतसः फलप्राप्तिकथनम् ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S03_V18" data-block-id="Katha-234">मृत्युप्रोक्तां नाचिकेतोऽथ लब्ध्वा विद्यामेतां योगविधिं च कृत्स्नम् ।ब्रह्म प्राप्तो विरजोऽभूद् विमृत्युरन्योऽप्येवं यो विद् अध्यात्ममेव ।। १८ ।।</div>
<div class="gr-author-note" id="Katha-235">इति द्वितीये तृतीया वल्ली</div>
<div class="gr-author-note" id="Katha-236">।। इति श्रीकाठकोपनिषत् समाप्ता।।</div>

==== शान्तिमन्त्रः ====
<div class="verse-block" id="KKN_C02_S03_V19" data-block-id="Katha-238">ओं सह नाववतु । सह नौ भुनक्तु । सह वीर्यं करवावहै । तेजस्वि नावधीतमस्तु । मा विद्विषावहै ।ओं शान्तिः शान्तिः शान्तिः ।। १९ ।।</div>
<div class="bhashya-collection" id="bhashya-KKN_C02_S03_V17">
<div class="bhashyam-block" id="KKN_C02_S03_V17_B01" data-block-id="Katha-239" data-parent-verse="KKN_C02_S03_V17" data-covers-verses="KKN_C02_S03_V17 KKN_C02_S03_V18 KKN_C02_S03_V19" data-label="भाष्यम्">‘शरीरभूतो विष्णोस्तु जीवस्तद्वशगो यतः ।अधिष्ठितश्च तेनैव विजानीयात् पृथक् ततः ।स्वाख्याच्छरीराज्जीवात्तु प्रवृहेद् विष्णुमव्ययम्’ इति च ।।‘यस्याऽत्मा शरीरम् । य आत्मानमन्तरो यमयति’ इति च । ‘जनानां हृदये’ इत्युक्तत्वाच्च जीवात् पृथग्घरिरिति सिद्धम् ।।‘देहाङ्गुष्ठमितो देहे जीवाङ्गुष्ठमितो हृदि ।जीवस्य स तु विज्ञेयो जीवाद् भेदेन मुक्तये’ इति च ।।संसारिशरीरेणाभेदो वादिना केनापि नाङ्गीकृतः । न च लोकसिद्धः । ‘जनानाम्’ इति भेदात् । न जीवोऽङ्गुष्ठमात्रः । अतो विष्णोर्जीवाद् भेद उक्तः । अतः सर्वोत्तमो विष्णुरिति सिद्धम् ।। * ।।नमो भगवते तस्मै विष्णवे प्रभविष्णवे ।यस्याहमाप्त आप्तेभ्यो यो म आप्ततमः सदा ।। * ।।इति श्रीमदानन्दतीर्थभगवत्पादाचार्यविरचितं श्रीकाठकोपनिषद्भाष्यं समाप्तम् ।।</div>
</div>
<div class="gra-qe-footnotes gr-notes-imported">
<ol>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-1" data-gra-type="pathantara">1सोऽमन्यतवेदेशतीर्थसम्मतः पाठः । शाङ्करभाष्येऽपि</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-51" data-gra-type="pathantara">2रात्रीर्यदवात्सीर्गृहेरात्रीर्यदवात्सीर्गृहे (पा)</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-52" data-gra-type="pathantara">3मृतेमुक्ते (पा)</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-66" data-gra-type="note">4भविता'भू'धातोः लुटि रूपम्</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-67" data-gra-type="pathantara">5च'इति' हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-68" data-gra-type="pathantara">6वेदैरविरुद्धः'वेदैरविरुद्धम्'</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-69" data-gra-type="pathantara">7इति'नामनिरुक्ते'हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-70" data-gra-type="pathantara">8स्वर्णमयीम्'सुवर्णमयीं' हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-71" data-gra-type="locus">9भवतिबृ.उ.३.८.१०(अक्षरब्राह्मणम्) बृ.उ.३.८.१०</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-72" data-gra-type="locus">10सति‘सम्भवति’ पा.२.११ पा.२.११</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-97" data-gra-type="pathantara">11सृजैनम्'सृजैवम्' हृ, राघ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-98" data-gra-type="pathantara">12महाभूमौ'महान् भूमौ' पा.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-99" data-gra-type="locus">13तत्२.२.४</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-100" data-gra-type="locus">14यथाश्रुतम्२.२.७</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-101" data-gra-type="locus">15य२.२.८ । ‘यएषसुप्तेषु’ इतिहृ. ।</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-102" data-gra-type="note">16भगवान्‘धारकत्वाद् धर्मरूपो हि ऐश्वर्यादिर्भगो ह्यसौ’ इति तन्त्रभागवते । (भाग.ता.नि.३.१७.२२ ) धारणाद् भगवान् धर्मो यमनाद् यम उच्यते । इति शब्दनिर्णये (भाग.ता.नि.३.१७.२२)</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-103" data-gra-type="pathantara">17मरणे‘स्थितभगवन्तम्’ हृ.पाठः ।</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-123" data-gra-type="pathantara">18अभिध्यायन्नचिकेतोऽत्यस्राक्षीः(न्यत्प्राक्षीःराघवेन्द्रतीर्थसंमतः पाठः</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-124" data-gra-type="pathantara">19सृङ्कां'शृङ्कां' पा.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-130" data-gra-type="pathantara">20आख्य-विष्णुविषयैर्आख्यविषयैः (हृ.)</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-131" data-gra-type="pathantara">21तल्लक्ष्यमुच्यतेआथ.२.५,'तल्लक्षमुच्यते' हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-132" data-gra-type="locus">22पारम्१.३.२</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-133" data-gra-type="locus">23भवति२.१.१५</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-134" data-gra-type="locus">24शकेमसि१.३.२</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-135" data-gra-type="pathantara">25भगवान्'भगवानेवात्रोच्यते' हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-136" data-gra-type="pathantara">26वेति'नास्ति वेति' हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-137" data-gra-type="pathantara">27महावाराहे'महावराहे' हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-152" data-gra-type="pathantara">28विपश्चिद्'न जायते म्रियते' .हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-153" data-gra-type="pathantara">29निहितः'एवं विष्णौ' .हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-169" data-gra-type="pathantara">30स'विष्णुः स' हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-183" data-gra-type="pathantara">31चार्थमानिन्यस्तिस्रो'द्विर्द्व्येकदेवताः' हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-189" data-gra-type="note">32वाङ्मनसिवाङ्मनसी (हृ.,वे.)</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-190" data-gra-type="pathantara">33वरान्परान् (राघ,वरद. सम्मतः)</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-191" data-gra-type="pathantara">34पथस्तत्पथः स्थम् (प्रकाशकिसम्मतः)</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-192" data-gra-type="pathantara">35तंतन्मृत्युमुखात् (हृ.)</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-193" data-gra-type="pathantara">36तां'सा विष्णौ' हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-194" data-gra-type="pathantara">37इति'इति च' इति नास्ति हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-201" data-gra-type="pathantara">38कात्करणे'तृणु= कात्कारे' वरद.भाष्ये ।</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-202" data-gra-type="pathantara">39इदंय इमम् (हृ.)</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-203" data-gra-type="pathantara">40प्राणेनसंभवति (हृ.)</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-204" data-gra-type="pathantara">41भा.इदं गुह्यं वक्ष्यामि (हृ)</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-205" data-gra-type="pathantara">42भवतितच्च वक्ष्यामि (हृ)</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-206" data-gra-type="locus">43मुखादिन्द्रश्चाग्निश्चऋ.सं. १०.९०.३</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-207" data-gra-type="pathantara">44कश्यपात्'काश्यपात्' हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-208" data-gra-type="note">45बहुज्ञम्'जज्ञे बहुज्ञं परमत्युदारं यं दीपमध्ये सुतमात्मयोगाद्' मोक्षधर्मे, भा(कुम्भ).१२.३४९. ३</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-209" data-gra-type="pathantara">46अन्तर्णीतणिच्'दन्तर्णीतणिच' हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-210" data-gra-type="pathantara">47देवतामयी' देवतामयी देवतोत्तमः' हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-211" data-gra-type="pathantara">48देवतोत्तमा'प्राणेन सह स्थितो भवति' कृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-212" data-gra-type="pathantara">49प्रविश्यतिष्ठन्तीम् हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-234" data-gra-type="pathantara">50अर्यते‘आर्यत रण आभ्यामित्यरणी’ हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-235" data-gra-type="pathantara">51यः‘यः प्रादुर्भावगतो विष्णुः’ हृ</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-236" data-gra-type="pathantara">52भेदाभेदविदश्चात्र‘भेदाभेदं चात्र तथा तमो याति’ हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-237" data-gra-type="pathantara">53विदः‘विदुः’ हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-238" data-gra-type="pathantara">54स्वल्पत्वे‘स्वल्पत्वे चाविवक्षिते’ हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-239" data-gra-type="pathantara">55भेदनिषेधार्थम्‘भेदनिषेधार्थः’ हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-249" data-gra-type="pathantara">56पृथक्'पश्यन्नधोऽन्धं तमो–' हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-250" data-gra-type="pathantara">57वायुश्च'सादृश्यमेव' हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-253" data-gra-type="pathantara">58भगवदधीनमित्यधिष्ठाय'–त्यनुष्ठाय' हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-254" data-gra-type="pathantara">59भगवदधीनमित्यधिष्ठाय'पुरं स्थितमिति स्थितिं कृत्वा ।' हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-255" data-gra-type="pathantara">60एषु'एष' पा.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-256" data-gra-type="pathantara">61वायुस्थः'शुचिषन्मतः'</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-257" data-gra-type="pathantara">62होता'स चेन्द्रियादिस्थः'</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-258" data-gra-type="pathantara">63आस्ते'एव आस्ते अब्जादिकस्ततः'</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-259" data-gra-type="pathantara">64प्रतिरूपकः'पररूपकः'</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-260" data-gra-type="pathantara">65स्पर्शगम्यो'योऽयमेव जनार्दन'ः</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-261" data-gra-type="pathantara">66ह्यस्य'प्रतिबिम्बाख्यचेतनाः'</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-262" data-gra-type="pathantara">67सूर्यो'सूर्यो यथाऽऽन्तरश्चक्षुः'</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-263" data-gra-type="pathantara">68इति'महाकौर्मे'</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-264" data-gra-type="pathantara">69तस्य'रूपंरूपं प्रति प्रतिरूपाख्यः'</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-265" data-gra-type="note">70आसीत्बृ.३.४.१(प्राजापत्यब्राह्मणम्), बृ.३.५.११(अव्याकृतब्राह्मणम्)</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-266" data-gra-type="pathantara">71जीवैक्येन'जीवैक्येन तु तं जानन्'</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-267" data-gra-type="pathantara">72च'इति महावराहे'</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-305" data-gra-type="pathantara">73दृश्यते'ददृशे' पा.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-306" data-gra-type="pathantara">74देवास्ततोऽवमाः'ततोऽधमाः'</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-307" data-gra-type="pathantara">75सोऽश्व'आशुगतो हरिः'</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-308" data-gra-type="pathantara">76प्रवाहतस्त्वनादिश्च'प्रवाहतश्चादितश्च'</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-309" data-gra-type="pathantara">77प्राणाख्ये'प्राणाख्ये तु गतौ'</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-315" data-gra-type="pathantara">78तामाहुः'तमाहुः' रा.सम्मतः पाठः</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-316" data-gra-type="pathantara">79स्थिताः'श्रिताः' हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-317" data-gra-type="pathantara">80देवतातारतम्यज्ञानपूर्वकं'देवतातारतम्यज्ञानपूर्वम्' व्यास.सम्मतःपाठः</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-318" data-gra-type="pathantara">81प्रादुर्भावान्'प्रादुर्भावेष्वृते' हृ,प्रकाशिका.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-319" data-gra-type="pathantara">82तदैव'तदैव मुच्यते जीवः' हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-320" data-gra-type="pathantara">83न'दृष्टैरिन्द्रियैः' वे.सम्मतः पाठः , 'दृष्टैरिन्द्रियैः' पा.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-321" data-gra-type="pathantara">84प्रभवाप्ययौ'प्रति योगः'हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-322" data-gra-type="pathantara">85सर्वस्मादपि'सर्वस्मादेव केशवः'</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-323" data-gra-type="pathantara">86च'तत्त्वं भ्रामयति' हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-324" data-gra-type="pathantara">87ज्ञायते'सत् तत्प्रसादश्च' हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-325" data-gra-type="pathantara">88मृतिं'नैवाथ यास्यति'हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-337" data-gra-type="pathantara">89नाचिकेतोऽथ‘नचिकेतोऽथ’ हृ</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-338" data-gra-type="pathantara">90यमयतिबृ.माध्यन्दिनपाठः</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-339" data-gra-type="note">91मुक्तये????</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-340" data-gra-type="pathantara">92संसारिशरीरेणाभेदो‘वादिनाऽपि केनचिन्नाङ्गीकृतः ।’ हृ.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-341" data-gra-type="pathantara">93अतो‘अतो जीवाद् भेद उक्तः।’हृ.</li>
</ol>
</div>

[[Category:Sanskrit Documents]]
[[Category:Katha]]

JSON:Katha

2026-09-27T18:14:10Z

Chandrashekars: Automated update via color-coded pipeline

{
"schema": 1,
"doc": {
"slug": "Katha",
"title": "काठकोपनिषद्भाष्यम्",
"type": "bhashya",
"docId": "KKN",
"parent": null,
"pageTitle": "Katha",
"related": [],
"nextId": 333,
"author": "श्रीमदानन्दतीर्थभगवत्पादाचार्याः",
"docType": "Moolagrantha",
"category": "उपनिषत्प्रस्थानम्"
},
"blocks": [
{
"id": "Katha-1",
"oldKey": "KKN_C01",
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "adhyaya",
"level": 1,
"text": "प्रथमोऽध्यायः",
"lines": [
"प्रथमोऽध्यायः"
]
},
{
"id": "Katha-2",
"oldKey": "KKN_C01_S01",
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "paada",
"level": 2,
"text": "प्रथमावल्ली",
"lines": [
"प्रथमावल्ली"
]
},
{
"id": "Katha-3",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V01",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "॥ हरिः ओ३म् ॥\nउशन् ह वै वाजश्रवसः सर्ववेदसं ददौ । तस्य ह नचिकेता नाम पुत्र आस । तं ह कुमारं सन्तं दक्षिणासु नीयमानासु श्रद्धाऽऽविवेश ॥ १ ॥",
"lines": [
"॥ हरिः ओ३म् ॥",
"उशन् ह वै वाजश्रवसः सर्ववेदसं ददौ । तस्य ह नचिकेता नाम पुत्र आस । तं ह कुमारं सन्तं दक्षिणासु नीयमानासु श्रद्धाऽऽविवेश ॥ १ ॥"
],
"lineAlign": [
"center",
null
],
"label": "उपनिषद्"
},
{
"id": "Katha-4",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V02",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-1\"\u003Eसोऽमन्यत\u003C/span\u003E- पीतोदका जग्धतृणा दुग्धदोहा निरिन्द्रियाः ।\nअनन्दा नाम ते लोकास्तान् स गच्छति ता ददत् ॥२॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-1\"\u003Eसोऽमन्यत\u003C/span\u003E- पीतोदका जग्धतृणा दुग्धदोहा निरिन्द्रियाः ।",
"अनन्दा नाम ते लोकास्तान् स गच्छति ता ददत् ॥२॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-1",
"kind": "pathantara",
"quote": "सोऽमन्यत",
"text": "वेदेशतीर्थसम्मतः पाठः । शाङ्करभाष्येऽपि"
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-5",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V03",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "स होवाच पितरं तात कस्मै मां दास्यसीति द्वितीयं तृतीयम् । तं होवाच मृत्यवे त्वा ददानीति ॥ ३ ॥",
"lines": [
"स होवाच पितरं तात कस्मै मां दास्यसीति द्वितीयं तृतीयम् । तं होवाच मृत्यवे त्वा ददानीति ॥ ३ ॥"
],
"lineAlign": [
null
]
},
{
"id": "Katha-6",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "श्रीमदानन्दतीर्थभगवत्पादाचार्यविरचितं काठकोपनिषद्भाष्यम्",
"lines": [
"श्रीमदानन्दतीर्थभगवत्पादाचार्यविरचितं काठकोपनिषद्भाष्यम्"
]
},
{
"id": "Katha-7",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "मङ्गलाचरणम्",
"lines": [
"मङ्गलाचरणम्"
]
},
{
"id": "Katha-8",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V01_B01",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C01_S01_V01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eओ३म् ॥ नमो भगवते तस्मै सर्वतः परमाय ते ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वप्राणिहृदिस्थाय वामनाय नमो नमः ॥ * ॥\u003C/span\u003E",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eओ३म् ॥ नमो भगवते तस्मै सर्वतः परमाय ते ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वप्राणिहृदिस्थाय वामनाय नमो नमः ॥ * ॥\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"covers": [
"KKN_C01_S01_V01",
"KKN_C01_S01_V02",
"KKN_C01_S01_V03"
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-9",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "यागस्य मोक्षसाधनत्वप्रतिपादनम्",
"lines": [
"यागस्य मोक्षसाधनत्वप्रतिपादनम्"
]
},
{
"id": "Katha-10",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V01_B02",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C01_S01_V01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्नौ विष्णुं सदा ध्यायंस्त्रिशोऽग्निं नाचिकेतकम् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयश्चयीत स तु प्राप्य स्वर्गं तत्र भयातिगः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउष्य मन्वन्तरं कालम् अमृतत्वं भजेत् क्रमात्' इति ब्रह्मसारे ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइच्छन् वाजश्रवोनप्ता ददौ सर्वस्वदक्षिणाम् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउद्दालकः स्वर्गलोकं ददौ गाश्च निरिन्द्रियाः ॥ * ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमां दत्त्वाऽपि न ते गावो दातव्या ईदृशा इति ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउवाच पुत्रस्तं बालस्तं शशाप पिता स्वयम् ॥ * ॥\u003C/span\u003E",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्नौ विष्णुं सदा ध्यायंस्त्रिशोऽग्निं नाचिकेतकम् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयश्चयीत स तु प्राप्य स्वर्गं तत्र भयातिगः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउष्य मन्वन्तरं कालम् अमृतत्वं भजेत् क्रमात्' इति ब्रह्मसारे ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइच्छन् वाजश्रवोनप्ता ददौ सर्वस्वदक्षिणाम् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउद्दालकः स्वर्गलोकं ददौ गाश्च निरिन्द्रियाः ॥ * ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमां दत्त्वाऽपि न ते गावो दातव्या ईदृशा इति ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउवाच पुत्रस्तं बालस्तं शशाप पिता स्वयम् ॥ * ॥\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null
],
"covers": [
"KKN_C01_S01_V01",
"KKN_C01_S01_V02",
"KKN_C01_S01_V03"
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-11",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "उद्दालकशापस्य नचिकेतसः प्रतिक्रिया",
"lines": [
"उद्दालकशापस्य नचिकेतसः प्रतिक्रिया"
]
},
{
"id": "Katha-12",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V04",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "बहूनामेमि प्रथमो बहूनामेमि मध्यमः ।\nकिंस्विद् यमस्य कर्तव्यं यन्मयाऽद्य करिष्यति ॥ ४॥",
"lines": [
"बहूनामेमि प्रथमो बहूनामेमि मध्यमः ।",
"किंस्विद् यमस्य कर्तव्यं यन्मयाऽद्य करिष्यति ॥ ४॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"label": "उपनिषत्",
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-13",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V05",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "अनुपश्य यथा पूर्वे प्रतिपश्य तथाऽपरे ।\nसस्यमिव मर्त्यः पच्यते सस्यमिव जायते पुनः ॥ ५॥",
"lines": [
"अनुपश्य यथा पूर्वे प्रतिपश्य तथाऽपरे ।",
"सस्यमिव मर्त्यः पच्यते सस्यमिव जायते पुनः ॥ ५॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-14",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "अतिथिसत्कारस्य प्राशस्त्यप्रतिपादनम्",
"lines": [
"अतिथिसत्कारस्य प्राशस्त्यप्रतिपादनम्"
]
},
{
"id": "Katha-15",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V06",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "वैश्वानरः प्रविशत्यतिथिर्ब्राह्मणो गृहान् ।\nतस्यैतां शान्तिं कुर्वन्ति हर वैवस्वतोदकम् ॥ ६ ॥",
"lines": [
"वैश्वानरः प्रविशत्यतिथिर्ब्राह्मणो गृहान् ।",
"तस्यैतां शान्तिं कुर्वन्ति हर वैवस्वतोदकम् ॥ ६ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-16",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V07",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "आशाप्रतीक्षे सङ्गतं सूनृतां चेष्टापूर्ते पुत्रपशूंश्च सर्वान् ।\nएतद् वृङ्क्ते पुरुषस्याल्पमेधसो यस्यानश्नन् वसति ब्राह्मणो गृहे ॥ ७ ॥",
"lines": [
"आशाप्रतीक्षे सङ्गतं सूनृतां चेष्टापूर्ते पुत्रपशूंश्च सर्वान् ।",
"एतद् वृङ्क्ते पुरुषस्याल्पमेधसो यस्यानश्नन् वसति ब्राह्मणो गृहे ॥ ७ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-17",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V04_B01",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C01_S01_V04",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस जगाम यमं बालो ब्रह्मचारी यमस्य तु ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपत्न्या सम्पूज्यमानोऽपि जग्राहार्घ्यादिकं न तु ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआगते तु यमे प्राह यमं सोदकमाहर ॥ * ॥\u003C/span\u003E",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस जगाम यमं बालो ब्रह्मचारी यमस्य तु ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपत्न्या सम्पूज्यमानोऽपि जग्राहार्घ्यादिकं न तु ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआगते तु यमे प्राह यमं सोदकमाहर ॥ * ॥\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
null,
null,
null
],
"covers": [
"KKN_C01_S01_V04",
"KKN_C01_S01_V05",
"KKN_C01_S01_V06",
"KKN_C01_S01_V07"
],
"label": "भाष्यम्",
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-18",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V08",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "तिस्रो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-51\"\u003Eरात्रीर्यदवात्सीर्गृहे\u003C/span\u003E मे अनश्नन् ब्रह्मन्नतिथिर्नमस्यः ।\nनमस्तेऽस्तु ब्रह्मन् स्वस्ति मेऽस्तु तस्मात् प्रति त्रीन् वरान् वृणीष्व ॥ ८ ॥",
"lines": [
"तिस्रो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-51\"\u003Eरात्रीर्यदवात्सीर्गृहे\u003C/span\u003E मे अनश्नन् ब्रह्मन्नतिथिर्नमस्यः ।",
"नमस्तेऽस्तु ब्रह्मन् स्वस्ति मेऽस्तु तस्मात् प्रति त्रीन् वरान् वृणीष्व ॥ ८ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"label": "उपनिषत्",
"footnotes": [
{
"id": "fn-51",
"kind": "pathantara",
"quote": "रात्रीर्यदवात्सीर्गृहे",
"text": "रात्रीर्यदवात्सीर्गृहे (पा)"
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-19",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "नचिकेतसा प्रार्थितः प्रथमो वरः",
"lines": [
"नचिकेतसा प्रार्थितः प्रथमो वरः"
]
},
{
"id": "Katha-20",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V09",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "शान्तसङ्कल्पः सुमना यथा स्याद् वीतमन्युर्गौतमो माऽभि मृत्यो ।\nत्वत्प्रसृष्टं माऽभि वदेत् प्रतीत एतत् त्रयाणां प्रथमं वरं वृणे ॥ ९ ॥",
"lines": [
"शान्तसङ्कल्पः सुमना यथा स्याद् वीतमन्युर्गौतमो माऽभि मृत्यो ।",
"त्वत्प्रसृष्टं माऽभि वदेत् प्रतीत एतत् त्रयाणां प्रथमं वरं वृणे ॥ ९ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-21",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V10",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "यथा पुरस्ताद् भविता प्रतीत औद्दालकिरारुणिर्मत्प्रसृष्टः ।\nसुखं रात्रीः शयिता वीतमन्युस्त्वां ददृशिवान् मृत्युमुखात् प्रमुक्तम् ॥१०॥",
"lines": [
"यथा पुरस्ताद् भविता प्रतीत औद्दालकिरारुणिर्मत्प्रसृष्टः ।",
"सुखं रात्रीः शयिता वीतमन्युस्त्वां ददृशिवान् मृत्युमुखात् प्रमुक्तम् ॥१०॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-22",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "नचिकेतसा प्रार्थितो द्वितीयो वरः",
"lines": [
"नचिकेतसा प्रार्थितो द्वितीयो वरः"
]
},
{
"id": "Katha-23",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V11",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "स्वर्गे लोके न भयं किञ्चनास्ति न तत्र त्वं न जरया बिभेति ।\nउभे तीर्त्वा अशनायापिपासे शोकातिगो मोदते स्वर्गलोके ॥ ११ ॥",
"lines": [
"स्वर्गे लोके न भयं किञ्चनास्ति न तत्र त्वं न जरया बिभेति ।",
"उभे तीर्त्वा अशनायापिपासे शोकातिगो मोदते स्वर्गलोके ॥ ११ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-24",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V12",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "स त्वमग्निं स्वर्ग्यमध्येषि मृत्यो प्र ब्रूहि तं श्रद्दधानाय मह्यम् ।\nस्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्त एतद् द्वितीयेन वृणे वरेण ॥ १२ ॥",
"lines": [
"स त्वमग्निं स्वर्ग्यमध्येषि मृत्यो प्र ब्रूहि तं श्रद्दधानाय मह्यम् ।",
"स्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्त एतद् द्वितीयेन वृणे वरेण ॥ १२ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-25",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V13",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "प्र ते ब्रवीमि तदु मे निबोध स्वर्ग्यमग्निं नचिकेतः प्रजानन् ।\nअनन्तलोकाप्तिमथो प्रतिष्ठां विद्धि त्वमेतं निहितं गुहायाम् ॥ १३ ॥",
"lines": [
"प्र ते ब्रवीमि तदु मे निबोध स्वर्ग्यमग्निं नचिकेतः प्रजानन् ।",
"अनन्तलोकाप्तिमथो प्रतिष्ठां विद्धि त्वमेतं निहितं गुहायाम् ॥ १३ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-26",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "लोकादिमग्निं तमुवाच तस्मै",
"lines": [
"लोकादिमग्निं तमुवाच तस्मै"
]
},
{
"id": "Katha-27",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V08_B01",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C01_S01_V08",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइत्युक्तः स यमस्तं तु सम्पूज्यादाद् वरत्रयम् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसौमनस्यं पितुश्चैव नाचिकेताग्निगं हरिम् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-52\"\u003Eमृते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E स्थितं च तं विष्णुमिति प्रादाद् वरत्रयम्' ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति गतिसारे ॥ * ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्र्यत्वादग्निनामाऽसौ नाचिकेताग्निगो हरिः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोको विष्णोरनन्तस्य तज्ज्ञानान्नित्य आप्यते ॥\u003C/span\u003E",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइत्युक्तः स यमस्तं तु सम्पूज्यादाद् वरत्रयम् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसौमनस्यं पितुश्चैव नाचिकेताग्निगं हरिम् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-52\"\u003Eमृते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E स्थितं च तं विष्णुमिति प्रादाद् वरत्रयम्' ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति गतिसारे ॥ * ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्र्यत्वादग्निनामाऽसौ नाचिकेताग्निगो हरिः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोको विष्णोरनन्तस्य तज्ज्ञानान्नित्य आप्यते ॥\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
null,
null,
null,
null,
null,
null
],
"covers": [
"KKN_C01_S01_V08",
"KKN_C01_S01_V09",
"KKN_C01_S01_V10",
"KKN_C01_S01_V11",
"KKN_C01_S01_V12",
"KKN_C01_S01_V13"
],
"label": "भाष्यम्",
"footnotes": [
{
"id": "fn-52",
"kind": "pathantara",
"quote": "मृते",
"text": "मुक्ते (पा)"
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-28",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V13_B02",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C01_S01_V13",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिष्ठा सर्वलोकस्य स विष्णुस्सर्वहृद्गतः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एव सर्वलोकादिस्तं ज्ञात्वा मुच्यते ध्रुवम्' ॥ इति च ॥ * ॥\u003C/span\u003E",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिष्ठा सर्वलोकस्य स विष्णुस्सर्वहृद्गतः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एव सर्वलोकादिस्तं ज्ञात्वा मुच्यते ध्रुवम्' ॥ इति च ॥ * ॥\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"covers": [
"KKN_C01_S01_V08",
"KKN_C01_S01_V09",
"KKN_C01_S01_V10",
"KKN_C01_S01_V11",
"KKN_C01_S01_V12",
"KKN_C01_S01_V13"
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-29",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "इष्टकास्थितभगवद्रूपविषयकप्रश्नः",
"lines": [
"इष्टकास्थितभगवद्रूपविषयकप्रश्नः"
]
},
{
"id": "Katha-30",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V14",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "लोकादिमग्निं तमुवाच तस्मै या इष्टका यावतीर्वा यथा वा ।\nस चापि तत् प्रत्यवदद् यथोक्तम् अथास्य मृत्युः पुनराह तुष्टः ॥ १४ ॥",
"lines": [
"लोकादिमग्निं तमुवाच तस्मै या इष्टका यावतीर्वा यथा वा ।",
"स चापि तत् प्रत्यवदद् यथोक्तम् अथास्य मृत्युः पुनराह तुष्टः ॥ १४ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"label": "उपनिषद्",
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-31",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V15",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "तमब्रवीत् प्रीयमाणो महात्मा वरं तवेहाद्य ददामि भूयः ।\nतवैव नाम्ना \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-66\"\u003Eभविता\u003C/span\u003Eऽयमग्निः सृ(शृ)ङ्कां चेमामनेकरूपां गृहाण ॥ १५ ॥",
"lines": [
"तमब्रवीत् प्रीयमाणो महात्मा वरं तवेहाद्य ददामि भूयः ।",
"तवैव नाम्ना \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-66\"\u003Eभविता\u003C/span\u003Eऽयमग्निः सृ(शृ)ङ्कां चेमामनेकरूपां गृहाण ॥ १५ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-66",
"kind": "note",
"quote": "भविता",
"text": "'भू'धातोः लुटि रूपम्"
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-32",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "नाचिकेताग्निचयनानुष्ठातृफलनिरूपणम्",
"lines": [
"नाचिकेताग्निचयनानुष्ठातृफलनिरूपणम्"
]
},
{
"id": "Katha-33",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V16",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "त्रिनाचिकेतस्त्रिभिरेत्य सन्धिं त्रिकर्मकृत् तरति जन्ममृत्यू ।\nब्रह्मजज्ञं देवमीड्यं विदित्वा निचाय्येमां शान्तिमत्यन्तमेति ॥ १६ ॥",
"lines": [
"त्रिनाचिकेतस्त्रिभिरेत्य सन्धिं त्रिकर्मकृत् तरति जन्ममृत्यू ।",
"ब्रह्मजज्ञं देवमीड्यं विदित्वा निचाय्येमां शान्तिमत्यन्तमेति ॥ १६ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-34",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V17",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "त्रिनाचिकेतस्त्रयमेतद् विदित्वा य एवं विद्वांश्चिनुते नाचिकेतम् ।\nस मृत्युपाशान् पुरतः प्रणोद्य शोकातिगो मोदते स्वर्गलोके ॥ १७ ॥",
"lines": [
"त्रिनाचिकेतस्त्रयमेतद् विदित्वा य एवं विद्वांश्चिनुते नाचिकेतम् ।",
"स मृत्युपाशान् पुरतः प्रणोद्य शोकातिगो मोदते स्वर्गलोके ॥ १७ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-35",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V18",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "एष तेऽग्निर्नचिकेतः स्वर्ग्यो यमवृणीथा द्वितीयेन वरेण ।\nएतमग्निं तवैव प्रवक्ष्यन्ति जनासस्तृतीयं वरं नचिकेतो वृणीष्व ॥ १८ ॥",
"lines": [
"एष तेऽग्निर्नचिकेतः स्वर्ग्यो यमवृणीथा द्वितीयेन वरेण ।",
"एतमग्निं तवैव प्रवक्ष्यन्ति जनासस्तृतीयं वरं नचिकेतो वृणीष्व ॥ १८ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-36",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V14_B01",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C01_S01_V14",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया इष्टका\u003C/span\u003E या इष्टकादेवताः ।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइष्टकादेवतां विष्णुं षष्ट्युत्तरशतत्रिकम् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयथावदेव विज्ञाय मुच्यते कर्मबन्धनाद् ॥ इति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-67\"\u003Eच\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E ॥ * ॥\u003C/span\u003E",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया इष्टका\u003C/span\u003E या इष्टकादेवताः ।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइष्टकादेवतां विष्णुं षष्ट्युत्तरशतत्रिकम् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयथावदेव विज्ञाय मुच्यते कर्मबन्धनाद् ॥ इति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-67\"\u003Eच\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E ॥ * ॥\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
"justify",
null,
null
],
"covers": [
"KKN_C01_S01_V14",
"KKN_C01_S01_V15",
"KKN_C01_S01_V16",
"KKN_C01_S01_V17",
"KKN_C01_S01_V18"
],
"label": "भाष्यम्",
"footnotes": [
{
"id": "fn-67",
"kind": "pathantara",
"quote": "च",
"text": "'इति' हृ."
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-37",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V16_B02",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C01_S01_V16",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिभिरेत्य सन्धिम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-68\"\u003Eवेदैरविरुद्धः\u003C/span\u003E । वेदोक्तप्रकारेण भगवत्तत्त्वादिकं जानन्नित्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिकर्मकृत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E यज्ञदानतपःकर्ता ।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयज्ञदानतपःकर्म न त्याज्यं कार्यमेव तत् ।\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\nइति वचनात् ॥*॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिभिरेत्य सन्धिम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-68\"\u003Eवेदैरविरुद्धः\u003C/span\u003E । वेदोक्तप्रकारेण भगवत्तत्त्वादिकं जानन्नित्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिकर्मकृत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E यज्ञदानतपःकर्ता ।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयज्ञदानतपःकर्म न त्याज्यं कार्यमेव तत् ।\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E",
"इति वचनात् ॥*॥"
],
"lineAlign": [
"justify",
null,
"justify"
],
"covers": [
"KKN_C01_S01_V14",
"KKN_C01_S01_V15",
"KKN_C01_S01_V16",
"KKN_C01_S01_V17",
"KKN_C01_S01_V18"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-68",
"kind": "pathantara",
"quote": "वेदैरविरुद्धः",
"text": "'वेदैरविरुद्धम्'"
}
]
},
{
"id": "Katha-38",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V17_B03",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C01_S01_V17",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रयमेतद्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया इष्टका\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादि ।",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रयमेतद्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया इष्टका\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादि ।"
],
"lineAlign": [
"justify"
],
"covers": [
"KKN_C01_S01_V14",
"KKN_C01_S01_V15",
"KKN_C01_S01_V16",
"KKN_C01_S01_V17",
"KKN_C01_S01_V18"
]
},
{
"id": "Katha-39",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "'ब्रह्मजज्ञः' इति भगवन्नामनिरुक्तिः",
"lines": [
"'ब्रह्मजज्ञः' इति भगवन्नामनिरुक्तिः"
]
},
{
"id": "Katha-40",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V16_B04",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C01_S01_V16",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'ब्रह्मेति वेद उद्दिष्टस्तस्माद् व्यक्तो यतो हरिः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्मजस्तेन कथितः स एव ज्ञोऽखिलज्ञतः' ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-69\"\u003Eइति\u003C/span\u003E नामनिरुक्तौ ॥ * ॥\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनेकरूपां\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-70\"\u003Eस्वर्णमयीम्\u003C/span\u003E– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबहुरूपं च पुरटं कार्तस्वरमितीर्यते ।\u003C/span\u003E इत्यभिधानम् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'यमोऽनुवादसन्तुष्टो वह्नेस्तन्नामतामपि ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसृङ्कां\u003C/span\u003E३\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E स्वर्णमयीं चैव कण्ठमालाम् अदाद् विभुः ॥'\u003C/span\u003E इति पाद्मे ॥ * ॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'ब्रह्मेति वेद उद्दिष्टस्तस्माद् व्यक्तो यतो हरिः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्मजस्तेन कथितः स एव ज्ञोऽखिलज्ञतः' ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-69\"\u003Eइति\u003C/span\u003E नामनिरुक्तौ ॥ * ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनेकरूपां\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-70\"\u003Eस्वर्णमयीम्\u003C/span\u003E– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबहुरूपं च पुरटं कार्तस्वरमितीर्यते ।\u003C/span\u003E इत्यभिधानम् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'यमोऽनुवादसन्तुष्टो वह्नेस्तन्नामतामपि ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसृङ्कां\u003C/span\u003E३\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E स्वर्णमयीं चैव कण्ठमालाम् अदाद् विभुः ॥'\u003C/span\u003E इति पाद्मे ॥ * ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null,
"justify",
"justify",
null,
null
],
"covers": [
"KKN_C01_S01_V14",
"KKN_C01_S01_V15",
"KKN_C01_S01_V16",
"KKN_C01_S01_V17",
"KKN_C01_S01_V18"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-69",
"kind": "pathantara",
"quote": "इति",
"text": "'नामनिरुक्ते'हृ."
},
{
"id": "fn-70",
"kind": "pathantara",
"quote": "स्वर्णमयीम्",
"text": "'सुवर्णमयीं' हृ."
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-41",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "नचिकेतसा याचितस्य अग्न्यन्तर्गतब्रह्मविद्याख्यद्वितीयवरस्य निरूपणम्",
"lines": [
"नचिकेतसा याचितस्य अग्न्यन्तर्गतब्रह्मविद्याख्यद्वितीयवरस्य निरूपणम्"
]
},
{
"id": "Katha-42",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V14_B05",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C01_S01_V14",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलोकादिः, प्रतिष्ठा, ब्रह्मजज्ञः, अनन्तलोकाप्तिः\u003C/span\u003E इत्यादिविशेषणैश्च भगवानेव । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्तोममहदुरुगायं प्रतिष्ठाम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E४ इति परामर्शाच्च । भगवतो ह्युरुगायनाम प्रसिद्धम् । गुहानिहितत्वं च तस्यैव विशेषतः प्रसिद्धम् ॥\nन चाग्निपरिज्ञानमात्रेणानन्तलोकाप्तिः, भगवज्ज्ञानं विना ।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘तद् वा एतदक्षरं गार्ग्यविदित्वाऽस्मिन् लोके जुहोति यजते तपस्तप्यते बहूनि वर्षसहस्राणि अन्तवदेवास्य तद् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-71\"\u003Eभवति\u003C/span\u003E’\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्यादिश्रुतेः । न च मुख्ये \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-72\"\u003Eसति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E अमुख्यार्थो युज्यते ॥\u003C/span\u003E",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलोकादिः, प्रतिष्ठा, ब्रह्मजज्ञः, अनन्तलोकाप्तिः\u003C/span\u003E इत्यादिविशेषणैश्च भगवानेव । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्तोममहदुरुगायं प्रतिष्ठाम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E४ इति परामर्शाच्च । भगवतो ह्युरुगायनाम प्रसिद्धम् । गुहानिहितत्वं च तस्यैव विशेषतः प्रसिद्धम् ॥",
"न चाग्निपरिज्ञानमात्रेणानन्तलोकाप्तिः, भगवज्ज्ञानं विना ।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘तद् वा एतदक्षरं गार्ग्यविदित्वाऽस्मिन् लोके जुहोति यजते तपस्तप्यते बहूनि वर्षसहस्राणि अन्तवदेवास्य तद् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-71\"\u003Eभवति\u003C/span\u003E’\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्यादिश्रुतेः । न च मुख्ये \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-72\"\u003Eसति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E अमुख्यार्थो युज्यते ॥\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify"
],
"covers": [
"KKN_C01_S01_V14",
"KKN_C01_S01_V15",
"KKN_C01_S01_V16",
"KKN_C01_S01_V17",
"KKN_C01_S01_V18"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-71",
"kind": "locus",
"quote": "भवति",
"text": "बृ.उ.३.८.१०(अक्षरब्राह्मणम्) बृ.उ.३.८.१०"
},
{
"id": "fn-72",
"kind": "locus",
"quote": "सति",
"text": "‘सम्भवति’ पा.२.११ पा.२.११"
}
]
},
{
"id": "Katha-43",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "नचिकेतसा याचितस्य तृतीयवरस्य निरूपणम्",
"lines": [
"नचिकेतसा याचितस्य तृतीयवरस्य निरूपणम्"
]
},
{
"id": "Katha-44",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V19",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "येयं प्रेते विचिकित्सा मनुष्ये अस्तीत्येके नायमस्तीति चैके ।\nएतद् विद्यामनुशिष्टस्त्वयाऽहं वराणामेष वृतस्तृतीयः ॥ १९ ॥",
"lines": [
"येयं प्रेते विचिकित्सा मनुष्ये अस्तीत्येके नायमस्तीति चैके ।",
"एतद् विद्यामनुशिष्टस्त्वयाऽहं वराणामेष वृतस्तृतीयः ॥ १९ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"label": "उपनिषद्",
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-45",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "भगवज्ज्ञानस्य दुःसाध्यत्वात् तत्रैव नचिकेतसाऽऽग्रहप्रदर्शनम्",
"lines": [
"भगवज्ज्ञानस्य दुःसाध्यत्वात् तत्रैव नचिकेतसाऽऽग्रहप्रदर्शनम्"
]
},
{
"id": "Katha-46",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V20",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "देवैरत्रापि विचिकित्सितं पुरा न हि सुज्ञेयो अणुरेष धर्मः ।\nअन्यं वरं नचिकेतो वृणीष्व मा मोपरोत्सीरति मा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-97\"\u003Eसृजैनम्\u003C/span\u003E ॥ २०॥",
"lines": [
"देवैरत्रापि विचिकित्सितं पुरा न हि सुज्ञेयो अणुरेष धर्मः ।",
"अन्यं वरं नचिकेतो वृणीष्व मा मोपरोत्सीरति मा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-97\"\u003Eसृजैनम्\u003C/span\u003E ॥ २०॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-97",
"kind": "pathantara",
"quote": "सृजैनम्",
"text": "'सृजैवम्' हृ, राघ."
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-47",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V21",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "देवैरत्रापि विचिकित्सितं किल त्वं च मृत्यो यन्न सुज्ञेयमात्थ ।\nवक्ता चास्य त्वादृगन्यो न लभ्यो नान्यो वरस्तुल्य एतस्य कश्चित् ॥ २१ ॥",
"lines": [
"देवैरत्रापि विचिकित्सितं किल त्वं च मृत्यो यन्न सुज्ञेयमात्थ ।",
"वक्ता चास्य त्वादृगन्यो न लभ्यो नान्यो वरस्तुल्य एतस्य कश्चित् ॥ २१ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-48",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V22",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "शतायुषः पुत्रपौत्रान् वृणीष्व बहून् पशून् हस्तिहिरण्यमश्वान् ।\nभूमेर्महदायतनं वृणीष्व स्वयं च जीव शरदो यावदिच्छसि ॥ २२ ॥",
"lines": [
"शतायुषः पुत्रपौत्रान् वृणीष्व बहून् पशून् हस्तिहिरण्यमश्वान् ।",
"भूमेर्महदायतनं वृणीष्व स्वयं च जीव शरदो यावदिच्छसि ॥ २२ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-49",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V23",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "एतत्तुल्यं यदि मन्यसे वरं वृणीष्व वित्तं चिरजीविकां च ।\n\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-98\"\u003Eमहाभूमौ\u003C/span\u003E नचिकेतस्त्वमेधि कामानां त्वा कामभाजं करोमि ॥ २३ ॥",
"lines": [
"एतत्तुल्यं यदि मन्यसे वरं वृणीष्व वित्तं चिरजीविकां च ।",
"\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-98\"\u003Eमहाभूमौ\u003C/span\u003E नचिकेतस्त्वमेधि कामानां त्वा कामभाजं करोमि ॥ २३ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-98",
"kind": "pathantara",
"quote": "महाभूमौ",
"text": "'महान् भूमौ' पा."
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-50",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V24",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "ये ये कामा दुर्लभा मर्त्यलोके सर्वान् कामांश्छन्दतः प्रार्थयस्व ।\nइमा रामाः सरथाः सतूर्या न हीदृशा लम्भनीया मनुष्यैः ।\nआभिर्मत्प्रत्ताभिः परिचारयस्व नचिकेतो मरणं माऽनु प्राक्षीः ॥ २४ ॥",
"lines": [
"ये ये कामा दुर्लभा मर्त्यलोके सर्वान् कामांश्छन्दतः प्रार्थयस्व ।",
"इमा रामाः सरथाः सतूर्या न हीदृशा लम्भनीया मनुष्यैः ।",
"आभिर्मत्प्रत्ताभिः परिचारयस्व नचिकेतो मरणं माऽनु प्राक्षीः ॥ २४ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-51",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V25",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "श्वोऽभावा मर्त्यस्य यदन्तकैतत् सर्वेन्द्रियाणां जरयन्ति तेजः ।\nअपि सर्वं जीवितमल्पमेव तवैव वाहास्तव नृत्तगीतम् ॥ २५ ॥",
"lines": [
"श्वोऽभावा मर्त्यस्य यदन्तकैतत् सर्वेन्द्रियाणां जरयन्ति तेजः ।",
"अपि सर्वं जीवितमल्पमेव तवैव वाहास्तव नृत्तगीतम् ॥ २५ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-52",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V26",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "न वित्तेन तर्पणीयो मनुष्यो लप्स्यामहे वित्तमद्राक्ष्म चेत् त्वाम् ।\nजीविष्यामो यावदीशिष्यसि त्वं वरस्तु मे वरणीयः स एव ॥ २६ ॥",
"lines": [
"न वित्तेन तर्पणीयो मनुष्यो लप्स्यामहे वित्तमद्राक्ष्म चेत् त्वाम् ।",
"जीविष्यामो यावदीशिष्यसि त्वं वरस्तु मे वरणीयः स एव ॥ २६ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-53",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V27",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "अजीर्यताममृतानामुपेत्य जीर्यन्मर्त्यः क्वाधःस्थः प्रजानन् ।\nअभिद्ध्यायन् वर्णरतिप्रमोदानतिदीर्घे जीविते को रमेत ॥ २७ ॥",
"lines": [
"अजीर्यताममृतानामुपेत्य जीर्यन्मर्त्यः क्वाधःस्थः प्रजानन् ।",
"अभिद्ध्यायन् वर्णरतिप्रमोदानतिदीर्घे जीविते को रमेत ॥ २७ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-54",
"oldKey": "KKN_C01_S01_V28",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "यस्मिन्निदं विचिकित्सन्ति मृत्यो साम्पराये महति ब्रूहि नस्तत् ।\nयोऽयं वरो गूढमनुप्रविष्टो नान्यं तस्मान्नचिकेता वृणीते ॥ २८ ॥",
"lines": [
"यस्मिन्निदं विचिकित्सन्ति मृत्यो साम्पराये महति ब्रूहि नस्तत् ।",
"योऽयं वरो गूढमनुप्रविष्टो नान्यं तस्मान्नचिकेता वृणीते ॥ २८ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-55",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "colophon",
"level": null,
"text": "इति श्रीकाठकोपनिषदि प्रथमाध्याये प्रथमा वल्ली समाप्ता ॥",
"lines": [
"इति श्रीकाठकोपनिषदि प्रथमाध्याये प्रथमा वल्ली समाप्ता ॥"
]
},
{
"id": "Katha-56",
"oldKey": "KKN_C01_S02",
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "paada",
"level": 2,
"text": "द्वितीयावल्ली",
"lines": [
"द्वितीयावल्ली"
]
},
{
"id": "Katha-57",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "प्रेतशब्दार्थकथनम्",
"lines": [
"प्रेतशब्दार्थकथनम्"
]
},
{
"id": "Katha-58",
"oldKey": "KKN_C01_S02_I_B01",
"type": "bhashya",
"parent": null,
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"text": "‘प्रेते मुक्ते मनुष्ये नियामकत्वेन भगवानस्ति’ इति ज्ञानिनो वदन्ति, नास्तीत्यज्ञाः । तस्य नियामकस्य रूपं यथावत् अहं विद्याम् ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘अस्य विस्रंसमानस्य शरीरस्थस्य देहिनः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहाद् विमुच्यमानस्य किमत्र परिशिष्यते, एतद्वै\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-99\"\u003Eतत्\u003C/span\u003E’\u003C/span\u003E इति परिहाराच्च मुक्ते स्थितो भगवान् पृच्छ्यत इति सिद्धम् । देहाद् विशेषेण मोचनं नाम मुक्तिरेव । मुक्तेरपि मरणात्मकत्वाद् ‘मरणम्’ इत्यपि भवति । स्थूलदेहपरित्यागस्तु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविस्रंसमानस्य\u003C/span\u003E इत्यनेनैवोक्तो भवति ॥",
"lines": [
"‘प्रेते मुक्ते मनुष्ये नियामकत्वेन भगवानस्ति’ इति ज्ञानिनो वदन्ति, नास्तीत्यज्ञाः । तस्य नियामकस्य रूपं यथावत् अहं विद्याम् ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘अस्य विस्रंसमानस्य शरीरस्थस्य देहिनः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहाद् विमुच्यमानस्य किमत्र परिशिष्यते, एतद्वै\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-99\"\u003Eतत्\u003C/span\u003E’\u003C/span\u003E इति परिहाराच्च मुक्ते स्थितो भगवान् पृच्छ्यत इति सिद्धम् । देहाद् विशेषेण मोचनं नाम मुक्तिरेव । मुक्तेरपि मरणात्मकत्वाद् ‘मरणम्’ इत्यपि भवति । स्थूलदेहपरित्यागस्तु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविस्रंसमानस्य\u003C/span\u003E इत्यनेनैवोक्तो भवति ॥"
],
"lineAlign": [
"justify",
null,
null
],
"label": "भाष्यम्",
"footnotes": [
{
"id": "fn-99",
"kind": "locus",
"quote": "तत्",
"text": "२.२.४"
}
]
},
{
"id": "Katha-59",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "अग्निस्थपरमात्मज्ञानस्य पृथक्कथने कारणप्रदर्शनम्",
"lines": [
"अग्निस्थपरमात्मज्ञानस्य पृथक्कथने कारणप्रदर्शनम्"
]
},
{
"id": "Katha-60",
"oldKey": "KKN_C01_S02_I_B02",
"type": "bhashya",
"parent": null,
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्निस्थं परमात्मानं सामान्याज्ञानतोऽपि तु ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअजानतस्तु मुक्तौ च जीवान्तःस्थितमीश्वरम् ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनियामकं च जीवानां मुक्तानामपि सर्वदा ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुणान् सर्वोत्तमत्वादीनविज्ञाय हरेस्तथा ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनैव मुक्तिर्भवेत् तस्मात् कृच्छ्रात् तदवदद् यमः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्य गोप्यत्वविज्ञप्त्यै तथाऽप्यग्निस्थवेदनात् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसुखाधिक्यं भवेन्मुक्तौ तस्मात् तत् पृथगीरितम् ॥’\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति तत्त्वसारे ॥\u003C/span\u003E",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्निस्थं परमात्मानं सामान्याज्ञानतोऽपि तु ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअजानतस्तु मुक्तौ च जीवान्तःस्थितमीश्वरम् ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनियामकं च जीवानां मुक्तानामपि सर्वदा ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुणान् सर्वोत्तमत्वादीनविज्ञाय हरेस्तथा ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनैव मुक्तिर्भवेत् तस्मात् कृच्छ्रात् तदवदद् यमः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्य गोप्यत्वविज्ञप्त्यै तथाऽप्यग्निस्थवेदनात् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसुखाधिक्यं भवेन्मुक्तौ तस्मात् तत् पृथगीरितम् ॥’\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति तत्त्वसारे ॥\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-61",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "मुक्तामुक्तनियामकभगवदुपदेश एव तृतीयवरः",
"lines": [
"मुक्तामुक्तनियामकभगवदुपदेश एव तृतीयवरः"
]
},
{
"id": "Katha-62",
"oldKey": "KKN_C01_S02_I_B03",
"type": "bhashya",
"parent": null,
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्थाणुमन्येऽनु संयन्ति यथाकर्म \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-100\"\u003Eयथाश्रुतम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्त्वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-101\"\u003Eय\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएषु सुप्तेषु जागर्ति कामं कामं पुरुषो निर्मिमाणः\u003C/span\u003E इति वचनाच्च जीवेषु स्थितो भगवान् पृच्छ्यत इति सिद्धम् । मृतजीवे स्थितो मुक्तजीवे स्थितश्चोभयात्मको भगवान् विवक्षित इत्येतस्माच्चाविरोधः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘गुह्यं तत् परमं ब्रह्म म्रियमाणं शरीरिणम् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसम्प्राप्तमपि जीवेषु जागर्ति स्वपितेष्वपि ॥’\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति ब्रह्माण्डे ॥*॥\u003C/span\u003E\nधारकत्वाद् धर्मो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-102\"\u003Eभगवान्\u003C/span\u003E ॥ \u003Ci\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-103\"\u003Eमरणे\u003C/span\u003E \u003C/i\u003E\u003Ci\u003Eस्थितं भगवन्तं माऽनुप्राक्षीः ॥ \u003C/i\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहति साम्पराये\u003C/span\u003E मुक्तौ ॥ * ॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्थाणुमन्येऽनु संयन्ति यथाकर्म \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-100\"\u003Eयथाश्रुतम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्त्वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-101\"\u003Eय\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएषु सुप्तेषु जागर्ति कामं कामं पुरुषो निर्मिमाणः\u003C/span\u003E इति वचनाच्च जीवेषु स्थितो भगवान् पृच्छ्यत इति सिद्धम् । मृतजीवे स्थितो मुक्तजीवे स्थितश्चोभयात्मको भगवान् विवक्षित इत्येतस्माच्चाविरोधः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘गुह्यं तत् परमं ब्रह्म म्रियमाणं शरीरिणम् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसम्प्राप्तमपि जीवेषु जागर्ति स्वपितेष्वपि ॥’\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति ब्रह्माण्डे ॥*॥\u003C/span\u003E",
"धारकत्वाद् धर्मो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-102\"\u003Eभगवान्\u003C/span\u003E ॥ \u003Ci\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-103\"\u003Eमरणे\u003C/span\u003E \u003C/i\u003E\u003Ci\u003Eस्थितं भगवन्तं माऽनुप्राक्षीः ॥ \u003C/i\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहति साम्पराये\u003C/span\u003E मुक्तौ ॥ * ॥"
],
"lineAlign": [
"justify",
null,
"justify"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-100",
"kind": "locus",
"quote": "यथाश्रुतम्",
"text": "२.२.७"
},
{
"id": "fn-101",
"kind": "locus",
"quote": "य",
"text": "२.२.८ । ‘यएषसुप्तेषु’ इतिहृ. ।"
},
{
"id": "fn-102",
"kind": "note",
"quote": "भगवान्",
"text": "‘धारकत्वाद् धर्मरूपो हि ऐश्वर्यादिर्भगो ह्यसौ’ इति तन्त्रभागवते । (भाग.ता.नि.३.१७.२२ ) धारणाद् भगवान् धर्मो यमनाद् यम उच्यते । इति शब्दनिर्णये (भाग.ता.नि.३.१७.२२)"
},
{
"id": "fn-103",
"kind": "pathantara",
"quote": "मरणे",
"text": "‘स्थितभगवन्तम्’ हृ.पाठः ।"
}
]
},
{
"id": "Katha-63",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "ब्रह्मविद्या-भोगपदार्थ-विवेचनम्",
"lines": [
"ब्रह्मविद्या-भोगपदार्थ-विवेचनम्"
]
},
{
"id": "Katha-64",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V01",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "ओम् ॥ अन्यच्छ्रेयोऽन्यदुतैव प्रेयस्ते उभे नानार्थे पुरुषं सिनीतः ।\nतयोः श्रेय आददानस्य साधु भवति हीयतेऽर्थाद् य उ प्रेयो वृणीते ॥ १ ॥",
"lines": [
"ओम् ॥ अन्यच्छ्रेयोऽन्यदुतैव प्रेयस्ते उभे नानार्थे पुरुषं सिनीतः ।",
"तयोः श्रेय आददानस्य साधु भवति हीयतेऽर्थाद् य उ प्रेयो वृणीते ॥ १ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"label": "उपनिषद्",
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-65",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V02",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "श्रेयश्च प्रेयश्च मनुष्यमेतस्तौ सम्परीत्य विविनक्ति धीरः ।\nश्रेयो धीरोऽभि प्रेयसो वृणीते प्रेयो मन्दो योगक्षेमान् वृणीते ॥ २ ॥",
"lines": [
"श्रेयश्च प्रेयश्च मनुष्यमेतस्तौ सम्परीत्य विविनक्ति धीरः ।",
"श्रेयो धीरोऽभि प्रेयसो वृणीते प्रेयो मन्दो योगक्षेमान् वृणीते ॥ २ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-66",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V03",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "स त्वं प्रियान् प्रियरूपांश्च कामान् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-123\"\u003Eअभिध्यायन्नचिकेतोऽत्यस्राक्षीः(न्यत्प्राक्षीः\u003C/span\u003E) ।\nनैतां सृङ्कां वित्तमयीमवाप्तो यस्यां मज्जन्ति बहवो मनुष्याः ॥ ३ ॥",
"lines": [
"स त्वं प्रियान् प्रियरूपांश्च कामान् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-123\"\u003Eअभिध्यायन्नचिकेतोऽत्यस्राक्षीः(न्यत्प्राक्षीः\u003C/span\u003E) ।",
"नैतां सृङ्कां वित्तमयीमवाप्तो यस्यां मज्जन्ति बहवो मनुष्याः ॥ ३ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-123",
"kind": "pathantara",
"quote": "अभिध्यायन्नचिकेतोऽत्यस्राक्षीः(न्यत्प्राक्षीः",
"text": "राघवेन्द्रतीर्थसंमतः पाठः"
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-67",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "ज्ञानाज्ञानमध्ये आन्तर्यप्रदर्शनम्",
"lines": [
"ज्ञानाज्ञानमध्ये आन्तर्यप्रदर्शनम्"
]
},
{
"id": "Katha-68",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V04",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "दूरमेते विपरीते विषूची अविद्या या च विद्येति ज्ञाता ।\nविद्याभीप्सितं नचिकेतसं मन्ये न त्वा कामा बहवो लोलुपन्तः ॥ ४ ॥",
"lines": [
"दूरमेते विपरीते विषूची अविद्या या च विद्येति ज्ञाता ।",
"विद्याभीप्सितं नचिकेतसं मन्ये न त्वा कामा बहवो लोलुपन्तः ॥ ४ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-69",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V05",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "अविद्यायामन्तरे वर्तमानाः स्वयं धीराः पण्डितं मन्यमानाः ।\nदन्द्रम्यमाणाः परियन्ति मूढा अन्धेनैव नीयमाना यथाऽन्धाः ॥ ५ ॥",
"lines": [
"अविद्यायामन्तरे वर्तमानाः स्वयं धीराः पण्डितं मन्यमानाः ।",
"दन्द्रम्यमाणाः परियन्ति मूढा अन्धेनैव नीयमाना यथाऽन्धाः ॥ ५ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-70",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V06",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "न साम्परायः प्रतिभाति बालं प्रमाद्यन्तं वित्तमोहेन मूढम् ।\nअयं लोको नास्ति पर इति मानी पुनःपुनर्वशमापद्यते मे ॥ ६ ॥",
"lines": [
"न साम्परायः प्रतिभाति बालं प्रमाद्यन्तं वित्तमोहेन मूढम् ।",
"अयं लोको नास्ति पर इति मानी पुनःपुनर्वशमापद्यते मे ॥ ६ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-71",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "तत्त्वज्ञानस्य दुस्साध्यत्वप्रतिपादनम्",
"lines": [
"तत्त्वज्ञानस्य दुस्साध्यत्वप्रतिपादनम्"
]
},
{
"id": "Katha-72",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V07",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "श्रवणायापि बहुभिर्यो न लभ्यः शृण्वन्तोऽपि बहवो यं न विद्युः ।\nआश्चर्योऽस्य वक्ता कुशलोऽस्य लब्धाऽऽश्चर्यो ज्ञाता कुशलानुशिष्टः ॥ ७ ॥",
"lines": [
"श्रवणायापि बहुभिर्यो न लभ्यः शृण्वन्तोऽपि बहवो यं न विद्युः ।",
"आश्चर्योऽस्य वक्ता कुशलोऽस्य लब्धाऽऽश्चर्यो ज्ञाता कुशलानुशिष्टः ॥ ७ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-73",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V01_B01",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C01_S02_V01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-124\"\u003Eसृङ्कां\u003C/span\u003E शृङ्खलाम्\u003C/span\u003E ॥ * ॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-124\"\u003Eसृङ्कां\u003C/span\u003E शृङ्खलाम्\u003C/span\u003E ॥ * ॥"
],
"lineAlign": [
"justify"
],
"covers": [
"KKN_C01_S02_V01",
"KKN_C01_S02_V02",
"KKN_C01_S02_V03",
"KKN_C01_S02_V04",
"KKN_C01_S02_V05",
"KKN_C01_S02_V06",
"KKN_C01_S02_V07"
],
"label": "भाष्यम्",
"footnotes": [
{
"id": "fn-124",
"kind": "pathantara",
"quote": "सृङ्कां",
"text": "'शृङ्कां' पा."
}
]
},
{
"id": "Katha-74",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "सुज्ञानिनैव सम्यग्भगवदुपदेशप्राप्तिरुत्तमा",
"lines": [
"सुज्ञानिनैव सम्यग्भगवदुपदेशप्राप्तिरुत्तमा"
]
},
{
"id": "Katha-75",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V08",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "न नरेणावरः प्रोक्त एष सुज्ञेयो बहुधा चिन्त्यमानः ।\nअनन्यप्रोक्ते गतिरत्र ना- स्त्यणीयान् ह्यतर्क्यमणुप्रमाणात् ।। ८ ।।",
"lines": [
"न नरेणावरः प्रोक्त एष सुज्ञेयो बहुधा चिन्त्यमानः ।",
"अनन्यप्रोक्ते गतिरत्र ना- स्त्यणीयान् ह्यतर्क्यमणुप्रमाणात् ।। ८ ।।"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-76",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V09",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "नैषा तर्केण मतिरापनेया प्रोक्ताऽन्येनैव सुज्ञानाय प्रेष्ठ ।\nयां त्वमापः सत्यधृतिर्बतासि त्वादृङ् नो भूयान्नचिकेतः प्रष्टा ।। ९ ।।",
"lines": [
"नैषा तर्केण मतिरापनेया प्रोक्ताऽन्येनैव सुज्ञानाय प्रेष्ठ ।",
"यां त्वमापः सत्यधृतिर्बतासि त्वादृङ् नो भूयान्नचिकेतः प्रष्टा ।। ९ ।।"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-77",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V08_B01",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C01_S02_V08",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्यो भगवान् अन्योऽहम्\u003C/span\u003E इति अजानन्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्यः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E, तेन\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रोक्ते गतिर्ज्ञानं नास्ति । प्रोक्ताऽन्येनैव सुज्ञानाय प्रेष्ठ\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति वाक्यशेषात् ।। * ।।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'जीवानां चैव विष्णोश्च यो न वेत्ति भिदां पुमान् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतदनुव्रताश्च ये केचित् तेषां ज्ञानं न जायते' इति ब्रह्मवैवर्ते ।। * ।।\u003C/span\u003E",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्यो भगवान् अन्योऽहम्\u003C/span\u003E इति अजानन्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्यः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E, तेन\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रोक्ते गतिर्ज्ञानं नास्ति । प्रोक्ताऽन्येनैव सुज्ञानाय प्रेष्ठ\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति वाक्यशेषात् ।। * ।।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'जीवानां चैव विष्णोश्च यो न वेत्ति भिदां पुमान् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतदनुव्रताश्च ये केचित् तेषां ज्ञानं न जायते' इति ब्रह्मवैवर्ते ।। * ।।\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
"justify",
null,
null
],
"covers": [
"KKN_C01_S02_V08",
"KKN_C01_S02_V09"
],
"label": "भाष्यम्"
},
{
"id": "Katha-78",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "यमस्य सुज्ञानित्वनिरूपणम्",
"lines": [
"यमस्य सुज्ञानित्वनिरूपणम्"
]
},
{
"id": "Katha-79",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V10",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "जानाम्यहं शेवधिरित्यनित्यं न ह्यध्रुवैः प्राप्यते हि ध्रुवं तत् ।\nततो मया नचिकेतश्चितोऽग्निरनित्यैर्द्रव्यैः प्राप्तवानस्मि नित्यम् ॥ १० ॥",
"lines": [
"जानाम्यहं शेवधिरित्यनित्यं न ह्यध्रुवैः प्राप्यते हि ध्रुवं तत् ।",
"ततो मया नचिकेतश्चितोऽग्निरनित्यैर्द्रव्यैः प्राप्तवानस्मि नित्यम् ॥ १० ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"label": "उपनिषद्",
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-80",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V11",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "कामस्याऽप्तिं जगतः प्रतिष्ठां क्रतोरानन्त्यमभयस्य पारम् ।\nस्तोममहदुरुगायं प्रतिष्ठां दृष्ट्वा धृत्या धीरो नचिकेतोऽत्यस्राक्षीः ॥ ११ ॥",
"lines": [
"कामस्याऽप्तिं जगतः प्रतिष्ठां क्रतोरानन्त्यमभयस्य पारम् ।",
"स्तोममहदुरुगायं प्रतिष्ठां दृष्ट्वा धृत्या धीरो नचिकेतोऽत्यस्राक्षीः ॥ ११ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-81",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V12",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "तं दुर्दर्शं गूढमनुप्रविष्टं गुहाऽहितं गह्वरेष्ठं पुराणम् ।\nअध्यात्मयोगाधिगमेन देवं मत्वा धीरो हर्षशोकौ जहाति ॥ १२ ॥",
"lines": [
"तं दुर्दर्शं गूढमनुप्रविष्टं गुहाऽहितं गह्वरेष्ठं पुराणम् ।",
"अध्यात्मयोगाधिगमेन देवं मत्वा धीरो हर्षशोकौ जहाति ॥ १२ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-82",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "गुरूपदेशेन तत्त्वज्ञानप्राप्तिः",
"lines": [
"गुरूपदेशेन तत्त्वज्ञानप्राप्तिः"
]
},
{
"id": "Katha-83",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V13",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "एतच्छ्रुत्वा सम्परिगृह्य मर्त्यः प्रवृह्य धर्म्यम् अणुमेनमाप्य ।\nस मोदते मोदनीयं हि लब्ध्वा विवृतं सद्म नचिकेतसं मन्ये ॥ १३ ॥",
"lines": [
"एतच्छ्रुत्वा सम्परिगृह्य मर्त्यः प्रवृह्य धर्म्यम् अणुमेनमाप्य ।",
"स मोदते मोदनीयं हि लब्ध्वा विवृतं सद्म नचिकेतसं मन्ये ॥ १३ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-84",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V10_B01",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C01_S02_V10",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआख्यं\u003C/span\u003E विष्ण्वाख्यं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनित्यं शेवधिरिति जानामि\u003C/span\u003E । नित्यम् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-130\"\u003Eआख्य-विष्णुविषयैर्\u003C/span\u003Eद्रव्यैर्मनआदिभिः । आख्यनित्यविषयैर्विष्ण्वाख्यनित्यविषयैर्द्रव्यैः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनित्यं भगवन्तं प्राप्तवानस्मि\u003C/span\u003E । ध्रुवो भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअध्रुवैः\u003C/span\u003E तद्भक्तिवर्जितैः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन प्राप्यते\u003C/span\u003E ॥ * ॥\nक्रतोरानन्त्यहेतुम्, स्तोमैरपि सर्वात्मना प्राप्तुमशक्यम्, स्तोमेभ्योऽपि महान्तम्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउरुगायम्\u003C/span\u003E इत्युक्तत्वाच्च न जीवविषयोऽयं प्रश्नः ।",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआख्यं\u003C/span\u003E विष्ण्वाख्यं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनित्यं शेवधिरिति जानामि\u003C/span\u003E । नित्यम् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-130\"\u003Eआख्य-विष्णुविषयैर्\u003C/span\u003Eद्रव्यैर्मनआदिभिः । आख्यनित्यविषयैर्विष्ण्वाख्यनित्यविषयैर्द्रव्यैः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनित्यं भगवन्तं प्राप्तवानस्मि\u003C/span\u003E । ध्रुवो भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअध्रुवैः\u003C/span\u003E तद्भक्तिवर्जितैः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन प्राप्यते\u003C/span\u003E ॥ * ॥",
"क्रतोरानन्त्यहेतुम्, स्तोमैरपि सर्वात्मना प्राप्तुमशक्यम्, स्तोमेभ्योऽपि महान्तम्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउरुगायम्\u003C/span\u003E इत्युक्तत्वाच्च न जीवविषयोऽयं प्रश्नः ।"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify"
],
"covers": [
"KKN_C01_S02_V10",
"KKN_C01_S02_V11",
"KKN_C01_S02_V12",
"KKN_C01_S02_V13"
],
"label": "भाष्यम्",
"footnotes": [
{
"id": "fn-130",
"kind": "pathantara",
"quote": "आख्य-विष्णुविषयैर्",
"text": "आख्यविषयैः (हृ.)"
}
]
},
{
"id": "Katha-85",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "उपनिषदोऽभेदपरत्वनिराकरणम्",
"lines": [
"उपनिषदोऽभेदपरत्वनिराकरणम्"
]
},
{
"id": "Katha-86",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V10_B02",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C01_S02_V10",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशरो ह्यात्मा ब्रह्म \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-131\"\u003Eतल्लक्ष्यमुच्यते\u003C/span\u003E.., ..शरवत् तन्मयो भवेत्\u003C/span\u003E२, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअभयं तितीर्षतां \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-132\"\u003Eपारम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतादृगेव \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-133\"\u003Eभवति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादौ सर्वत्र भेदस्यैवोक्तेश्च न जीवाभेदः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनाचिकेतं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-134\"\u003Eशकेमसि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तत्वाच्च नाचिकेताग्निस्थो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-135\"\u003Eभगवान्\u003C/span\u003E अत्रोच्यत इति सिद्धम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउरुगायं दृष्ट्वा कामस्याऽप्तिम् अत्यस्राक्षीः\u003C/span\u003E । न च मृत्वा यमं प्राप्तस्य नचिकेतसो मृतोऽस्ति न \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-136\"\u003Eवेति\u003C/span\u003E संशयोऽस्ति ॥ * ॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशरो ह्यात्मा ब्रह्म \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-131\"\u003Eतल्लक्ष्यमुच्यते\u003C/span\u003E.., ..शरवत् तन्मयो भवेत्\u003C/span\u003E२, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअभयं तितीर्षतां \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-132\"\u003Eपारम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतादृगेव \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-133\"\u003Eभवति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादौ सर्वत्र भेदस्यैवोक्तेश्च न जीवाभेदः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनाचिकेतं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-134\"\u003Eशकेमसि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तत्वाच्च नाचिकेताग्निस्थो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-135\"\u003Eभगवान्\u003C/span\u003E अत्रोच्यत इति सिद्धम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउरुगायं दृष्ट्वा कामस्याऽप्तिम् अत्यस्राक्षीः\u003C/span\u003E । न च मृत्वा यमं प्राप्तस्य नचिकेतसो मृतोऽस्ति न \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-136\"\u003Eवेति\u003C/span\u003E संशयोऽस्ति ॥ * ॥"
],
"lineAlign": [
"justify"
],
"covers": [
"KKN_C01_S02_V10",
"KKN_C01_S02_V11",
"KKN_C01_S02_V12",
"KKN_C01_S02_V13"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-131",
"kind": "pathantara",
"quote": "तल्लक्ष्यमुच्यते",
"text": "आथ.२.५,'तल्लक्षमुच्यते' हृ."
},
{
"id": "fn-132",
"kind": "locus",
"quote": "पारम्",
"text": "१.३.२"
},
{
"id": "fn-133",
"kind": "locus",
"quote": "भवति",
"text": "२.१.१५"
},
{
"id": "fn-134",
"kind": "locus",
"quote": "शकेमसि",
"text": "१.३.२"
},
{
"id": "fn-135",
"kind": "pathantara",
"quote": "भगवान्",
"text": "'भगवानेवात्रोच्यते' हृ."
},
{
"id": "fn-136",
"kind": "pathantara",
"quote": "वेति",
"text": "'नास्ति वेति' हृ."
}
]
},
{
"id": "Katha-87",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V12_B03",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C01_S02_V12",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगह्वरे\u003C/span\u003E मुक्तजीवे स्थितम् ॥ * ॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगह्वरे\u003C/span\u003E मुक्तजीवे स्थितम् ॥ * ॥"
],
"lineAlign": [
"justify"
],
"covers": [
"KKN_C01_S02_V10",
"KKN_C01_S02_V11",
"KKN_C01_S02_V12",
"KKN_C01_S02_V13"
]
},
{
"id": "Katha-88",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V13_B04",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C01_S02_V13",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रवृह्य\u003C/span\u003E जीवात् पृथक्कृत्य ।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुक्तजीवे स्थितं विष्णुं विदित्वा जीवतः पृथक् ।\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमोदते मोदनीयं तं प्राप्य मुक्तस्सदैव च । इति\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-137\"\u003Eमहावाराहे\u003C/span\u003E ॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रवृह्य\u003C/span\u003E जीवात् पृथक्कृत्य ।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुक्तजीवे स्थितं विष्णुं विदित्वा जीवतः पृथक् ।\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमोदते मोदनीयं तं प्राप्य मुक्तस्सदैव च । इति\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-137\"\u003Eमहावाराहे\u003C/span\u003E ॥"
],
"lineAlign": [
"justify",
null,
null
],
"covers": [
"KKN_C01_S02_V10",
"KKN_C01_S02_V11",
"KKN_C01_S02_V12",
"KKN_C01_S02_V13"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-137",
"kind": "pathantara",
"quote": "महावाराहे",
"text": "'महावराहे' हृ."
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-89",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V14",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "अन्यत्र धर्माद् अन्यत्राधर्माद् अन्यत्रास्मात् कृताकृतात्।\nअन्यत्र भूताच्च भव्याच्च यत्तत् पश्यसि तद् वद॥ १४ ॥",
"lines": [
"अन्यत्र धर्माद् अन्यत्राधर्माद् अन्यत्रास्मात् कृताकृतात्।",
"अन्यत्र भूताच्च भव्याच्च यत्तत् पश्यसि तद् वद॥ १४ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"label": "उपनिषद्",
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-90",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V15",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "सर्वे वेदा यत्पदमामनन्ति तपांसि सर्वाणि च यद् वदन्ति ।\nयदिच्छन्तो ब्रह्मचर्यं चरन्ति तत्ते पदं संग्रहेण ब्रवीमि ओमित्येतत् ॥ १५ ॥",
"lines": [
"सर्वे वेदा यत्पदमामनन्ति तपांसि सर्वाणि च यद् वदन्ति ।",
"यदिच्छन्तो ब्रह्मचर्यं चरन्ति तत्ते पदं संग्रहेण ब्रवीमि ओमित्येतत् ॥ १५ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-91",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V16",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "एतद्ध्येवाक्षरं ब्रह्म एतद्ध्येवाक्षरं परम् ।\nएतद्ध्येवाक्षरं ज्ञात्वा यो यदिच्छति तस्य तत् ॥१६॥",
"lines": [
"एतद्ध्येवाक्षरं ब्रह्म एतद्ध्येवाक्षरं परम् ।",
"एतद्ध्येवाक्षरं ज्ञात्वा यो यदिच्छति तस्य तत् ॥१६॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-92",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V17",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "एतदालम्बनं श्रेष्ठम् एतदालम्बनं परम् ।\nएतदालम्बनं ज्ञात्वा ब्रह्मलोके महीयते ॥ १७ ॥",
"lines": [
"एतदालम्बनं श्रेष्ठम् एतदालम्बनं परम् ।",
"एतदालम्बनं ज्ञात्वा ब्रह्मलोके महीयते ॥ १७ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-93",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "ब्रह्मज्ञानिनो जननमरणाभावसमर्थनम्",
"lines": [
"ब्रह्मज्ञानिनो जननमरणाभावसमर्थनम्"
]
},
{
"id": "Katha-94",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V18",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "न जायते म्रियते वा विपश्चिद् नायं कुतश्चिन्न बभूव कश्चित् ।\nअजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो न हन्यते हन्यमानेऽपि देहे ॥ १८ ॥",
"lines": [
"न जायते म्रियते वा विपश्चिद् नायं कुतश्चिन्न बभूव कश्चित् ।",
"अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो न हन्यते हन्यमानेऽपि देहे ॥ १८ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-95",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "जीवानां स्वरूपतो नित्यत्वप्रतिपादनम्",
"lines": [
"जीवानां स्वरूपतो नित्यत्वप्रतिपादनम्"
]
},
{
"id": "Katha-96",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V19",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "हन्ता चेन्मन्यते हन्तुं हतश्चेन्मन्यते हतम् ।\nउभौ तौ न विजानीतो नायं हन्ति न हन्यते ॥१९ ॥",
"lines": [
"हन्ता चेन्मन्यते हन्तुं हतश्चेन्मन्यते हतम् ।",
"उभौ तौ न विजानीतो नायं हन्ति न हन्यते ॥१९ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-97",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "भगवतोऽणुतोऽणीयस्त्वस्य महतो महीयस्त्वस्य च कथनम्",
"lines": [
"भगवतोऽणुतोऽणीयस्त्वस्य महतो महीयस्त्वस्य च कथनम्"
]
},
{
"id": "Katha-98",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V20",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "अणोरणीयान् महतो महीयान् आत्माऽस्य जन्तोर्निहितो गुहायाम् ।\nतमक्रतुः पश्यति वीतशोको धातुः प्रसादान्महिमानमात्मनः ॥ २० ॥",
"lines": [
"अणोरणीयान् महतो महीयान् आत्माऽस्य जन्तोर्निहितो गुहायाम् ।",
"तमक्रतुः पश्यति वीतशोको धातुः प्रसादान्महिमानमात्मनः ॥ २० ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-99",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V16_B01",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C01_S02_V16",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतद्ध्येवाक्षरं ब्रह्म विष्ण्वाख्यं परमव्ययम् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वस्याऽलम्बनं ज्ञात्वा मुच्यते नात्र संशयः' इति च ॥*॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहोत्पत्तिविनाशाख्यौ ज्ञानिनोऽप्युद्भवाभवौ ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन कुतश्चिद् यतो विष्णुर्जायतेऽतस्तदीक्षणात् ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभावाभावौ न विदुषो यस्माज्जीवो न कश्चन ।\u003C/span\u003E",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतद्ध्येवाक्षरं ब्रह्म विष्ण्वाख्यं परमव्ययम् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वस्याऽलम्बनं ज्ञात्वा मुच्यते नात्र संशयः' इति च ॥*॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहोत्पत्तिविनाशाख्यौ ज्ञानिनोऽप्युद्भवाभवौ ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन कुतश्चिद् यतो विष्णुर्जायतेऽतस्तदीक्षणात् ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभावाभावौ न विदुषो यस्माज्जीवो न कश्चन ।\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
null,
null,
null,
null,
null
],
"covers": [
"KKN_C01_S02_V14",
"KKN_C01_S02_V15",
"KKN_C01_S02_V16",
"KKN_C01_S02_V17",
"KKN_C01_S02_V18",
"KKN_C01_S02_V19",
"KKN_C01_S02_V20"
],
"label": "भाष्यम्",
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-100",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V18_B02",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C01_S02_V18",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजायते म्रियते वाऽपि स्वरूपेण कथञ्चन ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअजो नित्योऽविकारश्च जीवः पुरमणन्नपि । इति च ॥\u003C/span\u003E\nअयं भगवान् कुतोऽपि न बभूव यस्माद्, अतस्तद्वेत्ताऽपि \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-152\"\u003Eविपश्चिद्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन जायते न म्रियते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E च । यतः कश्चिज्जीवः स्वतो न बभूव । देहसम्बन्धाद्धि जायते । विपश्चितस्तु देहसम्बन्धाभावाद् न जायते न म्रियते च॥*॥\nजीवस्यापि स्वतो मरणाभावाद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउभौ तौ न विजानीतः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E ॥ * ॥\nएवं नित्यस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजन्तोर्गुहायां \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-153\"\u003Eनिहितः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E । ए विष्णौ क्रतुर्यस्य सोऽक्रतुस्तन्निश्चयः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मनः\u003C/span\u003E सकाशान्\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहिमानं\u003C/span\u003E महामानम् ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवाद् गुणपरीमाणं यस्माद् विष्णोर्महत्तरम् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्माज्जीवात् स महिमा विष्णुरित्युच्यते श्रुतौ' इति च ॥*॥\u003C/span\u003E",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजायते म्रियते वाऽपि स्वरूपेण कथञ्चन ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअजो नित्योऽविकारश्च जीवः पुरमणन्नपि । इति च ॥\u003C/span\u003E",
"अयं भगवान् कुतोऽपि न बभूव यस्माद्, अतस्तद्वेत्ताऽपि \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-152\"\u003Eविपश्चिद्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन जायते न म्रियते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E च । यतः कश्चिज्जीवः स्वतो न बभूव । देहसम्बन्धाद्धि जायते । विपश्चितस्तु देहसम्बन्धाभावाद् न जायते न म्रियते च॥*॥",
"जीवस्यापि स्वतो मरणाभावाद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउभौ तौ न विजानीतः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E ॥ * ॥",
"एवं नित्यस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजन्तोर्गुहायां \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-153\"\u003Eनिहितः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E । ए विष्णौ क्रतुर्यस्य सोऽक्रतुस्तन्निश्चयः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मनः\u003C/span\u003E सकाशान्\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहिमानं\u003C/span\u003E महामानम् ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवाद् गुणपरीमाणं यस्माद् विष्णोर्महत्तरम् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्माज्जीवात् स महिमा विष्णुरित्युच्यते श्रुतौ' इति च ॥*॥\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
null,
null,
"justify",
"justify",
"justify",
null,
null
],
"covers": [
"KKN_C01_S02_V14",
"KKN_C01_S02_V15",
"KKN_C01_S02_V16",
"KKN_C01_S02_V17",
"KKN_C01_S02_V18",
"KKN_C01_S02_V19",
"KKN_C01_S02_V20"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-152",
"kind": "pathantara",
"quote": "विपश्चिद्",
"text": "'न जायते म्रियते' .हृ."
},
{
"id": "fn-153",
"kind": "pathantara",
"quote": "निहितः",
"text": "'एवं विष्णौ' .हृ."
}
]
},
{
"id": "Katha-101",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "सर्वसमर्थो भगवान्",
"lines": [
"सर्वसमर्थो भगवान्"
]
},
{
"id": "Katha-102",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V21",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "आसीनो दूरं व्रजति शयानो याति सर्वतः ।\nकस्तं मदामदं देवं मदन्यो ज्ञातुमर्हति ॥ २१ ॥",
"lines": [
"आसीनो दूरं व्रजति शयानो याति सर्वतः ।",
"कस्तं मदामदं देवं मदन्यो ज्ञातुमर्हति ॥ २१ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"label": "उपनिषद्",
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-103",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "विनाशिशरीरेषु स्थितस्य भगवतोऽविनाशित्वकथनम्",
"lines": [
"विनाशिशरीरेषु स्थितस्य भगवतोऽविनाशित्वकथनम्"
]
},
{
"id": "Katha-104",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V22",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "अशरीरं शरीरेष्वनवस्थेष्ववस्थितम् ।\nमहान्तं विभुमात्मानं मत्वा धीरो न शोचति ॥ २२॥",
"lines": [
"अशरीरं शरीरेष्वनवस्थेष्ववस्थितम् ।",
"महान्तं विभुमात्मानं मत्वा धीरो न शोचति ॥ २२॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-105",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "भगवदनुग्रहस्य साक्षात्कारसाधनत्वप्रतिपादनम्",
"lines": [
"भगवदनुग्रहस्य साक्षात्कारसाधनत्वप्रतिपादनम्"
]
},
{
"id": "Katha-106",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V23",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "नायमात्मा प्रवचनेन लभ्यो न मेधया न बहुना श्रुतेन ।\nयमेवैष वृणुते तेन लभ्यस्तस्यैष आत्मा विवृणुते तनूं स्वाम् ॥ २३ ॥",
"lines": [
"नायमात्मा प्रवचनेन लभ्यो न मेधया न बहुना श्रुतेन ।",
"यमेवैष वृणुते तेन लभ्यस्तस्यैष आत्मा विवृणुते तनूं स्वाम् ॥ २३ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-107",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "वैराग्यादिसाधनं विना भगवदनुग्रहाप्राप्तिः",
"lines": [
"वैराग्यादिसाधनं विना भगवदनुग्रहाप्राप्तिः"
]
},
{
"id": "Katha-108",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V24",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "नाविरतो दुश्चरितान्नाशान्तो नासमाहितः ।\nनाशान्तमनसो वाऽपि प्रज्ञानेनैनमाप्नुयात् ॥ २४ ॥",
"lines": [
"नाविरतो दुश्चरितान्नाशान्तो नासमाहितः ।",
"नाशान्तमनसो वाऽपि प्रज्ञानेनैनमाप्नुयात् ॥ २४ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-109",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "भगवज्ज्ञानस्य दुर्लभत्वप्रतिपादनम्",
"lines": [
"भगवज्ज्ञानस्य दुर्लभत्वप्रतिपादनम्"
]
},
{
"id": "Katha-110",
"oldKey": "KKN_C01_S02_V25",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "यस्य ब्रह्म च क्षत्रं चोभे भवत ओदनः ।\nमृत्युर्यस्योपसेचनं क इत्था वेद यत्र सः ॥ २५ ॥",
"lines": [
"यस्य ब्रह्म च क्षत्रं चोभे भवत ओदनः ।",
"मृत्युर्यस्योपसेचनं क इत्था वेद यत्र सः ॥ २५ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-111",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S02",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "colophon",
"level": null,
"text": "॥ इति प्रथमाध्याये द्वितीया वल्ली ॥",
"lines": [
"॥ इति प्रथमाध्याये द्वितीया वल्ली ॥"
]
},
{
"id": "Katha-112",
"oldKey": "KKN_C01_S03",
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "paada",
"level": 2,
"text": "तृतीयावल्ली",
"lines": [
"तृतीयावल्ली"
]
},
{
"id": "Katha-113",
"oldKey": "KKN_C01_S03_I_B01",
"type": "bhashya",
"parent": null,
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"text": "ऐश्वर्यादेव ‘आसीनो दूरं व्रजति’ इत्यादि ।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘आसीनो दूरं व्रजति शयानो याति सर्वतः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऐश्वर्याद् भगवान् विष्णुर्विरुद्धं घटयत्यसौ’ इति च ॥ * ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E॥ इति प्रथमाध्याये द्वितीया वल्ली ॥\u003C/span\u003E",
"lines": [
"ऐश्वर्यादेव ‘आसीनो दूरं व्रजति’ इत्यादि ।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘आसीनो दूरं व्रजति शयानो याति सर्वतः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऐश्वर्याद् भगवान् विष्णुर्विरुद्धं घटयत्यसौ’ इति च ॥ * ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E॥ इति प्रथमाध्याये द्वितीया वल्ली ॥\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
"justify",
null,
null,
"center"
],
"label": "भाष्यम्",
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-114",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "हृदयस्थमुख्यप्राणप्रतीके भगवद्ध्यानम्",
"lines": [
"हृदयस्थमुख्यप्राणप्रतीके भगवद्ध्यानम्"
]
},
{
"id": "Katha-115",
"oldKey": "KKN_C01_S03_V01",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "अथ तृतीयाध्यायः\nऋतं पिबन्तौ सुकृतस्य लोके गुहां प्रविष्टौ परमे परार्द्धे ।\nछायातपौ ब्रह्मविदो वदन्ति पञ्चाग्नयो ये च त्रिनाचिकेताः ॥ १ ॥",
"lines": [
"अथ तृतीयाध्यायः",
"ऋतं पिबन्तौ सुकृतस्य लोके गुहां प्रविष्टौ परमे परार्द्धे ।",
"छायातपौ ब्रह्मविदो वदन्ति पञ्चाग्नयो ये च त्रिनाचिकेताः ॥ १ ॥"
],
"lineAlign": [
"center",
null,
null
],
"label": "उपनिषद्"
},
{
"id": "Katha-116",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "अग्निस्थ-मुक्तस्थभगवद्रूपयोरैक्यप्रतिपादनम्",
"lines": [
"अग्निस्थ-मुक्तस्थभगवद्रूपयोरैक्यप्रतिपादनम्"
]
},
{
"id": "Katha-117",
"oldKey": "KKN_C01_S03_V02",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "यः सेतुरीजानानाम् अक्षरं ब्रह्म तत् परम् ।\nअभयं तितीर्षतां पारं नाचिकेतं शकेमसि ॥ २ ॥",
"lines": [
"यः सेतुरीजानानाम् अक्षरं ब्रह्म तत् परम् ।",
"अभयं तितीर्षतां पारं नाचिकेतं शकेमसि ॥ २ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-118",
"oldKey": "KKN_C01_S03_V01_B01",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C01_S03_V01",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'आत्माऽन्तरात्मेति विभुरेक एव द्विधा स्थितः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-169\"\u003Eस\u003C/span\u003E विष्णुः परमे वायौ परेभ्योऽप्यृद्धरूपके ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशुभान् पिबति भोगान् स च्छायेव विदुषां प्रभुः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआतपः पापिनां नित्यं मर्यादा विष्णुयाजिनाम् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसंसारस्य च पारस्थस्स विष्णुर्द्विस्वरूपकः ॥ * ॥\u003C/span\u003E",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'आत्माऽन्तरात्मेति विभुरेक एव द्विधा स्थितः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-169\"\u003Eस\u003C/span\u003E विष्णुः परमे वायौ परेभ्योऽप्यृद्धरूपके ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशुभान् पिबति भोगान् स च्छायेव विदुषां प्रभुः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआतपः पापिनां नित्यं मर्यादा विष्णुयाजिनाम् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसंसारस्य च पारस्थस्स विष्णुर्द्विस्वरूपकः ॥ * ॥\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
null,
null,
null,
null,
null
],
"covers": [
"KKN_C01_S03_V01",
"KKN_C01_S03_V02"
],
"label": "भाष्यम्",
"footnotes": [
{
"id": "fn-169",
"kind": "pathantara",
"quote": "स",
"text": "'विष्णुः स' हृ."
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-119",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "ध्याने इन्द्रियनिग्रहस्याऽवश्यकत्वप्रतिपादनम्",
"lines": [
"ध्याने इन्द्रियनिग्रहस्याऽवश्यकत्वप्रतिपादनम्"
]
},
{
"id": "Katha-120",
"oldKey": "KKN_C01_S03_V03",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "आत्मानं रथिनं विद्धि शरीरं रथमेव च ।\nबुद्धिं तु सारथिं विद्धि मनः प्रग्रहमेव च ।। ३ ।।",
"lines": [
"आत्मानं रथिनं विद्धि शरीरं रथमेव च ।",
"बुद्धिं तु सारथिं विद्धि मनः प्रग्रहमेव च ।। ३ ।।"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"label": "उपनिषद्",
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-121",
"oldKey": "KKN_C01_S03_V04",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "इन्द्रियाणि हयानाहुर्विषयांस्तेषु गोचरान् ।\nआत्मेन्द्रियमनोयुक्तं भोक्तेत्याहुर्मनीषिणः ।। ४ ।।",
"lines": [
"इन्द्रियाणि हयानाहुर्विषयांस्तेषु गोचरान् ।",
"आत्मेन्द्रियमनोयुक्तं भोक्तेत्याहुर्मनीषिणः ।। ४ ।।"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-122",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "इन्द्रियनिग्रहस्य विवेकसाध्यत्वनिरूपणम्",
"lines": [
"इन्द्रियनिग्रहस्य विवेकसाध्यत्वनिरूपणम्"
]
},
{
"id": "Katha-123",
"oldKey": "KKN_C01_S03_V05",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "यस्त्वविज्ञानवान् भवत्ययुक्तेन मनसा सदा ।\nतस्येन्द्रियाण्यवश्यानि दुष्टाश्वा इव सारथेः ।। ५ ।।",
"lines": [
"यस्त्वविज्ञानवान् भवत्ययुक्तेन मनसा सदा ।",
"तस्येन्द्रियाण्यवश्यानि दुष्टाश्वा इव सारथेः ।। ५ ।।"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-124",
"oldKey": "KKN_C01_S03_V06",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "यस्तु विज्ञानवान् भवति युक्तेन मनसा सदा ।\nतस्येन्द्रियाणि वश्यानि सदश्वा इव सारथेः ।। ६ ।।",
"lines": [
"यस्तु विज्ञानवान् भवति युक्तेन मनसा सदा ।",
"तस्येन्द्रियाणि वश्यानि सदश्वा इव सारथेः ।। ६ ।।"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-125",
"oldKey": "KKN_C01_S03_V07",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "यस्त्वविज्ञानवान् भवत्यमनस्कः सदाऽशुचिः ।\nन स तत् पदमाप्नोति संसारं चाधिगच्छति ।। ७ ।।",
"lines": [
"यस्त्वविज्ञानवान् भवत्यमनस्कः सदाऽशुचिः ।",
"न स तत् पदमाप्नोति संसारं चाधिगच्छति ।। ७ ।।"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-126",
"oldKey": "KKN_C01_S03_V08",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "यस्तु विज्ञानवान् भवति समनस्कः सदा शुचिः ।\nस तु तत् पदमाप्नोति यस्माद् भूयो न जायते।। ८ ।।",
"lines": [
"यस्तु विज्ञानवान् भवति समनस्कः सदा शुचिः ।",
"स तु तत् पदमाप्नोति यस्माद् भूयो न जायते।। ८ ।।"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-127",
"oldKey": "KKN_C01_S03_V09",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "विज्ञानसारथिर्यस्तु मनःप्रग्रहवान्नरः ।\nसोऽध्वनः पारमाप्नोति तद् विष्णोः परमं पदम् ।। ९।।",
"lines": [
"विज्ञानसारथिर्यस्तु मनःप्रग्रहवान्नरः ।",
"सोऽध्वनः पारमाप्नोति तद् विष्णोः परमं पदम् ।। ९।।"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-128",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "देवतातारतम्यप्रतिपादनम्",
"lines": [
"देवतातारतम्यप्रतिपादनम्"
]
},
{
"id": "Katha-129",
"oldKey": "KKN_C01_S03_V10",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "इन्द्रियेभ्यः परा ह्यर्था अर्थेभ्यश्च परं मनः ।\nमनसस्तु परा बुद्धिर्बुद्धेरात्मा महान् परः ।। १० ।।",
"lines": [
"इन्द्रियेभ्यः परा ह्यर्था अर्थेभ्यश्च परं मनः ।",
"मनसस्तु परा बुद्धिर्बुद्धेरात्मा महान् परः ।। १० ।।"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-130",
"oldKey": "KKN_C01_S03_V11",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "महतः परमव्यक्तमव्यक्तात् पुरुषः परः ।\nपुरुषान्न परं किञ्चित् सा काष्ठा सा परा गतिः ।।११।।",
"lines": [
"महतः परमव्यक्तमव्यक्तात् पुरुषः परः ।",
"पुरुषान्न परं किञ्चित् सा काष्ठा सा परा गतिः ।।११।।"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-131",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "ज्ञानिनामेव भगवत्साक्षात्कारः",
"lines": [
"ज्ञानिनामेव भगवत्साक्षात्कारः"
]
},
{
"id": "Katha-132",
"oldKey": "KKN_C01_S03_V12",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "एष सर्वेषु भूतेषु गूढोत्मा न प्रकाशते ।\nदृश्यते त्वग्र्यया बुद्ध्या सूक्ष्मया सूक्ष्मदर्शिभिः।। १२।।",
"lines": [
"एष सर्वेषु भूतेषु गूढोत्मा न प्रकाशते ।",
"दृश्यते त्वग्र्यया बुद्ध्या सूक्ष्मया सूक्ष्मदर्शिभिः।। १२।।"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-133",
"oldKey": "KKN_C01_S03_V03_B01",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C01_S03_V03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेवेभ्य इन्द्रियात्मभ्यो ज्यायांसोऽर्थाभिमानिनः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसोमवित्तपसूर्याप्पा अश्व्यग्नीन्द्रेन्द्रसूनवः ।।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयमो दक्षश्चेन्द्रियेशास्सुपर्णी वारुणी तथा ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउमेति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-183\"\u003Eचार्थमानिन्यस्तिस्रो\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eद्विद्व्येकदेवताः ।।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमनोभिमानिनो रुद्रवीन्द्रशेषास्त्रयोऽपि तु ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eते श्रेष्ठा अर्थमानिभ्यस्तेभ्यो बुद्धिः सरस्वती ।।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्या ब्रह्मा महानात्मा ततोऽव्यक्ताभिधा रमा ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्यास्तु पुरुषो विष्णुः पूर्णत्वान्नैव तत्समः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकश्चित् कुतश्चिच्छ्रेष्ठस्तु नास्तीति किमु सा कथा ।। * ।।\u003C/span\u003E",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेवेभ्य इन्द्रियात्मभ्यो ज्यायांसोऽर्थाभिमानिनः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसोमवित्तपसूर्याप्पा अश्व्यग्नीन्द्रेन्द्रसूनवः ।।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयमो दक्षश्चेन्द्रियेशास्सुपर्णी वारुणी तथा ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउमेति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-183\"\u003Eचार्थमानिन्यस्तिस्रो\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eद्विद्व्येकदेवताः ।।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमनोभिमानिनो रुद्रवीन्द्रशेषास्त्रयोऽपि तु ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eते श्रेष्ठा अर्थमानिभ्यस्तेभ्यो बुद्धिः सरस्वती ।।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्या ब्रह्मा महानात्मा ततोऽव्यक्ताभिधा रमा ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्यास्तु पुरुषो विष्णुः पूर्णत्वान्नैव तत्समः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकश्चित् कुतश्चिच्छ्रेष्ठस्तु नास्तीति किमु सा कथा ।। * ।।\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null
],
"covers": [
"KKN_C01_S03_V03",
"KKN_C01_S03_V04",
"KKN_C01_S03_V05",
"KKN_C01_S03_V06",
"KKN_C01_S03_V07",
"KKN_C01_S03_V08",
"KKN_C01_S03_V09",
"KKN_C01_S03_V10",
"KKN_C01_S03_V11",
"KKN_C01_S03_V12"
],
"label": "भाष्यम्",
"footnotes": [
{
"id": "fn-183",
"kind": "pathantara",
"quote": "चार्थमानिन्यस्तिस्रो",
"text": "'द्विर्द्व्येकदेवताः' हृ."
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-134",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "देवेष्वपि स्वस्वामिभावसम्बन्धकथनम्",
"lines": [
"देवेष्वपि स्वस्वामिभावसम्बन्धकथनम्"
]
},
{
"id": "Katha-135",
"oldKey": "KKN_C01_S03_V13",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "यच्छेद् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-189\"\u003Eवाङ्मनसि\u003C/span\u003E प्राज्ञस्तद् यच्छेद् ज्ञान आत्मनि ।\nज्ञानमात्मनि महति तद् यच्छेच्छान्त आत्मनि॥१३॥",
"lines": [
"यच्छेद् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-189\"\u003Eवाङ्मनसि\u003C/span\u003E प्राज्ञस्तद् यच्छेद् ज्ञान आत्मनि ।",
"ज्ञानमात्मनि महति तद् यच्छेच्छान्त आत्मनि॥१३॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"label": "उपनिषद्",
"footnotes": [
{
"id": "fn-189",
"kind": "note",
"quote": "वाङ्मनसि",
"text": "वाङ्मनसी (हृ.,वे.)"
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-136",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "वेदाध्येतॄणां हितोक्तिः",
"lines": [
"वेदाध्येतॄणां हितोक्तिः"
]
},
{
"id": "Katha-137",
"oldKey": "KKN_C01_S03_V14",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "उत्तिष्ठत जाग्रत प्राप्य \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-190\"\u003Eवरान्\u003C/span\u003E निबोधत ।\nक्षुरस्य धारा निशिता दुरत्यया दुर्गं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-191\"\u003Eपथस्तत्\u003C/span\u003E कवयो वदन्ति ॥१४॥",
"lines": [
"उत्तिष्ठत जाग्रत प्राप्य \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-190\"\u003Eवरान्\u003C/span\u003E निबोधत ।",
"क्षुरस्य धारा निशिता दुरत्यया दुर्गं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-191\"\u003Eपथस्तत्\u003C/span\u003E कवयो वदन्ति ॥१४॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-190",
"kind": "pathantara",
"quote": "वरान्",
"text": "परान् (राघ,वरद. सम्मतः)"
},
{
"id": "fn-191",
"kind": "pathantara",
"quote": "पथस्तत्",
"text": "पथः स्थम् (प्रकाशकिसम्मतः)"
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-138",
"oldKey": "KKN_C01_S03_V15",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "अशब्दमस्पर्शमरूपमव्ययं तथाऽरसं नित्यमगन्धवच्च यत् ।\nअनाद्यनन्तं महतः परं ध्रुवं निचाय्य \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-192\"\u003Eतं\u003C/span\u003E मृत्युमुखात् प्रमुच्यते ॥ १५ ॥",
"lines": [
"अशब्दमस्पर्शमरूपमव्ययं तथाऽरसं नित्यमगन्धवच्च यत् ।",
"अनाद्यनन्तं महतः परं ध्रुवं निचाय्य \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-192\"\u003Eतं\u003C/span\u003E मृत्युमुखात् प्रमुच्यते ॥ १५ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-192",
"kind": "pathantara",
"quote": "तं",
"text": "तन्मृत्युमुखात् (हृ.)"
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-139",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "नाचिकेतोपाख्यानस्योपसंहारः तत्कथनश्रवणयोः फलं च",
"lines": [
"नाचिकेतोपाख्यानस्योपसंहारः तत्कथनश्रवणयोः फलं च"
]
},
{
"id": "Katha-140",
"oldKey": "KKN_C01_S03_V16",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "नाचिकेतमुपाख्यानं मृत्युप्रोक्तं सनातनम् ।\nउक्त्वा श्रुत्वा च मेधावी ब्रह्मलोके महीयते ॥ १६ ॥",
"lines": [
"नाचिकेतमुपाख्यानं मृत्युप्रोक्तं सनातनम् ।",
"उक्त्वा श्रुत्वा च मेधावी ब्रह्मलोके महीयते ॥ १६ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-141",
"oldKey": "KKN_C01_S03_V17",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "mantra",
"text": "य इमं परमं गुह्यं श्रावयेद् ब्रह्मसंसदि ।\nप्रयतः श्राद्धकाले वा तदानन्त्याय कल्पते तदानन्त्याय कल्पत इति ॥ १७ ॥",
"lines": [
"य इमं परमं गुह्यं श्रावयेद् ब्रह्मसंसदि ।",
"प्रयतः श्राद्धकाले वा तदानन्त्याय कल्पते तदानन्त्याय कल्पत इति ॥ १७ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-142",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C01_S03",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": "colophon",
"level": null,
"text": "॥ इति प्रथमाध्याये तृतीयावल्ली ।",
"lines": [
"॥ इति प्रथमाध्याये तृतीयावल्ली ।"
]
},
{
"id": "Katha-143",
"oldKey": "KKN_C02",
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "adhyaya",
"level": 1,
"text": "द्वितीयोऽध्यायः",
"lines": [
"द्वितीयोऽध्यायः"
]
},
{
"id": "Katha-144",
"oldKey": "KKN_C02_S01",
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "paada",
"level": 2,
"text": "प्रथमावल्ली",
"lines": [
"प्रथमावल्ली"
]
},
{
"id": "Katha-145",
"oldKey": "KKN_C02_S01_I_B01",
"type": "bhashya",
"parent": null,
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्माद् वागात्मिका देवीरुमाद्यास्तु शिवादिषु ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशिवादीन् ब्रह्मवाय्वोस्तु नियच्छेन्महदात्मनोः ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतौ रमायां परानन्दे \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-193\"\u003Eतां\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E विष्णौ परमात्मनि ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्वशत्वेन तद्ध्यानं नियमो नाम नापरः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकुतस्तु मानुषो देवान् नियच्छेद् विनियामकान् ।'\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-194\"\u003Eइति\u003C/span\u003E च ॥ * ॥\u003C/span\u003E\nस्वभार्यायाः परत्वं सिद्धमिति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहतः परम्\u003C/span\u003E इत्येवोक्तम् ॥ * ॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्माद् वागात्मिका देवीरुमाद्यास्तु शिवादिषु ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशिवादीन् ब्रह्मवाय्वोस्तु नियच्छेन्महदात्मनोः ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतौ रमायां परानन्दे \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-193\"\u003Eतां\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E विष्णौ परमात्मनि ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्वशत्वेन तद्ध्यानं नियमो नाम नापरः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकुतस्तु मानुषो देवान् नियच्छेद् विनियामकान् ।'\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-194\"\u003Eइति\u003C/span\u003E च ॥ * ॥\u003C/span\u003E",
"स्वभार्यायाः परत्वं सिद्धमिति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहतः परम्\u003C/span\u003E इत्येवोक्तम् ॥ * ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null,
null,
null,
null,
"justify"
],
"label": "भाष्यम्",
"footnotes": [
{
"id": "fn-193",
"kind": "pathantara",
"quote": "तां",
"text": "'सा विष्णौ' हृ."
},
{
"id": "fn-194",
"kind": "pathantara",
"quote": "इति",
"text": "'इति च' इति नास्ति हृ."
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-146",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "मुमुक्षूणां वैराग्यसम्पादनस्याऽवश्यकत्वोक्तिः",
"lines": [
"मुमुक्षूणां वैराग्यसम्पादनस्याऽवश्यकत्वोक्तिः"
]
},
{
"id": "Katha-147",
"oldKey": "KKN_C02_S01_V01",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "॥ इति प्रथमोऽध्यायः ॥ —०—\nपराञ्चि खानि व्यतृणात् स्वयम्भूस्तस्मात् पराङ् पश्यति नान्तरात्मन् ।\nकश्चिद् धीरः प्रत्यगात्मानमैक्षद् आवृत्तचक्षुरमृतत्वमिच्छन् ॥ १ ॥",
"lines": [
"॥ इति प्रथमोऽध्यायः ॥ —०—",
"पराञ्चि खानि व्यतृणात् स्वयम्भूस्तस्मात् पराङ् पश्यति नान्तरात्मन् ।",
"कश्चिद् धीरः प्रत्यगात्मानमैक्षद् आवृत्तचक्षुरमृतत्वमिच्छन् ॥ १ ॥"
],
"lineAlign": [
"center",
null,
null
],
"label": "उपनिषद्"
},
{
"id": "Katha-148",
"oldKey": "KKN_C02_S01_V01_B01",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C02_S01_V01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतृणु= \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-201\"\u003Eकात्करणे\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति धातुः ॥ * ॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतृणु= \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-201\"\u003Eकात्करणे\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति धातुः ॥ * ॥"
],
"lineAlign": [
"justify"
],
"label": "भाष्यम्",
"footnotes": [
{
"id": "fn-201",
"kind": "pathantara",
"quote": "कात्करणे",
"text": "'तृणु= कात्कारे' वरद.भाष्ये ।"
}
]
},
{
"id": "Katha-149",
"oldKey": "KKN_C02_S01_V02",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "पराचः कामाननुयन्ति बाला- स्ते मृत्योर्यन्ति विततस्य पाशम् ।\nअथ धीरा अमृतत्वं विदित्वा ध्रुवमध्रुवेष्विह न प्रार्थयन्ते ॥ २ ॥",
"lines": [
"पराचः कामाननुयन्ति बाला- स्ते मृत्योर्यन्ति विततस्य पाशम् ।",
"अथ धीरा अमृतत्वं विदित्वा ध्रुवमध्रुवेष्विह न प्रार्थयन्ते ॥ २ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"label": "उपनिषत्",
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-150",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "नचिकेतसः प्रश्नस्य यमप्रत्युक्तिः",
"lines": [
"नचिकेतसः प्रश्नस्य यमप्रत्युक्तिः"
]
},
{
"id": "Katha-151",
"oldKey": "KKN_C02_S01_V03",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "येन रूपं रसं गन्धं शब्दान् स्पर्शांश्च मैथुनान् ।\nएतेनैव विजानाति किमत्र परिशिष्यते । एतद् वै तत् ॥३॥",
"lines": [
"येन रूपं रसं गन्धं शब्दान् स्पर्शांश्च मैथुनान् ।",
"एतेनैव विजानाति किमत्र परिशिष्यते । एतद् वै तत् ॥३॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-152",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "जागृदादिनियामकस्यैव मोक्षे नियामकत्ववचनम्",
"lines": [
"जागृदादिनियामकस्यैव मोक्षे नियामकत्ववचनम्"
]
},
{
"id": "Katha-153",
"oldKey": "KKN_C02_S01_V04",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "स्वप्नान्तं जागरितान्तं चोभौ येनानुपश्यति ।\nमहान्तं विभुमात्मानं मत्वा धीरो न शोचति ॥ ४ ॥",
"lines": [
"स्वप्नान्तं जागरितान्तं चोभौ येनानुपश्यति ।",
"महान्तं विभुमात्मानं मत्वा धीरो न शोचति ॥ ४ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-154",
"oldKey": "KKN_C02_S01_V05",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "य \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-202\"\u003Eइदं\u003C/span\u003E मध्वदं वेद आत्मानं जीवमन्तिकात् ।\nईशानं भूतभव्यस्य न ततो विजुगुप्सते । एतद् वै तत् ॥ ५ ॥",
"lines": [
"य \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-202\"\u003Eइदं\u003C/span\u003E मध्वदं वेद आत्मानं जीवमन्तिकात् ।",
"ईशानं भूतभव्यस्य न ततो विजुगुप्सते । एतद् वै तत् ॥ ५ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-202",
"kind": "pathantara",
"quote": "इदं",
"text": "य इमम् (हृ.)"
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-155",
"oldKey": "KKN_C02_S01_V06",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "यः पूर्वं तपसोऽजातम् अद्भ्यः पूर्वमजायत ।\nगुहां प्रविश्य तिष्ठन्तं यो भूतेभिर्व्यपश्यत । एतद् वै तत् ॥ ६ ॥",
"lines": [
"यः पूर्वं तपसोऽजातम् अद्भ्यः पूर्वमजायत ।",
"गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तं यो भूतेभिर्व्यपश्यत । एतद् वै तत् ॥ ६ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-156",
"oldKey": "KKN_C02_S01_V07",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "या \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-203\"\u003Eप्राणेन\u003C/span\u003E संविशत्यदितिर्देवतामयी ।\nगुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीं या भूतेभिर्व्यजायत । एतद् वै तत् ॥ ७ ॥",
"lines": [
"या \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-203\"\u003Eप्राणेन\u003C/span\u003E संविशत्यदितिर्देवतामयी ।",
"गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीं या भूतेभिर्व्यजायत । एतद् वै तत् ॥ ७ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-203",
"kind": "pathantara",
"quote": "प्राणेन",
"text": "संभवति (हृ.)"
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-157",
"oldKey": "KKN_C02_S01_V02_B01",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C02_S01_V02",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-204\"\u003Eभा.\u003C/span\u003E)\u003C/span\u003E इदं गुह्यं ब्रह्म प्रवक्ष्यामि । यथा मरणं प्राप्य जीवो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-205\"\u003Eभवति\u003C/span\u003E तच्च प्रवक्ष्यामि जीवेश्वरभेदज्ञापनाय । यः कर्मफलभोक्ता सुप्त्यादिमान् स जीवः । यः प्रलयादिषु जीवेषु सुप्तेषु जागर्ति स विष्णुः परं ब्रह्मेत्यर्थः। न हि जीवस्य योन्यादिगमनं ब्रह्म । जीवाद् भेदेन ज्ञातं हि ब्रह्म यथावज्ज्ञातं भवति ॥ * ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवस्यान्तिके । न हि स्वस्य स्वयं जीवोऽन्तिके भवति ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवस्त्वन्तरस्य हि दूरत्वमन्तिकत्वं वा ॥ * ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअम्भ्रामभ्यश्च भूतेभ्यस्तपोनाम्नः शिवादपि ।\u003C/span\u003E",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-204\"\u003Eभा.\u003C/span\u003E)\u003C/span\u003E इदं गुह्यं ब्रह्म प्रवक्ष्यामि । यथा मरणं प्राप्य जीवो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-205\"\u003Eभवति\u003C/span\u003E तच्च प्रवक्ष्यामि जीवेश्वरभेदज्ञापनाय । यः कर्मफलभोक्ता सुप्त्यादिमान् स जीवः । यः प्रलयादिषु जीवेषु सुप्तेषु जागर्ति स विष्णुः परं ब्रह्मेत्यर्थः। न हि जीवस्य योन्यादिगमनं ब्रह्म । जीवाद् भेदेन ज्ञातं हि ब्रह्म यथावज्ज्ञातं भवति ॥ * ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवस्यान्तिके । न हि स्वस्य स्वयं जीवोऽन्तिके भवति ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवस्त्वन्तरस्य हि दूरत्वमन्तिकत्वं वा ॥ * ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअम्भ्रामभ्यश्च भूतेभ्यस्तपोनाम्नः शिवादपि ।\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
"justify",
null,
null,
null
],
"covers": [
"KKN_C02_S01_V02",
"KKN_C02_S01_V03",
"KKN_C02_S01_V04",
"KKN_C02_S01_V05",
"KKN_C02_S01_V06",
"KKN_C02_S01_V07"
],
"label": "भाष्यम्",
"footnotes": [
{
"id": "fn-204",
"kind": "pathantara",
"quote": "भा.",
"text": "इदं गुह्यं वक्ष्यामि (हृ)"
},
{
"id": "fn-205",
"kind": "pathantara",
"quote": "भवति",
"text": "तच्च वक्ष्यामि (हृ)"
}
]
},
{
"id": "Katha-158",
"oldKey": "KKN_C02_S01_V06_B02",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C02_S01_V06",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपूर्वं यो जनयामास पूर्वाजातं चतुर्मुखम् ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वात्मानं च गुहासंस्थं सर्वभूतैः सहाभिभूः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयः पश्यति सदा विष्णुस्स एष हृदि संस्थितः । इति च ॥\u003C/span\u003E\nयथा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-206\"\u003Eमुखादिन्द्रश्चाग्निश्च\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना जाता एवेन्द्रादयः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-207\"\u003Eकश्यपात्\u003C/span\u003E पुनर्जायन्ते, न तथा भगवतो ब्रह्मा ; किन्तु ? जातमेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअद्भ्यः पूर्वमजायत\u003C/span\u003E जनयामास । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअजायत\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजज्ञे \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-208\"\u003Eबहुज्ञम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इतिवत् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-209\"\u003Eअन्तर्णीतणिच्\u003C/span\u003E ॥ * ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअदनाद् अदितिर्विष्णुर्यः प्राणसहितः स्थितः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउत्तमो देवताभ्यश्च सोऽत्मानं विविधात्मना ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमत्स्यकूर्मादिरूपेण गुहासंस्थमजीजनत् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभूतैस्सह महाविष्णुः परमात्मा युगे युगे । इति च ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-210\"\u003Eदेवतामयी\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-211\"\u003Eदेवतोत्तमा\u003C/span\u003E । प्राणेन सहितो भवति । गुहां \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-212\"\u003Eप्रविश्य\u003C/span\u003E तिष्ठन्तं स्वात्मानं भूतैस्सह विविधं जनयामास ॥ * ॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपूर्वं यो जनयामास पूर्वाजातं चतुर्मुखम् ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वात्मानं च गुहासंस्थं सर्वभूतैः सहाभिभूः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयः पश्यति सदा विष्णुस्स एष हृदि संस्थितः । इति च ॥\u003C/span\u003E",
"यथा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-206\"\u003Eमुखादिन्द्रश्चाग्निश्च\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना जाता एवेन्द्रादयः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-207\"\u003Eकश्यपात्\u003C/span\u003E पुनर्जायन्ते, न तथा भगवतो ब्रह्मा ; किन्तु ? जातमेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअद्भ्यः पूर्वमजायत\u003C/span\u003E जनयामास । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअजायत\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजज्ञे \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-208\"\u003Eबहुज्ञम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इतिवत् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-209\"\u003Eअन्तर्णीतणिच्\u003C/span\u003E ॥ * ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअदनाद् अदितिर्विष्णुर्यः प्राणसहितः स्थितः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउत्तमो देवताभ्यश्च सोऽत्मानं विविधात्मना ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमत्स्यकूर्मादिरूपेण गुहासंस्थमजीजनत् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभूतैस्सह महाविष्णुः परमात्मा युगे युगे । इति च ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-210\"\u003Eदेवतामयी\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-211\"\u003Eदेवतोत्तमा\u003C/span\u003E । प्राणेन सहितो भवति । गुहां \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-212\"\u003Eप्रविश्य\u003C/span\u003E तिष्ठन्तं स्वात्मानं भूतैस्सह विविधं जनयामास ॥ * ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null,
null,
"justify",
null,
null,
null,
null,
"justify"
],
"covers": [
"KKN_C02_S01_V02",
"KKN_C02_S01_V03",
"KKN_C02_S01_V04",
"KKN_C02_S01_V05",
"KKN_C02_S01_V06",
"KKN_C02_S01_V07"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-206",
"kind": "locus",
"quote": "मुखादिन्द्रश्चाग्निश्च",
"text": "ऋ.सं. १०.९०.३"
},
{
"id": "fn-207",
"kind": "pathantara",
"quote": "कश्यपात्",
"text": "'काश्यपात्' हृ."
},
{
"id": "fn-208",
"kind": "note",
"quote": "बहुज्ञम्",
"text": "'जज्ञे बहुज्ञं परमत्युदारं यं दीपमध्ये सुतमात्मयोगाद्' मोक्षधर्मे, भा(कुम्भ).१२.३४९. ३"
},
{
"id": "fn-209",
"kind": "pathantara",
"quote": "अन्तर्णीतणिच्",
"text": "'दन्तर्णीतणिच' हृ."
},
{
"id": "fn-210",
"kind": "pathantara",
"quote": "देवतामयी",
"text": "' देवतामयी देवतोत्तमः' हृ."
},
{
"id": "fn-211",
"kind": "pathantara",
"quote": "देवतोत्तमा",
"text": "'प्राणेन सह स्थितो भवति' कृ."
},
{
"id": "fn-212",
"kind": "pathantara",
"quote": "प्रविश्य",
"text": "तिष्ठन्तीम् हृ."
}
]
},
{
"id": "Katha-159",
"oldKey": "KKN_C02_S01_V08",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "अरण्योर्निहितो जातवेदा गर्भ इव सुभृतो गर्भिणीभिः।\nदिवेदिव ईड्यो जागृवद्भिर्हविष्मद्भिर्मनुष्येभिरग्निः ।\nएतद् वै तत् ॥ ८ ॥",
"lines": [
"अरण्योर्निहितो जातवेदा गर्भ इव सुभृतो गर्भिणीभिः।",
"दिवेदिव ईड्यो जागृवद्भिर्हविष्मद्भिर्मनुष्येभिरग्निः ।",
"एतद् वै तत् ॥ ८ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null,
null
],
"label": "उपनिषद्",
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-160",
"oldKey": "KKN_C02_S01_V09",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "यतश्चोदेति सूर्योऽस्तं यत्र च गच्छति ।\nतं देवास्सर्वे अर्पितास्तदु नात्येति कश्चन ।\nएतद् वै तत् ॥ ९ ॥",
"lines": [
"यतश्चोदेति सूर्योऽस्तं यत्र च गच्छति ।",
"तं देवास्सर्वे अर्पितास्तदु नात्येति कश्चन ।",
"एतद् वै तत् ॥ ९ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-161",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "भगवद्रूपाणां भेदाभावोक्तिः",
"lines": [
"भगवद्रूपाणां भेदाभावोक्तिः"
]
},
{
"id": "Katha-162",
"oldKey": "KKN_C02_S01_V10",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "यदेवेह तदमुत्र यदमुत्र तदन्विह ।\nमृत्योस्स मृत्युमाप्नोति य इह नानेव पश्यति ॥१०॥",
"lines": [
"यदेवेह तदमुत्र यदमुत्र तदन्विह ।",
"मृत्योस्स मृत्युमाप्नोति य इह नानेव पश्यति ॥१०॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-163",
"oldKey": "KKN_C02_S01_V11",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "मनसैवेदमाप्तव्यं नेह नानाऽस्ति किञ्चन ।\nमृत्योस्स मृत्युं गच्छति य इह नानेव पश्यति॥ ११॥",
"lines": [
"मनसैवेदमाप्तव्यं नेह नानाऽस्ति किञ्चन ।",
"मृत्योस्स मृत्युं गच्छति य इह नानेव पश्यति॥ ११॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-164",
"oldKey": "KKN_C02_S01_V08_B01",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C02_S01_V08",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वज्ञो भगवान् विष्णुररण्योर्गुरुशिष्ययोः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘सुभृतः स्तूयते नित्यं जानद्भिः पुरुषोत्तमः’ इति च ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-234\"\u003Eअर्यते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E ण आभ्यामित्यरणी ॥ * ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-235\"\u003Eयः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E प्रादुर्भावगो विष्णुर्देहादिषु च संस्थितः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एव मूलरूपश्च साक्षान्नारायणाभिधः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमूलरूपश्च यो विष्णुः प्रादुर्भावादिकश्च सः ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुणतः स्वरूपतो वाऽपि विशेषं योऽत्र पश्यति ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत्यल्पमपि मृत्वा स तमोऽन्धं यात्यसंशयम् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-236\"\u003Eभेदाभेदविदश्चात्र\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E तमो यान्ति न संशयः ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतथैवावयवानां च गुणानां च परस्परम् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eक्रियाणां तेन चैतेषां भेदविच्चोभयं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-237\"\u003Eविदः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयान्त्येवान्धन्तमो नात्र कार्या काचिद् विचारणा’ इति च ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘भवेदेकत्र संयोग इवशब्दो विरुद्धयोः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eधर्मयोरुपमायां वा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-238\"\u003Eस्वल्पत्वे\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E वा विवक्षिते॥’इति\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशब्दनिर्णये॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअतो ‘नानेव’ इतीवशब्दोऽत्यल्पविषयो भेदाभेदविषयश्च।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रथमं ‘य इह नानेव पश्यति’ इति स्वरूपभेदनिषेधार्थम्।\u003C/span\u003E",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वज्ञो भगवान् विष्णुररण्योर्गुरुशिष्ययोः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘सुभृतः स्तूयते नित्यं जानद्भिः पुरुषोत्तमः’ इति च ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-234\"\u003Eअर्यते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E ण आभ्यामित्यरणी ॥ * ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-235\"\u003Eयः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E प्रादुर्भावगो विष्णुर्देहादिषु च संस्थितः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एव मूलरूपश्च साक्षान्नारायणाभिधः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमूलरूपश्च यो विष्णुः प्रादुर्भावादिकश्च सः ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुणतः स्वरूपतो वाऽपि विशेषं योऽत्र पश्यति ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत्यल्पमपि मृत्वा स तमोऽन्धं यात्यसंशयम् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-236\"\u003Eभेदाभेदविदश्चात्र\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E तमो यान्ति न संशयः ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतथैवावयवानां च गुणानां च परस्परम् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eक्रियाणां तेन चैतेषां भेदविच्चोभयं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-237\"\u003Eविदः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयान्त्येवान्धन्तमो नात्र कार्या काचिद् विचारणा’ इति च ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘भवेदेकत्र संयोग इवशब्दो विरुद्धयोः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eधर्मयोरुपमायां वा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-238\"\u003Eस्वल्पत्वे\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E वा विवक्षिते॥’इति\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशब्दनिर्णये॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअतो ‘नानेव’ इतीवशब्दोऽत्यल्पविषयो भेदाभेदविषयश्च।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रथमं ‘य इह नानेव पश्यति’ इति स्वरूपभेदनिषेधार्थम्।\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null
],
"covers": [
"KKN_C02_S01_V08",
"KKN_C02_S01_V09",
"KKN_C02_S01_V10",
"KKN_C02_S01_V11"
],
"label": "भाष्यम्",
"footnotes": [
{
"id": "fn-234",
"kind": "pathantara",
"quote": "अर्यते",
"text": "‘आर्यत रण आभ्यामित्यरणी’ हृ."
},
{
"id": "fn-235",
"kind": "pathantara",
"quote": "यः",
"text": "‘यः प्रादुर्भावगतो विष्णुः’ हृ"
},
{
"id": "fn-236",
"kind": "pathantara",
"quote": "भेदाभेदविदश्चात्र",
"text": "‘भेदाभेदं चात्र तथा तमो याति’ हृ."
},
{
"id": "fn-237",
"kind": "pathantara",
"quote": "विदः",
"text": "‘विदुः’ हृ."
},
{
"id": "fn-238",
"kind": "pathantara",
"quote": "स्वल्पत्वे",
"text": "‘स्वल्पत्वे चाविवक्षिते’ हृ."
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-165",
"oldKey": "KKN_C02_S01_V11_B02",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C02_S01_V11",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘नेह नानाऽस्ति किञ्चन’ इति किञ्चनशब्दाद् अवयवानां\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुणानां क्रियाणां च परस्परं तद्वतां च \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-239\"\u003Eभेदनिषेधार्थम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E ॥\u003C/span\u003E",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘नेह नानाऽस्ति किञ्चन’ इति किञ्चनशब्दाद् अवयवानां\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुणानां क्रियाणां च परस्परं तद्वतां च \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-239\"\u003Eभेदनिषेधार्थम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E ॥\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
null
],
"covers": [
"KKN_C02_S01_V08",
"KKN_C02_S01_V09",
"KKN_C02_S01_V10",
"KKN_C02_S01_V11"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-239",
"kind": "pathantara",
"quote": "भेदनिषेधार्थम्",
"text": "‘भेदनिषेधार्थः’ हृ."
}
]
},
{
"id": "Katha-166",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "हृत्स्थभगवत्परिमाणोक्तिः",
"lines": [
"हृत्स्थभगवत्परिमाणोक्तिः"
]
},
{
"id": "Katha-167",
"oldKey": "KKN_C02_S01_V12",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो मध्य आत्मनि तिष्ठति ।\nईशानो भूतभव्यस्य न ततो विजुगुप्सते ।\nएतद् वै तत् ॥ १२॥",
"lines": [
"अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो मध्य आत्मनि तिष्ठति ।",
"ईशानो भूतभव्यस्य न ततो विजुगुप्सते ।",
"एतद् वै तत् ॥ १२॥"
],
"lineAlign": [
null,
null,
null
],
"label": "उपनिषद्",
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-168",
"oldKey": "KKN_C02_S01_V13",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो ज्योतिरिवाधूमकः ।\nईशानो भूतभव्यस्य स एवाद्य स उ श्वः । एतद् वै तद् ॥ १३ ॥",
"lines": [
"अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो ज्योतिरिवाधूमकः ।",
"ईशानो भूतभव्यस्य स एवाद्य स उ श्वः । एतद् वै तद् ॥ १३ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-169",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "भगवद्गुणेषु भेदचिन्ताया अनर्थत्वकीर्तनम्",
"lines": [
"भगवद्गुणेषु भेदचिन्ताया अनर्थत्वकीर्तनम्"
]
},
{
"id": "Katha-170",
"oldKey": "KKN_C02_S01_V14",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "यथोदकं दुर्गे वृष्टं पर्वतेषु विधावति ।\nएवं धर्मान् पृथक् पश्यंस्तानेवानु विधावति ॥ १४ ॥",
"lines": [
"यथोदकं दुर्गे वृष्टं पर्वतेषु विधावति ।",
"एवं धर्मान् पृथक् पश्यंस्तानेवानु विधावति ॥ १४ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-171",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "मुक्तपरमात्मनोर्भेदोक्तिः",
"lines": [
"मुक्तपरमात्मनोर्भेदोक्तिः"
]
},
{
"id": "Katha-172",
"oldKey": "KKN_C02_S01_V15",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "यथोदकं शुद्धे शुद्धमासिक्तं तादृगेव भवति ।\nएवं मुनेर्विजानत आत्मा भवति गौतम ॥ १५ ॥",
"lines": [
"यथोदकं शुद्धे शुद्धमासिक्तं तादृगेव भवति ।",
"एवं मुनेर्विजानत आत्मा भवति गौतम ॥ १५ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-173",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "colophon",
"level": null,
"text": "॥ इति द्वितीये प्रथमा वल्ली ॥",
"lines": [
"॥ इति द्वितीये प्रथमा वल्ली ॥"
]
},
{
"id": "Katha-174",
"oldKey": "KKN_C02_S02",
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "paada",
"level": 2,
"text": "द्वितीयावल्ली",
"lines": [
"द्वितीयावल्ली"
]
},
{
"id": "Katha-175",
"oldKey": "KKN_C02_S02_I_B01",
"type": "bhashya",
"parent": null,
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"text": "भेदाभेद एव निषिध्यते, न तु भेदः ? इत्याशङ्कां निवर्तयितुम्, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवं धर्मान् पृथक् पश्यन्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति भगवद्धर्माणाम् अवयवगुणकर्मणां भेददर्शने पृथग् दोषमाह ॥ * ॥\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपर्वतेषु दुर्गे\u003C/span\u003E शिखरे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवृष्टम्\u003C/span\u003E अधो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविधावति\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवं\u003C/span\u003E विष्णोः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eधर्मान् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-249\"\u003Eपृथक्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपश्यन्\u003C/span\u003E अन्धन्तमो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविधावति\u003C/span\u003E ॥ * ॥\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविजानतो\u003C/span\u003E मुनः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E वायुरपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतादृगेव भवति\u003C/span\u003E, न तु स एव भवति, किमु अन्ये जीवाः! ।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'सर्वेषां ज्ञानिनाम् आत्मा देवानां च विशेषतः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुक्तो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-250\"\u003Eवायुश्च\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसादृश्यम् एवं विष्णोस्तु गच्छति ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन तु तद्रूपतां याति किम्वन्ये देवमानुषाः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआभासाभासरूपास्तु वायोर्देवस्य सर्वशः ॥'\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति भविष्यत्पर्वणि ॥ * ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E॥ इति द्वितीयाध्यायस्य प्रथमा वल्ली ॥\u003C/span\u003E",
"lines": [
"भेदाभेद एव निषिध्यते, न तु भेदः ? इत्याशङ्कां निवर्तयितुम्, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवं धर्मान् पृथक् पश्यन्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति भगवद्धर्माणाम् अवयवगुणकर्मणां भेददर्शने पृथग् दोषमाह ॥ * ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपर्वतेषु दुर्गे\u003C/span\u003E शिखरे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवृष्टम्\u003C/span\u003E अधो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविधावति\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवं\u003C/span\u003E विष्णोः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eधर्मान् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-249\"\u003Eपृथक्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपश्यन्\u003C/span\u003E अन्धन्तमो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविधावति\u003C/span\u003E ॥ * ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविजानतो\u003C/span\u003E मुनः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E वायुरपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतादृगेव भवति\u003C/span\u003E, न तु स एव भवति, किमु अन्ये जीवाः! ।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'सर्वेषां ज्ञानिनाम् आत्मा देवानां च विशेषतः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुक्तो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-250\"\u003Eवायुश्च\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसादृश्यम् एवं विष्णोस्तु गच्छति ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन तु तद्रूपतां याति किम्वन्ये देवमानुषाः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआभासाभासरूपास्तु वायोर्देवस्य सर्वशः ॥'\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति भविष्यत्पर्वणि ॥ * ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E॥ इति द्वितीयाध्यायस्य प्रथमा वल्ली ॥\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
null,
null,
null,
null,
"center"
],
"label": "भाष्यम्",
"footnotes": [
{
"id": "fn-249",
"kind": "pathantara",
"quote": "पृथक्",
"text": "'पश्यन्नधोऽन्धं तमो–' हृ."
},
{
"id": "fn-250",
"kind": "pathantara",
"quote": "वायुश्च",
"text": "'सादृश्यमेव' हृ."
}
]
},
{
"id": "Katha-176",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S02",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "अभिमानत्यागस्य मोक्षसाधनत्वकथनम्",
"lines": [
"अभिमानत्यागस्य मोक्षसाधनत्वकथनम्"
]
},
{
"id": "Katha-177",
"oldKey": "KKN_C02_S02_V01",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S02",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "—०—\nपुरमेकादशद्वारमजस्यावक्रचेतसः ।\nअनुष्ठाय न शोचति विमुक्तश्च विमुच्यते ।\nएतद् वै तत् ॥ १ ॥",
"lines": [
"—०—",
"पुरमेकादशद्वारमजस्यावक्रचेतसः ।",
"अनुष्ठाय न शोचति विमुक्तश्च विमुच्यते ।",
"एतद् वै तत् ॥ १ ॥"
],
"lineAlign": [
"center",
null,
null,
null
],
"label": "उपनिषद्"
},
{
"id": "Katha-178",
"oldKey": "KKN_C02_S02_V01_B01",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C02_S02_V01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"text": "इदं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरं\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-253\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-254\"\u003Eभगवदधीनमित्यधिष्ठाय\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअजस्येदं पुरम्\u003C/span\u003E इति स्थितिं कृत्वा।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'विमुक्तो निरभीमानात् पूर्वमेवापरोक्षवित् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्यतो मुच्यते पश्चाद् दुःखाद्याभासहानतः' इति च ॥*॥\u003C/span\u003E",
"lines": [
"इदं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरं\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-253\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-254\"\u003Eभगवदधीनमित्यधिष्ठाय\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअजस्येदं पुरम्\u003C/span\u003E इति स्थितिं कृत्वा।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'विमुक्तो निरभीमानात् पूर्वमेवापरोक्षवित् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्यतो मुच्यते पश्चाद् दुःखाद्याभासहानतः' इति च ॥*॥\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
"justify",
null,
null
],
"label": "भाष्यम्",
"footnotes": [
{
"id": "fn-253",
"kind": "pathantara",
"quote": "भगवदधीनमित्यधिष्ठाय",
"text": "'–त्यनुष्ठाय' हृ."
},
{
"id": "fn-254",
"kind": "pathantara",
"quote": "भगवदधीनमित्यधिष्ठाय",
"text": "'पुरं स्थितमिति स्थितिं कृत्वा ।' हृ."
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-179",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S02",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "भगवन्माहात्म्यवर्णनम्",
"lines": [
"भगवन्माहात्म्यवर्णनम्"
]
},
{
"id": "Katha-180",
"oldKey": "KKN_C02_S02_V02",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S02",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "हंसः शुचिषद् वसुरन्तरिक्षसद् होता वेदिषदतिथिर्दुरोणसत् ।\nनृषद् वरसद् ऋतसद् व्योमसद् अब्जा गोजा ऋतजा अद्रिजा ऋतं बृहत् ॥२॥",
"lines": [
"हंसः शुचिषद् वसुरन्तरिक्षसद् होता वेदिषदतिथिर्दुरोणसत् ।",
"नृषद् वरसद् ऋतसद् व्योमसद् अब्जा गोजा ऋतजा अद्रिजा ऋतं बृहत् ॥२॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"label": "उपनिषद्",
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-181",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S02",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "भगवतो मुख्यप्राणनियामकत्वोक्तिः",
"lines": [
"भगवतो मुख्यप्राणनियामकत्वोक्तिः"
]
},
{
"id": "Katha-182",
"oldKey": "KKN_C02_S02_V03",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S02",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "ऊर्ध्वं प्राणमुन्नयत्यपानं प्रत्यगस्यति ।\nमध्ये वामनमासीनं विश्वे देवा उपासते ॥ ३ ॥",
"lines": [
"ऊर्ध्वं प्राणमुन्नयत्यपानं प्रत्यगस्यति ।",
"मध्ये वामनमासीनं विश्वे देवा उपासते ॥ ३ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-183",
"oldKey": "KKN_C02_S02_V04",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S02",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "अस्य विस्रंसमानस्य शरीरस्थस्य देहिनः ।\nदेहाद् विमुच्यमानस्य किमत्र परिशिष्यते ।\nएतद् वै तत् ॥ ४ ॥",
"lines": [
"अस्य विस्रंसमानस्य शरीरस्थस्य देहिनः ।",
"देहाद् विमुच्यमानस्य किमत्र परिशिष्यते ।",
"एतद् वै तत् ॥ ४ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-184",
"oldKey": "KKN_C02_S02_V05",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S02",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "न प्राणेन नापानेन मर्त्यो जीवति कश्चन ।\nइतरेण तु जीवन्ति यस्मिन्नेतावुपाश्रितौ ॥ ५ ॥",
"lines": [
"न प्राणेन नापानेन मर्त्यो जीवति कश्चन ।",
"इतरेण तु जीवन्ति यस्मिन्नेतावुपाश्रितौ ॥ ५ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-185",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S02",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "जीवपरमात्मनोर्वैलक्षण्यप्रतिपादनम्",
"lines": [
"जीवपरमात्मनोर्वैलक्षण्यप्रतिपादनम्"
]
},
{
"id": "Katha-186",
"oldKey": "KKN_C02_S02_V06",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S02",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "हन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम् ।\nयथा च मरणं प्राप्याऽत्मा भवति गौतम ॥ ६ ॥",
"lines": [
"हन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम् ।",
"यथा च मरणं प्राप्याऽत्मा भवति गौतम ॥ ६ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-187",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S02",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "जीवपरमात्मनोर्वैलक्षण्यप्रतिपादनम्",
"lines": [
"जीवपरमात्मनोर्वैलक्षण्यप्रतिपादनम्"
]
},
{
"id": "Katha-188",
"oldKey": "KKN_C02_S02_V07",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S02",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "योनिमन्ये प्रपद्यन्ते शरीरत्वाय देहिनः ।\nस्थाणुमन्येऽनुसंयन्ति यथाकर्म यथाश्रुतम् ॥ ७ ॥",
"lines": [
"योनिमन्ये प्रपद्यन्ते शरीरत्वाय देहिनः ।",
"स्थाणुमन्येऽनुसंयन्ति यथाकर्म यथाश्रुतम् ॥ ७ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-189",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S02",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "सुप्तनियामक एव मुक्तनियामकः",
"lines": [
"सुप्तनियामक एव मुक्तनियामकः"
]
},
{
"id": "Katha-190",
"oldKey": "KKN_C02_S02_V08",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S02",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "य \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-255\"\u003Eएषु\u003C/span\u003E सुप्तेषु जागर्ति कामं कामं पुरुषो निर्मिमाणः।\nतदेव शुक्रं तद् ब्रह्म तदेवामृतमुच्यते ।\nतस्मिन् लोकाः श्रिताः सर्वे तदु नात्येति कश्चन ।\nएतद् वै तत् ॥८॥",
"lines": [
"य \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-255\"\u003Eएषु\u003C/span\u003E सुप्तेषु जागर्ति कामं कामं पुरुषो निर्मिमाणः।",
"तदेव शुक्रं तद् ब्रह्म तदेवामृतमुच्यते ।",
"तस्मिन् लोकाः श्रिताः सर्वे तदु नात्येति कश्चन ।",
"एतद् वै तत् ॥८॥"
],
"lineAlign": [
null,
null,
null,
null
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-255",
"kind": "pathantara",
"quote": "एषु",
"text": "'एष' पा."
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-191",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S02",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "जीवानां परमात्मप्रतिबिम्बत्वोक्तिः",
"lines": [
"जीवानां परमात्मप्रतिबिम्बत्वोक्तिः"
]
},
{
"id": "Katha-192",
"oldKey": "KKN_C02_S02_V09",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S02",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "अग्निर्यथैको भुवनं प्रविष्टो रूपं रूपं प्रतिरूपो बभूव ।\nएकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा रूपं रूपं प्रतिरूपो बहिश्च ॥९॥",
"lines": [
"अग्निर्यथैको भुवनं प्रविष्टो रूपं रूपं प्रतिरूपो बभूव ।",
"एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा रूपं रूपं प्रतिरूपो बहिश्च ॥९॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-193",
"oldKey": "KKN_C02_S02_V10",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S02",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "वायुर्यथैको भुवनं प्रविष्टो रूपं रूपं प्रतिरूपो बभूव ।\nएकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा रूपं रूपं प्रतिरूपो बहिश्च ॥१०॥",
"lines": [
"वायुर्यथैको भुवनं प्रविष्टो रूपं रूपं प्रतिरूपो बभूव ।",
"एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा रूपं रूपं प्रतिरूपो बहिश्च ॥१०॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-194",
"oldKey": "KKN_C02_S02_V11",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S02",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "सूर्यो यथा सर्वलोकस्य चक्षुर्न लिप्यते चाक्षुषैर्बाह्यदोषैः ।\nएकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा न लिप्यते लोकदुःखेन बाह्यः ॥ ११ ॥",
"lines": [
"सूर्यो यथा सर्वलोकस्य चक्षुर्न लिप्यते चाक्षुषैर्बाह्यदोषैः ।",
"एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा न लिप्यते लोकदुःखेन बाह्यः ॥ ११ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-195",
"oldKey": "KKN_C02_S02_V12",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S02",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "एको वशी सर्वभूतान्तरात्मा एकं रूपं बहुधा यः करोति ।\nतमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीरास्तेषां सुखं शाश्वतं नेतरेषाम् ॥ १२ ॥",
"lines": [
"एको वशी सर्वभूतान्तरात्मा एकं रूपं बहुधा यः करोति ।",
"तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीरास्तेषां सुखं शाश्वतं नेतरेषाम् ॥ १२ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-196",
"oldKey": "KKN_C02_S02_V13",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S02",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "नित्यो नित्यानां चेतनश्चेतनानाम् एको बहूनां यो विदधाति कामान् ।\nतमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीरास्तेषां शान्तिः शाश्वती नेतरेषाम् ॥ १३ ॥",
"lines": [
"नित्यो नित्यानां चेतनश्चेतनानाम् एको बहूनां यो विदधाति कामान् ।",
"तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीरास्तेषां शान्तिः शाश्वती नेतरेषाम् ॥ १३ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-197",
"oldKey": "KKN_C02_S02_V14",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S02",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "तदेतदिति मन्यन्तेऽनिर्देश्यं परमं सुखम् ।\nकथं नु तद् विजानीयां किमु भाति न भाति वा॥१४॥",
"lines": [
"तदेतदिति मन्यन्तेऽनिर्देश्यं परमं सुखम् ।",
"कथं नु तद् विजानीयां किमु भाति न भाति वा॥१४॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-198",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S02",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "बाह्यप्रकाशागोचरो भगवान्",
"lines": [
"बाह्यप्रकाशागोचरो भगवान्"
]
},
{
"id": "Katha-199",
"oldKey": "KKN_C02_S02_V15",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S02",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "न तत्र सूर्यो भाति न चन्द्रतारकं नेमा विद्युतो भान्ति कुतोऽयमग्निः ।\nतमेव भान्तमनुभाति सर्वं तस्य भासा सर्वमिदं विभाति ॥ १५ ॥",
"lines": [
"न तत्र सूर्यो भाति न चन्द्रतारकं नेमा विद्युतो भान्ति कुतोऽयमग्निः ।",
"तमेव भान्तमनुभाति सर्वं तस्य भासा सर्वमिदं विभाति ॥ १५ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-200",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S02",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "colophon",
"level": null,
"text": "॥ इति द्वितीये द्वितीया वल्ली ॥",
"lines": [
"॥ इति द्वितीये द्वितीया वल्ली ॥"
]
},
{
"id": "Katha-201",
"oldKey": "KKN_C02_S03",
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "paada",
"level": 2,
"text": "तृतीयावल्ली",
"lines": [
"तृतीयावल्ली"
]
},
{
"id": "Katha-202",
"oldKey": "KKN_C02_S03_I_B01",
"type": "bhashya",
"parent": null,
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यं हीनोऽखिलैर्दोषैस्साररूपो यतो हरिः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहंस इत्युच्यते तस्माद् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-256\"\u003Eवायुस्थः\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशुचिषत्स्मृतः ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवरसुर्वसुरित्युक्तस्स एवाप्यन्तरिक्षगः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-257\"\u003Eहोता\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वेन्द्रियादिस्थो वेद्यां पूज्यश्च वेदिषत् ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत्यन्नश्चातिथिः प्रोक्तो यस्मादन्नं थमुच्यते ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस द्रोणकलशे सोमे स्थित उक्तो दुरोणसत् ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनृषु स्थितश्च देवेषु वरेष्वपि स एव तु ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋतरूपे तथा वेदे व्योमाख्यप्रकृतावपि ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव्योतं जगदिदं यस्यां सा व्योम श्रीरुदाहृता ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअब्जगोजाद्रिजेष्वेवम् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-258\"\u003Eआस्ते\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअब्जादिकस्ततः ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतथैवर्तेषु मुक्तेषु गतास्ते विष्णुमित्यृताः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेदैर्मुख्यतया प्रोक्त ऋतमित्येव चोच्यते ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबृहत् पूर्णगुणत्वाच्च स एव पुरुषोत्तमः ॥ २ ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन केवलं प्राण एव चेतनानां विधारकः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकिन्तु विष्णुं समाश्रित्य प्राणो जीवान् बिभर्त्ययम् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअतो मुख्याश्रयो विष्णुश्चेतनानां स्वतन्त्रतः ॥ ५ ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्निर्यथैको लोकेषु प्रविष्टोऽन्यो न विद्यते ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपाकादिकर्ताऽथाप्यस्य देवस्य प्रतिरूपकाः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eरूपंरूपं प्रति ह्येते सन्त्यचेतनवह्नयः ॥९॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएवं देवो वायुरपि धारकोऽन्यो न विद्यते ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eरूपं रूपं तथाऽप्यस्य प्रत्यभूत् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-259\"\u003Eप्रतिरूपकः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअचेतनः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-260\"\u003Eस्पर्शगम्यो\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयोऽयमेवं जनार्दनः ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएकस्स्वतन्त्रो नान्योऽस्ति सर्वजीवान्तरस्थितः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eरूपं रूपं प्रति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-261\"\u003Eह्यस्य\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिबिम्बाश्च चेतनाः ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबाह्याश्च ते ततो नास्य स्वरूपं ते कथञ्चन ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादिप्रतिबिम्बाश्च बभूवुस्ते ह्यनन्तकाः ॥१०॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-262\"\u003Eसूर्यो\u003C/span\u003E यथाऽऽन्तरं चक्षुः प्रतिबिम्बोऽस्य बाह्यकः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबाह्यचक्षुर्गतैर्दोषैरन्तश्चक्षुर्न लिप्यते ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तश्चक्षुर्देवता तु बाह्यचक्षुरचेतनम् ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएवं बाह्यस्स्वतन्त्रत्वाज्जीवेभ्यः पुरुषोत्तमः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्वतन्त्रस्य जीवस्य दुःखैर्नैव हि लिप्यते ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचेतनाभासको जीवः परमश्चेतनो हरिः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वतन्त्रत्वात् स्वतन्त्रो हि नैव दोषेण लिप्यते' \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-263\"\u003Eइति\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकौर्मे ॥११॥\u003C/span\u003E\nस एक एव सर्वभूतान्तरात्मा । \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-264\"\u003Eतस्य\u003C/span\u003E रूपंरूपं प्रतिरूपाख्यो जीवो बभूव । बहिश्चासौ परमात्मनः, नितरां भिन्नः । परतन्त्रत्वात् ॥१२॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मैवेदमग्र \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-265\"\u003Eआसीत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्यादिवदनादित्वापेक्षया ॥ * ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मनिस्थं हरिं जानन् मुच्यते नात्र संशयः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-266\"\u003Eजीवैक्येन\u003C/span\u003E तु तं ध्यायंस्तमस्यन्धे पतेद् ध्रुवम्' इति च\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E॥*॥\u003C/span\u003E\nएतदेव भगवद्रूपं परमं सुखम् । ज्ञानिसुखं तु तद्विप्लुण्मात्रम् ।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'ब्रह्मादीनां च मुक्तानां सुखं विष्णुसुखस्य तु ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिबिम्बस्तु विप्लुट्को विष्णोरेव परं सुखम् ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसम्यग् भाति न भातीति जानीयां तत् कथं न्वहम् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्प्रसादमृते दिव्यमनिर्देश्यं परं सुखम्॥'\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-267\"\u003Eच\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमहावाराहे॥* ॥\u003C/span\u003E",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यं हीनोऽखिलैर्दोषैस्साररूपो यतो हरिः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहंस इत्युच्यते तस्माद् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-256\"\u003Eवायुस्थः\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशुचिषत्स्मृतः ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवरसुर्वसुरित्युक्तस्स एवाप्यन्तरिक्षगः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-257\"\u003Eहोता\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वेन्द्रियादिस्थो वेद्यां पूज्यश्च वेदिषत् ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत्यन्नश्चातिथिः प्रोक्तो यस्मादन्नं थमुच्यते ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस द्रोणकलशे सोमे स्थित उक्तो दुरोणसत् ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनृषु स्थितश्च देवेषु वरेष्वपि स एव तु ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋतरूपे तथा वेदे व्योमाख्यप्रकृतावपि ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव्योतं जगदिदं यस्यां सा व्योम श्रीरुदाहृता ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअब्जगोजाद्रिजेष्वेवम् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-258\"\u003Eआस्ते\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअब्जादिकस्ततः ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतथैवर्तेषु मुक्तेषु गतास्ते विष्णुमित्यृताः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेदैर्मुख्यतया प्रोक्त ऋतमित्येव चोच्यते ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबृहत् पूर्णगुणत्वाच्च स एव पुरुषोत्तमः ॥ २ ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन केवलं प्राण एव चेतनानां विधारकः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकिन्तु विष्णुं समाश्रित्य प्राणो जीवान् बिभर्त्ययम् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअतो मुख्याश्रयो विष्णुश्चेतनानां स्वतन्त्रतः ॥ ५ ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्निर्यथैको लोकेषु प्रविष्टोऽन्यो न विद्यते ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपाकादिकर्ताऽथाप्यस्य देवस्य प्रतिरूपकाः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eरूपंरूपं प्रति ह्येते सन्त्यचेतनवह्नयः ॥९॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएवं देवो वायुरपि धारकोऽन्यो न विद्यते ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eरूपं रूपं तथाऽप्यस्य प्रत्यभूत् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-259\"\u003Eप्रतिरूपकः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअचेतनः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-260\"\u003Eस्पर्शगम्यो\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयोऽयमेवं जनार्दनः ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएकस्स्वतन्त्रो नान्योऽस्ति सर्वजीवान्तरस्थितः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eरूपं रूपं प्रति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-261\"\u003Eह्यस्य\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिबिम्बाश्च चेतनाः ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबाह्याश्च ते ततो नास्य स्वरूपं ते कथञ्चन ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादिप्रतिबिम्बाश्च बभूवुस्ते ह्यनन्तकाः ॥१०॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-262\"\u003Eसूर्यो\u003C/span\u003E यथाऽऽन्तरं चक्षुः प्रतिबिम्बोऽस्य बाह्यकः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबाह्यचक्षुर्गतैर्दोषैरन्तश्चक्षुर्न लिप्यते ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तश्चक्षुर्देवता तु बाह्यचक्षुरचेतनम् ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएवं बाह्यस्स्वतन्त्रत्वाज्जीवेभ्यः पुरुषोत्तमः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्वतन्त्रस्य जीवस्य दुःखैर्नैव हि लिप्यते ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचेतनाभासको जीवः परमश्चेतनो हरिः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वतन्त्रत्वात् स्वतन्त्रो हि नैव दोषेण लिप्यते' \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-263\"\u003Eइति\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकौर्मे ॥११॥\u003C/span\u003E",
"स एक एव सर्वभूतान्तरात्मा । \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-264\"\u003Eतस्य\u003C/span\u003E रूपंरूपं प्रतिरूपाख्यो जीवो बभूव । बहिश्चासौ परमात्मनः, नितरां भिन्नः । परतन्त्रत्वात् ॥१२॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मैवेदमग्र \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-265\"\u003Eआसीत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्यादिवदनादित्वापेक्षया ॥ * ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मनिस्थं हरिं जानन् मुच्यते नात्र संशयः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-266\"\u003Eजीवैक्येन\u003C/span\u003E तु तं ध्यायंस्तमस्यन्धे पतेद् ध्रुवम्' इति च\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E॥*॥\u003C/span\u003E",
"एतदेव भगवद्रूपं परमं सुखम् । ज्ञानिसुखं तु तद्विप्लुण्मात्रम् ।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'ब्रह्मादीनां च मुक्तानां सुखं विष्णुसुखस्य तु ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिबिम्बस्तु विप्लुट्को विष्णोरेव परं सुखम् ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसम्यग् भाति न भातीति जानीयां तत् कथं न्वहम् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्प्रसादमृते दिव्यमनिर्देश्यं परं सुखम्॥'\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-267\"\u003Eच\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमहावाराहे॥* ॥\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
"justify",
null,
null,
null,
"justify",
null,
null,
null,
null
],
"label": "भाष्यम्",
"footnotes": [
{
"id": "fn-256",
"kind": "pathantara",
"quote": "वायुस्थः",
"text": "'शुचिषन्मतः'"
},
{
"id": "fn-257",
"kind": "pathantara",
"quote": "होता",
"text": "'स चेन्द्रियादिस्थः'"
},
{
"id": "fn-258",
"kind": "pathantara",
"quote": "आस्ते",
"text": "'एव आस्ते अब्जादिकस्ततः'"
},
{
"id": "fn-259",
"kind": "pathantara",
"quote": "प्रतिरूपकः",
"text": "'पररूपकः'"
},
{
"id": "fn-260",
"kind": "pathantara",
"quote": "स्पर्शगम्यो",
"text": "'योऽयमेव जनार्दन'ः"
},
{
"id": "fn-261",
"kind": "pathantara",
"quote": "ह्यस्य",
"text": "'प्रतिबिम्बाख्यचेतनाः'"
},
{
"id": "fn-262",
"kind": "pathantara",
"quote": "सूर्यो",
"text": "'सूर्यो यथाऽऽन्तरश्चक्षुः'"
},
{
"id": "fn-263",
"kind": "pathantara",
"quote": "इति",
"text": "'महाकौर्मे'"
},
{
"id": "fn-264",
"kind": "pathantara",
"quote": "तस्य",
"text": "'रूपंरूपं प्रति प्रतिरूपाख्यः'"
},
{
"id": "fn-265",
"kind": "note",
"quote": "आसीत्",
"text": "बृ.३.४.१(प्राजापत्यब्राह्मणम्), बृ.३.५.११(अव्याकृतब्राह्मणम्)"
},
{
"id": "fn-266",
"kind": "pathantara",
"quote": "जीवैक्येन",
"text": "'जीवैक्येन तु तं जानन्'"
},
{
"id": "fn-267",
"kind": "pathantara",
"quote": "च",
"text": "'इति महावराहे'"
}
]
},
{
"id": "Katha-203",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "जगद्वृक्षस्य भगवानेवाऽधारः",
"lines": [
"जगद्वृक्षस्य भगवानेवाऽधारः"
]
},
{
"id": "Katha-204",
"oldKey": "KKN_C02_S03_V01",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "ऊर्ध्वमूलोऽवाक्शाख एषोऽश्वत्थः सनातनः ।\nतदेव शुक्रं तद् ब्रह्म तदेवामृतमुच्यते ।\nतस्मिंल्लोकाः श्रिताः सर्वे तदु नात्येति कश्चन ।\nएतद् वै तत् ॥१॥",
"lines": [
"ऊर्ध्वमूलोऽवाक्शाख एषोऽश्वत्थः सनातनः ।",
"तदेव शुक्रं तद् ब्रह्म तदेवामृतमुच्यते ।",
"तस्मिंल्लोकाः श्रिताः सर्वे तदु नात्येति कश्चन ।",
"एतद् वै तत् ॥१॥"
],
"lineAlign": [
null,
null,
null,
null
],
"label": "उपनिषद्",
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-205",
"oldKey": "KKN_C02_S03_V02",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "यदिदं किञ्च जगत् सर्वं प्राण एजति निःसृतम् ।\nमहद् भयं वज्रमुद्यतं य एतद् विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥२॥",
"lines": [
"यदिदं किञ्च जगत् सर्वं प्राण एजति निःसृतम् ।",
"महद् भयं वज्रमुद्यतं य एतद् विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥२॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-206",
"oldKey": "KKN_C02_S03_V03",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "भयादस्याग्निस्तपति भयात् तपति सूर्यः ।\nभयादिन्द्रश्च वायुश्च मृत्युर्धावति पञ्चमः ॥ ३ ॥",
"lines": [
"भयादस्याग्निस्तपति भयात् तपति सूर्यः ।",
"भयादिन्द्रश्च वायुश्च मृत्युर्धावति पञ्चमः ॥ ३ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-207",
"oldKey": "KKN_C02_S03_V04",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "इह चेदशकद् बोद्धुं प्राक् शरीरस्य विस्रसः ।\nततः सर्गेषु लोकेषु शरीरत्वाय कल्पते ॥ ४ ॥",
"lines": [
"इह चेदशकद् बोद्धुं प्राक् शरीरस्य विस्रसः ।",
"ततः सर्गेषु लोकेषु शरीरत्वाय कल्पते ॥ ४ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-208",
"oldKey": "KKN_C02_S03_V05",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "यथाऽऽदर्शे तथाऽऽत्मनि यथा स्वप्ने तथा पितृलोके ।\nयथाऽप्सु परीव \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-305\"\u003Eदृश्यते\u003C/span\u003E तथा गन्धर्वलोके छायाऽऽतपयोरिव ब्रह्मलोके ॥ ५ ॥",
"lines": [
"यथाऽऽदर्शे तथाऽऽत्मनि यथा स्वप्ने तथा पितृलोके ।",
"यथाऽप्सु परीव \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-305\"\u003Eदृश्यते\u003C/span\u003E तथा गन्धर्वलोके छायाऽऽतपयोरिव ब्रह्मलोके ॥ ५ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-305",
"kind": "pathantara",
"quote": "दृश्यते",
"text": "'ददृशे' पा."
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-209",
"oldKey": "KKN_C02_S03_V01_B01",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C02_S03_V01",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वोच्चो भगवान् विष्णुर्मूलं भूमिवदस्य तु ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजगदाख्यस्य वृक्षस्य शाखा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-306\"\u003Eदेवास्ततोऽवमाः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवृक्षमूलं रमादेवी \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-307\"\u003Eसोऽश्व\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआशुगतेर्हरिः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्व्याप्तत्वात् तदन्तत्वाद् अश्वत्थोऽयं प्रकीर्तितः ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-308\"\u003Eप्रवाहतस्त्वनादिश्च\u003C/span\u003E मुख्यतस्त्वमृतो हरिः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्यामृतस्स एवैको जगन्नित्यं प्रवाहतः ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-309\"\u003Eप्राणाख्ये\u003C/span\u003E तु हरौ सर्वमेजत्यस्माच्च निस्सृतम् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'वज्रवद् भयदं चैव स्वधर्मस्यातिलङ्घने ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवे स्थितस्तु भगवान् दृश्यते ज्ञानदृष्टिभिः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआदर्शे मुखवत् सम्यङ् न तथा पितृलोकगः ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eततः किञ्चित् स्पष्टतया गान्धर्वे दृश्यते हरिः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनात्यातपे न च्छायायां यथैवाहनि दृश्यते ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्पष्टं तथा ब्रह्मलोके दृश्यते पुरुषोत्तमः' इति च ॥ * ॥\u003C/span\u003E",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वोच्चो भगवान् विष्णुर्मूलं भूमिवदस्य तु ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजगदाख्यस्य वृक्षस्य शाखा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-306\"\u003Eदेवास्ततोऽवमाः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवृक्षमूलं रमादेवी \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-307\"\u003Eसोऽश्व\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआशुगतेर्हरिः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्व्याप्तत्वात् तदन्तत्वाद् अश्वत्थोऽयं प्रकीर्तितः ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-308\"\u003Eप्रवाहतस्त्वनादिश्च\u003C/span\u003E मुख्यतस्त्वमृतो हरिः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्यामृतस्स एवैको जगन्नित्यं प्रवाहतः ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-309\"\u003Eप्राणाख्ये\u003C/span\u003E तु हरौ सर्वमेजत्यस्माच्च निस्सृतम् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'वज्रवद् भयदं चैव स्वधर्मस्यातिलङ्घने ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवे स्थितस्तु भगवान् दृश्यते ज्ञानदृष्टिभिः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआदर्शे मुखवत् सम्यङ् न तथा पितृलोकगः ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eततः किञ्चित् स्पष्टतया गान्धर्वे दृश्यते हरिः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनात्यातपे न च्छायायां यथैवाहनि दृश्यते ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्पष्टं तथा ब्रह्मलोके दृश्यते पुरुषोत्तमः' इति च ॥ * ॥\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null
],
"covers": [
"KKN_C02_S03_V01",
"KKN_C02_S03_V02",
"KKN_C02_S03_V03",
"KKN_C02_S03_V04",
"KKN_C02_S03_V05"
],
"label": "भाष्यम्",
"footnotes": [
{
"id": "fn-306",
"kind": "pathantara",
"quote": "देवास्ततोऽवमाः",
"text": "'ततोऽधमाः'"
},
{
"id": "fn-307",
"kind": "pathantara",
"quote": "सोऽश्व",
"text": "'आशुगतो हरिः'"
},
{
"id": "fn-308",
"kind": "pathantara",
"quote": "प्रवाहतस्त्वनादिश्च",
"text": "'प्रवाहतश्चादितश्च'"
},
{
"id": "fn-309",
"kind": "pathantara",
"quote": "प्राणाख्ये",
"text": "'प्राणाख्ये तु गतौ'"
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-210",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "मोक्षसाधनदेवतातारतम्यनिरूपणम्",
"lines": [
"मोक्षसाधनदेवतातारतम्यनिरूपणम्"
]
},
{
"id": "Katha-211",
"oldKey": "KKN_C02_S03_V06",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "इन्द्रियाणां पृथग्भावम् उदयास्तमयौ च यत् ।\nपृथगुत्पद्यमानानां मत्वा धीरो न शोचति ॥ ६ ॥",
"lines": [
"इन्द्रियाणां पृथग्भावम् उदयास्तमयौ च यत् ।",
"पृथगुत्पद्यमानानां मत्वा धीरो न शोचति ॥ ६ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"label": "उपनिषद्",
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-212",
"oldKey": "KKN_C02_S03_V07",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "इन्द्रियेभ्यः परं मनो मनसः सत्त्वमुत्तमम् ।\nसत्त्वादधि महान् आत्मा महतोऽव्यक्तमुत्तमम् ॥७॥",
"lines": [
"इन्द्रियेभ्यः परं मनो मनसः सत्त्वमुत्तमम् ।",
"सत्त्वादधि महान् आत्मा महतोऽव्यक्तमुत्तमम् ॥७॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-213",
"oldKey": "KKN_C02_S03_V08",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "अव्यक्तात्तु परः पुरुषो व्यापकोऽलिङ्ग एव च ।\nतं ज्ञात्वा मुच्यते जन्तुरमृतत्वं च गच्छति ॥ ८ ॥",
"lines": [
"अव्यक्तात्तु परः पुरुषो व्यापकोऽलिङ्ग एव च ।",
"तं ज्ञात्वा मुच्यते जन्तुरमृतत्वं च गच्छति ॥ ८ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-214",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "श्रवणादिसहकृतमनसा भगवज्ज्ञानोत्पत्तिप्रतिपादनम्",
"lines": [
"श्रवणादिसहकृतमनसा भगवज्ज्ञानोत्पत्तिप्रतिपादनम्"
]
},
{
"id": "Katha-215",
"oldKey": "KKN_C02_S03_V09",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "न सन्दृशे तिष्ठति रूपमस्य न चक्षुषा पश्यति कश्चिदेनम् ।\nहृदा मनीषा मनसाऽभिक्लृप्तो य एनं विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ९ ॥",
"lines": [
"न सन्दृशे तिष्ठति रूपमस्य न चक्षुषा पश्यति कश्चिदेनम् ।",
"हृदा मनीषा मनसाऽभिक्लृप्तो य एनं विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ९ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-216",
"oldKey": "KKN_C02_S03_V10",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "यदा पञ्चावतिष्ठन्ते ज्ञानानि मनसा सह ।\nबुद्धिश्च न विचेष्टति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-315\"\u003Eतामाहुः\u003C/span\u003E परमां गतिम् ॥ १० ॥",
"lines": [
"यदा पञ्चावतिष्ठन्ते ज्ञानानि मनसा सह ।",
"बुद्धिश्च न विचेष्टति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-315\"\u003Eतामाहुः\u003C/span\u003E परमां गतिम् ॥ १० ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-315",
"kind": "pathantara",
"quote": "तामाहुः",
"text": "'तमाहुः' रा.सम्मतः पाठः"
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-217",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "योगनिरूपणम्",
"lines": [
"योगनिरूपणम्"
]
},
{
"id": "Katha-218",
"oldKey": "KKN_C02_S03_V11",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "तां योगमिति मन्यन्ते स्थिराम् इन्द्रियधारणाम् ।\nअप्रमत्तस्तदा भवति योगो हि प्रभवाप्ययौ ॥ ११ ॥",
"lines": [
"तां योगमिति मन्यन्ते स्थिराम् इन्द्रियधारणाम् ।",
"अप्रमत्तस्तदा भवति योगो हि प्रभवाप्ययौ ॥ ११ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-219",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "गुरूपदेशेनैव भगवज्ज्ञानम्",
"lines": [
"गुरूपदेशेनैव भगवज्ज्ञानम्"
]
},
{
"id": "Katha-220",
"oldKey": "KKN_C02_S03_V12",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "नैव वाचा न मनसा प्राप्तुं शक्यो न चक्षुषा ।\nअस्तीति ब्रुवतोऽन्यत्र कथं तदुपलभ्यते ॥ १२ ॥",
"lines": [
"नैव वाचा न मनसा प्राप्तुं शक्यो न चक्षुषा ।",
"अस्तीति ब्रुवतोऽन्यत्र कथं तदुपलभ्यते ॥ १२ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-221",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "भगवदनुग्रहेणैव तज्ज्ञानम्",
"lines": [
"भगवदनुग्रहेणैव तज्ज्ञानम्"
]
},
{
"id": "Katha-222",
"oldKey": "KKN_C02_S03_V13",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "अस्तीत्येवोपलब्धव्यस्तत्त्वभावेन चोभयोः ।\nअस्तीत्येवोपलब्धस्य तत्त्वभावः प्रसीदति ॥ १३ ॥",
"lines": [
"अस्तीत्येवोपलब्धव्यस्तत्त्वभावेन चोभयोः ।",
"अस्तीत्येवोपलब्धस्य तत्त्वभावः प्रसीदति ॥ १३ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-223",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "भगवद्विषयकविशिष्टज्ञानफलनिरूपणम्",
"lines": [
"भगवद्विषयकविशिष्टज्ञानफलनिरूपणम्"
]
},
{
"id": "Katha-224",
"oldKey": "KKN_C02_S03_V14",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "यदा सर्वे प्रमुच्यन्ते कामा येऽस्य हृदि \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-316\"\u003Eस्थिताः\u003C/span\u003E ।\nअथ मर्त्योऽमृतो भवत्यत्र ब्रह्म समश्नुते ॥ १४ ॥",
"lines": [
"यदा सर्वे प्रमुच्यन्ते कामा येऽस्य हृदि \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-316\"\u003Eस्थिताः\u003C/span\u003E ।",
"अथ मर्त्योऽमृतो भवत्यत्र ब्रह्म समश्नुते ॥ १४ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-316",
"kind": "pathantara",
"quote": "स्थिताः",
"text": "'श्रिताः' हृ."
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-225",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "अविद्याहङ्कारकर्मनाशात् कामनानाशः",
"lines": [
"अविद्याहङ्कारकर्मनाशात् कामनानाशः"
]
},
{
"id": "Katha-226",
"oldKey": "KKN_C02_S03_V15",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "यदा सर्वे प्रभिद्यन्ते हृदयस्येह ग्रन्थयः ।\nअथ मर्त्योऽमृतो भवत्येतावदनुशासनम् ॥ १५ ॥",
"lines": [
"यदा सर्वे प्रभिद्यन्ते हृदयस्येह ग्रन्थयः ।",
"अथ मर्त्योऽमृतो भवत्येतावदनुशासनम् ॥ १५ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-227",
"oldKey": "KKN_C02_S03_V16",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "शतं चैका च हृदयस्य नाड्य- स्तासां मूर्धानम् अभिनिःसृतैका ।\nतयोर्ध्वमायन्नमृतत्वमेति विष्वङ्ङन्या उत्क्रमणे भवन्ति ॥ १६ ॥",
"lines": [
"शतं चैका च हृदयस्य नाड्य- स्तासां मूर्धानम् अभिनिःसृतैका ।",
"तयोर्ध्वमायन्नमृतत्वमेति विष्वङ्ङन्या उत्क्रमणे भवन्ति ॥ १६ ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-228",
"oldKey": "KKN_C02_S03_V06_B01",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C02_S03_V06",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"text": "पुनरिन्द्रियेभ्यः परं मन इत्यादि \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-317\"\u003Eदेवतातारतम्यज्ञानपूर्वकं\u003C/span\u003E भगवतः सर्वोत्त-मत्वज्ञान एव सर्ववाक्यानां महातात्पर्यमिति ज्ञापयितुम् ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'तारतम्यपरिज्ञानपूर्वकं सर्वतो हरेः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआधिक्ये सर्ववाक्यानां तात्पर्यं महदिष्यते' इति च ॥ * ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-318\"\u003Eप्रादुर्भावान्\u003C/span\u003E ऋते विष्णुमिन्द्रियैर्नैव पश्यति ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रादुर्भावानपि यदा ज्ञानदृष्ट्यैव पश्यति ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-319\"\u003Eतदैव\u003C/span\u003E मुच्यते योगी \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-320\"\u003Eन\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदृष्टैरिन्द्रियैः क्वचित्\u003C/span\u003E इति च ॥ * ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-321\"\u003Eप्रभवाप्ययौ\u003C/span\u003E प्रति हि योगः । भगवतस्सकाशात् प्रभवाप्ययौ ॥*॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअधिकस्सतोऽयं भगवान् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-322\"\u003Eसर्वस्मादपि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E केशवः ।\u003C/span\u003E",
"lines": [
"पुनरिन्द्रियेभ्यः परं मन इत्यादि \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-317\"\u003Eदेवतातारतम्यज्ञानपूर्वकं\u003C/span\u003E भगवतः सर्वोत्त-मत्वज्ञान एव सर्ववाक्यानां महातात्पर्यमिति ज्ञापयितुम् ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'तारतम्यपरिज्ञानपूर्वकं सर्वतो हरेः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआधिक्ये सर्ववाक्यानां तात्पर्यं महदिष्यते' इति च ॥ * ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-318\"\u003Eप्रादुर्भावान्\u003C/span\u003E ऋते विष्णुमिन्द्रियैर्नैव पश्यति ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रादुर्भावानपि यदा ज्ञानदृष्ट्यैव पश्यति ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-319\"\u003Eतदैव\u003C/span\u003E मुच्यते योगी \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-320\"\u003Eन\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदृष्टैरिन्द्रियैः क्वचित्\u003C/span\u003E इति च ॥ * ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-321\"\u003Eप्रभवाप्ययौ\u003C/span\u003E प्रति हि योगः । भगवतस्सकाशात् प्रभवाप्ययौ ॥*॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअधिकस्सतोऽयं भगवान् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-322\"\u003Eसर्वस्मादपि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E केशवः ।\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
"justify",
null,
null,
null,
null,
null,
"justify",
null
],
"covers": [
"KKN_C02_S03_V06",
"KKN_C02_S03_V07",
"KKN_C02_S03_V08",
"KKN_C02_S03_V09",
"KKN_C02_S03_V10",
"KKN_C02_S03_V11",
"KKN_C02_S03_V12",
"KKN_C02_S03_V13",
"KKN_C02_S03_V14",
"KKN_C02_S03_V15",
"KKN_C02_S03_V16"
],
"label": "भाष्यम्",
"footnotes": [
{
"id": "fn-317",
"kind": "pathantara",
"quote": "देवतातारतम्यज्ञानपूर्वकं",
"text": "'देवतातारतम्यज्ञानपूर्वम्' व्यास.सम्मतःपाठः"
},
{
"id": "fn-318",
"kind": "pathantara",
"quote": "प्रादुर्भावान्",
"text": "'प्रादुर्भावेष्वृते' हृ,प्रकाशिका."
},
{
"id": "fn-319",
"kind": "pathantara",
"quote": "तदैव",
"text": "'तदैव मुच्यते जीवः' हृ."
},
{
"id": "fn-320",
"kind": "pathantara",
"quote": "न",
"text": "'दृष्टैरिन्द्रियैः' वे.सम्मतः पाठः , 'दृष्टैरिन्द्रियैः' पा."
},
{
"id": "fn-321",
"kind": "pathantara",
"quote": "प्रभवाप्ययौ",
"text": "'प्रति योगः'हृ."
},
{
"id": "fn-322",
"kind": "pathantara",
"quote": "सर्वस्मादपि",
"text": "'सर्वस्मादेव केशवः'"
}
]
},
{
"id": "Katha-229",
"oldKey": "KKN_C02_S03_V12_B02",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C02_S03_V12",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्तीति नामकस्तस्माज्ज्ञातव्यस्स तथैव च ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनाधिक्यं जानतां तु कथं स उपलभ्यते ॥ * ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'प्रकृतेः पुरुषाणां \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-323\"\u003Eच\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्त्वं भावयति स्फुटम् ।\u003C/span\u003E",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्तीति नामकस्तस्माज्ज्ञातव्यस्स तथैव च ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनाधिक्यं जानतां तु कथं स उपलभ्यते ॥ * ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'प्रकृतेः पुरुषाणां \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-323\"\u003Eच\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्त्वं भावयति स्फुटम् ।\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
null,
null,
null
],
"covers": [
"KKN_C02_S03_V06",
"KKN_C02_S03_V07",
"KKN_C02_S03_V08",
"KKN_C02_S03_V09",
"KKN_C02_S03_V10",
"KKN_C02_S03_V11",
"KKN_C02_S03_V12",
"KKN_C02_S03_V13",
"KKN_C02_S03_V14",
"KKN_C02_S03_V15",
"KKN_C02_S03_V16"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-323",
"kind": "pathantara",
"quote": "च",
"text": "'तत्त्वं भ्रामयति' हृ."
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-230",
"oldKey": "KKN_C02_S03_V13_B03",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C02_S03_V13",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्त्वभावस्ततो विष्णुस्तत्प्रसादात्तु तस्य हि ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआधिक्यं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-324\"\u003Eज्ञायते\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसत्तः प्रसादश्च तथाविदः ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादिकालाद् आधिक्यं सर्वस्माज्ज्ञानतो हरेः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपुनःपुनर्वृद्धिमेति तज्ज्ञानं हि भवे भवे ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयेषामाधिक्यविज्ञानं नैव पूर्वं हरेर्भवेत् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतेषां पश्चाच्च नैव स्यादभिभूतं तु तत् पुनः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव्यञ्जकाद् व्यक्तिमभ्येति तस्मात् तज्ज्ञानमुत्तमम्' इति च ॥* ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तःकरणकामानां त्यागो व्यक्तिश्चिदात्मनाम् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकामानां तु तदा मुक्तो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-325\"\u003Eमृतिं\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनैवाभियास्यति ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमिथ्याज्ञानग्रन्थिभिस्तु नितरां मुच्यते यदा ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतदाऽमृतत्वमेवैति तदर्थं चानुशासनम् ॥ * ॥\u003C/span\u003E",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्त्वभावस्ततो विष्णुस्तत्प्रसादात्तु तस्य हि ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआधिक्यं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-324\"\u003Eज्ञायते\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसत्तः प्रसादश्च तथाविदः ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादिकालाद् आधिक्यं सर्वस्माज्ज्ञानतो हरेः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपुनःपुनर्वृद्धिमेति तज्ज्ञानं हि भवे भवे ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयेषामाधिक्यविज्ञानं नैव पूर्वं हरेर्भवेत् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतेषां पश्चाच्च नैव स्यादभिभूतं तु तत् पुनः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव्यञ्जकाद् व्यक्तिमभ्येति तस्मात् तज्ज्ञानमुत्तमम्' इति च ॥* ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तःकरणकामानां त्यागो व्यक्तिश्चिदात्मनाम् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकामानां तु तदा मुक्तो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-325\"\u003Eमृतिं\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनैवाभियास्यति ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमिथ्याज्ञानग्रन्थिभिस्तु नितरां मुच्यते यदा ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतदाऽमृतत्वमेवैति तदर्थं चानुशासनम् ॥ * ॥\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null,
null
],
"covers": [
"KKN_C02_S03_V06",
"KKN_C02_S03_V07",
"KKN_C02_S03_V08",
"KKN_C02_S03_V09",
"KKN_C02_S03_V10",
"KKN_C02_S03_V11",
"KKN_C02_S03_V12",
"KKN_C02_S03_V13",
"KKN_C02_S03_V14",
"KKN_C02_S03_V15",
"KKN_C02_S03_V16"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-324",
"kind": "pathantara",
"quote": "ज्ञायते",
"text": "'सत् तत्प्रसादश्च' हृ."
},
{
"id": "fn-325",
"kind": "pathantara",
"quote": "मृतिं",
"text": "'नैवाथ यास्यति'हृ."
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-231",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "जीवेश्वरभेदज्ञानस्य मोक्षसाधनत्वविचारः",
"lines": [
"जीवेश्वरभेदज्ञानस्य मोक्षसाधनत्वविचारः"
]
},
{
"id": "Katha-232",
"oldKey": "KKN_C02_S03_V17",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषोऽन्तरात्मा सदा जनानां हृदये सन्निविष्टः।\nतं स्वाच्छरीरात् प्रवृहेन्मुञ्जादिवेषीकान् धैर्येण ।\nतं विद्याच्छुक्रममृतं तं विद्याच्छुक्रममृतमिति ।। १७ ।।",
"lines": [
"अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषोऽन्तरात्मा सदा जनानां हृदये सन्निविष्टः।",
"तं स्वाच्छरीरात् प्रवृहेन्मुञ्जादिवेषीकान् धैर्येण ।",
"तं विद्याच्छुक्रममृतं तं विद्याच्छुक्रममृतमिति ।। १७ ।।"
],
"lineAlign": [
null,
null,
null
],
"label": "उपनिषद्",
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-233",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "यमोपदिष्टविद्यया नचिकेतसः फलप्राप्तिकथनम्",
"lines": [
"यमोपदिष्टविद्यया नचिकेतसः फलप्राप्तिकथनम्"
]
},
{
"id": "Katha-234",
"oldKey": "KKN_C02_S03_V18",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "मृत्युप्रोक्तां \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-337\"\u003Eनाचिकेतोऽथ\u003C/span\u003E लब्ध्वा विद्यामेतां योगविधिं च कृत्स्नम् ।\nब्रह्म प्राप्तो विरजोऽभूद् विमृत्युरन्योऽप्येवं यो विद् अध्यात्ममेव ।। १८ ।।",
"lines": [
"मृत्युप्रोक्तां \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-337\"\u003Eनाचिकेतोऽथ\u003C/span\u003E लब्ध्वा विद्यामेतां योगविधिं च कृत्स्नम् ।",
"ब्रह्म प्राप्तो विरजोऽभूद् विमृत्युरन्योऽप्येवं यो विद् अध्यात्ममेव ।। १८ ।।"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-337",
"kind": "pathantara",
"quote": "नाचिकेतोऽथ",
"text": "‘नचिकेतोऽथ’ हृ"
}
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-235",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "colophon",
"level": null,
"text": "इति द्वितीये तृतीया वल्ली",
"lines": [
"इति द्वितीये तृतीया वल्ली"
]
},
{
"id": "Katha-236",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "colophon",
"level": null,
"text": "।। इति श्रीकाठकोपनिषत् समाप्ता।।",
"lines": [
"।। इति श्रीकाठकोपनिषत् समाप्ता।।"
]
},
{
"id": "Katha-237",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "topic",
"level": 3,
"text": "शान्तिमन्त्रः",
"lines": [
"शान्तिमन्त्रः"
]
},
{
"id": "Katha-238",
"oldKey": "KKN_C02_S03_V19",
"type": "verse",
"parent": "KKN_C02_S03",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": "mantra",
"text": "ओं सह नाववतु । सह नौ भुनक्तु । सह वीर्यं करवावहै । तेजस्वि नावधीतमस्तु । मा विद्विषावहै ।\nओं शान्तिः शान्तिः शान्तिः ।। १९ ।।",
"lines": [
"ओं सह नाववतु । सह नौ भुनक्तु । सह वीर्यं करवावहै । तेजस्वि नावधीतमस्तु । मा विद्विषावहै ।",
"ओं शान्तिः शान्तिः शान्तिः ।। १९ ।।"
],
"lineAlign": [
null,
null
],
"shloka": true
},
{
"id": "Katha-239",
"oldKey": "KKN_C02_S03_V17_B01",
"type": "bhashya",
"parent": "KKN_C02_S03_V17",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘शरीरभूतो विष्णोस्तु जीवस्तद्वशगो यतः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअधिष्ठितश्च तेनैव विजानीयात् पृथक् ततः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वाख्याच्छरीराज्जीवात्तु प्रवृहेद् विष्णुमव्ययम्’ इति च ।।\u003C/span\u003E\n‘यस्याऽत्मा शरीरम् । य आत्मानमन्तरो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-338\"\u003Eयमयति\u003C/span\u003E’ इति च । ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजनानां हृदये\u003C/span\u003E’ इत्युक्तत्वाच्च जीवात् पृथग्घरिरिति सिद्धम् ।।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘देहाङ्गुष्ठमितो देहे जीवाङ्गुष्ठमितो हृदि ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवस्य स तु विज्ञेयो जीवाद् भेदेन \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-339\"\u003Eमुक्तये\u003C/span\u003E’\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति च ।।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-340\"\u003Eसंसारिशरीरेणाभेदो\u003C/span\u003E वादिना केनापि नाङ्गीकृतः । न च लोकसिद्धः । ‘जनानाम्’ इति भेदात् । न जीवोऽङ्गुष्ठमात्रः । \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-341\"\u003Eअतो\u003C/span\u003E विष्णोर्जीवाद् भेद उक्तः । अतः सर्वोत्तमो विष्णुरिति सिद्धम् ।। * ।।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनमो भगवते तस्मै विष्णवे प्रभविष्णवे ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयस्याहमाप्त आप्तेभ्यो यो म आप्ततमः सदा ।। * ।।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति श्रीमदानन्दतीर्थभगवत्पादाचार्यविरचितं श्रीकाठकोपनिषद्भाष्यं समाप्तम् ।।\u003C/span\u003E",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘शरीरभूतो विष्णोस्तु जीवस्तद्वशगो यतः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअधिष्ठितश्च तेनैव विजानीयात् पृथक् ततः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वाख्याच्छरीराज्जीवात्तु प्रवृहेद् विष्णुमव्ययम्’ इति च ।।\u003C/span\u003E",
"‘यस्याऽत्मा शरीरम् । य आत्मानमन्तरो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-338\"\u003Eयमयति\u003C/span\u003E’ इति च । ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजनानां हृदये\u003C/span\u003E’ इत्युक्तत्वाच्च जीवात् पृथग्घरिरिति सिद्धम् ।।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘देहाङ्गुष्ठमितो देहे जीवाङ्गुष्ठमितो हृदि ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवस्य स तु विज्ञेयो जीवाद् भेदेन \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-339\"\u003Eमुक्तये\u003C/span\u003E’\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति च ।।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-340\"\u003Eसंसारिशरीरेणाभेदो\u003C/span\u003E वादिना केनापि नाङ्गीकृतः । न च लोकसिद्धः । ‘जनानाम्’ इति भेदात् । न जीवोऽङ्गुष्ठमात्रः । \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-341\"\u003Eअतो\u003C/span\u003E विष्णोर्जीवाद् भेद उक्तः । अतः सर्वोत्तमो विष्णुरिति सिद्धम् ।। * ।।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनमो भगवते तस्मै विष्णवे प्रभविष्णवे ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयस्याहमाप्त आप्तेभ्यो यो म आप्ततमः सदा ।। * ।।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति श्रीमदानन्दतीर्थभगवत्पादाचार्यविरचितं श्रीकाठकोपनिषद्भाष्यं समाप्तम् ।।\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
null,
null,
null,
"justify",
null,
null,
"justify",
null,
null,
"center"
],
"covers": [
"KKN_C02_S03_V17",
"KKN_C02_S03_V18",
"KKN_C02_S03_V19"
],
"label": "भाष्यम्",
"footnotes": [
{
"id": "fn-338",
"kind": "pathantara",
"quote": "यमयति",
"text": "बृ.माध्यन्दिनपाठः"
},
{
"id": "fn-339",
"kind": "note",
"quote": "मुक्तये",
"text": "????"
},
{
"id": "fn-340",
"kind": "pathantara",
"quote": "संसारिशरीरेणाभेदो",
"text": "‘वादिनाऽपि केनचिन्नाङ्गीकृतः ।’ हृ."
},
{
"id": "fn-341",
"kind": "pathantara",
"quote": "अतो",
"text": "‘अतो जीवाद् भेद उक्तः।’हृ."
}
]
},
{
"id": "Katha-240",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-4",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-1",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "सोऽमन्यत",
"text": "वेदेशतीर्थसम्मतः पाठः । शाङ्करभाष्येऽपि",
"lines": [
"वेदेशतीर्थसम्मतः पाठः । शाङ्करभाष्येऽपि"
]
},
{
"id": "Katha-241",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-18",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-51",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "रात्रीर्यदवात्सीर्गृहे",
"text": "रात्रीर्यदवात्सीर्गृहे (पा)",
"lines": [
"रात्रीर्यदवात्सीर्गृहे (पा)"
]
},
{
"id": "Katha-242",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-27",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-52",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "मृते",
"text": "मुक्ते (पा)",
"lines": [
"मुक्ते (पा)"
]
},
{
"id": "Katha-243",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-31",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-66",
"noteKind": "note",
"quote": "भविता",
"text": "'भू'धातोः लुटि रूपम्",
"lines": [
"'भू'धातोः लुटि रूपम्"
]
},
{
"id": "Katha-244",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-36",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-67",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "च",
"text": "'इति' हृ.",
"lines": [
"'इति' हृ."
]
},
{
"id": "Katha-245",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-37",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-68",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "वेदैरविरुद्धः",
"text": "'वेदैरविरुद्धम्'",
"lines": [
"'वेदैरविरुद्धम्'"
]
},
{
"id": "Katha-246",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-40",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-69",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "इति",
"text": "'नामनिरुक्ते'हृ.",
"lines": [
"'नामनिरुक्ते'हृ."
]
},
{
"id": "Katha-247",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-40",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-70",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "स्वर्णमयीम्",
"text": "'सुवर्णमयीं' हृ.",
"lines": [
"'सुवर्णमयीं' हृ."
]
},
{
"id": "Katha-248",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-42",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-71",
"noteKind": "locus",
"quote": "भवति",
"text": "बृ.उ.३.८.१०(अक्षरब्राह्मणम्) बृ.उ.३.८.१०",
"lines": [
"बृ.उ.३.८.१०(अक्षरब्राह्मणम्) बृ.उ.३.८.१०"
]
},
{
"id": "Katha-249",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-42",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-72",
"noteKind": "locus",
"quote": "सति",
"text": "‘सम्भवति’ पा.२.११ पा.२.११",
"lines": [
"‘सम्भवति’ पा.२.११ पा.२.११"
]
},
{
"id": "Katha-250",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-46",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-97",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "सृजैनम्",
"text": "'सृजैवम्' हृ, राघ.",
"lines": [
"'सृजैवम्' हृ, राघ."
]
},
{
"id": "Katha-251",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-49",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-98",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "महाभूमौ",
"text": "'महान् भूमौ' पा.",
"lines": [
"'महान् भूमौ' पा."
]
},
{
"id": "Katha-252",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-58",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-99",
"noteKind": "locus",
"quote": "तत्",
"text": "२.२.४",
"lines": [
"२.२.४"
]
},
{
"id": "Katha-253",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-62",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-100",
"noteKind": "locus",
"quote": "यथाश्रुतम्",
"text": "२.२.७",
"lines": [
"२.२.७"
]
},
{
"id": "Katha-254",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-62",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-101",
"noteKind": "locus",
"quote": "य",
"text": "२.२.८ । ‘यएषसुप्तेषु’ इतिहृ. ।",
"lines": [
"२.२.८ । ‘यएषसुप्तेषु’ इतिहृ. ।"
]
},
{
"id": "Katha-255",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-62",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-102",
"noteKind": "note",
"quote": "भगवान्",
"text": "‘धारकत्वाद् धर्मरूपो हि ऐश्वर्यादिर्भगो ह्यसौ’ इति तन्त्रभागवते । (भाग.ता.नि.३.१७.२२ ) धारणाद् भगवान् धर्मो यमनाद् यम उच्यते । इति शब्दनिर्णये (भाग.ता.नि.३.१७.२२)",
"lines": [
"‘धारकत्वाद् धर्मरूपो हि ऐश्वर्यादिर्भगो ह्यसौ’ इति तन्त्रभागवते । (भाग.ता.नि.३.१७.२२ ) धारणाद् भगवान् धर्मो यमनाद् यम उच्यते । इति शब्दनिर्णये (भाग.ता.नि.३.१७.२२)"
]
},
{
"id": "Katha-256",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-62",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-103",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "मरणे",
"text": "‘स्थितभगवन्तम्’ हृ.पाठः ।",
"lines": [
"‘स्थितभगवन्तम्’ हृ.पाठः ।"
]
},
{
"id": "Katha-257",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-66",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-123",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "अभिध्यायन्नचिकेतोऽत्यस्राक्षीः(न्यत्प्राक्षीः",
"text": "राघवेन्द्रतीर्थसंमतः पाठः",
"lines": [
"राघवेन्द्रतीर्थसंमतः पाठः"
]
},
{
"id": "Katha-258",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-73",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-124",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "सृङ्कां",
"text": "'शृङ्कां' पा.",
"lines": [
"'शृङ्कां' पा."
]
},
{
"id": "Katha-259",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-84",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-130",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "आख्य-विष्णुविषयैर्",
"text": "आख्यविषयैः (हृ.)",
"lines": [
"आख्यविषयैः (हृ.)"
]
},
{
"id": "Katha-260",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-86",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-131",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "तल्लक्ष्यमुच्यते",
"text": "आथ.२.५,'तल्लक्षमुच्यते' हृ.",
"lines": [
"आथ.२.५,'तल्लक्षमुच्यते' हृ."
]
},
{
"id": "Katha-261",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-86",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-132",
"noteKind": "locus",
"quote": "पारम्",
"text": "१.३.२",
"lines": [
"१.३.२"
]
},
{
"id": "Katha-262",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-86",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-133",
"noteKind": "locus",
"quote": "भवति",
"text": "२.१.१५",
"lines": [
"२.१.१५"
]
},
{
"id": "Katha-263",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-86",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-134",
"noteKind": "locus",
"quote": "शकेमसि",
"text": "१.३.२",
"lines": [
"१.३.२"
]
},
{
"id": "Katha-264",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-86",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-135",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "भगवान्",
"text": "'भगवानेवात्रोच्यते' हृ.",
"lines": [
"'भगवानेवात्रोच्यते' हृ."
]
},
{
"id": "Katha-265",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-86",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-136",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "वेति",
"text": "'नास्ति वेति' हृ.",
"lines": [
"'नास्ति वेति' हृ."
]
},
{
"id": "Katha-266",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-88",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-137",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "महावाराहे",
"text": "'महावराहे' हृ.",
"lines": [
"'महावराहे' हृ."
]
},
{
"id": "Katha-267",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-100",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-152",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "विपश्चिद्",
"text": "'न जायते म्रियते' .हृ.",
"lines": [
"'न जायते म्रियते' .हृ."
]
},
{
"id": "Katha-268",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-100",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-153",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "निहितः",
"text": "'एवं विष्णौ' .हृ.",
"lines": [
"'एवं विष्णौ' .हृ."
]
},
{
"id": "Katha-269",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-118",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-169",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "स",
"text": "'विष्णुः स' हृ.",
"lines": [
"'विष्णुः स' हृ."
]
},
{
"id": "Katha-270",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-133",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-183",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "चार्थमानिन्यस्तिस्रो",
"text": "'द्विर्द्व्येकदेवताः' हृ.",
"lines": [
"'द्विर्द्व्येकदेवताः' हृ."
]
},
{
"id": "Katha-271",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-135",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-189",
"noteKind": "note",
"quote": "वाङ्मनसि",
"text": "वाङ्मनसी (हृ.,वे.)",
"lines": [
"वाङ्मनसी (हृ.,वे.)"
]
},
{
"id": "Katha-272",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-137",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-190",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "वरान्",
"text": "परान् (राघ,वरद. सम्मतः)",
"lines": [
"परान् (राघ,वरद. सम्मतः)"
]
},
{
"id": "Katha-273",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-137",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-191",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "पथस्तत्",
"text": "पथः स्थम् (प्रकाशकिसम्मतः)",
"lines": [
"पथः स्थम् (प्रकाशकिसम्मतः)"
]
},
{
"id": "Katha-274",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-138",
"chapter": "KKN_C01",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-192",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "तं",
"text": "तन्मृत्युमुखात् (हृ.)",
"lines": [
"तन्मृत्युमुखात् (हृ.)"
]
},
{
"id": "Katha-275",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-145",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-193",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "तां",
"text": "'सा विष्णौ' हृ.",
"lines": [
"'सा विष्णौ' हृ."
]
},
{
"id": "Katha-276",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-145",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-194",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "इति",
"text": "'इति च' इति नास्ति हृ.",
"lines": [
"'इति च' इति नास्ति हृ."
]
},
{
"id": "Katha-277",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-148",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-201",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "कात्करणे",
"text": "'तृणु= कात्कारे' वरद.भाष्ये ।",
"lines": [
"'तृणु= कात्कारे' वरद.भाष्ये ।"
]
},
{
"id": "Katha-278",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-154",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-202",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "इदं",
"text": "य इमम् (हृ.)",
"lines": [
"य इमम् (हृ.)"
]
},
{
"id": "Katha-279",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-156",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-203",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "प्राणेन",
"text": "संभवति (हृ.)",
"lines": [
"संभवति (हृ.)"
]
},
{
"id": "Katha-280",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-157",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-204",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "भा.",
"text": "इदं गुह्यं वक्ष्यामि (हृ)",
"lines": [
"इदं गुह्यं वक्ष्यामि (हृ)"
]
},
{
"id": "Katha-281",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-157",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-205",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "भवति",
"text": "तच्च वक्ष्यामि (हृ)",
"lines": [
"तच्च वक्ष्यामि (हृ)"
]
},
{
"id": "Katha-282",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-158",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-206",
"noteKind": "locus",
"quote": "मुखादिन्द्रश्चाग्निश्च",
"text": "ऋ.सं. १०.९०.३",
"lines": [
"ऋ.सं. १०.९०.३"
]
},
{
"id": "Katha-283",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-158",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-207",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "कश्यपात्",
"text": "'काश्यपात्' हृ.",
"lines": [
"'काश्यपात्' हृ."
]
},
{
"id": "Katha-284",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-158",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-208",
"noteKind": "note",
"quote": "बहुज्ञम्",
"text": "'जज्ञे बहुज्ञं परमत्युदारं यं दीपमध्ये सुतमात्मयोगाद्' मोक्षधर्मे, भा(कुम्भ).१२.३४९. ३",
"lines": [
"'जज्ञे बहुज्ञं परमत्युदारं यं दीपमध्ये सुतमात्मयोगाद्' मोक्षधर्मे, भा(कुम्भ).१२.३४९. ३"
]
},
{
"id": "Katha-285",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-158",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-209",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "अन्तर्णीतणिच्",
"text": "'दन्तर्णीतणिच' हृ.",
"lines": [
"'दन्तर्णीतणिच' हृ."
]
},
{
"id": "Katha-286",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-158",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-210",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "देवतामयी",
"text": "' देवतामयी देवतोत्तमः' हृ.",
"lines": [
"' देवतामयी देवतोत्तमः' हृ."
]
},
{
"id": "Katha-287",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-158",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-211",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "देवतोत्तमा",
"text": "'प्राणेन सह स्थितो भवति' कृ.",
"lines": [
"'प्राणेन सह स्थितो भवति' कृ."
]
},
{
"id": "Katha-288",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-158",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-212",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "प्रविश्य",
"text": "तिष्ठन्तीम् हृ.",
"lines": [
"तिष्ठन्तीम् हृ."
]
},
{
"id": "Katha-289",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-164",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-234",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "अर्यते",
"text": "‘आर्यत रण आभ्यामित्यरणी’ हृ.",
"lines": [
"‘आर्यत रण आभ्यामित्यरणी’ हृ."
]
},
{
"id": "Katha-290",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-164",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-235",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "यः",
"text": "‘यः प्रादुर्भावगतो विष्णुः’ हृ",
"lines": [
"‘यः प्रादुर्भावगतो विष्णुः’ हृ"
]
},
{
"id": "Katha-291",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-164",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-236",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "भेदाभेदविदश्चात्र",
"text": "‘भेदाभेदं चात्र तथा तमो याति’ हृ.",
"lines": [
"‘भेदाभेदं चात्र तथा तमो याति’ हृ."
]
},
{
"id": "Katha-292",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-164",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-237",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "विदः",
"text": "‘विदुः’ हृ.",
"lines": [
"‘विदुः’ हृ."
]
},
{
"id": "Katha-293",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-164",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-238",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "स्वल्पत्वे",
"text": "‘स्वल्पत्वे चाविवक्षिते’ हृ.",
"lines": [
"‘स्वल्पत्वे चाविवक्षिते’ हृ."
]
},
{
"id": "Katha-294",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-165",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-239",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "भेदनिषेधार्थम्",
"text": "‘भेदनिषेधार्थः’ हृ.",
"lines": [
"‘भेदनिषेधार्थः’ हृ."
]
},
{
"id": "Katha-295",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-175",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-249",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "पृथक्",
"text": "'पश्यन्नधोऽन्धं तमो–' हृ.",
"lines": [
"'पश्यन्नधोऽन्धं तमो–' हृ."
]
},
{
"id": "Katha-296",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-175",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-250",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "वायुश्च",
"text": "'सादृश्यमेव' हृ.",
"lines": [
"'सादृश्यमेव' हृ."
]
},
{
"id": "Katha-297",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-178",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-253",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "भगवदधीनमित्यधिष्ठाय",
"text": "'–त्यनुष्ठाय' हृ.",
"lines": [
"'–त्यनुष्ठाय' हृ."
]
},
{
"id": "Katha-298",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-178",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-254",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "भगवदधीनमित्यधिष्ठाय",
"text": "'पुरं स्थितमिति स्थितिं कृत्वा ।' हृ.",
"lines": [
"'पुरं स्थितमिति स्थितिं कृत्वा ।' हृ."
]
},
{
"id": "Katha-299",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-190",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-255",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "एषु",
"text": "'एष' पा.",
"lines": [
"'एष' पा."
]
},
{
"id": "Katha-300",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-202",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-256",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "वायुस्थः",
"text": "'शुचिषन्मतः'",
"lines": [
"'शुचिषन्मतः'"
]
},
{
"id": "Katha-301",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-202",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-257",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "होता",
"text": "'स चेन्द्रियादिस्थः'",
"lines": [
"'स चेन्द्रियादिस्थः'"
]
},
{
"id": "Katha-302",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-202",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-258",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "आस्ते",
"text": "'एव आस्ते अब्जादिकस्ततः'",
"lines": [
"'एव आस्ते अब्जादिकस्ततः'"
]
},
{
"id": "Katha-303",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-202",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-259",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "प्रतिरूपकः",
"text": "'पररूपकः'",
"lines": [
"'पररूपकः'"
]
},
{
"id": "Katha-304",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-202",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-260",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "स्पर्शगम्यो",
"text": "'योऽयमेव जनार्दन'ः",
"lines": [
"'योऽयमेव जनार्दन'ः"
]
},
{
"id": "Katha-305",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-202",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-261",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "ह्यस्य",
"text": "'प्रतिबिम्बाख्यचेतनाः'",
"lines": [
"'प्रतिबिम्बाख्यचेतनाः'"
]
},
{
"id": "Katha-306",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-202",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-262",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "सूर्यो",
"text": "'सूर्यो यथाऽऽन्तरश्चक्षुः'",
"lines": [
"'सूर्यो यथाऽऽन्तरश्चक्षुः'"
]
},
{
"id": "Katha-307",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-202",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-263",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "इति",
"text": "'महाकौर्मे'",
"lines": [
"'महाकौर्मे'"
]
},
{
"id": "Katha-308",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-202",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-264",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "तस्य",
"text": "'रूपंरूपं प्रति प्रतिरूपाख्यः'",
"lines": [
"'रूपंरूपं प्रति प्रतिरूपाख्यः'"
]
},
{
"id": "Katha-309",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-202",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-265",
"noteKind": "note",
"quote": "आसीत्",
"text": "बृ.३.४.१(प्राजापत्यब्राह्मणम्), बृ.३.५.११(अव्याकृतब्राह्मणम्)",
"lines": [
"बृ.३.४.१(प्राजापत्यब्राह्मणम्), बृ.३.५.११(अव्याकृतब्राह्मणम्)"
]
},
{
"id": "Katha-310",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-202",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-266",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "जीवैक्येन",
"text": "'जीवैक्येन तु तं जानन्'",
"lines": [
"'जीवैक्येन तु तं जानन्'"
]
},
{
"id": "Katha-311",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-202",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-267",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "च",
"text": "'इति महावराहे'",
"lines": [
"'इति महावराहे'"
]
},
{
"id": "Katha-312",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-208",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-305",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "दृश्यते",
"text": "'ददृशे' पा.",
"lines": [
"'ददृशे' पा."
]
},
{
"id": "Katha-313",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-209",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-306",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "देवास्ततोऽवमाः",
"text": "'ततोऽधमाः'",
"lines": [
"'ततोऽधमाः'"
]
},
{
"id": "Katha-314",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-209",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-307",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "सोऽश्व",
"text": "'आशुगतो हरिः'",
"lines": [
"'आशुगतो हरिः'"
]
},
{
"id": "Katha-315",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-209",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-308",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "प्रवाहतस्त्वनादिश्च",
"text": "'प्रवाहतश्चादितश्च'",
"lines": [
"'प्रवाहतश्चादितश्च'"
]
},
{
"id": "Katha-316",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-209",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-309",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "प्राणाख्ये",
"text": "'प्राणाख्ये तु गतौ'",
"lines": [
"'प्राणाख्ये तु गतौ'"
]
},
{
"id": "Katha-317",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-216",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-315",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "तामाहुः",
"text": "'तमाहुः' रा.सम्मतः पाठः",
"lines": [
"'तमाहुः' रा.सम्मतः पाठः"
]
},
{
"id": "Katha-318",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-224",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-316",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "स्थिताः",
"text": "'श्रिताः' हृ.",
"lines": [
"'श्रिताः' हृ."
]
},
{
"id": "Katha-319",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-228",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-317",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "देवतातारतम्यज्ञानपूर्वकं",
"text": "'देवतातारतम्यज्ञानपूर्वम्' व्यास.सम्मतःपाठः",
"lines": [
"'देवतातारतम्यज्ञानपूर्वम्' व्यास.सम्मतःपाठः"
]
},
{
"id": "Katha-320",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-228",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-318",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "प्रादुर्भावान्",
"text": "'प्रादुर्भावेष्वृते' हृ,प्रकाशिका.",
"lines": [
"'प्रादुर्भावेष्वृते' हृ,प्रकाशिका."
]
},
{
"id": "Katha-321",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-228",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-319",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "तदैव",
"text": "'तदैव मुच्यते जीवः' हृ.",
"lines": [
"'तदैव मुच्यते जीवः' हृ."
]
},
{
"id": "Katha-322",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-228",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-320",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "न",
"text": "'दृष्टैरिन्द्रियैः' वे.सम्मतः पाठः , 'दृष्टैरिन्द्रियैः' पा.",
"lines": [
"'दृष्टैरिन्द्रियैः' वे.सम्मतः पाठः , 'दृष्टैरिन्द्रियैः' पा."
]
},
{
"id": "Katha-323",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-228",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-321",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "प्रभवाप्ययौ",
"text": "'प्रति योगः'हृ.",
"lines": [
"'प्रति योगः'हृ."
]
},
{
"id": "Katha-324",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-228",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-322",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "सर्वस्मादपि",
"text": "'सर्वस्मादेव केशवः'",
"lines": [
"'सर्वस्मादेव केशवः'"
]
},
{
"id": "Katha-325",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-229",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-323",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "च",
"text": "'तत्त्वं भ्रामयति' हृ.",
"lines": [
"'तत्त्वं भ्रामयति' हृ."
]
},
{
"id": "Katha-326",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-230",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-324",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "ज्ञायते",
"text": "'सत् तत्प्रसादश्च' हृ.",
"lines": [
"'सत् तत्प्रसादश्च' हृ."
]
},
{
"id": "Katha-327",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-230",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-325",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "मृतिं",
"text": "'नैवाथ यास्यति'हृ.",
"lines": [
"'नैवाथ यास्यति'हृ."
]
},
{
"id": "Katha-328",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-234",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-337",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "नाचिकेतोऽथ",
"text": "‘नचिकेतोऽथ’ हृ",
"lines": [
"‘नचिकेतोऽथ’ हृ"
]
},
{
"id": "Katha-329",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-239",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-338",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "यमयति",
"text": "बृ.माध्यन्दिनपाठः",
"lines": [
"बृ.माध्यन्दिनपाठः"
]
},
{
"id": "Katha-330",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-239",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-339",
"noteKind": "note",
"quote": "मुक्तये",
"text": "????",
"lines": [
"????"
]
},
{
"id": "Katha-331",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-239",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-340",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "संसारिशरीरेणाभेदो",
"text": "‘वादिनाऽपि केनचिन्नाङ्गीकृतः ।’ हृ.",
"lines": [
"‘वादिनाऽपि केनचिन्नाङ्गीकृतः ।’ हृ."
]
},
{
"id": "Katha-332",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "Katha-239",
"chapter": "KKN_C02",
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-341",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "अतो",
"text": "‘अतो जीवाद् भेद उक्तः।’हृ.",
"lines": [
"‘अतो जीवाद् भेद उक्तः।’हृ."
]
}
]
}

Katha/Vyakhya/VyasatirthaVivarana

2026-09-27T17:49:36Z

Chandrashekars: Automated update via color-coded pipeline

<div class="gr-doc-title" data-parent-doc="Katha">श्रीव्यासतीर्थविरचितविवरणम्</div>
<div class="gr-back-to-moola">[[Katha|← मूलम्]]</div>
__TOC__

=== श्रीव्यासतीर्थविरचितविवरणम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-2" id="VyasatirthaVivarana-2" data-parent-verse="KKN_C01_S01_V01" data-covers-verses="KKN_C01_S01_V01 KKN_C01_S01_V02 KKN_C01_S01_V03"><div class="teeka-body">यत्पदं मुनिभिर्ध्यातं वेदान्तश्रान्तमानसैः ।वन्दे तं परमात्मानं विष्णुं श्रीमध्ववल्लभम् ॥यो देवः परमत्वेन सर्वदेवैरुपास्यते ।हृदये वामनाख्यं तं वन्दे श्रीमध्ववल्लभम् ॥इहामुत्र भोगविरक्तस्य शमदमादिमतो मुमुक्षोरधिकारिणोऽनिष्टनिवृत्तीष्टावाप्तिसाधनप्रतिपादिकां काठकोपनिषदं यथावत् व्याचिख्यासुर्भगवान् आनन्दतीर्थमुनिः आदौ मङ्गलाचरणं चिकीर्षितपरिसमाप्त्यादिकारणम् इत्याशयवांस्तदुक्तगुणवत्तया भगवन्तं स्तुवन् प्रणमति– नम इति॥ सर्वतः परमत्वम् इन्द्रियेभ्यः पराः इत्यारभ्य अव्यक्तात् पुरुषः परः इत्यन्तेनोक्तम् । अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो मध्य आत्मनि तिष्ठति इत्यत्र सर्वप्राणिहृदिस्थत्वम्, मध्ये वामनमासीनम् इति वामनत्वं चोक्तम् । भक्त्याद्याधिक्यद्योतकेन नमनाभ्यासेन तद्युक्तमेव मङ्गलाचरणं चिकीर्षितसमाप्त्यादिकारणमिति सूचयति । यमादेर्ऋषित्वावगमात्, छन्दसोऽक्षरगणनयाऽवगतिसम्भवान्न तदुक्तिः । न केवलं ब्रह्मविद्या मोक्षैकफला; किन्तु? पुष्पनिभस्वर्गफलाऽपि भवतीत्याशयवान् श्रोतुः श्रद्धाजननाय ब्रह्मविद्याम् आख्यायिकयाऽऽह वेदपुरुषः– उशन्नित्यादिकया ॥ उशन् स्वर्गादीच्छन् ॥पीतमेवोदकं याभिः, न तु पातव्यमस्ति । जग्धमेव तृणम्, न तु जग्धव्यम् अस्ति । दुह्यत इति दोहः= क्षीरम्, दुग्ध एव दोहः, न तु दोग्धव्यमस्ति यासां तास्तथोक्ताः । न विद्यते नन्दः= सुखं येषु ते अनन्दाः, तान् स गच्छति ता ददद् इति मन्वानः स पितरमुवाच। द्वितीयं तृतीयं द्विवारं त्रिवारं चोवाच ॥ १-३ ॥</div></div>

=== व्यासतीर्थीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-4" id="VyasatirthaVivarana-4" data-parent-verse="KKN_C01_S01_V04" data-covers-verses="KKN_C01_S01_V04 KKN_C01_S01_V05 KKN_C01_S01_V06 KKN_C01_S01_V07"><div class="teeka-body">मृत्यवे त्वा ददानि इति म्रियस्व इति शप्तश्चाऽह– बहूनामित्यादि॥ बहूनां मृतानां मध्येऽहं प्रथमो यमम् एमि तदा यमस्य मया कर्तव्यं किमासीद् यत्करिष्यति इत्यादियोजना ॥४॥विद्यमानस्यैव मरणस्य दत्तत्वान्न तत्र मम क्लेश इत्याह– अनुपश्येति॥ पूर्वे यथा मृतास्तद् अनुपश्य तथाऽपरे भविष्यन्तीति प्रतिपश्य । देहिनो मरणं नियतम् इत्युक्तमर्थं दृष्टान्तेनाऽह–सस्यमिति॥ स मृतो यमनसदनं गतः ॥ ५ ॥काठकोप.अ.१.व.१.मं.४–७ तदा यमो लोकान्तरादागतः । आगतं यमं भार्योवाच इति वैश्वानर इत्यस्य प्राग् ग्राह्यम् । अतिथिर्ब्राह्मणो वैश्वानरः सन् गृहान् प्रविशति इति योजना । एतां श्रुत्याद्युक्ताम् ॥६॥अतिथिपूजाऽकरणेऽनिष्टमाह– आशेति ॥ आशा प्राप्तेच्छा । अप्राप्तेच्छा प्रतीक्षा । सङ्गतं सुहृत्सङ्गतिम् ॥ ४–७ ॥</div></div>

=== व्यासतीर्थीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-6" id="VyasatirthaVivarana-6" data-parent-verse="KKN_C01_S01_V08" data-covers-verses="KKN_C01_S01_V08 KKN_C01_S01_V09 KKN_C01_S01_V10 KKN_C01_S01_V11 KKN_C01_S01_V12 KKN_C01_S01_V13"><div class="teeka-body">भार्योक्तो यमोऽर्घ्यादिपूजां कृत्वा वक्ति– तिस्र इति ॥ तस्मात् प्रति तस्य प्रतीकाराय त्रीन् वरान् वृणीष्व ॥ ८ ॥वरान् वृणोति– शान्तेत्यादिना ॥ मदनिष्ठे शान्तसङ्कल्पः माऽभि मां प्रति वीतमन्युः अपगतकोपः । त्वत्प्रसृष्टं प्रेषितं प्रतीतः प्रत्यभिज्ञावान्, यथा इति सर्वत्रानुवर्तनीयम् ॥ ९ ॥प्रत्यभिज्ञापूर्वं तं वरं ददाति– यथेति ॥ पुरस्ताद् ग्रामान्तराद् आगते त्वयि यथा प्रतीतो भवति तथा मत्प्रसृष्टः मया प्रेरित उद्दालकस्यापत्यम् औद्दालकिः अरुणाया अपत्यम् आरुणिः प्रतीतो भवति ॥ १० ॥स्वर्ग्याग्निस्वरूपज्ञानलक्षणं द्वितीयं वरं याचितुं हेतुतया तत्फलस्वर्गस्वरूपं निरूपयति– स्वर्ग इति ॥ ११ ॥स्वर्ग्यं स्वर्गसाधनम् अध्येषि जानासि । ज्योतिष्टोमादावप्रवृत्तस्य रोचकफलं स्वर्गः, प्रधानफलं तु मोक्ष इत्याशयवानाह– स्वर्गेति ॥ एतद् द्वितीयेन वरेण वृणे द्वितीयं वरं वृणे ॥ १२ ॥</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-7" id="VyasatirthaVivarana-7" data-parent-verse="KKN_C01_S01_V12" data-covers-verses="KKN_C01_S01_V08 KKN_C01_S01_V09 KKN_C01_S01_V10 KKN_C01_S01_V11 KKN_C01_S01_V12 KKN_C01_S01_V13"><div class="teeka-body">स्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्ते इति ज्योतिष्टोममात्रान्मोक्षः प्रतीयते।सा तमेवं विद्वान् इत्यादिश्रुतिविरुद्धा । अतस्तत् प्रमाणेन घटयन्नाह– अग्नाविति ॥ स त्वमग्निम् इत्यत्र स्वर्ग्याग्निज्ञानमात्रस्य याचितत्वात् प्र ते ब्रवीमि इत्यादौ तावन्मात्रस्यैव ज्ञापितत्वाच्च कथमेवं व्याख्या? इत्याशङ्कां अग्नौ इति प्रमाणेन निवृत्तामपि दार्ढ्याय निवारयन् आदित एव प्रमाणेन व्याचष्टे– इच्छन्निति ॥ ' ते ईदृश्यो गावो न दातव्याः, सर्वस्वदक्षिणा- प्रतिज्ञाऽपि मां दत्त्वा पूरयितव्या इति बालः पुत्रस्तमुवाच' इति योजना । तमग्निं तस्मै उवाच । कथम्भूतमग्निम् ? अनन्तलोकाप्तिम् इत्यादियोजना । तत्प्रसिद्धाग्न्यादिमात्रपरत्वप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– अग्र्यत्वादिति ॥ अनन्तस्य लोकः आप्यते येन, अनन्तलोक आप्यते येनेति सोऽनन्त-लोकाप्तिरिति द्वावप्यर्थाविति तत्पदं व्याचष्टे– लोक इति ॥ १३ ॥</div></div>

=== व्यासतीर्थीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-9" id="VyasatirthaVivarana-9" data-parent-verse="KKN_C01_S01_V14" data-covers-verses="KKN_C01_S01_V14 KKN_C01_S01_V15 KKN_C01_S01_V16 KKN_C01_S01_V17 KKN_C01_S01_V18"><div class="teeka-body">इष्टकासङ्ख्यापरिमाणयोर्व्यक्तत्वात् तयोश्च ‘यावतीर्वा यथा वा’ इत्युक्तत्वाद् या इति व्यर्थम्? इत्यतस्तद् व्याचष्टे– या इति ॥ तेनोक्तेष्टकादेवता का? इष्टकासङ्ख्या च का? इत्यत आह– इष्टकेति ॥ प्रत्यवदद् अनूदितवान् ॥१४॥अस्य तुष्टः मृत्युः पुनराह यदाह तत्तुष्ट्यावसर एवाऽह, न तुकालान्तर इत्याह– तमब्रवीदिति ॥ ‘अयमग्निस्तव नाम्नैव भवितेति वरमदात्’ ॥१५॥स्वयं यमस्तथा प्रायुङ्क्त चेत्याह– त्रिनाचिकेत इति ॥ नचिकेतसोऽयं नाचिकेतः, त्रिवारं नाचिकेतो यस्यासौ त्रिनाचिकेतः । ‘त्रिभिरेत्य सन्धिम्’ इत्येतद् अनुवदन्, अप्रतीतेर्व्याचष्टे– त्रिभिरिति ॥ वेदाविरुद्धत्वं च केन प्रकारेण? इत्यतस्तात्पर्यार्थमाह– वेदेति ॥ ‘यजन-अध्ययन-दानाख्यत्रिकर्मकृद्’ इत्यन्यथाप्रतीतिनिरासाय अनुवदन् व्याचष्टे– त्रिकर्मकृदिति ॥ कुतोऽत्र यज्ञादयोऽर्थः? इत्यतः, तेषाम् आवश्यकत्वेन उक्तत्वादित्याह– यज्ञेति ॥ यजनादेरपि षट्कर्मत्वेनाऽवश्यकतयोक्तत्वात् कथमेवम्? इत्यतो यजनादेर्यज्ञादिष्वन्तर्भावादिति द्रष्टव्यमित्यर्थः ।त्रिकर्मकृत्त्वमात्रेण जन्ममृत्यू तरति किम् ? इत्यतः ‘त्रिभिरेत्य सन्धिम्’ इत्युक्तवेदोक्तभगवत्तत्वादिकं जानंश्च इत्याह– ब्रह्मजज्ञमिति ॥ निचाय्य विचार्य इमां वक्ष्यमाणां यो विद्वानेतत् त्रयं विदित्वा एवं ज्ञातप्रकारेण चिनुते स इत्यादियोजना । तत्र त्रयमित्येतदप्रतीतेः व्याचष्टे– त्रयमिति ॥ सिंहावलोकनन्यायेन ब्रह्मजज्ञपदम् अप्रतीतेर्व्याचष्टे– ब्रह्मेति ॥ नन्वेवं तर्हि ‘अनेकरूप’पदम् अप्रतीयमानार्थम् उर्वरितम् इत्यतस्तद् व्याचष्टे– अनेकरूपामिति ॥ भवत्वेवं व्याख्या यदि बहुरूपशब्दस्य सुवर्णवाचित्वं सिध्येत् । तदेव कुतः ? इत्यतोऽभिधानेन समर्थयते– बहुरूपमिति ॥ अस्तु ‘अनेकरूपा सुवर्णमयी’ इति । अत्र सेति कुतः? इत्यत आह– यम इति ॥‘स त्वमग्निं स्वर्ग्यम्’ इति ‘स्वर्ग्यमग्निं नचिकेतः’ इति पृष्टम्, उक्तं च अग्निर्हरिस्वरूपम् इति व्याख्यानरूपागमैः सिद्धमेव । आन्तरोपपत्तिभिश्च तत् साधयति- लोकादिरित्यादिना । लोकादि...रित्यादिविशेषणैश्च विशेषणानाम् अन्यत्रासम्भवात् पृष्टोऽग्निरुक्तश्च भगवानेव इत्यर्थः । इतोऽपि नाग्निमात्रं पृष्टम्, उक्तं चेत्याह– स्तोममहदिति ॥ उत्तरत्र परामर्शाच । उरुगायनाम्नो भगवति प्रसिद्धौ खलु प्रश्नपरिहारयोर्भगवत्परत्वम् ? इत्यत आह– भगवत इति ॥ ‘हि’शब्देन ‘श्रीर्यत्र रूपिण्युरुगायपादयोः करोति मानं बहुधा विभूतिभिः’ इति, ‘विचक्रमाणस्त्रेधोरुगायः’ इति स्मृतिश्रुतिभिः प्रसिद्धिं स्फुटयति ।प्रकृतमर्थं लिङ्गान्तरेण च समर्थयते– गुहानिहितत्वं चेति ॥ ‘विद्धि त्वमेतं निहितं गुहायाम्’ इत्युक्तं गुहानिहितत्वं च तस्यैव भगवत एव। ‘तस्याः शिखाया मध्ये परमात्मा व्यवस्थितः’ इत्यादौ, अत्र च ‘मध्ये वामनमासीनम्’ इत्यादौ विशेषतःप्रसिद्धम् इत्यतोऽप्यग्निर्हरिस्वरूपमेव पृष्टमुक्तं चेत्यर्थः । अनन्तलोका-प्तित्वादिविशेषणानाम् अन्यत्रापि घटमानत्वे कथं प्रश्नपरिहारयोर्विष्णुस्वरूप-विषयत्वनिश्चयः? इत्यतो मैवम् । अग्निपरिज्ञानाद् अनन्तलोकाप्तिश्रवणाद् इत्याशयवान्, तस्य अग्नावसम्भवं समर्थयितुं प्रतिजानीते– न च अग्नीति ॥ कुतोऽग्निपरिज्ञानादेरनन्तलोकाप्त्यभावोऽवगत? इत्यत आह– तद्वा इति ॥ ‘जुहोति ददाति । बहूनि वर्षसहस्राणि तपस्तप्यते तत् सर्वम् अन्तवदेव अन्तवत्फलं भवति’ इति योजना । ननु स्वर्गो बहुकालिनत्वाद् ‘अनन्त’ इत्युच्यते, अतः तत्प्रापकोऽग्निरप्यनन्तलोकाप्तिरि-त्युच्यते, अतः काऽत्र युक्तिः? इत्यत आह– न चेति ॥ बाधकाभावेन मुख्यार्थे सति युक्ते सति। प्रीत्या स्वदत्तं वरमवधारयति– एतम् इति ॥ तवैव नाम्ना प्रवक्ष्यन्ति जनाः ॥</div></div>

=== व्यासतीर्थीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-11" id="VyasatirthaVivarana-11"><div class="teeka-body">तृतीयं वरं वरयते– येयमिति ॥ “ ‘प्रेते मनुष्ये प्रेरकोऽस्ति’ इत्येके, ‘नायमस्ति’ इति चैके, अतो विप्रतिपत्तेर्मम विचिकित्सा संशयो जायत इति विचिकित्सा” या यद्विषया एतद् एतस्य स्वरूपं त्वयाऽनुशिष्टोऽहं विद्याम् इति योजना ।तद्वाक्यं विदुषां विप्रतिपत्तिरिति प्रतीतिं निवारयन् योजयति – प्रेत इति ॥ ‘मरणानन्तरमपि जीवोऽस्तीत्येके तदनन्तरं नास्तीति चैके, अतो ममैवं विचिकित्सा जाता, एतद्विद्याम्’ इति केषाञ्चिद् व्याख्या, तां दूषयति– अस्येति ॥ ‘यन्नियामकं पृष्टं तदेतद्वै’ इति योजना।ननु नात्र वाक्ये मोक्षः प्रतीयते; येन ‘मोक्षे नियामकोऽस्ति किम्?, अस्ति नियामकः’ इति प्रश्न-परिहारौ प्रतीमः, इत्यतो ज्ञापकयुक्तिमाह– देहादिति ॥ ननु मरणं माऽनुप्राक्षीः इति वचनाद् ‘मरणानन्तरमपि जीवोऽस्ति किम्?’ इति पृष्टम् इत्यवगम्यते, इत्यतो युक्तिः सावकाशा? इत्यत आह– मुक्तेरपीति ॥ ननु देहाद् विमुच्यमानस्य स्थूलदेहपरित्याग एवार्थः किं न स्याद् ? इत्यतो विस्रंसमानस्य इत्यनेन पुनरुक्तिप्रसङ्गान्नैषोऽर्थ इत्याह– स्थूलेति ॥ द्वितीयप्रश्नस्येव तृतीयप्रश्नस्यापि ईश्वरपरत्वे अक्लेशेनाग्निस्थपरमात्मस्वरूपमुक्त्वा, मा मोपरोत्सीः इति संक्लिश्य शतायुष इत्यादिप्रलोभेन सर्वे वेदा इत्याद्युक्तिरयुक्ता । द्वयोरपि प्रश्नयोरेकविषयत्वाद्, इत्यतो द्वयोरपीश्वरविषयत्वेऽपि संक्लिश्योक्तिं घटयति– अग्निस्थमित्यादिना ॥ ‘जीवान्तःस्थितत्वं च नाऽकाशस्य इव’ इत्युक्तम्- नियामकमिति ॥ तथा ‘इन्द्रियेभ्यः पराः’ इत्यादिनोक्तान् सर्वोत्तमत्वादिगुणान् अविज्ञाय वर्तमानस्य मुक्तनियामकत्व-सर्वोत्तमत्वादिगुणज्ञानान्मोक्षसिद्धेः द्वितीयप्रश्नपरिहारौ अयुक्तौ ? इति शङ्कां प्रयोजनकथनेन वारयति– तथाऽपीति ॥ ईश्वरविषय एव तृतीयोऽपि प्रश्न इत्यत्र ज्ञापकान्तरं चाऽह– स्थाणुमिति ॥ननु मुक्तजीवविषयश्चेत् प्रश्नः कृतः, तर्हि मुक्तानां योन्यादिप्राप्त्यभावाद् योनिमन्ये इत्याद्युक्त्वा, य एषु सुप्तेषु जागर्ति इत्यत्र तन्नियामकत्वोक्तिर्विरुद्धा? इत्यतो विरोधं प्रश्नविवक्षोक्त्या परिहरति– मृतेति ॥ येयं प्रेते इत्यत्र मृत-मुक्तस्थितोभयरूपो भगवान् विवक्षितः । तत्र मृत-नियामकत्वमत्रोच्यत इत्येतस्मान्न विरोध इत्यर्थः । य एषु सुप्तेषु इत्यत्र ‘जाग्रद् वर्तते ब्रह्म’ इत्युक्तम्; तत् कुतः? इत्यतः समाख्यां तत्र पठति– गुह्यमिति ॥ तृतीयप्रश्नविषयस्यातिदुर्ज्ञेयत्वमाह– देवैरिति ॥ विचिकित्सितं सन्दिग्धम् । तत्र ‘अणुः सूक्ष्मः एष धर्मः’ इत्युक्तिः कथम्? भगवत्स्वरूपस्य प्रकृतत्वाद् इत्यतः तद् घटयन्नाह– धारकत्वादिति ॥ ‘एतस्य वरस्य तुल्योऽन्यो वरो नास्ति’, ‘अस्य वक्ता च त्वादृगन्यो न लभ्यः, अतस्त्वं ब्रूहि’ इति योजना ॥ २१ ॥नानाप्रलोभैर्लुब्ध एवास्यां विद्यायामधिकारीति भावेन यमो गुह्यं वरं याचमानं प्रलोभयति– शतायुष इत्यादिना ॥ हस्तिहिरण्यं हस्तिनो हिरण्यं च द्वन्द्वैकवद्भावः । यावद् जीवितुम् इच्छसि तावतीः शरदो जीव ॥ २२ ॥त्वदीयं वरमेतत्तुल्यं यदि मन्यसे तर्हि एतद् वृणीष्व । नो चेद् अन्यच्च वित्तं वृणीष्व । चिरजीविकां क्षेत्रं च वृणीष्व । एधि एधस्व, शाधि इति यावत् ॥ २३ ॥कामानां मध्ये कामभाजं करोमि इत्युक्तमेव विशदमाह– ये य इति॥ छन्दत इच्छानुसारतः । इमा रूपादिगुणवतीः लोकस्था इति वा । परिचारयस्व सेव्यो भव ॥ २४ ॥एवं प्रलोभितो नचिकेताः शतायुष इत्यादेरुत्तरमाह– श्व इति ॥ अन्तक! मर्त्यस्य यदेतद् य एते पुत्रादयः ते श्वोऽभावाः श्वोऽसन्तः। स्वरक्षणप्रयासेन सर्वेन्द्रियाणां तेजश्च जरयन्ति । स्वयं च जीव इत्यस्योत्तरमाह– अपीति ॥ ‘सर्वमपि’ इत्यपिशब्दसम्बन्धः । इमा रामाः इत्यस्योत्तरमाह– तवैवेति ॥२५॥वृणीष्व वित्तम् इत्यस्य उत्तरमाह– न वित्तेनेति ॥ देवे दृष्टे पृथग् वित्तायुःप्रार्थनं न कार्यमेव, तयोरनुषङ्गसिद्धत्वाद् इत्याह–लप्स्यामह इति॥ आयुषः स्वयमीश्वरत्वाच्च न तत् पृथग् वरणीयमित्याह– जीविष्याम इति ॥ २६ ॥अजीर्यताममृतानां देवानां सकाशमेत्य मर्त्यो जीर्यन् क्वाधःस्थः अपकृष्टश्च क्वेति लप्स्यामहे इत्यादि विवृण्वतोक्तम् । दीर्घजीवनस्योक्त दुःखहेतुत्वाच्च नैतद् वरणीयमित्याह– अभिध्यायन्निति॥ निवृत्तान् वर्णरतिप्रमोदान् ॥२७॥इदं ‘प्रेते मनुष्ये प्रेरकोऽस्तीति, नास्तीत्युक्तप्रकारेण यस्मिन् विचिकित्सन्ति सन्दिग्धा भवन्ति, वरो वरविषयो गूढं गूढत्वम् । मरणस्याप्रकृतत्वाद् मरणं माऽनुप्राक्षीः इत्युक्तिः कथम् ? इत्यतस्तद् घटयन्नाह– मरण इति ॥ अप्रतीतेः साम्परायशब्दार्थमाह– साम्पराय इति ॥ साम्परायशब्दस्य श्रेयोवाचित्वात् कथं मुक्त्यर्थो व्याख्यातः? इत्यत उक्तम्– महतीति ॥ महत्त्वविशेषणान्मुक्त्यर्थो व्याख्यात इत्यर्थः ॥ २८ ॥॥ इति श्रीमत्काठकव्यासतीर्थीये प्रथमाध्यायस्य प्रथमा वल्ली ॥</div></div>

=== व्यासतीर्थीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-13" id="VyasatirthaVivarana-13" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V01" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V01 KKN_C01_S02_V02 KKN_C01_S02_V03 KKN_C01_S02_V04 KKN_C01_S02_V05 KKN_C01_S02_V06 KKN_C01_S02_V07"><div class="teeka-body">दीयमानमपि पुत्रादिकं प्रेयोऽपरनामानं परित्यज्य श्रेयोऽपरनाम्नीं ब्रह्मविद्याम् अभ्यर्थयमानं प्रशंसितुं श्रेयसः प्रेयसः सकाशात् को विशेषः? येन तद् अभ्यर्थयमानः प्रशस्यते, इत्यतः मोचकत्वाद्, प्रेयसो बन्धकत्वात् इत्याह– अन्यदित्यादिना ॥ इवशब्देन जानतां श्रेयःप्रेयसोरेकत्वं सूचयति । अन्यत्वमेव दर्शयति- ते उभे नानार्थे भिन्नप्रयोजने इति। सिनीतः बध्नीतः । षिञ्= बन्धने इति धातोः । प्रेय एव बन्धकत्वेन निरूपितम् अर्थादिति ॥ १ ॥तयोः इत्युक्तप्रकारेण श्रेयसः साधुहेतुत्वात् प्रेयसो बन्धकत्वाद् धीरो विवेकतः श्रेयो वृणीयाद् इत्याह– श्रेयश्चेति ॥ मनुष्यम् आ इत एतो मनुष्यं बन्धकत्वेन प्राप्य तिष्ठतः । धीरस्तौ सम्परीत्य ज्ञात्वा विविनक्ति विवेचयति । विवेकं कृत्वा धीरः प्रेयसः प्रेयोऽभितोऽवज्ञाय श्रेयो वृणीते । प्रेय एव दर्शयितुमुक्तम्- योगक्षेमान् कुशलानिति ॥ २ ॥यत्प्रशंसार्थं श्रेयःप्रेयसोः स्वरूपं निरूपितं तम् इदानीं प्रशंसति– स त्वमिति ॥ मया प्रलोभितोऽपि त्वं कामानां दोषान् अभिध्यायन् वित्तमयीं सुवर्णमयीम् । तस्या रम्यत्वाभावान्नावाप्तः? इत्यत उक्तम्- यस्यामिति ॥३॥</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-14" id="VyasatirthaVivarana-14" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V02" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V01 KKN_C01_S02_V02 KKN_C01_S02_V03 KKN_C01_S02_V04 KKN_C01_S02_V05 KKN_C01_S02_V06 KKN_C01_S02_V07"><div class="teeka-body">योगक्षेमान् इति, स त्वं प्रियान् इति च प्रेयसः स्वरूपं निरूपितम्। साम्प्रतमुभयस्वरूपं स्पष्टं निरूपयति– दूरमिति ॥ विपरीते विरुद्धे इत्युक्तं विरुद्धत्वमेव विवरीतुमुक्तम्- विषूची विरुद्धगतिहेतू इति ॥ लोलुपन्तो लोलुपयन्तः प्रलोभयन्तीति यावत् ॥ ४ ॥श्रेयःकामः श्रेयान् इति भावेन प्रेयःकामान् निन्दयति– अविद्यायामिति॥ स्वयं धीरा आत्मानं स्वयमेव धीरान् वदन्तो दन्द्रम्यमाणा वक्रगतयः ॥५॥नित्यं मोक्षाख्यं पुरुषार्थं श्रेयो विहाय कस्माद् अनित्यकामकामा? इत्यतः श्रेयःसाधनादर्शनादित्याह– न साम्पराय इति ॥ साम्परायः श्रेयःसाधनं भगवान् । तस्य कुतो न प्रतिभाति? इत्यत आह– प्रमाद्यन्तमिति ॥ तं प्रमादमेव दर्शयति– अयमिति ॥ ६ ॥न केवलं प्रमादात् साम्परायप्रतिभानाभावः ; कारणान्तरं चाऽह– श्रवणायापीति ॥ यः साम्परायः श्रवणायापि बहुभिर्न लभ्यः ।</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-15" id="VyasatirthaVivarana-15" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V07" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V01 KKN_C01_S02_V02 KKN_C01_S02_V03 KKN_C01_S02_V04 KKN_C01_S02_V05 KKN_C01_S02_V06 KKN_C01_S02_V07"><div class="teeka-body">शृण्वन्तोऽपि बहवो यं न विद्युः अतोऽपि न साम्परायः प्रतिभातीत्यर्थः। श्रवणाय कस्मान्न लभ्यः? इत्यतस्तद्विषयशास्त्रव्याख्यातुः, श्रोतुश्च दुर्लभत्वाद् इत्याह– आश्चर्य इति ॥ कुशलो वक्ता आश्चर्यो दुर्लभः। कुशलानुशिष्टोऽस्य व्याख्यातुः लब्धा ज्ञाता श्रोता चाऽश्चर्य इति योजना ॥ ७ ॥</div></div>

=== अथ भाष्यार्थः ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-17" id="VyasatirthaVivarana-17" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V01" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V01 KKN_C01_S02_V02 KKN_C01_S02_V03 KKN_C01_S02_V04 KKN_C01_S02_V05 KKN_C01_S02_V06 KKN_C01_S02_V07"><div class="teeka-body">शृङ्काशब्दार्थमाह– शृङ्कामिति ॥ कण्ठभूषामिति यावत् ।</div></div>

=== व्यासतीर्थीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-19" id="VyasatirthaVivarana-19" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V08" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V08 KKN_C01_S02_V09"><div class="teeka-body">ननूपनिषदादिभिर्ब्रह्म केचन जानन्त्येव, अतः कथं वक्ता दुर्लभः? इत्यतः, ते सम्यग्ज्ञानरहिता इत्याह– न नरेणेति ।। अज्ञानिना अवरः प्रोक्त एष सुज्ञेयो न भवतीत्यर्थः । कस्मान्नरेणावरत्वेनोच्यते? इत्यत उक्तम्– बहुधेति ।। अष्टगुणकत्वादिरूपेण बहुधा चिन्त्यमानत्वात् । अद्वैतिना प्रोक्ते ज्ञानमेव न जायते इत्याह– अनन्येति।। अत्र ब्रह्मणि अनन्यप्रोक्ते गतिः ज्ञानं न अस्ति । व्याख्यातुरभावाद् मा भूद् आगमेन तज्ज्ञानम् । प्रत्यक्षतर्काभ्यां भविष्यति? इत्यत आह– अणीयानिति।। अणुप्रमाणाद् अणुपरिमाणतः अणीयान् अतिसूक्ष्मम्, महत्त्वेऽपि अतीन्द्रियम्, अतः प्रत्यक्षं न भवति । अतर्क्यं च ब्रह्म पक्षीकर्तुमशक्यत्वात् । क्षित्यादिपक्षीकरणे कार्यत्वादिहेतोः सत्प्रतिपक्षत्वात् ।। ८ ।।न तर्हि ब्रह्मज्ञानोपायः ? इत्यतः अतर्क्यम् इत्युक्तं विवृण्वन् उपायमाह– नैषेति ।। आपनेया सम्पादयितुं शक्या । अन्येन भेदज्ञानिना । सत्यधृतिः अचाल्यधैर्यवान् ।। ९ ।।</div></div>

=== अथ भाष्यार्थः ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-21" id="VyasatirthaVivarana-21" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V08" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V08 KKN_C01_S02_V09"><div class="teeka-body">अनन्यप्रोक्ते गुरुणा विना आत्मनैव दृष्टे सति शास्त्रे गतिर्नास्ति इति अन्यथाप्रतीतेस्तद् व्याचष्टे– अन्य इति ।। तथा कस्मान्न स्याद् इत्यत आह– प्रोक्तेति ।। समाख्यया च स्वव्याख्यां समर्थयते–जीवानामिति ।।</div></div>

=== व्यासतीर्थीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-23" id="VyasatirthaVivarana-23" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V10" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V10 KKN_C01_S02_V11 KKN_C01_S02_V12 KKN_C01_S02_V13"><div class="teeka-body">अहं त्वया पृष्टं जानामि । कथम् ? इत्यत आह– शेवधिरिति ॥ अनित्यं शेवधिरिति । भक्तिपूर्वकम् अग्निश्चितः ॥ १० ॥न केवलम् अहं ब्रह्म जानामि इति ; किन्तु? मत्प्रसादात् त्वमपि जानासीत्याह– कामस्येति ॥ जगतः प्रतिष्ठां क्रतोरानन्त्यम् इति अनन्तलोकाप्तिमथो प्रतिष्ठाम् इत्युक्तस्यानुवादः । अभयस्य पारम् इति स्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्ते इत्युक्तस्य । स्तोम महद् इति ब्रह्मजज्ञम् इत्युक्तस्य । प्रतिष्ठां मुक्ताश्रयम् ॥ ११ ॥न केवलं त्वम्, अन्योऽपि तं दृष्ट्वा हर्षशोकौ जहातीत्याह–तमिति ॥ अध्यात्मयोगो ध्यानयोगः । मत्वा ज्ञात्वा ॥ १२ ॥ज्ञानं च केन भवति? इति जिज्ञासायामाह– एतदिति ॥ ब्रह्म लब्ध्वा वर्तमानं नचिकेतसं प्रति सद्म वैकुण्ठद्वारं विवृतं मन्ये ॥ १३ ॥</div></div>

=== अथ भाष्यार्थः ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-25" id="VyasatirthaVivarana-25" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V10" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V10 KKN_C01_S02_V11 KKN_C01_S02_V12 KKN_C01_S02_V13"><div class="teeka-body">जानाम्यहं शेवधिरित्यनित्यम् इत्यन्यथाप्रतीतेर्व्याचष्टे– आख्यमिति ॥ अनित्यैर्द्रव्यैः इत्येतद् अध्रुवैः इति प्रतीतेर्व्याचष्टे– नित्यमिति ॥ नित्यम्= सर्वदा आख्यो= विषयो येषां तानि अनित्यानि, तैः नित्यमाख्यविष्णुविषयैः इत्यर्थः । द्रव्याणि कानि ? इत्यत आह– द्रव्यैरिति ॥ अनित्यैः इति पदं प्रकारान्तरेण व्याकुर्वन् वाक्यं योजयति– आख्येति ॥ आख्यो नित्यो विषयो येषां तानि अनित्यानि, तैः अनित्यैः । स्वपदमेव विवरीतुमुक्तम्– विष्ण्वाख्यनित्य-विषयैरिति ॥ अध्रुवैः अनित्यैः पुरुषैः तद् ध्रुवं न प्राप्यते हि इति प्रतीयते । तद् अस्मदादिभिः अध्रुवैः प्राप्यत्वाद् ब्रह्मणोऽयुक्तम्? अतोऽन्तरितं यत्पदम् । न विद्यते ध्रुवो येषां तेऽध्रुवाः, तैः अध्रुवैः' इति विग्रहमभिप्रयन् तात्पर्येण व्याचष्टे– ध्रुव इति ॥१०॥अप्रतीतेः क्रतोरानन्त्य पदं व्याचष्टे– क्रतोरिति ॥ अप्रतीतेः स्तोम महद् इति पदं तात्पर्यपूर्वं व्याचष्टे– स्तोमैरिति ॥ नित्यम् उरुभिः मुमुक्षुभिर्गीयत इति उरुगायः । क्रतोः इत्यादेः प्रकृतोपयोगं दर्शयति– इत्युक्तत्वादिति ॥ नन्वेतानि विशेषणानि जीवेऽपि घटन्ते? तस्य ब्रह्मात्मकत्वाद् इत्यतस्तयोर्भेदं समर्थयते– शर इत्यादिना ॥ जीवाभेदः जीवस्य परमात्मना अभेदः ।तृतीयप्रश्नस्येश्वरविषयत्वं ज्ञापकान्तरेण समर्थयते– नाचिकेतमिति ॥ द्वितीयप्रश्ने नाचिकेताग्निस्थितो भगवान् पृष्ट इति समर्थितम् । अत्रापि नाचिकेतं शकेमसि इत्युक्तत्वान्नाचिकेताग्निस्थितो भगवान् पृष्टः, स एवोच्यत इति सिद्धमित्यर्थः । कामस्याऽप्तिम् इत्यस्य जगतः प्रतिष्ठाम् इत्यनेन सामानाधिकरण्यप्रतीतिं निवारयन्नन्वयं दर्शयति– उरुगायमिति ॥ तृतीयप्रश्नस्येश्वरविषयत्वे सर्वथाऽपरिहार्यामुपपत्तिमाह– न चेति ॥ येन तद्विषयः स्यात् प्रश्न इति वाक्यशेषः ॥११॥अतिविपिने स्थितम् इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– गह्वर इति ॥ मुक्तस्य संसार्यगम्यत्वाद् गह्वरत्वम् ॥१२॥</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-26" id="VyasatirthaVivarana-26" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V13" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V10 KKN_C01_S02_V11 KKN_C01_S02_V12 KKN_C01_S02_V13"><div class="teeka-body">प्रवृह्य प्रपूर्य इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– प्रवृह्येति ॥ गह्वरेष्ठम् इत्यादेरुक्तोऽर्थः कुतः ? इत्यतस्तं समर्थयन्, जीवाद् भेदेनेश्वरज्ञानी मोदनीयं लब्ध्वा मोदते इत्युक्तमोदनीयस्वरूपं च निरूपयन् प्रमाणान्तरं पठति– मुक्तेति ॥१३॥</div></div>

=== व्यासतीर्थीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-28" id="VyasatirthaVivarana-28" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V14" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V14 KKN_C01_S02_V15 KKN_C01_S02_V16 KKN_C01_S02_V17 KKN_C01_S02_V18 KKN_C01_S02_V19 KKN_C01_S02_V20"><div class="teeka-body">अलं प्रशंसया, तत्त्वं ब्रूहीत्याह– अन्यत्रेति ॥ धर्मादेरन्यत्र तद्बहिर्भूतं तद्रहितं यत् तत्पृष्टं पश्यसि तच्च । कृताकृतात् इत्युक्तं विशदयितुमुक्तं भूताच्च भव्याच्चान्यत्र विलक्षणम् इति ॥ १४ ॥पृष्टं ब्रह्मस्वरूपं निरूपयितुं प्रतिजानीते– सर्व इति ॥ सर्वाणि तपांसि च यत् प्रति वदन्ति ॥ १५ ॥ब्रह्मस्वरूपं निरूपयन् तज्ज्ञातुः फलमाह– एतदित्यादिना ॥ एतत् त्वया पृष्टं ब्रह्मैव परम् अक्षरम् । एतच्छ्रेष्ठम् आलम्बनम् आश्रयं परं विलक्षणम् ॥१६-१७॥ननु ब्रह्मलोकं प्राप्तोऽपि कदाचिज्जन्मादिमांश्चेत् तर्हि न तद् अतिशयितं फलम् ? इत्यत आह– न जायत इति ॥ कुतो न जायते? इत्यतो बिम्बस्य जननादिरहितत्वाद् इत्युक्तम्– नायं कुतश्चिदिति॥ बन्धदशायामपि न जायते जीवः; किमु तदपगमे! इत्युक्तम्– न बभूव कश्चिदिति ॥ हेतुमुक्त्वा निगमयति– अजो नित्य इति ॥ १८ ॥ननु कथं जीवो देहे हन्यमानेऽपि न हन्यते? इति यज्ञदत्तस्य अहं हन्ता, तेन अहं हतः इति तत्प्रतीतिसिद्धत्वाद् हननस्य, इत्यतः तौ भ्रान्तावित्याह– हन्तेति ॥ हन्ता आत्मानं हन्तुं हन्तारं मन्यते चेद् हतः चाऽत्मानम् अनेन अहं हतः इति मन्यते चेत् तावुभौ न विजानीत इत्यादियोजना ॥ १९ ॥उपदेशप्रकारमेवाऽह– अणोरणीयानिति ॥ एतदालम्बनं ज्ञात्वा इत्युक्तब्रह्मज्ञानस्य प्रथमभाविसाधनमाह– तमिति ॥ २० ॥</div></div>

=== अथ भाष्यार्थः ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-30" id="VyasatirthaVivarana-30" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V16" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V14 KKN_C01_S02_V15 KKN_C01_S02_V16 KKN_C01_S02_V17 KKN_C01_S02_V18 KKN_C01_S02_V19 KKN_C01_S02_V20"><div class="teeka-body">एतद्ध्येवाक्षरम् इत्यादि तत्ते पदं संग्रहेण ब्रवीम्योमित्येतद् इत्युक्तभगवद्वाचकप्रणवमाहात्म्यमुच्यते इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– एतद्ध्येवेति ॥१६॥</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-31" id="VyasatirthaVivarana-31" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V18" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V14 KKN_C01_S02_V15 KKN_C01_S02_V16 KKN_C01_S02_V17 KKN_C01_S02_V18 KKN_C01_S02_V19 KKN_C01_S02_V20"><div class="teeka-body">न जायते म्रियते वा विपश्चिद् इत्येतद् व्याचष्टे– देहेति ॥ नइत्युत्तरत्रापि सम्बध्यते । न कुतश्चिद् इत्येतत् प्रकृते हेतुत्वाप्रतीतेर्व्याचष्टे– न कुतश्चिदिति ॥ भावाभावौ जनिमृती । न बभूव कश्चिद् इत्येतत् प्रकृते हेत्वन्तरार्थत्वाप्रतीतेर्व्याचष्टे– यस्मादिति ॥ अजो नित्यः इति निगमनवाक्यं व्याचष्टे– अत इति॥ अतः स्वरूपेण जननाभावाद् । अजो नित्यश्च शाश्वतोऽयं पुराणः इत्येतदप्रतीतेर्व्याचष्टे– अविकारश्चेति ॥ नायं कुतश्चिन्न बभूव कश्चिद् इति वाक्यद्वयं प्रमाणवचनेऽपि प्रकृतहेत्वर्थतया स्फुटमप्रतीतेः, स्ववचनेन स्पष्टं व्याचष्टे– अयमित्यादिना ॥ उभौ तौ न विजानीतः इत्येतद्युक्तेरनुक्तत्वाद् युक्तिपूर्वं व्याचष्टे– जीवस्यापीति ॥१८॥अपिशब्देनेश्वरं समुच्चिनोति । स्वतः स्वरूपेण ॥१९॥</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-32" id="VyasatirthaVivarana-32" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V20" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V14 KKN_C01_S02_V15 KKN_C01_S02_V16 KKN_C01_S02_V17 KKN_C01_S02_V18 KKN_C01_S02_V19 KKN_C01_S02_V20"><div class="teeka-body">अणोरणीयान् इत्यस्य प्रकृतजीवपरत्वप्रतीतिं निवारयता ईश्वरस्य अप्रकृतत्वशङ्का निवारिता । आत्माऽस्य जन्तोर्निहितो गुहायाम् इत्येतद् व्याचष्टे– एवमिति ॥ एवम् उक्तप्रकारेण नित्यस्येति । अक्रतुः क्रतूपलक्षितकर्मरहितः, तं पश्यति इति प्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– अ इति ॥ एवं तर्हि कथं क्रतोः कर्मात्मकत्वात् तेन तं पश्यति इत्यत आह– तन्निश्चय इति ॥ तन्निश्चयः सम्यक् तत्परोक्षज्ञानम् । आत्मनः= स्वस्य महिमानं पश्यति इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– आत्मन इति ॥ आत्मनः सकाशान्महिमानम्= महामानम् । उक्तमर्थं द्रढीकुर्वन्नात्मनो जीवाद् विष्णुः कस्मान्महिमा इत्युक्तः? इति शङ्कां च परिहरति– जीवादिति ॥२०॥</div></div>

=== व्यासतीर्थीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-34" id="VyasatirthaVivarana-34"><div class="teeka-body">पुनश्च महिमानमेवाऽह– आसीन इत्यादिना ॥ मदश्चामदश्च यस्माद् भवतोऽसौ मदामदः, तं मदामदम् ॥ २१ ॥अनवस्थेषु नश्वरेषु ॥ २२ ॥श्रवणादिना तज्ज्ञानोत्पत्तेस्तत्प्रसादात् तमक्रतुः पश्यति इत्युक्तिः कथम् ? इत्यत आह– नायमात्मेति ॥ २३ ॥तत्प्रसादात् तज्ज्ञानं चेत् श्रवणादि वैयर्थ्यम्? इत्यत आह– नाविरत इति ॥ अशान्तो भगवन्निष्ठारहितः । असमाहितो स्थिरमनाः ॥ २४ ॥पुनश्च महिमानमेवाऽह– यस्येत्यादिना ॥ उपसेचनं शाकम्, उपरि सेचनं घृतं वा । इत्था एवं गुणविशिष्टत्वेन । यत्र स प्रतितिष्ठति तच्च को वेद इति ॥ २५ ॥</div></div>

=== अथ भाष्यार्थः ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-36" id="VyasatirthaVivarana-36"><div class="teeka-body">‘विरोधाद् आसीनत्वं तत्त्वम्, दूरव्रजनं तु भ्रान्तम्’ इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् तद्घटकमाह– ऐश्वर्यादिति ॥ ‘युज्यते’ इति शेषः । आसीनस्य दूरव्रजनं व्याहतेरयुक्तम्? इत्यतो घटकमुक्तम् । तत् कुतः? इत्यतस्तत्प्रमाणं पठति– आसीन इति ॥२१॥॥ प्रथमाध्यायस्य द्वितीया वल्ली ॥ १ ॥ २ ॥</div></div>

=== व्यासतीर्थीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-38" id="VyasatirthaVivarana-38" data-parent-verse="KKN_C01_S03_V01" data-covers-verses="KKN_C01_S03_V01 KKN_C01_S03_V02"><div class="teeka-body">अध्यात्मयोगेन इति भगवतो ध्यानमुक्तम् । स कुत्र ध्येयः? इत्यत आह– ऋतमिति ॥ सुकृतस्य पुण्यस्य कार्ये शरीरे । पञ्च अग्नयः= देवयजनादयो येषां ते तथोक्ताः ॥ १ ॥भगवद्ध्यानस्याऽहत्य साधनं किम् ? इत्यतो भगवन्तं स्तुवन् तद् वक्तुं शक्नुम इत्याह– यः सेतुरिति ॥ सेतुत्वादिगुणकं ध्यातुं साधनं वक्तुं शक्नुम इत्यर्थः ॥ २ ॥ऋतं पिबन्तौ इत्येतत् कैश्चिद् बुद्धि-जीवपरत्वेन, अन्यैर्जीवेश्वरविषयत्वेन व्याख्यातम्; तन्न । सुखभोक्तृत्वानुपपत्तेः, सुखस्यैव भोक्तृत्वानुपपत्तेश्च इत्याशयवान् यथावद् व्याचष्टे– आत्मेति ॥ आत्मा देहहृदये स्थितः। अन्तरात्मा जीवहृदये स्थितः । आ ऋद्धः अर्द्धः, परेभ्योऽप्यर्द्धः परार्द्धः, तस्मिन्= परेभ्योऽप्यृद्धरूपके परमे गुहां प्रविष्टे वायौ विभुः विष्णुः स एक एव आत्मा, अन्तरात्मा इति द्विधा स्थितः ।असौ, भुज्यन्त इति भोगाः= विषयाः, शुभानेव भोगान् पिबति= अनुभवति । ऋतं पिबन्तावुभावपि परमात्मानौ चेत् कथं छायातपत्वम्? इत्यतस्तद् व्याचष्टे– छायेति ॥ यः सेतुरीजानानाम् इत्येतद् व्याचष्टे– मर्यादेति ॥</div></div>

=== व्यासतीर्थीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-40" id="VyasatirthaVivarana-40" data-parent-verse="KKN_C01_S03_V03" data-covers-verses="KKN_C01_S03_V03 KKN_C01_S03_V04 KKN_C01_S03_V05 KKN_C01_S03_V06 KKN_C01_S03_V07 KKN_C01_S03_V08 KKN_C01_S03_V09 KKN_C01_S03_V10 KKN_C01_S03_V11 KKN_C01_S03_V12"><div class="teeka-body">अभ्यर्हितं प्रत्याहारं निरूपयति– आत्मानमित्यादिना ।। प्रग्रहं दाम। अश्वादीनां ग्रामादीनिव तेषु तेषां गोचरान् विषयान् आहुः। आत्मा आत्मानम् । सन्त्वात्मादयो रथ्यादिरूपाः । तथा च किम् इत्यत आह– य इति ।। विज्ञानवान् बुद्धियुतः । ध्यानस्य प्रत्याहारोऽभ्यर्हितं साधनं कुतः ? इत्यतस्तद्रहितस्य तद्वतश्च क्रमेणानर्थफले आह– यस्त्वित्यादिना ।। स तु तत्पदम् इति तच्छब्देनोक्तं किम्? इत्यत आह– विज्ञानेति ।। भगवद्ध्यानं च तारतम्यान्तर्गततत्वेन कार्यमित्याह– इन्द्रियेभ्य इत्यादिना।। सर्वगः कश्चिदस्ति चेत् कस्मात् स न दृश्यते? इत्यत आह– एष इति ।। न दृश्यते चेद् अलं तद्दर्शनार्थं प्रयासेन इत्यत आह– दृश्यत इति ।।१२।।</div></div>

=== अथ भाष्यार्थः ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-42" id="VyasatirthaVivarana-42" data-parent-verse="KKN_C01_S03_V10" data-covers-verses="KKN_C01_S03_V03 KKN_C01_S03_V04 KKN_C01_S03_V05 KKN_C01_S03_V06 KKN_C01_S03_V07 KKN_C01_S03_V08 KKN_C01_S03_V09 KKN_C01_S03_V10 KKN_C01_S03_V11 KKN_C01_S03_V12"><div class="teeka-body">इन्द्रियेभ्य पराः इत्यादि वाक्यं प्रसिद्धेन्द्रियपरत्वप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– देवेभ्य इति ।। के ते इन्द्रियदेवाः? इति जिज्ञासायामाह– सोमेति।। श्रोत्र-त्वक्-चक्षू-रसन-घ्राण-वाग्-हस्त-पाद-पायु-उपस्थानाम् इन्द्रियाणां क्रमात् सोमादयो देवा ईशा इत्यर्थः । अर्थदेवता आह– सुपर्णीति।। ननु रूपादयः पञ्चार्थाः, सौपर्ण्याद्यास्तु तिस्रः । अतः कथं तासामर्थविभागः? इत्यत उक्तम्– द्विद्व्येकदेवता इति ।। द्वौ च द्वौ च एकश्च द्विद्व्येके, तेषां देवताः द्विद्व्येकदेवताः । सुपर्णीवारुण्यौ द्वयोर्द्वयोरभिमानिन्यौ, उमा त्वेकस्येत्यर्थः । काष्ठा अवसानं परा गतिः परमप्राप्यम् । पुरुषान्न परम् इत्यादेस्तात्पर्यार्थमाह– नैवेति।।</div></div>

=== व्यासतीर्थीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-44" id="VyasatirthaVivarana-44"><div class="teeka-body">इन्द्रियेभ्योऽर्थादय उत्तमत्वेन ध्येयाः इत्युक्तम् । न केवलमुत्तमत्वेन; किन्तु? पूर्वपूर्वेषाम् उत्तरोत्तरनियतत्वं च ध्येयमित्याह– यच्छेदिति॥ इन्द्रियाणि वाचि नियच्छेद्, वाचं मनसि, मनश्च ज्ञाने बुद्धौ शान्ते अतिशयितसुखरूपे ।वेदपुरुषः स्वयं साधूनां हितमुपदिशति– उत्तिष्ठतेति ॥ किमर्थं बोधः सम्पादनीयः? संसृतिनिवृत्त्यर्थमिति चेन्न । तस्याः कारणान्तरेणानायासेन निवृत्तौ प्रयाससाध्यबोधवैयर्थ्याद्, इत्यत आह– क्षुरस्येति ॥ संसृतिः क्षुरस्य धारा इव निशिता । निशितत्वमेव विवरीतुमुक्तम्– दुरत्ययेति॥ तन्निवर्तकं पथः च अर्चिरादिमार्गाद् गम्यं दुर्गम् इति कवयो वदन्ति।दुर्गमत्वं ब्रह्मणः कथम्? इत्यतः शब्दाद्यनात्मकत्वेन श्रोत्राद्यविषयत्वाद् इत्याह– अशब्दमिति ॥ संसारनिवृत्तिसाधनं तज्ज्ञानं केन साधनीयम् इत्यत आह– अनादीति ॥ श्रोत्राद्यगोचरमपि महतः परत्वादिरूपेण शास्त्रतो निचाय्य ज्ञात्वा मृत्युमुखात् प्रमुच्यते ।अत्राध्यायस्य समाप्तत्वाद् उक्तविद्यां श्रुत्वा वक्तुः फलमाह– नाचिकेतमिति ॥ स्थानविशेषे कालविशेषे वा स्तोत्रवत् एतद्विद्यापठितुरानन्त्यं किल फलम् । किमु श्रुत्वा व्याख्यातुरुक्तं फलम्! इत्याह– य इति ॥भाष्यार्थः यच्छेद् इत्यादि व्याचष्टे– तस्मादिति ॥ तस्माद् उक्तप्रकारेण तारतम्यभावात् इति । वागात्मिका वागभिमानिनीः । इन्द्रियाणि वाचि नियच्छेद् इति आदौ ग्राह्यम् । इन्द्रियादीनाम् अर्थादिषु नियमनं नाम किम्? इत्यत आह– तद्वशत्वेनेति ॥ नापरो नियमनरूपः । प्रसिद्धनियमनार्थत्वे बाधकमाह– कुत इति ॥ अनाद्यनन्तमव्यक्तात् परम् इति वक्तव्ये, महतः परम् इत्युक्तेः कारणमाह– स्वेति ॥॥प्रथमाध्यायस्य तृतीयावल्ली ॥ ३ ॥॥ प्रथमाध्यायः सम्पूर्णः॥ १ ॥</div></div>

=== व्यासतीर्थीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-46" id="VyasatirthaVivarana-46" data-parent-verse="KKN_C02_S01_V01"><div class="teeka-body">पुनरपि ब्रह्मविद्यां वक्तुम् अध्यायान्तरत्वेनाधिकारार्थं दुःसम्पाद्यमपि वैराग्यमवश्यं सम्पाद्यमित्याह– पराञ्चीति ॥ खानि इन्द्रियाणि । आत्मनो अन्तर्न पश्यति । प्रत्यग् अन्तः ॥भाष्यार्थः केवलनिर्माणार्थप्रतीतिं निवारयन् व्यतृणाद् इत्येतद् धातुव्याख्यानेन व्याचष्टे– तृण्विति ॥ तृणुधातुः कात्करणे कुत्सितकरणे वर्तते इति धातुः धातुव्याख्यानमित्यर्थः ।</div></div>

=== व्यासतीर्थीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-48" id="VyasatirthaVivarana-48" data-parent-verse="KKN_C02_S01_V02" data-covers-verses="KKN_C02_S01_V02 KKN_C02_S01_V03 KKN_C02_S01_V04 KKN_C02_S01_V05 KKN_C02_S01_V06 KKN_C02_S01_V07"><div class="teeka-body">विषयव्यावृत्तचक्षुरादिमान्न सर्वथा मुमुक्षुर्विषयादिप्रमादी स्याद् इति भावेन पूर्वश्लोकोक्तमेव विशदमाह– पराच इति ॥ बाला इव बाला अविवेकिनः । पाशं जनिमृती । अमृतत्वं मोक्षम् ॥२॥अविलम्बेन तत्त्वं निरूपय इति पुनः पृच्छति– येनेति ॥ येनैवैतेन संसारे रूपादीन् विजानाति । तदेतदत्र मोक्षेऽपि नियामकं परिशिष्यते किम् ? इति प्रश्नवाक्यार्थः । तदेतन्नियामकं मोक्षेऽपि परिशिष्यते किम्? इति पृष्टं यद् एतद् मोक्षेऽपि परिशिष्यते वै इति परिहारमाह– एतद्वै तदिति ॥३॥नियामकं विस्तार्य ब्रूहि इत्याकाङ्क्षायां स्वप्नान्तम् इत्यादिना नियामकं ब्रह्म विस्तरेणाऽह । स्वप्नान्तम् इत्यतः पूर्वं हन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम् इति प्रतिज्ञावाक्यं द्रष्टव्यम् । स्वप्नान्तं स्वप्नाख्यम् अन्तम्, स्वप्नसुषुप्ती इति यावत् ॥४॥</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-49" id="VyasatirthaVivarana-49" data-parent-verse="KKN_C02_S01_V05" data-covers-verses="KKN_C02_S01_V02 KKN_C02_S01_V03 KKN_C02_S01_V04 KKN_C02_S01_V05 KKN_C02_S01_V06 KKN_C02_S01_V07"><div class="teeka-body">मध्वदं देहे स्थित्वा सारभोक्तारम् । जीवमन्तिकाद् जीवस्य समीपे। तत आत्मन ज्ञातत्वात् स्वात्मानं गोप्तुं नेच्छति ॥५॥भाष्यार्थः हन्त त इदं प्रवक्ष्यामि इत्येतत् पूर्वत्र सम्बध्यत इत्याशयवान्, आत्मा= जीवो मरणं प्राप्य यथा= यद्भवति तद्ब्रह्म इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– इदमिति ॥ जीवस्य मरणानन्तरं यद्भवति तच्च वक्ष्यामि इति किमर्थम् अपृष्टार्थप्रतिज्ञा क्रियते? इत्यत आह– जीव इति ॥ मुमुक्षोर्जीवेश्वरवैलक्षण्यज्ञानम् आवश्यकम् । तज्ज्ञापनाय अपृष्टार्थप्रतिज्ञा कृतेत्यर्थः । जीवेश्वरभेदज्ञापनाय प्रतिज्ञा चेद् उत्तरत्र तयोर्वैधर्म्योक्तिः स्याद्? इति वदतः तटस्थस्य उक्तं वैधर्म्यम् इत्याह– य इति ॥ यः कर्मफलभोक्ता इति, योनिमन्ये प्रपद्यन्ते इत्यस्यार्थः। य एषु सुप्तेषु इत्यस्यार्थः– यः प्रलयादिष्विति ॥आत्मा मरणं प्राप्य यथा= यद् भवति तद् ब्रह्म इति कस्मान्न स्याद्? इत्यत आह– न हीति ॥ ननु जीवेश्वरभेदज्ञापनं च किमर्थम्? येन तत्प्रतिज्ञा सार्थका? इत्यत आह– जीवादिति ॥ त्वया यथावत् ब्रह्म ज्ञातव्यम् इति आदौ उपस्कर्तव्यम् । अतः प्रतिज्ञा सार्थका इति वाक्यशेषः । आत्मानम्= जीवम् इति सामानाधिकरण्यप्रतीत्या जीवस्याऽत्माभेदः प्रतीयते । स प्रकृतप्रतिज्ञाविरुद्धः, अतस्तां निवारयन् जीवम् इति द्वितीयां षष्ठ्यर्थत्वेन व्याकुर्वन् तस्यान्वयं च दर्शयति– जीवस्येति ॥ जीवम् इति द्वितीयायाः षष्ठ्यर्थत्वानङ्गीकारे बाधकमाह– न हीति ॥ हि इति सूचितामुपपत्तिं स्फोरयन्नाह– वस्त्वन्तरस्येति॥</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-50" id="VyasatirthaVivarana-50" data-parent-verse="KKN_C02_S01_V06" data-covers-verses="KKN_C02_S01_V02 KKN_C02_S01_V03 KKN_C02_S01_V04 KKN_C02_S01_V05 KKN_C02_S01_V06 KKN_C02_S01_V07"><div class="teeka-body">यः पूर्वम् इति वाक्यं दुर्गमार्थत्वाद् व्याचष्टे– अम्भ्रामभ्य इति॥ गुहां प्रविश्य इति वाक्यं योजनाप्रतीतेर्व्याचष्टे– स्वात्मानमिति ॥ कस्मादपि पूर्वम् अजातं पूर्वाजातम् इति सूचितमर्थं स्ववाक्येन विशदयति– यथेत्यादिना ॥ यथेन्द्रादिजनकस्य कश्यपस्य न तेभ्य उत्तमत्वम् , न तथा विष्णोर्ब्रह्मणः । तस्य पूर्वाजाततज्जनकत्वाद् उत्तमत्वमेवेति भावार्थः । अजायत इत्यस्य स्वयमुत्पन्नः इत्यर्थत्वात् कथं जनयामास इति णिजर्थतया व्याख्या? इत्यतः प्रयोगदर्शनेनोपपादयति– अजायतेति ॥ या प्राणेन इत्येतत् स्त्रीलिङ्गत्वात्, प्रसिद्धेश्च कश्यपभार्यादितिपरत्वप्रतीतेः प्रमाणमुदाहृत्य स्ववाक्येन व्याचष्टे– अदनादिति॥ उत्तमो देवताभ्यश्च इति व्याख्यातमपि देवतामयी इति पदं देवतात्मिका इति प्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– देवतेति ॥ या प्राणेन इति व्याख्यातमपि प्राणेन= प्राणरूपेण संविशन्ति इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– प्राणेनेति ॥ गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीम् इत्यादि-विशेष्याप्रतीतेर्व्याचष्टे– गुहामिति ॥</div></div>

=== व्यासतीर्थीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-52" id="VyasatirthaVivarana-52" data-parent-verse="KKN_C02_S01_V08" data-covers-verses="KKN_C02_S01_V08 KKN_C02_S01_V09 KKN_C02_S01_V10 KKN_C02_S01_V11"><div class="teeka-body">अरण्योः गुरुशिष्ययोः । अदनाद् अग्निः । जातं वेत्तीति जातवेदाः भगवान् निहितः ॥८॥सृष्टिप्रलययोः सूर्यो यत उदेति अस्तम् अदर्शनं च यत्र गच्छति तं देवा अर्पिताः प्राप्ताः ॥९॥“ ‘गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीम्’ इत्यत्र ब्रह्मादिभूतनियामकत्वेनाऽत्मानं भूतेभिः भूतैः सह व्यजायत जनयामास” इत्युक्तम् । तत्र मूलरूपाद् अवताररूपाणां भेदो नास्तीत्याह– यदेवेहेति ॥ उक्तं भेदाभावं भेददर्शिनो भेदाभेददर्शिनश्चानर्थोक्त्या समर्थयते– मृत्योरिति ॥१०॥करचरणाद्यवयवादिभेदोऽपि नास्तीत्याह– मनसेति ॥ इदं तेषां भेदराहित्यं मनसैव आप्तव्यम् । गुणानां भगवता भेदाभावं भेददर्शिनो भेदाभेददर्शिनश्चानर्थोक्त्या समर्थयते– मृत्योरिति ॥११॥भाष्यार्थः ‘अरण्योर्निहितः’ इति वाक्यं प्रसिद्धाग्निपरत्वप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– सर्वज्ञ इति ॥ सर्वज्ञ इति जातवेदा इत्यस्यार्थः । जागृवद्भिः इत्येतस्य प्रतिपदम्- जानद्भिरिति । गुरुशिष्ययोररणीत्वं कथम्? इत्यतः तद् व्युत्पाद्य दर्शयति– अर्यत इति ॥ ‘अर्यते ज्ञायते णः सुखरूपो भगवान् आभ्यां गुरुशिष्याभ्याम् इत्यरणी= गुरुशिष्यावित्यर्थः’ ।</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-53" id="VyasatirthaVivarana-53" data-parent-verse="KKN_C02_S01_V10" data-covers-verses="KKN_C02_S01_V08 KKN_C02_S01_V09 KKN_C02_S01_V10 KKN_C02_S01_V11"><div class="teeka-body">यदेवेह इत्येतद् ‘यद् अस्मिंश्छरीरे चैतन्यं तदेवामुत्र= परदेहेऽपि’ इति अन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– य इत्यादिना ॥ ‘मृत्योः स मृत्युम्’ इत्यादि ‘पुनः पुनर्जायते म्रियते च’ इति प्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– गुणत इति ॥ अनेन ‘नेह नाना’ इति व्याख्यातं भवति। इवशब्दार्थमाह- अत्यल्पमपीति ॥ इवशब्दस्यार्थान्तरमाह– भेदाभेदेति॥ अत्र भगवति तद्रूपेषु च ।करचरणाद्यवयवादीनां भेद-भेदाभेददर्शिनोऽनर्थकथनम्– मृत्योः स मृत्युं गच्छतीति ॥ तद्व्याचष्टे– तथैवेति ॥ इवशब्दोऽल्पार्थः, भेदाभेदार्थश्च व्याख्यातः । तत् कुतः? इत्यतः प्रमाणम् उदाहृत्य समर्थयते– भवेदिति ॥ ‘य इह नानेव पश्यति’, ‘नेह नानाऽस्ति किञ्चन’, ‘एवं धर्मान् पृथक् पश्यन्’ इति त्रयाणां वाक्यानामेकार्थत्वप्रतीतिनिरासायाऽह– प्रथममिति ॥ ‘भेदाभेद एव निषिध्यते; न तु भेदः, भगवद्धर्माणां भगवता भेददर्शनेन अनर्थानुक्तेः इत्याशङ्कां निवर्तयितुम्’ इति शेषः ॥</div></div>

=== व्यासतीर्थीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-55" id="VyasatirthaVivarana-55"><div class="teeka-body">गुहास्थितिप्रकारमेव विवृण्वन् गुणान्तरमाह– अङ्गुष्ठेति ॥१२॥उक्तमनुवदन् गुणान्तरमाह– अङ्गुष्ठेति ॥ श्वोऽपि स उ स एव नित्य इत्यर्थः ॥१३॥भगवद्गुणानां भगवता भेदाभेददर्शिनोऽनर्थमाह– यथोदकमिति।।१४।।मुक्तस्येश्वरो नियामकः इत्ययुक्तम्- तस्य ब्रह्मणि प्रवेशेन ऐक्याद्, इत्यतः कैमुत्यमाह– यथोदकं शुद्ध इति ॥ १५॥भाष्यार्थः यथोदकम् इति वाक्यम् अन्वयाप्रतीतेर्व्याचष्टे– पर्वतेष्विति ॥ शिखरे वृष्टम् उदकं यथा इति पूरणीयम् । एवं विष्णोर्धर्मान् ततः पृथक् पश्यन् तान् एव पृथग् दृष्टांस्तान् अन्वेव= अनन्तरमेव अधः इति च पूरणीयम् ।विजानतो मुनेरात्मा स्वामी कः? इति न ज्ञायते, अतो व्याकरोति– विजानत इति ॥ अवधारणार्थं व्यनक्ति– न त्विति ॥ वायुः सर्वेषां ज्ञानिनां स्वामी, विमुक्तोऽपि स भगवत्सादृश्यमेव याति, इति च कुतः? इत्यत आह– सर्वेषामिति ॥ वायोर्भगवदैक्याभावेऽन्येषां भगवदैक्याभावः कस्माद्? इत्यतः परम्परया तदधीनप्रतिबिम्बत्वाद् इत्याह– आभासाभासरूपा इति ॥॥ इति द्वितीये द्वितीया वल्ली ॥</div></div>

=== व्यासतीर्थीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-57" id="VyasatirthaVivarana-57" data-parent-verse="KKN_C02_S02_V01"><div class="teeka-body">मुमुक्षुर्देहादिषु ममत्वं जह्यात्, तेषां भगवदधीनत्वाद् इत्याह– पुरमिति ॥भाष्यार्थः एकादशद्वारं पुरम् अधिष्ठाय न शोचति चेद् अस्माकमपि तदधिष्ठितत्वात् शोकाभावः स्याद्? इति शङ्कानिरासायापेक्षितं योजयति– इदमिति ॥ ननु तत्र भगवद्वाचकपदाभावात् कथमेवं व्याख्या? इति शङ्कां ज्ञापकोक्त्या परिहरन् अधिष्ठाय इत्यस्यार्थमाह– अजस्येति ॥ स्थितिं निश्चयम् । एवं निश्चयेऽपि कथं शोकाभावः? इत्यत आह– विमुक्तश्च विमुच्यत इति ॥ 'बन्धस्य अपरमार्थत्वात् पूर्वमपि विमुक्त एव विद्यया तत्प्रतिभासनिवृत्तौ विमुच्यते' इति प्रतीतिनिरासाय तद्वाचष्टे– विमुक्त इति ॥ अपरोक्षविद् देहादौ निरभिमानात् पूर्वम् अपि विमुक्तः पश्चान्मुच्यते इत्यादि योज्यम् ॥</div></div>

=== व्यासतीर्थीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-59" id="VyasatirthaVivarana-59"><div class="teeka-body">हंस इत्यादि भगवन्महिमप्रतिपादकं दुर्गमार्थत्वाद् व्याचष्टे– नित्यमित्यादिना ॥ अनेन- जहातीति हम्, स एव सारत्वात् स इति हंसः इति विग्रहः सूचितो भवति । शुचौ सीदतीति शुचिषत्। तस्य प्रतिपदम्– वायुस्थ इति ॥ वरसुः श्रेष्ठसुखः । जुहोतीति होता । वेद्यां मुख्यपूज्यः सन् तिष्ठतीति वेदिषद् । अत्यन्नः अतिशयेनान्नवान् । प्रकृतिः व्योम इति कस्मादुक्ता? इत्यत उक्तम्– व्योतमिति ॥ यस्माद् अस्याम् इदं जगद् व्योतं तस्मात्सा व्योम इति योज्यम् । तथैव ऋतेषु मुक्तेषु जातेषु तज्ज्ञानादिष्वास्ते तत ऋतजा इति योज्यम् । मुक्ताः केन निमित्तेन ऋताः ? इत्यत उक्तम्– गता इति ॥२॥अङ्गुष्ठमात्रः पुरुष आत्मनि मध्ये तिष्ठति इत्युक्तस्य व्यापारमाह– ऊर्ध्वमिति ॥ अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषः= जीवः इति प्रतीतिनिरासायोक्तम् ईशान इत्यादि पूर्वत्र । निरासकान्तरमाह– मध्य इति ॥३॥कांश्चिद् भगवद्गुणान् उक्त्वा तूर्णीं स्थितं पुनस्तद्गुणान् वक्तुं पृच्छति– अस्येति ॥ विस्रंसमानस्य स्थूलदेहं परित्यजतः । एतद् एवंगुणकं तत् परिशिष्यते वै ॥४॥गुणान् ब्रवीति – न प्राणेनेति॥ तत्र प्राणापानयोः सर्वथा जीवजीवनदत्वं नास्तीति प्रतीयते । तत् प्रमाणविरुद्धम् । अतस्तस्य तात्पर्यमाह– न केवलमिति ॥५॥आत्मा मरणं प्राप्य यथा भवति इति प्रतिज्ञातमाह– योनिमिति॥ शरीरत्वाय शरीरवत्त्वाय ॥७॥अन्तःस्थस्य प्राणादिनियन्तृत्वमुक्तम् । व्यापारान्तरमाह– य एष्विति॥ कामं कामं स्वेच्छानुसारेण स्वाप्नपदार्थान् निर्मिमाणः ॥८॥न प्राणेन इत्यत्रोक्तं सर्वजीवनियन्तृत्वं बुद्ध्यारोहार्थं दृष्टान्ताभ्यामाह– अग्निरिति ॥ भुवनं प्रविष्टः चेतनाग्निः यथैकः । यथा च तस्य रूपं रूपं प्रति जडाग्निः प्रतिरूपो बभूव । भुवनं प्रविष्टः चेतनवायुः यथैको यथा च अचेतनवायुः तस्य रूपं रूपं प्रति प्रतिरूपो बभूव। तथा सर्वभूतान्तरात्मा एकः । तथा जीवोऽपि अस्य अन्तरात्मनो रूपं रूपं प्रति प्रतिरूपो बभूव ।वाक्यद्वयम् ऐक्यार्थत्वप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– अग्निरित्यादिना॥ एते बुद्धिस्थाः प्रसिद्धा वा स्पर्शगम्यः स्पर्शगुणानुमेयः । अरूपिद्रव्यत्वेन बाह्यप्रत्यक्षागोचरत्वस्य स्थितत्वात् । प्रतिबिम्बो बिम्बान्न भिद्यते इति केचित् । तन्निरासायोक्तम्– बहिश्चेति ॥ तद्व्याचष्टे– बाह्याश्च ते तत इति ॥ननु विष्णोर्विभुत्वात् कथं जीवानां तद्बाह्यत्वम्? इत्यतस्तद्वाक्यं विशदयति– नास्येति ॥ ननु अनादित्वाज्जीवस्य कथं प्रतिबिम्बो बभूव इत्युक्तिः? इति शङ्कां निवारयन्, एकवचनाद् एकत्वप्रतीतिं च निवारयन्नाह– अनादीति ॥ ननु क्लिश्यमानजगदन्तर्गतत्वे भगवतः क्लेशः स्याद् इति शङ्कां सूर्यदृष्टान्तेन परिहरति– सूर्यो यथेति ॥ तद्वाक्यं व्याचष्टे– सूर्यो यथेति ॥ लेपालेपयोर्हेतुत्वेन उभयचक्षुःस्वरूपं निरूपितम्– अन्तश्चक्षुरिति ॥९-११॥जीवदोषलेपाभावे हेतुरुक्तः– एको वशीति ॥ तस्यार्थः– स्वतन्त्रत्वादिति । नन्वेकस्य कथं बहुजीवेषु स्थित्वा नियामकत्वम्? इत्यतः स्वयमपि बहुरूपो भवतीत्याह– एकं रूपमिति ॥ भगवतो जीवदोषलेपाभावे हेत्वन्तरमाह– तमिति ॥ ये आत्मस्थं तं पश्यन्ति तेषां सर्वदोषविधूननेन शाश्वतं सुखं किल, तस्य कथं दोषलेपः इत्यर्थः ॥१२॥दोषलेपाभावे एको वशी इत्युक्तं स्वातन्त्र्यहेतुं समर्थयते– नित्यो नित्यानामिति ॥ तद्व्याचष्टे– चेतन इति ॥ परमचेतनत्वात् स्वतन्त्रः, स्वतन्त्रत्वाद्धि दोषेण नैव लिप्यत इत्यर्थः । एक एव सर्वभूतान्तरात्मा रूपं रूपं प्रति शरीरं प्रतिरूपाख्यो जीवो बभूव इति अन्यथाप्रतीतिं प्रमाणेन निवारितामपि, कर्हिचिद् अत्र न प्रमा-चेद् इत्याशयवान्, निवारयन् स्ववाक्येनापि तद्व्याकरोति– स एक एवेति। बहिः इत्यस्य प्रतिपदम्– भिन्न इति ॥ भेदाभेदौ च निवारयितुमुक्तम्– नितरामिति ॥ जीवः परमात्मनो भिन्न इति कुतः? इत्यत उक्तम्– परतन्त्रत्वादिति ।प्रतिरूपो बभूव इत्येतद् अनादितः प्रतिबिम्बा बभूवुः इति व्याख्यातम् । तत् प्रयोगेणापि समर्थयते– आत्मेति ॥ इदमग्रे अस्य= जगतः अग्रे= प्रलयकाले आत्मैवाऽसीद् अभूद् इत्यादिवत् अनादित्वापेक्षया प्रतिरूपो बभूव इति प्रयोग इत्यर्थः । सर्वभूतान्तरात्मैव प्रतिशरीरं प्रतिरूपो बभूव इत्यर्थः किं न स्याद् ? इत्यतो व्याख्यातं प्रमाणं बाधकम् । बाधकान्तरमप्याह– आत्मनीति ॥१३॥तदेतद् इत्यादिनाऽपि भगवन्महिमानमाह । एतद् एवम् इति निर्देष्टुम् अशक्यम् अनिर्देश्यम् । तत्र ' तदेतद् इति तेषां सुखं शाश्वतम् इति प्रकृतज्ञानिसुखं परामृश्यते इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– एतदिति॥ एतदेव तमात्मस्थम् इति प्रकृतं भगवद्रूपमेव । ज्ञानिसुखमेव परामृश्यत इति कुतो न स्यात् ? न स्यात् । परमत्वविशेषणात् । तस्य च एतस्यैवाऽनन्दस्यान्यानि भूतानि मात्रामुपजीवन्ति इत्यादीनां जीवसुखेऽयोगादित्याह– ज्ञानीति ॥ विष्णोरेव सुखं परमम्, ज्ञानिसुखं तु विष्लुट्कम् इति कुतः? इत्यत आह– ब्रह्मादीनामिति ॥ कथं नु तद्विजानीयाम्= केनोपायेन विजानीयाम्' इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– सम्यगिति ॥ तद् अनिर्देश्यं परमं सुखं तत्प्रसादमृते सम्यग् भाति न भाति वा इत्यस्य निश्चयं कथं न्वहं विजानीयाम् ? न केनापीत्यर्थः ॥१४॥॥ इति द्वितीयाध्यायस्य द्वितीया वल्ली ॥ २ ॥ २ ॥</div></div>

=== व्यासतीर्थीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-61" id="VyasatirthaVivarana-61" data-parent-verse="KKN_C02_S03_V01" data-covers-verses="KKN_C02_S03_V01 KKN_C02_S03_V02 KKN_C02_S03_V03 KKN_C02_S03_V04 KKN_C02_S03_V05"><div class="teeka-body">अतृप्तत्वाद् भूयोऽपि भगवतोऽन्यानपि जगदाश्रयत्वादीन् गुणानाह– ऊर्ध्वमूल इति ॥ तदर्थाप्रतीतेर्व्याचष्टे– सर्वोर्ध्व इत्यादिना ॥ भूमिवत् भूमिर्यथा वृक्षस्याऽश्रयः तथा जगतो भगवानपि मूलाऽश्रयः । जगद्वृक्षोऽश्वत्थः इति कस्मादुक्तः? इत्यत आह– सोऽश्व इति ॥ अश्वः अस्मिंस्तिष्ठतीति अश्वत्थः, अश्वस्य थम्=अन्नम् अश्वत्थः इत्यर्थद्वयमभिप्रेत्योक्तम्– तद्व्याप्तत्वात्तदन्तत्वादिति ॥ व्यक्तित एवानादिनित्यत्वप्रतीतिं निवारयन्, सनातनपदं व्याचष्टे– प्रवाहत इति ॥ चशब्दाद् नित्य इत्यपि ग्राह्यम्। व्यक्तित एव सनातनत्वं कुतो न स्याद्? इत्यत आह– मुख्यत इति ॥ मुख्यतस्त्वमृतो हरिः इत्यनेन तदेवामृतम् इति व्याख्यातं भवति । उक्तमेवावधारयितुमाह– मुख्यामृत इत्यादिना ॥ जगतोऽमुख्यामृतत्वे श्रुत्यादौ स एवैको मुख्यामृतः इत्युक्तेः जगत्प्रवाहत एव नित्यम् इत्यर्थः ॥१॥</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-62" id="VyasatirthaVivarana-62" data-parent-verse="KKN_C02_S03_V02" data-covers-verses="KKN_C02_S03_V01 KKN_C02_S03_V02 KKN_C02_S03_V03 KKN_C02_S03_V04 KKN_C02_S03_V05"><div class="teeka-body">यदिदं किञ्च इत्यत्र तत्प्रसिद्धप्राणवज्रार्थत्वप्रतीतेर्व्याचष्टे– प्राणाख्य इति ॥ निमित्तसप्तमीयम् । प्राणानिमित्ताद् एजति चेष्टत इत्यर्थः॥२॥उद्यतवज्रवद् भयप्रदत्वं कुतः? इत्यत आह– भयादिति ॥ इन्द्रादयो वर्षादिस्वकार्ये धावन्ति ॥३॥बाल्येऽविलम्बेन ज्ञानम् आपादितवन्तं नचिकेतसं दृष्ट्वा विस्मितोऽन्योऽपि एवमेव कुर्याद् इत्याशयवांस्तथाकर्तुः फलमाह– इह चेदिति ॥ विस्रसः विस्रंसनात्= शरीरस्य पतनात् प्राग् इत्यर्थः ॥४॥स्वर्गे वैकुण्ठादिषु चिन्मयशरीरित्वाय प्रकृतो बोधोपदेशः पुरुषापेक्षयाऽनेकप्रकार इत्याह– यथाऽऽदर्श इत्यादिना ॥ परीव सम्यगिव। सम्यगर्थाप्रतीतेस्तद्वाक्यजातं व्याचष्टे– जीवे स्थित इत्यादिना ॥ पितृलोकगोऽपि यथा स्वप्ने तथा दृश्यते ॥५॥</div></div>

=== व्यासतीर्थीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-64" id="VyasatirthaVivarana-64" data-parent-verse="KKN_C02_S03_V06" data-covers-verses="KKN_C02_S03_V06 KKN_C02_S03_V07 KKN_C02_S03_V08 KKN_C02_S03_V09 KKN_C02_S03_V10 KKN_C02_S03_V11 KKN_C02_S03_V12 KKN_C02_S03_V13 KKN_C02_S03_V14 KKN_C02_S03_V15 KKN_C02_S03_V16"><div class="teeka-body">खण्डार्थः किं बोद्धुमशकच्चेत् तत्र स्वर्गलोके महीयते? इत्यतो बोद्धव्यमाह– इन्द्रियाणामित्यादिना ॥ इन्द्रियाणां पृथग्भावं वैचित्र्यम्= तारतम्यमित्यर्थः । उदयास्तमयौ उत्पत्तिविनाशौ । पृथगुत्पद्यमानानां सत्तादि ज्ञात्वा ॥६॥ननु कथमिन्द्रियादीनां पृथग्भावादिज्ञानाच्छोकत्यागः? तस्या भगवज्ज्ञानत्वाद्, इत्यतस्तद्वाक्याभिप्रायं विशदमाह– इन्द्रियेभ्य इत्यादिना॥ सत्त्वं बुद्धिः । अलिङ्गः प्राकृतभौतिकशरीररहितः । इन्द्रियादितारतम्यज्ञानपूर्वकं जगदुत्पत्तिनाशादिकर्तृत्वेन तं ज्ञात्वा मुच्यते, अतो नोक्तदोषः ॥७-८॥भाष्यार्थः ननु इन्द्रियेभ्यः परा ह्यर्थाः इत्यादिना तारतम्यपूर्वं भगवदाधिक्यस्य ज्ञापितत्वाद् ,गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तं यो भूतेभिर्व्यजायत इत्यादिना जगत्सृष्ट्यादेर्भगवदधीनत्वस्य च ज्ञापितत्वात् पुनः इन्द्रियेभ्यः परं मनः इत्यादिना भगवदाधिक्यज्ञापनं व्यर्थम्? इति शङ्काम् अभ्यासस्य प्रयोजनोक्त्या वारयति– पुनरिति ॥ ज्ञानपूर्वं ज्ञापनपूर्वम् । ज्ञाने ज्ञापने। तारतम्यज्ञापनपूर्वकं भगवतः सर्वाधिक्यज्ञापने सर्वागमानां तात्पर्यम् इत्यस्य प्रमितत्वे भवेदिदं तात्पर्यकल्पनम्, तदेव कुतः? इत्यतस्तत्र प्रमणमाह– तारतम्येति ॥८॥खण्डार्थः</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-65" id="VyasatirthaVivarana-65" data-parent-verse="KKN_C02_S03_V08" data-covers-verses="KKN_C02_S03_V06 KKN_C02_S03_V07 KKN_C02_S03_V08 KKN_C02_S03_V09 KKN_C02_S03_V10 KKN_C02_S03_V11 KKN_C02_S03_V12 KKN_C02_S03_V13 KKN_C02_S03_V14 KKN_C02_S03_V15 KKN_C02_S03_V16"><div class="teeka-body">तं ज्ञात्वा मुच्यते इत्युक्तं मोक्षसाधनं भगवज्ज्ञानं न चक्षुरादिनाऽनायाससाध्यम् , किन्तु? श्रवणाद्युपोद्बलितमनसैव इत्याह– न सन्दृश इति ॥ सन्दृशे सम्यग् ज्ञानाय अस्य रूपं न तिष्ठति। तदेव विशदयति– न चक्षुषेति॥ अन्यैरपीन्द्रियैरेनं न गोचरयति इति शेषः । चक्षुराद्यगोचरश्चेत् कस्य गोचरः? इत्यत आह– हृदेति ॥ हृदा भक्तियुक्तेन मनसा । मनीषा मनीषया । ज्ञानरूपो वा भगवान् अभिक्लृप्तो विषयीकृतो भवतीत्यर्थः ॥९॥भाष्यार्थः चक्षुराद्यगोचरं भगवद्रूपम् इत्ययुक्तम् ? मत्स्यादेश्चक्षुरादिगोचरत्वाद्, इत्यतस्तद् व्याचष्टे– प्रादुर्भावानिति ॥ ननु मा भून्मूलरूपज्ञानम्, चक्षुरादिजन्यावतारज्ञानेन मुक्तिर्भविष्यति । तथा च श्रवणादिवैयर्थ्यम्? इत्यत आह– प्रादुर्भावानपीति ॥ इन्द्रियैर्दृष्ट्वा इति शेषः ॥९॥खण्डार्थः</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-66" id="VyasatirthaVivarana-66" data-parent-verse="KKN_C02_S03_V09" data-covers-verses="KKN_C02_S03_V06 KKN_C02_S03_V07 KKN_C02_S03_V08 KKN_C02_S03_V09 KKN_C02_S03_V10 KKN_C02_S03_V11 KKN_C02_S03_V12 KKN_C02_S03_V13 KKN_C02_S03_V14 KKN_C02_S03_V15 KKN_C02_S03_V16"><div class="teeka-body">हृदा मनीषी मनसा हरिं पश्यति इत्युक्तम् । तत्र अभ्यर्हितं साधनं किम्? इत्यतः प्रत्याहारसिद्धं धारणादिरूपं ध्यानमेवेत्याह– यदेति॥ ज्ञानानि ज्ञानकारणानि । परमां गतिं परमज्ञानसाधनम् ॥१०॥ननु कथं धारणायाः परमगतिसाधनत्वम् ? ध्यानसमाधिलक्षणयोगस्यैव तत्त्वाद्, इयतः स्थिरधारणायाः ततोऽतिविशेषाभावाद् इत्याह– तामिति॥ अनतिविशेषत्वमेव विशदमाह– अप्रमत्त इति ॥ योगस्य विषयमाह–योग इति ॥११॥भाष्यार्थः योगः प्रभवाप्ययौ हि इति सामानाधिकरण्यप्रतीतिमपेक्षितप्रक्षेपेण वारयति– प्रभवेति ॥ ननु जगतः प्रभवाप्ययध्यानं कथं योगः ? तस्येश्वरासम्बन्धित्वाद्, इति शङ्काम् अपेक्षितपूरणेन वारयति– भगवत इति ॥ सकाशाद् भवन्तौ पूरणीयम् । प्रति हि योग इति सम्बन्धः॥११॥खण्डार्थः न चक्षुषा पश्यति इत्युपलक्षणत्वेनोक्तं विशदयति– नैव वाचेति॥ तर्हि केनोपलभ्यते तद्? इत्यतो व्यतिरेकेणाऽह– अस्तीति ॥ अस्तीति ब्रुवतो गुरोः अन्यत्र तेन विना इत्यर्थः॥१२॥गुरूपलभ्योऽपि भगवान् प्रसन्नेन स्वेनैव इत्याह– अस्तीत्येवेति॥उभयोस्तत्त्वभावेन तत्त्वभावनकर्त्रा प्रसन्नेन भगवतेति यावत् । अस्तीत्येवोपलब्धव्यो ज्ञातव्यः ॥१३॥भाष्यार्थः परमात्मा अस्ति इत्यनेन सन्मात्रम् इत्येव बोद्धव्यः इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन्नस्तीत्यादि व्याचष्टे– अधिक इत्यादिना ॥ अनाधिक्यं जानतां सकाशात् ॥ ननु तत्प्रसादादेवाऽधिक्यज्ञानम्, प्रसादश्च आधिक्यज्ञानाद् इत्यन्योन्याश्रयता? इत्यतो व्यक्तिभेदान्न दोष इत्याह– अनादीति ॥ ननु अनादिकालादाधिक्यं जानतस्तज्ज्ञानं भवे भवे पुनर्वृद्धिमेति इत्ययुक्तम् ? अनादितस्तद्रहितानामपि पश्चाज्जायमानत्वाद्, इत्यत आह– येषामिति ॥ ननु कथमेतत् ? अस्मासु पश्चाद्भाविनस्तज्ज्ञानस्यानुभवसिद्धत्वाद्, इत्यत आह– अभिभूतमिति ॥१२-१३॥खण्डार्थः ननु आधिक्यज्ञानाद् भवन् भगवत्प्रसादो न फलम्; किन्तु? फलहेतुः, अतस्तत्फलं किम् ? इत्यतो मोक्ष इत्याह– यदेति ॥१४॥भाष्यार्थः तत्सर्वकामप्रहाणप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– अन्तःकरणेति ॥१४॥खण्डार्थः हार्दकामत्यागश्च कदा भवति? इत्याकाङ्क्षायां तत्कारणाविद्या-अहङ्कारकर्मणाम्, हृदयग्रन्थीनां यदा प्रहाणिर्भवति तद् इत्याह– यदेति ॥१५॥भाष्यार्थः तद्व्याचष्टे– मिथ्येति ॥ अनुशासनं निष्कामकर्म-श्रवण-मनन-ध्यान-कर्तव्यप्रतिपादकं शास्त्रम् ॥१५॥एवं मोक्षबोधिकां ब्रह्मविद्यां निरूप्य ज्ञानिनश्चरमदेहान्निष्क्रमणेऽवश्यं पूर्वं ध्येयं मार्गमाह– शतमित्यादिना ॥१६॥</div></div>

=== व्यासतीर्थीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VyasatirthaVivarana-68" id="VyasatirthaVivarana-68" data-parent-verse="KKN_C02_S03_V17" data-covers-verses="KKN_C02_S03_V17 KKN_C02_S03_V18 KKN_C02_S03_V19"><div class="teeka-body">‘अनन्यप्रोक्ते गतिरत्र नास्ति’ इत्यादौ निरूपितं भेदज्ञानमेव अपवर्गसाधनमित्याह– अङ्गुष्ठेति ।। ‘तं जीवं देहाद् भेदेन विजानीयाद्’ इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– शरीरभूत इति ।। जीवस्य शरीरतया भगवदधिष्ठितत्वं तद्वशत्वं च कुतः ? येन तयोर्भेदं प्रतीमः, इत्यत आह– यस्येति ।। नन्वथापि शरीराज्जीवस्यैव भेद उच्यते; न जीवाद् भगवतः? तज्ज्ञापकाभावाद्, इत्यत आह– जनानामिति ।। ‘च’शब्देन ‘यस्याऽत्मा शरीरम्’ इत्युक्तं बाह्यं च ज्ञापकं समुच्चिनोति।नन्वत्र जीवस्यैव शरीराद् भेद उच्यते? भगवतोऽङ्गुष्ठमात्रत्वाभावाद्, इत्यत आह– देहेति ।। अस्तु अत्रोच्यमानो भगवान् । तस्य शरीरादेव भेदोऽत्रोच्यते? इत्यत आह– संसारीति ।। अभेदो ‘भगवतः’ इति शेषः । येन ‘संसारिशरीराद् भगवतो भेद उच्येत’ इति वाक्यशेषः। ‘सत्यं भगवतः संसारिशरीरादभेदः केनापि वादिना नाङ्गीकृत इति’, लोकसिद्धोऽभेदः स्वाच्छरीराद् इति निषिध्यते? इत्यत आह– न चेति।। ‘भगवतः संसारिशरीरादभेद’ इति शेषः । भगवतो जीवाद् भेदे जनानां हृदये निविष्ट इत्युक्तामुपपत्तिं स्फुटयति– जनानामिति ।। जनानां हृदये निविष्ट इति षष्ठ्या ‘निविष्टस्य भगवतो जीवाद् भेदप्रतीतेः’इत्यर्थः। ‘इतोऽप्यत्र जीवो देहात् पृथगुच्यत इति न’ इत्याह– न जीव इति।।‘बालाग्रशतभागस्य शतधा भेदितस्य च ।भागो जीव इति ज्ञेयः स चाऽनन्त्याय कल्पते।।’ इति श्रुतेर्न जीवोऽङ्गुष्ठमात्रः ।।अवान्तरप्रमेयमुपसंहरति– अत इति ।। अतो जनानां हृदय इत्याद्युक्तोपपत्तेः । उक्तः ‘अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषोऽन्तरात्मा’ इत्यत्र ।मुमुक्षुश्चेद् भगवत उक्तान् शोकरहितत्वाद्यभावगुणान् मुक्तामुक्तप्रेरकत्वादि-भावगुणांश्च जानीयाद् इत्युक्तम् अर्थम् उपलक्षणत्वेनावधारयन्नुपसंहरति– तं विद्यादिति ।। आदरार्थोऽभ्यासः ।।१७।।एवं वेदपुरुषो नचिकेतसे मृत्युप्रोक्तां ब्रह्मविद्यामनूद्य तन्निष्ठावतस्तस्य फलमाह– मृत्युप्रोक्तामिति ।। एवम् अन्यस्यापि तन्निष्ठस्य तत्फलमतिदिशति– अन्योऽपीति ।। अन्योऽपि अध्यात्मवित् सोऽप्येवमेव इति योज्यम् । उपनिषत्प्रतिपादितमर्थमुपसंहरति– अतः सर्वोत्तम इति ।। अतः प्राधान्येनाग्निष्टोमपूज्यत्वाद्, मुक्तामुक्तनियामकत्वाद्, जगत्सृष्ट्यादिकर्तृत्वात्, शोकादिसकलदोषराहित्याद् विष्णुः एव सर्वोत्तमः इति सिद्धम् इत्यर्थः ।।१८।।मङ्गलावसानस्य प्रचयादिहेतुत्वाद् अवसानेऽपि तद् आचरणीयम् इति द्योतयन्, यत्प्रसादाद् यत्प्रीत्यै भाष्यमुपक्रम्य समापितवान् तमेवान्तेऽप्युपश्लोकयन् प्रणमति– नम इति ।। प्रभविष्णवे प्रभवनशीलाय । इत्यशेषमतिमङ्गलम् ।।इति श्रीमदानन्दतीर्थभगवत्पादाचार्यविरचितस्य काठकोपनिषद्भाष्यस्य टीका जयतीर्थपूज्यचरणशिष्यव्यासतीर्थविरचिता सम्पूर्णा ।।</div></div>
<div class="gra-qe-footnotes gr-notes-imported">
<ol>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-2" data-gra-type="pathantara">1पराःअ.१,व.३,श्लो.१०</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-3" data-gra-type="pathantara">2परःअ.१,व.३,श्लो.१२</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-4" data-gra-type="pathantara">3तिष्ठतिअ.२,व.१,श्लो.१२</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-5" data-gra-type="pathantara">4वामनमासीनम्अ.२,व.२,श्लो.०३</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-6" data-gra-type="note">5जग्धव्यम्'जग्धव्यम्'इत्यार्षः प्रयोगः । पाणिनीयव्याकरणरीत्या 'अद'धातोः 'क्त'प्रत्यये परतः 'जग्धम्' इति भवति । 'तव्य'प्रत्यये तु 'अत्तव्यम्' इत्येव रूपम् ।</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-53" data-gra-type="locus">6विद्वान्तै.आ.३.१.३</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-54" data-gra-type="locus">7उवाच१.१.१४</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-73" data-gra-type="locus">8विभूतिभिःभाग.२.९.१३</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-74" data-gra-type="locus">9विचक्रमाणस्त्रेधोरुगायःऋ.सं.१.१५४.१.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-75" data-gra-type="locus">10व्यवस्थितःमहानारायण.९.१२</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-76" data-gra-type="locus">11वामनमासीनम्२.२.३</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-104" data-gra-type="locus">12पराः१.३.१०</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-105" data-gra-type="locus">13योनिमन्ये२.२.७</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-106" data-gra-type="pathantara">14मरणस्याप्रकृतत्वाद्‘अनुपक्रान्तत्वाद्’ पा.।</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-170" data-gra-type="locus">15अध्यात्मयोगेन१.२.१२</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-213" data-gra-type="locus">16प्रवक्ष्यामि२.२.६</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-214" data-gra-type="locus">17प्रपद्यन्ते२.२.७</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-215" data-gra-type="locus">18सुप्तेषु२.२.८</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-216" data-gra-type="locus">19जीवम्२.१.५</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-268" data-gra-type="locus">20मात्रामुपजीवन्तिबृ.६.३.३२(ज्योतिर्ब्राह्मणम्)</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-326" data-gra-type="locus">21ह्यर्थाः१.३.१०</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-327" data-gra-type="locus">22भूतेभिर्व्यजायत२.१.६</li>
</ol>
</div>

[[Category:Sanskrit Documents]]
[[Category:Katha]]

Katha/Vyakhya/VedeshatirthaVivarana

2026-09-27T17:49:34Z

Chandrashekars: Automated update via color-coded pipeline

<div class="gr-doc-title" data-parent-doc="Katha">श्रीवेदेशतीर्थविरचितविवरणम्</div>
<div class="gr-back-to-moola">[[Katha|← मूलम्]]</div>
__TOC__

=== श्रीवेदेशतीर्थविरचितविवरणम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-2" id="VedeshatirthaVivarana-2" data-parent-verse="KKN_C01_S01_V01" data-covers-verses="KKN_C01_S01_V01 KKN_C01_S01_V02 KKN_C01_S01_V03"><div class="teeka-body">प्रणम्य वामनं देवं श्रियं मध्वं गुरूंस्तथा ।काठकोपनिषद्भाष्यव्याख्यानं क्रियते मया ॥इह हि विषयविरक्तस्य शमदमादिमतो मुमुक्षोरधिकारिण आत्यन्तिकानिष्टनिवृत्तीष्टप्राप्तिहेतुभगवत्स्वरूपज्ञापनाय प्रवृत्ताऽपि काठकोपनिषद् अन्यथाव्याख्यानावरुद्धत्वेन न तज्ज्ञापनसमर्थेति मन्यमानो भगवान् आनन्दतीर्थमुनिस्तां यथावत् व्याचिख्यासुः प्रारिप्सितपरिसमाप्त्यादिप्रयोजनतया शिष्टाचारावगताम् एतदुपनिषत्प्रतिपाद्यदेवताप्रणतिं शिष्यशिक्षणार्थम् आदौ निबध्नाति– नम इति ॥ भगवते ऐश्वर्यादिषड्गुणसम्पन्नाय तस्मै वेदादिप्रसिद्धाय वामनाय नम इति परोक्षतो नमस्कृत्य, अपरोक्षतोऽपि नमस्करोति- ते वामनाय नमो नम इति। अपरोक्षीकृते भगवद्रूपे भक्त्यतिशयद्योतनाय नमो नम इति द्विरुक्तिः । नम्यत्वोपपादकविशिष्टत्वोपपादनाय सर्वतः परमाय इत्युक्तम् । सर्वतः इन्द्रियादेरव्यक्तान्तात् सर्वतः । परमत्वं च न राजादिवन्मन्तव्यमित्याह– सर्वेति ॥ सर्वतःपरमस्योपासनार्थं न दूरे गन्तव्यमिति वाऽऽह– सर्वेति ॥ उपनिषत्प्रतिपाद्यभगवन्मूर्तिकथनम्–वामनायेति ॥ वक्ष्यते च ईशानो भूतभव्यस्य इत्यादिना ऐश्वर्यादिरूपं भगवत्त्वम् । ब्रह्मजज्ञम् इत्यत्र ब्रह्मजइत्यनेन वेदादिप्रसिद्धत्वम् । इन्द्रियेभ्यः परा ह्यर्थाः इत्यादिना सर्वतः परमत्वम् । विद्धि त्वमेतं निहितं गुहायाम् इत्यादिना सर्वप्राणिहृदिस्थत्वम् । मध्ये वामनमासीनम् इत्यनेन वामनत्वं च ज्ञातव्यम् ।ननु ऋषिदेवताच्छन्दोब्राह्मणपरिज्ञान एव विद्या फलति। अन्यथाऽनर्थोक्तेः। तथा हि श्रुतिः - यो ह वा अविदितार्षच्छन्दो-दैवतब्राह्मणेन इत्यादि। ततः तद् अत्र वक्तव्यम् इति चेत्, सत्यम्। वामनाय इत्यनेन देवतोक्तैव। यमादेः स्पष्टं ऋषित्वावगमाद्, अक्षरपरिगणनया छन्दःपरिज्ञानसम्भवात् । विनियोजकवाक्यपर-ब्राह्मणपदोपलक्षितार्थज्ञानस्य व्याख्यानादेव सम्भवात् तदनुक्तिरिति ।अत्र वामनस्य विषयत्वोक्त्यैव यत् परैरुक्तम् - 'अस्या विद्यायाः परब्रह्म प्रत्यगात्मभूतं विषयः इति तद् अपि परास्तम् । यथा चैतत् तथा वक्ष्यत्याचार्यः स्वयमेव । अत्र उशन् ह वै वाजश्रवसः इत्याख्यायिका विद्याप्रशंसया श्रोतॄणां श्रद्धाऽतिशयजननार्थम् । स्मर्यते हि श्रद्धादीनां तत्त्वज्ञानहेतुत्वम्- श्रद्धावान् लभते ज्ञानम्' इति ॥ननु स्वर्गे लोके न भयं किञ्चनास्ति इत्यादिना स्वर्गलोकं प्रशस्य स त्वमग्निं स्वर्ग्यमध्येषि मृत्यो इत्यत्राग्नेः स्वर्गसाधनत्वमुच्यते तदयुक्तम्। अग्निमात्रस्य स्वर्गसाधनत्वेऽकृताग्निचयनस्यापि स्वर्गप्राप्त्यापत्तेः। न च योऽग्निं नाचिकेतं चिनुते इति यजुर्वेदोक्तिबलाद् अत्राप्यग्निचयनस्यैव स्वर्ग्यत्वं विवक्षितमिति वाच्यम् । अग्निचयनस्यापि स्वर्गमात्रं प्रति हेतुत्वसम्भवेऽपि स्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्ते इत्युक्तस्य स्वर्गप्राप्त्यनन्तरं मोक्षं प्रति हेतुत्वस्यानुपपत्तेः । तमेवं विद्वान् इत्यादिश्रुतिविरोधाद्, इत्यतः प्रमाणेन तद् व्याचष्टे – अग्नाविति ॥ अत एव नाग्निचयनमात्रेण पूर्यत इति भावेन य एवं विद्वांश्चिनुते नाचिकेतम् इत्युत्तरत्र, य उ चैनमेवं वेद इति शाखान्तरेऽप्युक्तमिति भावः । त्रिशश्चयीत इति सम्बन्धः। त्रिनाचिकेतः इत्यादिप्रयोगात् त्रिशः इत्युक्तम् । तत्र भयातिगः इत्यनेन स्वर्गे लोके न भयं किञ्चनास्ति इत्यस्य तात्पर्यमुक्तम्।न तत्र त्वम् इति स्वर्गलोके मृत्योरभाव उक्तः, स न युक्तः? पुनरावृत्तिसद्भावेन सर्वथा मरणाभावायोगाद् इत्यत उक्तम्– उष्य मन्वन्तरं कालमिति ॥ तथा च मन्वन्तरकालपर्यन्तं न तत्र त्वम् इति व्याख्येयमिति भावः । स्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्ते इत्यस्यार्थमाह– अमृतत्वमिति॥ मोक्षमित्यर्थः । ब्रह्मणा सहैव मोक्षप्राप्तेः स्वर्गप्राप्त्यनन्तरमेव तदभावात् क्रमाद् इत्युक्तम् । एतेन- स्वर्गलोका अमृतत्वम्= अमरणतां= देवत्वं भजन्ते इत्येतद् अपव्याख्यानम् इत्युक्तं भवति। प्राप्तस्वर्गलोकानां सर्वथा मरणाभावस्य बाधात् । मन्वन्तरादिकालमात्रवासित्वं चेन्न तत्र त्वम् इत्यनेनैव गतार्थत्वात् । अमरणतां= देवत्वं भजन्ते इत्यर्थ इति चेद्, न। तस्य योग्यतामात्रसाध्यत्वेन कर्ममात्रस्य तदभावात् । मोक्षोऽपि योग्यमात्रसाध्य एवेति चेत्; सत्यम् । अग्नौ विष्णुं सदा ध्यायन् इति समाख्याबलान्मोक्षयोग्यपरत्वस्य कल्पनात्। न च तथा त्वत्पक्षे किञ्चिज्ज्ञापकमस्ति, इति ॥ननु उशन् ह वै वाजश्रवसः इत्यादि प्रथमत एवाव्याख्याय, मध्यमवाक्यं किमर्थम् आदौ व्याख्यायते ? न च स्पष्टत्वात् तद् उपेक्ष्येदं वाक्यं व्याकृतम् इति वाच्यम् । उत्तरत्राऽदितोऽपि व्याख्यानात् । उच्यते- शङ्करेण हि स्वभाष्ये अथ काठकोपनिषद्वल्लीनां सुखार्थप्रतिबोधनार्थम् अल्पग्रन्थावृत्तिरारभ्यते इति प्रतिज्ञाय, उपनिषच्छब्दार्थविचारः कृतः । उपनिषद् इति उप-निपूर्वस्य सदेर्विशरण-गत्यवसादनार्थकस्य क्विप्प्रत्ययान्तस्य रूपम् । उपनिषद् इति व्याचिख्यासितग्रन्थप्रतिपादितवेद्यवस्तुविषया विद्या उच्यते । कस्मात्? ये मुमुक्षवोऽपि दृष्टानुश्राविकविषयवितृष्णाः सन्त उपनिषच्छब्देन वाच्यां वक्ष्यमाणलक्षणां विद्यामुपगम्य तन्निष्ठतया निश्चयेन शीलयन्ति तेषाम् अविद्यादेः संसारबीजस्य विशरणाद्= विनाशाद् ब्रह्मविद्या उपनिषद् इत्युच्यते । तथा च वक्ष्यते- निचाय्य तं मृत्युमुखात् प्रमुच्यते इति। 'पूर्वोक्तविशेषणान् मुमुक्षून् एतद् ब्रह्म गमयति इति गमयितृत्वेन योगेन वा ब्रह्मविद्या उपनिषद्इत्युच्यते । तथा च वक्ष्यति– ब्रह्मप्राप्तो विरजोऽभूद् विमृत्युः इति । लोकादिर्ब्रह्मजो योऽग्निस्तद्विषयाया विद्याया द्वितीयेन वरेण प्रार्थ्यमानायाः स्वर्गलोकफलप्राप्तिहेतुत्वेन गर्भवासजन्मजराद्युपद्रवसम्बन्धस्य लोकान्तरे पौनःपुन्येन प्रवृत्तस्यावसादयितृत्वेन शैथिल्यापादनेन योगेन साऽपि विद्योपनिषद् इत्युच्यते । तथा च वक्ष्यति– स्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्ते' इत्यादीनि ॥तदेतद् दूषयितुं स्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्ते इति वाक्यतात्पर्यम् आदावेवोक्तम् । तथा हि- यद् उक्तं लोकादिर्ब्रह्मजो योऽग्निः इत्यादि तद् अयुक्तम् । स्मृतिसमाख्यया द्वितीयवरेण प्रार्थ्यमानाया अपि विद्याया अग्निस्थविष्णुविषयतया तस्या अपि मोक्षहेतुत्वेन स्वर्गमात्रहेतुत्वाभावात्। किञ्च उपनिषद् इति ग्रन्थप्रतिपादितवेद्यवस्तुविषया विद्या उच्यते इत्यसत्। विद्यायाम् उपनिषच्छब्दप्रयोगादर्शनात् । सर्वासु शाखास्वारणमावर्तयेद् आरणमावर्तयेद्, उपनिषदमावर्तयेद्, उपनिषदमावर्तयेद् इत्यादिश्रुतौ उपनिषदमधीमहे अध्यापयामः इति लौकिकव्यवहारे उपनिषच्छब्दस्य ग्रन्थ एव प्रयोगाच्च । न च संसारहेत्वविद्यादि-विशरणादेर्धात्वर्थस्य ग्रन्थमात्रेऽसम्भवाद्, विद्यायां च सम्भवाद् विद्यायामेवोपनिषच्छब्दो मुख्यः; ग्रन्थस्य तु तादर्थ्येन तच्छब्द इति वाच्यम्। ग्रन्थस्यापि ज्ञानद्वाराऽविद्यानिवृत्त्यादिहेतुत्वसद्भावात् । न हि यत्र प्रयोगो वर्तते तत्र शब्दोऽमुख्यः, यत्र तु स नास्ति तत्र मुख्यः इति दृष्टचरम् इति ।एवं परकीयादिभाष्यनिरासाय स्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्ते इति वाक्यमादौ व्याख्याय, इदानीम् अप्रतिपत्ति-विप्रतिपत्तिनिरासायाऽदित एव व्याचक्षाणस्तावद् उशन् ह वै इति प्रथमवाक्यं प्रमाणेनैव व्याचष्टे– इच्छन्निति ॥ उशन् इत्यस्यार्थः– इच्छन्निति ॥ वश=इच्छायाम् इति धातोः, वकारस्योकारः । उश= इच्छायाम् इत्येव वा धातुः। उक्तं च– उश इच्छा प्रकीर्तिता इति । वश= कान्तौ, कान्तिरिच्छा इति वा । स्वर्गलोकमिच्छन् इत्यन्वयः । स्वर्गलोकम् इति श्रुतौ शेषोक्तिः ।वाजश्रवोनप्ता इत्यनेन ' वाजश्रवा इति कश्चिदृषिः, तस्यापत्यं वाजश्रवसः इति व्याख्यानमसद् इत्युक्तं भवति । सर्ववेदसम् इत्यस्यार्थः– सर्वस्वदक्षिणामिति ॥ उद्दालको नामतः । कथं तर्हि औद्दालकिः इत्युत्तरत्र प्रयोगः ? उद्दालक एवौद्दालकिः इति व्याख्यानात् । यद्वा- एतत्पितुरपि उद्दालक इति नाम । अतो नानुपपत्तिः। सर्ववेदसं ददौ इत्येतदनन्तरम् अध्याहार्यमाह– ददाविति॥ निरिन्द्रियाः' इति वक्ष्यमाणविशेषणोपलक्षणम् । अन्यथा दक्षिणासु नीयमानासु कुमारस्य श्रद्धाप्रवेशे कारणाभावप्रसङ्गः । पीतोदका इत्याद्यनुवादासम्भवश्चेति भावः ॥ननु सर्वस्वदक्षिणादानावसरे देयकोटौ प्रवेशाभावात् तात कस्मै मां दास्यसि इति वचने किं निमित्तम्? इत्यतस्तदभिप्रायमाह– मामिति॥ ते त्वया ईदृशा ईदृश्यो गावो न दातव्याः । न चैवं गोदानप्रतिज्ञाभङ्गः। मां दत्त्वाऽपि तस्याः पूरणीयत्वादित्यर्थः । स होवाच पितरम् इत्यस्यार्थः – उवाचेति ॥ तं होवाच मृत्यवे त्वा ददानि इति वाक्यस्य यथाश्रुतमात्रार्थप्रतीतिनिरासायाभिप्रेतमर्थमाह– तमिति ॥ त्वं म्रियस्व । मृत्वा मृत्योर्गृहान् गच्छ । तदपि प्रवसन्तं मृत्युं प्रति गन्ताऽसि । तस्य गृहे तिस्रो रात्रीरनश्नन्नेव वसताद् इत्यादि शशाप इत्यर्थः ।तथा चोक्तं यजुर्वेदकाठके – 'स होवाच । तात कस्मै मां दास्यसीति। द्वितीयं तृतीयम् । तं ह परीत उवाच मृत्यवे त्वा ददानीति । परेहि मृत्योर्गृहान् मृत्यवे त्वाऽदामिति । तं वै प्रवसन्तं गन्ताऽसीति होवाच।तस्य स्म तिस्रो रात्रीरनश्नन् गृहे प्रवसतात् । स यदि त्वा पृच्छेत् कुमार कति रात्रीरवात्सीरिति तिस्र इति प्रतिब्रूतात् । किं प्रथमां रात्रिमाश्ना इति प्रजां त इति । किं द्वितीयामिति पशूंस्त इति । किं तृतीयामिति साधुकृत्यां त इति इति । एवं चात्र श्रुतौ मृत्यवे त्वा ददानि इति उपलक्षणम् । अत एव शाखान्तरोक्तस्यापि संग्रहाभिप्रायेणैव तं शशाप' इति सामान्येनोक्तम् ॥</div></div>

=== खण्डार्थः ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-4" id="VedeshatirthaVivarana-4" data-parent-verse="KKN_C01_S01_V01" data-covers-verses="KKN_C01_S01_V01 KKN_C01_S01_V02 KKN_C01_S01_V03"><div class="teeka-body">ततश्च उशन् ह वा इत्यादेरेवमक्षरयोजना – उशन् स्वर्गलोकमिच्छन् वाजश्रवसो नप्ता वाजश्रवोनप्ता सर्ववेदसं सर्वस्वदक्षिणां ददौ । ह वा इति निपातौ वृत्तार्थस्मरणार्थौ । निरिन्द्रिया गाश्च ददौ इति शेषः । तस्य ऋषेर्नचिकेता नाम पुत्र आस ह किल । तं सन्तं कुमारं तासु गोषु दक्षिणासु नीयमानासु दक्षिणात्वेन दीयमानासु सतीषु श्रद्धा पितुर्हितकामप्रयुक्तास्तिक्यबुद्धिः आविवेश । ह इत्याश्चर्ये । कुमारस्यापि श्रद्धा जातेति ॥ १ ॥स आविष्टश्रद्धो नचिकेता एवम् अमन्यत, कथम्? पीतमेव, न तु पातव्यम् उदकं याभिस्ताः पीतोदकाः, जग्धं= भक्षितमेव, न तु भक्षणीयं तृणं यासां ता जग्धतृणाः, दुह्यत इति दोहः= क्षीरं, दुग्धमेव दोहः, न तु दोह्यमस्ति यासां तास्तथोक्ताः, निरिन्द्रियाः चक्षुःपादादीन्द्रियशून्याः, अप्रजननसमर्था वा या गावः ता ददत् प्रयच्छन् यः पुरुषः स ये ते प्रसिद्धा अनन्दा नाम लोकास्तान् गच्छति इति। अत्र प्रामादिकैकगोदानव्यावृत्त्यर्थं पीतोदका इत्यादि बहुवचनम् । नन्वन्यत्र अनन्दशब्दस्तमःपरतया व्याख्यातः । यथोक्तम्– नित्यदुःखस्वरूपत्वाद् अनन्दं तत् तमो मतम्' इति । तत् कथम् एतादृग्गोदानमात्रेण तमःप्राप्तिः? इति । सत्यम्, अत्रापि गोदानकर्तुस्तमोयोग्यत्वेऽनन्दशब्दस्य तमःपरत्वम्, अन्यथा तादृगनित्यनरकपरत्वम् इत्यङ्गीकाराद् इति ॥ २ ॥एतादृशगोदानकर्तुरेवमनर्थः । अयं च तादृशीरेव गाः प्रयच्छति। अतोऽस्यानर्थो भविष्यति । पुत्रेण च सता मया स परिहर्तव्य इति मन्यमानः स कुमारो मां दत्त्वाऽपि ते न गावो दातव्या ईदृश्य इति भावेन पितरमुवाच । किमिति ? हे तात मां कस्मै दास्यसीति । एवमुक्ते बालकत्वाद् यत्किञ्चिद् वदतिइति मन्यमानेन पित्रोपेक्ष्यमाणः स द्वितीयं तृतीयं द्विवारं त्रिवारमप्येवमेवोवाच ।नायं बालकस्वभाव इति मत्वा क्रुद्धः सन् तं कुमारं प्रति उवाच। किमिति? त्वा त्वां मृत्यवे यमाय दास्यामीति त्वं म्रियस्वेति शशाप। उपलक्षणमेतद्- 'मृत्वा मृत्योर्गृहान् गच्छ । तदाऽपि प्रवसन्तं मृत्युं प्रति गन्ताऽसि । तस्य गृहे तिस्रो रात्रीरनश्नन्नेव वसतात् । स देशान्तराद् आगतो यमो यदि त्वां पृच्छेत्- कुमार! कति रात्रीरवात्सीः ? इति । तदा तिस्रः इति प्रतिब्रूयात् । किं प्रथमरात्रावाश्नाः ? इति यदि पृच्छेत्, तदा ते प्रजाम् इति प्रतिब्रूतात् । किं द्वितीयरात्रावाश्नाः ? इति पृच्छेत् तदा पशूंस्ते इति प्रतिब्रूयात् । किं तृतीयरात्रावाश्नाः ? इति पृच्छेत् साधुकृत्यां ते इति प्रतिब्रूताद्' इति शशाप इति ग्राह्यम् । एतादृशं पुत्रं प्रत्यपि साक्षात् पिताऽप्येवमुक्तवान् इति आश्चर्यद्योतनाय ह इत्युक्तम् ॥ ३ ॥</div></div>

=== वेदेशीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-6" id="VedeshatirthaVivarana-6" data-parent-verse="KKN_C01_S01_V04" data-covers-verses="KKN_C01_S01_V04 KKN_C01_S01_V05 KKN_C01_S01_V06 KKN_C01_S01_V07"><div class="teeka-body">यथाश्रुते सङ्गत्यदर्शनाद् वैश्वानरः प्रविशति इत्यतः प्रागध्याहार्यमाह– स जगाम इत्यादिना यमं सा इत्यन्तेन ॥ यमं प्रवसन्तम् इति शेषः। तं वै प्रवसन्तं जगाम इति शाखान्तरोक्तेः । अत एव यमस्य पत्न्या सम्पूज्यमानोऽपि इत्युक्तम् । अर्घ्यादिकं न जग्राह । पित्रा यमलोकं प्रति गत्वाऽपि तस्य गृहे त्रिरात्रं न भोक्तव्यम् इत्युक्तत्वात्। तथा चोक्तम्– तस्य स्म तिस्रो रात्रीः इत्यादि । हर अपहर इति प्रतीतिनिवारणाय हर वैवस्वतोदकम् इत्यस्यार्थमाह– उदकमाहरेति॥ इत्युक्तः इति इतिशब्दस्य पूर्वोत्तराभ्यां सम्बन्धः। अनेन- ' वैश्वानरः इत्यादिकं यम-अमात्यादिकानां वचनम्' इत्येतद् अपव्याख्यानमित्युक्तं भवति ॥(वे.खं ) एवं शप्तः पुत्र आह– बहूनामिति ॥ यद्यप्यहमद्य बहूनां पुरुषाणां मध्ये प्रथमो मुख्यःसन् यमम् एमि वर्तमानसामीप्याद् वर्तमानव्यपदेशः । एवं बहूनां पुरुषाणां मध्यमः सन् वा यमम् एमि। तथाऽपि यमो मया यत् करिष्यति तत् कर्तव्यं यमस्य किंस्वित् किमेव? न किमपि । तथा च व्यर्थमेव त्वदीयं दानमिति भावः । अप्रयोजकतया गमने त्वया न तस्य प्रयोजनम् ? इत्यत उक्तम्– प्रथमः सन् एमीति ॥ मुख्यत्वेनाऽगतस्य शुश्रूषाद्यनङ्गतया न तस्य त्वया प्रयोजनम्? इत्यत उक्तम्– मध्यमः सन्निति ॥ तच्छुश्रूषकाणां नियतत्वेन तन्मध्ये मम प्रवेशायोगादिति भावः ॥ ४ ॥त्वदीयं दानं व्यर्थं भवति इत्येव मम क्लेशः; न तु मम मरणं दत्तमिति । देहिनां मरणस्य नियतत्वाद् इति भावेनाऽह– अनुपश्येति ॥ हे पितः! त्वं यथा पूर्वे देहिनः सर्वे मृता अभवन् तद् अनुपश्य विजानीहि । पूर्वेषां मृतत्वेऽप्यपरेषां मरणं कुतः? इति चेद्, यथा पूर्वे मृताः तथाऽपरे मरिष्यन्तीति प्रतिपश्य विजानीहि, देहित्वाविशेषादिति भावः । देहिनां मरणं नियतम् इत्येतमर्थं दृष्टान्तेन साधयति– सस्यमिवेति ॥ यथा सस्यं पच्यते परिपक्वं भवति, ततश्च जीर्यते । एवं मर्त्योऽपि जराऽऽदिना परिपक्वस्सन् नश्यतीत्यर्थः । न घटादिवत् देहिनः सर्वथा नाश इति लभ्यते सस्य दृष्टान्तकथनेन ।यद्वा- देहिनां मरणस्य नियतत्वेऽपि बाल्यावस्थायामेवेति नियमाभावाद् बालकस्य मम त्वया मरणं दत्तमित्यपि न क्लेश इति भावेनाऽह– सस्यमिवेति ॥ अवश्यम्भाविन्यर्थे का व्यथा! इति भावः । स बाल एवं पितृसन्निधावुक्त्वा तं प्रवसन्तं यमं प्रति जगाम । यमे प्रवासाय गते तद्गृहं प्रति जगामेति यावत् । अतस्तस्य पत्न्या सम्पूज्यमानोऽप्यर्घ्यादिकं न जग्राह । स च यमागमनमेवावेक्षमाणस्तस्य गृहे तिस्रो रात्रीरनश्नन्नेवोवास । ततो यमो लोकान्तरादागतः इति मध्ये वक्तव्यम् ॥५॥आगते तु यमे यमभार्या यमं प्रत्याह– वैश्वानर इति ॥ हे वैवस्वत! सूर्यस्य पुत्र! अतिथिर्ब्राह्मणः गृहिणां गृहान् वैश्वानरो अग्निः सन् प्रविशति । अतः तस्य अतिथिरूपवैश्वानरस्य एतां श्रुत्याद्युक्ताम् अर्घ्यादिरूपां शान्तिं शान्तिकारणं कुर्वन्ति । अन्यथा वैश्वानरेणेवातिथिना दाहः स्यात् । अतो अर्घ्यार्थम् उदकं हर आहर ॥ ६ ॥किञ्च- अनश्नन् ब्राह्मणो यस्य अल्पमेधसः पुरुषस्य गृहे वसति एतद् एतस्य आशाप्रतीक्षे अप्राप्तस्य प्राप्त्यर्थमिच्छा आशा, इदम् एतस्मिन् काले सिध्यति इति निश्चित्य तत्कालप्रतीक्षणं प्रतीक्षा, ते आशाप्रतीक्षे सङ्गतं सुहृत्सङ्गतं सूनृतां च साध्वीं वाणीम् इष्टापूर्ते इष्टापूर्तजन्यं फलं सर्वान् पुत्रपशूंश्च वृङ्क्ते छेदयति । अयं च मत्कृतां पूजाम् अगृह्णन्नेवाऽस्त इति ॥ ७ ॥</div></div>

=== वेदेशीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-8" id="VedeshatirthaVivarana-8" data-parent-verse="KKN_C01_S01_V08" data-covers-verses="KKN_C01_S01_V08 KKN_C01_S01_V09 KKN_C01_S01_V10 KKN_C01_S01_V11 KKN_C01_S01_V12 KKN_C01_S01_V13"><div class="teeka-body">नमस्तेऽस्तु ब्रह्मन् इत्यादिकं कस्य वचनम् इति न ज्ञायते। विशेषानुक्तेर्यमभार्यावचनम् इति च प्रतीयते । अत आह– इत्युक्त इति ॥ तथा चोक्तम्– नमस्ते अस्तु भवत इति होवाच इति । तमागत्य पप्रच्छ इति पूर्वं यमस्य प्रस्तुतत्वेन यमवाक्यमिदम् । किं तद्वरत्रयम् ? इत्यत आह– सौमनस्यमिति ॥ एवशब्दः चशब्दार्थो हरिम् इत्यनेन सम्बन्धः। इति तेन याचितम् इति शेषः । सौमनस्यं पितुः इत्यनेन शान्तसङ्कल्पः इत्यादिप्रथमप्रश्नवाक्यम्, यथा पुरस्ताद् भविता प्रतीतः इति परिहारवाक्यं चोक्ततात्पर्यकम्। नाचिकेताग्निं हरिम् इत्यनेन द्वितीयप्रश्न-प्रतिवचनयोरग्निमात्रविषयत्वम् असद् इत्युक्तं भवति । हरिं हरिज्ञानमित्यर्थः । एवमुत्तरत्रापि । येयं प्रेते विचिकित्सा इत्यादिप्रश्न-परिहारवाक्यतात्पर्यम् अन्यथाप्रतीतिनिरासायाऽह – मुक्ते स्थितमिति ॥ मृते स्थितम् इति क्वचित् पाठः ॥</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-9" id="VedeshatirthaVivarana-9" data-parent-verse="KKN_C01_S01_V12" data-covers-verses="KKN_C01_S01_V08 KKN_C01_S01_V09 KKN_C01_S01_V10 KKN_C01_S01_V11 KKN_C01_S01_V12 KKN_C01_S01_V13"><div class="teeka-body">स त्वमग्निं स्वर्ग्यम् इत्यादिद्वितीयप्रश्नपरिहारयोः श्रूयमाणः अग्निशब्दस्तदन्तर्गतभगवत्पर इत्युक्तम् । तत् केन निमित्तेन? इत्याशङ्कां परिहरन्, अनन्तलोकाप्तिम् इति वाक्यं प्रसिद्धाग्निपरम् इत्यन्यथाप्रतीतिनिरासाय स्मृत्यैव व्याचष्टे– अग्र्यत्वादिति ॥ अग्र्यत्वाद् अग्रे भवत्वाद्= उत्तमत्वादिति यावत् । अग्रशब्दात् सप्तमीसमर्थाद् भवार्थे निप्रत्यये रशब्दलोपश्चेति भावः ।</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-10" id="VedeshatirthaVivarana-10" data-parent-verse="KKN_C01_S01_V13" data-covers-verses="KKN_C01_S01_V08 KKN_C01_S01_V09 KKN_C01_S01_V10 KKN_C01_S01_V11 KKN_C01_S01_V12 KKN_C01_S01_V13"><div class="teeka-body">अनन्तलोकाप्तिम् इत्यस्यार्थमाह– लोक इति ॥ अनन्तस्य इत्यनुवादेन विष्णोः इति व्याख्यानम् । अनेन- अनन्तस्य लोक आप्यते येन सोऽनन्तलोकाप्तिः इति विग्रह इत्युक्तं भवति । अनन्तो लोक आप्यते येन सोऽनन्तलोकाप्तिः इत्यपि विग्रहं दर्शयति– नित्य इति ॥ नित्यो लोकः इत्यन्वयः । स्वरूपसतस्तस्य अनन्तलोकाप्तिसाधनत्वेऽपि प्रसङ्गात् तज्ज्ञानाद् इत्युक्तम्।एतेन- अनन्तलोकाप्तिम्=स्वर्गलोकफलप्राप्तिसाधनम् इति व्याख्यानम् अपास्तम्। स्वर्गलोकस्य अनन्तलोकत्वाभावात् । स्वर्गलोकोऽपि अनन्तस्य देशतोऽपरिच्छिन्नस्य लोको भवत्येव? इति चेद्, अथाप्यसाधारण्येनैव व्यपदेशाद्, अनन्तत्वाभावाच्चार्थान्तराङ्गीकारो युक्तः ।प्रतिष्ठाशब्देन धारकत्वमुक्तम् । प्रतिष्ठा धारकः पुमान् इति वचनात्।तत् कस्य धारकः? इत्यत आह– प्रतिष्ठेति ॥ निहितं गुहायाम् इत्यस्यार्थमाह– स विष्णुरिति ॥ एतेन निहितं गुहायाम् इत्यस्य विदुषां बुद्धौ प्रविष्टम् इति व्याख्यानमपास्तम् । किञ्च आत्माऽस्य जन्तोर्निहितो गुहायाम् इत्यादावुत्तरत्र आत्मनो जीवहृद्गुहानिहितत्वमेवोच्यते, त्वयाऽपि तथैव व्याख्यानात् । एवं च अत्रापि हृद्गुहानिहितत्वमेवोच्यते इति किं न व्याक्रियते ? न च अग्नौ तस्यासम्भवाद् एवं व्याख्यानमिति वाच्यम् । तत एव विष्णुपरत्वाङ्गीकारौचित्यात् । अन्यथा प्रायपाठविरोधादिति ॥लोकादिम् इत्यस्य लोकानाम् आदिं प्रथमशरीरत्वाद् इति व्याख्यानमसत् । अग्नेः प्रथमशरीरत्वे मानाभावात् । तत्तेजोऽसृजत इति श्रुतिरस्तीति चेद्, न । आत्मन आकाशः सम्भूतः इत्यपि विद्यमानत्वादिति भावेन व्याचष्टे– स एवेति ॥ त्रिभिरेत्य सन्धिम्, तरति जन्ममृत्यू, निचाय्येमां शान्तिमत्यन्तमेति इत्यादेस्तात्पर्यमाह– तं ज्ञात्वेति ॥(वे.खं) एवमुक्तो यमस्तं कुमारं पप्रच्छ- कुमार! कति रात्रीरवात्सीः इति । तिस्रः इति प्रत्युवाच । किं प्रथमां रात्रिम् आश्नाः? इति, प्रजां त इति; किं द्वितीयाम्? इति, पशूंस्त इति; किं तृतीयाम्? इति, साधुकृत्यां त इति इति शाखान्तरोक्तं ग्राह्यम् । एवं कुमारोक्तो यम आह– तिस्र इति ॥ हे ब्रह्मन्! नमस्यो नमस्कारार्हः अतिथिः त्वं यद् यस्माद् मे मम गृहे तिस्रो रात्रीरनश्नन्नेवावात्सीः वासम् अकार्षीः तस्माद् हे ब्रह्मन्! ते तुभ्यं नमोऽस्तु, मे मह्यं स्वस्त्यस्तु मङ्गलमस्तु प्रति तस्य प्रतीकाराय त्रीन् वरान् वृणीष्व ॥ ८ ॥एवमुक्तो नचिकेताः प्रथमं वरं वृणोति– शान्तसङ्कल्प इति ॥ मृत्यो! गौतमो गोतमगोत्रापत्यं मम पिता माऽभि मां प्रति वीतमन्युः विगत- कोपः, अत एव मदनिष्ठे शान्तसङ्कल्पः सुमनाः प्रसन्नमनाश्च यथा स्यात् । किञ्च त्वत्प्रसृष्टं त्वया प्रेषितं मां प्रतीतः स एवायं पुत्रः इति प्रत्यभिजानन् यथा अभिवदेत् सम्यग् वदेत् । एतत् पूर्वोक्तत्रयाणां वराणां मध्ये प्रथमं वरं वृणे ॥ ९ ॥एवमुक्तो यमस्तथा भवत्वित्याह– यथेति ॥ औद्दालकिः उद्दालक एव औद्दालकिः, उद्दालकस्यापत्यं पुमानिति वा । औद्दालकिः आरुणिः अरुणाया अपत्यं पुमान् आरुणिः, तव पिता मृत्युमुखात् प्रमुक्तं त्वां ददृशिवान् पश्यन् मत्प्रसृष्टो मत्प्रेरितो वीतमन्युः सन् पुरस्तात् पूर्वं त्वां प्रति यथा येन प्रकारेणावर्तत तथा भविता । प्रतीतः प्रत्यभिज्ञावांश्च भविता । रात्रीः सुखं शयिता । अत्र यथा पुरस्ताद् भविता इत्यनेन सुखं रात्रीः शयिता इत्यनेन च शान्तसङ्कल्पत्वं सुमनस्कत्वं चोक्तं भवति ॥ १० ॥नचिकेता द्वितीयं वरं प्रार्थयितुमाह– स्वर्ग इति ॥ हे मृत्यो! स्वर्गे लोके भयं किञ्चन किमपि नास्ति । क्षुद्रभयाभावेऽपि मरणं स्याद्? इत्यत उक्तम्– न तत्र त्वमिति ॥ न तत्र मन्वन्तरकालपर्यन्तं मृत्युरस्तीत्यर्थः । जरया न बिभेति । अशितुमिच्छा अशनाया, पातुमिच्छा पिपासा ते उभे तीर्त्वा शोकमतिक्रम्य गच्छतीति शोकातिगः स्वर्गलोके मोदते ॥ ११ ॥किं ततः? इत्यत आह– स त्वमिति ॥ हे मृत्यो! स त्वं मम वरदाता त्वं स्वर्ग्यं पूर्वोक्तमाहात्म्यवत्-स्वर्गसाधनीभूतम् अग्निम् अग्निस्थम्, अग्र्यत्वाद् अग्निनामानं विष्णुम् अध्येषि अधिकं जानासि। तं श्रद्दधानाय मह्यं प्रब्रूहि सम्यक् कथय, इत्येतद् द्वितीयेन वरेण वृणे । न केवलं ज्योतिष्टोमाग्निस्थविष्णुज्ञानिनः स्वर्ग एव फलम् ; किन्तु? स्वर्गप्राप्त्यनन्तरं मोक्षोऽपीत्याह– स्वर्गलोका इति ॥ स्वर्गो लोको येषां ते स्वर्गलोकाः स्वर्गे विद्यमाना जना वा अमृतत्वं मोक्षं क्रमाद् भजन्ते ॥ १२ ॥एवमुक्तो यम आह– प्र ते ब्रवीमीति ॥ हे नचिकेतः! स्वर्ग्यं स्वर्गसाधनीभूतम् अग्निम् अग्निस्थम् अग्निनामकं भगवन्तं प्रकर्षेण जानन्नहं ते तं ब्रवीमि । त्वं तु मे मम सकाशात् तत् त्वदीप्सितं वस्तु निबोध विजानीहि। एवं प्रतिज्ञायाग्निस्थभगवत्स्वरूपमाह– अनन्तेति ॥ हे नचिकेतः! त्वम् एतं त्वया पृष्टम् अग्निस्थम् अग्निनामकं भगवन्तम् अनन्तलोकाप्तिम् अनन्तस्य लोक आप्यते येनेति, अनन्तलोक आप्यते येनेति वा अनन्तलोकाप्तिः, तम् । अथो इति विशेषणान्तरसमुच्चयार्थः । प्रतिष्ठां सर्वलोकस्य धारकं गुहायां सर्वेषां हृद्गुहायां निहितं विद्धि जानीहि ॥ १३ ॥</div></div>

=== वेदेशीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-12" id="VedeshatirthaVivarana-12" data-parent-verse="KKN_C01_S01_V14" data-covers-verses="KKN_C01_S01_V14 KKN_C01_S01_V15 KKN_C01_S01_V16 KKN_C01_S01_V17 KKN_C01_S01_V18"><div class="teeka-body">‘या इष्टकाः श्रोतव्याः स्वरूपेण ताश्चोवाच’ इति व्याख्यानमसत्। इष्टकास्वरूपस्य प्रत्यक्षसिद्धत्वेनावक्तव्यत्वाद् इति भावेन तद् अनूद्य व्याचष्टे– या इति ॥ किञ्च ‘त्रिनाचिकेतस्त्रयमेतद् विदित्वा’, ‘शान्तिम् अत्यन्तमेति’ इत्युत्तरत्र ‘त्रयमेतद् विदित्वा’ इत्यनेन ‘या इष्टका’ इत्याद्युक्तत्रयपरिज्ञानिनो मोक्षःफलत्वेनोच्यते । न च प्रसिद्धेष्टकाग्रहणे तद् उपपद्यते । ननु इष्टकादेवताग्रहणेऽपि कथं तदुपपत्तिः ? अन्यदेवताज्ञानेन मोक्षासम्भवाद्, इत्यतः स्मृत्यैवेष्टकादेवतास्वरूपं निरूपयन्, ‘यावतीर्वा’ इत्युक्तेष्टकादेवतासङ्ख्यां च दर्शयन्, ‘यथा वा’ इत्युक्तं विवृणोति– इष्टकादेवतामिति ॥यद्यप्यन्यत्र ‘अशीत्युत्तरसहस्ररूपम् इष्टकासु संस्थितम्’ इत्युक्तम्। ‘अशीत्युत्तरसहस्ररूपं वर्णेषु संस्थितम्’ इत्युपक्रम्य, ‘रूपाणि विष्णोस्तावन्ति चेष्टकासु पृथक् पृथक्’ इति ऐतरेयभाष्ये उक्तत्वाद् ‘अशीतिसहस्रं वाऽर्कलिन’ इति श्रुतेश्च । तथाऽपि तत् कौण्ठरव्यमतमाश्रित्योक्तम् । ‘अथ कौण्ठरव्य’ इत्युपक्रम्य ‘अशीतिसहस्रं वा अर्कलिन’ इत्युक्तत्वात् । ऋषिमतान्तरमाश्रित्य इदमुक्तम् इत्यविरोधः। यद्वा- प्रत्येकम् एकैकेष्टकायाम् अशीत्युत्तरसहस्ररूपपरं तद्वचनम् । अत एव ‘पृथक् पृथग्’ इत्युक्तम् । अत्र तु इष्टकानां षष्ट्युत्तरशतत्रयसङ्ख्याकत्वात् तत्तद्गतैकैकरूपविवक्षया षष्ट्युत्तरशतत्रिकम् इत्युक्तम् इत्यविरोधः ।</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-13" id="VedeshatirthaVivarana-13" data-parent-verse="KKN_C01_S01_V16" data-covers-verses="KKN_C01_S01_V14 KKN_C01_S01_V15 KKN_C01_S01_V16 KKN_C01_S01_V17 KKN_C01_S01_V18"><div class="teeka-body">‘त्रिभिरेत्य सन्धिम्’ इत्येतद् अप्रतीतेरनूद्य तात्पर्यमाह– त्रिभिरिति॥ ‘त्रिभिः ऋग्यजुःसामाथर्वाख्यैः वेदैः सन्धिं सम्बन्धम् एत्य प्राप्य’ इत्यक्षरार्थमभिप्रेत्य तत्तात्पर्यमुक्तम्– वेदैरविरुद्ध इति ॥ वेदविरुद्धत्वे वेदैः सह सम्बन्धायोगादिति भावः । ननु वेदाविरुद्धत्वं वेदाध्ययनवत्त्वम्, तदुक्तकर्मानुष्ठानवत्त्वं वा वाच्यम् । अन्यस्यासम्भवात् । न च तद्युक्तम्। अज्ञानामपि वेदाध्ययनादिसत्त्वेन जन्ममृत्यूत्तरणप्रसङ्गाद् इत्यत आह– वेदेति ॥ तथा च ‘त्रिनाचिकेतस्त्रिकर्मकृज्जन्ममृत्यू तरति’ इत्युक्ते भगवज्ज्ञानेनैव मोक्षश्रवणात् कथमेतद्? इत्याशङ्कायां ज्ञानद्वारैव कर्मणो मोक्षसाधनत्वम् अभिप्रेतम्, न साक्षाद् इति भावेन ‘त्रिभिरेत्य सन्धिम्’ इत्युक्तम् इति भावः ।एतेन- ‘त्रिभिः= मातापित्राचार्यैः सन्धिम्= सम्बन्धम् एत्य, मात्राद्यनुशासनं यथावत् प्राप्य’ इत्यर्थ इत्येतद् अपव्याख्यानम् इत्युक्तं भवति । तस्यापि कर्ममात्रत्वेन साक्षाज्जन्ममृत्यूत्तरणहेतुत्वासम्भवात् । ‘त्रिकर्मकृत्= इज्याध्ययनदानानां कर्ता’ इति व्याख्यानम् असद् इति भावेन तद् व्याचष्टे– त्रिकर्मकृदिति ॥ परोक्त एवार्थः किं न स्याद्? इत्यतो यज्ञ-दान-तपसाम् आवश्यकत्वस्मरणाद् इति भावेनाऽह– यज्ञेति॥ अध्ययनमपि न त्याज्यम् इति चेद्, न । अत्र ‘तपः’शब्दस्य ‘देवद्विजगुरुप्राज्ञपूजनं शौचमार्जवम् ।ब्रह्मचर्यमहिंसा च शारीरं तप उच्यते ॥अनुद्वेगकरं वाक्यं सत्यं प्रियहितं च यत् ।स्वाध्यायाभ्यसनं चैव वाङ्मयं तप उच्यते ॥मनःप्रसादः सौम्यत्वं मौनमात्मविनिग्रहः ।भावसंशुद्धिरित्येतत् तपो मानसमुच्यते ॥’ इत्युक्तत्रिविधतपःपरत्वेनाध्ययनस्यापि तदन्तर्गतत्वादिति भावः ॥</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-14" id="VedeshatirthaVivarana-14" data-parent-verse="KKN_C01_S01_V17" data-covers-verses="KKN_C01_S01_V14 KKN_C01_S01_V15 KKN_C01_S01_V16 KKN_C01_S01_V17 KKN_C01_S01_V18"><div class="teeka-body">त्रयमेतद् इत्यत्रोक्तं त्रयं किम्? इति न ज्ञायते, अत आह– त्रयमेतदिति ॥ ‘ब्रह्मजज्ञम्’ इत्येतस्य ‘ब्रह्मणः= हिरण्यगर्भाज्जायत इति ब्रह्मजः, स चासौ ज्ञश्च’ इति तथोक्त इति व्याख्यानम् असदिति भावेन ब्रह्मजज्ञपदं स्मृत्यैव व्याचष्टे– ब्रह्मेतीति ॥‘अनेकरूपाम्= विचित्राम्’ इत्यन्यथाप्रतीतिनिरासाय तदनूद्य व्याचष्टे– अनेकरूपामिति ॥ ‘अनेकरूप’शब्दस्य सुवर्णवाचित्वेऽभिधानमाह– बहुरूपमिति ॥ ‘बहु’शब्दोऽनेकपरः । अस्त्वनेकरूपशब्दः सुवर्णवाची, तथाऽपि प्रकृते सुवर्णपर इति कुतः? इत्याशङ्कां परिहरन्, ‘स चापि तत्प्रत्यवदद् यथोक्तम्’ इत्यारभ्य ‘सृङ्कां चेमामनेकरूपां गृहाण’ इत्यन्तवाक्यव्याख्यानरूपां स्मृतिं पठति– यम इति ॥ सृङ्काम् इत्यनुवादेन कण्ठमालाम् इति व्याख्यानम् । अनेन- ‘सृङ्काम्= शब्दवतीम्’ इत्येतद् अपव्याख्यानमित्युक्तं भवति ।एवं स्वर्ग्याग्निप्रकरणं तदन्तर्गतभगवत्परम् इत्यागमेन साधितम् । इदानीम् आन्तरोपपत्तिभिश्च तत् साधयति– लोकादिरित्यादिना ॥ यद्वा- नन्वस्त्वेतत् प्रकरणं विष्णुपरम् । प्रसिद्धाग्निपरमपि किं न स्यात्? उभयपरत्वे बाधकाभावात् । न च सर्वेषां शब्दानां भगवन्नामत्वेन अग्निशब्दस्यापि भगवद्वाचकत्वाद् अन्यत्र अवृत्तिः । समाकर्षन्यायेन अन्यत्रापि शब्दस्य वृत्त्यङ्गीकाराद्, इत्यत आह– लोकादिरिति ॥ आदिपदेन गुहानिहितत्व-जन्ममृत्यूत्तरणादिमोक्षहेतुज्ञानविषयत्वादीनां ग्रहणम् । ‘च’शब्देनोक्तागमसमुच्चयः । भगवानेव ‘एतत्प्रकरणप्रतिपाद्यः’ इति शेषः । ‘एव’शब्देनाग्निव्यावृत्तिः । सत्यम् ‘अन्यत्रापि शब्दप्रवृत्तिरङ्गीक्रियते’ इति। तथाऽपि यत्र अन्यग्रहणे बाधकाभावस्तत्रैव । यथा ‘अव्यक्तात् पुरुषः परः’ इत्यादौ अव्यक्तादिशब्दानां प्रकृत्यादिपरत्वम् । यत्र बाधकसद्भावस्तत्र भगवन्मात्रपरत्वम् । यथा ‘जीवाद् भवन्ति भूतानि’ इत्यादौ जीवादि- शब्दानाम् । ततश्च प्रकृतेऽपि एतत्प्रकरणस्य अग्निपरत्वाङ्गीकारे बाधकसद्भावाद् भगवानेवात्र प्रतिपाद्यः । लोकादित्वादीनां भगवत्येव सम्भावाद् अग्नावसम्भवादिति भावः ।नन्वेतेषां विशेषणानां भगवत्परत्वमेव कुतः? इति चेद्, न । उदाहृतवचनैस्तथा व्याख्यातत्वात् । किञ्च- ‘कामस्याऽग्निं जगतः प्रतिष्ठां क्रतोरानन्त्यमभयस्य पारम्।स्तोम महदुरुगायं प्रतिष्ठां दृष्ट्वा ॥’ इत्युत्तरमन्त्रे ‘अनन्तलोकाप्तिमथो प्रतिष्ठाम्’ इत्यादि अत्रोक्तमेव परामृश्यते । ‘जगतः प्रतिष्ठाम्’ इत्यनेन ‘अथो प्रतिष्ठाम्’ इत्यस्य, ‘क्रतोरानन्त्यम्’ इत्यनेन ‘अनन्तलोकाप्तिम्’ इत्यस्य ‘अम्भस्य पारम्’ इत्यनेन ‘तरति जन्ममृत्यू’, ‘शान्तिम् अत्यन्तमेति’ इत्यादेः, ‘स्तोममहद्’ इत्यनेन ‘ब्रह्मजं’ इत्यस्य, ‘प्रतिष्ठाम्’ इत्यनेन ‘मोदते स्वर्गलोकम्’ इत्यस्य परामर्शात् । तत्र चैतानि हि ‘उरुगाय’विशेषणानि कथ्यन्ते । अतोऽत्रापि अनन्तलोकाप्तिम् इत्यादीनि भगवत एव विशेषणानि; नाग्नेरित्याह– स्तोमेति ॥ इति ‘वाक्ये प्रतिष्ठात्व-अनन्तलोकाप्तित्वादीनाम्’ इति शेषः। यद्यप्यादित एव उदाहर्तव्या । तथाऽपि ‘कामस्याऽग्निम्’ इत्यनेन कस्याप्यपरामर्शात् पूर्वार्धे उरुगायपदाभावात् सर्वोदाहरणे गौरवप्रसङ्गाच्चैतदेवोदाहृतम् ।ननु ‘जगतः प्रतिष्ठाम्’ इत्यादीनां उरुगायविशेषणत्वेऽपि भगवद्विशेषणत्वं कुतः? इति चेद्, न ।‘...........................विचक्रमाणस्त्रेधोरुगायः ।’ ‘अत्राऽह तदुरुगायस्य वृष्णः परमं पदमवभाति भूरि ।’ ‘यः पार्थिवानि त्रिभिरिद्विगामभिरुरुक्रमिष्ठोरुगायाय जीवसे ।’ इति विष्णुसूक्ते, ‘ऊर्जं पृथिव्या भक्तवायोरुगायमुपासते ।’ ‘त्वं विष्णुरुरुगायो नमस्य’ इति श्रुत्यन्तरे, ‘श्रीर्यत्र रूपिण्युरुगायपादयोः करोति मानं बहुधा विभूतिभिः’ इति भागवते चोरुगायशब्दस्य भगवत्येव प्रसिद्धत्वेन तेषामुरुगायविशेषणत्वे भगवद्विशेषणत्वस्यैव प्राप्तेरित्याह– भगवत इति ॥ हिशब्दो हेतौ ।यद् उक्तम्- इत्यादिविशेषणैः इत्यनेन ‘गुहानिहितत्वविशेषणेन भगवानेव’ इति तद् अयुक्तम् । जाठराग्निरूपेणाग्नेरपि गुहानिहितत्वसम्भवात्। अग्नेरपि देवत्वेन शरीरत्वाच्च तत्सम्भवः । तत् किं भगवतः? इत्यत आह– गुहेति ॥ तस्यैव भगवत एव । प्रसिद्धं- ‘यो वेद निहितं गुहायाम्’ इत्यादिषु । ‘हृदि ह्येष आत्मा’ इति जीवेऽपि हृद्गुहानिहितत्वप्रसिद्धेः विशेषतः इत्युक्तम् । सत्यम् ‘अग्नेरपि हृद्गुहानिहितत्वं प्रसिद्धम्’ इति । तथाऽपि विशेषतः श्रुत्यादौ भगवत एव प्रसिद्धम्। विशेषतः प्रसिद्धमेव हि ग्राह्यम् । न हि ‘मैथिलः’, ‘पाञ्चालः’ इत्युक्ते यः कोऽपि मिथिलायाम्, पञ्चालेषु वा भवो गृह्यते; किन्तु? प्रसिद्धस्तदधिपतिरेवेति भावः ।एवं प्रतिष्ठा-ब्रह्मजज्ञ-अनन्तलोकाप्तिः इत्यादिविशेषणानां भगवत्परत्वम् उपपाद्य, अन्यत्रासम्भवप्रदर्शनायोपलक्षणत्वेन अनन्तलोकाप्तिः इति विशेषणस्य अग्नावसम्भवं दर्शयति– न चेति ॥ भगवदधिष्ठानत्वादिना अग्निपरिज्ञानस्यापि मोक्षहेतुत्वाद् मात्रपदम् । तद्व्यवच्छेद्यमाह– भगवज्ज्ञानं विनेति ॥ ननु भगवज्ज्ञानाभावेऽपि अग्निपरिज्ञानपूर्वकं यज्ञादिकरणेनानन्तलोकाप्त्युपपत्तेः अग्नावप्यनन्तलोकाप्तित्वं सावकाशम्? इत्यतस्तदभावे श्रुतिमाह – तद्वा इति ॥ हे गार्गि! तदेतदक्षरम् अविदित्वा यद् अस्मिन् लोके जुहोति वैश्वदेवादिकान् होमान् करोति यजते अश्वमेधादियज्ञांश्च करोति बहूनि वर्षसहस्राणि तपस्तप्यते अस्य भगवदज्ञानिनः तद् होमादिकं सर्वम् अन्तवदेव अन्तवत्फलमेव भवतीत्यर्थः । जुहोति ददाति । यजते यज्ञादिकं करोतीति वा । जुहोति यज्ञादिकं करोति, यजति ददातीति वाऽर्थः ॥नन्वग्निपरिज्ञानमात्रेणापि अनन्तलोकाप्तिरस्त्येव? मोक्षप्राप्तेरभावेऽपि स्वर्गप्राप्तेः सत्त्वात् । न चास्यानन्तभावः । बहुकालावस्थानमात्रेण तथा व्यवहारोपपत्तेः इत्यत आह– न चेति ॥ सति सम्भवतीत्यर्थः । अनन्तलोकशब्दस्य मोक्षो हि मुख्यार्थः, स्वर्गस्त्वमुख्यार्थः । न हि बाधकाभावेन मुख्यार्थे सम्भवत्यमुख्यार्थो युज्यत इत्यर्थः । नन्वस्तु अनन्तलोकशब्दो मोक्षपर एव । तथाऽपि अग्निपरिज्ञानस्य अनन्तलोकाप्तिसाधनत्वम् अस्त्येव? साक्षान्मोक्षसाधनत्वाभावेऽपि परम्परया तत्साधनत्वाद्, इत्यत आह– न चेति ॥ मुख्ये साक्षात् साधनत्वे।ननु अनन्तलोकाप्तिः इति विशेषणस्य अग्नावसम्भवेऽपि लोकादिः इत्यादिविशेषणानि सम्भवन्त्येव । तथाहि- लोकानामादिः, प्रथमशरीरत्वात्। प्रतिष्ठा= जगत आश्रयः । ब्रह्मजो= हिरण्यगर्भजः, ज्ञः= सर्वज्ञश्च इति ब्रह्मजज्ञः, गुहानिहितः= विदुषां बुद्धौ प्रविष्टः इति। तत् कथम् एतैर्विशेषणैर्भगवानेव अत्र प्रतिपाद्यः इति निश्चयः? इति चेद्, न ।अग्नेरपि मुख्यतो लोकादित्वविशेषणासम्भवात् । यथाकथञ्चित् सम्भवति? इति चेत्, तत्राऽह– न चेति ॥(वे.खं ) श्रुतिः स्वयमाह– लोकादिमिति ॥ तं नचिकेतसा पृष्टं लोकादिं सर्वलोकादिम् अग्निम् अग्निस्थं भगवन्तं तस्मै नचिकेतसे यम उवाच । न केवलमेतावत्; किन्तु? इष्टका इष्टकादेवता या यत्स्वरूपाः, यावतीः यावत्यः = यावत्सङ्ख्याकाः, यथा वा येनैव प्रकारेण ज्ञातव्याः, यत्परिमाणका वा तत्सर्वमप्युवाचेत्यर्थः । एवम् उपदिष्टः स बालो नचिकेताः तद् मृत्युप्रोक्तं भगवत्स्वरूपं मृत्युना यथोक्तं तथैव प्रत्यवदद् अनूदितवांश्च । अथ अनुवादानन्तरम् अस्य नचिकेतसः तुष्टः प्रसन्नो मृत्युः पुनराह ॥ १४ ॥किमाह ? इत्यत उक्तमनुवदन्नाह– तमिति ॥ यद्वा- यद् आह तत् प्रीत्यनन्तरमेवाऽह, न तु कालान्तर इत्याह– तमिति ॥ प्रीयमाणो महात्मा यमः तं नचिकेतसं प्रति अब्रवीत् । किम् ? तवाद्येह प्रीतिनिमित्तं वरं भूयो ददामि । तं वरं दर्शयति– तवैवेति ॥ अयं मदुपदिष्टः अग्निस्तवैव नाम्ना प्रसिद्धो भविता । इमाम् अनेकरूपां स्वर्णमयीं सृङ्कां कण्ठमालां च गृहाण इति वरमदात् ॥१५ ॥अनन्तलोकाप्तिम् इत्यनेन अग्निस्थभगवज्ज्ञानम् अनन्तलोकाप्तिसाधनम् इत्युक्तम् । तत्र तज्ज्ञानमेव कथं स्याद्? इत्याशङ्कां परिहरन्, अनन्तलोकाप्तिम् इत्युक्तं विवृणोति– त्रिनाचिकेत इति ॥ नचिकेतसोऽयं नाचिकेतः, त्रिशः चितो नाचिकेतोऽग्निर्येन सः त्रिनाचिकेतः त्रिकर्मकृद् यज्ञदानतपःकर्ता त्रिभिः ऋग्यजुःसामाख्यैर्वेदैः सन्धिं सन्धानम् एत्य वेदैरविरुद्धो भूत्वा, वेदोक्तप्रकारेण भगवत्तत्त्वादिकं ज्ञात्वेति यावद्, जन्ममृत्यू तरति ।न वेदोक्तप्रकारेण भगवज्ज्ञानमपि साक्षान्मोक्षसाधनम्; किन्तु? मननादिद्वारैव । मोक्षोऽपि न जन्ममृत्यूत्तरणरूप एव; किन्तु? सुखरूपश्च इति भावेन प्रकारान्तरेणापि अग्निस्थभगवज्ज्ञानं मोक्षसाधनम् इत्याह– ब्रह्मजज्ञमिति ॥ ब्रह्मणः= वेदाद् जायते= अभिव्यज्यत इति ब्रह्मजः, सर्वं जानातीति ज्ञः, ब्रह्मजश्चासौ ज्ञश्चेति ब्रह्मजज्ञः, तं देवं क्रीडादिगुणसम्पन्नम् ईड्यं स्तुत्यं तं विदित्वा निचाय्य विचार्य तथाऽपरोक्षतो निश्चित्य इमाम् अत्यन्तशान्तिम् आत्यन्तिकसुखरूपां शान्तिं मुक्तिम् एति । मोक्षश्शान्तिश्च शरणं निर्वाणं चाभिधीयते इति वचनात् ॥ १६ ॥न केवलम् अग्निस्थभगवज्ज्ञानमेव मोक्षसाधनम्; किन्तु? या इष्टकाः इत्याद्युक्तेष्टकादेवताज्ञानमपीत्याह– त्रिनाचिकेत इति ॥ त्रिवारकृतनाचिकेतः त्रयमेतद् या इष्टका यावतीर्वा यथा वा इत्युक्तेष्टकादेवतां विष्णुं तत्सङ्ख्यां षष्ट्युत्तरशतत्रयलक्षणां तत्परिमाणं च विदित्वा शान्तिम् अत्यन्तमेति इति पूर्वेण सम्बन्धः । इदानीमुक्तरीत्या जानन् कर्मकर्ता योग्यश्चेद् भवति सायुज्यं च तस्य फलमित्याह– य एवमिति ॥ यः अधिकारी एवम् उक्तप्रकारेणाग्निस्थविष्णुं विद्वान् नाचिकेतम् अग्निं चिनुते त्रिशः इति शेषः, स पुरतः प्रथमतो मृत्युपाशान् संसारमिति यावत्, प्रणोद्य शोकातिगः सन् स्वर्गलोके आनन्दज्ञानप्रकाशरूपे विष्णौ प्रविष्टः सन् मोदते । स्तोममहदुरुगायं प्रतिष्ठाम् इत्युत्तरत्र मोक्षे प्रवेशार्थकप्रतिष्ठाशब्दस्य पूर्वोक्तपरामर्शरूपत्वस्य भाष्ये उक्तत्वाद् अन्यस्य तत्परामृश्यस्य पूर्वम् अभावात् स्वर्गलोके इत्येतदेव तत्परामृश्यमिति एवं व्याख्यातम् । यद्वा- यः अधिकारी उक्तरीत्या विद्वान् कर्म करोति तस्य सर्वस्याप्युक्तं फलं भवतीत्याह– एवमिति ॥ स्वर्गलोके प्रसिद्धे मोदते । तदनन्तरं क्रमात् स्वर्गलोके विष्णुलोके मोदत इति व्याख्येयम् । न चायं स्वर्गलोकः प्रसिद्ध एव। स्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्ते इत्युपक्रमात् ॥१७॥प्रीत्या स्वदत्तं वरमवधारयति– एष इति ॥ त्वं यं द्वितीयवरेणावृणीथा एष स्वर्ग्योऽग्निर्नाचिकेत इति ते तव नाम्ना प्रसिद्धो भविता । कथम् ? एतमग्निं तवैव नाम्ना जनासो जनाः प्रवक्ष्यन्ति । एवं द्वितीयं वरं दत्त्वा प्रीत्या स्वदत्तं वरं चावधार्य, इदानीं तृतीयं वरं प्रार्थयेत्याह– तृतीयमिति ॥ १८ ॥</div></div>

=== वेदेशीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-16" id="VedeshatirthaVivarana-16"><div class="teeka-body">“येयं प्रेते इति तृतीयप्रश्नवाक्यस्य इयं विचिकित्सा= संशयः प्रेते मनुष्ये अस्ति ‘शरीर- इन्द्रिय-मनो-बुद्धिव्यतिरिक्तो देहान्तरसम्बन्ध्यात्मा’ इति एके, नायम् एवंविधः अस्तीत्येके । अत्र चास्माकं न प्रत्यक्षेण, नाप्यनुमानेन निर्णयो युज्यते” इति व्याख्यानम् असदिति भावेन स्वयं तद्वाक्यं व्याचष्टे– प्रेत इति ॥ ‘प्रेत’शब्दस्य मृतसामान्यवाचकत्वेऽपि तद्विशेषो मुक्तोऽत्र ग्राह्य इति भावेन मुक्ते इत्युक्तम् । मनुष्यशब्दश्चेतनपरः। अज्ञानामपि केषाञ्चिन्मते भगवतो व्याप्तत्वाङ्गीकारेण मुक्ते मनुष्ये आकाशादिवत् सत्त्वमात्रमङ्गीक्रियत इत्यतो नियामकत्वेन इत्युक्तम् । नास्तीत्यज्ञा इत्यनेन ‘ज्ञानिनामेवायं विवाद उच्यते’ इति यथाश्रुतप्रतीतिरपि परास्ता । एवं वदतां ज्ञानित्वाभावात् ।ननु ‘मुक्तनियामकत्वेन भगवान् अस्ति इति ज्ञानिनो वदन्ति नास्तीत्यज्ञाः’ इति जानतो नचिकेतसः संशयो निवृत्त एव । ज्ञानिमतस्यैव ग्राह्यत्वेन मुक्ते नियामकतया भगवानस्तीत्येव सिद्धत्वात्। अत एतद्विद्याम् इति किं प्रार्थ्यते ? इत्यतस्तद् व्याचष्टे– तस्येति ॥ एतच्छब्दार्थः– तस्य नियामकस्य स्वरूपमिति ॥ तस्य संशयविषयीभूतस्येत्यर्थः । नात्र नचिकेतसा मुक्ते नियामकतया भगवानस्ति न वेति संशयसत्त्वात् तन्निर्णयः कथम् ? इति प्रार्थ्यते; किन्तु? मुक्ते नियामकत्वेन भगवानस्तीति सिद्धमेव। तस्य नियामकस्य स्वरूपं यथावद् विद्याम् इत्येव प्रार्थ्यते, अतो नानुपपत्तिरित्यर्थः ॥ननु कुत एवं व्याख्येयम्, परोक्त एवार्थः किं न स्याद् ? इत्यतस्तज्ज्ञापकमाह– अस्येति ॥ किमत्र परिशिष्यते इत्यतः परम् १. एतद्विद्याम् इत्यत्र एतत्प्रश्नविषयस्यैवानुवादात् इति शेषः । तेन चशब्दोपपत्तिः । येयं प्रेते विचिकित्सा इत्युक्तोक्तस्यैव उत्तरत्र अस्य विस्रंसमानस्य इत्यनेनानुवादे सति, एतद् इत्यनेन यत् पृष्टं तद् एतद् इति प्रतिज्ञाय न प्राणेन नापानेन इत्यादिना जीवनहेतुत्वादिना भगवत्स्वरूपस्यैवोक्तत्वाद् अत्रापि मुक्तस्थो भगवान् पृच्छ्यत इति सिद्धमित्यर्थः। स्यादेतद् यदि अस्य विस्रंसमानास्य इत्येतदेव मुक्तपरं स्यात्, तदेव कुतः? इत्यत आह– देहादिति ।। अन्यथा विशब्दस्य वैयर्थ्यादिति भावः ।नन्वथापि अस्य प्रश्नवाक्यस्य मुक्तविषयत्वं नोपपद्यते ? नचिकेतः! मरणं माऽनुप्राक्षीः इति मरणविषये प्रश्नो न कर्तव्यः इत्युक्त्या प्रश्नवाक्यस्य मरणविषयत्वप्रतीतेः, इत्यत आह– मुक्तेरपीति ।। भवति उपपद्यते । यद् उक्तम्- देहाद् विशेषेण मोचनं नाम मुक्तिरेव इति तद् अयुक्तम् । देहाद् विमुच्यमानस्य इत्यस्य स्थूलशरीरं त्यजतः इत्यर्थोपपत्तेः इति चेद्, न । विस्रंसमानस्य इत्यनेनैव अस्यार्थस्योक्तत्वेन पौनरुक्त्यापाताद् इति भावेनाऽऽह– स्थूलेति ।। व्याख्यानव्याख्येयभावस्त्व-गतिका गतिरिति भावः ।।यद् उक्त- द्वितीय-तृतीययोरुभयोरपि प्रश्नयोर्भगवद्विषयत्वम् इति तद् अयुक्तम् । तथा सति द्वितीयप्रश्नस्य झटिति परिहाराभिधानम्, तृतीयप्रश्नस्य त्वतिकृच्छ्रेण परिहाराभिधानम् इति विशेषासम्भवात् । न च उभयोरपि प्रश्नयोर्भगवद्विषयत्वे एकस्य झटिति परिहाराभिधानेऽपरस्य कृच्छ्रेण तदभिधाने कारणमस्ति, इत्यतस्तत्र कारणविशेषं प्रमाणेनाऽऽह– अग्निस्थमिति ।। अग्निस्थस्यैव परमात्मनो वक्ष्यमाणविशेषणप्रकारकज्ञानं भवत्येव मोक्षहेतुः, अत उक्तम्– सामान्यादिति ।। तुशब्दोऽवधारणार्थः, सामान्यादेवेति सम्बन्धः ।चशब्दात् संसारे च जीवान्तःस्थत्वं नाऽऽकाशसाधारण्येनेत्याह– नियामकं चेति ।। तथा हरेः सर्वोत्तमत्वादीन् गुणान् इन्द्रियेभ्यः परा ह्यर्था इत्यादिनोक्तान् अविज्ञाय स्थितस्य नैव मुक्तिर्भवेद् इत्यर्थः। अत एव यमेन तं दुर्दर्शं गूढमनुप्रविष्टम् इत्यादिना वक्ष्यमाणविद्याप्रशंसा क्रियते । मुक्तजीवनियामकहरिज्ञानम् अन्तरेण मोक्षप्राप्त्यभावेऽपि तद्रूपं किम् ? इति कृच्छ्रेण वक्तव्यम् इत्यत आह– तस्येति ।। तर्ह्यग्निस्थ-भगवन्निरूपणं पृथङ् न कार्यं स्यात् ? तज्ज्ञानस्य मुक्तिसाधनत्वाभावेन व्यर्थत्वाद्, इत्यत आह– तथाऽपीति ।। संसारनिवृत्तिलक्षण-मोक्षहेतुत्वाभावेऽपीत्यर्थः । एवं च अमृतत्वं भजेत् क्रमाद् इति पूर्वत्र ' अमृतत्वशब्दो मौक्तसुखाधिक्यपरतया व्याख्येय इति न तद्विरोध इति मन्तव्यम् । अनेन- परव्याख्याने जीवस्यातिगोप्यत्वाभावात् कृच्छ्रेण परिहारोक्तिर्न स्याद्' इति बाधकं सूचितम् ।ईश्वरविषय एव तृतीयप्रश्न इत्यत्र ज्ञापकान्तरमाह– स्थाणुमिति।। य एषु सुप्तेषु इत्युत्तरवाक्ये जीवेषु स्थितस्य भगवत एव कथनात् प्रश्नवाक्येऽपि जीवेषु स्थितो भगवानेव विषय इति वक्तव्यम् । अन्यथा प्रश्नोत्तरयोरनानुगुण्यापातात् । न च एषु सुप्तेषु इत्यस्य जीवपरत्वं कुत इति वाच्यम् । स्थाणुमन्येऽनुसंयन्ति इत्यव्यवहितपूर्ववाक्ये जीवानां प्रस्तुतत्वेन तेषामेव एषु इत्यनेन परामर्शादित्यर्थः। य एषु सुप्तेषु इत्यत्र संसारिजीवस्थब्रह्मस्वरूपं निरूप्यते; प्रश्नवाक्ये तु मुक्तस्य नियामको हरिर्विषयः, तथा च प्रश्न-परिहारयोरनानुगुण्यमेव? इत्यतो जीवेषु इति सामान्येनोक्तम् । मुक्तामुक्त-जीवमात्रस्थितभगवतः प्रश्नविषयत्वाद् अत्र अमुक्तजीवस्थभगवन्निरूपणं न प्रश्नाननुगुणमिति भावः ।।नन्वेतत् पूर्वोत्तरविरुद्धम् ? मुक्ते स्थितो भगवान् पृच्छ्यते इति प्राग् उक्तम् ; इदानीं जीवेषु स्थितो भगवान् पृच्छ्यते इत्युच्यते, इत्यतस्तं विरोधं प्रश्नवाक्याभिप्रायकथनेन परिहरति– मृतेति ।। विवक्षितः येयं प्रेते इति प्रश्नवाक्ये इति शेषः । प्रेतशब्दस्योभयसाधारणत्वादिति भावः । न केवलं प्रश्नानानुगुण्याभावः; किन्तु? विरोधश्च नास्तीति चशब्दार्थः ।यद्वा- यदि येयं प्रेते इत्यत्र मुक्तनियामकभगवत्स्वरूपं प्रश्नविषयः स्यात्, तर्हि हन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम् ।यथा च मरणं प्राप्य आत्मा भवति गोतम ।।इति म्रियमाणजीवस्थभगवत्स्वरूपवचने प्रतिज्ञा विरुद्धा स्यात् ? पृष्टस्यैव वक्तव्यत्वाद्, इति चेद्, न । मुक्तेरपि मरणात्मकत्वाद् इत्युक्तन्यायेन मरणं प्राप्य इति मरणशब्दस्यापि मुक्तिपरत्वोपपत्तेर्विरोधाभावात् । प्रकारान्तरेणापि अविरोधमाह– मृतजीव इति ।। पूर्वोक्तपरिहारसमुच्चयार्थः चशब्दः । अविरोधो मरणं प्राप्य इति वचनस्य प्रश्नवाक्येन इति शेषः ।।ननु यद् उक्तम्- य एषु सुप्तेषु इति वचनात् प्रश्नवाक्यस्य भगवद्विषयत्वम् इति ; तद् असत् । तस्यैव वाक्यस्येश्वरविषयत्वाभावात्। न हि तत्रेश्वरज्ञापकं किञ्चिदस्तीति चेत्? न । सुप्तेषु जागर्ति इतीश्वरलिङ्गश्रवणात्, स्वाप्नपदार्थनिर्मातृत्वश्रवणाच्च । न च तत्र निर्मातृत्वमात्रश्रवणेऽपि स्वाप्नपदार्थनिर्मातृत्वं न श्रूयत इति वाच्यम्। भुञ्जानो नोत्सृजेद् वाचम् इत्यादाविव प्रकरणप्राप्तत्वात् । हन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम् इति प्रतिज्ञातस्यैवात्र कथनाच्च । तदेव शुक्रं तद् ब्रह्म इति वाक्यशेषाच्च ।ननु वाक्यशेषे यः= जीवः, एषु= प्राणेषु सुप्तेषु कामं कामं= तं तमभिप्रेतं स्त्र्याद्यर्थम् अविद्यया निर्ममाणो जागर्ति= न स्वपिति, तदेव शुक्रं= शुद्धं ब्रह्म, नान्यद् गुह्यं ब्रह्मास्ति इति ब्रह्मैक्यमेव जीवस्योच्यत इति कथं तत्साधकम्? इति चेद्, न । तस्य दूष्यत्वात्। तस्मिन् लोकाः श्रिताः सर्वे इत्युक्तविशिष्टे जीवैक्यानङ्गीकाराच्च । लक्षणा चागतिका गतिः।किञ्च एषु सुप्तेषु इत्यत्र इदंशब्देन स्थाणुमन्ये इत्यव्यवहितपूर्ववाक्यप्रकृतजीवपरामर्श इत्येव युक्तम् ; न तु सर्वात्मनाऽप्रकृतप्राणपरामर्श इति । न च ग्रन्थप्रकृतपरामर्शे सम्भवति बुद्धिस्थपरामर्शो युक्तः । अत एवोक्तं स्थाणुमन्येऽनुसंयन्ति यथाकर्म यथाश्रुतम् इत्युक्त्वा इति।।ननु हन्त त इदं प्रवक्ष्यामि इति प्रतिज्ञावाक्ये गुह्यं सनातनं ब्रह्म स्वाविद्यया मरणं प्राप्याऽत्मा संसारी यथा भवति तथा प्रवक्ष्यामिइत्युक्तत्वेन, अत्रापि तदेव बोध्यत इति व्याख्येयम् ? इति चेद्, न । मरणं प्राप्य इत्यस्य म्रियमाणं जीवं प्राप्य इत्यर्थोपपत्तेरिति भावेन श्रुत्यर्थनिश्चायकं प्रमाणमाह–गुह्यमिति ।। अपिशब्दौ चशब्दार्थौ वाक्यद्वयार्थसमुच्चयार्थौ । यद्वा- म्रियमाणमपि इत्यन्वयः । तेन जायमानम् इत्यस्य समुच्चयः । एतेन- गुह्यं तत्परमं ब्रह्म इत्यारभ्य योनिमन्ये इत्यादेस्तात्पर्यमुक्तम् । स्वपितेष्वपि जीवेषु जागर्ति इत्यनेन य एषु सुप्तेषु इति वाक्यार्थ उक्तो भवति । सुप्तेषु जीवेषु इत्युक्त्या एषु= प्राणेषु इत्येतद् अपव्याख्यानम् इत्युक्तं भवति । न केवलं जागरितेषु; सुप्तेष्वपि इति अपि'शब्दः।ननु एतद् विद्यामनुशिष्टस्त्वयाऽहम् इति नचिकेतसा जीवगतभगवत्स्वरूपे पृष्टे, न हि सुज्ञेयोऽणुरेष धर्म इति यमेन धर्मस्याणुत्वेन सुज्ञेयत्वाभावकथनम् असङ्गतम् ? न हि धर्मस्वरूपं नचिकेतसा पृष्टम्? इत्यतो धर्मशब्दं व्याचष्टे– धारकत्वादिति ।। 'सर्वं पृथिवीधर्मः= भूधरः = पर्वतः, तस्य मूर्धनि = शिखरे इत्यर्थः जगद् धत्ते इति धर्मः । पृथिवीधर्ममूर्धनि१ इति प्रयोगान्मोक्षधर्मे । धर्मो वा इदमग्र असीत्' इत्यादिश्रुतेश्चेति भावः ।ननु नचिकेतो मरणं माऽनुप्राक्षीः इति यमेन मरणं न प्रष्टव्यम् इति कथमुच्यते ? न हि नचिकेतसा मरणं पृष्टम्; किन्तु? मृतस्थो मुक्तस्थो वा भगवानेव, इत्यतस्तदपि यथावत् व्याचष्टे– मरण इति।। म्रियमाण इत्यर्थः । एतेन- 'मरणं मरणसम्बन्धिप्रश्नम् अस्ति नास्ति इत्येवंरूपं माऽनुप्राक्षीः इति व्याख्यानम् असदित्युक्तं भवति । मरणशब्दस्य लाक्षणिकत्वापातात्। अस्मत्पक्षे तु मरणशब्दस्य तदन्तर्गतभगवद्वाचकत्वात् । प्रश्नस्य प्रश्नविषयत्वाभावेन प्रश्नं माऽनुप्राक्षीः' इत्यस्यायोगाच्चेति ।किञ्च एतद् विद्यामनुशिष्टस्त्वयाऽहम् इत्यत्र मुक्तस्थो भगवानेव विषय इत्यङ्गीकर्तव्यम् । यस्मिन्निदं विचिकित्सन्ति मृत्यो साम्पराये महति ब्रूहि नस्तद् इत्युत्तरवाक्ये 'यस्मिन् महति साम्पराये इदं ब्रह्मास्ति न वा इति विचिकित्सन्ति तद् ब्रूहि इति प्रार्थनाद् इति भावेन महति साम्पराये इत्यस्यार्थमाह– महतीति ।। साम्पराय'शब्दस्य श्रेयोमात्रवाचकत्वेऽपि महच्छब्दसमानाधिकृतस्य मुक्तिवाचकत्वोपपत्तेरित्यर्थः।।इति प्रथमाध्यायस्य प्रथमा वल्ली ।। १ ।। १ ।।(वे.खं ) एवमुक्तो नचिकेताः तृतीयं वरं वृणोति– येयमिति ।। प्रेते मुक्ते मृते वा मनुष्ये अयं भगवान् नियामकत्वेन अस्तीत्येके ज्ञानिनो वदन्ति इति शेषः । नास्ति इत्यज्ञा वदन्ति । अतो विप्रतिपत्तेः विचिकित्सा संशयोऽस्ति । किमिति ? प्रेते मनुष्येऽयं भगवान्नियामकत्वेनास्ति न वा? इति । किं ततः ? इयं विचिकित्सा या यद्विषया एतत् संशयविषयीभूतस्य मुक्तामुक्तनियामकस्य स्वरूपं त्वयाऽनुशिष्टो यथावत् विद्यां जानीयाम् । एष एव त्वद्दत्तानां वराणां मध्ये तृतीयो वरो वृतो मया प्रार्थितः ।। १९ ।।एवमुक्तो यमो 'मुक्तामुक्तजीवनियामकभगवज्ज्ञानमेव मोक्षसाधनम्, तच्चातिगोप्यम् । अतः श्रोतुर्बुद्धिदार्ढ्याभावे न वक्तव्यम् इति भावेन तद्बुद्धिपरीक्षणाय तस्य दुर्ज्ञेयत्वमाह– देवैरिति ।। हे नचिकेतः! पुरा पूर्वम् अत्र मुक्तामुक्तजीवनियामकभगवद्विषये देवैरपि विचिकित्सितम्। कुतः ? हि यस्माद् एष धर्मो धारकत्वाद्धर्मनामा भगवान् सुज्ञेयो न । कुतः ? यतः अणुः सूक्ष्मः तस्माद् अन्यं वरं वृणीष्व । मा मां मोपरोत्सीः इदं वक्तव्यमेव इत्युपरोधं मा कार्षीः । मा मां प्रति एनं वरम् अतिसृज विमुञ्चेत्यर्थः ।। २० ।।एवमुक्तो नचिकेता आह– देवैरिति ।। हे मृत्यो! त्वम् एव यद् यस्माद् देवैरपि अत्र विचिकित्सितं किल इति पुरावृत्तद्योतनार्थः। अत एव भगवत्स्वरूपं सुज्ञेयं न भवतीति आत्थ । तस्मात् स एव वरो मयाऽर्थितः; नान्यः । कुतः? इत्यत एतत्सदृशस्याभावाद् इत्याह– नान्य इति ।। अयमेव वरोऽन्यस्मात् सम्पाद्यताम् ? इत्यत आह– वक्ता चेति ।। २१ ।।एवमुक्तो यमः सर्वात्मना विषयविरक्तस्यैव मोक्षशास्त्रेऽधिकार इति ज्ञापनाय, नचिकेतसः स्थैर्यनिरीक्षणाय नानाविषयैस्तं प्रलोभयति– शतायुष इत्यादिना ।। शतं वर्षाण्यायूंषि येषां ते शतायुषस्तान् पुत्रपौत्रान् वृणीष्व । बहून् पशून् गोमहिष्यादिरूपान् हस्ती हिरण्यं च हस्तिहिरण्यम् इति द्वन्द्वैकवद्भावः, अश्वान्, भूमेर्महदायतनं च, भूमेरिति पञ्चमी सप्तम्यर्थे, महद्= विस्तीर्णम् आयतनम्= आश्रयं महाराज्याधिपत्यम् इति यावद्, वृणीष्व । न केवलं पुत्रपौत्राणामेव शतायुष्ट्वम्; किन्तु? स्वयं च यावद् जीवितुम् इच्छसि तावतीः शरदो जीव । सर्वमेतद् अनर्थकम्, स्वयं चेद् अल्पायुः? इत्यतो वाऽऽह– स्वयं चेति ।। २२ ।।नन्वेवं त्वद्दत्तो वरो मृषैव जातः? मत्प्रार्थितस्य त्वयाऽदानाद् इत्यत आह– एतत्तुल्यमिति ।। त्वदीयं वरम् एतत्तुल्यम् एतस्य= मया दीयमानस्य समं यदि मन्यसे तर्हि दीयमानं वित्तं चिरजीविकां च दीर्घजीवनहेतुक्षेत्रं दीर्घजीवनं वा उक्तोपलक्षणमेतद् वृणीष्व । न चेद् अन्यदपि दास्यामीत्याह– महाभूमाविति ।। हे नचिकेतः! त्वं महाभूमौ निमित्तसप्तमीयम्, महाराज्याधिपत्ये सतीति यावत्, एधि अभिवृद्धो भव । त्वां कामानां काम्यानां मध्ये कामितभाजं करोमि इत्यर्थः ।। २३ ।।एतदेव विवृणोति– ये य इति ।। कामाः काम्याः छन्दत इच्छानुसारेण। तानेव विशिष्याऽह– इमा इति ।। रथेन सह वर्तन्त इति सरथाः सतूर्याः सवादित्रा इमा रूपादिगुणवतीः मल्लोकस्था वा रामा रमणीयाः स्त्रियः प्रार्थयस्व । तासु विशेषमाह– न हीदृशा इति ।। तर्ह्येतादृशीभिः किं मे प्रयोजनम्? इत्यत आह– आभिरिति ।। मत्प्रत्ताभिः मद्दत्ताभिः आभिः स्त्रीभिः परिचारयस्व नृत्तगानादिनाऽऽत्मनः परिचर्यां कारय । हे नचिकेतः! मरणं मरणे स्थितं म्रियमाणजीवस्थितं भगवन्तं माऽनुप्राक्षीः ।। २४ ।।एवं प्रलोभितो नचिकेताः शतायुष इत्यादेरुत्तरमाह– श्वोऽभावा इति।। हे अन्तक! मर्त्यस्य मरणशीलस्य पुरुषस्य यदेतद् य एते पुत्रपौत्रपश्वादयस्ते श्वोऽभावाः श्वोऽपि न विद्यते भावः= सत्ता येषां ते श्वोऽभावाः= क्षिप्रविनाशा इति यावत् । न केवलमेतावत् ; किन्तु? स्वसद्भावदशायां च सर्वेन्द्रियाणां तेजः सामर्थ्यं स्ववृद्धिक्षयचिन्तया जरयन्ति च । तस्मान्न ते मया प्रार्थ्याः। स्वयं च जीव शरदो यावदिच्छसि इत्यस्योत्तरमाह– अपि सर्वमिति।।सर्वमपि जीवितं ब्रह्मकल्पपर्यन्तं जीवनम् अपि अल्पमेव, तस्यापि पर्यवसानात् । निरवधिकजीवनस्य मोक्षादन्यत्राभावात् । तस्मात् तदपि न प्रार्थये । इमा रामाः सरथाः सतूर्याः इत्यादेरुत्तरमाह– तवैवेति ।। वाहा रथाः तवैव तिष्ठन्तु ।। २५ ।।वृणीष्व वित्तम् इत्यस्योत्तरमाह– न वित्तेनेति ।। महावित्तलाभेऽपि मनुष्यस्य तृप्त्यदर्शनादित्यर्थः । किञ्च त्वद्विधेभ्यो वित्तादिप्रार्थनं च न कार्यम्। तस्य नान्तरीयकतया सिद्धत्वादित्याह– लप्स्यामह इति ।। चेद् यदि त्वामद्राक्ष्म तर्हि वित्तं लप्स्यामहे प्राप्स्यामह एव । त्वद्दर्शनमात्रेण वित्तलाभो भविष्यतीति न पृथक् प्रार्थनीयमिति भावः। जीवनमपि न पृथक् प्रार्थनीयम् । तस्य त्वदधीनत्वादित्याह– जीविष्याम इति ।। त्वं यावदीशिष्यसि रक्षयिष्यसि तावद् जीविष्यामः अतो नायं वरो वरणीयः; किन्तु? मे मया वरणीयस्तु वरः स एव यः प्राक् प्रार्थित इत्यर्थः ।। २६ ।।कुत एवं निर्बन्धः? इति चेद्, यतस्त्वादृशगुरुप्राप्तावपि भगवत्स्वरूपम् अविज्ञाय पुत्रपौत्रादिकं वृण्वतो मे तम एव भविष्यति । तथाहि श्रुतिः– इह चेदवेदीदथ सत्यमस्ति इत्यादिका । तस्मादेवं जानता मया न तत्प्रार्थ्यत इति भावेनाऽह– अजीर्यतामिति ।। प्रजानन् मर्त्यः अजीर्यतां जराशून्यानाम् अमृतानां मरणशून्यानां त्वद्विधानां देवानाम् उप समीपम् एत्य भगवदुपदेशमप्राप्यैव जीर्यन् विनश्यमानः क्व? न क्वापीत्यर्थः । जीवस्य स्वरूपतो नाशाभावात् । देहवियोगस्य भगवज्ज्ञानिनोऽपि सत्त्वाद् जीर्यन् इत्युक्तं विवृणोति– क्वाधस्थः इति।। अन्धन्तमसादि-अधोगतिस्थः क्व? न क्वापीत्यर्थः । प्रजानन्! इति यमस्य सम्बोधनं वा ।दुःखहेतुत्वाच्च न दीर्घजीवनं वरणीयमित्याह– अभिध्यायन्निति ।। वर्ण इत्यतः पूर्वं स्त्रीपुत्रादीनाम् इति शेषः । वर्णः= स्त्रीपुत्रादिरूप-विशेषः, रतिः= क्रीडा, प्रमोदः= तदुत्थः सुखविशेषः, वर्णरतिप्रमोदान् निवृत्तान् इति शेषः । अतिदीर्घकालजीवने हि स्वजीवनमध्य एवान्येषां विनाशःस्यात् । तेषामतिदीर्घकालजीवननियमाभावात् । ततश्च तन्नाशे तेषां स्मरणेन तु दुःखं स्यात् । अतो न दीर्घजीवनं पुरुषार्थः, प्रत्युत अनर्थहेतुरिति भावः ॥ २७ ॥पूर्वोक्तमेव निर्धारयति– यस्मिन्निति ॥ हे मृत्यो! महति साम्पराये मुक्तौ नियामकतयेदं ब्रह्मास्ति न वा? इति यस्मिन् विचिकित्सन्ति तद् मुक्तनियामकभगवत्स्वरूपमेव नो ब्रूहि इति योजना। श्रुतिः स्वयमाह– य इति ॥ योऽयं वरो गूढं गूढत्वम् अनुप्रविष्टः प्राप्तस्तमेव नचिकेता वृणीते, न तस्मादन्यमित्यर्थः ॥ २८ ॥॥ इति प्रथमाध्यायस्य प्रथमवल्ली ॥</div></div>

=== वेदेशीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-18" id="VedeshatirthaVivarana-18" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V01" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V01 KKN_C01_S02_V02 KKN_C01_S02_V03 KKN_C01_S02_V04 KKN_C01_S02_V05 KKN_C01_S02_V06 KKN_C01_S02_V07"><div class="teeka-body">एवं नचिकेतसो विषयाभिलाषराहित्यद् अयं ब्रह्मविद्यायोग्य इति भावेन विषयकामनायुक्तस्य तद्रहितस्य च स्वरूपं निरूपयति– अन्यदित्यादिना॥ अत्र नैतां सृङ्कां वित्तमयीमवाप्तः इत्यत्राप्रतीतेः शृङ्काशब्दार्थमाह – शृङ्कामिति ॥ यद्यपि शृङ्कां चेमामनेकरूपां गृहाण इत्यत्र शृङ्काशब्दः कण्ठमालापरतया व्याख्यातः । तथाऽप्यनुवादसन्तुष्ट-यमदत्तकण्ठमालाया नचिकेतसा प्राप्तत्वात्, तृतीयवरत्वेन कण्ठमालाया यमेनादत्तत्वाद्, नचिकेतसा माऽस्तु इत्यनुक्तत्वाच्च नैतां शृङ्कां वित्तमयीमवाप्तः इत्युक्त्ययोगाद्, यस्यां मज्जन्ति इत्युक्त-सर्वमनुष्यबन्धकत्वायोगाच्चात्र शृङ्खलापरत्वेन व्याख्यात इत्यवधेयम् ॥(वे.खं) दीयमानमपि पुत्रादिकं परित्यज्य ब्रह्मविद्याम् अर्थयमानं नचिकेतसं स्तोतुं तदुभयस्वरूपमाह– अन्यदिति ॥ अत्र श्रेय इति ब्रह्मविद्योच्यते, निःश्रेयससाधनत्वात् । प्रेय इति प्रीतिविषयपुत्रादि काम्यम् उच्यते । उतशब्दः चशब्दार्थः । इवशब्दोऽवधारणार्थः । श्रेयोऽन्यद् विलक्षणमेव प्रेयसः इति शेषः । प्रेयश्च श्रेयसोऽन्यदेव। जानतां श्रेयःप्रेयसोरेकत्वं सूचयितुं वा इवशब्दः ।कथं श्रेयःप्रेयसोः परस्परवैलक्षण्यम्? इत्यत आह–ते उभे इति ॥ ते उभे श्रेयःप्रेयसी नानार्थे मोक्ष-तदितराख्यविलक्षणप्रयोजनविषये पुरुषं जीवं सिनीतो बध्नीतः । षिञ्=बन्धने इति धातोः । किं ततः? इत्यतः तदुभयम् आददानस्य फलमाह– तयोरिति ॥ तयोः श्रेयःप्रेयसोर्मध्ये यः पुरुषः श्रेय एवाऽदत्ते तस्य साधु भद्रं मोक्षाख्यं भवति इत्यर्थः । य उ यश्च प्रेय एव वृणीते स अर्थाद् मोक्षाख्यप्रयोजनाद् हीयते हीनो भवति ॥ १ ॥तदेव विशदमाह– श्रेयश्चेति ॥ श्रेयश्च प्रेयश्च इत्येतौ कर्मवशान्मनुष्यम् एतः प्राप्नुतः । तदा धीरः पुरुषस्तौ प्राप्तौ श्रेयःप्रेयोरूपार्थौ सम्परीत्य सम्यग् ज्ञात्वा विविनक्ति इदं पुरुषार्थप्रदमिदं न इति विवेचयति। एवं विवेकानन्तरं धीरः प्रेयसः प्रेयः परित्यज्य श्रेय एव वृणीते । मन्दः तु योगक्षेमान् अप्राप्तलाभो योगः, प्राप्तपरिपालनं क्षेमः । योगक्षेमात्मकं प्रेय एव वृणीते ॥२॥यत्प्रशंसार्थम् एतदुक्तं तम् इदानीं प्रशंसति– स इति ॥ हे नचिकेतः! स मया प्रलोभितोऽपि त्वं प्रियान् तत्र हेतुः प्रियरूपान् मनोहररूपान् कामान् काम्यान् मया दत्तानपि अभिध्यायन् तेषामनित्यत्वादिदोषान् इति शेषः, अत्यस्राक्षीः अतिसृष्टवानसि । एतां मया दत्तां वित्तमयीं सुवर्णमयीं शृङ्कां शृङ्खलां नैवावाप्तः । यद्यन्येऽपि नैवाऽप्ताः तर्हि को विशेषोऽस्य? इत्यत आह– यस्यामिति॥ यस्यां वित्तमय्यां शृङ्खलायां बहवो मनुष्या मज्जन्ति तया शृङ्खलयाऽऽत्मानं बध्नन्तीत्यर्थः ॥ ३ ॥श्रेयःप्रेयसोः स्वरूपं निरूपयन्, ते उभे नानार्थे इत्युक्तमेव विवृणोति– दूरमेते इति ॥ या प्रेयोरूपा अविद्या विद्याविरुद्धेति ज्ञाता । या च श्रेयोरूपा विद्येति ज्ञाता विद्वद्भिः ते एते श्रेयःप्रेयसी दूरं विपरीते अतिविरुद्धे । विरुद्धत्वमेव विवृणोति– विषूची इति ॥ विरुद्धगतिहेतू इत्यर्थः । तत्राहं नचिकेतसं विद्याभीप्सितम् एव मन्ये। कुतः? त्वा त्वां बहवः कामा न लोलुपन्तः न लोलुपन्ति, न प्रलोभयन्तीति यावत् ॥ ४ ॥श्रेयःकाम एव श्रेष्ठः इति भावेन प्रेयःकामान् निन्दति– अविद्यायामिति ॥ अविद्यायां पुत्रपौत्रादिलक्षणायाम् अन्तरे मध्ये वर्तमानाः स्वयं धीराः स्वात्मानं स्वयमेव धीरान् वदन्तः पण्डितम् आगमाभिज्ञं मन्यमाना दन्द्रम्यमाणा वक्रगतयो मूढाः परियन्ति प्रवर्तन्ते । ननु बहूनाम् एवं प्रवृत्तेः कथमियं मूढप्रवृत्तिः स्याद्? इत्यतस्तत्र दृष्टान्तमाह–अन्धेनैवेति ॥५॥नित्यपुमर्थमोक्षसाधनं श्रेयः परित्यज्य, अनित्यं काम्यं पुत्रपौत्रादिकं प्रेयोऽपरनामकं किमिति कामयन्ते? इत्यत आह– नेति ॥ साम्परायो मोक्षः, तत्साधनीभूतो भगवान् इति यावद् वित्तमोहेन मूढम् अत एव प्रमाद्यन्तं बालं प्रति न भाति । अयम् एव लोकोऽस्ति इत्यभिमानी पुनःपुनर्मे वशमापद्यते ॥ ६ ॥यदा श्रवणादिप्रयत्नवतोऽपि न साम्परायः प्रतिभाति; किमुत प्रमादादिमतः? इति भावेनाऽह– श्रवणायापीति ॥ बहुभिः श्रवणायापि श्रोतुमपि न लभ्यः प्राणिनां मध्ये बहूनां प्राणिनां भगवद्विषयकश्रवणमपि नास्तीत्यर्थः । अस्ति केषाञ्चित् श्रवणम्; तथाऽपि न साम्परायस्तेषां यथार्थतः प्रतिभातीत्याह– शृण्वन्तोऽपीति ॥ कुतः? इत्यतो वक्तृश्रोतृदौर्लभ्यादित्याह–आश्चर्य इति ॥ कुशलेन गुरुणाऽनुशिष्टोऽस्य भगवतो यथार्थतो ज्ञाता ज्ञानानुसारेण, अस्य वक्ता आश्चर्यो दुर्लभः । कुशलोऽस्य भगवतो लब्धा गुरूक्तप्रकारेण ज्ञाता श्रोताऽप्याश्चर्य इति योजना ॥ ७ ॥</div></div>

=== वेदेशीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-20" id="VedeshatirthaVivarana-20" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V08" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V08 KKN_C01_S02_V09"><div class="teeka-body">अनन्यप्रोक्ते गतिरत्र नास्ति इत्यस्य 'अनन्येनैव= अपृथग्दर्शिनाऽऽचार्येण प्रतिपाद्यब्रह्मभूतेन प्रोक्ते अत्र= आत्मनि गतिः= अनेकधाऽस्ति नास्तीत्यादिलक्षणा चिन्ता नास्ति इति व्याख्यानम् असत् । वक्ष्यमाणरीत्या ब्रह्मात्मैकत्वस्य बाधितत्वेन, वस्तुत आचार्यस्य प्रतिपाद्यब्रह्मभूतत्वायोगाद् ज्ञानमात्रव्युत्पन्ने गतिशब्देन तद्विशेषसंशय-अपरपर्यायचिन्तारूपार्थग्रहणायोगाच्च इति भावेनाऽह– अन्य इति ।। वस्तुगत्याऽनन्यत्वं बाधितमित्येवं व्याख्यातम् । तद्विपरीतं च जानन्' इत्यपि ग्राह्यम् । ज्ञानं सम्यग् ज्ञानम् ।ननु ज्ञानवाचकगतिशब्दस्य तद्विशेषपरत्वं भवतामप्यावश्यकम् । अतः संशयपरत्वमेव किं न स्याद् इति चेन्न । प्रमा-संशययोः प्रमाया अतिशयितत्वेन तद्ग्रहणस्यैवोचितत्वाद्, वक्ष्यमाणदोषाच्चेति । कुत एवं व्याख्येयम्? परोक्त एवार्थः किं न स्याद्? इत्यत आह– प्रोक्तेति।। वाक्यशेषे अन्येनैव जीवेश्वरभेदज्ञानिनाऽऽचार्येण प्रोक्ता वेदप्रवचनोत्पादितैव मतिः सुज्ञानाय साक्षात्काराय भवति इत्युक्तत्वेन अनन्यप्रोक्ते इति वाक्यमपि जीवेश्वरभेदाज्ञानिना, तदभेदज्ञानिना च प्रोक्ते ज्ञानं ना-स्ति इत्येव व्याख्येयम्, न तु अपृथग्दर्शिना प्रोक्ते आत्मनि उक्तप्रकारसंशयो नास्ति' इति । वाक्यशेषविरोधादिति भावः ।।ननु वाक्यशेषस्थस्य अन्येन इत्यस्य आगमाभिज्ञेन इत्यर्थकत्वाच्च विरोध इति चेन्न । तथा सति अनन्यप्रोक्ते इत्यस्य आगमानभिज्ञप्रोक्ते इति व्याख्येयत्वेन अपृथग्दर्शिप्रोक्ते इति व्याख्यानायोगात् । एतेन- अनन्यप्रोक्ते गतिरत्र नास्ति इत्यत्र अगतिःइति पदच्छेदम् अभ्युपेत्य 'अनन्येन= प्रोच्यमानब्रह्मभूतेन आचार्येण प्रोक्ते सति आत्मनि अगतिः= अनवगतिः= अनवबोधो नास्ति । भवत्येवावगतिस्तद्विषया श्रोतुः तदनन्योऽहम् इति आचार्यस्येव इत्यर्थः इति यत् परकीयं व्याख्यानान्तरं तदपि परास्तम् । आचार्यस्य वस्तुतः प्रोच्यमानब्रह्मभूतत्वस्य बाधितत्वात् । अपृथग्दर्शिना इत्यर्थाङ्गीकारेऽपि ऐक्यज्ञानिना प्रोक्ते श्रोतुरैक्यज्ञानसम्भवेऽपि, तस्य ज्ञानस्य भ्रान्तित्वेन सम्यग्ज्ञानत्वाभावात्। ऐक्यज्ञानस्य भ्रान्तित्वं कुतः? इति चेद्, वाक्यशेषे जीवेश्वरभेदज्ञानिनाऽऽचार्येण वेदप्रवचनोत्पादिता मतिः सुज्ञानाय भवति इत्युक्त्या भेदज्ञानस्यैव सम्यग्ज्ञानत्वावगमादिति भावः ।यच्चोक्तम् अनन्ये= स्वात्मभूते आत्मनि प्रोक्ते सति गतिः अवगतिः अन्या सम्पाद्या नास्ति । ऐक्यादन्यस्य ज्ञेयस्याभावात् । ज्ञानस्यैषा निष्ठा यदात्मैकत्वविज्ञानम् इति, तदप्यसत् । अनन्यप्रोक्ते इत्यस्य समस्तत्वेन अनन्ये= आत्मनि इति व्याख्यानायोगात् । बुद्ध्या विवेकेन अनन्य इत्यस्य अत्र इत्यनेन अन्वयं कृत्वा व्याख्यायत इति चेद्, न । यथाश्रुतानुपपत्तौ तथा व्याख्येयत्वात् । प्रोक्ते इत्यत्र कर्त्रनुक्तिप्रसङ्गात् । अन्यावगतिः इत्यन्यशब्दाध्याहारप्रसङ्गात् । वाक्यशेषपर्यालोचनया भेदज्ञानस्यैवावश्यसम्पाद्यत्वावगमेन तद्विरोधाच्चेति । प्रमाणविरोधाच्च न परव्याख्यानं युक्तम् ; किन्तु? स्वकृतमेवेति भावेन श्रुत्यर्थनिश्चायकं प्रमाणमाह– जीवानामिति ।। अभिदां च वेत्ति इति ग्राह्यम् । ज्ञानं सम्यग्ज्ञानम् । न जायत एव इति सम्बन्धः ।।(वे.खं ) ननु शैवादिशास्त्रव्याख्यातॄणां बहूनाम् उपलम्भेन त एवास्य वक्तारो भविष्यन्ति; इति कथं दुर्लभः इत्यत आह– न नरेणेति ।। नरेण मनुष्येण शैव-ब्राह्म-सौर-गाणपत्यादिना प्रोक्त एष सुज्ञेयो न भवति । यतस्तेन अवरः प्रोक्तः शिवादिरेव सर्वोत्तमः, भगवांस्तदपेक्षयाऽवरः इत्युक्तः । तर्हि तदुक्तप्रकारेणायमवर एव किं न स्याद्? इत्यत आह– बहुधेति ।। बहुगुणत्वेन पूर्णगुणत्वेन चिन्त्यमानो वेदादिभिर्यतः, अतो नायं तेन तथोक्तोऽप्यवरः, तस्य मिथ्याज्ञानित्वादिति भावः ।तर्हि माऽस्तु शैवादिरस्य वक्ता, अद्वैतवादी तु भविष्यति इत्यत आह– अनन्येति ।। अन्यो भगवान्, अन्योऽहम् इत्यजानन्, स एव अहम् इति जानंश्चानन्यः, तेन प्रोक्ते अत्र ब्रह्मणि गतिः ज्ञानं= सम्यग् ज्ञानं न जायते । कुतः ? जीवेश्वरयोर्विरुद्धधर्माधिकरणत्वेन भिन्नत्वात् तदभेदज्ञानिनो मिथ्याज्ञानित्वादिति भावेनाऽह - अणुप्रमाणाद् अपि जीवाद् अणीयान् हि इति ।। तस्माद् अस्य यथार्थतो ज्ञाता, कुशलानुशिष्टो वक्ता आश्चर्य इति ध्येयम् । एवं व्याख्यात्रभावेनाऽगमात् तज्ज्ञानासम्भवेऽपि, प्रत्यक्षेण तज्ज्ञानं सम्भवति? इत्यतस्तदविषयत्वं चाऽह– अणीयानिति ।। अणुप्रमाणादप्यणीयान् हि यस्माद् अतः प्रत्यक्षं न भवति ।। तर्हि अनुमानेन तन्निश्चयो भविष्यति? इत्यत आह– अतर्क्यमिति ।। ८ ।।तदेव विवृणोति– नैषेति ।। आ अप इति विरुद्धार्थकोपसर्गयोः क्रमेण सम्बन्धः । एषा ब्रह्मविषया मतिस्तर्केण केवलानुमानेन आनेया उत्पाद्या अपनेयानिराकार्या च नभवति।तस्य प्रतिपक्षादिग्रस्तत्वेनाप्रमाणत्वात् । आगमानुकूलतर्कश्चाऽगमव्याख्यात्रभावेन न निश्चायक इति भावः । तर्हि भगवज्ज्ञानोपायाभावेन मोक्षाभावात् शास्त्रवैयर्थ्यमेव स्याद्? इत्यत आह– प्रोक्तेति ।। हे प्रेष्ठ! प्रीतिविषय नचिकेतः! अन्येनैव अन्यो भगवान् अन्योऽहम् इति ज्ञानवान् यो भेदज्ञानी, तेनैव प्रोक्ता वेदप्रवचनोत्पादिता मतिः सुज्ञानाय साक्षात्काराय भवति । एषा मतिः इत्युक्ता मतिः का? इत्यत आह– यामिति ॥ त्वं यां मतिम् आपः प्राप्तवानसि एषा इति पूर्वेणान्वयः । तस्माद् हे नचिकेतः! त्वं सत्यधृतिः अचाल्यधैर्यवान् असि । बत इत्यास्वादने । अतः त्वादृक् प्रष्टा नो भूयाद् न भविष्यतीत्यर्थः ॥ ९ ॥</div></div>

=== वेदेशीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-22" id="VedeshatirthaVivarana-22" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V10" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V10 KKN_C01_S02_V11 KKN_C01_S02_V12 KKN_C01_S02_V13"><div class="teeka-body">जानाम्यहं शेवधिः इत्यादिकं परेण एवं व्याख्यातम्- 'पुनरपि तुष्टो यम आह– जानामीति ॥ अहं शेवधिः= कर्मफललक्षणो निधिरनित्यः इति जानामि । हि= यस्माद् अध्रुवैः= अनित्यैर्द्रव्यैः यत ध्रुवम्= नित्यं पारमार्ख्यं पारमार्ख्यं शेवधिस्तन्न हि प्राप्यते । यस्त्वनित्यसुखात्मकः शेवधिः स एव अनित्यैर्द्रव्यैः प्राप्यते । हि= यतः ततो मया अनित्यसाधनैर्नित्यं न प्राप्यते इति जानताऽपि अनित्यद्रव्यैः पश्वादिभिर्नाचिकेतोऽग्निः= स्वर्गसुखसाधनीभूतोऽग्निश्चितः, तेन अहमधिकारापन्नो नित्यम्= आपेक्षिकनित्यं याम्यस्थानं स्वर्गाख्यं प्राप्तवानस्मि' इति ।तत्र तावद् आदिवाक्यव्याख्यानम् असत्- नह्यध्रुवैः इत्युत्तरवाक्यैः नित्यब्रह्मप्राप्तेः अनित्यद्रव्यसाध्यत्वकथनस्य असङ्गतत्वात् । तुष्टेन यमेन तत्पृष्टब्रह्मस्वरूपस्यैव वक्तव्यतया कर्मफलानित्यत्वकथनस्यासङ्गतत्वात् । तस्माद् इदं ब्रह्मपरमेव ।तर्हि तस्य नित्यत्वेन कथम् अनित्यत्वम् उपपन्नं स्यात् ? ज्ञापकाभावेनेदं ब्रह्मपरमेवेति वा कथं निर्धारणम् ? इत्यतस्तद् व्याचष्टे– आख्यमिति ॥ अः इति ब्रह्म इत्यादिश्रुतेरिति भावः । नित्यं वस्तु इति शेषः । शेवधिः सुखनिधिः ॥नन्वेवं तर्हि ततो मया नाचिकेतश्चितोऽग्निरनित्यैर्द्रव्यैः इत्युत्तरवाक्यम् अनुपपन्नम्- तर्हि अनित्यद्रव्यैः पश्वादिभिः अनुष्ठितस्य अग्निचयनस्य नित्यभगवत्प्राप्तिहेतुत्वमस्ति? इत्यतः अनित्यद्रव्यैः इत्येतद् यथावद् व्याचष्टे– नित्यमिति ॥ अनित्यद्रव्यैः इत्यत्र नित्यपदस्य व्यत्यासः। ततश्च नित्य-अद्रव्यैः इति लभ्यते । अस्य द्रव्याणि अद्रव्याणि इति षष्ठीसमासः, षष्ठ्यर्थश्च विषयविषयिभाव इति भावेनोक्तम्– आख्यविष्णुविषयैरिति ॥ नित्यं विष्णुविषयैरिति सम्बन्धः । ततश्च नित्यत्वं षष्ठ्यर्थविषयीकरणरूप-क्रियाविशेषणम् इत्युक्तं भवति । अन्येषां द्रव्याणां सविषयकत्वाभावाद् मन आदिभिः इत्युक्तम् ।एवम् अनित्यद्रव्यैः इत्यत्र नित्यपदस्य व्यत्यासेन क्रियाविशेषणत्वम् अभ्युपेत्य व्याख्यातम् । इदानीं तदनाश्रयेण अश्चासौ नित्यश्च अनित्यः, तस्य द्रव्याणि इति विग्रहमभिप्रेत्य व्याचष्टे– आख्येति ॥ तदेव विशदयति– विष्ण्वाख्येति ॥ ततश्च केवलाग्निचयनमात्रस्य भगवत्-प्राप्तिहेतुत्वाभावेऽपि, सर्वदा निर्दोष-गुणपूर्ण-जीवभिन्न-नित्य-भगवद्विषय-मनआदिपूर्वम् अनुष्ठितस्य तत्प्राप्तिहेतुत्वोपपत्तिरिति भावः ।ननु अनित्यद्रव्यैः इति प्रसिद्धार्थकमेव किं न स्यात् ? न च प्राप्तवानस्मि नित्यम् इत्येतदनुरोधेन तथा व्याख्यायत इति वाच्यम्। नित्यम् आपेक्षिकनित्यं याम्यं स्थानं स्वर्गाख्यं प्राप्तवान् अस्मि इत्यर्थोपपत्तेः इत्यतस्तद् व्याचष्टे– नित्यमिति ।। नित्यशब्दस्य मुख्यार्थग्रहणोपपत्तौ अमुख्यार्थग्रहणायोगात् । याम्यस्थानस्यापि ज्ञानमात्रसाध्यत्वेन विनाशिद्रव्यानुष्ठित-अग्निचयनमात्रसाध्यत्वाभावाच्च स्वर्ग्यमग्निम् इत्यादौ अग्निचयनस्य स्वर्गसाधनत्वेनोक्तत्वात्, यमस्थानप्राप्तिहेतुत्वासम्भवाच्च । न च यमस्थानं स्वर्ग इत्युच्यते , प्रमाणाभावादिति भावः ।।किञ्च- न ह्यध्रुवैः प्राप्यते हि ध्रुवं तद् इति पूर्ववाक्ये ध्रुवशब्दाभिधेयत्वेन भगवानेव प्रस्तुतः ; त्वयाऽपि ध्रुवशब्दस्य ब्रह्मपरत्वाङ्गीकारात् । एवं च अत्रापि नित्यशब्दो ब्रह्मपर एवास्तु इति भावेन अध्रुवैः इत्यस्य परोक्तार्थनिरासाय तद् व्याचष्टे– ध्रुव इति ।। तद्भक्तिवर्जितैः तद्भक्तिदार्ढ्यशून्यैरित्यर्थः । अन्यथा अनित्यैरेव ज्ञानादिभिरस्मदादिभिर्वा ध्रुवस्य प्राप्यत्वाद् अनुपपत्तिः ।यद्वा- अनित्यद्रव्यैः इत्यस्य नित्यम् आख्यविष्णुविषयद्रव्यैः मनआदिभिः इत्यादि व्याख्यानम् अयुक्तम् ? तथात्वे ततो मया नचिकेतश्चितोऽग्निः, अनित्यद्रव्यैः इत्यत्र तत इत्यनेन न ह्यध्रुवैः इति पूर्वोक्तार्थस्य हेतुत्वेन परामर्शायोगाद्, इत्यतो न ह्यध्रुवैः इति वाक्यं व्याचष्टे– ध्रुव इति ।। ततश्च 'ध्रुवः= भगवान् अध्रुवैः तद्भक्तिवर्जितैः माहात्म्यज्ञानपूर्वकस्नेहवर्जितैः न प्राप्यते हि यस्मात् तस्मात् ततो नित्यभगवद्विषयमनआदिभिरेव मयाऽग्निश्चित इति हेतुहेतुमद्भावोऽपि सङ्गच्छत इति भावः ।प्रत्युत त्वत्पक्ष एव हेतुहेतुमद्भावानुपपत्तिः - न ह्यनित्यैः नित्यं न प्राप्यते यस्मात् ततो मया अनित्यद्रव्यैः पश्वादिभिरग्निश्चितः इति हेतुहेतुमद्भावः सम्भवति, विरोधात् । न च यतोऽनित्यसाधनैर्नित्यं न प्राप्यते, यश्च अनित्यसुखात्मकः शेवधिः स एव अनित्यद्रव्यैः प्राप्यते, ततो मया नाचिकेतश्चितोऽग्निः इति हेतुहेतुमद्भावोपपत्तिरिति वाच्यम्। अश्रुतकल्पनाप्रसङ्गादिति भावः ।।१०।।</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-23" id="VedeshatirthaVivarana-23" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V11" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V10 KKN_C01_S02_V11 KKN_C01_S02_V12 KKN_C01_S02_V13"><div class="teeka-body">क्रतोरानन्त्यम् इति कथम् ? क्रतुस्वरूपस्याऽशुतरविनाशित्वात् । न च आनन्त्यम्= अनन्तफलत्वम् इति वाच्यम् । तथाऽपि तस्य भगवद्विशेषणत्वासम्भवाद्, इत्यतस्तद् व्याचष्टे– क्रतोरिति ।। क्रतोः= ज्ञानस्य । एवं च अनन्तलोकाप्तिम् इत्युक्तानुवादरूपत्वम् एतस्य सम्भवतीति भावः । स्तोममहद् इत्यस्य स्तोमम्= अणिमाद्यैश्वर्याद्यनेक-गुणसहितं च महद्= निरतिशयं च इति स्तोममहद् इति व्याख्यानमसत् ? । एतस्य प्रागनुक्तत्वेन अनुवादासम्भवाद् इति भावेन तत्तात्पर्यं तावदाह– स्तोमैरिति ।। वेदसमूहैरित्यर्थः । प्राप्तुं ज्ञातुम्। किमु प्रत्यक्षादिभिः! इति अपिशब्दः । तर्हि सर्वे वेदा यत्पदमामनन्ति इति वक्ष्यमाणविरोधः? इत्यत उक्तम्– सर्वात्मनेति ।। एवं च ब्रह्मजज्ञ इत्युक्तानुवादरूपम् एतदिति भावः ।ननु स्तोममहद् इत्यस्मात् पदात् कथमेषोऽर्थो लब्धः? इत्यतः तत्पदार्थमाह– स्तोमेभ्योऽपीति ।। उरुगायम् इत्यस्य पुंल्लिङ्गत्वेन श्रुतौ महद् इति लिङ्गव्यत्यास इति भावेन महान्तम् इत्युक्तम् । वेदसमूहापेक्षया महत्त्वं नाम साकल्येन तदप्रतिपाद्यत्वमेव । स्वरूपमहत्त्वस्याल्पत्वादिति भावः । तृतीयप्रश्नस्य जीवविषयकत्वं वदन्तं प्रति एतद्वाक्यगतमपि बाधकमाह– उरुगायमिति ।। उरुगायशब्दस्य भगवत्परत्वं साधितमेवेति भावः ।।ननु न जीवविषयोऽयं प्रश्नः इत्यनुपपन्नम् ? जीवपरत्वे बाधकाभावात्। न च ब्रह्मपरश्रुतिलिङ्गाद्यनुपपत्तिः । तस्य ब्रह्माभिन्नत्वेन स्वरूपापेक्षया जीवेऽपि सम्भवाद्, इति चेन्न । स्यादेवं यदि जीवेश्वराभेद एव स्यात्। न च सोऽस्ति । अप्रामाणिकत्वात् । प्रमाणविरुद्धत्वाच्चेत्याह– शर इति ।। आत्मा जीवः शरस्थानीयः, ब्रह्म लक्ष्यस्थानीयम् । तन्मयः तत्र संलग्नचेताः । न हि शर-लक्ष्ययोरभेदोऽस्तीति भावः । अभयम् इत्यादेरर्थो वक्ष्यते । आदिपदेन अनन्यप्रोक्ते गतिरत्र नास्ति, अन्यत्र धर्मात्, नित्यो नित्यानाम् इत्यादिवाक्यग्रहणम् ।जीवब्रह्माभेदनिरासाय अभयं तितीर्षतां पारम् इति वाक्योदाहरणेन स्मारितं द्वितीयप्रश्नस्य भगवद्विषयत्वे युक्त्यन्तरमाह– नाचिकेतमिति।।'यस्सेतुरीजानानामक्षरं ब्रह्म तत्परम् ।अभयं तितीर्षतां पारं नाचिकेतं शकेमसि ।।' इति नाचिकेताग्रेः अक्षरत्व-परब्रह्मत्व-अभयत्वादिकथनाद् नाचिकेताग्निस्थो भगवानेवात्र स्वर्ग्यमग्निम् इत्यादावुच्यत इति सिद्धम्। प्रसिद्धाग्नौ तेषामसम्भवाद् विष्णौ तु सम्भवादिति भावः । अपव्याख्यानं तूत्तरत्र निराकरिष्यामः ।।कामस्याऽप्तिम् इत्यत्र जगतः प्रतिष्ठाम् इत्यादिवत् कामस्याऽप्तिम् इत्येतदपि उरुगायविशेषणम् इति व्याख्यानमसत् । पूर्वं तस्य अनुक्तत्वेनानुवादायोगात्; अत्यस्राक्षीः इत्यस्य कर्मानुक्तिप्रसङ्गाच्च । संसारभोगजातम् इति अध्याहारस्त्वगतिका गतिरिति भावेन तद्वाक्यं योजयति– उरुगायमिति ।। कामस्य काम्यस्य ।तृतीयप्रश्नस्य मृतविषयत्वे येयं प्रेते विचिकित्सा इति वाक्यार्थ एव न युज्यत इति बाधकान्तरमाह– न चेति ।। मरणानन्तरमपि जीवसद्भावस्य स्वस्मिन्नेव प्रत्यक्षेण निश्चितत्वाद्, निश्चिते संशयायोगादिति भावः । न च नचिकेतसो मरणमेव कुतः सिद्धम्? सशरीरस्यैव मृत्युं प्रति गमनोपपत्तेरिति वाच्यम् । तथा सति तस्य शापरूपत्वायोगात्। पितरमेव जीवन्नयानि इति शाखान्तरे जीवन् इत्युक्त्ययोगाच्च । न हि पूर्वममृतत्वे जीवन् इत्येतत् स्वरसम् । न च नचिकेतसः संशयाभावेऽप्यन्येषां संशयः स्यादेव , वादिविप्रतिपत्तेः । न ह्यत्र नचिकेतसः इति विशिष्योच्यत इति वाच्यम् । अत्र च अस्माकं न प्रत्यक्षेण, नाप्यनुमानेन निर्णयो युज्यते इति त्वयैवोक्तत्वेन नचिकेतस एव संशयाभ्युपगमात् । स्वस्य संशयाभावे एतद्विद्यामनुशिष्टस्त्वयाऽहम् इति प्रार्थनायोगाच्च । न च प्रेक्षावद्भिर्महतां वरोऽल्पप्रयोजनाय व्ययीक्रियत इति भावः ।।११।।</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-24" id="VedeshatirthaVivarana-24" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V12" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V10 KKN_C01_S02_V11 KKN_C01_S02_V12 KKN_C01_S02_V13"><div class="teeka-body">गह्वरेष्ठं गह्वरे= विषमे अनेकानर्थसङ्कटे तिष्ठतीति गह्वरेष्ठम् इति व्याख्यानमसदिति भावेन तद् व्याचष्टे– गह्वर इति ।। मुक्तजीवस्य शास्त्रं विना संसार्यगम्यत्वाद् गह्वरत्वम् । तस्य जीवपरत्वे दुर्दर्शत्वमनुपपन्नम् । तस्य यत्तदद्रेश्यम् , अदृश्यत्वादिगुणको धर्मोक्तेः इति ब्रह्मण्येव श्रवणात् । गुहानिहितत्वं च भगवत एवेत्युक्तम् । न च जीवज्ञानाद् हर्षशोकत्यागरूपो मोक्षः सम्भवतीति भावः ।।१२।।</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-25" id="VedeshatirthaVivarana-25" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V13" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V10 KKN_C01_S02_V11 KKN_C01_S02_V12 KKN_C01_S02_V13"><div class="teeka-body">प्रवृह्य= शरीरादेः पृथक्कृत्य इति व्याख्याननिरासाय तत्पदमनूद्य व्याचष्टे– प्रवृह्येति ।। पृथक्कृत्य पृथग्ज्ञात्वेत्यर्थः । शरीरादेः पृथक्करणं च किं जीवस्य, भगवतो वा ? नाऽद्यः - एनमाप्य स मोदते इति मुक्तप्राप्यत्वव्यपदेशायोगात् । न द्वितीयः - भगवतः संसारिशरीराद्यभेदस्य केनापि वादिनाऽनङ्गीकृतत्वेन तन्निषेधायोगादिति भावः । ननु नात्र मुक्तज्ञापकमस्ति ? येनायं मुक्तप्राप्यत्वव्यपदेशः स्याद् इत्यतो गह्वरेष्ठं प्रवृह्य इति पदद्वयस्योक्तार्थत्वे एनमाप्य स मोदते मोदनीयं लब्ध्वा इत्यस्य मुक्तपरत्वे च प्रमाणमाह– मुक्तेति ।।(वे.खं ) नाहं त्वत्पृष्टं वक्तुमसमर्थः, त्वां विषयैः प्रलोभितवान्; किन्तु? त्वत्परीक्षणार्थमेव । यतस्त्वत्पृष्टं जानामीत्याह– जानामीति।। अनित्यम् आख्यविष्ण्वाख्यनित्यं वस्तु शेवधिः सुखनिधिः इति जानामि । तद् ध्रुवं नित्यं विष्ण्वाख्यम् अध्रुवैः तद्भक्तिदार्ढ्यशून्यैः न प्राप्यते हि यस्मात् ततो मयैवं जानता अनित्यद्रव्यैः नित्यम् आख्यविष्णुविषयद्रव्यैः मनआदिभिः नाचिकेतोऽग्निश्चितः तेनाहं नित्यं भगवन्तं प्राप्तवानस्मि इत्यर्थः ।। १० ।।स त्वं प्रियान् प्रियरूपांश्च कामानभिध्यायन् नचिकेतोऽत्यस्राक्षीः इत्युक्तम् । तत्र नचिकेतसः कामविसर्जने किंनिमित्तम् ? इत्यतो अनन्तलोकाप्तिम् इत्याद्युक्तप्रकारेण मुक्तनियामकभगवत्स्वरूपज्ञानमेव इत्याशयवानाह– कामस्येति ।। हे नचिकेतः! त्वं जगतः स्वर्गलोकस्य प्रतिष्ठां धारकं क्रतोरानन्त्यम् आनन्त्यहेतुम् अभयस्य पारं मोक्षहेतुम् इति यावत् प्रतिष्ठां मोक्षे प्रवेशम् । मोक्षे यस्मिन् प्रवेशः स्यात् स प्रतिष्ठा हि इत्युक्तेः स्तोममहत् स्तोमेभ्यः= वेदसमूहेभ्यो महान्तम्, वेदसमूहैरपि सर्वात्मना प्रतिपादयितुमशक्यमिति यावत् । अत एव उरुगायम् उरुभिर्वेदैः, उरुभिर्ब्रह्मादिभिः, उरुत्वेन= सर्वोत्कृष्टत्वेन गीयते इत्युरुगायनामानं भगवन्तं दृष्ट्वा धृत्या धैर्येण कामस्याऽप्तिमत्यस्राक्षीः ।। ११ ।।वक्ष्यमाणरीत्या मुक्तनियामकभगवत्स्वरूपज्ञानेनैव मोक्षप्राप्तिः । सामान्यादग्निस्थभगवज्ज्ञानेऽपि वक्ष्यमाणरीत्या मुक्तनियामकभगवज्ज्ञानाभावे मोक्षासम्भवात् । अत एव तत्स्वरूपकथने ममातिकृच्छ्रेति भावेन मुक्तस्थितभगवज्ज्ञानस्य मोक्षसाधनत्वमाह– तमिति ।। धीरोऽधिकारी गह्वरे मुक्तजीवे तिष्ठतीति गह्वरेष्ठम् । तत्रापि गुहाहितं मुक्तजीवहृद्गुहानिहितम् । अत एव गूढं गूढत्वमनुप्रविष्टं प्राप्तम् अत एव दुर्दर्शं पुराणं सनातनम् अनाद्यनन्तकालेषु मुक्तस्थत्वोपादकमेतत् । देवं क्रीडादिगुणसम्पन्नं भगवन्तं मत्वा ध्यात्वा अध्यात्मयोगाधिगमेन अधिकश्चासावात्मा चाध्यात्मा स एव योगो मोक्षोपाय इत्यध्यात्मयोगस्तस्याधिगमस्तदपरोक्षज्ञानं तेन । अध्यात्मयोगो ध्यानयोगस्तज्जन्याधिगमेन वा । हर्षशोकौ जहाति ।। १२ ।।ननु हर्षशोकौ जहाति इति सुखप्रहाणिरुच्यते । तदयुक्तम् ? तुल्यायव्ययफलत्वेन अपुरुषार्थत्वप्रसङ्गाद्, इत्याशङ्कां परिहरन् मत्वा इत्युक्तमननसाधनं च दर्शयन् भगवतो जीवाद् भेदेन ज्ञानमपि मोक्षसाधनमित्याह– एतच्छ्रुत्वेति ।। यो मर्त्यो मरणशीलोऽधिकारी न श्रवणादिविषये प्रमदितव्यम् इति भावेनैतदुक्तम् । स एतद् मुक्तनियामकभगवत्स्वरूपं श्रुत्वा कुशलानुशिष्टाचार्येभ्यः सम्परिगृह्य सम्यगवधार्य, सम्यङ् मत्वा इति यावत् , प्रवृह्य जीवात् पृथक्कृत्य= पृथक्त्वेन निश्चित्य, निदिध्यासन-अपरोक्षज्ञानद्वारा मुक्तः सन् धर्म्यं धारकत्वाद् धर्मः, धर्म एव धर्म्यः, तम् अणुं परमसूक्ष्मम् एनं भगवन्तम् आप्य मोदते इत्यर्थः । वैषयिकहर्षप्रहाणिरेव प्राग् विवक्षितेति भावः। एतादृशो भगवांस्त्वया पृष्टः, अतस्तवापि मोक्षो निश्चित एवेत्याह– मोदनीयमिति ।। मोदनीयं सन्तोषणीयं भगवन्तं लब्ध्वा ज्ञात्वा स्थितं नचिकेतसं प्रति सद्म वैकुण्ठादिस्थितब्रह्मसदनं विवृतम् अपावृतं हि निश्चितमिति मन्ये ।। १३ ।।</div></div>

=== वेदेशीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-27" id="VedeshatirthaVivarana-27" data-parent-verse="KKN_C01_S02_V14" data-covers-verses="KKN_C01_S02_V14 KKN_C01_S02_V15 KKN_C01_S02_V16 KKN_C01_S02_V17 KKN_C01_S02_V18 KKN_C01_S02_V19 KKN_C01_S02_V20"><div class="teeka-body">किञ्च- नेदं प्रकरणं जीवपरम् । तथा सति सर्वे वेदा यत्पदमामनन्ति इति सर्ववेदप्रतिपाद्यत्वोक्त्ययोगात् । तस्य तत्तु समन्वयाद् इति सूत्रकृता ब्रह्मण्येवोक्तत्वात् । न च जीवे समन्वयोऽभिधीयते । न चात्र जीवेशाभेदो विवक्षित इति सर्वस्याप्युपपत्तिरिति वाच्यम् । अन्यत्र धर्मादन्यत्राधर्माद् इति धर्माधर्मकार्यकारण-भूत-भविष्यद्-वर्तमानप्रपञ्चभिन्नत्वस्यैवोक्तत्वात् । न चात्र जीवाद् भेदो नोक्त इति वाच्यम् । धर्माधर्मपदाभ्यामेव पुण्यपापात्मनां जीवानां ग्रहणात्।किञ्च ओमित्येतद् इति तस्य ओंनामकत्वमुच्यते । तच्च ब्रह्मण, एव न जीवस्य । ओमिति ब्रह्म इति श्रुतेः । ओंतत्सदिति निर्देशो ब्रह्मणस्त्रिविधः स्मृतः इत्यादिस्मृतेश्च । किञ्च एतद्ध्येवाक्षरं ब्रह्म एतद्ध्येवाक्षरं परम् इति परब्रह्मत्वादिव्यपदेशाद् विष्णुरेव, न जीवः।ननु ओमित्येतद् इति पूर्वम् आत्मतत्त्वस्य ओम्शब्दवाच्यत्वम्, तत्प्रतीकत्वं चोक्तम् । अत्र तु 'एतदेवाक्षरम्= ओमित्यक्षरं ब्रह्म अपरम्, एतदेवाक्षरं परं च ब्रह्म इति तस्यैवोङ्कारस्य परापरब्रह्मत्वमुच्यत इति कथमिदं साधकम् ? इति चेन्न । ओंकारस्य शब्दात्मकस्य जडत्वेन परापरब्रह्मत्वाभावात् । एतदालम्बनम् इत्युक्तसर्वाश्रयत्वासम्भवाच्च । न च अविद्यमानमपि उपासनार्थमुच्यत इति वाच्यम् । तत्त्वमसि' इत्यादावपि अविद्यमानमेवैक्यम् उपासनार्थमुच्यत इत्यापातात् । अविद्यमानोपासनस्यानर्थफलत्वाच्च ।।१४-१५।।प्रमाणविरोधाच्च नैवं व्याख्यानं युक्तम् इति भावेन मन्त्रद्वयार्थनिश्चायकं प्रमाणमुदाहरति– एतद्ध्येवेति ।। परम् इत्यत्रापि एतद्ध्येवाक्षरम् इति सम्बध्यते । एवं च एतद्ध्येवाक्षरं ब्रह्म एतद्ध्येवाक्षरं परम् इति अनुवादेन विष्णवाख्यम् इति व्याख्यानम् । अक्षरशब्दार्थः– अव्ययमिति।।ननु यद् उक्तम् इदं प्रकरणं विष्णुपरमेव इति, तन्न । न जायते इति मन्त्रे जीवस्य जननमरणाभावोक्तेः, तस्य जीवविषयकत्वावगमात्। तथा हि- 'विपश्चिद्= अविपरिलुप्तज्ञानस्वभावो न जायते न म्रियते च । नायमात्मा कुतश्चित् कारणाद् बभूव, स्वस्माच्च न बभूव कश्चित् पदार्थः । अतः अयमात्मा अजो नित्यश्च शाश्वतः= अपक्षयवर्जितः, अत एव पुराणः= पुरातन एव इति । न चैतत्प्रकरणस्य विष्णु-परत्वे मन्त्रः संगच्छते, असङ्गतत्वाद्' इति चेद् ।मैवम्। विपश्चित् शब्दस्य ज्ञानिमात्रे निरूढस्य अविपरिलुप्तज्ञानस्वभावः इति ज्ञानि-अज्ञानिसाधारण्यकरणायोगात् । कुतश्चिन्न जायते इत्येतावता पूर्तेः नायम् इत्यस्य वैयर्थ्यात् । कारणान्तराभावेऽपि स्वस्मादेव उत्पत्तिर्भवतु इत्याशङ्काया एवानुदयेन न बभूव कश्चिद् इत्यस्य अवक्तव्यत्वाच्च । कारणमात्रस्यापि कुतश्चिद् इत्यनेन निषेधसम्भवात्। न चास्माकम् असङ्गतिदोषः । एतदालम्बनं ज्ञात्वा इति प्रकृतज्ञानिनो जननमरणाभावलक्षण-फलप्रतिपादकत्वेन संगतत्वाद्, इति भावेन मन्त्रार्थनिश्चायकं प्रमाणमेवोदाहरति– देहेति ।।न केवलं भगवतः; किन्तु? ज्ञानिनोऽपि इत्यर्थःअपिशब्दः । उद्भवाभवौ उत्पत्तिविनाशौ न इत्यस्य पूर्वोत्तराभ्यां सम्बन्धः । मुक्तिदशायामेतद्। अनेन मन्त्रतात्पर्यमुक्तं भवति। ननु देहोत्पत्तिविनाशाख्यौ उत्पत्तिविनाशौ यदि भगवत इव ज्ञानिनोऽपि न स्तः, तर्हि भगवद्-विपश्चितोरविशेषः स्याद् इति शेषः । विपश्चित उत्पत्तिविनाशाभावयोः भगवज्ज्ञानसाध्यत्वाद् इत्यभिप्रेत्य न जायते म्रियते वा विपश्चिद् इत्यत्र नायं कुतश्चिद् इति हेतुप्रतिपादकम् इति भावेन तद् व्याचष्टे– कुतश्चिदिति ।। म्रियते चइति ग्राह्यम् । भावाभावौ देहोत्पत्तिविनाशौ । यादृशो भावितस्तवीशस्तादृशो जीव आभवेत् इत्यादेरित्यर्थः ।ननु भगवद्विपश्चितोरुभयोरपि देहोत्पत्तिविनाशाभावमङ्गीकृत्य विपश्चितस्तदभावो भगवज्ज्ञानसाध्यः इति तयोर्विशेषः कुतः समर्थनीयः? ज्ञानिनः स्वरूपत एवोत्पत्तिविनाशाभाव, भगवतस्तु देहतोऽपि उत्पत्तिविनाशाख्यौ उद्भवाभवौ न स्तः इति कुतो न व्याख्यायते? इत्यत आह– यस्मादिति ।। तस्माद् देहतोऽप्युत्पत्तिविनाशाख्यौ एवोद्भवाभवौ ज्ञानिनो न स्तः इति व्याख्येयम्, न तु स्वरूपोत्पत्ति-विनाशाख्यौ । तदभावस्य सर्वसाधारण्येन ज्ञानिनो विशेषाभावप्रसङ्गादित्यर्थः।ननु देहिनो जीवस्य कथं स्वरूपेण जननमरणाभावः? इत्यतः प्राप्तम् अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणः इति वाक्यं व्याचष्टे– अज इति।। स्वरूपेणइति वर्तते । पुरम्= देहम्= अणञ्चपि इत्यनेन देहित्वस्य अप्रयोजकत्वमुक्तम् । अनेन हन्यमानेऽपि इति अपिशब्दस्य पुराण-शब्देनापि सम्बन्ध इत्युक्तं भवति ।।एवं प्रमाणमुदाहृत्य स्ववचनेनापि विवृण्वन् नायं कुतश्चिद् इत्यत्र प्रकृतविपश्चित एव परामर्श इति भ्रमं वारयन्, पूर्वत्रायं हेतुरिति भावेन तद् व्याचष्टे– अयं भगवानिति ।। कुतोऽपि कारणात् । उपलक्षणमेतद्- न म्रियते इत्यपि ग्राह्यम् । म्रियते च इत्यनेन वाशब्दः चशब्दार्थ इत्युक्तं भवति । अत्र ज्ञानिनो जननमरणाभावौ देहोत्पत्तिविनाशाभावाख्यावेव विवक्षितौ, न तु स्वरूपेण जननमरणाभावौ इत्यभिप्रेत्य न बभूव कश्चिद् इति वाक्यं व्याचष्टे– यत इति ।। स्वतः स्वरूपेण । म्रियते न च इति ग्राह्यम् ।तर्हि का गतिर्जीवोत्पत्त्यादिवाक्यानाम् ? इत्यत आह– देहसम्बन्धादिति।। देहवियोगाद् म्रियते च इति ग्राह्यम् । हिशब्दः प्रमाणप्रसिद्धिमाह, हेतौ वा - यस्माद् देहसम्बन्धादेव जायते, तस्मात् कश्चिदपि स्वतो न बभूव इति । अस्त्वेवं सर्वेषां जीवानां स्वरूपेणोत्पत्तिविनाशाभावौ, किं ततः? इत्यत आह– विपश्चितस्त्विति ।। तुशब्दोऽज्ञानिभ्यो विशेषद्योतकः - यतः कश्चिदपि जीवः स्वतो न बभूव, अतो विपश्चितो मुक्त्यनन्तरं कर्मनिर्मितदेहसम्बन्धाभावान्न जायते, तद्वियोगाभावान्न म्रियते इत्येव वक्तव्यम् । न तु स्वरूपोत्पत्तिविनाशाभावेन । तस्य सर्वजीवसाधारणत्वेन ज्ञानफलत्वानुपपत्तेरिति भावः ।।ननु उभौ तौ न विजानीतः इति हन्तृत्व-हतत्वज्ञानस्य भ्रान्तित्वम् उक्त्वा, तत्र नायं हन्ति न हन्यते इत्यर्थाभावो हेतुरुच्यते । तदयुक्तम् ? देहविनाशरूपहननकर्मत्वस्य तत्कर्तृत्वस्य च सत्त्वाद्, इत्यतो हेतुहेतुमद्भावं स्फोरयन् हेतुवाक्यं व्याचष्टे– जीवस्यापीति ।। देहविनाशाख्यमरणवत्त्वेन प्रसिद्धस्यापि इति अपिशब्दः । स्वतः स्वरूपेण । ननु अणोरणीयान् इति मन्त्रो जीवपर एव ? हन्ता चेन्मन्यते हन्तुम् इति जीवस्यैव प्रकृतत्वात् । अन्यथा मध्ये जीवनित्यत्वकथनस्य असङ्गतत्वाद्, इत्यतः तस्योपयोगं दर्शयन् अस्य जन्तोर्निहितो गुहायाम् इति वाक्यं व्याचष्टे– एवमिति ।। अस्य इत्यस्यैवार्थः – एवं नित्यस्येति ।। तथा च परमात्मनो नित्यभूतजीवहृद्गतत्वं वक्तुं जीवस्य नित्यत्वम् उक्तमिति नासङ्गतिरिति भावः ।न च जीवस्य अणोरणीयस्त्वम्, महतो महीयस्त्वं वा युज्यते, तस्याणुत्वात् । न च अणु महद्वा यद् लोकेऽस्ति तत् तदात्मकत्वेन तथा व्यवहारः । तर्हि अणुः, महान् इत्येव वक्तव्यत्वापातात् । अणोरणीयान् महतो महीयान् इति अणु-महद्भिन्नत्वस्यैवावगमाच्च । न च अणोः श्यामाकादेः अणीयान् इति श्यामाकाद्यपेक्षया सूक्ष्मवस्त्वात्मकत्वम्, महतः पृथिव्यादेरपि महान् इति पृथिव्याद्यपेक्षया स्थूलवस्त्वात्मकत्वम् उच्यत इति वाच्यम् । पञ्चम्यन्ताणुमहच्छब्दयोः सामान्यशब्दत्वेन सर्वाणुमहद्विषयत्वात् । न च बाधकं विना सामान्यशब्दो विशेषपरोऽङ्गीकर्तुमुचितः । न च एकस्याऽऽत्मनो विरुद्धपरिणामद्वय-असम्भवाद् एवमङ्गीकारः । अणुमहत्पदार्थात्मकत्वस्य सुतरां विरुद्धत्वात् । यथा च न विरोधस्तथोपपादितमन्यत्राऽऽचार्यैः । वक्ष्यते च विरुद्धधर्मघटकमैश्वर्यं भगवतः ।अक्रतुः अकामः= दृष्टादृष्टविषयोपरतः इति व्याख्यानम् असत् । दृष्टादृष्टविषयवैराग्यस्य साक्षाद् दर्शनहेतुत्वाभावाद् इति भावेन तद् व्याचष्टे– ए विष्णाविति ।। अ इत्यस्य सप्तमी ए इति । अशब्दो ब्रह्मवाची । अः इति ब्रह्म इति श्रुतेरिति भावः । अनेन- अक्रतुः= क्रतूपलक्षितकर्मरहितः इति यथाश्रुतप्रतीतिरप्यपास्ता । तर्हि विष्णुविषयक्रतुमान् पश्यति इति कथम् ? क्रतोः कर्मात्मकत्वेन तस्य साक्षाद् अपरोक्षज्ञानसाधनत्वाभावाद् इत्यत आह– तन्निश्चय इति ।। श्रवणादिरूपनिश्चय एव क्रतुशब्दार्थ इति भावः । आत्मनः= स्वस्य महिमानम्= माहात्म्यम् इत्यन्यथाप्रतीतिनिरासाय महिमानमात्मनः इत्येतद् व्याचष्टे– आत्मन इति ।। षष्ठीभ्रमवारणाय सकाशाद् इत्युक्तम्, जीवादित्यर्थः । अन्यथा वीतशोको भवति इत्यस्यानुपपत्तिः । प्रमाणविरोधाच्च नान्यथा व्याख्यानं युक्तमिति भावेन तदर्थनिश्चायकं प्रमाणमाह– जीवादिति ।। श्रुतौ महिमानमात्मनः इत्यस्याम् ।।(वे.खं ) एवं यमेनोक्तो नचिकेता अलं प्रशंसया, तत्त्वं ब्रूहि इति प्रवृह्य इत्यनेनोक्तं जीवाद् भेदं सविशेषम् अनुवदन् प्रार्थयते– अन्यत्रेति ।। अव्ययानाम् अनेकार्थत्वाद् अन्यत्र इत्यस्य अन्यद् इत्यर्थः । धर्मात् पुण्यात्मनो जीवाद् अन्यद्, अधर्मात्मनो जीवादन्यद्। न केवलं चेतनादेव; किन्तु? कृताकृतात् कार्याकार्याद् अचेतनाद् अप्यन्यत् । न केवलं वर्तमानादेव; किन्तु? भूताद् भव्याच्च अन्यत्। तद् मुक्तनियामकं ब्रह्म यद् येन प्रकारेण त्वं पश्यसि तत् तेन प्रकारेण वद इत्यर्थः ।। १४ ।।एवं प्रार्थितो यमो बुद्ध्यारोहार्थं संग्रहेण भगवत्स्वरूपवचनं प्रतिजानीते– सर्व इति ।। संग्रहेण कथनस्यानुपादेयताशङ्कापरिहाराय सर्वे वेदा इत्याद्युक्तम् । सर्वे वेदा ऋगाद्या यत्पदं यस्य स्वरूपम्- stray bracket-like glyph at line start आमनन्ति, तपांसि च यत् प्रति वदन्ति वेदाः यज्ज्ञानम् इच्छन्तो ब्रह्मचर्यं गुरुकुलवासादिरूपम्, गुह्येन्द्रियनियमनं वा चरन्ति तत्पदं भगवत्स्वरूपं ते तव संग्रहेण ब्रवीमि । एवं प्रतिज्ञातं भगवत्स्वरूपं उपदिशति– ओमित्येतदिति ।। एतत् त्वया पृष्टं भगवत्स्वरूपं ओं गुणपूर्णत्वाद् ओंनामकम् इति उपासीत इति शेषः । उपदेशसमाप्तौ वा इतिशब्दः, अन्यथाभावनिवृत्त्यर्थं वा । इतिशब्दोऽन्यथाभावनिवृत्त्यर्थमुदाहृतः इत्युक्तेः ।। १५ ।।ओंनामकस्यैव भगवतो माहात्म्यमाह– एतदिति ।। एतदेव ओंनामकमेव अक्षरम् अव्ययम्= देहादिनाशशून्यं ब्रह्म गुणपूर्णं हि। एतदेवाक्षरं परं सर्वोत्तमं हि । अत एव एतदेवाक्षरं ज्ञात्वा योऽधिकारी यदिच्छति तस्य तद् भवति हि प्रसिद्धमित्यर्थः ।। १६ ।।एतद् ओंनामकं ब्रह्म श्रेष्ठमालम्बनं मुख्यतः सर्वाश्रयः । न राजादिवदाश्रय इत्याह- एतत् परं विलक्षणम् आलम्बनम् इति । ब्रह्मलोके सत्यलोके, विष्णुलोके वा महीयते पूज्यते स्वावरैः ।।१७।।ननु ब्रह्मलोकं प्राप्तस्यापि ज्ञानिनो यदि जनिमृती तदा न तद् अतिशयितं फलम्? इत्यत आह– न जायत इति ।। विपश्चिद् ज्ञानी ब्रह्मलोकं प्राप्तो न जायते न म्रियते च। कुतः? यतोऽयं भगवान् कुतोऽपि न बभूव । उपलक्षणमेतद्- न म्रियते च । अतस्तद्वेत्ताऽपि न जायते न म्रियते च । अत्र विपश्चितो जननमरण-राहित्यं नाम देहोत्पत्तिविनाशशून्यत्वमेव; न तु स्वरूपोत्पत्तिविनाशशून्यत्वम्, तस्य सर्वजीवसाधारणत्वादिति भावेनाऽह– न बभूवेति ।।यतः कश्चिद् अपि जीवः स्वरूपेण न बभूव न जातो न जायते न जनिष्यते च । अत एव न म्रियते च ; किन्तु? देहसम्बन्धादेव जायते म्रियते च । अतो विपश्चिद् देहोत्पत्तिविनाशशून्यत्वादेव न जायते न म्रियते चेत्यर्थः । ननु जीवस्य देहित्वात् कथं स्वरूपेण जननाद्यभावः? इत्यत आह– अज इति ।। जीवः पुराणोऽपि पुरम्= देहम् अणञ्चपि स्वरूपेण अजो नित्यः शाश्वतोऽविकारश्च । नित्यत्वमेव स्पष्टमाह– न हन्यत इति ।। देहे हन्यमानेऽपि जीवः स्वरूपेण न हन्यते तस्य ततो भिन्नत्वादिति भावः ।। १८ ।।नन्वेतत् कथम्? जीवहननस्य अहं हन्ता, तेनाहं हतः इत्यादि-प्रत्यक्षसिद्धत्वाद्, इत्यतस्तस्य भ्रान्तित्वमाह– हन्तेति ।। हन्ता मैत्रदेहहननकर्ता चैत्रः स्वात्मानं हन्तुं हन्तारं मैत्रजीवस्वरूपहननकर्तारं मन्यते चेद् हतश्च मैत्रः स्वस्वरूपं हतं मन्यते चेत् तर्हि तौ उभौ न विजानीतो न सम्यग् जानीतः, भ्रान्ताविति यावत् । कुतः? इत्यतस्तत्रार्थाभावं हेतुमाह– नायमिति ।। अयं चैत्रो न हन्ति मैत्रस्वरूपम्, अयं मैत्रो वा स्वरूपेण न हन्यते यतोऽतो देहविनाशनिमित्तकोऽयं भ्रम इत्यर्थः ।। १९ ।।उपदेशप्रकारमेवाऽह– अणोरिति ।। आत्मा भगवान् अणोरणीयान् सूक्ष्मादपि सूक्ष्मतरः, महतो महीयान् स्थूलादपि स्थूलतरः । स्थूलस्यैवाणुप्रतियोगित्वाद् अणोरणीयस्त्वमेव लेशेन दर्शयति । अस्य एवं नित्यस्य जन्तोः जीवस्य परमसूक्ष्मस्यापि गुहायां हृदये निहित इति । एतद्ध्येवाक्षरं ज्ञात्वा इत्यत्र न ज्ञानमात्रं विवक्षितम्; किन्तु अपरोक्षज्ञानमेव इति भावेन तत्साधनं दर्शयन् तस्य फलमाह– तमिति।। अक्रतुः अशब्दो विष्णुवाची, ए= विष्णौ क्रतुः= निश्चयो यस्यासौ अक्रतुः तन्निश्चयवान् अधिकारी आत्मनो जीवाद् महिमानं महि= महद्, मानम्= गुणपरिमाणं यस्य स महिमानः, तं परमात्मानम्, धातुः धारकस्य परमात्मनः प्रसादात् पश्यति । ततश्च धातुः प्रसादादेव वीतशोको भवतीत्यर्थः ।। २० ।।</div></div>

=== वेदेशीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-29" id="VedeshatirthaVivarana-29"><div class="teeka-body">नन्वासीनस्य दूरव्रजनादिकं विरुद्धम्? न हि भगवान् मायावी; येनैन्द्रजालिकक्रियावत् उपपत्तिः स्याद्, इत्यत आह– ऐश्वर्यादेवेति ॥ तत्र प्रमाणमाह– आसीन इति ॥ अनेन- ‘अणोरणीयान् महतो महीयान् इत्येतद् विरुद्धम्’ इति परास्तम् ॥(वे.खं ) पुनरपि तन्माहात्म्यमाह– आसीन इति ॥ आसीन उपविष्ट एव दूरं व्रजति । शयान एव सर्वतो याति, परमैश्वर्यात् । तं मदामदं मदः= सुखम्, अमदः= दुःखम्, मदसहितोऽमदो येनासौ मदामदः, तं विबुध-असुर-सुख-दुःखकारणमिति यावद्, भगवन्तं मदन्यः को वा मद्वत् ज्ञातुमर्हति ? न कोऽपीत्यर्थः । यो मदन्यस्तं मदामदं को वा साकल्येन ज्ञातुमर्हति ? न कोऽपीति वा योज्यम् । यद्वा- मदन्यः को ब्रह्मैव तं मदामदं देवं सकलवेदोक्तप्रकारेण ज्ञातुमर्हति; न त्वन्य इत्यर्थः ॥ २१ ॥अशरीरं प्राकृतशरीरशून्यम् अनवस्थेषु नश्वरेष्वपि शरीरेषु अवस्थितं महान्तं विभुं व्याप्तम् आत्मानं धीरो मत्वा न शोचति ॥ २२॥‘धातुः प्रसादो ज्ञानमोक्षहेतुः’ इत्युक्तमयुक्तम्? प्रवचनादिनैव ज्ञानमोक्षयोरुपपत्तेः, इत्यत आह– नायमिति ॥ अयमात्मा भगवान् प्रवचनेन वेदव्याख्यानेनैव लभ्यो ज्ञेयः प्राप्यश्च न । मेधयैव लभ्यो न । नापि बहुना श्रुतेनैव ; किन्तु? एष आत्मा प्रसन्नः सन् ‘मदीयोऽयम्’ इति यं वृणुते तेन लभ्यो ज्ञेयः प्राप्यश्च । ततश्च एष आत्मा तस्य अधिकारिणः स्वां तनुं स्वस्वरूपं पूर्वम् अविद्यावृतं विवृणुते प्रकाशयतीत्यर्थः । यद्वा- ज्ञानमोक्षहेतुः प्रसादोऽपि न प्रवचनादिमात्रसाध्यः ; किन्तु? भक्त्येकसाध्य इत्याह– नायमिति ॥ लभ्यः प्रसन्नो भवति । वृणुत इत्यनेन भक्तत्वं सूचितम् । ततश्च तस्य अधिकारिण एष आत्मा स्वस्वरूपं तद्योग्यतानुसारेण विवृणुते प्रकाशयतीत्यर्थः ॥२३॥शमदमादिसाधनैरेव भगवत्प्राप्त्युपपत्तौ किं तज्ज्ञानेन इत्यत आह– नेति ॥ यो दुश्चरिताद् इन्द्रियाणां दुष्टविषयेषु चरणाद् अविरतो अनिवृत्तो न; किन्तु? सर्वात्मना निवृत्त एव, निगृहीतेन्द्रिय एवेति यावत्, अशान्तो भगवन्निष्ठबुद्धिरहितो न ; किन्तु? तन्निष्ठबुद्धिरेव, असमाहितो यथावस्तुज्ञानादिशून्यो न ; किन्तु? यथावस्तुज्ञानादिमानेव, अशान्तमानसो विषयालम्बुद्धिशून्यो न; किन्तु? विषयालम्बुद्धिमानेव, सोऽपि प्रज्ञानेन एव भगवदपरोक्षज्ञानेनैव एनं प्राप्नुयाद् इत्यर्थः ॥२४॥भगवतः सर्वसंहारकत्वरूपं माहात्म्यं वदंस्तस्य दुर्ज्ञेयत्वमाह–यस्येति॥ यस्य भगवतो ब्रह्म च क्षत्रं च इति उभे ओदनः अशने भवतः, तत्र ब्रह्मशब्देन ब्राह्मणजात्यभिमानी स्वयं ब्राह्मणश्चतुर्मुखाख्यो ग्राह्यः। क्षत्रशब्देन क्षत्रजात्यभिमानी स्वयं क्षत्रियो वायुः, यथोक्तम्- ‘विष्णोर्ब्राह्मणजातिः सन् ब्रह्मा जज्ञे चतुर्मुखः’ इत्यादि । मृत्युः मारणान्मृत्युनामा रुद्रः, ‘मृत्युनामा तु संहाराद् रुद्रः’ इति वचनात्। यस्य भगवत उपसेचनं व्यञ्जनं घृतं वा तं भगवन्तम् इत्था उक्तप्रकारेण को वेद ? न कोऽपि । यत्र वैकुण्ठादौ स तिष्ठति तच्च को वेदेति योजना । यद्वा- कः चतुर्मुख एव इत्था वेदोक्तप्रकारेण तं वेद । सोऽपि किं स्वसामर्थ्येन ? नेत्याह– यत्र स इति ॥ यत्र के ब्रह्मणि स परमात्मा तिष्ठति नियामकतया स इत्यन्वयः । एवं च स्वान्तर्गतभगवत्प्रसादादेव वेदेति लभ्यते । यद्वा- क इति किंशब्दो यच्छब्दार्थः । य इत्था वेद स यत्र स भगवान् यत्र तिष्ठति तत्र तिष्ठतीत्यर्थः ॥ २५ ॥॥ प्रथमाध्यायस्य द्वितीया वल्ली ॥ १ ॥ २ ॥</div></div>

=== वेदेशीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-31" id="VedeshatirthaVivarana-31" data-parent-verse="KKN_C01_S03_V01" data-covers-verses="KKN_C01_S03_V01 KKN_C01_S03_V02"><div class="teeka-body">अध्यात्मयोगाधिगमेन इति भगवतो ध्यानमुक्तम् । स कुत्र ध्येयः? इत्यतस्तन्निरूपयन् पुनरपि भगवन्माहात्म्यमाह– ऋतमित्यादिना ॥ केचित्तु ऋतं पिबन्तौ इत्यत्र बुद्धिजीवावुच्येते, द्विवचनश्रुतेः । न च बुद्धौ कर्मफलभोक्तृत्वानुपपत्तिः । जीवस्य भोक्तृत्वेन तत्सहितबुद्धौ छत्रिन्यायेनोपचारोपपत्तेरित्याहुः ।तद् अपरे न क्षमन्ते- अन्यतरस्य पातृत्वेन जीवत्वे सिद्धे, द्वितीयस्य चेतनतयैव भाव्यत्वात् । अस्य गोर्द्वितीयोऽन्वेष्टव्यः इत्यादौ सजातीयग्रहणस्यैव लोके दर्शनात् । न चैवं जीवान्तरं ग्राह्यम् । एकस्मिन् शरीरे भोक्तृजीवद्वयायोगात् । तस्माज्जीवेश्वरावेवात्रोच्येते । न चेशस्य कर्मफलभोगायोगः । छत्रिन्यायेन पातृजीवसम्बन्धात् पिबन्तौ इत्युपचारादिति ।तदसत् । पिबतोर्बुद्धिजीवत्व-जीवेश्वरत्वयोर्हानि-लाभादर्शनात् । पातृत्वस्य जीवनिष्ठत्वस्य तेनाप्यङ्गीकारात् । बुद्धाविवौपचारिकत्वस्येश्वरे त्वयाऽप्यङ्गीकारात् । तस्माद् अयं मन्त्रः ईश्वरमात्रपर एव । तथा सति द्विवचनानुपपत्तिरिति चेन्न । तस्य द्विरूपत्वाभिप्रायेण सावकाशत्वाद् इति भावेन मन्त्रं प्रमाणेनैव व्याचष्टे– आत्मेति ॥ आत्मा देहहृदये स्थितः अन्तरात्मा जीवहृदये स्थित इत्याहुः। तत्वप्रकाशिकायां तु- द्विरूपतया विष्णुर्देहनिविष्टः इत्युक्तम् । स्थितो हृदये इति शेषः। तेन गुहां प्रविष्टौ इत्येतद् व्याख्यातम्।परमे परार्द्धे इत्यस्य बाह्याकाशस्थानापेक्षया परमं परस्य ब्रह्मणः स्थानं परार्द्धम्= हार्दाकाशः, तत्र परब्रह्मोपलभ्यते । तस्मिन् परमे परार्द्धे= हार्दाकाशे प्रविष्टौ इति व्याख्यानमसत् । हार्दाकाशस्य परमत्वाभावात् । बाह्याकाशापेक्षयाऽन्तराकाशस्य परमत्वे नियामकाभावात्। न च तत्र परब्रह्मोपलब्धिर्नियामिका । बाह्याकाशेऽपि योग्यानां परब्रह्मोपलब्धेः । गुहां प्रविष्टौ इत्यनेनैव हार्दाकाशस्थितिलाभाच्च । प्रमाणविरोधाच्चेति भावेन व्याचष्टे– परम इति ॥ सर्वजीवोत्तमे इत्यर्थः। परेभ्योऽपि रुद्रादिभ्य ऋद्धरूपकेऽतिपरिपूर्णस्वरूप इत्यर्थः । स विभुः विष्णुः एक एवाऽत्मान्तरात्मेति द्विधा हृदये, तत्रापि परमे परेभ्योऽपि ऋद्धरूपके वायौ स्थित इत्यन्वयः । विष्णुशब्दव्याख्यानं विभुरिति ॥तथाऽपि कथमयं मन्त्रः ईश्वरपरः? तस्य कर्मफलपातृत्वायोगाद् इति चेन्न। रसं पिबति कर्मजम् इत्यादिवचनेनेश्वरस्यापि कर्मफलपातृत्वश्रवणात् । तथा सति दुःखभोगः, अनश्नन्नन्योऽभिचाकशीति इत्यादिश्रुतिविरोधश्च स्याद्, इत्यतः ऋतं पिबन्तौ इत्येतद् व्याचष्टे– शुभानिति ॥ सावधारणमेतत् । पिबति अनुभवति । भुज्यन्त इति भोगाः= विषयाः । ऋतं सत्यं तथा धर्मः इति स्मृतेः ऋतशब्दस्य धर्मवाचकत्वात् शुभान् इत्युक्तम् । प्रत्युत जीवपक्ष एवेदमनुपपन्नम् । तस्याधर्मफलं प्रत्यपि भोक्तृत्वात् । न चापूर्णानन्दत्वप्रसङ्गः । अचिन्त्यैश्वर्यबलेन सुखभोगोपपत्तेः । अशुभभोगाभावविषयं तद्वाक्यमिति भावः ।नन्वेवमस्येश्वरपरत्वे छायातपत्वविरोधः? तयोर्विद्धदविद्धत्परत्वेन जीवेश्वरपरत्वावगमाद्, इत्यत आह– छायेवेति ॥ छायेव सुखकारणमित्यर्थः। आतप इत्यत्रापि इवशब्दोऽनुवर्तते, दुःखकारणमित्यर्थः । न चैवमौपचारिकत्वं दोषः । त्वन्मतेऽपि च्छायातपौ इत्यस्य विद्धद-विद्धद्वाचकत्वाभावेनामुख्यार्थस्य ग्राह्यत्वात् ।नन्वेवं किंबलाद् विष्णुमात्रपरत्वेन व्याख्यायते? इति चेद्, गुहाप्रविष्टत्वलिङ्गादेव । तच्च विष्णुमात्रनिष्ठम् इत्युक्तम् । किञ्च- यस्सेतुः इति पिबतोरेकवचनेन विशेषणाद् एक एव पाता । अत एव श्रुतौ द्विवचनप्रयोगेऽपि भाष्ये एकवचनप्रयोगः । स च याजकसेतुत्वादिविशेषणाच्च विष्णुरिति भावेन सेतुरीजानानाम् इति वाक्यं सर्वेषां याजिनाम् इत्यन्यथाप्रतीतिनिरासाय व्याचष्टे– मर्यादेति ॥ स द्विस्वरूपको विष्णुः विष्णुमुद्दिश्य याजिनां मर्यादा आश्रय इत्यर्थः ॥एतेन- यत् परैरुक्तम् - यः सेतुरीजानानां तं नाचिकेतमग्निम्, यच्चाक्षरं परं ब्रह्माभयं पारं संसारपारम्, तितीर्षतामाश्रयश्च तच्च शकेमसि परापरब्रह्मणी कर्मब्रह्मविदाश्रये वेदितव्ये इति वाक्यार्थ इति तदपि परास्तम् । यः सेतुरीजानानाम्, यच्चाक्षरं परं ब्रह्म, तं नाचिकेतमग्निं शकेमसि इत्येकवाक्यत्वसम्भवे वाक्यभेदाश्रयणायोगात् । त्वत्पक्षे जीवेश्वरस्वरूपनिरूपणावसरेऽग्निस्वरूपनिरूपणस्यासङ्गतत्वाच्च । अपरब्रह्मभूताग्नेः कर्मविदाश्रयस्य ज्ञातव्यत्वस्य प्रागेवोक्तत्वाच्चेति । संसारपारं तितीर्षताम् इति व्याख्यानमसत्- पारम् इत्यस्य पृथग्विशेषणत्वे गुणान्तरलाभात् । मुमुक्षूणां संसारपारमोक्षतितीर्षाया अभावाच्चेति भावेन पारम् इत्येतत् सोपस्करं व्याचष्टे– संसारस्येति।। संसारस्य पारः= मोक्षः तस्मिन् तिष्ठतीत्यर्थः ।। २ ।।(वे.खं ) सुकृतस्य लोके सुकृतनिर्मितशरीरे गुहां हृदयगुहां प्रविष्टौ। तत्रापि परमे सर्वजीवोत्तमे परार्द्धे आ ऋद्धः अर्द्धः, परेभ्योऽर्द्धः परार्द्धः। परेभ्योऽप्यृद्धरूपके= अतिपरिपूर्णे वायौ प्रविष्टौ ऋतं सुकृतफलं पिबन्तौ भुञ्जानौ आत्मान्तरात्माख्यभगवद्रूपविशेषौ, ये पञ्चाग्नयः पञ्चमहायज्ञवन्तः, द्युपर्जन्यादिपञ्चाग्निविद्यानिष्ठा वा त्रिनाचिकेताः त्रिवारकृतनाचिकेताश्च ब्रह्मविदः ते छायातपौ विद्वदविदुषोः सुखदुःखकारणीभूतौ वदन्ति ।। १ ।।यत् पूर्वम् अनन्तलोकाप्तिम्१ इत्यादिनाऽग्निस्थभगवत्स्वरूपमुक्तम्, यच्च ओमित्येतद्२ इत्यादिना मुक्तनियामकभगवत्स्वरूपमुक्तं तद् उभयमेकमेव, तद्ध्याने चाहमेवाधिकारीत्याह– यः सेतुरिति ।। यः पूर्वोक्तो द्विरूपको विष्णुः ईजानानां विष्णुयाजिनां सेतुः मर्यादा, यच्च संसारभयं तितीर्षतामभयम् अभयप्रदं पारं संसारस्थं मुक्तनियामकमिति यावद् अक्षरं परं ब्रह्म तं नाचिकेतम् अग्निम् अग्निस्थं भगवन्तं शकेमसि ध्यातुं शक्ताः स्मः ।। २ ।।</div></div>

=== वेदेशीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-33" id="VedeshatirthaVivarana-33" data-parent-verse="KKN_C01_S03_V10" data-covers-verses="KKN_C01_S03_V03 KKN_C01_S03_V04 KKN_C01_S03_V05 KKN_C01_S03_V06 KKN_C01_S03_V07 KKN_C01_S03_V08 KKN_C01_S03_V09 KKN_C01_S03_V10 KKN_C01_S03_V11 KKN_C01_S03_V12"><div class="teeka-body">इन्द्रियेभ्य इति मन्त्रे जडानामेव तारतम्यमुच्यते इत्यन्यथाप्रतीतिनिरासाय व्याचष्टे– देवेभ्य इति ।। इन्द्रियात्मभ्यः इन्द्रियाभिमानिभ्य इत्यर्थः । अनेन- श्रुताविन्द्रियार्थादिशब्दा अभिमान्यधिकरणन्यायेन तदभिमानिपराः इत्युक्तं भवति । के ते इन्द्रियाभिमानिनो देवाः? इत्यत आह– सोमेति ।। दक्षश्च इत्येते दश इन्द्रियेशाः । तत्र श्रोत्रस्य सोमः, त्वचो वित्तपः, चक्षुषः सूर्यः, रसनस्य अप्पो वरुणः, घ्राणस्याश्विनौ, वाचोऽग्निः, पाण्योरिन्द्रः, पादयोरिन्द्रसूनुर्जयन्तः, पायोर्यमः, गुह्यस्य दक्ष इति विवेकः । श्रोत्राद्यभिमानिनो बहवः इति अन्यत्रान्यथोक्तावप्यविरोधः।के ते अर्थाभिमानिनः? येषामिन्द्रियदेवेभ्य उत्तमत्वम्, इत्यत आह– सुपर्णीति ।। ननु शब्दादयः पञ्चार्थाः, सुपर्ण्याद्यास्तु तिस्रः, अतः कथं तासां तदभिमानित्वम्? इत्यत आह– द्विद्व्येकदेवता इति ।। द्वौ च द्वौ चैकश्च द्विद्व्येके, द्विद्व्येकेषां देवता द्विद्व्येकदेवताः । सुपर्णीवारुण्यौ द्वयोर्द्वयोरभिमानिन्यौ, उमा त्वेकस्येत्यर्थः । तत्र सुपर्णी शब्दस्पर्शयोः, वारुणी रूपरसयोः, उमा गन्धस्य इति विवेकः ।अर्थेभ्यश्च परं मनः इति वाक्यं व्याख्यातुं मनोऽभिमानिदेवता आह– मनोऽभिमानिन इति ।। अपिः अभिव्याप्तौ । इन्द्रकामादिव्यावृत्त्यर्थं तुशब्दोऽवधारणार्थः । इदानीं तद्वाक्यं व्याचष्टे– ते इति ।। मनसस्तु परा बुद्धिः इति वाक्यं व्याचष्टे– तेभ्य इति ।। मनोभिमानिभ्यः । लिङ्गवचनव्यत्ययेन श्रेष्ठा इत्यनुवर्तते । बुद्धेरात्मा महान् इति वैयधिकरण्यप्रतीतिनिरासाय तद् व्याचष्टे– तस्या इति ।। वायुरपि ग्राह्यः। महान् महत्तत्वाभिमानी । आत्मा सर्वजीवस्वामी । महतः परमव्यक्तम् इत्येतद् व्याचष्टे– तत इति ।। अव्यक्तात् पुरुषः परः इत्येतद् वाक्यं व्याचष्टे– तस्यास्त्विति ।। पुरुषशब्दप्रवृत्तिनिमित्तमाह– पूर्णत्वादिति।। पूर्णषड्गुणत्वादित्यर्थः । पुरुषान्न परं किञ्चित् सा काष्ठा सा परा गतिः इति पुरुषाच्छ्रेष्ठो नास्ति इत्युक्तम् । तत् कैमुत्येन साधयति– नैवेति ।। कुतश्चित् कुत्रापि देशे काले वा । ननु रमासमाभावेऽपि तदधिकवत् भगवदधिकोऽपि किं न स्याद् ? इति चेन्न । भगवत एव रमासमस्य सत्त्वात् । न हि तदधिकः तत्सदृशगुणवान् इति युक्तम् । पुरुषादुत्तमस्य पाशुपतादिशास्त्रेषु कथनात् कथमेतद् इत्यत उक्तम्– सा कथेति ।। किमु' इत्यनुवर्तते । सा कथा श्रेष्ठोऽस्तीति कथा किमु कथमुपपन्ना । उक्तयुक्तिविरुद्धत्वादित्यर्थः ।।१. अपः पातीति अप्पः ।(वे.खं ) इन्द्रियनियमनम् अवश्यं सम्पाद्यम् इति वक्तुं तदुपयुक्तत्वेन किञ्चिदुपदिशति– आत्मानमिति ।। आत्मानं शरीरिणमेव रथिनं रथस्वामिनं विद्धि, शरीरं तु रथं विद्धि अश्वस्थानीयैरिन्द्रियैर्विकृष्यमाणत्वात्। बुद्धिं तु सारथिं विद्धि शरीरप्रवर्तकत्वात् । बुद्ध्या विचार्य हि किञ्चित् करोति । मनः प्रग्रहमेव रशनामेव विद्धि । चशब्दस्तुशब्दार्थः । मनसा प्रगृहीतानां श्रोत्रादीनां प्रवर्तनात् ।। ३ ।।</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-34" id="VedeshatirthaVivarana-34" data-parent-verse="KKN_C01_S03_V04" data-covers-verses="KKN_C01_S03_V03 KKN_C01_S03_V04 KKN_C01_S03_V05 KKN_C01_S03_V06 KKN_C01_S03_V07 KKN_C01_S03_V08 KKN_C01_S03_V09 KKN_C01_S03_V10 KKN_C01_S03_V11 KKN_C01_S03_V12"><div class="teeka-body">इन्द्रियाणि हयानाहुः शरीराख्यरथाकर्षकत्वात्, तेषु तेषामिन्द्रियाणां गोचरान् शब्दादीन् विषयान् अश्वसञ्चारदेशान् आहुः, तेषु इन्द्रियाणां सञ्चारात् । सन्त्वात्मादयो रथ्यादिरूपाः, किं ततः? इत्यतो यथा सारथिशून्यो रथी दुःखभोक्ता एवं बुद्धिशून्य आत्माऽपि इत्याह– आत्मेति ।। आत्मा इति द्वितीयाऽर्थे, आत्मानम्= शरीरिणं इन्द्रियमनोयुक्तं तन्मात्रयुक्तं बुद्धिशून्यं दुःखभोक्तेत्याहुर्मनीषिणः । यद्वा- अत्र बुद्धिरपि ग्राह्या । तथा च प्रसिद्धरथिवत् सुखभोक्तेत्याहुः इति व्याख्येयम् ।। ४ ।।इदानीम् अश्वस्थानीयेन्द्रियनियमनं कार्यम् इति मनोनियमनं विज्ञानं च तत्साधनम् इत्यन्वयव्यतिरेकाभ्यामाह– यस्त्विति ।। यस्तु अविज्ञानवान् शास्त्रादिजनितविशेषबुद्ध्याख्यविवेकिसारथिशून्यः, अत एव अयुक्तेन अनिगृहीतेन मनसा सदा युक्तो भवति तस्य पुरुषस्य इन्द्रियाणि अवश्यानि भवन्ति । तत्र दृष्टान्तमाह– दुष्टाश्वा इति ॥ अनिगृहीताश्वा इत्यर्थः ॥ ५ ॥प्राधान्याद् व्यतिरेकमुक्त्वाऽन्वयमाह– यस्त्विति ॥ ६ ॥अस्त्वेवम् अन्वयव्यतिरेकाभ्याम् इन्द्रियनियमने मनोनियमनादि साधनम्। तदेव किमर्थम् ? इति चेन्न । तस्य परम्परया मोक्षोपयोगित्वादिति भावेन इन्द्रियनियमनाद्यभावे मोक्षाभावं तावदाह– यस्त्विति ॥ अमनस्कोऽगृहीतमनस्कः । अत एवेन्द्रियाणां दुष्टविषयेषु यथेष्टं प्रवृत्त्या निरन्तरम् अशुचिः ॥ ७ ॥इदानीमन्वयमाह– यस्त्विति ॥ यस्माद् यत्पदं प्राप्य ॥ ८ ॥तदेव विवृणोति– विज्ञानेति ॥ अध्वनः संसाराध्वनः ॥ ९ ॥भगवज्ज्ञानं तारतम्यान्तगत्वेन सम्पाद्यम् इति भावेन देवतातारतम्यमाह– इन्द्रियेभ्य इति ॥ इन्द्रियेभ्यः श्रोत्रादीन्द्रियाद्यभिमानिदेवेभ्यः इन्द्रादिभ्यो अर्था अर्थाभिमानिदेवताः सौपर्णी वारुणी उमा च परा उत्तमाः । अर्थेभ्यश्च परं मनः मनोभिमानिदेवता रुद्रादय उत्तमाः । मनसस्तु परा बुद्धिः तदभिमानिनी सरस्वती । बुद्धेर्महानात्मा महत्तत्त्वमानी ब्रह्मा परः ॥ १० ॥</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-35" id="VedeshatirthaVivarana-35" data-parent-verse="KKN_C01_S03_V11" data-covers-verses="KKN_C01_S03_V03 KKN_C01_S03_V04 KKN_C01_S03_V05 KKN_C01_S03_V06 KKN_C01_S03_V07 KKN_C01_S03_V08 KKN_C01_S03_V09 KKN_C01_S03_V10 KKN_C01_S03_V11 KKN_C01_S03_V12"><div class="teeka-body">महतः परमव्यक्तं तदभिमानिश्रीतत्त्वम् ,अव्यक्तात् पुरुषः पूर्णषड्गुणो भगवान् परः । पुरुषादप्युत्तममस्ति किम् ? इत्यत आह– पुरुषान्न परमिति ॥ पुरुषात् किमपि परं न । यतः सा काष्ठा स एवावधिः। कुतः ? सा परा गतिः गम्यत इति गतिः ॥ ११ ॥सुकृतस्य लोके इति भगवतः शरीरस्थत्वमुक्तम् । तर्हि जीववत् कुतो न दृश्यते? इति चेन्न । किं सर्वेषां दर्शनम् आपाद्यते, उत योग्यानामेव? । आद्य आह– एष इति ॥ द्वितीये त्वाह– दृश्यत इति ॥ अग्र्यत्वमेव विशदयति– सूक्ष्मयेति ॥ सूक्ष्मवस्तुविषयया ॥१२॥</div></div>

=== वेदेशीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-37" id="VedeshatirthaVivarana-37"><div class="teeka-body">यच्छेद् वाङ् मनसी प्राज्ञः इत्यादिकमपि प्रसिद्धजडवागादिपरम् इति प्रतीतिनिरासाय प्रमाणेन व्याचष्टे– तस्मादिति ॥ उक्तरीत्या उमादीनां परस्परनियम्यनियामकभावसत्त्वादित्यर्थः । वागात्मिका वागभिमानिनीः शिवादिषु नियच्छेद् इत्यन्वयः । यद्यपि प्राग् वागभिमान्यग्निरुक्तः तथाऽपि तस्य साक्षान्मनोभिमानिरुद्रादिनियम्यत्वाभावाद् उमाद्या गृहीताः । अनेन- यच्छेद् वाङ् मनसी प्राज्ञ इत्येतद् व्याख्यातम् । शिवादीन् ब्रह्मवाय्वोस्तु नियच्छेद् इत्यत्र सरस्वतीद्वारा इति ग्राह्यम् । तद् यच्छेज्ज्ञान आत्मनि । ज्ञानमात्मनि महति इत्युक्तत्वात् ।तद् यच्छेच्छान्त आत्मनि इति महदभिमानि-ब्रह्मवाय्वोः साक्षाद् भगवन्नियतत्वमुच्यते । तदयुक्तम् ? महतः परमव्यक्तम् इत्युक्तत्वाद् इत्यत आह– तौ रमायामिति ॥ परानन्द इति शान्तशब्दार्थः । आत्मशब्दार्थः– परमात्मनीति ॥ यच्छेद् इत्यनेन वागादीनां मनआदौ नियमनकर्तृत्वं जीवस्योच्यते इति प्रतीतिनिरासाय तस्य विवक्षितमर्थमाह– तद्वशत्वेनेति ॥ प्रतीत एवार्थः किं न स्याद्? इत्यत आह– कुतस्त्विति ॥ तत्र हेतुः – विनियामकानिति ॥अनाद्यनन्तं महतः परम् इति वाक्ये अव्यक्तमेव प्रतिपाद्यते, महत्परत्वलिङ्गात् । महान्तं च समावृत्य प्रधानं समवस्थितम् इति वचनात् । महतः परमव्यक्तम् इति अव्यक्तस्यैव महतः परत्वेन प्रकृतत्वाच्चेति कश्चित् । तदसत् - तस्य मोक्षार्थं ज्ञेयत्वानुपपत्तेः। सोऽध्वनः पारमाप्नोति तद्विष्णोः परमं पदम् इति वचनाद् अस्य विष्णुप्रकरणत्वाच्च । अत्रोक्तरीत्या पितृसौमनस्य-स्वर्ग्याग्नि-परमात्मनां त्रयाणामेव प्रश्नेन तत्स्वरूपस्यैवोपन्यासाद्, अव्यक्तकथनस्य असङ्गतत्वाच्च । तस्मात् प्राज्ञः परमात्मा हि तत्रोच्यते । न च महतः परत्वलिङ्गानुपपत्तिः । महतोऽपि महीयान् इति श्रुतेः । सर्वस्मात् परस्य महत्परत्वस्याप्युक्तत्वात् । तर्हि अव्यक्तपरत्वेन प्रकृते परमात्मनि विशिष्य महतः परत्वं कथमुच्यते ? तथोक्तौ विशेषकारणाभावाद् इत्यत आह– स्वभार्याया इति ॥(वे.खं ) इन्द्रियादिदेवेभ्यः अर्थादिदेवा उत्तमत्वेन ध्येयाः इत्युक्तम्। न केवलमुत्तमत्वेन; किन्तु? पूर्वपूर्वेषाम् उत्तरोत्तरनियतत्वं च ध्येयमित्याह– यच्छेदिति ॥ इन्द्रियाभिमानिदेवान् वाचि वागभिमानिदेवतासु उमादिषु यच्छेद् इति ग्राह्यम् । वाक् वाचं वागभिमानिनीं मनसि मनोऽभिमानिनि रुद्रादौ यच्छेत् । तद् यच्छेत् तत् मनोऽभिमानिरुद्रादिकं ज्ञान आत्मनि ज्ञानाभिमानिन्यां सरस्वत्यां यच्छेत् । ज्ञानं ज्ञानाभिमानिनीं सरस्वतीं महत्यात्मनि महदभिमानिनि ब्रह्मवाय्वोः नियच्छेत् । महान्तं चाव्यक्ते श्रीतत्वे नियच्छेद् इति ग्राह्यम् । तद् अव्यक्तं श्रीतत्वं शान्ते परमानन्दे आत्मनि परमात्मनि नियच्छेद् इत्यर्थः ॥ १३ ॥वेदपुरुषः स्वयं साधूनां हितमुपदिशति– उत्तिष्ठतेति ॥ हे अधिकारिणः! संसार एव निषण्णा यूयम् उत्तिष्ठत अविद्यासुप्ताश्च जागृत कथं जागरणम्? वरान् उत्तमाचार्यान् प्राप्य निबोधत भगवत्स्वरूपम् इति शेषः । किमर्थं भगवद्बोधः सम्पादनीयः? संसारनिवृत्तेः कारणान्तरेणापि सम्भवाद् इत्यत आह– क्षुरस्येति ॥ इयं संसृतिः क्षुरस्य धारा इव निशिता, अत एव दुरत्यया ज्ञानं विनाऽत्येतुमशक्या। तत् तस्मात् पथः पन्थानं मोक्षमार्गं दुर्गं ज्ञानं विना गन्तुमशक्यमिति कवयो वदन्ति । भगवज्ज्ञानस्यापि प्रत्यक्षादिनाऽपि सम्भवात् किमाचार्योपदेशेन? इत्यत आह– दुर्गमिति ॥ तं पन्थानं सुख-हेतुप्राप्तिमन्तम्, तत्प्राप्तेः सुखहेतुत्वात् पन्था इति हरिः स्मृतः इति वचनाद् दुर्गम् आचार्योपदेशमन्तरेण ज्ञातुमशक्यम् इति कवयो वदन्ति ॥ १४ ॥कुतः ? शब्दाद्यनात्मकत्वेन श्रोत्राद्यविषयत्वाद् इत्याह– अशब्दमिति॥ यद्वा- दुर्गमत्वमुपपादयितुं तस्येतरवैलक्षण्यं वदन्नाचार्योपदेशेन भगवन्निश्चय एव मोक्षसाधनमित्याह– अशब्दमिति ॥ शब्दो न भवतीत्यशब्दम् इत्यादिना पञ्चतन्मात्रावैलक्षण्यमुच्यते । अगन्धम् इत्यपि ग्राह्यम् । अगन्धवत् इत्यनेनोपलक्षणया पञ्चमहाभूतवैलक्षण्यम् । तत्र हेतुः– अव्ययमिति ॥ यद्वा- न विद्यते शब्दो यस्य तदशब्दम् इत्यादिना शब्दादिगुणशून्यत्वमुच्यते । अशब्दम् इति शब्दाविषयत्वं च । यत् शब्दस्य तम् इत्युत्तरेणान्वयः । न विद्यते आदिः= उत्पत्तिः पराधीन-प्राप्त्यादिलक्षणा यस्य सोऽनादिः । न विद्यतेऽन्तः= परिच्छेदो देशतः कालतो गुणतो वा यस्य सोऽनन्तः । अनादिश्चासावनन्तश्च अनाद्यनन्तः तम्', महतः चतुर्मुखात् परं तं विष्णुं निचाय्य अचार्योपदेशेन निश्चित्य मृत्युमुखात् प्रमुच्यते ॥ १५ ॥वेदपुरुषः पूर्वोक्तां विद्यां स्तौति– नाचिकेतमिति ॥ सनातनम् अनादिकालत इत्थमेवाऽगतम् । श्रुत्वा उक्त्वा च इति योज्यम् ॥१६॥देशकालविशेषे स्तोत्रवत् एतद्विद्यापठितुरानन्त्यं फलम् ; किमु श्रुत्वा व्याख्यातुरुक्तं फलम्! इति भावेनाऽह– य इति ॥ तत् श्रावणम् । श्राद्धं वा । सर्वाध्यायार्थविधारणार्थाऽध्यायान्ते द्विरुक्तिः ॥ १७ ॥॥ इति प्रथमोऽध्यायः ॥ १ ॥ ३ ॥</div></div>

=== वेदेशीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-39" id="VedeshatirthaVivarana-39" data-parent-verse="KKN_C02_S01_V01"><div class="teeka-body">ब्रह्मविद्याधिकारवैराग्यनिरूपणपूर्वं ब्रह्मस्वरूपं प्रपञ्चेनाऽहानेनाध्यायेन। पराञ्चि खानि व्यतृणाद् इत्यत्र व्यतृणाद् इत्यस्य हिंसितवान्= हननं कृतवान् इति व्याख्यानमसदिति भावेन धातुं पठति– तृण्विति॥ धातुः धातुव्याख्यानमित्यर्थः । कात्करणं नाम कुत्सितत्वेन करणम्। तृणुधातोर्हननार्थत्वस्याश्रुतत्वादिति भावः ॥(वे.खं) स्वयम्भूः ब्रह्मा पराञ्चि पराङ्मुखानि= विषयासक्तानि, लोकेन्द्रियस्वरूपकथनम् एतत्, खानि इन्द्रियाणि व्यतृणात् कात्कृतवान्= विषयव्यावृत्तान्यकरोत् । तस्माद् विषयव्यावृत्तेन्द्रियत्वात् पराङ् न पश्यति विषयासक्तो न भवति; किन्तु ? अन्तरात्मनि पश्यति अन्तरात्मन्येवाऽसक्तो भवतीत्यर्थः । यत एवम् अतः कश्चिद् धीरो अमृतत्वं मोक्षम् इच्छन् आवृत्तचक्षुः विषयव्यावृत्तेन्द्रियः सन् प्रत्यगात्मानम् अन्तरात्मानम् ऐक्षद् अपश्यत्= पश्येदित्यर्थः ।।१।।</div></div>

=== वेदेशीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-41" id="VedeshatirthaVivarana-41" data-parent-verse="KKN_C02_S01_V02" data-covers-verses="KKN_C02_S01_V02 KKN_C02_S01_V03 KKN_C02_S01_V04 KKN_C02_S01_V05 KKN_C02_S01_V06 KKN_C02_S01_V07"><div class="teeka-body">मायावादिनो ह्यस्मिन्नध्याये जीवेशाभेद एव प्रतिपाद्यते । य इदं मध्वदं वेदाऽत्मानं जीवम् इति सामानाधिकरण्यात्, यदेवेह तदमुत्रेत्यादेश्च इति वदन्ति, तदसत् ।'हन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम् ।यथा मरणं प्राप्य आत्मा भवति गोतम ॥' इत्युत्तरत्र जीवेशभेदस्यैवोक्तत्वेन तद्विरोधाद् इति भावेन तद्वाक्यम् अन्यथाप्रतीतिनिरासाय व्याचष्टे– इदमिति ॥ स्वप्नान्तं च इत्यतः पूर्वं हन्त त इदं प्रवक्ष्यामि इति प्रतिज्ञावाक्यं द्रष्टव्यमिति भावेन तद्वाक्यव्याख्यानम् अत्र क्रियत इत्याहुः । जीवो मरणं प्राप्य यथा भवति तच्च इति सम्बन्धः ।यद्यपि पूर्वम् गुह्यं तत्परं ब्रह्म म्रियमाणं शरीरिणम् । सम्प्राप्तमपि इति मरणशब्दं म्रियमाणपरमङ्गीकृत्यायं मन्त्रो भगवत्परतयैव व्याख्यातः। तथाऽपि व्याख्यानान्तरमेतद् इत्यविरोधः । ननु इदं गुह्यं प्रवक्ष्यामि इति प्रतिज्ञाऽसङ्गता? ब्रह्मस्वरूपस्य नचिकेतसाऽपृष्टत्वात् । जीवो मरणं प्राप्य यथा भवति तच्च प्रवक्ष्यामि इति प्रतिज्ञा तु असङ्गतैव? नचिकेतसा जीवस्वरूपस्यापृष्टत्वाद् इत्यत आह– जीवेश्वरेति ॥ जीवेश्वरभेदज्ञापनं च जीवेश्वरस्वरूपकथनं विना न भवतीति भावः ।ननु यद्यत्र जीवेश्वरभेदज्ञापनाय जीवेश्वरस्वरूपनिरूपणं प्रतिज्ञातं स्यात् तर्ह्युत्तरत्र विरुद्धधर्मवत्तया तदुभयोक्तिः स्याद्? इत्यतः, अस्त्येव तथा तदुभयोक्तिः - 'योनिमन्ये प्रपद्यन्ते शरीरत्वाय देहिनः ।स्थाणुमन्येऽनुसंयन्ति यथाकर्म यथाश्रुतम् ॥य एषु सुप्तेषु जागर्ति कामं कामं पुरुषो निर्मिमाणः ।तदेव शुक्रं तद् ब्रह्म....' इति जीवेश्वरयोस्तथोक्तत्वाद् इति भावेन तद्वाक्यं व्याचष्टे– य इति॥ कर्मफलभोक्ता इत्यनेन योनिमन्ये इत्यादिकं व्याख्यातम् । सुप्त्यादिमान् इत्यादिपदेन शोकमरणादिपरिग्रहः । जागर्ति इत्यनन्तरं यः शोकराहित्याच्छुक्रः, यश्च नित्यामृतः, यश्च सर्वलोकाश्रयः, यं च कोऽपि नात्येति इति ग्राह्यम् । तेन सुप्त्यादि इति आदिपदोपपत्तिः । जीवेषु सुप्तेषु यो जागर्ति स विष्णुः इति न युक्तम् । देवदत्ते सुप्तेऽपि यज्ञदत्तस्य जागरणदर्शनेन तस्य विष्णुलिङ्गत्वासम्भवाद् इत्यत उक्तम्– प्रलयादिष्विति ॥ आदिपदेन सृष्टिस्थितिकालग्रहणम् ।नन्वेतदयुक्तम् ? तथा सति कामं कामं निर्मिमाणः इत्यस्यानुपपत्तिः। न च प्रलये निर्माणमस्ति । न च निर्माणमात्रमत्रोच्यते, न तु तत्कालीनम् इति वाच्यम् । भुञ्जानो नोत्सृजेद् वाचम् इत्यादाविव प्रकरणप्राप्तत्वाद् इत्युक्तत्वात् । अत एव सूत्रकारोऽपि निर्मातारं चैके इति स्वाप्नपदार्थनिर्मातृत्वम् ईश्वरस्यैतच्छ्रुत्यवष्टम्भेनोक्तवान् इति चेद्, न । प्रलयेऽपि ब्रह्मादिजीवमनोवृत्त्यादिनिर्माणस्य सत्त्वात् । कथमन्यथा तन्मनोवृत्तेः प्रवाहतोऽनादित्वम् । उक्तं च प्रलयेऽपि प्रतिभातपरावरः इति ॥ उक्तं च तत्त्वप्रकाशिकायाम्– स्वरूपातिरिक्त-ज्ञाननित्यत्वाभिप्रायेण इति । सूत्रकृतेश्वरस्य स्वाप्नपदार्थनिर्मातृत्वे एतच्छ्रुतेरुपादानाद्, अत्र च भाष्ये प्रलयादिषु इत्युक्तत्वात्, संस्कारादेः सत्त्वाच्च प्रलयेऽपि स्वाप्नपदार्थनिर्माणमस्तीत्यप्याहुः ।ननु प्रलये यदि ब्रह्मादिमनोवृत्तिनिर्माणं तर्हि कथं तेषां सुप्तिः? न च ब्रह्मादिव्यतिरिक्तानामेव सुप्तिरिति वाच्यम् । सुषुप्तिसंस्थान् ब्रह्मादिकान् । सुप्तास्तत्र यतो जीवाः सर्वे ब्रह्मशिवादिकाः इत्यन्यत्रोक्तेरिति चेन्न ।यतस्तेषां साऽवस्था अस्मत्स्वप्नावस्थासदृशी, मनोवृत्तेः सद्भावात्, बहिर्व्यापाराभावाच्च । एवं च स्वप्नसुषुप्त्युभयसाधारणसुप्तिशब्दस्य तत्र गौण्या वृत्त्या प्रयोग इति । उक्तं च बृहदारण्यकभाष्ये– स्वप्नसुषुप्त्युभयाभिप्रायेण तानि सुप्त इत्युक्तम् इति । उक्तं च षट्प्रश्नभाष्यटीकायाम्– स्वापोऽपि द्विविधः स्वप्नः सुषुप्तिश्च इति इति ।ननु जीवः सुप्तिशोकादिमान्, विष्णुस्तु तेषु सुप्तेषु जागर्ति शोकादिरहितश्च इत्यस्तु तयोर्भेदः । जीवस्य कर्मफलभोक्तृत्वेन कथं तयोर्भेदसिद्धिः ? विष्णोरपि कर्मफलभोक्तृत्वाङ्गीकाराद् इति चेद्, न। यतोऽत्र कर्मफलं श्रुत्युक्तं जीवस्य योन्यादिगमनमेव विवक्षितम् । न हि जीवस्य यद् योन्यादिगमनं तद् ब्रह्म प्राप्नोति । अतस्तयोर्भेदः सिद्ध इति भावेनाऽह– नहीति ॥ प्राप्नोति इति शेषः । यद्यपि जीवनियामकतया योन्यादिगमनमपि प्राप्नोत्येव ब्रह्म, तथाऽपि न स्वकर्मार्जितशरीरप्राप्त्यर्थम् । अत एव श्रुतौ शरीरत्वाय इत्युक्तमिति भावः ॥ननु हन्त त इदं प्रवक्ष्यामि इत्यत्र इदं गुह्यं ब्रह्म प्रवक्ष्यामि, यथा मरणं प्राप्य जीवो भवति तच्च प्रवक्ष्यामि इति प्रतिज्ञाद्वयं कृत्वा, तदुभयं पश्चाद् अभिधीयत इति कुतोऽङ्गीकर्तव्यम्? ब्रह्म प्रवक्ष्यामि इति प्रतिज्ञाय, पश्चात् तन्निरूपणमेव क्रियत इत्यर्थः किं न स्यात् ? न चैवं यथा मरणं प्राप्य इत्येतद् व्यर्थं स्याद् इति वाच्यम् । आत्मा मरणं प्राप्य यथा भवति तदिदं ब्रह्म प्रवक्ष्यामि इति वाक्ययोजनोपपत्तेः । सम्भवत्येकवाक्यत्वे वाक्यभेदायोगाच्चेति चेन्न। तथा सति योनिमन्ये प्रपद्यन्ते इत्यादिना जीवस्य योन्यादिगमनम् उच्यमानम् असङ्गतं स्यात् । न च जीवस्य योन्यादिगमनमपि ब्रह्मतयोच्यत इति नासङ्गतिरिति युक्तमित्याह– न हीति ॥ योन्यादिगमनस्य ब्रह्मत्वे तस्यानित्यत्वप्रसङ्ग इत्यर्थ इत्यप्याहुः ।नन्वेवं प्रतिज्ञाद्वयम् इत्यङ्गीकारे जीवस्वरूपकथनं व्यर्थम् ? तस्याजिज्ञासितत्वात् । न च जीवेश्वरभेदज्ञापनाय तत्कथनम् इत्युक्तम् इति वाच्यम् । जीवेश्वरभेदस्याप्यजिज्ञासितत्वेन तज्ज्ञापनस्यापि व्यर्थत्वाद्, इत्यत आह– जीवादिति ॥ ब्रह्मणो यथावज्ज्ञानं च नचिकेतसा प्रार्थितमिति भावः । नन्वेवं तर्हि य इदं मध्वदं वेदाऽत्मानं जीवमन्तिकात् इति वाक्यविरोधः ? तत्र सामानाधिकरण्यव्यपदेशेन जीवेशाभेदप्रतीतेः, इत्यतस्तद् व्याचष्टे– जीवस्येति ॥ अनेन- जीवम् इति द्वितीया षष्ठ्यर्था, अन्तिकाद् इति पञ्चमी सप्तम्यर्थेत्युक्तं भवति॥ननु जीवम् इति द्वितीया कुतः षष्ठ्यर्थत्वेन व्याख्येया ? आत्मानम्= जीवं स्वान्तिके वेद इति यथाश्रुतार्थे बाधकाभावाद् इत्यत आह– न हीति ॥ स्वयं जीवः स्वस्यान्तिके हि यस्मान्न भवेत् तस्माज्जीवस्यान्तिक इति व्याख्येयमित्यर्थः । स्वयं जीवः स्वान्तिके कुतो न भवति ? इत्यतस्तस्य भेदसापेक्षत्वाद् इत्याह– वस्त्वन्तरस्येति॥ हि यस्माद् वस्त्वन्तरस्य वस्त्वन्तराद् दूरत्वम् अन्तिकत्वं वा ।न तु तस्यैव तस्मादेव ।अतो जीवः स्वयं स्वस्यान्तिके न भवतीत्यर्थः।।५।।</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-42" id="VedeshatirthaVivarana-42" data-parent-verse="KKN_C02_S01_V06" data-covers-verses="KKN_C02_S01_V02 KKN_C02_S01_V03 KKN_C02_S01_V04 KKN_C02_S01_V05 KKN_C02_S01_V06 KKN_C02_S01_V07"><div class="teeka-body">यः पूर्वं तपसोऽजातम् इति मन्त्रस्य यो मुमुक्षुः पूर्वं तपसो ज्ञानरूपाद् ब्रह्मणो जातं हिरण्यगर्भम्, किमपेक्षया पूर्वम् इत्यत आह– अद्भ्यः पूर्वमजायतेति ॥ यः अद्भ्यः भूतेभ्यः पूर्वमजायत तं प्रथमजं सर्वप्राणिहृदयगुहां प्रविश्य तिष्ठन्तं भूतेभिः भूतैः सह तिष्ठन्तं यः पश्यति एतद्वै तद् इति व्याख्यानमसत्- एतद्वै तद् इति वचनानुसारेण यः पूर्वम् इति यच्छब्दस्य विष्णुपरत्वेन मुमुक्षुपरत्वाभावात् ।न हि नचिकेतसा मुमुक्षुस्वरूपं पृष्टम् । तपश्शब्दस्य परब्रह्मपरत्वे कस्य पूर्वम् इत्यस्य व्यर्थत्वाच्च । अद्भ्यः पूर्वम् इत्येतावता पूर्तेः । अद्भ्यः पूर्वं जातम् इत्यन्वयोपपत्त्या अजायत इत्यस्य व्यर्थत्वाद्, अयुक्तत्वाच्च। यच्छब्दाध्याहारेण योजनायां स एव दोषः । गुहाप्रविष्टत्वस्य विष्णुलिङ्गत्वस्योक्तत्वेन चतुर्मुखविशेषणत्वायोगाच्च । भूतानां हृदये अवस्थानाभावेन तैः सह तिष्ठन्तम् इत्युक्त्ययोगाच्च । पूर्वमेकस्य यच्छब्दस्य विद्यमानत्वेन यो भूतेभिः इति यच्छब्दस्य व्यर्थत्वात्, प्रमाणविरोधाच्चेति भावेन वाक्यभेदम् अङ्गीकृत्य प्रमाणेन मन्त्रं व्याचष्टे– अम्नामभ्य इति ॥ननु भूतानाम् अम्नामकत्वं कथम् ? अम्नाम्नो भूतविशेषवाचकत्वाद् इति चेत्, न । पञ्चीकरणपक्षे भूतविशेषस्यापि सर्वभूतात्मकत्वेनाम्नाम्नः सर्वभूतवाचकत्वात् । तर्हि अप्शब्दप्रयोगः कथम् ? इति चेद्, न। पार्थिवादिशरीरेषु भूयस्त्वात् ।यद्वा, एतत्प्रमाणबलादेव अम्नाम्नः सर्वभूतवाचकत्वं ज्ञायते । भूतेभ्यः तदभिमानिभ्यः । शिवादपि अहङ्कारतत्वाभिमानिनः । अजायत इत्यस्यार्थः– जनयामासेति ॥ पूर्वाजातम् इत्युक्त्या नास्मत्पक्षे पूर्वशब्दस्य वैयर्थ्यमित्युक्तं भवति । चतुर्मुखम् इति विशेष्योक्तिः । गुहां प्रविश्य इत्येतत् चतुर्मुखपरम् इति प्रतीतिनिरासाय व्याचष्टे– स्वात्मानं चेति॥ अभिभवति सर्वान् इति अभिभूः सर्वभूतैः सह पश्यति इत्यन्वयः । एतद्वै तद् इत्यस्यार्थमाह– स एष इति ॥ तथा च जीवमन्तिकाद् इत्युक्तजीवसमीपस्थ-भगवत्स्वरूपप्रतिपादनायायं मन्त्रः प्रवृत्तः इति भावः ।नन्वेवं व्याख्यानेऽपि पूर्वमजातम् इति विशेषणं व्यर्थम् ? व्यावर्त्याभावात् । न हि कश्चित् पूर्वं जातः पुनर्जायते; येन तत् सार्थकं स्यात् । यः पूर्वमजातं चतुर्मुखं तपसोऽद्भ्यः पूर्वमजायत इत्यनन्वयश्च, इत्यत आह– यथेति ॥ इत्यादिना वाक्येन जाता भगवन्मुखादिना जातत्वेन अवगता इत्यर्थः । न तथा भगवतो ब्रह्मा पूर्वं जात एव जायते।ननु हिरण्यगर्भस्य अद्भ्यः पूर्वं जननाङ्गीकारे अद्भ्यः सम्भूतो हिरण्यगर्भः इति श्रुतिविरोध इति चेद्, न । तद्वाक्यस्य ब्रह्माण्डान्तःसृष्टिपरत्वात् । अस्य बाह्यसृष्ट्यपेक्षत्वाद् इति । अजायत इत्यस्य स्वयमुत्पन्नः इत्यर्थत्वात् कथं जनयामास इति व्याख्यानम्? इत्यतः, अन्तर्णीतणिच्त्वाद् नानुपपत्तिरिति प्रयोगपूर्वमाह– अजायतेति ॥६॥</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-43" id="VedeshatirthaVivarana-43" data-parent-verse="KKN_C02_S01_V07" data-covers-verses="KKN_C02_S01_V02 KKN_C02_S01_V03 KKN_C02_S01_V04 KKN_C02_S01_V05 KKN_C02_S01_V06 KKN_C02_S01_V07"><div class="teeka-body">या प्राणेन संविशति इति मन्त्रः प्रसिद्धादितिपर इत्यनुपपन्नम् । पितृसौमनस्य-स्वर्ग्याग्नि-परात्मनां त्रयाणामेव नचिकेतसा पृष्टत्वेन अदितिकथनस्यासङ्गतत्वात्। अतो विष्णुपर एवायं मन्त्रः । नन्वेतदप्ययुक्तम् । अदितिशब्दस्य देवमातरि रूढत्वेन विष्णौ स्त्रीलिङ्गान्त-अदितिशब्दप्रयोगायोगात् । देवतामयी इत्युक्तदेवतास्वरूपत्वायोगात्। प्राणेन= प्राणस्वरूपेण इत्युक्तमुख्यप्राणस्वरूपत्वस्यासम्भवाच्च ।किञ्च गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीम् इत्युक्तो गुहासंस्थः किं विष्णुरन्यो वा? नाऽद्यः - तस्य या भूतेभिर्व्यजायत इत्युक्तभूतजन्यत्वासम्भवात् । न द्वितीयः - प्रागुक्तविरोधाद्, इत्यतः तं मन्त्रं प्रमाणेन व्याचष्टे– अदनादित्यादिना ॥ अदनाददितिः इत्यनेन अदितिशब्दो योगेन विष्णुपर इत्युक्तं भवति । न च स्त्रीलिङ्गानुपपत्तिः।भगवतः स्त्रीरूपत्वस्यापि भावात् । ननु स्मृतौ उत्तमो देवताभ्यश्च इत्येतत् कस्य व्याख्यानम् इति न प्रतीयत इत्यतो देवतामयी इति पदव्याख्यानम् इति भावेन तद् अनूद्य व्याचष्टे– देवतेति ॥ मयटः प्राधान्यार्थकत्वादिति भावः । इदं च प्रसिद्धादितिपरत्वेऽनुपपन्नम् । न च अनेन देवतास्वरूपत्वमुच्यत इति वाच्यम् । विशिष्टे विशिष्टाभेदस्य बाधात् । चैतन्यैक्यविवक्षायाम् अदिति-देवताशब्दयोर्लाक्षणिकत्वापातात्।ननु प्राणेन संविशति इत्यस्य प्राणसहितः स्थित इति कथम् अर्थः? ततस्तस्याप्रतीतेः, इत्यतः प्राणेन संविशति इत्येतद् व्याचष्टे– प्राणेनेति ॥ सहयोगे तृतीया इति भावेन सहित इत्युक्तम् । अनेन- प्राणरूपेण इति व्याख्यानमपास्तम् । अदितेः प्राणस्वरूपत्वस्य तेनाप्यनङ्गीकारात्, चैतन्यैक्यस्याप्रामाणिकत्वात् । संविशति इत्यस्य अर्थः – स्थितो भवतीति ।ननु मत्स्य-कूर्मादिरूपेण गुहासंस्थमजीजनत् इत्यनुपपन्नम् । मत्स्य-कूर्मादिरूपस्य बहिःस्थत्वेन गुहासंस्थत्वाभावाद्, इत्यतो गुहां प्रविश्य इति वाक्यं व्याचष्टे– गुहामिति ॥ स्वात्मानम् इति विशेष्याध्याहारः । भूतैः सह इत्युक्त्या भूतेभिः इति तृतीया न हेत्वर्था इत्युक्तं भवति । विविधं मत्स्य-कूर्मादिरूपेण । तथा च स्मृतौ गुहासंस्थम् इत्येतद् आत्मानम् इत्यस्य विशेषणमिति नानुपपत्तिरिति भावः ॥७॥(वे.खं) न सर्वथा मुमुक्षुर्विषयप्रमादी स्याद् इति भावेनोक्तमेव विवृणोति– पराच इति ॥ यद्वा- विषयव्यावृत्तेन्द्रियाणां फलकथनेन तदेव समर्थयते– पराच इति ॥ बाला अविवेकिनः पराचो बहिष्ठान् कामान् अनुयन्ति । अतस्ते विततस्य सर्वदेशकालेषु विस्तृतव्यापारस्य मृत्योः यमस्य पाशं मरणमिति यावद् यन्ति यान्ति । अथ तस्माद् धीरा अमृतत्वं मोक्षं ध्रुवं नित्यं विदित्वा इहाध्रुवेषु विषयेषु न प्रार्थयन्ते ॥ २ ॥एवमुक्तो नचिकेताः स्वयं विषयव्यावृत्तेन्द्रियत्वात् पुनरपि जीवनियामकभगवत्स्वरूपं पृच्छति– येनेति ॥ येन सर्वे वेदा इत्याद्युक्तमाहात्म्यवता एतेनैव ऋतं पिबन्तौ इत्याद्युक्तमाहात्म्यवता विष्णुनैव जीवो रूपादिकं विजानाति यच्च अत्र मुक्तौ परिशिष्यते तदेतत् किम्? कैर्विशेषणैर्विशिष्टम् इत्यर्थः । परिहारमाह– एतद्वै तदिति ॥ तत् त्वत्पृष्टं जीवनियामकभगवत्स्वरूपम् एतद् वक्ष्यमाणविशेषणविशिष्टं वै प्रसिद्धमित्यर्थः ॥ ३ ॥तदेवाऽह– स्वप्नान्तमिति॥ अत्र स्वप्नान्तशब्दः स्वप्न-सुषुप्त्युभयाभिप्रायेण । येन प्रेरितो जीवः उभौ तस्यैव विवरणं स्वप्नस्यान्तः स्थानं स्वप्नान्तः, तम्, अन्तः स्थानं स्थलं वासः प्रदेश इति चोच्यते इत्यभिधानात्, जागरितान्तं च जागरितस्थानं पश्यति तं महान्तं परममहत्त्वोपेतम् अत एव विभुमात्मानं मत्वा धीरो न शोचति॥४॥किञ्च- य इदं इमं मध्वदं सुखभोक्तारं मध्वित्यानन्द उद्दिष्टः इति वचनात् । भूतस्य भव्यस्य वर्तमानस्य च ईशानमात्मानं भगवन्तं जीवमन्तिकाद् जीवस्यान्तिके वेद स ततो भगवज्ज्ञानसामर्थ्येन अन्यविषयकभयाभावात् न विजुगुप्सते आत्मानं गोप्तुं नेच्छति ॥ जीवस्यान्तिके विद्यमानं हृद्गतं भगवत्स्वरूपं कीदृशम् इत्याकाङ्क्षायां तत्स्वरूपं वक्तुं पुनः प्रतिजानीते– एतद्वै तदिति ॥ तद् जीवस्यान्तिके विद्यमानं भगवत्स्वरूपम्, एतद्वै ॥ ५ ॥</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-44" id="VedeshatirthaVivarana-44" data-parent-verse="KKN_C02_S01_V06" data-covers-verses="KKN_C02_S01_V02 KKN_C02_S01_V03 KKN_C02_S01_V04 KKN_C02_S01_V05 KKN_C02_S01_V06 KKN_C02_S01_V07"><div class="teeka-body">यः पूर्वमजातं चतुर्मुखं तपसः तपोनाम्नः शिवाद् अद्भ्यः अम्नामकभूतेभ्यश्च पूर्वमजायत जनयामास, यश्च हृद्गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तं स्वात्मानं भूतेभिः भूतैः सह व्यपश्यत पश्यति । एतत्शब्दस्य पूर्वेणान्वयः ॥ ६ ॥किञ्च- या देवतामयी देवतोत्तमा अदनाद् अदितिः स्त्रीरूपा भगवती प्राणेन मुख्यप्राणेन सहिता संविशति देहादौ स्थिता भवति, या च गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीं स्वात्मानं भूतैः सह विविधं मत्स्य-कूर्मादिरूपेण अजायत जनयामास । एतद्वै तद् इत्यन्वयः ॥ ७ ॥</div></div>

=== वेदेशीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-46" id="VedeshatirthaVivarana-46" data-parent-verse="KKN_C02_S01_V08" data-covers-verses="KKN_C02_S01_V08 KKN_C02_S01_V09 KKN_C02_S01_V10 KKN_C02_S01_V11"><div class="teeka-body">‘अरण्योर्निहितो जातवेदाः’ इति मन्त्रः प्रसिद्धाग्निपर इत्यसत् । तत्कथनस्य असङ्गतत्वाद् इति भावेन तं मन्त्रं विष्णुपरतया प्रमाणेन व्याचष्टे– सर्वज्ञ इति ॥ जातवेदा इत्यस्यार्थः – सर्वज्ञ इति ॥ जातं वेत्तीति जातवेदाः । अरण्योः इत्यनुवादेन गुरुशिष्ययोः इति व्याख्यानम् । निहित इत्यस्यार्थः – सुभृत इति ॥ जागृवद्भिरीड्य इत्यस्यार्थः– जानद्भिः स्तूयत इति ॥ न चैवं सति ‘अग्नि’शब्दानुपपत्तिः। तस्य प्रागेव भगवत्परतया व्याख्यातत्वात् । गुरुशिष्ययोः कथम् ‘अरणी’शब्दवाच्यत्वम् ? इत्यतस्तद् व्युत्पादयति– अर्यत इति ॥ अर्यते ज्ञायते ण आनन्दरूपः, ‘णश्च निर्वृतिवाचकः’ इत्युक्तेः, बलरूपो वा । ‘णकारो बलम्’ इति श्रुतेः।मायावादिनस्तु यदेवइत्यादिकमेवं व्याचक्षते - ‘‘ ‘ब्रह्मादि-स्थावरान्तेषु वर्तमानं तत्तदुपाधिवशाद् अब्रह्मवत् अवभासमानं संसारि परस्माद् ब्रह्मणोऽन्यद्’ इति शङ्कापरिहारार्थमाह– यदेवेति ॥ यदेवेह कार्यकारणोपाधिसमन्वितं संसारधर्मवत् अवभासमानं स्वात्मस्थं तद् अमुत्र नित्यं विज्ञानघनस्वभावं संसारधर्मवर्जितं ब्रह्म । यच्चामुत्र अमुष्मिन्नात्मनि स्थितं तदेवेह नामरूपकार्यकारणोपाधिम् अनुभाव्यमानम्, नान्यत् । तत्र एवं सति अविद्यया मोहितः सन् य इह ब्रह्मणि अनानाभूते ‘परस्माद् अन्योऽहम्, मत्तोऽन्यत् परं ब्रह्म’ इति नानेव भिन्नमिव पश्यति स मृत्योर्मृत्युं पुनर्जन्ममरणभावम् आप्नोति । तस्मात् तथा न पश्येत् । ‘विज्ञानैकरसं ब्रह्मैवाहम्’ इति पश्येद् इति वाक्यार्थः।प्राग् एकत्वविज्ञानाद् आचार्यागमसंस्कृतेन मनसेदं ब्रह्म आप्तव्यम्। ‘आत्मैवास्ति, नान्यदस्ति’ इति आप्ते तु नानात्वप्रत्युपस्थापिकाया अविद्याया निवृत्तत्वाद् इह ब्रह्मणि नाना नास्ति किञ्चन अणुमात्रमपि वस्तु । य इह नानेव पश्यति स मृत्योः मृत्युं गच्छति एव स्वयमपि भेदमध्यारोपयन्नित्यर्थः’’ इति ।तदसत्- चैतन्यैक्यस्याप्रामाणिकत्वात्, प्रमाणविरुद्धत्वाच्चेति भावेन श्रुतिव्याख्यानरूपं प्रमाणमेवोदाहरति– य इति ॥ अनेन- ‘यदेवेह तदमुत्र’ इत्येतद् व्याख्यातम् । प्रादुर्भावग इत्यनेन इह इत्यस्य ‘भूम्यादौ’इत्यर्थो वक्तव्य इति सूचितम् । तस्यैवार्थान्तरम्– देहादिषु चेति ॥ स एव इत्युक्त्या श्रुतौ एवकारो भिन्नक्रम इत्युक्तं भवति। चशब्दोऽवधारणार्थः साक्षाद् इत्यनेन सम्बध्यते । यदमुत्र तदनु इह इत्येतद् व्याचष्टे– मूलरूपश्चेति ॥ आद्यः ‘च’शब्दः प्रकृतत्वानुसन्धानार्थः, द्वितीयोऽवधारणार्थः ‘स’ इत्यनेन सम्बध्यते ॥नन्ववतारादिरूपस्य मूलरूपाभेदे मूलरूपस्य अवताराभेदः सिद्ध एव। न हि ‘यद् येनाभिन्नं तत् तेन भिन्नम्’ इति शङ्कार्हम् । अतो यदमुत्र तदन्विह इत्येतद् व्यर्थम् इति चेन्न । तथा सति त्वत्पक्षेऽपि वैयर्थ्यापातात् । सङ्घातस्य चैतन्यस्य निर्विशेषचैतन्याभेदे निर्विशेषचैतन्यस्यापि तदभेदस्य सिद्धत्वात् । अस्मत्पक्षे तु इन्द्रार्जुनादिवत् सर्वविशेषाभावज्ञापनार्थत्वेन सार्थक्यात् । अत एवात्यल्प-विशेषदर्शिनामप्यनर्थः कथ्यते ‘मृत्योः स मृत्युम्’ इत्युत्तरवाक्येनेति भावेन तद्वाक्यं व्याचष्टे– गुणत इति ॥ नाना इत्यस्यार्थः– विशेषमिति॥ ‘क्वचिदन्तरशब्दश्च विशेषस्यैव वाचकः’ इति नानाशब्दपर्याय- ‘अन्तर’शब्दस्य विशेषवाचकत्वस्मरणात् ।गुणतः स्वरूपत इत्यस्य योग्यतया सम्बन्धः । इवशब्दार्थः अत्यल्पम् इति । अनेन- परमते ‘‘ ‘इव’शब्दो व्यर्थः स्याद्’’ इत्युक्तं भवति। ‘अपि’शब्देन ‘अधिकविशेषदर्शिनस्तमो यान्ति’ इति किं वक्तव्यम्! इति सूचयति । ‘मृत्योर्मृत्युम्’ इत्यस्य तात्पर्यम्– तमोऽन्धमिति । पुनर्जन्ममरणभावमात्रस्य मिथ्याज्ञानफलत्वायोगात् । एवं यदेवेह इत्यनेन अवतारादिरूपस्य मूलरूपस्य च विशेषशून्यतयाऽत्यन्ताभेदेऽभिहिते, ‘किम् अत्यन्ताभेदेन ? भेदाभेदः किं न स्याद् ?’ इत्यतः तज्ज्ञानिनामनर्थोक्तेः इति भावेन भेदाभेदज्ञानिनाम् अनर्थोक्तिपरतयाऽपि ‘मृत्योः स मृत्युम्’ इति वाक्यं व्याचष्टे– भेदेति ॥ नानेव इत्यस्यार्थः – भेदाभेदेति॥ अत्र अवतारमूलरूपयोः ॥ १० ॥इदानीं ‘मृत्योः स मृत्युं गच्छति’ इति वाक्यं व्याचष्टे– तथैवेति॥ यथा स्वरूपेषु भेदाभेददर्शिनस्तमःप्राप्तिस्तथैवेत्यर्थः । अनेन- नानेव इति ‘इव’शब्द उपमार्थतयाऽपि व्याख्यातः । तेन विष्णुना एतेषाम् अवयवादीनां भेदविच्च इत्यनेन ‘एवं धर्मान् पृथक् पश्यन्’ इत्येतदुक्तार्थम्। उभयं विदः भेदाभेदविदः । एवं नानेव इति ‘इव’शब्दोऽल्पार्थ उपमार्थो भेदाभेदार्थश्च व्याख्यातः । तत् कुतः? इत्यतः सप्रमाणकं तत् समर्थयते– भवेदिति ॥ विरुद्धयोः धर्मयोः संयोगे विवक्षिते एकविरोधिवाचकशब्दस्य उपरि इवशब्दो भवेद् इत्यर्थः । उपमायां विवक्षितायाम् । ‘नानेव’ इति ‘इव’शब्दः नानाशब्दशिरःस्थ ‘इव’शब्द इत्यर्थः । ‘च’शब्दाद् उपमाद्यर्थश्च इति समुच्चिनोति ।किञ्च यदेवेह इत्यनेनैव जीवब्रह्मभेदस्य निषिद्धत्वात् त्वत्पक्षे ‘नेह नाना’ इति वाक्यं व्यर्थं स्यात् । ननु भवत्पक्षेऽपि व्यर्थम् ? यदेवेह इत्यनेन अत्यन्ताभेदमुक्त्वा तत्र भेदाभेददर्शिनाम् अनर्थोक्त्या भेदनिषेधस्य प्रागेव जातत्वाद्, इत्यतः पूर्वोत्तरवाक्यतात्पर्यमाह– प्रथममिति ॥ भगवत्स्वरूपाणां मूलरूप-अवतारादिरूपाणां भेदनिषेधार्थम् इत्यर्थः । तदवयवादीनां भेदनिषेधोऽत्र क्रियत इति कुतः ? ज्ञापकाभावाद् इत्यत उक्तम्– किञ्चनशब्दादिति ॥ ‘किञ्चन’शब्दस्य सर्वनामत्वेन प्रकृतवाचित्वात् । ‘आसीनो दूरं व्रजति शयानः’ इत्यादिनाऽवयवानाम्, ‘महान्तं विभुमात्मानम्’ इत्यादिना गुणानाम्, ‘यः पूर्वं तपसोऽजातमद्भ्यः पूर्वमजायत’ इत्यादिना कर्मणां च प्रकृतत्वादिति भावः ॥ भेदनिषेधार्थमिति॥ ‘इह ब्रह्मणि किञ्चन प्रकृतम् अवयवादिकं नाना भिन्नं नास्ति’ इत्युक्तेऽवयवादीनां भेद एव निषिध्यते । ‘सविशेषणे हि’ इति न्यायात् । ‘लोहितोष्णीषा ऋत्विजः प्रचरन्ति’, ‘न जीर्णमलवद्वासाः स्नातकः स्याद्’ इत्यादौ दर्शनाच्च । अन्यथा धर्माणां स्वरूपत एव निषेधे नाना इति व्यर्थं स्याद् इति भावः ॥११॥(वे.खं) किञ्च- ‘जातं वेत्तीति जातवेदाः’ सर्वज्ञो गर्भिणीभिर्गर्भो यथा सुभृतः सुधृतस्तथा अरण्योः ‘अर्यते णः= सुखरूपो बलरूपो वा भगवान् आभ्याम् इत्यरणी= गुरुशिष्यौ, तयोर्निहितः सुभृतो जागृवद्भिर्हविष्मद्भिः पूजासाधनद्रव्यवद्भिश्च मनुष्यैर्दिवेदिवे प्रतिदिनम् ईड्यः स्तुत्यो यः अग्निः अदनाद् अग्निनामा भगवान् एतद्वै तत् ॥८॥किञ्च- सूर्यः सृष्टिकाले यत उदेति यत्र च प्रलयकाले अस्तम् अदर्शनं च गच्छति तं सर्वे देवा अर्पिताः प्राप्ताः तद् भगवत्स्वरूपं कश्चन नात्येति एव ॥ ९ ॥‘गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तं यो भूतेभिर्व्यपश्यत ।गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीं या भूतेभिर्व्यजायत ।’ इत्यनेन भगवद्रूपाणां भगवता सह भेदप्राप्तावाह– यदेवेति ॥ इह भूम्यादौ देहादौ च यद् रूपं वर्तते तदेव अमुत्र वैकुण्ठादावप्य-स्ति । अभेदेऽपि इन्द्रार्जुनादाविव ज्ञानादौ विशेषो न मन्तव्य इति भावेनाऽह– यदमुत्रेति ॥ यद् रूपं वैकुण्ठादावस्ति तदेव भूम्यादावस्ति। न तत्र ज्ञानादौ अत्यल्पोऽपि विशेषो ज्ञेय इति भावः । कुतो न ज्ञेयः? इत्यतः तज्ज्ञानिनाम् अनर्थमाह– मृत्योरिति ॥ य इह मूलरूप-अवताररूपादौ नानेव अत्यल्पमपि विशेषं पश्यति स मृत्योः अनन्तरं नरकम् अन्धन्तमः प्राप्नोति ।</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-47" id="VedeshatirthaVivarana-47" data-parent-verse="KKN_C02_S01_V10" data-covers-verses="KKN_C02_S01_V08 KKN_C02_S01_V09 KKN_C02_S01_V10 KKN_C02_S01_V11"><div class="teeka-body">‘यदेवेह तदमुत्र’ इति भगवद्रूपाणाम् अत्यन्ताभेदोक्तिरयुक्ता? भेदाभेदस्यापि सम्भवाद्, इत्यतो भगवत्स्वरूपेषु भेदाभेदनिषेधाय तद्दर्शिनां वाऽनर्थमाह– मृत्योरिति ॥ य इह भगवत्स्वरूपेषु नानेव ‘नाना’शब्दो भेदवाची । ‘मुक्तोपसृप्यव्यपदेशात्’ इत्यादाविव भावप्रधानत्वात्। इवशब्दस्तु तद्विरुद्धाभेदाभिधायकः । तस्य यद्वाचकशब्दशिर(स्त्वं)स्कत्वं तद्विरुद्धाभिधायकत्वस्वाभाव्यात् । तथा च भेदाभेदं पश्यति । स मृत्योर्मृत्युं तमः आप्नोति । अतो न तत्र भेदाभेद इत्यर्थः ॥ १० ॥इदं च स्वमनस्येव स्थापनीयम्, नान्यस्मै ब्रूयाद् इत्याह– मनसैवेति॥यद्वा- तं देवाः सर्वे अर्पिता इत्युक्तभगवत्प्राप्तिसाधनं किम् ? इत्यत आह– मनसेति ॥ श्रवणादिसंस्कृतेन मनसेत्यर्थः । न केवलं भगवदवतारादीनामेव भगवता भेदाभावः ; किं नाम? प्रागुक्तभगवदवयव-गुण-कर्मादीनामपि परस्परं भगवता च भेदो नास्तीत्याह– नेति ॥ इह ब्रह्मणि किञ्चन अवयव-गुण-कर्मादिकं परस्परं भगवता च नाना भिन्नं नास्ति इत्यर्थः । इह ब्रह्मणि किञ्चन अवयवादिप्रयुक्तं नानात्वं भेदो नास्ति इत्यर्थः ।ननु कुत एवं भगवदवयवादीनां परस्परं भगवता च भेदाभावः ? घटादाविवाभेदेऽपि भेदः किं न स्याद् ? इत्यतो भेदाभेदज्ञानिनाम् अनर्थमाह– मृत्योरिति ॥ ‘इव’शब्द उपमायामपि वर्तते । यथा भगवत्स्वरूपेषु भेदाभेदज्ञानी तमः प्राप्नोति तथैव य इह भगवदवयवगुण-कर्मादिषु परस्परं भगवता च नानेव भेदाभेदं पश्यति स मृत्योर्मृत्युं तमो गच्छति । अतो न तत्र भेदाभेद इत्यर्थः ॥ ११ ॥</div></div>

=== वेदेशीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-49" id="VedeshatirthaVivarana-49"><div class="teeka-body">ननु यदि नेह नाना इति वाक्यं भगवदवयवादिधर्माणां भेदनिषेधार्थं तर्हि एवं धर्मान् इति वाक्यं व्यर्थं स्यात्? तत्राप्यवयवादिधर्माणां भेददर्शिनाम् अनर्थोक्त्या तन्निषेधाद् इत्यत आह– भेदेति ॥ अवयवानाम् इत्यारभ्य तद्वता च इत्यन्तम् अत्र अनुवर्तते । मृत्योः स मृत्युं गच्छति इत्यत्र अवयवादीनां भेदाभेद एव निषिध्यते, तद्दर्शिनामेवानर्थोक्तेः, न तु भेदः । तद्दर्शिनामनर्थानुक्तेः । तथा च नेह नाना इति भेदनिषेधप्रतिज्ञाऽनुपपन्ना इत्याशङ्कां निवर्तयितुम् इत्यर्थः।एवं धर्मान् इति वाक्यस्योक्ततात्पर्यकत्वाप्रतीतेः कथमेतद् ? इत्यतो यथोदकम् इति दृष्टान्तवाक्यव्याख्यानपूर्वकं तद् व्याचष्टे– पर्वतेष्विति ॥ अनेन- धर्मदर्शिनाम् अनर्थोक्त्या धर्मनिषेध एवात्राभिप्रेत इत्यसद् इत्युक्तं भवति । पृथग् इत्यस्य वैयर्थ्यापातात् ॥१४॥विजानतो मुनेरात्मा= स्वरूपम् एवम्= ब्रह्माभिन्नं भवति इति निरासाय एवं मुनेर्विजानत आत्मा भवति इत्येतद् व्याचष्टे– विजानत इति ॥ आत्मा स्वामीत्यर्थः । तादृगेव इत्यनेन दृष्टान्तवाक्यस्थं तादृग् इति पदम् अत्र अनुवर्तत इत्युक्तं भवति । एवकारव्यावर्त्यमाह– न त्विति ॥ वायुरपि इत्यध्याहृत अपिशब्दसूचित-कैमुत्यमाह– किम्वन्य इति ॥अन्ये जीवाः तादृशा एव भवन्ति , न तु स एव भवन्तीति किमु वक्तव्यमित्यर्थः । वायोः संसारितया सादृश्यमात्रप्राप्तावपि मुक्तस्य तदैक्यप्राप्तिः किं न स्याद् ? इत्याशङ्कां परिहरन्, श्रुतेः स्वकृतं व्याख्यानं प्रमाणेन द्रढयति– सर्वेषामिति ॥ अत्र बहुवचनश्रवणाद् विजानत इत्येकवचनं समुदायाभिप्रायम् । वायु ब्रह्मा, चशब्दः अपिशब्दार्थः । वायोस्तद्रूपत्वाभावेऽपि अन्येषां तत् किं न स्याद् ? इत्यत आह– आभासेति ॥ केचन साक्षादाभासाः, केचनाऽभासाभासा इत्यर्थः ॥(वे.खं ) किञ्च- अङ्गुष्ठमात्रः अङ्गुष्ठपरिमाणः । हृद्यवकाशापेक्षया अङ्गुष्ठमात्रत्वोक्तिः । पुरुषः पूर्णषड्गुण आत्मनि मध्यदेहे हृद्गुहायां तिष्ठति । ईशान इत्याद्युक्तार्थम् ॥ १२ ॥धूमानावृताग्निरिव प्रकाशस्वरूप इत्यर्थः । स एवाद्य वर्तते स एव श्वोऽपि वर्तिष्यते । अनाद्यनन्तकालेऽपि सदा वर्तत इत्यर्थः ॥ १३॥ननु मृत्योः स मृत्युं गच्छति इत्यनेन भगवदवयवादीनां भगवता परस्परं च भेदाभेद एव निषिध्यते ; न तु भेदः । तद्दर्शिनामनर्थानुक्तेः। अतो नेह नाना इति कथं भेदाभाव उक्तः? इत्यतो भेददर्शिनामप्यनर्थं वक्तुं प्रतिजानीते– यथेति ॥ यथा पर्वतेषु दुर्गे शिखरे वृष्टमुदकम् अधो विधावति, एवं विष्णोर्धर्मान् पृथक् विष्णुना परस्परं च भेदेन पश्यन् तानेव पृथग् दृष्टधर्मानेव धर्मपार्थक्यदर्शनानन्तरमेवेति यावत्, विधावति अन्धन्तमः इत्यर्थः ॥ १४ ॥ननु यथा भगवत्स्वरूपाणां भगवता भेदाभावः, तथा मुक्तानामपि भगवता भेदाभावः किम्? नेत्याह– यथेति ॥ हे गौतम! यथा शुद्धे उदके, आसिक्तं शुद्धमुदकं तादृगेव भवति न तु तदेव, अन्यथा वृद्धिदर्शनासम्भवात् , एवं विजानतो मुनेरात्मा स्वामी वायुरपि मुक्तः सन् तादृगेव भगवत्सदृश एव भवति ; न तु स एव । किम्वन्ये जीवाः इत्यर्थः ॥ १५ ॥इति द्वितीयाध्यायस्य प्रथमा वल्ली ॥ २ ॥ १ ॥</div></div>

=== वेदेशीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-51" id="VedeshatirthaVivarana-51" data-parent-verse="KKN_C02_S02_V01"><div class="teeka-body">पुरमेकादशद्वारम् इत्यस्य एकादशद्वारमिदं शरीराख्यं पुरम् अवक्रचेतसोऽजस्य= ब्रह्मण एव । यस्येदं शरीरं तं पुरस्वामिनं परमेश्वरम् अनुष्ठाय= ध्यात्वा न शोचति इति व्याख्यानमसत् । शरीरस्य जीवाभिमततया जीवपुरत्वेन ब्रह्मपुरत्वाभावात् । जीवब्रह्मैक्यस्य बाधितत्वात् । यस्येदं शरीरं तं पुरस्वामिनम् इत्यध्याहारप्रसङ्गाच्च। सम्भवत्येकवाक्यत्वे वाक्यभेदकल्पनायोगाच्च इति भावेन तद्वाक्यम् इतिशब्दाध्याहारेण यथावद् व्याचष्टे– इदमिति ॥ ननु भगवदधीनम् इत्यस्यार्थस्य श्रुतावदर्शनात् कथमेवं व्याख्यानम्? इत्यतस्तत्प्रदर्शन-पूर्वकम् अनुष्ठाय इत्युक्तं विवृणोति– अजस्येति ॥ तथा च अजस्य इति षष्ठ्यर्थ एव भगवदधीनम् इत्यनेन वर्णित इति भावः।स्थितिं कृत्वा इत्यनेन अनुष्ठाय इत्यस्य ध्यात्वा इति व्याख्यानम् अपदार्थत्वाद् असदित्युक्तं भवति । अविद्या-काम-कर्मादि-बन्धनैर्विमुक्तो भवति, विमुक्तश्च सन् विमुच्यते= पुनश्च शरीरं न गृह्णाति इति व्याख्यानमसत् । शरीराग्रहणस्य विमोचनपदार्थत्वाभावात्। अतः पूर्वं विमुक्त एव पश्चान्मुच्यते इति व्याख्येयम् । नन्वेतदप्ययुक्तम्? संसारदशायां मुक्तत्वाभावात् , मुक्तस्य मोचनासम्भवाच्च इत्यतः प्रमाणेन तद् यथावत् व्याचष्टे– विमुक्त इति ॥ पूर्वं मुक्तेः । मुख्यत इत्युक्तं विवृणोति– दुःखेति ॥ १ ॥(वे.खं ) पुरमेकादशद्वारम् चक्षुषी, श्रोत्रे, नासिके, मुखं चेति सप्त शीर्षण्यानि, नाभिः आसनं गुह्यं चेति त्रीणि, शिरस्येकम् इति एकादशद्वारम् इदं पुरं शरीरमजस्य जननादिरहितसस्य अवक्रचेतसो ऋजुज्ञानिनो भगवत अधीनम् इति अनु(धि)ष्ठाय स्थितिं कृत्वा न शोचति । शरीराभिमानकृतो हि शोकः । शरीरस्य भगवदधीनत्वस्थितिकरणे तदभिमानाभावान्न शोक इति भावः । एवं निरभिमानात् पूर्वमेव विमुक्तः अपरोक्षज्ञानी पश्चाद् विशेषेण मुच्यते । पुनर्भगवत्स्वरूपमाह– एतदिति।। १ ।।</div></div>

=== वेदेशीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-53" id="VedeshatirthaVivarana-53"><div class="teeka-body">हंस इति मन्त्रं विप्रतिपत्तिनिरासाय प्रमाणेन व्याचष्टे– नित्यमिति॥ आधिक्यार्थक-अनुस्वारार्थः – नित्यमिति ॥ हइत्यस्यार्थः – हीन इति ॥ ओ हाक्= त्यागे इति धातोः । अखिलैर्दोषैःइत्यस्य योग्यतया सम्बन्धः । स इत्यस्यार्थः – साररूप इति ॥ एतेन- हन्ति= गच्छतीति हंसः इति व्याख्यानं प्रमाणविरुद्धत्वाद् अपास्तम्। दिव्य-आदित्यात्मना सीदति इति शुचिषद् इति व्याख्याननिरासायाऽह– वायुस्थ इति ॥ शुचिः=वायुः, तत्र सीदतीति शुचिषद् । वसुर्वाय्वात्मनाऽन्तरिक्षे सीदति इति अन्तरिक्षसद् इति व्याख्यान-निरासायाऽह– वसुरिति ॥ उत्तमसुखरूप इत्यर्थः । स्वित्यानन्दः समुद्दिष्टः इत्युक्तेः । वशब्दो वरत्ववाची ।होता=अग्निः इति व्याख्यानमसद् इति भावेनाऽह – होतेति ॥ सर्वेन्द्रियविषयहोतृत्वादित्यर्थः। वेद्यां सीदतीति वेदिषद् इति पदार्थमभिप्रेत्य तात्पर्यमाह– वेद्यामिति॥अतिथिः सोमः सन् द्रोणकलशे सीदतीति दुरोणसद् इति व्याख्याननिरासाय अतिथिशब्दार्थं तावदाह– अत्यन्न इति ॥ अतिशयितान्न इत्यर्थः । चशब्द एवार्थः । कथम् अस्माच्छब्दाद् अयमर्थो लभ्यते? इत्यतः थशब्दार्थमाह– यस्मादिति ॥ उच्यते अन्नं थम् इति च्छन्दोगश्रुताविति शेषः । अतिशब्दश्चातिशयार्थकः प्रसिद्ध एवेति भावः।इदानीं दुरोणसद् इत्यस्यार्थमाह– स इति ॥ द्रोणकलशे स्थित इति शेषः । स्थित इत्यस्य सप्तम्यन्ततयाऽत्रापि सम्बन्धो वा । द्रोणे स्थितं दुरोणम्, तच्च योग्यतया सोम एव, तत्र सीदतीति दुरोणसद् इत्यर्थः। नृषद् वरसद् इत्यस्यार्थमाह–नृष्विति ॥ वरेषु इत्यनुवादेन देवेषु इति व्याख्यानम् । अपिशब्दात् स्थित इत्यनुकर्षः । तुशब्दो नरापेक्षया विशेषद्योतकः। ऋतसद् इत्यस्यार्थः– ऋतरूप इति ॥ याथार्थ्यनियमादित्यर्थः । स्थित इत्यनुवर्तते । व्योमसद् इत्यस्यार्थमाह– व्योमाख्येति ॥ प्रकृतौ व्योमशब्दं निर्वक्ति– व्योतमिति ॥अब्जा गोजा ऋतजा अद्रिजा इत्यनेन ब्रह्मणः शङ्ख-शुक्ति-मकरादि सर्वात्मकत्वमुच्यते इति व्याख्याननिरासाय अब्जा गोजा ऋतजा अद्रिजा इत्यभेदोक्तौ निमित्तमाह– अब्जेति ॥ अब्जाः= शङ्खादयः । गोजाः= व्रीहियवादयः, अद्रिजा= नद्यादयः आस्ते, यतः इति शेषः । अब्जादिकः अब्जा इत्यादिनामकः । शुचिषद् इत्यादिना सर्वत्रावस्थितभगवत्स्वरूपत्वकथनाद् अत्रापि तत्तत्स्थितत्वेनैव तदभेदोक्तिरिति व्याख्येयम् इति भावेन एवम् इत्युक्तम् ।ऋतजा इत्यस्यार्थमाह– तथैवेति ॥ ऋतेषु= मुक्तेषु नियामकतया जात इति ऋतजा इति शेषः । अर्थविशेषकथनायैव क्रमोल्लङ्घनम् । कथं मुक्तानाम् ऋतत्वम्? इत्यत आह– गता इति ॥ ऋ= गतौ इति धातोरित्यर्थः । विष्णुम् इत्यस्य योग्यतया सम्बन्धः । अब्जादिरूपेण सर्वात्माऽपि सन् ऋतम्= अवितथस्वभाव इति व्याख्याननिरासाय ऋतम इत्यस्यार्थमाह– वेदैरिति ॥ ऋतशब्दो वेदवाचीत्युक्तम् । वेदाभेदस्य बाधितत्वाद् वेदैः प्रोक्त इत्युक्तम् । वाच्यवाचकयोरभेदव्यपदेशस्य अयं वै लोकः प्रथमा महानाम्नी इत्यादौ दृष्टत्वात् । अब्जा इत्यादिवत् वेदस्थत्वाद् वेदाभेदोक्तिः इत्यङ्गीकारे ऋतसद् इत्यनेन पुनरुक्त्यापातः । देवताधर्मादिनिरासाय मुख्यतया इत्युक्तम् । एवशब्देन परोक्तार्थव्यावृत्तिः । चशब्दः पूर्वोक्तविशेषणसमुच्चायकः। बृहत्= महत् सर्वोपादानत्वादिति व्याख्याननिरासायाऽह– बृहदिति ॥ बृहच्च इति चशब्दान्वयः । पूर्णगुणत्वादेव इत्येवशब्दान्वयः । तेन परोक्तहेतुनिरासः ।नन्वादित्यपर एवायं मन्त्रः । असौ वै दूरोहो योऽसौ तपति इत्युक्त्वा, हंसः शुचिषदित्येष वै हंसः शुचिषद् इत्यादिश्रुतावुक्तत्वात्। हंस इति हंसाः सूर्यस्य रश्मयः इत्युक्तत्वाच्च इति चेन्न । आदित्यान्तर्गतभगवत्परत्वेनाविरोधात् ॥२॥न प्राणेन इत्यस्य प्राणेन, अपानेन, चक्षुरादिना वा मर्त्यो न जीवति, अतस्तदितरेण जीवो जीवति, यस्मिन् जीवे एतौ उपाश्रितौ इति व्याख्यानमसत् । प्राणापानादिवत् जीवस्यापि जीवनहेतुत्वाभावात्। यथाश्रुतोपपत्तौ चक्षुराद्युपलक्षणायोगाच्च । अतोऽत्र प्राणापानात्मक-मुख्यवायोरेव जीवनहेतुत्वं निषिध्य विष्णोरेव तद्धेतुत्वमुच्यते ।नन्वेतदप्ययुक्तम्- मुख्यप्राणस्य जीवनहेतुत्वस्य यत्प्राप्तिर्यत्परित्याग उत्पत्तिर्मरणं तथा इत्यादिप्रमाणसिद्धत्वाद्, इत्यतस्तद् व्याचष्टे– न केवलमिति ॥ केवल-एवशब्दाभ्याम् अन्यनिरपेक्षतामाह । तथा च श्रुतौ स्वातन्त्र्येण जीवनहेतुत्वं निषिध्यत इति भावः । तर्हि कीदृशश्चेतनविधारक? इति भावेन पृच्छति– किन्त्विति ॥ तदुत्तरत्वेन यस्मिन्नेतावुपाश्रितौ इति वाक्यतात्पर्यमाह– विष्णुमिति ॥ यस्मिन्नेतौ इत्येतद् इतरेण जीवन्ति इत्यत्र हेतुरिति भावेन, इतरेण तु इति वाक्यं तात्पर्यतो व्याचष्टे– अत इति ॥ ५ ॥''अग्निः यथा एक एव प्रकाशात्मा सन् भुवनम्= इमं लोकं प्रविष्टो रूपं रूपं प्रति= दार्वादिदाह्यभेदं प्रति प्रतिरूपः = तत्र स्वयं प्रतिरूपवान् दाह्यभेदैर्बभूव, तथा सर्वभूतान्तरात्मा एक एव दार्वादिष्विव सर्वदेहं प्रति प्रविष्टत्वात् प्रतिरूपो बभूव । बहिश्च स्वेन अविकृतेन रूपेणाऽकाशवत् ।तथाऽन्यो दृष्टान्तः- वायुर्यथैक इत्यादि ॥ प्राणात्मना देहेष्वनुप्रविष्टः। रूपं रूपं प्रतिरूपः... इत्यादि समानम् इति'' ।अस्मिन् मन्त्रद्वये आत्मैकत्वमुच्यत इत्यसत् । यदेवेह तदमुत्र इत्यादिना बहुशस्तस्योक्तत्वेन पुनरुक्त्यापातात् । न च अनेकतार्किकबुद्धिविचालितान्तःकरणानां प्रमाणोपपन्नमप्यात्मैकत्वविज्ञानम् असकृदुच्यमानमपि ऋजुबुद्धीनां चेतसि नाऽधीयत इति तत्प्रतिपादने आदरवती श्रुतिः पुनः पुनराहेति युक्तम् । आत्मैकत्वस्याप्रामाणिकत्वात्।न तावत् तत्र प्रत्यक्षम्, चेष्टालिङ्गेन परात्मसिद्धौ ततो भेदस्यैव स्वस्मिन् ग्रहणेन तदेकत्वग्राहिप्रत्यक्षाभावात् ।विमतानि शरीराणि देवदत्तस्यैव भोगायतनानि शरीरत्वाद् इत्यनुमानम् विमतानि कलत्राणि देवदत्तस्यैव भोगायतनानि कलत्रत्वाद् इत्युपहासास्पद-आभाससमानयोग-क्षेमत्वाद् उपेक्ष्यम् । आगमाश्चान्यथा व्याख्याता इति भावेन अग्निर्यथैकः इति मन्त्रद्वयं प्रमाणेनैवान्यथा व्याचष्टे– अग्निरिति॥अग्निः देवतारूपः । लोकेषु इत्यनेन भुवनम् इति जात्येकवचनमित्युक्तं भवति । तेन- भुवनम्= इमं लोकम् इति व्याख्यानम् अपास्तम्। एक इत्यस्य सावधारणत्वम् अभिप्रेत्य अन्यो न विद्यत इत्याह । पाकादिकर्ता इति शेषोऽस्ति । अनेन- अग्निर्यथैको भुवनं प्रविष्टः इत्येतद् व्याख्यातम् । पूर्वोक्ताग्निरेव बभूव इत्यत्र कर्ता इति प्रतीतिं निवारयन् रूपं रूपम् इत्येतद् व्याचष्टे– अथापीति ॥ प्रतिरूपकाः प्रतिबिम्बभूताः । श्रुतावेकवचनप्रयोगो जात्यभिप्रायेणेति बहुवचनप्रयोगः ॥९॥वायुर्यथैकः इति दृष्टान्तवाक्यं व्याचष्टे– एवमिति ॥ एवंशब्दो दृष्टान्तान्तरत्वज्ञापकः । यथा इत्यनुवर्तते । अपिशब्दो लोकेषु प्रविष्टः इत्यस्य अनुकर्षणार्थः । वायुः एक एव इति शेषः । ननु अचेतनवायुरेव नास्ति ? प्रमाणाभावाद्, इत्यत उक्तम्– स्पर्शगम्य इति ॥ एतच्छङ्कापरिहारार्थमेव प्राग् एते प्रत्यक्षसिद्धाः इत्युक्तम् । स्पर्श-गुणानुमेय इत्यर्थः । त्वगिन्द्रियव्यापारानन्तरम् उपलभ्यमानः स्पर्शः क्वचिदाश्रितो गुणत्वाद् रूपवत् इत्यनुमानात् सामान्यतः स्पर्शाश्रयद्रव्यसिद्धौ, न तत् पृथिव्यादित्रयं रूपरहितत्वात्, नाप्याकाशादिकं तस्यास्पर्शवत्त्वादिति, यद् रूपरहितं स्पर्शवद् द्रव्यं सिध्यति स एव वायुः इति भावः ।ननु कुत एवं वायोः स्पर्शगुणानुमेयत्वम्, बाह्यप्रत्यक्षत्वं किं न स्याद्? इति चेद्, न । अरूपिद्रव्यत्वेन बाह्यप्रत्यक्षागोचरत्वस्य आस्थितत्वात्। न च अनुमितस्य वायोः प्रतिवादिना अनङ्गीकृतत्वेन आश्रयासिद्धिः, अध्यक्षस्य पक्षीकारे धर्मिग्राहकमानविरोध इति वाच्यम्। वायोरेवात्र पक्षत्वेन अनुमितत्वादेः पक्षतावच्छेदकत्वेन अनुपादानात् । स च अस्माकम् अनुमानेन, परस्य प्रत्यक्षेण सिद्ध इत्यदोषः ।न च पञ्चीकरणपक्षेऽसिद्धिः । प्रत्यक्षरूपरहितद्रव्यत्वस्य हेत्वर्थत्वात्। तथा च श्रुतिः - यदन्यद्वायोश्चान्तरिक्षाच्चैतत् सद् इति, वायुरन्तरिक्षं चासद् इति सत्त्वासत्त्वव्यपदेशस्य प्रत्यक्ष-अप्रत्यक्षनिमित्तकत्वात् । तथाचोक्तं सुधायाम्– प्रत्यक्षाप्रत्यक्षपञ्चमहाभूतपरत्वाद् इति । मूर्तत्वामूर्तत्वं च इदमेव । अन्यथा पञ्चानामपि परिच्छिन्नपरिमाणत्वेन विभागानुपपत्तेः । तथा च स्मृतिः – 'आकाशवायू त्वव्यक्ते इतरेऽण्डे प्रकाशिताः ।तथात्वाद् बाह्यभूतानाम् अण्डस्थानां च सा गतिः' इति ।किञ्च भूतमप्यसितं दिव्यदृष्टिगोचरमेव तु इति अनुव्याख्याने भूताकाशस्य अप्रत्यक्षत्वोक्तिरपि वायोरप्रत्यक्षत्वसूचिका । द्वयोरेककोटित्वेन व्यवहारात् । उक्तं च मात्स्ये – 'आकाशवायू त्वव्यक्ते इतरेऽण्डे प्रकाशिताः ।तथात्वाद् बाह्यभूतानामण्डस्थानां च सा गतिः' इति ।अत एव पद्धतौ वायुस्पर्शोऽपि त्वचो विषयः इति वायुस्पर्शस्यैव त्वगिन्द्रियविषयत्वमुक्तम्, न वायोः ।एतेन वायोः प्रत्यक्षत्वं वदन्तो निरस्ताः । तथाहि- न वायोः प्रत्यक्षत्वं वक्तुं युक्तम्? तत्प्रमाणाभावात् । न तावत् प्रत्यक्षम्-वायुर्वाति इति ज्ञानस्य वायुगोचरत्वेऽपि तत्प्रत्यक्षत्वागोचरत्वात् । न च तस्यैव साक्षात्काररूपत्वेन तद्विषयत्वेनैव वायोः प्रत्यक्षत्वसिद्धिः। तस्य साक्षात्कारत्वे विवादात् । न च इयं प्रतीतिः त्वगिन्द्रियजन्या तद्व्यापारान्वयव्यतिरेकानुविधायित्वाद् इति तत्सिद्धिरिति वाच्यम् । त्वगिन्द्रियव्यापारस्य स्पर्शग्रहोपक्षीणत्वेन अनन्यथासिद्ध-अन्वय-व्यतिरेकयोरभावात्, साधारणयोस्तु व्यभिचारित्वात् । वायुं स्पृशामि इत्यनुभवोऽस्ति ? इति चेद् , न । पुष्पाणि जिघ्रामि इत्यनुभववत् उपपत्तेः । न चैवं घटोऽपि स्पार्शनो न स्यादिति वाच्यम् । तस्य वक्ष्यमाणनियामकविशिष्टतया स्पार्शनत्वकल्पनात्, अत्र तु तदभावात् ।नाप्यनुमानम् - वायुः प्रत्यक्षः प्रत्यक्षस्पर्शाश्रयत्वाद् इत्यत्र उद्भूतरूपवत्त्वस्य उपाधित्वात् । अत एव महत्त्वे सत्युद्भूतस्पर्शवत्त्वाद् इत्यपास्तम् । परैरुद्भूतत्वानङ्गीकारेण वाद्यसिद्धेश्च । न च उद्भूतपदं प्रत्यक्षपरम् । महत्त्वविशेषणवैयर्थ्यात् , तत्त्यागे पूर्वाभेदात् , ऊष्मणि व्यभिचाराच्च । न च तस्य पक्षसमत्वान्न व्यभिचारः । ऊष्मवत् परं ब्रह्म यन्न जिघ्रन्ति न पश्यन्ति न शृण्वन्ति न विजानन्ति इति श्रुत्या ब्रह्मणोऽप्रत्यक्षत्वे ऊष्मणो दृष्टान्तत्वकथनेन च तदप्रत्यक्षत्वस्य सुदृढनिश्चितत्वात् । प्रत्यक्षशब्दाश्रयस्याप्याकाशस्याप्रत्यक्षत्ववत् प्रत्यक्षस्पर्शाश्रयस्यापि वायोरप्रत्यक्षत्वोपपत्त्याऽप्रयोजकत्वात् । वायुः स्पार्शनः उद्भूतरूपानधिकरणत्वे सत्युद्भूतस्पर्शाधिकरणत्वाद् घटवत् इत्यपि न । परमाण्वादौ व्यभिचारात् । न च उद्भूतपदं प्रत्यक्षपरम् । उक्तन्यायेनाप्रयोजकत्वात् । द्रव्यत्वरूपपक्षधर्मावच्छिन्नसाध्यव्यापकचाक्षुषत्वस्योपाधित्वाच्च ॥ननु द्रव्यस्पार्शनत्वे न चाक्षुषत्वं प्रयोजकम् ; किन्तु? महत्त्वे सत्युद्भूतस्पर्शवत्त्वमेव । अतः कथं न वायुः प्रत्यक्षः ? इति चेद्, न । परमाणुष्वपि महत्त्वसद्भावस्यान्यत्रोपपादितत्वेन तेषामपि स्पार्शनत्वप्रसङ्गात् । त्वन्मतेऽपि (त्रुटेः) त्र्यणुकस्य महत्त्वे सत्युद्भूतस्पर्शवत्त्वाङ्गीकारेण स्पार्शनत्वप्रसङ्गाच्च । न हि जालसूर्यमरीचिस्थम् अतिसूक्ष्मतमम् उपलभ्यमानं वस्तु त्वचा केनचिद् गृह्यते । गृह्यत एव, विविच्य तु न गृह्यते सूक्ष्मत्वाद् इति वदन् देवानां-प्रियोऽसावुपेक्षणीयः । अनुभवविरोधात् । महत्त्वविशेषसमानाधिकरण-उद्भूतस्पर्शवत्त्वं प्रयोजकमिति चेन्न । ऊष्मणो वायूपनीतशीतोष्णद्रव्यस्यापि स्पार्शनत्वापातात् । न च तत्रानुमतिः । उदाहृतश्रुतिविरोधात् । तत्संख्या-परिमाण-संयोग-विभाग-कर्मणां स्पार्शनत्वापाताच्च । योग्यव्यक्तिवृत्तित्वेन तेषां योग्यत्वात् । न हि ऊष्मादिजातीये क्वचिद् घटादाविव करपरामर्शे कदाऽपि केनापि संख्या गृह्यते । ननु द्रव्यस्पार्शनत्वे चाक्षुषत्वमपि न प्रयोजकम् ? आलोकादीनामपि स्पार्शनत्वापाताद्, इति चेन्न । विषमव्याप्तस्याप्युपाधित्वात् ।।केचित्तु महत्त्वसमानाधिकरण-उद्भूतरूपवत्त्वं बाह्यद्रव्यप्रत्यक्षत्वे तन्त्रम् इति न वायुः प्रत्यक्षः इत्याहुः, तन्न । वर्णद्रव्यत्वस्यान्यत्र व्यवस्थापितत्वेन तत्रोक्तप्रयोजकाभावात् । अन्ये तु- द्रव्यस्पार्शन एवेदं प्रयोजकम् इति वायुर्न स्पार्शनः इत्याहुः, तदपि न । तमसः, आलोकस्य, नयनगतपित्तद्रव्यस्य च स्पार्शनत्वप्रसङ्गात् । वस्तुतस्तु- श्रोत्रभिन्नबाह्येन्द्रियजन्य-अस्मदादिद्रव्यप्रत्यक्षत्वे महत्त्वविशेषसमानाधिकरण-उद्भूतरूपवत्त्वं प्रयोजकमिति वायुर्न प्रत्यक्षः ।एके तु - महत्त्वविशेषसमानाधिकरण-उद्भूतरूप-स्पर्शवत्त्वं द्रव्यस्पार्शनत्वे प्रयोजकम्, एकैकस्य व्यभिचारात् । विनिगमनाविरहेणोभयोरपि प्रयोजकत्वात् । अत एव घटादिः स्पार्शनः । अत एवोक्तं सुधायाम्– द्रव्यस्य हि अस्मदादिप्रत्यक्षत्वम् उद्भूतस्पर्शवत्त्वेन व्याप्तम् इति ।एवं च वायुर्न प्रत्यक्ष इत्याहुः ।एवं मन्त्रद्वयगतं दृष्टान्तवाक्यं व्याख्याय, इदानीं एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा इति दार्ष्टान्तिकवाक्यं व्याचष्टे– एवमिति ।। जनार्दन इति विशेष्याध्याहारः । एक इत्यस्य सावधारणत्वमभिप्रेत्याऽह– नान्य इति ।। सर्वभूतान्तरात्मा इत्यस्यार्थः– सर्वेति ।। एक एव सर्वजीवान्तरस्थित इत्यस्यार्थलब्धमर्थमाह– स्वतन्त्र इति ।। बाह्याश्च ते ततः इत्यत्र हेतुकथनार्थमेतत् । रूपंरूपम् इत्येतद् अपेक्षिताध्याहारेण व्याचष्टे– रूपं रूपमिति ।। प्रतिरूप इत्यस्यार्थः– प्रतिबिम्बा इति। बभूवुः इति वक्ष्यमाणम् अत्रापि सम्बध्यते । एकवचनप्रयोगाद् एकस्यैव प्रतिबिम्बत्वमुच्यते इति शङ्कापरिहाराय बहुवचनप्रयोगः । चेतना अस्य जनार्दनस्य रूपं रूपं प्रति प्रतिबिम्बा बभूवुः इत्यन्वयः ।।१०।।ननु चेतनानां भगवत्प्रतिबिम्बत्वे बिम्बप्रतिबिम्बयोरैक्यात् तयोरभेदः स्याद्? इत्याशङ्कापरिहाराय श्रुतौ बहिश्च इत्युक्तम् इति भावेन तद् व्याचष्टे– बाह्याश्चेति ।। ततो जनार्दनात् । ननु चेतना भगवतो बाह्याः इत्ययुक्तम् ? भगवतो विभुत्वेन चेतनानां तदनधिष्ठितप्रदेश-वृत्तित्वासम्भवाद्, इत्यतो बाह्या इत्युक्तं विवृणोति– नास्येति ।। ननु प्रतिरूपो बभूव इति लिट्प्रयोगात् प्रतिबिम्बत्वस्य कादाचित्कत्वमुच्यत इति प्रतीयते । विचित्र-अनन्तजीवानां च कथम् अविचित्र-एकभगवत्प्रतिबिम्बत्वम्? इत्यत आह– अनादीति ।। चशब्दोऽ-पिशब्दार्थः । अनन्तम्= अनन्तप्रकारं कं= सुखं येषां ते अनन्तकाः। विचित्रस्वभावा अनन्ता अपि ते चेतना अविचित्रस्य एकस्यैव भगवतोऽनाद्यनन्तप्रतिबिम्बा बभूवुः इत्येतत् श्रुत्यादिप्रसिद्धम् इति हिशब्दार्थः । सूर्यकान्तगत-सूर्यप्रतिबिम्बस्य अग्निजनकत्वेऽपि, जलगतस्य तदभावदर्शनाद् बिम्बैक्येऽपि प्रतिबिम्बभेदः, तद्वैचित्र्येऽपि तद्वैचित्र्यम् उपपन्नमिति भावः ।।सूर्यो यथा इति मन्त्रस्य सूर्यः सकललोकस्य चक्षुषि पुरीषाद्यशुचिप्रकाशनेन चक्षुष उपकारं कुर्वन्नपि तद्दर्शिनः सर्वलोकस्य चाक्षुषैः= अशुच्यादिदर्शननिमित्तैः आध्यात्मिकैः दोषैः, बाह्यैश्च अशुच्यादिसंसर्गदोषैश्च न लिप्यते इति व्याख्यानम् असत् । सूर्यस्य पुरीषाद्यशुचिप्रकाशनेन चाक्षुषदोषलेपप्रसक्तेरेवाभावेन तन्निषेधायोगात् । अन्यथा दीपप्रभादेरपि जडस्य तत्प्रसक्तिः स्यात् । सर्वस्यापि दोषस्याऽन्तरत्वेन बाह्यत्वायोगाच्च । न च दोषनिमित्तस्य बाह्यत्वेन दोषे बाह्यत्वोपचारः, क्लिष्टत्वात् । आध्यात्मिकैः दोषैः इत्यश्रुतकल्पनापाताच्चेति भावेन तद् दृष्टान्तवाक्यं व्याख्यातुम्, तदुपयुक्तं तावदाह– सूर्य इति।।अस्य सूर्यस्य प्रतिबिम्बो बाह्यकं चक्षुः इत्यन्वयः । किं ततः? इत्यतः परिवर्तमानस्य सूर्यस्य कथम् आन्तरचक्षुष्ट्वम्? सूर्यप्रतिबिम्बभूत-बाह्यचक्षुश्च किम्? इत्यत आह– अन्तश्चक्षुरिति ।। चक्षुरभिमानिसूर्याख्य-देवतेत्यर्थः । एकस्तथा इति दार्ष्टान्तिकवाक्यं व्याचष्टे–एवमिति ।। बाह्यः अत्यन्तभिन्नः । तत्र हेतुः – स्वतन्त्रत्वादिति ।। भूतान्तरात्मत्वोक्त्या लब्धमेतत् । जीवेषु व्यभिचारशङ्कापरिहाराय अस्वतन्त्रस्य इति जीवविशेषणम् । दुःखेन इति एकवचनप्रयोगो जात्यभिप्रायेणैव, न त्वेकत्वाभिप्रायेण इति बहुवचनप्रयोगः ।ननु चेतनत्वाद् विष्णोरपि जीववत् दुःखलेपः किं न स्यात् ? न हि चेतनत्वाविशेषेऽपि विष्णोः दुःखालेपे विशेषहेतुरस्ति, इत्यत आह– चेतनाभासक इति ।। अनेन- चेतनश्चेतनानाम् इत्यस्य तात्पर्यमुक्तं भवति । चेतनत्वं न दुःखलेपप्रयोजकम् ; किन्तु? चेतनाभासकत्वमेव । हरिस्तु परमचेतन इति न दुःखलेप इति भावः। हरेः परमचेतनत्वे हेतुमाह– स्वतन्त्रत्वादिति ।। परमचेतनत्वेऽपि दोषलेपः किं न स्याद् ? इत्यत आह– स्वतन्त्रो हीति ।। परमचेतनःस्वतन्त्र एव । स्वतन्त्रस्य नैव दोषलेपः । अन्यथा स्वातन्त्र्यभङ्गादिति भावः । दुःखे प्रकृतेऽपि दोषेण इति वदता श्रुतौ दुःखपदम् अज्ञानाद्युपलक्षणम् इत्युक्तं भवति ।एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा रूपं रूपं प्रतिरूपो बहिश्च इत्यस्य परोक्तार्थे न प्रमादेनापि मतिः कर्तव्या इति भावेन प्रमाणेन व्याकृतमपि तद् वाक्यं स्ववचनेन स्पष्टयति– स इति ।। स इत्यध्याहारः । सर्वं वाक्यं सावधारणम् इति न्यायेन एक एव इत्युक्तम् । प्रकृतपरमात्मन एवोत्तरत्र कर्तृत्वेनान्वय इति भ्रान्तिनिवारणाय रूपं रूपम् इत्येतद् योजयति– तस्येति ।। जीव इति कर्त्रध्याहारः । जीवः प्रतिरूपाख्यो बभूव इति सम्बन्धः । अनेन- दृष्टान्तवाक्याद् बभूव इति पदम् अनुवर्तनीयम् इत्युक्तं भवति ।बहिश्च इत्येतदवधिप्रदर्शनेन व्याचष्टे– बहिश्चेति ।। कथं सर्वगतस्याऽत्मनो बहिर्जीव ? इत्यतस्तद् विवृणोति– नितरामिति ।। भेदाभेदव्यावृत्त्यर्थं नितरामिति । अनेन- बहिःशब्दो भिन्नार्थः, चशब्दः एवार्थः इत्युक्तं भवति । तत्र हेतुः– परतन्त्रत्वादिति ।। अनादिप्रतिबिम्बाश्च इत्युक्तमयुक्तम्? तथा सति बभूव इति भूतार्थकलिट्प्रत्ययानुपपत्तेः, इत्यतस्तत्र प्रयोगं दर्शयति– आत्मैवेति।। यथाऽऽत्मसत्तायाः सार्वकालिकत्वेन आसीद् इति प्रयोगः सार्वकालिको व्याख्येयः तथाऽत्रापीति भावः । यथोक्तम्– 'प्रयोग एककालीनः सर्वकालेऽनुषज्यते ।ददर्श विष्णुरित्यादौ नित्यचिद्रूपतो हरेः' इति ।। ११ ।।तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति इत्यस्य तमात्मस्थम्= स्वशरीरहृदयाकाशे बुद्धौ चैतन्याकारेणाभिव्यक्तम् इति व्याख्यानम् असद् इति भावेन प्रमाणेनैव व्याचष्टे– आत्मनि स्थमिति ।। परोक्त एवार्थः किं न स्याद्? इत्यत आह– जीवैक्येनेति ।।१३।।तदेतदिति मन्यन्तेऽनिर्देश्यं परमं सुखम् इत्यन्यत्र ज्ञानिसुखमेव उच्यते, परमं सुखम् इति सुखश्रुतेः । न च असौ विष्णावपि सावकाशा। तेषां सुखं शाश्वतम् इति ज्ञानिसुखस्यैव प्रकृतत्वेन तस्यैव तदेतद् इति परामर्शात् । न च भगवतोऽपि प्रकृतत्वात् तत्परामर्शोऽयमस्तीति वाच्यम् । तस्य नपुंसकसुखशब्देन अप्रकृतस्य तद्इत्यादिपरामर्शायोगाद्, इत्यतः तद् व्याचष्टे– एतदेवेति ।। एवकारेण ज्ञानिसुखव्यवच्छेदः । तथा च तदेतद् इति नपुंसकशब्देन एकं रूपम् इति प्राक् प्रकृतभगवद्रूपं परामृश्यत इति नानुपपत्तिरिति भावः ।।ननु किं दूरस्थभगवद्रूपपरामर्शग्रहणेन, समीपस्थज्ञानिसुखपरामर्श एवायमिति किं न स्याद्? इति चेन्न । सुखस्य परमत्वविशेषणाद्, ज्ञानिसुखस्य च परमत्वायोगाद् इति भावेनाऽह– ज्ञानिसुखमिति ।। भगवत्सुखविष्णुमात्रमित्यर्थः । अनेन- तदेतद् इत्यस्य यद् आत्मस्वरूपं सुखम् अनिर्देश्यं परमम् अप्राकृतं वाङ्मनसयोरगोचरमपि तद् ब्रह्मण एतत् प्रत्यक्षमेव इति मन्यन्ते इति व्याख्यानं च अपास्तम् । परमात्मस्वरूपसुखस्य प्रत्यक्षत्वायोगात् । जीवब्रह्माभेदस्तु बाधित इत्युक्तम् ।ननु एतद् इत्यस्य अनुवादतया व्याख्याने तत्शब्दो व्यर्थः स्याद्? इति चेन्न । रूपं रूपं प्रतिरूपो बभूव इति दूरे, एकं रूपम् इति सन्निधाने च भगवद्रूपस्य प्रकृतत्वेन तथैव परामर्शार्हत्वात् । तद् इत्यस्यापि ततत्वार्थकत्वेन परमसुखत्वादिवत् विधेयत्वाद्वा । न चैवं वाक्यभेदप्रसङ्गः । अवान्तरवाक्यभेदस्यादोषत्वात् । महावाक्यभेदस्याभावात् । अन्यथा सत्यं ज्ञानमनन्तं ब्रह्म इत्यत्र का गतिः ? अस्तु वा त्वदुक्तरीत्या एतद् इत्यस्य विधेयत्वम् । तथाऽपि यद् ब्रह्म अनिर्देश्यं सुखम् इति वदन्ति, तदेतत् प्रकृतपरमात्मनो रूपम् इति वाक्ययोजनोपपत्तिः । उक्तं च न्यायविवरणे - यद् ब्रह्म अनिर्देश्यं सुखमिति वदन्ति तदेतत् स्वरूपमिति मन्यते इति । विष्णोरेव परमं सुखम्, ज्ञानिसुखं तु तद्विप्लुट्कमित्यत्र प्रमाणमाह– ब्रह्मादीनामिति।। चशब्दः अपिशब्दार्थतया कैमुत्यसूचकः । विष्णुसुखस्य विप्लुट्कम्' इति शेषः । ब्रह्मादीनां विष्णुसुखैकदेशसुखवत्त्वे तदभेदः स्याद् इत्यत आह– प्रतिबिम्ब इति ।।किमु भाति न भाति वा इत्येतत् प्रश्नवाक्यं कृत्वा, तत्र उत्तरम् इदं भाति न भाति च इति व्याचक्षते, तदसत् । उत्तरवाक्यस्याऽश्रुतस्यैव कल्प्यत्वात् । न च किमुशब्दपरित्यागेन तदेवोत्तरमिति वाच्यम् । आवृत्तिप्रसङ्गात् । मन्यन्ते इति भानस्यैवोक्तत्वेन किमु भाति न भाति वा इति प्रश्नस्यैवायोगाच्च । भाति न भाति इति परिहारस्य व्याहतत्वाच्च । तस्मात् किमु भाति? इति प्रश्ने न भाति वाइति परिहार इत्याश्रयणीयम्।नन्वेतदप्ययुक्तम् ? मन्यन्त इति भानस्यैवोक्तत्वेन प्रश्नोत्तरयोरनुपपत्तेः इत्यत आह– सम्यग् भातीति ।। श्रुत्यनुसारादत्रापि किमुशब्दो योज्यः । सम्यक् साकल्येन । किमु सम्यग् भाति? इति प्रश्ने, न भाति इत्युत्तरमिति योज्यम् । अत एवोक्तं तत्त्वप्रकाशिकायाम्– न भातीत्युक्ताज्ञेयत्वं उक्ताज्ञेयत्वं च इति । इतिशब्दः श्रुत्यनुसाराद् वाशब्दार्थो वा । अव्ययानामनेकार्थत्वात् ।तद्= ज्ञानिसुखं कथम्= केन प्रकारेण विजानीयाम् इति व्याख्यानमसत् । यमस्य ज्ञानितया तत्सुखस्य प्रत्यक्षत्वेन तज्ज्ञानप्रार्थनायोगात् । तच्छब्देन अव्यवहितपरमसुखभगवद्रूपपरामर्शोपपत्तौ व्यवहितज्ञानिसुखग्रहणायोगाच्च ।ननु तत्शब्देन भगवद्रूपपरामर्शेऽपि कथं विजानीयाम् इति नोपपद्यते । यमस्य भगवज्ज्ञानित्वात् । अन्यथा तदुपदेशासम्भवात् । न च कथं साकल्येन जानीयाम्? इत्यर्थः । अयोग्यप्रार्थनाप्रसङ्गाद्, इत्यत आह– जानीयामिति ।। कथम्? इत्याक्षेपे । न कथमपि इत्यर्थः। मन्यन्त इति ज्ञानोक्तौ तत्र भगवत्प्रसाद एव मुख्यहेतुर्नान्य इति यमः स्वानुभवेन समर्थयति अनेनेति नासङ्गतिरिति भावः । तत्शब्दार्थः -अनिर्देश्यं परं सुखम् इति ।। दिव्यम् इति तल्लब्धार्थोक्तिः ।।१४।।(वे.खं ) नित्यं दोषैर्हीनत्वात् हम्, साररूपत्वात् सः, हं चासौ सश्चेति हंसः । शुचौ= वायौ सीदतीति शुचिषत् । वरसुखरूपत्वाद् वसुः। अन्तरिक्षे सीदतीति अन्तरिक्षसत्। सर्वेन्द्रियादिस्थः सन् इन्द्रियविषयादिहोतृत्वाद् होता । वेद्यां पूज्यतया सीदतीति वेदिषत्। अतिशयितं थम्= अन्नम् अस्यास्तीति अतिथिः। द्रोणकलशे स्थितः सोमो दुरोणशब्देनोच्यते, तत्र सीदतीति दुरोणसत् । नृषु स्थित इति नृषत् । वरेषु= देवेषु सीदतीति वरसत्। ऋते= वेदे सीदतीति ऋतसत्। व्योमाख्यप्रकृतौ सीदतीति व्योमसत्। अब्जाः अब्जेषु स्थितः, बहुवचनं बहुरूपत्वाभिप्रायेण । गोजाः पृथिवीजन्येषु स्थितः। विष्णुं प्रति गतत्वाद् ऋताः= मुक्ताः, तेषु नियामकतया जातत्वाद् ऋतजाः । अद्रिषु स्थितः अद्रिजाः । वेदैर्मुख्यतः प्रोक्तत्वाद् ऋतम्। पूर्णगुणत्वाद् बृहत् ।। २ ।।किञ्च- यः प्राणरूपं वायुं मुख्यप्राणस्वरूपम् ऊर्ध्वमुन्नयति, अपानं मुख्यवायुरूपमेव प्रत्यगस्यति अधः क्षिपति, मध्ये हृदयस्य इति शेषः, आसीनं वामनं वामम्= सौन्दर्यम्, तत्प्रधानत्वात् स्त्रियो वामशब्दशब्दिताः, तन्नेता वामनः, तं विश्वे सर्वे देवा उपासते ।। ३ ।।कांश्चिद् गुणान् उक्त्वा, तूर्ण्णीं स्थितं यमं पुनर्विशेषविवित्सया येयं प्रेते इत्यनेन पृष्टमेव पृच्छति नचिकेताः – अस्येति ।। शरीरस्थस्य स्थूलशरीरस्थस्य अस्य विस्रंसमानस्य स्थूलशरीरं त्यजतो देहिनः सूक्ष्मशरीरवतो देहात् सूक्ष्मदेहाद् विशेषेण मुच्यमानस्य मुक्तस्य अत्र मुक्तौ नियामकतया यत् परिशिष्यते तत् किम्? पुनर्विशेषतो ब्रूहीत्यर्थः। उत्तरमाह– एतद्वै तदिति ।। ४ ।।सकलजीवनहेतुप्राणापानप्रेरकत्वं भगवतः कथम्? इत्यतः तयोरपि न जीवनहेतुत्वम् इत्याह– न प्राणेनेति ।। तर्हि केन जीवति? इत्यत आह– इतरेणेति ।। प्राणापानाभ्यां सकलजीवजडेभ्यो वा इतरेण भगवतैव जीवन्ति सर्वे जीवाः । प्राणापानयोर्जीवनहेतुत्वाभावे प्रमाणान्तरविरोधः स्याद् ? इत्यत आह– यस्मिन्निति ।। जीवनहेतूइति शेषः । ततश्च स्वातन्त्र्येण जीवनहेतुत्वं प्राङ् निषिद्धमिति भावः । यद्वा- न प्राणेन इत्यत्र स्वातन्त्र्येण इति शेषः । इतरेण तु इत्यत्र हेतुमाह– यस्मिन्निति ।। ५ ।।पुनरपि भगवत्स्वरूपं वक्ष्यामि इति प्रतिजानीते यमः– हन्तेति।। हन्त इत्यास्वादने । अहं ते तुभ्यम् इदं गुह्यं गोप्यं सनातनं ब्रह्म प्रवक्ष्यामि । आत्मा परमात्मा, म्रियत इति मरणं म्रियमाणं जीवं प्राप्य यथा आत्मा नियामको भवति तथा प्रवक्ष्यामीत्यर्थः ।।६।।एतदेवाऽह– योनिमिति ।। अन्ये केचिद् देहिनो मृताः सन्तः शरीरत्वाय शरीरवत्त्वाय मनुष्यादियोनिं प्रपद्यन्ते, तन्नियामकतया भगवानपि योनिं प्रपद्यत इति भावः । अन्ये केचित् स्थाणुं अनुसंयन्ति तन्नियामकतया भगवानपि । केषाञ्चिद् योनिप्राप्तिः केषाञ्चित् स्थाणुप्राप्तिरिति कुतः? इत्यत आह– यथेति ।। तत्तज्ज्ञानकर्मानुसारेण तत्तत्प्राप्तिरिति भावः ।। ७ ।।म्रियमाणजीवनियामकस्य शोकमरणादिकं न शङ्कनीयम् इति भावेन तस्य माहात्म्यमाह– य इति ।। यः पुरुषः पूर्णषड्गुणः पुरिशयो वा एषु जीवेषु लयादौ सुप्तेषु सत्सु तदा कामं कामं स्वेच्छानुसारेण रथपथादीन् निर्मिमाणो जागर्ति तदेव शुक्रं शोकरहितं नत्वन्यत्, तदेव ब्रह्म पूर्णगुणं तदेवामृतं नित्यमुक्तम् उच्यते श्रुत्यादौ । तस्मिन् सर्वलोका आश्रिताः । तद् ब्रह्म कोऽपि नात्येति ।।८।।यद्वा- इतरेण तु जीवन्ति इत्यत्र ब्रह्मणः सर्वजीवेभ्यो भेद उक्तः। तमेव जीवेश्वरभेदं ज्ञापयितुं तदुभयस्वरूपं वक्ष्यामीति प्रतिजानीते– हन्तेति ।। अहं ते तुभ्यम् इदं गुह्यं सनातनं ब्रह्म प्रवक्ष्यामि। आत्मा जीवो मरणं प्राप्य यथा भवति तच्च वक्ष्यामि, जीवब्रह्मणोर्भेद- ज्ञापनायेत्यर्थः ।।६।।तत्र यः कर्मफलभोक्ता स जीव इत्याह– योनिमिति।। न हि जीवस्य योन्यादिगमनं ब्रह्म प्राप्नोति । अतस्तयोर्भेद इति भावः ।।७।।पुनरपि जीवेश्वरस्वरूपमाह– य इति ।। अनेन- सुप्तिमान् जीवः, य एषु सुप्तेषु जागर्ति स विष्णुः इति तयोर्भेदः स्पष्टमुक्तः। शुक्रं शोकरहितम्, शुक्रं तच्छोकराहित्याद् इति वचनात् । जीवस्तु शोकयुक्तः । तदेव ब्रह्म पूर्णम्, न जीवः । तदेव नित्यमुक्तम्, जीवस्त्वनेवंविधः । तस्मिन् सर्वे लोका आश्रिताः, न हि जीवे आश्रिताः । तदेव कोऽपि नात्येति, जीवं तु ब्रह्मैवात्येति । अतस्तयोर्भेदः सिद्ध इति भावः । पुनरपि प्रतिजानीते– एतद्वै तदिति।।८।।तमेव जीवेश्वरभेदं सदृष्टान्तमाह उत्तरमन्त्रद्वयेन– अग्निरिति ।। यथा यद्यपि अग्निः देवतारूप एक एव भुवनं लोकं प्रविष्टः सन् पाकादिकर्ता, नान्योऽस्ति । तथाऽपि अस्य अग्नेर्देवस्य रूपं रूपं प्रति अचेतनोऽग्निः प्रतिरूपः प्रतिबिम्बो बभूव । तथा स एक एव सर्वभूतानाम्= जीवानाम् अन्तरात्मा तन्नियामकः । तथाऽपि तस्य रूपं रूपं प्रति जीवः प्रतिबिम्बो बभूव । न च बिम्ब-प्रतिबिम्बत्वोक्त्याऽभेदः । बहिश्च असौ परमात्मनः नितरां भिन्न इति यावत् । परतन्त्रत्वादिति भावः ।। ९ ।।यथा यद्यपि वायुः देवतारूप एक एव भुवनं प्रविष्टः सन् धारकः, नान्योऽस्ति । तथाऽपि अस्य वायोर्देवस्य रूपं रूपं प्रति अचेतनो वायुः प्रतिरूपो बभूव । इतरत् समानम् ।। १० ।।ननु भूतान्तरात्मा इति सर्वजीवान्तरत्वमुक्तम् । तथा सति जीववत् दुःखं स्याद्? इत्यत आह– सूर्य इति ।। यथा सूर्यः सर्वलोकस्य अन्तश्चक्षुरपि चक्षुरभिमानिदेवताऽपीति यावत्, चाक्षुषैर्बाह्यदोषैः अचेतनरूपबाह्यचक्षुर्गतैर्दोषैः न लिप्यते, तथा स एक एव सर्वभूतान्तरात्माऽपि लोकस्य दुःखेन न लिप्यते । ननु सर्वजीवात्मकत्वे च कथं दुःखेनालेपः? इत्यत उक्तं– बाह्य इति ।। जीवेभ्यो भिन्न इत्यर्थः । स्वतन्त्रत्वादिति भावः ।। ११ ।।ननु भूतान्तरात्मा भूतदुःखेन न लिप्यत इति कथम् ? अन्यथा जीवस्यापि तदभावप्रसङ्गात् । न हि दह्यमानगेहान्तर्गतयोरन्यतरस्यैव दाह इति युक्तमिति । अतो जीवापेक्षया ईश्वरस्य सामर्थ्यवैशेष्येण अग्निस्तम्भनवतो दाहाभाववत् दुःखालेपोपपत्तिरिति भावेन ईश्वरसामर्थ्यमाह– एक इत्यादिना ।। यः सर्वभूतान्तरात्मा एकः समाभ्यधिकरहितः सर्वमस्य वशे वर्तत इति वशी एकं स्वात्मरूपं बहुधा करोति नियम्यानन्त्यात्, तम् आत्मनि तिष्ठतीति आत्मस्थः, तम् भगवन्तं ये धीरा अनुपश्यन्ति तेषाम् एव शाश्वतं नित्यम् अभिव्यक्तं सुखम्, नेतरेषाम् ।। १२ ।।किञ्च- यो नित्यानां नित्यः परमनित्यः अनित्यत्वादिचतुर्विधनाशरहित इति यावत्, नित्यानां नित्यत्वप्रदो वा, चेतनानां चेतनःपरमचेतनः, चेतनानां चेतनत्वप्रदो वा, यश्च स्वयम् एक एव बहूनां पुरुषाणां कामान् काम्यान् विदधाति तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीरास्तेषामेव शाश्वती पुनरावृत्तिशून्या शान्तिः मोक्षः, नेतरेषाम् । मोक्षः शान्तिश्च शरणं निर्वाणं चाभिधीयते इति ब्राह्मे ।। १३ ।।एवं यज्ज्ञानाद् शाश्वतसुखादिरूपो मोक्षस्तस्य कथं दुःखलेपः स्याद् इत्युक्तम् । इदानीं परमसुखरूपत्वाच्च न तत्प्राप्तिरिति भावेन प्रकृत-भगवत्स्वरूपमेवाऽह– तदिति ।। तद् रूपं रूपम् इत्यत्र प्रकृतं एतद् एकं रूपम् इति प्रकृतं भगवद्रूपम् अनिर्देश्यं साकल्येन निर्देष्टुमशक्यं परमं सुखमिति मन्यन्ते ज्ञानिनः । तज्ज्ञाने च भगवत्प्रसाद एव मुख्यहेतुरिति स्वानुभवेन समर्थयते यमः – कथमिति।। अहं तद् अनिर्देश्यं परमं सुखं भगवद्रूपं तत्प्रसादमृते इदानीं कथं विजानीयाम् ? न कथमपि । अतो भगवत्प्रसाद एव तत्र हेतुरिति भावः । भगवत्प्रसादादपि किं साकल्येन तज्ज्ञानं भवति? इति नचिकेताः पृच्छति– किमु भातीति ।। किं सम्यग् इति शेषः। उत्तरमाह– न भाति वेति ।। सम्यङ् न भात्येवेत्यर्थः ।।१४।।तत् कुतः? इत्यतस्तस्य सूर्याद्यप्रकाश्यत्वादित्याह– न तत्रेति ।। तत्र तद् भाति भासयते । चन्द्रतारकम् इति द्वन्द्वैकवद्भावः । न तद्भासयते सूर्यो न शशाङ्को न पावकः इति स्मृतिः । न केवलं सूर्यादीनां भगवत्स्वरूपप्रकाशकत्वाभावः; किन्तु? घटादिप्रकाशनेऽपि न स्वातन्त्र्यमित्याह– तमेवेति ।। सर्वं सूर्यादितेजो भान्तं प्रकाशयन्तं तमेव भगवन्तम् अनुभाति प्रकाशते । सूर्यादिप्रकाशोऽपि भगवदधीन इति भावः । तथाहि स्मृतिः – यदादित्यगतं तेजो जगद् भासयते इत्यादिका । तर्हि कस्य प्रकाशेनेदं सर्वं जगत् प्रकाशते? इत्यत आह– तस्येति ।। १५ ।।।। इति द्वितीयाध्यायस्य द्वितीया वल्ली ।।</div></div>

=== वेदशीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-55" id="VedeshatirthaVivarana-55" data-parent-verse="KKN_C02_S03_V01" data-covers-verses="KKN_C02_S03_V01 KKN_C02_S03_V02 KKN_C02_S03_V03 KKN_C02_S03_V04 KKN_C02_S03_V05"><div class="teeka-body">पुनरपि भगवन्माहात्म्यमाह– ऊर्ध्वमूल इत्यादिना ॥ तद् अन्यथाप्रतीति-निरासाय प्रमाणेनैव व्याचक्षाणस्तावद् ऊर्ध्वमूल इत्येतद् व्याचष्टे– सर्वोच्च इति ॥ ऊर्ध्वशब्दार्थः– सर्वोच्च इति ॥ उच्च ऊर्ध्व उच्यते । सर्व इत्यस्य योग्यतया सम्बन्धः । वृक्षमूलवत् मूलत्वेऽन्याश्रयत्वशङ्का स्याद् इत्यतो भूमिवत् इत्युक्तम् । एषोऽश्वत्थ इति प्रसिद्धाश्वत्थ उच्यत इति प्रतीतिनिरासाय जगदाख्यस्य इत्युक्तम् । अवाक्शाखः इत्येतद् व्याचष्टे– शाखा इति ॥ यदि भूमिरिव विष्णुर्मूलं तर्हि वृक्षमूलं किम्? इत्यत आह– वृक्षमूलमिति ॥ अनेन - ऊर्ध्वमूल इत्येतत् प्रकारान्तरेण व्याख्यातम् । ननु वृक्षमात्रसाम्यम् अभिदधता अश्वत्थत्वं कथमस्य उच्यते? इत्यत आह– स इति ॥ आशुशब्दोपपदाद् वा= गतिगन्धनयोः इत्यस्मात् कः, उपपदोकारलोपः, आकारस्य ह्रस्वत्वं छान्दसमिति भावः ।अस्तु हरिरश्वनामकः, किं ततः? इत्यत आह– तद्व्याप्तत्वादिति ॥ अश्वोऽस्मिन् तिष्ठतीत्यश्वत्थः इत्यर्थः । तदन्तत्वादिति ॥ अश्वस्य थम्=अन्नम् अश्वत्थम् । अन्नं थम् इति श्रुतेः । लिङ्गव्यत्यासः छान्दसः । जगत्स्वरूपस्यैवानादिनित्यत्वमुच्यते इति प्रतीतिनिरासाय सनातनपदं व्याचष्टे– प्रवाहत इति ॥ तुशब्द एवार्थः । अश्वत्थत्वसमुच्चयार्थः चशब्दः, नित्यत्वसमुच्चयार्थो वा । ननु मुख्यत एवानादिनित्यत्वं किं न स्याद्? इत्याशङ्कां परिहर्तुं तदेवामृतमुच्यते इति वाक्यं व्याचष्टे– मुख्यत इति ॥ उच्यते इति शेषः । श्रुतावुच्यत इत्युक्तत्वात् । तुशब्दोऽवधारणार्थः । हरिरेव इति सम्बन्धः । अन्यस्याप्यमृतत्वात् तदेवामृतमुच्यते इति कथमुक्तम्? इत्यतो मुख्यत इति शेषोक्तिः ।ननु हरिरेव मुख्यतोऽमृतः इत्युक्तत्वेऽपि, तस्य मुख्यामृतत्वं कुतः ? नहि उक्तमस्ति इति नियमोऽस्ति ? इत्यत आह– मुख्येति ॥ यतो मुख्यतो हरिरेवामृत उच्यते श्रुत्यादौ, अतः स एक एव मुख्यामृत इति व्याख्येयम् । उक्तमस्ति इति नियमाभावेऽपि श्रुत्याद्युक्तमस्ति इति नियमोऽस्तीति भावः । किं ततः? इत्यत आह– जगदिति ॥ यतः स एक एव मुख्यामृतस्ततो जगत् प्रवाहत एव नित्यम्, न मुख्यतः ।अवधारणविरोधादित्यर्थः ॥१॥' यदिदं किञ्च जगत् सर्वं प्राण एजति निःसृतम् इति वाक्ये मुख्यप्राणस्य सर्वजगच्चेष्टकत्वादिकमुच्यते इत्यसत् । अस्य पितृसौमनस्यादित्रयाणामेव प्रश्ने तदनुपन्यासेन मुख्यप्राणकथनस्य असङ्गतत्वात् । अत एव महद्भयम् इत्युत्तरवाक्ये वज्रशब्दाद् उद्यतत्वलिङ्गाच्च इन्द्रायुधमेवोच्यते इत्यप्ययुक्तमिति भावेन तद्वाक्यद्वयं व्याचष्टे– प्राणाख्य इति ॥ निमित्तसप्तमीयम् । तुशब्दोऽवधारणार्थः, न तु मुख्यप्राण इत्यर्थः । चशब्दोऽप्यवधारणार्थः । निःसृतं च इति वा च'शब्दसम्बन्धः । अस्माद् इति श्रुतौ शेषोक्तिः ।वज्रवद्भयदम् इत्यनेन वज्रशब्दो गौण्या वृत्त्या विष्णावपि सावकाश इत्युक्तं भवति । अत एव श्रुतौ महद्भयम् इत्यनेन वज्रशब्दप्रवृत्तिनिमित्तगुणयोगो दर्शितः । सूत्रभाष्ये तु वर्जनाद् वज्रमुच्यते इति वज्रशब्दो यौगिक इत्युक्तम् । स्वधर्मस्य इत्यादि शेषोक्तिः । चशब्देन उद्यमित्वेन उद्यतं च इति ग्राह्यम् । भयदम् इत्यस्य ये विदुरमृतास्ते भवन्ति इति श्रुत्या सम्बन्धः । अनेन- प्रसिद्धवज्रज्ञानान्मोक्षायोगेन न तत्परत्वम् उपपन्नम् इत्युक्तं भवति ।यद्वा- वज्रवद्भयदम् इत्यनेन श्रुतौ महद्भयम् इत्युक्तभयप्रदत्वे वज्रमुद्यतम् इति लुप्तोपमोच्यत इति व्याख्यातम् इति प्रतिभाति । अस्मिन् पक्षे वज्रमुद्यतम् इत्येतत् प्रसिद्धवज्रपरमेव । तथाऽपि वाक्यस्य भगवत्परत्व अविरोधात् । यद्यपि तत्त्वप्रकाशिकायां कम्पनाद् इति सूत्रभाष्याद्यनुरोधेन यदिदं किञ्च इत्यादि अमृतास्ते भवन्ति इत्यन्तम् एकं वाक्यं कृत्वा व्याख्यातम् । तथाऽपि व्याख्या-नान्तरमेतद् इत्यविरोधः ॥३॥</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-56" id="VedeshatirthaVivarana-56" data-parent-verse="KKN_C02_S03_V05" data-covers-verses="KKN_C02_S03_V01 KKN_C02_S03_V02 KKN_C02_S03_V03 KKN_C02_S03_V04 KKN_C02_S03_V05"><div class="teeka-body">यथाऽऽदर्शे तथाऽऽत्मनि इत्येतद् अन्यथाप्रतीतेः किञ्चिदध्याहारेण व्याचष्टे– जीव इति ॥ आत्मनि इत्यस्यार्थः – जीव इति ॥ स्थितो भगवान् इति शेषोक्तिः । सम्यग् दृश्यते इति सम्बन्धः । अनेन- श्रुतौ परिदृश्यत इत्यस्यैव पूर्वत्रापि सम्बन्ध इत्युक्तं भवति । अनुपलम्भ-बाधपरिहाराय ज्ञानदृष्टिभिः इत्युक्तम् , ऋषिभिरित्यर्थः । ऋषयोऽन्तःप्रकाशाः इति श्रुतेः । मुखवत् इत्युक्त्या श्रुतौ मुखम् इति शेष इति सूचितम् । यथा स्वप्ने तथा पितृलोके इत्यस्य तात्पर्यमाह– न तथेति ॥ अत एव यथा स्वप्ने इति दृष्टान्तः । स्वाप्नपदार्थस्य आदर्शस्थमुखवत् स्पष्टम् अप्रतिभानाद् इति भावः । न तथा सम्यग् दृश्यत इत्यनेन श्रुतौ दृश्यत इत्यस्यैवात्र सम्बन्ध इति सूचितम् ।यथाऽप्सु परीव दृश्यते इत्येतद् व्याचष्टे– तत इति ॥ अनेन- इवशब्दोऽल्पार्थ इत्युक्तं भवति । अत एव अप्सु इति दृष्टान्तः । वारिस्थप्रतिबिम्बस्य स्वाप्नपदार्थापेक्षया स्पष्टत्वात्, आदर्शमुखापेक्षया चास्पष्टत्वात् । गन्धर्वलोके स्थितः इति शेषोक्तिः । उत्तमगन्धर्वापेक्षयैतत् । तेन पितृपेक्षया गन्धर्वाणां नीचत्वोक्त्या न विरोधः । छायातपयोः इति तयोरेवोपादानाभिप्रायं वदंस्तद्वाक्यं व्याचष्टे– नात्यातप इति ॥ अत्यातपे वस्तु स्पष्टं न दृश्यते, तेन दृष्टिप्रतिहतेः । नाप्यतिच्छायायाम्, विषयसंस्कारक-आलोकाभावात् । किन्तु? यथैवाह्नि च्छायातपयोः स्पष्टं दृश्यत इत्यर्थः ॥६॥(वे.खं ) एष जगद्वृक्ष ऊर्ध्वमूल ऊर्ध्वः= सर्वोच्चो विष्णुर्मूलं भूमिवत् यस्य स ऊर्ध्वमूलः, ऊर्ध्वा= ब्रह्मादिसर्वोच्चा रमा मूलं वृक्षमूलवद् यस्य स ऊर्ध्वमूलः । अवाक्शाखः अवाक्= ततोऽवमा देवाः शाखा यस्य सोऽवाक्शाखः । अश्वत्थः 'आशुगमनाद् अश्वनामको हरिः, तद्व्याप्तत्वात्, तदन्तत्वाद् वा अश्वत्थः' । सनातनः प्रवाहतोऽनादिनित्यः । जगन्मूलभूतभगवन्माहात्म्यमेवाऽऽह– तदेवेति ॥ व्याख्यातम् । एतद्वै तत् ॥ १ ॥</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-57" id="VedeshatirthaVivarana-57" data-parent-verse="KKN_C02_S03_V02" data-covers-verses="KKN_C02_S03_V01 KKN_C02_S03_V02 KKN_C02_S03_V03 KKN_C02_S03_V04 KKN_C02_S03_V05"><div class="teeka-body">यदिदं किञ्च तत् सर्वं जगत् प्राणाख्ये हरौ एजति कम्पते । तस्मादेव निःसृतम् । एतद् ब्रह्म उद्यतं वज्रं तदुपपादनायोक्तम्- महद्भयम् इति ॥ उद्यतवज्रवत् महाभयप्रदम् । स्वधर्मातिलङ्घने इति शेषः । ये विदुस्ते मुक्ता भवन्ति ॥ २ ॥भयप्रदत्वमेव दर्शयति– भयादिति ॥ इन्द्रश्च वर्षति । वायुश्च पवते ॥ ३ ॥एतद् भगवद्वेदनं मनुष्यजन्मप्राप्तावेव सम्पादनीयम्, अन्यत्रालाभाद् इति भावेन तस्य फलमाह– इह चेदिति ॥ यदि इह मनुष्यजन्मनि शरीरस्य विस्रसो विस्रंसनात् प्राग् बोद्धुं भगवत्तत्त्वादिकं ज्ञातुम् अशकत् समर्थो जातः, तर्हि स्वर्गेषु स्वरूपभूतरमणज्ञानात्मकेषु वैकुण्ठानन्तासनश्वेतद्वीपेषु शरीरत्वाय चिन्मयशरीरत्वाय कल्पते समर्थो भवति । अतः शरीरपातात् पूर्वमेव भगवज्ज्ञानाय यत्नः कार्य इति भावः ॥ ४ ॥</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-58" id="VedeshatirthaVivarana-58" data-parent-verse="KKN_C02_S03_V04" data-covers-verses="KKN_C02_S03_V01 KKN_C02_S03_V02 KKN_C02_S03_V03 KKN_C02_S03_V04 KKN_C02_S03_V05"><div class="teeka-body">बोद्धुम् इत्युक्तो बोधो न सर्वेषामेकप्रकार इति भावेनाऽऽह– यथेति ॥ परिदृश्यत इति वक्ष्यमाणमत्रापि सम्बध्यते । यथाऽऽदर्शे मुखं परिदृश्यते सम्यग् दृश्यते तथाऽत्मनि स्थितो भगवान् ज्ञानदृष्टिभिर्ऋषिभिः परिदृश्यते सम्यग् दृश्यत इत्यर्थः । यथा स्वप्ने स्वप्नावस्थायां स्थितः पदार्थो दृश्यते तथा पितृलोके स्थितो भगवान् दृश्यते । पूर्वं परिदृश्यत इत्यस्य आकर्षणम्, अत्र तु दृश्यते इत्यस्यैव । तेन- ऋषिज्ञानात् पितृज्ञानस्यासम्यक्त्वं लभ्यते । अत एव यथा स्वप्न इति दृष्टान्तोक्तिः । स्वाप्नपदार्थस्याऽऽदर्शस्थमुखवत् स्पष्टत्वाभावात् । यथाऽप्सु स्थितः पदार्थः परीव दृश्यते स्वाप्नपदार्थात् किञ्चित् स्पष्टतया दृश्यते, तथा गन्धर्वलोके स्थितो भगवान् परीव दृश्यते ततः किञ्चित् स्पष्टतया दृश्यते । छायातपयोरिव नात्यातपे, न च्छायायाम् ; किन्तु? अहनि च्छायातपयोर्विद्यमानं वस्तु यथा स्पष्टं दृश्यते तथा ब्रह्मलोके स्थितः पुरुषोत्तमो दृश्यते ॥ ५ ॥</div></div>

=== वेदेशीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-60" id="VedeshatirthaVivarana-60" data-parent-verse="KKN_C02_S03_V06" data-covers-verses="KKN_C02_S03_V06 KKN_C02_S03_V07 KKN_C02_S03_V08 KKN_C02_S03_V09 KKN_C02_S03_V10 KKN_C02_S03_V11 KKN_C02_S03_V12 KKN_C02_S03_V13 KKN_C02_S03_V14 KKN_C02_S03_V15 KKN_C02_S03_V16"><div class="teeka-body">ननु इन्द्रियेभ्यः परा ह्यर्थाः इत्यादिना देवतातारतम्यपुरःसरं भगवत्सर्वोत्तमत्वस्योक्तत्वात् पुनः इन्द्रियेभ्यः परं मनः इत्यादि किमर्थमुच्यते? इत्यत आह– पुनरिति ॥ ज्ञानपूर्वकं ज्ञापनपूर्वकम्। ज्ञाने ज्ञापने ।'सर्वव्यक्तिष्वभिव्यक्त्यै(व्याप्त्यै) तात्पर्याधिक्यवित्तये ।...पुनर्वचनमुद्दिष्टं शतशोऽथ पृथक् पृथग्॥' इति वचनात् पुनर्वचनं महातात्पर्यज्ञापकमिति भावः । स्यादेतद्- यदि सर्ववेदवाक्यानां देवतातारतम्यज्ञापनपूर्वं भगवतः सर्वोत्तमत्वज्ञापने महातात्पर्यम् इत्येतदेव स्यात् । तदेव कुतः? इत्यतस्तत्र प्रमाणमाह– तारतम्येति ॥८॥</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-61" id="VedeshatirthaVivarana-61" data-parent-verse="KKN_C02_S03_V09" data-covers-verses="KKN_C02_S03_V06 KKN_C02_S03_V07 KKN_C02_S03_V08 KKN_C02_S03_V09 KKN_C02_S03_V10 KKN_C02_S03_V11 KKN_C02_S03_V12 KKN_C02_S03_V13 KKN_C02_S03_V14 KKN_C02_S03_V15 KKN_C02_S03_V16"><div class="teeka-body">न सन्दृशे तिष्ठति रूपमस्य इति भगवद्रूपस्येन्द्रियागोचरत्वमुच्यते, तदयुक्तम् ? मत्स्यादेश्चक्षुरादिगोचरत्वाद्, इत्यतस्तदभिप्रायं प्रमाणेनाऽह– प्रादुर्भावानिति ॥ तर्हि चक्षुरादिजन्यमत्स्याद्यवतारज्ञानेनैव मोक्षोपपत्तौ हृदा इत्युक्तभक्त्यादिवैयर्थ्यं स्यात् ।न च नावतारज्ञानं मोक्षसाधनम्; किन्तु? स्वहृदिस्थस्य वा व्याप्तस्य वा भगवतो ज्ञानमेवेति युक्तम् । दृष्ट्वैव ह्यवताराणां मुच्यन्ते केचिदञ्जसा इत्युक्तेरवतारज्ञानेनापि केषाञ्चिन्मोक्षसद्भावाद् इत्यत आह– प्रादुर्भावानिति ॥ योगी इत्यधिकारिविशेषपरम् । ज्ञानदृष्ट्या हृद्युपासनेनेत्यर्थः, हृद्युपासाजन्यापरोक्षज्ञानेनेति वाऽर्थः । यदा पश्यति विषयीकरोतीति व्याख्येयम् । उक्तं च- येषां बहिरुपासनेन मोक्षः तेषामपि हृद्युपासनं किञ्चित्-कार्यमेव इति । अनेन- हृदा मनीषा इत्यादेस्तात्पर्यमुक्तम् । यथा चैतत् तथा वक्ष्यते । एवकारव्यावर्त्यमाह– नेति ॥ इन्द्रियैर्दृष्टैः प्रादुर्भावैः कापि न मुच्यत इत्यर्थः । दृष्टेः इति पाठे इन्द्रियैर्या दृष्टिर्जायते तस्याः सकाशाच्च मुच्यत इत्यर्थः ॥९॥</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-62" id="VedeshatirthaVivarana-62" data-parent-verse="KKN_C02_S03_V11" data-covers-verses="KKN_C02_S03_V06 KKN_C02_S03_V07 KKN_C02_S03_V08 KKN_C02_S03_V09 KKN_C02_S03_V10 KKN_C02_S03_V11 KKN_C02_S03_V12 KKN_C02_S03_V13 KKN_C02_S03_V14 KKN_C02_S03_V15 KKN_C02_S03_V16"><div class="teeka-body">योगो हि प्रभवाप्ययौ इति सामानाधिकरण्येन उत्पत्तिविनाशावेव योगः इति प्रतीयते, तदसत् । प्रपञ्चनिष्ठोत्पत्तिविनाशयोः मुमुक्षुनिष्ठयोगरूपत्वासम्भवात् । न च अनेन योग उत्पत्तिविनाशधर्मक इत्युच्यत इति वाच्यम् । प्रभवाप्ययशब्दस्य तद्वति लक्षणाप्रसङ्गात्। अनुपयुक्तत्वेनावक्तव्यत्वाच्च, इत्यतस्तद् व्याचष्टे– प्रभवाप्ययाविति ॥ प्रतियोगे द्वितीया इति भावः । ननु प्रपञ्चनिष्ठप्रभवाप्ययौ प्रति कथम् इन्द्रियधारणारूपो योगः ? भगवन्तं प्रत्येव तस्य कर्तव्यत्वाद्, इत्यत आह– भगवत इति ॥११॥अस्तित्वस्य सर्वसाधारणत्वाद् अस्तीत्येवोपलब्धव्य इति कथमुच्यते ? न च देहाद् व्यतिरिक्त आत्माऽस्ति न वा इति पृष्टत्वेन तन्निरासाय आत्मा देहाद्यतिरिक्तोऽस्तीत्येवोपलब्धव्यः इत्युच्यत इति वाच्यम् । तृतीयप्रश्नस्योक्तरीत्या भगवन्मात्रपरत्वेन मरणानन्तरं जीवोऽस्ति न वा इत्येवंपरत्वाभावात् । देहाद्यतिरिक्तः इत्यश्रुतकल्पनापाताच्च, इति भावेन प्रमाणेनैव व्याचष्टे– अधिक इति ॥अकार आधिक्यवाची, अस्ति इत्येतत् सत्तायुक्तवस्तुवाचीति भावः। चशब्दो यस्माद् इत्यर्थे । यस्माद् एवम् अस्तिइतिनामकः तस्मात्। ननु किमर्थमस्तीत्येवोपलब्धव्यः? इत्यतः, एवं भगवतः सर्वाधिक्यज्ञानवत एव भगवद्याथात्म्यज्ञानसम्भवात् । अन्यस्य तदभावादित्याह– अनाधिक्यमिति॥ जानतां सकाशात् । तेन अस्तीति ब्रुवतोऽन्यत्र इत्येतद् व्याख्यातम् ॥१२॥तत्प्रभावेन चोभयोः इत्येतदन्यथाप्रतीतिनिरासाय व्याचष्टे– प्रकृतेरिति॥ प्रकृतेः पुरुषाणां च इत्यनेन उभयोः इत्येतत् प्रकृतिपुरुषयोःइति व्याख्यातम् । तत्त्वम्= याथात्म्यं भावयति= उत्पादयति । ननु यदि तत्त्वभावो विष्णुः तदा तत्त्वभावेन अस्तीत्येवोपलब्धव्य इति कथम्? विष्णोः सर्वसाधारण्येन सर्वेषामपि सदाऽऽधिक्यज्ञानप्रसङ्गाद्, इत्यतस्तदभि-प्रायमाह– तत्प्रसादादिति ॥ तुशब्दोऽवधारणार्थः । तेन चशब्दो व्याख्यातः। प्रसादश्च न सर्वसाधारण इति भावः । अस्तीत्येवोपलब्धस्य इत्येतद् व्याचष्टे– प्रसादश्चेति ॥ तथाविदः भगवदाधिक्यविदः ।ननु पूर्वं प्रसादो भगवदाधिक्यज्ञानसाधनम् इत्युक्तम् । इदानीं ज्ञानं प्रसादसाधनम् इत्युच्यते । अतोऽन्योन्याश्रयः ? इत्यतो व्यक्तिभेदान्नान्योन्याश्रय इति भावेनाऽह– अनादीति ॥ पुनःपुनर्वृद्धिमेति प्रसादद्वारा । ननु अनादिकालाद् आरभ्य इति किमर्थं वक्तव्यम् ? पूर्वम् 'आधिक्यज्ञानरहितस्यापि भगवत्प्रसादात् पश्चात् तज्ज्ञानं भवति इत्येव किं न स्याद् ? इत्यत आह– येषामिति ॥ पश्चाज्जायमानं प्रति भगवत्प्रसादो हेतुः । स च भगवदाधिक्यज्ञानसाध्य इति पूर्वमपि तत्सद्भावोऽपेक्षितः । एवं तदपि ज्ञानं भगवत्प्रसादसाध्यम् इत्यनादित्वम् आश्रयणीयमिति भावः । ननु केषाञ्चिद् योग्यानां पूर्वं भगवदाधिक्य-ज्ञानानुपलम्भेऽपि पश्चात् तद्दर्शनात् कथमेतद्? इत्यत आह– अभिभूतमिति॥ अभिभवकृतोऽनुपलम्भ इति भावः ॥ १३॥</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-63" id="VedeshatirthaVivarana-63" data-parent-verse="KKN_C02_S03_V14" data-covers-verses="KKN_C02_S03_V06 KKN_C02_S03_V07 KKN_C02_S03_V08 KKN_C02_S03_V09 KKN_C02_S03_V10 KKN_C02_S03_V11 KKN_C02_S03_V12 KKN_C02_S03_V13 KKN_C02_S03_V14 KKN_C02_S03_V15 KKN_C02_S03_V16"><div class="teeka-body">यदा सर्वे प्रमुच्यन्ते कामाः इत्यत्र सर्वकामत्याग उच्यते इति प्रतीतिनिरासाय मन्त्रं प्रमाणेनैव व्याचष्टे– अन्तःकरणेति ॥ अत एव श्रुतौ हृदि स्थिता इति विशेषणम् । अन्यथा तद् व्यर्थं स्याद् इति भावः । ननु सर्वात्मना कामत्याग एव श्रुत्यर्थः किं न स्यात् ? विशेषणस्य स्वरूपकथनपरत्वोपपत्तेः इत्यत आह– व्यक्तिरिति ॥ चिदात्मनां तु इत्यन्वयः । मुक्तौ चिदात्मक-कामव्यक्तिसद्भावात् सर्वकामत्यागस्य श्रुत्यर्थत्वे बाधः स्याद् इत्युक्त एव श्रुत्यर्थ इति भावः। अथ मर्त्योऽमृतो भवति इत्येतद् व्याचष्टे– तदेति ॥ अथशब्दार्थः - तदेति ॥ अमृतो भवति इत्यस्यार्थः– मृतिं नैवाभियास्यतीति॥१४॥</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-64" id="VedeshatirthaVivarana-64" data-parent-verse="KKN_C02_S03_V15" data-covers-verses="KKN_C02_S03_V06 KKN_C02_S03_V07 KKN_C02_S03_V08 KKN_C02_S03_V09 KKN_C02_S03_V10 KKN_C02_S03_V11 KKN_C02_S03_V12 KKN_C02_S03_V13 KKN_C02_S03_V14 KKN_C02_S03_V15 KKN_C02_S03_V16"><div class="teeka-body">यदा सर्वे प्रभिद्यन्ते इति मन्त्रं व्याचष्टे– मिथ्याज्ञानेति ॥ अनुशासनम्= वेदान्तोपदेशः एतावद्= एतावन्मात्रम् , न त्वधिकमस्ति इत्याशङ्कनीयम् इति व्याख्यानम् असत् । वेदान्तोपदेशस्य एतावन्मात्रत्वे इतरवेदान्तप्रवृत्तिवैयर्थ्याद् इति भावेन एतावदनुशासनम् इत्येतद् व्याचष्टे– तदर्थमिति ॥ मिथ्याज्ञानग्रन्थिनिरासार्थम् अनुशासनम् निष्कामकर्म-श्रवण-मनन-निदिध्यासनकर्तव्यताप्रतिपादकं शास्त्रमित्यर्थः॥१५॥(वे.खं) न केवलं भगवज्ज्ञानमेव मोक्षहेतु; अपि तु देवतातारतम्यादिज्ञान-मपीत्याह– इन्द्रियाणामिति ॥ पृथग् उत्पद्यमानानां विलक्षणतया उत्पद्यमानानाम्, पृथग् व्यापारोत्पादकानां वा इन्द्रियाणाम् इन्द्रियदेवानाम्। प्रागुक्तोपलक्षणमेतद् । पृथग्भावम् अन्योन्यविलक्षणत्वम्, तारतम्यम् इति यावत् । यद् यौ उदयास्तमयौ उत्पत्तिविनाशौ तौ च मत्वा धीरो न शोचति ॥ ६ ॥ननु कथम् इन्द्रियादिदेवतातारतम्यादिज्ञानात् शोकत्यागः? तस्य अभगवज्ज्ञानत्वाद्, इत्यतस्तदेव विशदयति– इन्द्रियेभ्य इति ॥ इन्द्रियेभ्य इत्यनन्तरं परा ह्यर्था अर्थेभ्यः इति ग्राह्यम् । सत्त्वम् बुद्धिः । अधि अधिकः ॥ ७ ॥पुरुष एव इत्यन्वयः । अलिङ्गः अनुमापकरहितः, जडशरीररहितो वा । किं ततः? इत्यत आह– तं ज्ञात्वेति ॥ मुच्यते संसारात्। अमृतत्वं स्वरूपाविर्भावरूपं मोक्षम् । तारतम्यान्तर्गतत्वेन भगवज्ज्ञानमेव शोकत्यागहेतुरिति प्राग् विवक्षितम् । अतो न दोष इति भावः । एवम् उदयास्तमयकर्तृत्वेन भगवज्ज्ञानमेव विवक्षितम् इत्यपि द्रष्टव्यम् ॥ ८ ॥</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-65" id="VedeshatirthaVivarana-65" data-parent-verse="KKN_C02_S03_V08" data-covers-verses="KKN_C02_S03_V06 KKN_C02_S03_V07 KKN_C02_S03_V08 KKN_C02_S03_V09 KKN_C02_S03_V10 KKN_C02_S03_V11 KKN_C02_S03_V12 KKN_C02_S03_V13 KKN_C02_S03_V14 KKN_C02_S03_V15 KKN_C02_S03_V16"><div class="teeka-body">तं ज्ञात्वा इत्युक्तभगवज्ज्ञानं न चक्षुरादिनाऽनायासेन भवति; किन्तु? श्रवणाद्युपोद्बलितमनसैवेत्याह– नेति ॥ अस्य भगवतो रूपं मत्स्याद्यवतारा-तिरिक्तम् अन्तर्याम्यादिरूपं सन्दृशे सम्यग्दर्शनाय न तिष्ठति अनायासेन दर्शनगोचरो न भवतीत्यर्थः । कुतः ? कोऽपि एनं भगवन्तं चक्षुषा न पश्यति । उपलक्षणमेतद् । कथं तर्हि तज्ज्ञानम्? इत्यत आह– हृदेति ॥ हृदा स्नेहेन= स्नेहयुक्तेन मनीषा मनीषया= श्रवणादिजनितज्ञानेन तत्सहकृतेन मनसा अभिक्लृप्तो विषयीकृतो ध्यातः सन्दृशे तिष्ठतीत्यर्थः। एवं ज्ञान फलमाह– य एनमिति ॥ न च अवतारोपासकानां भक्त्यादिवैयर्थ्यम् । यतोऽस्य रूपं रामकृष्णाद्यवताररूपं सन्दृशे न तिष्ठति । अनायासेन मोक्षहेतुसाक्षात्कारविषयो न भवति । कुतः ? कोऽपि एनं मोक्षार्थं चक्षुषा न पश्यति । किन्तु? हृदा मनीषा मनसाऽभिक्लृप्तः सन्दृशे तिष्ठति इत्यपि व्याख्येयम् ॥ ९ ॥</div></div>
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-66" id="VedeshatirthaVivarana-66" data-parent-verse="KKN_C02_S03_V09" data-covers-verses="KKN_C02_S03_V06 KKN_C02_S03_V07 KKN_C02_S03_V08 KKN_C02_S03_V09 KKN_C02_S03_V10 KKN_C02_S03_V11 KKN_C02_S03_V12 KKN_C02_S03_V13 KKN_C02_S03_V14 KKN_C02_S03_V15 KKN_C02_S03_V16"><div class="teeka-body">हृदा मनीषा मनसाऽभिक्लृप्तः इत्युक्तभक्त्यादावप्रमत्तेन भवितव्यमिति भावेन अप्रमत्तः कदा भवेद् इत्याकाङ्क्षायाम् इन्द्रियनियमनावस्थायामेव इत्याह– यदेति ॥ यदा ज्ञानानि ज्ञानसाधनानि पञ्च इन्द्रियाणि चक्षुरादीनि मनसा सहावतिष्ठन्ते न विषयाभिद्रवणं कुर्वन्ति, बुद्धिश्च न स्वविषये विचेष्टते, अप्रमत्तस्तदा भवति इति योज्यम् । इन्द्रियधारणां स्तौति– तामिति ॥ ताम् इन्द्रियधारणां परमगतिसाधनत्वात् परमां गतिमाहुः ॥ १० ॥ननु योगस्यैव परमगतित्वोक्तेः कथमेतद्? इत्यत आह– तां योगमिति ॥ इन्द्रियधारणारूपोऽपि योगः कमुद्दिश्य कर्तव्यः? इत्यत आह– योग इति ॥ भगवतः सकाशाज्जगतः प्रभवाप्ययौ प्रति योगः जगत्प्रभवाप्ययकर्तारं भगवन्तं प्रति योगः कर्तव्यः इत्येतत् प्रसिद्धमिति भावः ॥ ११ ॥न चक्षुषा पश्यति इत्युक्तम् उपलक्षणम् इति भावेनाऽह– नैवेति॥ प्राप्तुं ज्ञातुम् । तर्हि कथं तज्ज्ञानं भवति ? इत्यतः सद्गुरूपदेशेनैवेति भावेन व्यतिरेकमाह– अस्तीति ॥ भगवान् अस्ति सतोऽधिकत्वाद् अस्तिनामक इति ब्रुवतो गुरोः अन्यत्र अन्येषां भगवदनाधिक्यं जानतां सकाशात् कथं तद् ब्रह्म उपलभ्यते? न कथमपि । भगवदाधिक्यं जानत एव गुरूपदेशेन ब्रह्मज्ञानम्, न तदनाधिक्यं जानत इति भावः।यद्वा- वागादिना कुतो न प्राप्तुं शक्यो भगवान्? इत्यतो भगवदनाधिक्यज्ञानित्वादिति भावेनाऽह– अस्तीति ॥ अन्यत्र इत्येतद् नञर्थकं व्यत्यासेन योज्यम् । तेन- नास्तीति ब्रुवतः इति लभ्यते। भगवान् सतः सर्वस्माद् अधिको न भवतीति ज्ञानपुरस्सरं ब्रुवतः । कर्तरि षष्ठी । कथं तदुपलभ्यते ? न कथमपीत्यर्थः ॥ १२ ॥यत एवम् अनाधिक्यं जानतां भगवज्ज्ञानाभावः, अतो भगवान् अस्तीत्येव सतः सर्वस्मादधिक इत्येव उपलब्धव्यः । सा चोपलब्धिः भगवत्प्रसादादेव इत्याह– तत्त्वभावेनेति ॥ उभयोः प्रकृतिपुरुषयोः तत्त्वं भावयतीति तत्त्वभावः= विष्णुः, तेन तत्त्वभावेन प्रसन्नेन विष्णुनैव अस्तीत्युपलभ्यते' इति शेषः । विष्णुप्रसादसाध्य-भगवदाधिक्यज्ञानवतः फलमाह– अस्तीति ॥ भगवान् अस्तीत्येवोपलब्धस्य उपलब्धिमतः तत्त्वभावो विष्णुर्विशेषतः प्रसीदति ॥ १३ ॥भगवद्विशेषप्रसादे सति किं भवति ? इत्यत आह– यदेति ॥ यदाऽस्य ज्ञानिनो भगवत्प्रसादाद् हृदि स्थिता अन्तःकरणाश्रिताः कामाः ते सर्वे प्रमुच्यन्ते सवासना उच्छिद्यन्ते । अथ तदा मर्त्यो मरणादिधर्मकोऽपि अमृतो भवति मृतिं नैवाभियास्यतीति । अत्र मुक्तौ ब्रह्म समश्नुते ब्रह्मविषयदर्शनादिभोगान् करोतीत्यर्थः ॥ १४ ॥हार्दसर्वकामत्यागोऽपि तद्धेतुमिथ्याज्ञानग्रन्थिप्रभेद एव भवतीति भावेनाऽह– यदेति ॥ यद्वा- भगवत्प्रसादेनापि किं भवति? मोक्ष इति चेन्न । अनेकविषयकामानां प्रतिबन्धकानां सत्त्वेनामृतत्वायोगाद् इत्यत आह– यदेति ॥ अथापि मिथ्याज्ञानाश्रयाविद्याहङ्कारकर्मणां प्रतिबन्धकानां सत्त्वात् कथं मोक्षः? इत्यत आह– यदेति ॥ इह शरीरे वर्तमाना हृदयस्य हृदयनस्य= हृत्स्थस्य मिथ्याज्ञानस्य ग्रन्थय आश्रयाः= कारणीभूता इति यावत्, अविद्याहङ्कारकर्माणि यदा प्रभिद्यन्ते नितरां भिद्यन्ते, अथ तदैव मर्त्योऽमृतो भवति । मोक्षमेव स्तौति– एतावदिति। एतदर्थमेव सर्ववेद-अनुशासनं प्रवृत्तम् । तेषां दुःखप्रहाणाय श्रुतिरेषा प्रवर्तते इत्युक्तेरिति भावः ॥ १५ ॥अमृतत्वप्राप्तिस्तु ब्रह्मनाड्योत्क्रमण एव भवति, नान्यथेत्याह– शतमिति ॥ शतं चैका हृदयस्य नाड्यः सन्ति । तासां मध्ये एका प्रधाना नाडी हृदयमारभ्य मूर्धानमभिनिःसृता । तया नाड्या ऊर्ध्वमायन्नमृतत्वं मोक्षम् एति । अन्या नाड्यो विष्वगुत्क्रमणे तादर्थ्यसप्तमी, लोकान्तरगमनार्थं भवन्ति इत्यर्थः ॥ १६ ॥</div></div>

=== वेदेशीयम् ===
<div class="teeka-block" data-block-id="VedeshatirthaVivarana-68" id="VedeshatirthaVivarana-68" data-parent-verse="KKN_C02_S03_V17" data-covers-verses="KKN_C02_S03_V17 KKN_C02_S03_V18 KKN_C02_S03_V19"><div class="teeka-body">यद् उक्तं तृतीयप्रश्नपरिहारौ भगवद्विषयौ इति तद् अयुक्तम् ? तं स्वाद् इति उपसंहारवाक्ये तं स्वाद्= आत्मीयाच्छरीरात् प्रवृहेत्= पृथक् कुर्याद् इत्युक्तत्वेन पूर्वमपि देहभिन्नात्मस्वरूपमेव प्रश्नपरिहारविषय इत्यङ्गीकारौचित्याद् इत्यतस्तत्प्रमाणेनैव व्याख्यातुं तावत् शरीरशब्दार्थमाह– शरीरभूत इति ।। विष्णोर्भिन्नदेहाभावाद् विष्णुभिन्नो जीवः कथं शरीरभूतः? इत्यत उक्तम्– तद्वशग इति ।। यद्वा- विष्णोरभिमानाभावात् कथं तच्छरीरभूतो जीवः? इत्यत उक्तम्– तद्वशग इति ।। प्रसिद्धशरीरवत् तद्वशगत्वाद् अधिष्ठानत्वगुणयोगेनैव जीवः शरीरशब्दोक्त इति भावः ।एवं शरीरशब्दार्थमुक्त्वा तद्वाक्यतात्पर्यमाह– विजानीयादिति ।। ततो जीवात् । कथमिदं तात्पर्यमनेन लब्धम् ? इत्यतस्तद् व्याचष्टे– स्वाख्यादिति ।। प्रवृहेद् इत्यस्य पृथक्करणार्थत्वाद्, अनादितः पृथग्भूतस्य इदानीं पृथक्करणायोगात् पृथग् विजानीयादिति तात्पर्यमुक्तमिति भावः । जीवस्य भगवदधिष्ठितत्व-तद्वशत्वाभ्यां भगवच्छरीरत्वे श्रुतिं चाऽह– यस्येति ।। य आत्मनि तिष्ठन् इति पूर्ववाक्यमप्युदाहर्तव्यम् । आत्मा जीवः । एष त आत्माऽन्तर्याम्यमृतः इत्युत्तरेणान्वयः । तं स्वाच्छरीरात् प्रवृहेद् इत्यत्र जीवाद् भगवत एव भेदोऽभिधीयत इत्यत्र युक्तिं चाऽह– जनानामिति ।। पूर्ववाक्ये जनानां हृदये सन्निविष्ट इति जनशब्दवाच्यजीवेभ्यः तद्धृदयसंनिविष्टस्य भगवत एव भेदस्योक्तत्वाद् अत्रापि जीवात् पृथग्धरिः इत्येवोच्यते ; न तु प्रसिद्धशरीराज्जीवः पृथग् इति सिद्धमिति भावः ।।ननु जनानां हृदये सन्निविष्ट इत्युक्तत्वेऽपि कथं जीवाद् भगवतो भेदसिद्धिः ? जीवस्यापि हृदयसन्निविष्टत्वोपपत्तेः, इति चेन्न । जनानां हृदये सन्निविष्ट इति हि जीवस्वरूपभूतहृदयस्थत्वमुच्यते । जनशब्दः स्वतो जीवे क्वचिद् देहे च वर्तते इति वचनेन जनशब्दस्य जीवदेहोभयपरत्वात् । न च तद् जीवस्योपपद्यते । जीवस्य देहहृदयस्थत्वेऽपि स्वहृदिस्थत्वाभावात् ।नन्वेवं तर्हि अङ्गुष्ठमात्रत्वोक्तिविरोधः स्यात्? न हि जीवहृद्गतस्य अङ्गुष्ठमात्रत्वं युज्यते । जीवस्यैवाणुत्वेन अङ्गुष्ठपरिमाणकत्वाभावाद्, इति चेन्न । स्यादेवम्- यद्यत्र जीवहृद्गतस्य देहाङ्गुष्ठपरिणामकत्वमुच्यते । नचैवम्; किन्तु? जीवाङ्गुष्ठपरिमाणकत्वमेव । अतो न विरोध इति भावेन तत्र प्रमाणमाह– देहेति ।। देहे हृदि इति सम्बन्धः । जीवस्य हृदि इत्यन्वयः ।नन्वस्तु अस्मिन् वाक्ये भगवत एव भेदोऽभिधीयते इति । किन्तु? स्वाच्छरीराद् इत्युक्तसंसारिशरीरादेव । न तु जीवाद् इति किं न स्यात् । शरीरशब्दस्य शरीरे मुख्यत्वाद्, जीवे गौणत्वात् । न हि मुख्ये सम्भवति अमुख्यार्थाङ्गीकारे कारणमस्ति ? इत्यत आह– संसारीति ।। सत्यम्- शरीरशब्दः शरीरे मुख्य इति । तथाऽप्यत्र तदनङ्गीकारो युक्तः । संसारिशरीरेण भगवतोऽभेदस्य केनापि वादिनाऽनङ्गीकृतत्वेन तद्भेदप्रतिपादनस्य अप्रसक्तप्रतिषेधत्वापातात् । अतो मुख्यार्थग्रहणे बाधकसद्भावाद् अमुख्यार्थाङ्गीकारो युक्त इति भावः।ननु वादिनाऽनङ्गीकृतोऽपि भगवतः संसारिशरीराभेदो लोकसिद्धो भवत्येव । तथाहि- जीवे तावद् भगवदसाधारणधर्मस्य स्वातन्त्र्यादेः अध्यासोऽस्ति । एवं च भगवतः संसारिशरीराभेदो लोकभ्रान्तिसिद्धः, तं स्वाच्छरीराद् इति श्रुत्या निषिध्यते इति किं न स्याद् ? इत्यत आह– न चेति ।। भगवतः संसारिशरीराभेद इति शेषः । कुतः? इत्यत आह– जनानामिति ।। सत्यमस्ति भगवतः संसारिशरीराभेदो लोकसिद्धः । तथाऽपि नासावत्र निषिध्यते । जनानां हृदय इति पूर्ववाक्य एव भगवतो जीवदेहहृद्गतत्वोक्त्या संसारिशरीरभेदस्योक्तत्वेन तन्निषेधस्य जातत्वात् । अत्रापि तन्निषेधे पुनरुक्त्यापातादिति भावः । अभ्युपेत्य चेदमुदितम् । जीवे भगवद्धर्मस्वातन्त्र्याद्यध्याससद्भावेऽपि शरीराभेदाध्यासाभावस्य अन्यत्रोक्तत्वेन भगवति संसारिशरीराभेदस्य लोकसिद्धत्वाभावादिति मन्तव्यम् ।भगवतः संसारिशरीराभेदो वादिनाऽङ्गीकृतोऽपि लोकसिद्धो निषिध्यत इति किं न स्याद् ? इत्यत आह– न चेति ।। भगवतो जीवाद् भेदे जनानां हृदये सन्निविष्टः इत्युक्तामुपपत्तिं स्फुटयति– जनानामिति।। जनानां हृदये संनिविष्ट इति षष्ठ्या निविष्टस्य भगवतो जीवाद् भेदप्रतीतेरित्यर्थ इत्याहुः । ननु माऽस्तु ' तं स्वाद् इत्यत्र भगवतः संसारिशरीराद् भेद उच्यते' इति । तथाऽपि जीवस्यैव शरीराद् भेद उच्यत इति किं न स्यात् ? जीवेश्वरशरीराभेदस्य चार्वाकादिभिरङ्गीकारात् । एवं च शरीरशब्दमुख्यार्थात्यागोऽपीति चेन्न । तं स्वाद् इति शब्देन पूर्वार्धप्रकृतस्यैव परामर्शात् ।न च पूर्वार्धप्रकृतो जीवः । तत्र अङ्गुष्ठमात्र इत्यङ्गुष्ठमात्रत्वोक्तेः । न च जीवे तद् युक्तम् । तस्य अणुपरिमाणत्वेन देहाङ्गुष्ठमितत्वस्य, स्वाङ्गुष्ठमितत्वस्य चासम्भवाद् इति भावेनाऽह– न जीव इति ।।सर्वगतस्यापि विष्णोरङ्गुष्ठमात्रत्वं हृद्यपेक्षया तु मनुष्याधिकारत्वाद् इति सूत्रकृतोपपादितमनुसन्धेयम् । तं स्वाच्छरीराद् इति वाक्यव्याख्यानमुपसंहरति– अत इति ।। उक्तरीत्याऽर्थान्तरस्य असम्भवादित्यर्थः । ' तं स्वाच्छरीराद् इत्यत्र' इति शेषः । इदानीमशेषोपनिषदर्थमुपसंहरति– अतः सर्वोत्तम इति ।। प्रागुक्तगुणजातस्य सर्वोत्तमत्वं विनाऽसम्भवादिति भावः ।।(वे.खं ) सर्वथा जीवेश्वरभेदज्ञानमेव मोक्षसाधनमिति भावेनाऽह– अङ्गुष्ठमात्र इति ।। अङ्गुष्ठमात्रो जीवाङ्गुष्ठमितो देहाङ्गुष्ठमितो वा जनानां हृदये जीवस्वरूपहृदये बाह्यहृदये वा सदा सन्निविष्टो योऽन्तरात्मा तं विष्णुं स्वात् स्वाख्यात् शरीराद् भगवद्वशत्वादिना शरीररूपाज्जीवाद् धैर्येण प्रमाणाभास-अचलितबुद्ध्या प्रवृहेत् पृथग् जानीयात् । किमिव इत्युच्यते । बाह्याद् मुञ्जाद् , अन्तःस्थाम् ऐषीकाम् इव इति । कुतोऽयं जीवाद् भेदेन ज्ञेयः? इत्यतो विरुद्धधर्माधिकरणत्वाद् इति भावेनोपसंहरति– तमिति ।।'अध्यायान्ते द्विरुक्तिः स्याद् वेदे वा वैदिकेऽपि वा ।विचारो यत्र सज्येत पूर्वोक्तस्यावधारणे ।।' इति वचनात् सर्वाध्यायार्थावधारणार्थाऽध्यायान्ते द्विरुक्तिः ।। १७ ।।एवं मृत्युप्रोक्तां विद्यां प्राप्नवता नचिकेतसा विद्याफलं लब्धमित्याह वेदपुरुषः - मृत्युप्रोक्तामिति ।। नाचिकेतो नचिकेता एव नाचिकेतः, मृत्युप्रोक्तामेतां विद्याम् , कृत्स्नम् इन्द्रियधारणादिरूपयोगविधिं च लब्ध्वा ब्रह्म प्राप्तो विरजो निर्दुष्टो विमृत्युः अभवत् । एवम् अन्यस्यापि तन्निष्ठस्य तत्फलमतिदिशति– अन्योऽपीति ।। अन्योऽपि अधिकारी अध्यात्मम् अधिकात्मभगवत्स्वरूपम् एवमेव पूर्वोक्तप्रकारेणैव वित् सोऽपि ब्रह्म प्राप्तो विरजो विमृत्युर्भविष्यतीत्यर्थः ।। १८ ।।एवं यत्प्रसादाद् यत्प्रीत्यै चेदं भाष्यमुपक्रम्य समापितवांस्तमेव भगवन्तमन्तेऽपि स्तुतिनतिभ्यां प्रीणयति भगवानाचार्यः– नम इति।। प्रभविष्णवे प्रभवनशीलाय । इत्यशेषम् अतिमङ्गलम् ।।गुरुस्थानन्दतीर्थार्यहृत्पङ्कजगतो हरिः ।निर्दोषगुणसम्पूर्णः प्रीयतामिन्दिरापतिः ।।प्रीतः स भगवान् विष्णुर्यद् दद्यात् फलमुत्तमम् ।तत्सर्वं गुरवे दद्यान्न मह्यं किञ्चिदप्यृतम् ।।इति श्रीमदानन्दतीर्थभगवत्पादाचार्यविरचितस्य काठकोपनिषद्भाष्यस्य टीकायां श्रीमद्वेदव्यासतीर्थपूज्यपादशिष्यवेदेशभिक्षुविरचितायां पदार्थकौमुद्यां द्वितीयोऽध्यायः ।। २ ।।</div></div>
<div class="gra-qe-footnotes gr-notes-imported">
<ol>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-7" data-gra-type="pathantara">1भूतभव्यस्यअ.२,व.१,श्लो.१३</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-8" data-gra-type="pathantara">2ब्रह्मजज्ञम्अ.१,व.१,श्लो.१६</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-9" data-gra-type="pathantara">3ह्यर्थाःअ.१,व.३,श्लो.१०</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-10" data-gra-type="pathantara">4गुहायाम्अ.१,व.१,श्लो.१३</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-11" data-gra-type="pathantara">5वामनमासीनम्अ.२,व.२,श्लो.०३</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-12" data-gra-type="note">6अविदितार्षच्छन्दो-दैवतब्राह्मणेन??????????????</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-13" data-gra-type="locus">7ज्ञानम्भ.गी.४-३९</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-14" data-gra-type="pathantara">8किञ्चनास्तिअ.१,व.१,श्लो.११</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-15" data-gra-type="pathantara">9मृत्योअ.१,व.१,श्लो.१२</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-16" data-gra-type="note">10चिनुतेतैत्तिरीय.ब्रा.का.३.प्रघ.७.श्लो.२</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-17" data-gra-type="pathantara">11भजन्तेअ.१,व.१,श्लो.१२</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-18" data-gra-type="locus">12विद्वान्तै.आ.३.१२.७</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-19" data-gra-type="pathantara">13नाचिकेतम्अ.१,व.१,श्लो.१७</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-20" data-gra-type="locus">14वेदतै.ब्रा.३.११.८</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-21" data-gra-type="pathantara">15त्रिनाचिकेतःअ.१,व.१,श्लो.१७</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-22" data-gra-type="pathantara">16किञ्चनास्तिअ.१,व.१,श्लो.११</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-23" data-gra-type="pathantara">17त्वम्अ.१,व.१,श्लो.११</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-24" data-gra-type="pathantara">18भजन्तेअ.१,व.१,श्लो.१२</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-25" data-gra-type="note">19ध्यायन्ब्रह्मसारे,का.भा.आरम्भे</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-26" data-gra-type="pathantara">20प्रमुच्यतेअ.१,व.३.श्लो.१५</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-27" data-gra-type="pathantara">21विमृत्युःअ.२,व.३.श्लो.१८</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-28" data-gra-type="pathantara">22भजन्तेअ.१,व.१.श्लो.१२</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-29" data-gra-type="locus">23उपनिषदमावर्तयेद्छाम्.भा.३.५.४</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-30" data-gra-type="locus">24प्रकीर्तिताछां.भा.३.१५.१</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-31" data-gra-type="pathantara">25कान्तिरिच्छासि.कौ</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-32" data-gra-type="locus">26इतितै.ब्र.३.११.८</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-33" data-gra-type="locus">27मतम्बृ.भा.६.४.११</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-47" data-gra-type="note">28इत्युक्तःउत्तरभाष्यस्थ गतिसारवाक्ये ।</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-55" data-gra-type="locus">29विचिकित्सा१.१.१९</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-56" data-gra-type="locus">30पुमान्बृ.भा.६.१.७</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-57" data-gra-type="locus">31गुहायाम्१.२.२०</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-58" data-gra-type="locus">32तत्तेजोऽसृजतछां.६.२.३</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-59" data-gra-type="locus">33सम्भूतःतै.उ.२.१</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-60" data-gra-type="locus">34शान्तिमत्यन्तमेतिश्लो.१.१.१६</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-79" data-gra-type="pathantara">35संस्थितम्ऐ.भा.आ.३,अ.२,खं.२</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-80" data-gra-type="locus">36वाऽर्कलिनऐतरेयोपनिषत्.३.२.२</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-81" data-gra-type="locus">37मानसमुच्यतेभ.गी.१७.१४-१७ ।</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-82" data-gra-type="locus">38अवृत्तिःब्र.सू.१.४.१६</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-83" data-gra-type="locus">39परः१.३.११</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-84" data-gra-type="locus">40भूतानिब्र.सू.भा. २.१.१३</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-85" data-gra-type="locus">41...........................विचक्रमाणस्त्रेधोरुगायःऋ.सं.१.१५४.१</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-86" data-gra-type="locus">42भूरिऋ.सं.१.१५४.६</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-87" data-gra-type="locus">43जीवसेऋ.सं.१.१५५.४</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-88" data-gra-type="locus">44भक्तवायोरुगायमुपासतेऋ.सं.१०.१०९.७</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-89" data-gra-type="locus">45नमस्यऋ.सं.२.१.३</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-90" data-gra-type="locus">46विभूतिभिःभाग.२.९.१३</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-91" data-gra-type="locus">47गुहायाम्तै.उ.२.१</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-92" data-gra-type="locus">48आत्माष.प्र.३.४</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-93" data-gra-type="locus">49चाभिधीयतेब्राह्मे,भाग.ता.नि.२.६.६</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-111" data-gra-type="locus">50एतद्१.२.१२</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-112" data-gra-type="note">51एतद्एतद्वै तद् इत्यत्र</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-113" data-gra-type="locus">52नापानेन२.२.५</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-114" data-gra-type="locus">53गूढमनुप्रविष्टम्२.२.६</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-115" data-gra-type="locus">54गोतम२.२.८</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-116" data-gra-type="note">55सर्वेम.भा.१२.३६०.१२(कुम्भ.), गी.प्रे.१२.३५०.१२, पुणे.१२.३३८.१२</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-117" data-gra-type="locus">56असीत्सामवेदे, बाभ्रव्यशाखायाम्, गी.भा.९.२</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-118" data-gra-type="locus">57सत्यमस्तितल.उ.२.५</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-126" data-gra-type="locus">58गृहाण१.१.१५</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-139" data-gra-type="locus">59ब्रह्मऐ.उ.२.२.८</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-140" data-gra-type="locus">60यत्पदमामनन्ति१.२.१५</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-141" data-gra-type="locus">61नास्ति१.२.८</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-142" data-gra-type="locus">62धर्मात्१.२.१४</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-143" data-gra-type="locus">63नित्यानाम्२.२.१३</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-144" data-gra-type="locus">64शकेमसि१.३.२</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-145" data-gra-type="locus">65जीवन्नयानितै.ब्रा.३.११.८</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-146" data-gra-type="locus">66यत्तदद्रेश्यम्आथ.१.६</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-147" data-gra-type="locus">67धर्मोक्तेःब्र.सू.१.२.२१</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-148" data-gra-type="locus">68हिछां.भा.७.१४.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-157" data-gra-type="locus">69समन्वयाद्ब्र.सू.१.१.४</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-158" data-gra-type="locus">70ब्रह्मतै.उ.१.१९</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-159" data-gra-type="locus">71स्मृतःभ.गी.१७.२३</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-160" data-gra-type="locus">72आभवेत्तन्त्रसारे,भाग.ता.नि.३.१०.११</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-161" data-gra-type="locus">73इतिशब्दोऽन्यथाभावनिवृत्त्यर्थमुदाहृतःतार्तीय,छां.भा.१.१.३</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-163" data-gra-type="locus">74चतुर्मुखःवामने, बृ.भा.३.५.५(अव्याकृतब्राह्मणम्)</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-164" data-gra-type="locus">75रुद्रःसामसंहिता, छां.भा.२.२२.५</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-174" data-gra-type="locus">76अध्यात्मयोगाधिगमेन१.२.१२</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-175" data-gra-type="locus">77तुब्र.सू. १.२.११</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-176" data-gra-type="locus">78कर्मजम्बृहत्संहितायाम्,ब्र.सू.भा.१.२.११</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-177" data-gra-type="locus">79अनश्नन्नन्योऽभिचाकशीतिआथ.३.१</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-178" data-gra-type="locus">80धर्मःगी.भा.७.११</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-185" data-gra-type="locus">81अप्पोभाग.१.१८.१६</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-186" data-gra-type="locus">82सुकृतस्य१.३.१</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-195" data-gra-type="locus">83समवस्थितम्अग्निपुराणे.१२०.१४</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-196" data-gra-type="locus">84स्मृतःनारदीये, बृ.भा.६.४.८(शारीरब्राह्मणम्)</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-220" data-gra-type="locus">85२.२.६</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-221" data-gra-type="locus">86सम्प्राप्तमपिब्रह्माण्डे, कठ.भा.१.१.९</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-222" data-gra-type="locus">87२.२.७-८</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-223" data-gra-type="locus">88चैकेब्र.सू.३.२.२</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-224" data-gra-type="locus">89प्रतिभातपरावरःअ.व्या.२.३.२०</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-225" data-gra-type="locus">90स्वरूपातिरिक्त-ज्ञाननित्यत्वाभिप्रायेणब्र.सू.भा.२.३.८</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-226" data-gra-type="locus">91ब्रह्मादिकान्मा.भा.ता.नि.१.४</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-227" data-gra-type="pathantara">92ब्रह्मशिवादिकाःऐ.भा. आर.२,अ.४(प्रघ.२,अ.३)</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-228" data-gra-type="locus">93इत्युक्तम्बृ.भा.६.३.१४(ज्योतिर्ब्राह्मणम्)</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-229" data-gra-type="locus">94इतिष.प्र.४.१</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-230" data-gra-type="pathantara">95हिरण्यगर्भःमहा.ना.अनु.१,सु.२,मं.१</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-231" data-gra-type="note">96तृतीया'सह्युक्तेऽप्रधाने' पा.सू.२.३.१९.(५६४) इत्यनेन</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-232" data-gra-type="pathantara">97उद्दिष्टःबृ.भा.अन्तिममङ्गलश्लोकेषु</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-241" data-gra-type="locus">98निर्वृतिवाचकःभा.उद्योग.५.६९.५, ऋ.भा.१.१६०</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-242" data-gra-type="locus">99बलम्ऐ.३.२.६(प्रघ.२,अ.८,मं.६)</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-243" data-gra-type="locus">100प्रचरन्तिआपस्तम्बश्रौतसूत्रं.२४.४.२३</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-244" data-gra-type="locus">101स्याद्गौतमधर्मसूत्रं.१.९.२+४</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-245" data-gra-type="locus">102मुक्तोपसृप्यव्यपदेशात्ब्र.सू.१.३.२</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-270" data-gra-type="locus">103समुद्दिष्टःप्रवृत्ते, बृ.भा.७.७.</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-271" data-gra-type="locus">104थम्छां.३.५</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-272" data-gra-type="locus">105महानाम्नीऐ.ब्र.४.४</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-273" data-gra-type="locus">106तपतिऐ.ब्रा. पञ्चिका.४.२०</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-274" data-gra-type="locus">107शुचिषद्ऋ.सं.४.४०.५</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-275" data-gra-type="locus">108तथावायुप्रोक्ते, ब्र.सू.भा.२.४.९</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-276" data-gra-type="note">109सद्माध्यन्दिन श्रुतिः, तत्त्वोद्योतः</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-277" data-gra-type="locus">110प्रत्यक्षाप्रत्यक्षपञ्चमहाभूतपरत्वाद्अ.व्या.२.३.४२</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-278" data-gra-type="locus">111गतिःमात्स्ये, भाग.ता.नि.२.५.३३</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-279" data-gra-type="locus">112तुअ.व्या.२.३.१४</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-280" data-gra-type="locus">113विजानन्तिसौपर्णश्रुतिः, ब्र.सू.भा.४.२.११</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-281" data-gra-type="locus">114व्याप्तम्अ.व्या. २.२.६५</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-282" data-gra-type="pathantara">115इति'रूपं रूपं प्रति ह्यस्य' इति भाष्ये ।</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-283" data-gra-type="pathantara">116बहुवचनप्रयोगःभाष्ये 'दुःखैः' इति ।</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-284" data-gra-type="note">117इत्यध्याहारःश्रुतौ</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-285" data-gra-type="pathantara">118हरेःसत्तत्वे,ऐ.भा.प्रघ.२,अ.३(अन्ते)</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-286" data-gra-type="locus">119ब्रह्मतै.उ.२.२</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-287" data-gra-type="locus">120मन्यतेन्या.वि.ब्र.सू.१.३.२२(अनुकृत्यधिकरणम्)</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-288" data-gra-type="locus">121चब्र.सू.भा.१.३.२२</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-289" data-gra-type="note">122तच्छोकराहित्याद्वाराहे,ई.भा.८</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-290" data-gra-type="locus">123चाभिधीयतेभाग.ता.नि.२.६.६</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-291" data-gra-type="locus">124पावकःभ.गी.१५.६</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-292" data-gra-type="locus">125भासयतेभ.गी.१५.१२</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-310" data-gra-type="locus">126वज्रमुच्यतेब्रह्मवैवर्ते, ब्र.सू.१.३.३९</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-311" data-gra-type="locus">127कम्पनाद्ब्र.सू.१.३.३९</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-312" data-gra-type="locus">128ऋषयोऽन्तःप्रकाशाःचतुर्वेदशिखायाम्, ब्र.सू.भा.४.३.१६</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-328" data-gra-type="locus">129ह्यर्थाः१.३.१०</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-329" data-gra-type="locus">130पृथग्बृ.भा.३.१.१ (प्रथममश्वब्राह्मणम्)</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-330" data-gra-type="locus">131केचिदञ्जसाआध्यत्मे, ब्र.सू.भा.३.३.५२</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-331" data-gra-type="locus">132किञ्चित्-कार्यमेवबृ.भा.४.१.१५(अजातशत्रुब्राह्मणम्)</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-332" data-gra-type="locus">133प्रवर्ततेअ.व्या.२.२.१५७</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-342" data-gra-type="locus">134वर्ततेप्रयोगे, भाग.ता.नि.११.२३.५१</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-343" data-gra-type="locus">135मनुष्याधिकारत्वाद्ब्र.सू.१.३.२५</li>
<li class="gra-qe-footnote-item" data-gra-id="fn-344" data-gra-type="locus">136पूर्वोक्तस्यावधारणेगारुडे, ब्र.सू.भा.२.४.२३</li>
</ol>
</div>

[[Category:Sanskrit Documents]]
[[Category:Katha]]

JSON:Katha/Vyakhya/VedeshatirthaVivarana

2026-09-27T17:49:33Z

Chandrashekars: Automated update via color-coded pipeline

{
"schema": 1,
"doc": {
"slug": "Katha/Vyakhya/VedeshatirthaVivarana",
"title": "श्रीवेदेशतीर्थविरचितविवरणम्",
"type": "teeka",
"docId": "VedeshatirthaVivarana",
"parentDoc": "Katha",
"parentDocId": "KKN",
"pageTitle": "Katha/Vyakhya/VedeshatirthaVivarana",
"related": [],
"nextId": 205,
"author": "श्रीवेदेशतीर्थाः",
"docType": "Teeka",
"category": "टीका",
"order": 3
},
"blocks": [
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-1",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "श्रीवेदेशतीर्थविरचितविवरणम्",
"lines": [
"श्रीवेदेशतीर्थविरचितविवरणम्"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-2",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S01_V01",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रणम्य वामनं देवं श्रियं मध्वं गुरूंस्तथा ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकाठकोपनिषद्भाष्यव्याख्यानं क्रियते मया ॥\u003C/span\u003E\nइह हि विषयविरक्तस्य शमदमादिमतो मुमुक्षोरधिकारिण आत्यन्तिकानिष्टनिवृत्तीष्टप्राप्तिहेतुभगवत्स्वरूपज्ञापनाय प्रवृत्ताऽपि काठकोपनिषद् अन्यथाव्याख्यानावरुद्धत्वेन न तज्ज्ञापनसमर्थेति मन्यमानो भगवान् आनन्दतीर्थमुनिस्तां यथावत् व्याचिख्यासुः प्रारिप्सितपरिसमाप्त्यादिप्रयोजनतया शिष्टाचारावगताम् एतदुपनिषत्प्रतिपाद्यदेवताप्रणतिं शिष्यशिक्षणार्थम् आदौ निबध्नाति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनम इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवते\u003C/span\u003E ऐश्वर्यादिषड्गुणसम्पन्नाय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्मै\u003C/span\u003E वेदादिप्रसिद्धाय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवामनाय नम\u003C/span\u003E इति परोक्षतो नमस्कृत्य, अपरोक्षतोऽपि नमस्करोति- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eते वामनाय नमो नम इति।\u003C/span\u003E अपरोक्षीकृते भगवद्रूपे भक्त्यतिशयद्योतनाय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनमो नम\u003C/span\u003E इति द्विरुक्तिः । नम्यत्वोपपादकविशिष्टत्वोपपादनाय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वतः परमाय\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । सर्वतः इन्द्रियादेरव्यक्तान्तात् सर्वतः । परमत्वं च न राजादिवन्मन्तव्यमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वेति\u003C/span\u003E ॥ सर्वतःपरमस्योपासनार्थं न दूरे गन्तव्यमिति वाऽऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वेति\u003C/span\u003E ॥ उपनिषत्प्रतिपाद्यभगवन्मूर्तिकथनम्–\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवामनायेति\u003C/span\u003E ॥ वक्ष्यते च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eईशानो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-7\"\u003Eभूतभव्यस्य\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना ऐश्वर्यादिरूपं भगवत्त्वम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-8\"\u003Eब्रह्मजज्ञम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्मज\u003C/span\u003Eइत्यनेन वेदादिप्रसिद्धत्वम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्यः परा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-9\"\u003Eह्यर्थाः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना सर्वतः परमत्वम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविद्धि त्वमेतं निहितं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-10\"\u003Eगुहायाम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना सर्वप्राणिहृदिस्थत्वम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमध्ये \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-11\"\u003Eवामनमासीनम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन वामनत्वं च ज्ञातव्यम् ।\nननु ऋषिदेवताच्छन्दोब्राह्मणपरिज्ञान एव विद्या फलति। अन्यथाऽनर्थोक्तेः। तथा हि श्रुतिः - \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयो ह वा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-12\"\u003Eअविदितार्षच्छन्दो-दैवतब्राह्मणेन\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादि। ततः तद् अत्र वक्तव्यम् इति चेत्, सत्यम्। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवामनाय\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन देवतोक्तैव। यमादेः स्पष्टं ऋषित्वावगमाद्, अक्षरपरिगणनया छन्दःपरिज्ञानसम्भवात् । विनियोजकवाक्यपर-ब्राह्मणपदोपलक्षितार्थज्ञानस्य व्याख्यानादेव सम्भवात् तदनुक्तिरिति ।\nअत्र वामनस्य विषयत्वोक्त्यैव यत् परैरुक्तम् - 'अस्या विद्यायाः परब्रह्म प्रत्यगात्मभूतं विषयः\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति तद् अपि परास्तम् । यथा चैतत् तथा वक्ष्यत्याचार्यः स्वयमेव । अत्र \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउशन् ह वै वाजश्रवसः\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्याख्यायिका विद्याप्रशंसया श्रोतॄणां श्रद्धाऽतिशयजननार्थम् । स्मर्यते हि श्रद्धादीनां तत्त्वज्ञानहेतुत्वम्- \u003C/span\u003Eश्रद्धावान् लभते \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-13\"\u003Eज्ञानम्\u003C/span\u003E' इति ॥\nननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गे लोके न भयं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-14\"\u003Eकिञ्चनास्ति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना स्वर्गलोकं प्रशस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस त्वमग्निं स्वर्ग्यमध्येषि \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-15\"\u003Eमृत्यो\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्राग्नेः स्वर्गसाधनत्वमुच्यते तदयुक्तम्। अग्निमात्रस्य स्वर्गसाधनत्वेऽकृताग्निचयनस्यापि स्वर्गप्राप्त्यापत्तेः। न च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयोऽग्निं नाचिकेतं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-16\"\u003Eचिनुते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति यजुर्वेदोक्तिबलाद् अत्राप्यग्निचयनस्यैव स्वर्ग्यत्वं विवक्षितमिति वाच्यम् । अग्निचयनस्यापि स्वर्गमात्रं प्रति हेतुत्वसम्भवेऽपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गलोका अमृतत्वं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-17\"\u003Eभजन्ते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तस्य स्वर्गप्राप्त्यनन्तरं मोक्षं प्रति हेतुत्वस्यानुपपत्तेः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतमेवं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-18\"\u003Eविद्वान्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिश्रुतिविरोधाद्, इत्यतः प्रमाणेन तद् व्याचष्टे – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्नाविति\u003C/span\u003E ॥ अत एव नाग्निचयनमात्रेण पूर्यत इति भावेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एवं विद्वांश्चिनुते \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-19\"\u003Eनाचिकेतम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युत्तरत्र, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eय उ चैनमेवं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-20\"\u003Eवेद\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति शाखान्तरेऽप्युक्तमिति भावः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रिशश्चयीत\u003C/span\u003E इति सम्बन्धः। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-21\"\u003Eत्रिनाचिकेतः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिप्रयोगात् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रिशः\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । तत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभयातिगः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गे लोके न भयं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-22\"\u003Eकिञ्चनास्ति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्य तात्पर्यमुक्तम्।\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन तत्र \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-23\"\u003Eत्वम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति स्वर्गलोके मृत्योरभाव उक्तः, स न युक्तः? पुनरावृत्तिसद्भावेन सर्वथा मरणाभावायोगाद् इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउष्य मन्वन्तरं कालमिति\u003C/span\u003E ॥ तथा च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमन्वन्तरकालपर्यन्तं न तत्र त्वम्\u003C/span\u003E इति व्याख्येयमिति भावः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गलोका अमृतत्वं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-24\"\u003Eभजन्ते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअमृतत्वमिति\u003C/span\u003E॥ मोक्षमित्यर्थः । ब्रह्मणा सहैव मोक्षप्राप्तेः स्वर्गप्राप्त्यनन्तरमेव तदभावात् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eक्रमाद्\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । एतेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वर्गलोका अमृतत्वम्= अमरणतां= देवत्वं भजन्ते\u003C/span\u003E इत्येतद् अपव्याख्यानम् इत्युक्तं भवति। प्राप्तस्वर्गलोकानां सर्वथा मरणाभावस्य बाधात् । मन्वन्तरादिकालमात्रवासित्वं चेन्न \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्र त्वम्\u003C/span\u003E इत्यनेनैव गतार्थत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअमरणतां= देवत्वं भजन्ते\u003C/span\u003E इत्यर्थ इति चेद्, न। तस्य योग्यतामात्रसाध्यत्वेन कर्ममात्रस्य तदभावात् । मोक्षोऽपि योग्यमात्रसाध्य एवेति चेत्; सत्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्नौ विष्णुं सदा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-25\"\u003Eध्यायन्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति समाख्याबलान्मोक्षयोग्यपरत्वस्य कल्पनात्। न च तथा त्वत्पक्षे किञ्चिज्ज्ञापकमस्ति, इति ॥\nननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउशन् ह वै वाजश्रवसः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादि प्रथमत एवाव्याख्याय, मध्यमवाक्यं किमर्थम् आदौ व्याख्यायते ? न च स्पष्टत्वात् तद् उपेक्ष्येदं वाक्यं व्याकृतम् इति वाच्यम् । उत्तरत्राऽदितोऽपि व्याख्यानात् । उच्यते- शङ्करेण हि स्वभाष्ये \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअथ काठकोपनिषद्वल्लीनां सुखार्थप्रतिबोधनार्थम् अल्पग्रन्थावृत्तिरारभ्यते\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञाय, उपनिषच्छब्दार्थविचारः कृतः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउपनिषद्\u003C/span\u003E इति उप-निपूर्वस्य सदेर्विशरण-गत्यवसादनार्थकस्य क्विप्प्रत्ययान्तस्य रूपम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउपनिषद्\u003C/span\u003E इति व्याचिख्यासितग्रन्थप्रतिपादितवेद्यवस्तुविषया विद्या उच्यते । कस्मात्? ये मुमुक्षवोऽपि दृष्टानुश्राविकविषयवितृष्णाः सन्त उपनिषच्छब्देन वाच्यां वक्ष्यमाणलक्षणां विद्यामुपगम्य तन्निष्ठतया निश्चयेन शीलयन्ति तेषाम् अविद्यादेः संसारबीजस्य विशरणाद्= विनाशाद् ब्रह्मविद्या \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउपनिषद्\u003C/span\u003E इत्युच्यते । तथा च वक्ष्यते- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिचाय्य तं मृत्युमुखात् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-26\"\u003Eप्रमुच्यते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति। 'पूर्वोक्तविशेषणान् मुमुक्षून् एतद् ब्रह्म गमयति\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति गमयितृत्वेन योगेन वा ब्रह्मविद्या \u003C/span\u003Eउपनिषद्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइत्युच्यते । तथा च वक्ष्यति– \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्मप्राप्तो विरजोऽभूद् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-27\"\u003Eविमृत्युः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति । लोकादिर्ब्रह्मजो योऽग्निस्तद्विषयाया विद्याया द्वितीयेन वरेण प्रार्थ्यमानायाः स्वर्गलोकफलप्राप्तिहेतुत्वेन गर्भवासजन्मजराद्युपद्रवसम्बन्धस्य लोकान्तरे पौनःपुन्येन प्रवृत्तस्यावसादयितृत्वेन शैथिल्यापादनेन योगेन साऽपि विद्योपनिषद् इत्युच्यते । तथा च वक्ष्यति– \u003C/span\u003Eस्वर्गलोका अमृतत्वं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-28\"\u003Eभजन्ते\u003C/span\u003E' इत्यादीनि ॥\nतदेतद् दूषयितुं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्ते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यतात्पर्यम् आदावेवोक्तम् । तथा हि- यद् उक्तं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोकादिर्ब्रह्मजो योऽग्निः\u003C/span\u003E इत्यादि तद् अयुक्तम् । स्मृतिसमाख्यया द्वितीयवरेण प्रार्थ्यमानाया अपि विद्याया अग्निस्थविष्णुविषयतया तस्या अपि मोक्षहेतुत्वेन स्वर्गमात्रहेतुत्वाभावात्। किञ्च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउपनिषद् इति ग्रन्थप्रतिपादितवेद्यवस्तुविषया विद्या उच्यते\u003C/span\u003E इत्यसत्। विद्यायाम् उपनिषच्छब्दप्रयोगादर्शनात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वासु शाखास्वारणमावर्तयेद् आरणमावर्तयेद्, उपनिषदमावर्तयेद्, \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-29\"\u003Eउपनिषदमावर्तयेद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिश्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउपनिषदमधीमहे अध्यापयामः\u003C/span\u003E इति लौकिकव्यवहारे उपनिषच्छब्दस्य ग्रन्थ एव प्रयोगाच्च । न च संसारहेत्वविद्यादि-विशरणादेर्धात्वर्थस्य ग्रन्थमात्रेऽसम्भवाद्, विद्यायां च सम्भवाद् विद्यायामेवोपनिषच्छब्दो मुख्यः; ग्रन्थस्य तु तादर्थ्येन तच्छब्द इति वाच्यम्। ग्रन्थस्यापि ज्ञानद्वाराऽविद्यानिवृत्त्यादिहेतुत्वसद्भावात् । न हि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयत्र प्रयोगो वर्तते तत्र शब्दोऽमुख्यः, यत्र तु स नास्ति तत्र मुख्यः\u003C/span\u003E इति दृष्टचरम् इति ।\nएवं परकीयादिभाष्यनिरासाय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्ते\u003C/span\u003E इति वाक्यमादौ व्याख्याय, इदानीम् अप्रतिपत्ति-विप्रतिपत्तिनिरासायाऽदित एव व्याचक्षाणस्तावद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउशन् ह वै\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति प्रथमवाक्यं प्रमाणेनैव व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइच्छन्निति\u003C/span\u003E ॥ उशन् इत्यस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइच्छन्निति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवश=इच्छायाम्\u003C/span\u003E इति धातोः, वकारस्योकारः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउश= इच्छायाम्\u003C/span\u003E इत्येव वा धातुः। उक्तं च– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउश इच्छा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-30\"\u003Eप्रकीर्तिता\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवश= कान्तौ\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-31\"\u003Eकान्तिरिच्छा\u003C/span\u003E इति वा । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वर्गलोकमिच्छन्\u003C/span\u003E इत्यन्वयः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वर्गलोकम्\u003C/span\u003E इति श्रुतौ शेषोक्तिः ।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवाजश्रवोनप्ता\u003C/span\u003E इत्यनेन '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E \u003C/span\u003Eवाजश्रवा\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति कश्चिदृषिः, तस्यापत्यं वाजश्रवसः\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति व्याख्यानमसद् इत्युक्तं भवति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्ववेदसम्\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वस्वदक्षिणामिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउद्दालको\u003C/span\u003E नामतः । कथं तर्हि \u003C/span\u003Eऔद्दालकिः\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्युत्तरत्र प्रयोगः ? \u003C/span\u003Eउद्दालक एवौद्दालकिः\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति व्याख्यानात् । यद्वा- एतत्पितुरपि उद्दालक इति नाम । अतो नानुपपत्तिः। \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्ववेदसं ददौ\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्येतदनन्तरम् अध्याहार्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eददाविति\u003C/span\u003E॥ \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिरिन्द्रियाः\u003C/span\u003E' इति वक्ष्यमाणविशेषणोपलक्षणम् । अन्यथा दक्षिणासु नीयमानासु कुमारस्य श्रद्धाप्रवेशे कारणाभावप्रसङ्गः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपीतोदका\u003C/span\u003E इत्याद्यनुवादासम्भवश्चेति भावः ॥\nननु सर्वस्वदक्षिणादानावसरे देयकोटौ प्रवेशाभावात् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतात कस्मै मां दास्यसि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वचने किं निमित्तम्? इत्यतस्तदभिप्रायमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमामिति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eते\u003C/span\u003E त्वया \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eईदृशा\u003C/span\u003E ईदृश्यो गावो न दातव्याः । न चैवं गोदानप्रतिज्ञाभङ्गः। मां दत्त्वाऽपि तस्याः पूरणीयत्वादित्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस होवाच पितरम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउवाचेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं होवाच मृत्यवे त्वा ददानि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यस्य यथाश्रुतमात्रार्थप्रतीतिनिरासायाभिप्रेतमर्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्वं म्रियस्व । मृत्वा मृत्योर्गृहान् गच्छ । तदपि प्रवसन्तं मृत्युं प्रति गन्ताऽसि । तस्य गृहे तिस्रो रात्रीरनश्नन्नेव वसताद्\u003C/span\u003E इत्यादि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशशाप\u003C/span\u003E इत्यर्थः ।\nतथा चोक्तं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयजुर्वेदकाठके\u003C/span\u003E – 'स होवाच । तात कस्मै मां दास्यसीति। द्वितीयं तृतीयम् । तं ह परीत उवाच मृत्यवे त्वा ददानीति । परेहि मृत्योर्गृहान् मृत्यवे त्वाऽदामिति । तं वै प्रवसन्तं गन्ताऽसीति होवाच।\nतस्य स्म तिस्रो रात्रीरनश्नन् गृहे प्रवसतात् । स यदि त्वा पृच्छेत् कुमार कति रात्रीरवात्सीरिति तिस्र इति प्रतिब्रूतात् । किं प्रथमां रात्रिमाश्ना इति प्रजां त इति । किं द्वितीयामिति पशूंस्त इति । किं तृतीयामिति साधुकृत्यां त \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-32\"\u003Eइति\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति । एवं चात्र श्रुतौ \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्यवे त्वा ददानि\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति उपलक्षणम् । अत एव शाखान्तरोक्तस्यापि संग्रहाभिप्रायेणैव \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतं शशाप\u003C/span\u003E' इति सामान्येनोक्तम् ॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रणम्य वामनं देवं श्रियं मध्वं गुरूंस्तथा ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकाठकोपनिषद्भाष्यव्याख्यानं क्रियते मया ॥\u003C/span\u003E",
"इह हि विषयविरक्तस्य शमदमादिमतो मुमुक्षोरधिकारिण आत्यन्तिकानिष्टनिवृत्तीष्टप्राप्तिहेतुभगवत्स्वरूपज्ञापनाय प्रवृत्ताऽपि काठकोपनिषद् अन्यथाव्याख्यानावरुद्धत्वेन न तज्ज्ञापनसमर्थेति मन्यमानो भगवान् आनन्दतीर्थमुनिस्तां यथावत् व्याचिख्यासुः प्रारिप्सितपरिसमाप्त्यादिप्रयोजनतया शिष्टाचारावगताम् एतदुपनिषत्प्रतिपाद्यदेवताप्रणतिं शिष्यशिक्षणार्थम् आदौ निबध्नाति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनम इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवते\u003C/span\u003E ऐश्वर्यादिषड्गुणसम्पन्नाय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्मै\u003C/span\u003E वेदादिप्रसिद्धाय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवामनाय नम\u003C/span\u003E इति परोक्षतो नमस्कृत्य, अपरोक्षतोऽपि नमस्करोति- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eते वामनाय नमो नम इति।\u003C/span\u003E अपरोक्षीकृते भगवद्रूपे भक्त्यतिशयद्योतनाय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनमो नम\u003C/span\u003E इति द्विरुक्तिः । नम्यत्वोपपादकविशिष्टत्वोपपादनाय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वतः परमाय\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । सर्वतः इन्द्रियादेरव्यक्तान्तात् सर्वतः । परमत्वं च न राजादिवन्मन्तव्यमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वेति\u003C/span\u003E ॥ सर्वतःपरमस्योपासनार्थं न दूरे गन्तव्यमिति वाऽऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वेति\u003C/span\u003E ॥ उपनिषत्प्रतिपाद्यभगवन्मूर्तिकथनम्–\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवामनायेति\u003C/span\u003E ॥ वक्ष्यते च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eईशानो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-7\"\u003Eभूतभव्यस्य\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना ऐश्वर्यादिरूपं भगवत्त्वम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-8\"\u003Eब्रह्मजज्ञम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्मज\u003C/span\u003Eइत्यनेन वेदादिप्रसिद्धत्वम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्यः परा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-9\"\u003Eह्यर्थाः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना सर्वतः परमत्वम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविद्धि त्वमेतं निहितं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-10\"\u003Eगुहायाम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना सर्वप्राणिहृदिस्थत्वम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमध्ये \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-11\"\u003Eवामनमासीनम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन वामनत्वं च ज्ञातव्यम् ।",
"ननु ऋषिदेवताच्छन्दोब्राह्मणपरिज्ञान एव विद्या फलति। अन्यथाऽनर्थोक्तेः। तथा हि श्रुतिः - \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयो ह वा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-12\"\u003Eअविदितार्षच्छन्दो-दैवतब्राह्मणेन\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादि। ततः तद् अत्र वक्तव्यम् इति चेत्, सत्यम्। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवामनाय\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन देवतोक्तैव। यमादेः स्पष्टं ऋषित्वावगमाद्, अक्षरपरिगणनया छन्दःपरिज्ञानसम्भवात् । विनियोजकवाक्यपर-ब्राह्मणपदोपलक्षितार्थज्ञानस्य व्याख्यानादेव सम्भवात् तदनुक्तिरिति ।",
"अत्र वामनस्य विषयत्वोक्त्यैव यत् परैरुक्तम् - 'अस्या विद्यायाः परब्रह्म प्रत्यगात्मभूतं विषयः\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति तद् अपि परास्तम् । यथा चैतत् तथा वक्ष्यत्याचार्यः स्वयमेव । अत्र \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउशन् ह वै वाजश्रवसः\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्याख्यायिका विद्याप्रशंसया श्रोतॄणां श्रद्धाऽतिशयजननार्थम् । स्मर्यते हि श्रद्धादीनां तत्त्वज्ञानहेतुत्वम्- \u003C/span\u003Eश्रद्धावान् लभते \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-13\"\u003Eज्ञानम्\u003C/span\u003E' इति ॥",
"ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गे लोके न भयं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-14\"\u003Eकिञ्चनास्ति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना स्वर्गलोकं प्रशस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस त्वमग्निं स्वर्ग्यमध्येषि \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-15\"\u003Eमृत्यो\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्राग्नेः स्वर्गसाधनत्वमुच्यते तदयुक्तम्। अग्निमात्रस्य स्वर्गसाधनत्वेऽकृताग्निचयनस्यापि स्वर्गप्राप्त्यापत्तेः। न च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयोऽग्निं नाचिकेतं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-16\"\u003Eचिनुते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति यजुर्वेदोक्तिबलाद् अत्राप्यग्निचयनस्यैव स्वर्ग्यत्वं विवक्षितमिति वाच्यम् । अग्निचयनस्यापि स्वर्गमात्रं प्रति हेतुत्वसम्भवेऽपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गलोका अमृतत्वं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-17\"\u003Eभजन्ते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तस्य स्वर्गप्राप्त्यनन्तरं मोक्षं प्रति हेतुत्वस्यानुपपत्तेः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतमेवं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-18\"\u003Eविद्वान्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिश्रुतिविरोधाद्, इत्यतः प्रमाणेन तद् व्याचष्टे – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्नाविति\u003C/span\u003E ॥ अत एव नाग्निचयनमात्रेण पूर्यत इति भावेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एवं विद्वांश्चिनुते \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-19\"\u003Eनाचिकेतम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युत्तरत्र, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eय उ चैनमेवं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-20\"\u003Eवेद\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति शाखान्तरेऽप्युक्तमिति भावः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रिशश्चयीत\u003C/span\u003E इति सम्बन्धः। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-21\"\u003Eत्रिनाचिकेतः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिप्रयोगात् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रिशः\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । तत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभयातिगः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गे लोके न भयं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-22\"\u003Eकिञ्चनास्ति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्य तात्पर्यमुक्तम्।",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन तत्र \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-23\"\u003Eत्वम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति स्वर्गलोके मृत्योरभाव उक्तः, स न युक्तः? पुनरावृत्तिसद्भावेन सर्वथा मरणाभावायोगाद् इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउष्य मन्वन्तरं कालमिति\u003C/span\u003E ॥ तथा च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमन्वन्तरकालपर्यन्तं न तत्र त्वम्\u003C/span\u003E इति व्याख्येयमिति भावः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गलोका अमृतत्वं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-24\"\u003Eभजन्ते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअमृतत्वमिति\u003C/span\u003E॥ मोक्षमित्यर्थः । ब्रह्मणा सहैव मोक्षप्राप्तेः स्वर्गप्राप्त्यनन्तरमेव तदभावात् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eक्रमाद्\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । एतेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वर्गलोका अमृतत्वम्= अमरणतां= देवत्वं भजन्ते\u003C/span\u003E इत्येतद् अपव्याख्यानम् इत्युक्तं भवति। प्राप्तस्वर्गलोकानां सर्वथा मरणाभावस्य बाधात् । मन्वन्तरादिकालमात्रवासित्वं चेन्न \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्र त्वम्\u003C/span\u003E इत्यनेनैव गतार्थत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअमरणतां= देवत्वं भजन्ते\u003C/span\u003E इत्यर्थ इति चेद्, न। तस्य योग्यतामात्रसाध्यत्वेन कर्ममात्रस्य तदभावात् । मोक्षोऽपि योग्यमात्रसाध्य एवेति चेत्; सत्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्नौ विष्णुं सदा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-25\"\u003Eध्यायन्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति समाख्याबलान्मोक्षयोग्यपरत्वस्य कल्पनात्। न च तथा त्वत्पक्षे किञ्चिज्ज्ञापकमस्ति, इति ॥",
"ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउशन् ह वै वाजश्रवसः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादि प्रथमत एवाव्याख्याय, मध्यमवाक्यं किमर्थम् आदौ व्याख्यायते ? न च स्पष्टत्वात् तद् उपेक्ष्येदं वाक्यं व्याकृतम् इति वाच्यम् । उत्तरत्राऽदितोऽपि व्याख्यानात् । उच्यते- शङ्करेण हि स्वभाष्ये \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअथ काठकोपनिषद्वल्लीनां सुखार्थप्रतिबोधनार्थम् अल्पग्रन्थावृत्तिरारभ्यते\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञाय, उपनिषच्छब्दार्थविचारः कृतः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउपनिषद्\u003C/span\u003E इति उप-निपूर्वस्य सदेर्विशरण-गत्यवसादनार्थकस्य क्विप्प्रत्ययान्तस्य रूपम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउपनिषद्\u003C/span\u003E इति व्याचिख्यासितग्रन्थप्रतिपादितवेद्यवस्तुविषया विद्या उच्यते । कस्मात्? ये मुमुक्षवोऽपि दृष्टानुश्राविकविषयवितृष्णाः सन्त उपनिषच्छब्देन वाच्यां वक्ष्यमाणलक्षणां विद्यामुपगम्य तन्निष्ठतया निश्चयेन शीलयन्ति तेषाम् अविद्यादेः संसारबीजस्य विशरणाद्= विनाशाद् ब्रह्मविद्या \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउपनिषद्\u003C/span\u003E इत्युच्यते । तथा च वक्ष्यते- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिचाय्य तं मृत्युमुखात् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-26\"\u003Eप्रमुच्यते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति। 'पूर्वोक्तविशेषणान् मुमुक्षून् एतद् ब्रह्म गमयति\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति गमयितृत्वेन योगेन वा ब्रह्मविद्या \u003C/span\u003Eउपनिषद्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइत्युच्यते । तथा च वक्ष्यति– \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्मप्राप्तो विरजोऽभूद् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-27\"\u003Eविमृत्युः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति । लोकादिर्ब्रह्मजो योऽग्निस्तद्विषयाया विद्याया द्वितीयेन वरेण प्रार्थ्यमानायाः स्वर्गलोकफलप्राप्तिहेतुत्वेन गर्भवासजन्मजराद्युपद्रवसम्बन्धस्य लोकान्तरे पौनःपुन्येन प्रवृत्तस्यावसादयितृत्वेन शैथिल्यापादनेन योगेन साऽपि विद्योपनिषद् इत्युच्यते । तथा च वक्ष्यति– \u003C/span\u003Eस्वर्गलोका अमृतत्वं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-28\"\u003Eभजन्ते\u003C/span\u003E' इत्यादीनि ॥",
"तदेतद् दूषयितुं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्ते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यतात्पर्यम् आदावेवोक्तम् । तथा हि- यद् उक्तं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोकादिर्ब्रह्मजो योऽग्निः\u003C/span\u003E इत्यादि तद् अयुक्तम् । स्मृतिसमाख्यया द्वितीयवरेण प्रार्थ्यमानाया अपि विद्याया अग्निस्थविष्णुविषयतया तस्या अपि मोक्षहेतुत्वेन स्वर्गमात्रहेतुत्वाभावात्। किञ्च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउपनिषद् इति ग्रन्थप्रतिपादितवेद्यवस्तुविषया विद्या उच्यते\u003C/span\u003E इत्यसत्। विद्यायाम् उपनिषच्छब्दप्रयोगादर्शनात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वासु शाखास्वारणमावर्तयेद् आरणमावर्तयेद्, उपनिषदमावर्तयेद्, \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-29\"\u003Eउपनिषदमावर्तयेद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिश्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउपनिषदमधीमहे अध्यापयामः\u003C/span\u003E इति लौकिकव्यवहारे उपनिषच्छब्दस्य ग्रन्थ एव प्रयोगाच्च । न च संसारहेत्वविद्यादि-विशरणादेर्धात्वर्थस्य ग्रन्थमात्रेऽसम्भवाद्, विद्यायां च सम्भवाद् विद्यायामेवोपनिषच्छब्दो मुख्यः; ग्रन्थस्य तु तादर्थ्येन तच्छब्द इति वाच्यम्। ग्रन्थस्यापि ज्ञानद्वाराऽविद्यानिवृत्त्यादिहेतुत्वसद्भावात् । न हि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयत्र प्रयोगो वर्तते तत्र शब्दोऽमुख्यः, यत्र तु स नास्ति तत्र मुख्यः\u003C/span\u003E इति दृष्टचरम् इति ।",
"एवं परकीयादिभाष्यनिरासाय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्ते\u003C/span\u003E इति वाक्यमादौ व्याख्याय, इदानीम् अप्रतिपत्ति-विप्रतिपत्तिनिरासायाऽदित एव व्याचक्षाणस्तावद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउशन् ह वै\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति प्रथमवाक्यं प्रमाणेनैव व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइच्छन्निति\u003C/span\u003E ॥ उशन् इत्यस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइच्छन्निति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवश=इच्छायाम्\u003C/span\u003E इति धातोः, वकारस्योकारः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउश= इच्छायाम्\u003C/span\u003E इत्येव वा धातुः। उक्तं च– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउश इच्छा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-30\"\u003Eप्रकीर्तिता\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवश= कान्तौ\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-31\"\u003Eकान्तिरिच्छा\u003C/span\u003E इति वा । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वर्गलोकमिच्छन्\u003C/span\u003E इत्यन्वयः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वर्गलोकम्\u003C/span\u003E इति श्रुतौ शेषोक्तिः ।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवाजश्रवोनप्ता\u003C/span\u003E इत्यनेन '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E \u003C/span\u003Eवाजश्रवा\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति कश्चिदृषिः, तस्यापत्यं वाजश्रवसः\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति व्याख्यानमसद् इत्युक्तं भवति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्ववेदसम्\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वस्वदक्षिणामिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउद्दालको\u003C/span\u003E नामतः । कथं तर्हि \u003C/span\u003Eऔद्दालकिः\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्युत्तरत्र प्रयोगः ? \u003C/span\u003Eउद्दालक एवौद्दालकिः\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति व्याख्यानात् । यद्वा- एतत्पितुरपि उद्दालक इति नाम । अतो नानुपपत्तिः। \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्ववेदसं ददौ\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्येतदनन्तरम् अध्याहार्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eददाविति\u003C/span\u003E॥ \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिरिन्द्रियाः\u003C/span\u003E' इति वक्ष्यमाणविशेषणोपलक्षणम् । अन्यथा दक्षिणासु नीयमानासु कुमारस्य श्रद्धाप्रवेशे कारणाभावप्रसङ्गः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपीतोदका\u003C/span\u003E इत्याद्यनुवादासम्भवश्चेति भावः ॥",
"ननु सर्वस्वदक्षिणादानावसरे देयकोटौ प्रवेशाभावात् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतात कस्मै मां दास्यसि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वचने किं निमित्तम्? इत्यतस्तदभिप्रायमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमामिति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eते\u003C/span\u003E त्वया \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eईदृशा\u003C/span\u003E ईदृश्यो गावो न दातव्याः । न चैवं गोदानप्रतिज्ञाभङ्गः। मां दत्त्वाऽपि तस्याः पूरणीयत्वादित्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस होवाच पितरम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउवाचेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं होवाच मृत्यवे त्वा ददानि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यस्य यथाश्रुतमात्रार्थप्रतीतिनिरासायाभिप्रेतमर्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्वं म्रियस्व । मृत्वा मृत्योर्गृहान् गच्छ । तदपि प्रवसन्तं मृत्युं प्रति गन्ताऽसि । तस्य गृहे तिस्रो रात्रीरनश्नन्नेव वसताद्\u003C/span\u003E इत्यादि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशशाप\u003C/span\u003E इत्यर्थः ।",
"तथा चोक्तं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयजुर्वेदकाठके\u003C/span\u003E – 'स होवाच । तात कस्मै मां दास्यसीति। द्वितीयं तृतीयम् । तं ह परीत उवाच मृत्यवे त्वा ददानीति । परेहि मृत्योर्गृहान् मृत्यवे त्वाऽदामिति । तं वै प्रवसन्तं गन्ताऽसीति होवाच।",
"तस्य स्म तिस्रो रात्रीरनश्नन् गृहे प्रवसतात् । स यदि त्वा पृच्छेत् कुमार कति रात्रीरवात्सीरिति तिस्र इति प्रतिब्रूतात् । किं प्रथमां रात्रिमाश्ना इति प्रजां त इति । किं द्वितीयामिति पशूंस्त इति । किं तृतीयामिति साधुकृत्यां त \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-32\"\u003Eइति\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति । एवं चात्र श्रुतौ \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्यवे त्वा ददानि\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति उपलक्षणम् । अत एव शाखान्तरोक्तस्यापि संग्रहाभिप्रायेणैव \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतं शशाप\u003C/span\u003E' इति सामान्येनोक्तम् ॥"
],
"lineAlign": [
null,
null,
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S01_V01",
"KKN_C01_S01_V02",
"KKN_C01_S01_V03"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-7",
"kind": "pathantara",
"quote": "भूतभव्यस्य",
"text": "अ.२,व.१,श्लो.१३"
},
{
"id": "fn-8",
"kind": "pathantara",
"quote": "ब्रह्मजज्ञम्",
"text": "अ.१,व.१,श्लो.१६"
},
{
"id": "fn-9",
"kind": "pathantara",
"quote": "ह्यर्थाः",
"text": "अ.१,व.३,श्लो.१०"
},
{
"id": "fn-10",
"kind": "pathantara",
"quote": "गुहायाम्",
"text": "अ.१,व.१,श्लो.१३"
},
{
"id": "fn-11",
"kind": "pathantara",
"quote": "वामनमासीनम्",
"text": "अ.२,व.२,श्लो.०३"
},
{
"id": "fn-12",
"kind": "note",
"quote": "अविदितार्षच्छन्दो-दैवतब्राह्मणेन",
"text": "??????????????"
},
{
"id": "fn-13",
"kind": "locus",
"quote": "ज्ञानम्",
"text": "भ.गी.४-३९"
},
{
"id": "fn-14",
"kind": "pathantara",
"quote": "किञ्चनास्ति",
"text": "अ.१,व.१,श्लो.११"
},
{
"id": "fn-15",
"kind": "pathantara",
"quote": "मृत्यो",
"text": "अ.१,व.१,श्लो.१२"
},
{
"id": "fn-16",
"kind": "note",
"quote": "चिनुते",
"text": "तैत्तिरीय.ब्रा.का.३.प्रघ.७.श्लो.२"
},
{
"id": "fn-17",
"kind": "pathantara",
"quote": "भजन्ते",
"text": "अ.१,व.१,श्लो.१२"
},
{
"id": "fn-18",
"kind": "locus",
"quote": "विद्वान्",
"text": "तै.आ.३.१२.७"
},
{
"id": "fn-19",
"kind": "pathantara",
"quote": "नाचिकेतम्",
"text": "अ.१,व.१,श्लो.१७"
},
{
"id": "fn-20",
"kind": "locus",
"quote": "वेद",
"text": "तै.ब्रा.३.११.८"
},
{
"id": "fn-21",
"kind": "pathantara",
"quote": "त्रिनाचिकेतः",
"text": "अ.१,व.१,श्लो.१७"
},
{
"id": "fn-22",
"kind": "pathantara",
"quote": "किञ्चनास्ति",
"text": "अ.१,व.१,श्लो.११"
},
{
"id": "fn-23",
"kind": "pathantara",
"quote": "त्वम्",
"text": "अ.१,व.१,श्लो.११"
},
{
"id": "fn-24",
"kind": "pathantara",
"quote": "भजन्ते",
"text": "अ.१,व.१,श्लो.१२"
},
{
"id": "fn-25",
"kind": "note",
"quote": "ध्यायन्",
"text": "ब्रह्मसारे,का.भा.आरम्भे"
},
{
"id": "fn-26",
"kind": "pathantara",
"quote": "प्रमुच्यते",
"text": "अ.१,व.३.श्लो.१५"
},
{
"id": "fn-27",
"kind": "pathantara",
"quote": "विमृत्युः",
"text": "अ.२,व.३.श्लो.१८"
},
{
"id": "fn-28",
"kind": "pathantara",
"quote": "भजन्ते",
"text": "अ.१,व.१.श्लो.१२"
},
{
"id": "fn-29",
"kind": "locus",
"quote": "उपनिषदमावर्तयेद्",
"text": "छाम्.भा.३.५.४"
},
{
"id": "fn-30",
"kind": "locus",
"quote": "प्रकीर्तिता",
"text": "छां.भा.३.१५.१"
},
{
"id": "fn-31",
"kind": "pathantara",
"quote": "कान्तिरिच्छा",
"text": "सि.कौ"
},
{
"id": "fn-32",
"kind": "locus",
"quote": "इति",
"text": "तै.ब्र.३.११.८"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-3",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "खण्डार्थः",
"lines": [
"खण्डार्थः"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-4",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S01_V01",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "ततश्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउशन् ह वा\u003C/span\u003E इत्यादेरेवमक्षरयोजना – \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउशन्\u003C/span\u003E स्वर्गलोकमिच्छन् वाजश्रवसो नप्ता \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवाजश्रवोनप्ता सर्ववेदसं\u003C/span\u003E सर्वस्वदक्षिणां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eददौ\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eह वा\u003C/span\u003E इति निपातौ वृत्तार्थस्मरणार्थौ । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिरिन्द्रिया गाश्च\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eददौ\u003C/span\u003E इति शेषः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतस्य\u003C/span\u003E ऋषेर्\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनचिकेता नाम पुत्र आस ह\u003C/span\u003E किल । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं सन्तं कुमारं\u003C/span\u003E तासु गोषु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदक्षिणासु नीयमानासु\u003C/span\u003E दक्षिणात्वेन दीयमानासु सतीषु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रद्धा\u003C/span\u003E पितुर्हितकामप्रयुक्तास्तिक्यबुद्धिः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआविवेश\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eह\u003C/span\u003E इत्याश्चर्ये । कुमारस्यापि श्रद्धा जातेति ॥ १ ॥\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस\u003C/span\u003E आविष्टश्रद्धो नचिकेता एवम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअमन्यत\u003C/span\u003E, कथम्? \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपीतमेव, न तु पातव्यम् उदकं याभिस्ताः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपीतोदकाः\u003C/span\u003E, जग्धं= भक्षितमेव, न तु भक्षणीयं तृणं यासां ता \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजग्धतृणाः\u003C/span\u003E, दुह्यत इति दोहः= क्षीरं, दुग्धमेव दोहः, न तु दोह्यमस्ति यासां तास्तथोक्ताः, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिरिन्द्रियाः\u003C/span\u003E चक्षुःपादादीन्द्रियशून्याः, अप्रजननसमर्था वा या गावः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eता ददत्\u003C/span\u003E प्रयच्छन् यः पुरुषः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस\u003C/span\u003E ये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eते\u003C/span\u003E प्रसिद्धा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्दा नाम लोकास्तान् गच्छति\u003C/span\u003E इति। अत्र प्रामादिकैकगोदानव्यावृत्त्यर्थं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपीतोदका\u003C/span\u003E इत्यादि बहुवचनम् । नन्वन्यत्र अनन्दशब्दस्तमःपरतया व्याख्यातः । यथोक्तम्– \u003C/span\u003Eनित्यदुःखस्वरूपत्वाद् अनन्दं तत् तमो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-33\"\u003Eमतम्\u003C/span\u003E' इति । तत् कथम् एतादृग्गोदानमात्रेण तमःप्राप्तिः? इति । सत्यम्, अत्रापि गोदानकर्तुस्तमोयोग्यत्वेऽनन्दशब्दस्य तमःपरत्वम्, अन्यथा तादृगनित्यनरकपरत्वम् इत्यङ्गीकाराद् इति ॥ २ ॥\nएतादृशगोदानकर्तुरेवमनर्थः । अयं च तादृशीरेव गाः प्रयच्छति। अतोऽस्यानर्थो भविष्यति । पुत्रेण च सता मया स परिहर्तव्य इति मन्यमानः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस\u003C/span\u003E कुमारो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमां दत्त्वाऽपि ते न गावो दातव्या ईदृश्य\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति भावेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपितरमुवाच\u003C/span\u003E । किमिति ? हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतात मां कस्मै दास्यसीति\u003C/span\u003E । एवमुक्ते \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबालकत्वाद् यत्किञ्चिद् वदति\u003C/span\u003Eइति मन्यमानेन पित्रोपेक्ष्यमाणः स \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eद्वितीयं तृतीयं\u003C/span\u003E द्विवारं त्रिवारमप्येवमेवोवाच ।\nनायं बालकस्वभाव इति मत्वा क्रुद्धः सन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं\u003C/span\u003E कुमारं प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउवाच\u003C/span\u003E। किमिति? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वा\u003C/span\u003E त्वां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्यवे\u003C/span\u003E यमाय दास्यामीति त्वं म्रियस्वेति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशशाप\u003C/span\u003E। उपलक्षणमेतद्- '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमृत्वा मृत्योर्गृहान् गच्छ । तदाऽपि प्रवसन्तं मृत्युं प्रति गन्ताऽसि । तस्य गृहे तिस्रो रात्रीरनश्नन्नेव वसतात् । स देशान्तराद् आगतो यमो यदि त्वां पृच्छेत्- \u003C/span\u003Eकुमार! कति रात्रीरवात्सीः ?\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति । तदा \u003C/span\u003Eतिस्रः\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति प्रतिब्रूयात् । \u003C/span\u003Eकिं प्रथमरात्रावाश्नाः ?\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति यदि पृच्छेत्, तदा \u003C/span\u003Eते प्रजाम्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति प्रतिब्रूतात् । \u003C/span\u003Eकिं द्वितीयरात्रावाश्नाः ?\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति पृच्छेत् तदा \u003C/span\u003Eपशूंस्ते\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति प्रतिब्रूयात् । \u003C/span\u003Eकिं तृतीयरात्रावाश्नाः ?\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति पृच्छेत् \u003C/span\u003Eसाधुकृत्यां ते\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति प्रतिब्रूताद्\u003C/span\u003E' इति शशाप इति ग्राह्यम् । एतादृशं पुत्रं प्रत्यपि साक्षात् पिताऽप्येवमुक्तवान् इति आश्चर्यद्योतनाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eह\u003C/span\u003E इत्युक्तम् ॥ ३ ॥",
"lines": [
"ततश्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउशन् ह वा\u003C/span\u003E इत्यादेरेवमक्षरयोजना – \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउशन्\u003C/span\u003E स्वर्गलोकमिच्छन् वाजश्रवसो नप्ता \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवाजश्रवोनप्ता सर्ववेदसं\u003C/span\u003E सर्वस्वदक्षिणां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eददौ\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eह वा\u003C/span\u003E इति निपातौ वृत्तार्थस्मरणार्थौ । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिरिन्द्रिया गाश्च\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eददौ\u003C/span\u003E इति शेषः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतस्य\u003C/span\u003E ऋषेर्\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनचिकेता नाम पुत्र आस ह\u003C/span\u003E किल । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं सन्तं कुमारं\u003C/span\u003E तासु गोषु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदक्षिणासु नीयमानासु\u003C/span\u003E दक्षिणात्वेन दीयमानासु सतीषु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रद्धा\u003C/span\u003E पितुर्हितकामप्रयुक्तास्तिक्यबुद्धिः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआविवेश\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eह\u003C/span\u003E इत्याश्चर्ये । कुमारस्यापि श्रद्धा जातेति ॥ १ ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस\u003C/span\u003E आविष्टश्रद्धो नचिकेता एवम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअमन्यत\u003C/span\u003E, कथम्? \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपीतमेव, न तु पातव्यम् उदकं याभिस्ताः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपीतोदकाः\u003C/span\u003E, जग्धं= भक्षितमेव, न तु भक्षणीयं तृणं यासां ता \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजग्धतृणाः\u003C/span\u003E, दुह्यत इति दोहः= क्षीरं, दुग्धमेव दोहः, न तु दोह्यमस्ति यासां तास्तथोक्ताः, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिरिन्द्रियाः\u003C/span\u003E चक्षुःपादादीन्द्रियशून्याः, अप्रजननसमर्था वा या गावः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eता ददत्\u003C/span\u003E प्रयच्छन् यः पुरुषः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस\u003C/span\u003E ये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eते\u003C/span\u003E प्रसिद्धा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्दा नाम लोकास्तान् गच्छति\u003C/span\u003E इति। अत्र प्रामादिकैकगोदानव्यावृत्त्यर्थं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपीतोदका\u003C/span\u003E इत्यादि बहुवचनम् । नन्वन्यत्र अनन्दशब्दस्तमःपरतया व्याख्यातः । यथोक्तम्– \u003C/span\u003Eनित्यदुःखस्वरूपत्वाद् अनन्दं तत् तमो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-33\"\u003Eमतम्\u003C/span\u003E' इति । तत् कथम् एतादृग्गोदानमात्रेण तमःप्राप्तिः? इति । सत्यम्, अत्रापि गोदानकर्तुस्तमोयोग्यत्वेऽनन्दशब्दस्य तमःपरत्वम्, अन्यथा तादृगनित्यनरकपरत्वम् इत्यङ्गीकाराद् इति ॥ २ ॥",
"एतादृशगोदानकर्तुरेवमनर्थः । अयं च तादृशीरेव गाः प्रयच्छति। अतोऽस्यानर्थो भविष्यति । पुत्रेण च सता मया स परिहर्तव्य इति मन्यमानः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस\u003C/span\u003E कुमारो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमां दत्त्वाऽपि ते न गावो दातव्या ईदृश्य\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति भावेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपितरमुवाच\u003C/span\u003E । किमिति ? हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतात मां कस्मै दास्यसीति\u003C/span\u003E । एवमुक्ते \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबालकत्वाद् यत्किञ्चिद् वदति\u003C/span\u003Eइति मन्यमानेन पित्रोपेक्ष्यमाणः स \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eद्वितीयं तृतीयं\u003C/span\u003E द्विवारं त्रिवारमप्येवमेवोवाच ।",
"नायं बालकस्वभाव इति मत्वा क्रुद्धः सन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं\u003C/span\u003E कुमारं प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउवाच\u003C/span\u003E। किमिति? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वा\u003C/span\u003E त्वां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्यवे\u003C/span\u003E यमाय दास्यामीति त्वं म्रियस्वेति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशशाप\u003C/span\u003E। उपलक्षणमेतद्- '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमृत्वा मृत्योर्गृहान् गच्छ । तदाऽपि प्रवसन्तं मृत्युं प्रति गन्ताऽसि । तस्य गृहे तिस्रो रात्रीरनश्नन्नेव वसतात् । स देशान्तराद् आगतो यमो यदि त्वां पृच्छेत्- \u003C/span\u003Eकुमार! कति रात्रीरवात्सीः ?\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति । तदा \u003C/span\u003Eतिस्रः\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति प्रतिब्रूयात् । \u003C/span\u003Eकिं प्रथमरात्रावाश्नाः ?\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति यदि पृच्छेत्, तदा \u003C/span\u003Eते प्रजाम्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति प्रतिब्रूतात् । \u003C/span\u003Eकिं द्वितीयरात्रावाश्नाः ?\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति पृच्छेत् तदा \u003C/span\u003Eपशूंस्ते\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति प्रतिब्रूयात् । \u003C/span\u003Eकिं तृतीयरात्रावाश्नाः ?\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति पृच्छेत् \u003C/span\u003Eसाधुकृत्यां ते\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति प्रतिब्रूताद्\u003C/span\u003E' इति शशाप इति ग्राह्यम् । एतादृशं पुत्रं प्रत्यपि साक्षात् पिताऽप्येवमुक्तवान् इति आश्चर्यद्योतनाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eह\u003C/span\u003E इत्युक्तम् ॥ ३ ॥"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S01_V01",
"KKN_C01_S01_V02",
"KKN_C01_S01_V03"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-33",
"kind": "locus",
"quote": "मतम्",
"text": "बृ.भा.६.४.११"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-5",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "वेदेशीयम्",
"lines": [
"वेदेशीयम्"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-6",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S01_V04",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "यथाश्रुते सङ्गत्यदर्शनाद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवैश्वानरः प्रविशति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यतः प्रागध्याहार्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस जगाम\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयमं सा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यन्तेन ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयमं\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रवसन्तम्\u003C/span\u003E इति शेषः। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतं वै प्रवसन्तं जगाम\u003C/span\u003E इति शाखान्तरोक्तेः । अत एव \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयमस्य पत्न्या सम्पूज्यमानोऽपि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअर्घ्यादिकं न जग्राह\u003C/span\u003E । पित्रा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयमलोकं प्रति गत्वाऽपि तस्य गृहे त्रिरात्रं न भोक्तव्यम्\u003C/span\u003E इत्युक्तत्वात्। तथा चोक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्य स्म तिस्रो रात्रीः\u003C/span\u003E इत्यादि । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहर\u003C/span\u003E अपहर\u003C/span\u003E इति प्रतीतिनिवारणाय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहर वैवस्वतोदकम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउदकमाहरेति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-47\"\u003Eइत्युक्तः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति\u003C/span\u003E इतिशब्दस्य पूर्वोत्तराभ्यां सम्बन्धः। अनेन- '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवैश्वानरः\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्यादिकं यम-अमात्यादिकानां वचनम्\u003C/span\u003E' इत्येतद् अपव्याख्यानमित्युक्तं भवति ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E एवं शप्तः पुत्र आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबहूनामिति\u003C/span\u003E ॥ यद्यप्यहमद्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहूनां\u003C/span\u003E पुरुषाणां मध्ये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रथमो\u003C/span\u003E मुख्यःसन् यमम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएमि\u003C/span\u003E वर्तमानसामीप्याद् वर्तमानव्यपदेशः । एवं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहूनां\u003C/span\u003E पुरुषाणां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमध्यमः\u003C/span\u003E सन् वा यमम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएमि\u003C/span\u003E। तथाऽपि यमो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमया यत् करिष्यति\u003C/span\u003E तत् कर्तव्यं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयमस्य किंस्वित्\u003C/span\u003E किमेव? न किमपि । तथा च व्यर्थमेव त्वदीयं दानमिति भावः । अप्रयोजकतया गमने त्वया न तस्य प्रयोजनम् ? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रथमः\u003C/span\u003E सन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएमीति\u003C/span\u003E ॥ मुख्यत्वेनाऽगतस्य शुश्रूषाद्यनङ्गतया न तस्य त्वया प्रयोजनम्? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमध्यमः सन्निति\u003C/span\u003E ॥ तच्छुश्रूषकाणां नियतत्वेन तन्मध्ये मम प्रवेशायोगादिति भावः ॥ ४ ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्वदीयं दानं व्यर्थं भवति\u003C/span\u003E इत्येव मम क्लेशः; न तु मम मरणं दत्तमिति । देहिनां मरणस्य नियतत्वाद् इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनुपश्येति\u003C/span\u003E ॥ हे पितः! त्वं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा पूर्वे\u003C/span\u003E देहिनः सर्वे मृता अभवन् तद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनुपश्य\u003C/span\u003E विजानीहि । पूर्वेषां मृतत्वेऽप्यपरेषां मरणं कुतः? इति चेद्, यथा पूर्वे मृताः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतथाऽपरे\u003C/span\u003E मरिष्यन्तीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिपश्य\u003C/span\u003E विजानीहि, देहित्वाविशेषादिति भावः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहिनां मरणं नियतम्\u003C/span\u003E इत्येतमर्थं दृष्टान्तेन साधयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसस्यमिवेति\u003C/span\u003E ॥ यथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसस्यं पच्यते\u003C/span\u003E परिपक्वं भवति, ततश्च जीर्यते । एवं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमर्त्योऽपि\u003C/span\u003E जराऽऽदिना परिपक्वस्सन् नश्यतीत्यर्थः । न घटादिवत् देहिनः सर्वथा नाश इति लभ्यते सस्य दृष्टान्तकथनेन ।\nयद्वा- देहिनां मरणस्य नियतत्वेऽपि बाल्यावस्थायामेवेति नियमाभावाद् बालकस्य मम त्वया मरणं दत्तमित्यपि न क्लेश इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसस्यमिवेति\u003C/span\u003E ॥ अवश्यम्भाविन्यर्थे का व्यथा! इति भावः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस बाल एवं पितृसन्निधावुक्त्वा तं प्रवसन्तं यमं प्रति जगाम । यमे प्रवासाय गते तद्गृहं प्रति जगामेति यावत् । अतस्तस्य पत्न्या सम्पूज्यमानोऽप्यर्घ्यादिकं न जग्राह । स च यमागमनमेवावेक्षमाणस्तस्य गृहे तिस्रो रात्रीरनश्नन्नेवोवास । ततो यमो लोकान्तरादागतः\u003C/span\u003E इति मध्ये वक्तव्यम् ॥५॥\nआगते तु यमे यमभार्या यमं प्रत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवैश्वानर इति\u003C/span\u003E ॥ हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवैवस्वत!\u003C/span\u003E सूर्यस्य पुत्र! \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअतिथिर्ब्राह्मणः\u003C/span\u003E गृहिणां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगृहान् वैश्वानरो\u003C/span\u003E अग्निः सन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रविशति\u003C/span\u003E । अतः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतस्य\u003C/span\u003E अतिथिरूपवैश्वानरस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतां\u003C/span\u003E श्रुत्याद्युक्ताम् अर्घ्यादिरूपां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्तिं\u003C/span\u003E शान्तिकारणं कुर्वन्ति । अन्यथा वैश्वानरेणेवातिथिना दाहः स्यात् । अतो अर्घ्यार्थम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउदकं हर\u003C/span\u003E आहर ॥ ६ ॥\nकिञ्च- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनश्नन् ब्राह्मणो यस्य\u003C/span\u003E अल्पमेधसः पुरुषस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगृहे वसति एतद्\u003C/span\u003E एतस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआशाप्रतीक्षे\u003C/span\u003E अप्राप्तस्य प्राप्त्यर्थमिच्छा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआशा\u003C/span\u003E, इदम् एतस्मिन् काले सिध्यति इति निश्चित्य तत्कालप्रतीक्षणं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतीक्षा\u003C/span\u003E, ते आशाप्रतीक्षे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसङ्गतं\u003C/span\u003E सुहृत्सङ्गतं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसूनृतां\u003C/span\u003E च साध्वीं वाणीम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइष्टापूर्ते\u003C/span\u003E इष्टापूर्तजन्यं फलं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वान् पुत्रपशूंश्च वृङ्क्ते\u003C/span\u003E छेदयति । अयं च मत्कृतां पूजाम् अगृह्णन्नेवाऽस्त इति ॥ ७ ॥",
"lines": [
"यथाश्रुते सङ्गत्यदर्शनाद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवैश्वानरः प्रविशति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यतः प्रागध्याहार्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस जगाम\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयमं सा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यन्तेन ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयमं\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रवसन्तम्\u003C/span\u003E इति शेषः। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतं वै प्रवसन्तं जगाम\u003C/span\u003E इति शाखान्तरोक्तेः । अत एव \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयमस्य पत्न्या सम्पूज्यमानोऽपि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअर्घ्यादिकं न जग्राह\u003C/span\u003E । पित्रा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयमलोकं प्रति गत्वाऽपि तस्य गृहे त्रिरात्रं न भोक्तव्यम्\u003C/span\u003E इत्युक्तत्वात्। तथा चोक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्य स्म तिस्रो रात्रीः\u003C/span\u003E इत्यादि । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहर\u003C/span\u003E अपहर\u003C/span\u003E इति प्रतीतिनिवारणाय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहर वैवस्वतोदकम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउदकमाहरेति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-47\"\u003Eइत्युक्तः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति\u003C/span\u003E इतिशब्दस्य पूर्वोत्तराभ्यां सम्बन्धः। अनेन- '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवैश्वानरः\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्यादिकं यम-अमात्यादिकानां वचनम्\u003C/span\u003E' इत्येतद् अपव्याख्यानमित्युक्तं भवति ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E एवं शप्तः पुत्र आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबहूनामिति\u003C/span\u003E ॥ यद्यप्यहमद्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहूनां\u003C/span\u003E पुरुषाणां मध्ये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रथमो\u003C/span\u003E मुख्यःसन् यमम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएमि\u003C/span\u003E वर्तमानसामीप्याद् वर्तमानव्यपदेशः । एवं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहूनां\u003C/span\u003E पुरुषाणां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमध्यमः\u003C/span\u003E सन् वा यमम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएमि\u003C/span\u003E। तथाऽपि यमो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमया यत् करिष्यति\u003C/span\u003E तत् कर्तव्यं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयमस्य किंस्वित्\u003C/span\u003E किमेव? न किमपि । तथा च व्यर्थमेव त्वदीयं दानमिति भावः । अप्रयोजकतया गमने त्वया न तस्य प्रयोजनम् ? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रथमः\u003C/span\u003E सन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएमीति\u003C/span\u003E ॥ मुख्यत्वेनाऽगतस्य शुश्रूषाद्यनङ्गतया न तस्य त्वया प्रयोजनम्? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमध्यमः सन्निति\u003C/span\u003E ॥ तच्छुश्रूषकाणां नियतत्वेन तन्मध्ये मम प्रवेशायोगादिति भावः ॥ ४ ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्वदीयं दानं व्यर्थं भवति\u003C/span\u003E इत्येव मम क्लेशः; न तु मम मरणं दत्तमिति । देहिनां मरणस्य नियतत्वाद् इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनुपश्येति\u003C/span\u003E ॥ हे पितः! त्वं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा पूर्वे\u003C/span\u003E देहिनः सर्वे मृता अभवन् तद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनुपश्य\u003C/span\u003E विजानीहि । पूर्वेषां मृतत्वेऽप्यपरेषां मरणं कुतः? इति चेद्, यथा पूर्वे मृताः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतथाऽपरे\u003C/span\u003E मरिष्यन्तीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिपश्य\u003C/span\u003E विजानीहि, देहित्वाविशेषादिति भावः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहिनां मरणं नियतम्\u003C/span\u003E इत्येतमर्थं दृष्टान्तेन साधयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसस्यमिवेति\u003C/span\u003E ॥ यथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसस्यं पच्यते\u003C/span\u003E परिपक्वं भवति, ततश्च जीर्यते । एवं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमर्त्योऽपि\u003C/span\u003E जराऽऽदिना परिपक्वस्सन् नश्यतीत्यर्थः । न घटादिवत् देहिनः सर्वथा नाश इति लभ्यते सस्य दृष्टान्तकथनेन ।",
"यद्वा- देहिनां मरणस्य नियतत्वेऽपि बाल्यावस्थायामेवेति नियमाभावाद् बालकस्य मम त्वया मरणं दत्तमित्यपि न क्लेश इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसस्यमिवेति\u003C/span\u003E ॥ अवश्यम्भाविन्यर्थे का व्यथा! इति भावः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस बाल एवं पितृसन्निधावुक्त्वा तं प्रवसन्तं यमं प्रति जगाम । यमे प्रवासाय गते तद्गृहं प्रति जगामेति यावत् । अतस्तस्य पत्न्या सम्पूज्यमानोऽप्यर्घ्यादिकं न जग्राह । स च यमागमनमेवावेक्षमाणस्तस्य गृहे तिस्रो रात्रीरनश्नन्नेवोवास । ततो यमो लोकान्तरादागतः\u003C/span\u003E इति मध्ये वक्तव्यम् ॥५॥",
"आगते तु यमे यमभार्या यमं प्रत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवैश्वानर इति\u003C/span\u003E ॥ हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवैवस्वत!\u003C/span\u003E सूर्यस्य पुत्र! \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअतिथिर्ब्राह्मणः\u003C/span\u003E गृहिणां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगृहान् वैश्वानरो\u003C/span\u003E अग्निः सन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रविशति\u003C/span\u003E । अतः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतस्य\u003C/span\u003E अतिथिरूपवैश्वानरस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतां\u003C/span\u003E श्रुत्याद्युक्ताम् अर्घ्यादिरूपां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्तिं\u003C/span\u003E शान्तिकारणं कुर्वन्ति । अन्यथा वैश्वानरेणेवातिथिना दाहः स्यात् । अतो अर्घ्यार्थम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउदकं हर\u003C/span\u003E आहर ॥ ६ ॥",
"किञ्च- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनश्नन् ब्राह्मणो यस्य\u003C/span\u003E अल्पमेधसः पुरुषस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगृहे वसति एतद्\u003C/span\u003E एतस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआशाप्रतीक्षे\u003C/span\u003E अप्राप्तस्य प्राप्त्यर्थमिच्छा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआशा\u003C/span\u003E, इदम् एतस्मिन् काले सिध्यति इति निश्चित्य तत्कालप्रतीक्षणं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतीक्षा\u003C/span\u003E, ते आशाप्रतीक्षे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसङ्गतं\u003C/span\u003E सुहृत्सङ्गतं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसूनृतां\u003C/span\u003E च साध्वीं वाणीम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइष्टापूर्ते\u003C/span\u003E इष्टापूर्तजन्यं फलं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वान् पुत्रपशूंश्च वृङ्क्ते\u003C/span\u003E छेदयति । अयं च मत्कृतां पूजाम् अगृह्णन्नेवाऽस्त इति ॥ ७ ॥"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S01_V04",
"KKN_C01_S01_V05",
"KKN_C01_S01_V06",
"KKN_C01_S01_V07"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-47",
"kind": "note",
"quote": "इत्युक्तः",
"text": "उत्तरभाष्यस्थ गतिसारवाक्ये ।"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-7",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "वेदेशीयम्",
"lines": [
"वेदेशीयम्"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-8",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S01_V08",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनमस्तेऽस्तु ब्रह्मन्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिकं कस्य वचनम् इति न ज्ञायते। विशेषानुक्तेर्यमभार्यावचनम् इति च प्रतीयते । अत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइत्युक्त इति\u003C/span\u003E ॥ तथा चोक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनमस्ते अस्तु भवत इति होवाच\u003C/span\u003E इति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतमागत्य पप्रच्छ\u003C/span\u003E इति पूर्वं यमस्य प्रस्तुतत्वेन यमवाक्यमिदम् । किं तद्वरत्रयम् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसौमनस्यमिति\u003C/span\u003E ॥ एवशब्दः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दार्थो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहरिम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन सम्बन्धः। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति तेन याचितम्\u003C/span\u003E इति शेषः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसौमनस्यं पितुः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशान्तसङ्कल्पः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिप्रथमप्रश्नवाक्यम्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयथा पुरस्ताद् भविता प्रतीतः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति परिहारवाक्यं चोक्ततात्पर्यकम्। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनाचिकेताग्निं हरिम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eद्वितीयप्रश्न-प्रतिवचनयोरग्निमात्रविषयत्वम् असद्\u003C/span\u003E इत्युक्तं भवति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहरिं\u003C/span\u003E हरिज्ञानमित्यर्थः । एवमुत्तरत्रापि । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयेयं प्रेते \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-55\"\u003Eविचिकित्सा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिप्रश्न-परिहारवाक्यतात्पर्यम् अन्यथाप्रतीतिनिरासायाऽह – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुक्ते स्थितमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमृते स्थितम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति क्वचित् पाठः ॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनमस्तेऽस्तु ब्रह्मन्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिकं कस्य वचनम् इति न ज्ञायते। विशेषानुक्तेर्यमभार्यावचनम् इति च प्रतीयते । अत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइत्युक्त इति\u003C/span\u003E ॥ तथा चोक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनमस्ते अस्तु भवत इति होवाच\u003C/span\u003E इति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतमागत्य पप्रच्छ\u003C/span\u003E इति पूर्वं यमस्य प्रस्तुतत्वेन यमवाक्यमिदम् । किं तद्वरत्रयम् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसौमनस्यमिति\u003C/span\u003E ॥ एवशब्दः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दार्थो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहरिम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन सम्बन्धः। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति तेन याचितम्\u003C/span\u003E इति शेषः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसौमनस्यं पितुः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशान्तसङ्कल्पः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिप्रथमप्रश्नवाक्यम्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयथा पुरस्ताद् भविता प्रतीतः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति परिहारवाक्यं चोक्ततात्पर्यकम्। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनाचिकेताग्निं हरिम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eद्वितीयप्रश्न-प्रतिवचनयोरग्निमात्रविषयत्वम् असद्\u003C/span\u003E इत्युक्तं भवति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहरिं\u003C/span\u003E हरिज्ञानमित्यर्थः । एवमुत्तरत्रापि । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयेयं प्रेते \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-55\"\u003Eविचिकित्सा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिप्रश्न-परिहारवाक्यतात्पर्यम् अन्यथाप्रतीतिनिरासायाऽह – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुक्ते स्थितमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमृते स्थितम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति क्वचित् पाठः ॥"
],
"lineAlign": [
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S01_V08",
"KKN_C01_S01_V09",
"KKN_C01_S01_V10",
"KKN_C01_S01_V11",
"KKN_C01_S01_V12",
"KKN_C01_S01_V13"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-55",
"kind": "locus",
"quote": "विचिकित्सा",
"text": "१.१.१९"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-9",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S01_V12",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस त्वमग्निं स्वर्ग्यम्\u003C/span\u003E इत्यादिद्वितीयप्रश्नपरिहारयोः श्रूयमाणः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्नि\u003C/span\u003Eशब्दस्तदन्तर्गतभगवत्पर इत्युक्तम् । तत् केन निमित्तेन? इत्याशङ्कां परिहरन्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्\u003C/span\u003E इति वाक्यं प्रसिद्धाग्निपरम्\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिनिरासाय स्मृत्यैव व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्र्यत्वादिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्र्यत्वाद्\u003C/span\u003E अग्रे भवत्वाद्= उत्तमत्वादिति यावत् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्र\u003C/span\u003Eशब्दात् सप्तमीसमर्थाद् भवार्थे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनि\u003C/span\u003Eप्रत्यये \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eर\u003C/span\u003Eशब्दलोपश्चेति भावः ।",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस त्वमग्निं स्वर्ग्यम्\u003C/span\u003E इत्यादिद्वितीयप्रश्नपरिहारयोः श्रूयमाणः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्नि\u003C/span\u003Eशब्दस्तदन्तर्गतभगवत्पर इत्युक्तम् । तत् केन निमित्तेन? इत्याशङ्कां परिहरन्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्\u003C/span\u003E इति वाक्यं प्रसिद्धाग्निपरम्\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिनिरासाय स्मृत्यैव व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्र्यत्वादिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्र्यत्वाद्\u003C/span\u003E अग्रे भवत्वाद्= उत्तमत्वादिति यावत् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्र\u003C/span\u003Eशब्दात् सप्तमीसमर्थाद् भवार्थे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनि\u003C/span\u003Eप्रत्यये \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eर\u003C/span\u003Eशब्दलोपश्चेति भावः ।"
],
"lineAlign": [
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S01_V08",
"KKN_C01_S01_V09",
"KKN_C01_S01_V10",
"KKN_C01_S01_V11",
"KKN_C01_S01_V12",
"KKN_C01_S01_V13"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-10",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S01_V13",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोक इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्तस्य\u003C/span\u003E इत्यनुवादेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविष्णोः\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम् । अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्तस्य लोक आप्यते येन सोऽनन्तलोकाप्तिः\u003C/span\u003E इति विग्रह इत्युक्तं भवति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्तो लोक आप्यते येन सोऽनन्तलोकाप्तिः\u003C/span\u003E इत्यपि विग्रहं दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्य इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यो लोकः\u003C/span\u003E इत्यन्वयः । स्वरूपसतस्तस्य अनन्तलोकाप्तिसाधनत्वेऽपि प्रसङ्गात् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतज्ज्ञानाद्\u003C/span\u003E इत्युक्तम्।एतेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्=स्वर्गलोकफलप्राप्तिसाधनम्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम् अपास्तम्। स्वर्गलोकस्य अनन्तलोकत्वाभावात् । स्वर्गलोकोऽपि अनन्तस्य देशतोऽपरिच्छिन्नस्य लोको भवत्येव? इति चेद्, अथाप्यसाधारण्येनैव व्यपदेशाद्, अनन्तत्वाभावाच्चार्थान्तराङ्गीकारो युक्तः ।\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिष्ठा\u003C/span\u003Eशब्देन धारकत्वमुक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिष्ठा धारकः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-56\"\u003Eपुमान्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वचनात्।\nतत् कस्य धारकः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिष्ठेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनिहितं गुहायाम्\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस विष्णुरिति\u003C/span\u003E ॥ एतेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनिहितं गुहायाम्\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविदुषां बुद्धौ प्रविष्टम्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमपास्तम् । किञ्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्माऽस्य जन्तोर्निहितो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-57\"\u003Eगुहायाम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादावुत्तरत्र आत्मनो जीवहृद्गुहानिहितत्वमेवोच्यते, त्वयाऽपि तथैव व्याख्यानात् । एवं च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत्रापि हृद्गुहानिहितत्वमेवोच्यते\u003C/span\u003E इति किं न व्याक्रियते ? न च अग्नौ तस्यासम्भवाद् एवं व्याख्यानमिति वाच्यम् । तत एव विष्णुपरत्वाङ्गीकारौचित्यात् । अन्यथा प्रायपाठविरोधादिति ॥\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलोकादिम्\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोकानाम् आदिं प्रथमशरीरत्वाद्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमसत् । अग्नेः प्रथमशरीरत्वे मानाभावात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-58\"\u003Eतत्तेजोऽसृजत\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति श्रुतिरस्तीति चेद्, न । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मन आकाशः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-59\"\u003Eसम्भूतः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यपि विद्यमानत्वादिति भावेन व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एवेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिभिरेत्य सन्धिम्, तरति जन्ममृत्यू, निचाय्येमां \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-60\"\u003Eशान्तिमत्यन्तमेति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादेस्तात्पर्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतं ज्ञात्वेति\u003C/span\u003E ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं)\u003C/span\u003E एवमुक्तो यमस्तं कुमारं पप्रच्छ- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकुमार! कति रात्रीरवात्सीः\u003C/span\u003E इति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतिस्रः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति प्रत्युवाच । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकिं प्रथमां रात्रिम् आश्नाः? इति, प्रजां त इति; किं द्वितीयाम्? इति, पशूंस्त इति; किं तृतीयाम्? इति, साधुकृत्यां त इति\u003C/span\u003E इति शाखान्तरोक्तं ग्राह्यम् । एवं कुमारोक्तो यम आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतिस्र इति\u003C/span\u003E ॥ हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्मन्! नमस्यो\u003C/span\u003E नमस्कारार्हः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअतिथिः\u003C/span\u003E त्वं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयद्\u003C/span\u003E यस्माद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमे\u003C/span\u003E मम \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगृहे तिस्रो रात्रीरनश्नन्नेवावात्सीः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E वासम् अकार्षीः तस्माद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहे ब्रह्मन्! ते\u003C/span\u003E तुभ्यं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनमोऽस्तु, मे\u003C/span\u003E मह्यं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वस्त्यस्तु\u003C/span\u003E मङ्गलमस्तु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रति\u003C/span\u003E तस्य प्रतीकाराय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रीन् वरान् वृणीष्व\u003C/span\u003E ॥ ८ ॥\nएवमुक्तो नचिकेताः प्रथमं वरं वृणोति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्तसङ्कल्प इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्यो! गौतमो\u003C/span\u003E गोतमगोत्रापत्यं मम पिता \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमाऽभि\u003C/span\u003E मां प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवीतमन्युः\u003C/span\u003E विगत- कोपः, अत एव मदनिष्ठे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्तसङ्कल्पः सुमनाः\u003C/span\u003E प्रसन्नमनाश्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा स्यात्\u003C/span\u003E । किञ्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वत्प्रसृष्टं\u003C/span\u003E त्वया प्रेषितं मां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतीतः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एवायं पुत्रः\u003C/span\u003E इति प्रत्यभिजानन् यथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभिवदेत्\u003C/span\u003E सम्यग् वदेत् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतत्\u003C/span\u003E पूर्वोक्त\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रयाणां\u003C/span\u003E वराणां मध्ये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रथमं वरं वृणे\u003C/span\u003E ॥ ९ ॥\nएवमुक्तो यमस्तथा भवत्वित्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयथेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऔद्दालकिः\u003C/span\u003E उद्दालक एव औद्दालकिः, उद्दालकस्यापत्यं पुमानिति वा । औद्दालकिः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआरुणिः\u003C/span\u003E अरुणाया अपत्यं पुमान् आरुणिः, तव पिता \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्युमुखात् प्रमुक्तं त्वां ददृशिवान्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E पश्यन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमत्प्रसृष्टो\u003C/span\u003E मत्प्रेरितो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवीतमन्युः\u003C/span\u003E सन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरस्तात्\u003C/span\u003E पूर्वं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वां\u003C/span\u003E प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा\u003C/span\u003E येन प्रकारेणावर्तत तथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभविता\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतीतः\u003C/span\u003E प्रत्यभिज्ञावांश्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभविता\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरात्रीः सुखं शयिता\u003C/span\u003E । अत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा पुरस्ताद् भविता\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुखं रात्रीः शयिता\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन च शान्तसङ्कल्पत्वं सुमनस्कत्वं चोक्तं भवति ॥ १० ॥\nनचिकेता द्वितीयं वरं प्रार्थयितुमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वर्ग इति\u003C/span\u003E ॥ हे मृत्यो! \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गे लोके भयं किञ्चन\u003C/span\u003E किमपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनास्ति\u003C/span\u003E । क्षुद्रभयाभावेऽपि मरणं स्याद्? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन तत्र त्वमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन तत्र\u003C/span\u003E मन्वन्तरकालपर्यन्तं मृत्युरस्तीत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजरया न बिभेति\u003C/span\u003E । अशितुमिच्छा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअशनाया,\u003C/span\u003E पातुमिच्छा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपिपासा ते उभे तीर्त्वा\u003C/span\u003E शोकमतिक्रम्य गच्छतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशोकातिगः स्वर्गलोके मोदते\u003C/span\u003E ॥ ११ ॥\nकिं ततः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस त्वमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहे\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्यो! स त्वं\u003C/span\u003E मम वरदाता त्वं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्ग्यं\u003C/span\u003E पूर्वोक्तमाहात्म्यवत्-स्वर्गसाधनीभूतम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निम्\u003C/span\u003E अग्निस्थम्, अग्र्यत्वाद् अग्निनामानं विष्णुम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअध्येषि\u003C/span\u003E अधिकं जानासि। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं श्रद्दधानाय मह्यं प्रब्रूहि\u003C/span\u003E सम्यक् कथय, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइत्येतद् द्वितीयेन वरेण वृणे\u003C/span\u003E । न केवलं ज्योतिष्टोमाग्निस्थविष्णुज्ञानिनः स्वर्ग एव फलम् ; किन्तु? स्वर्गप्राप्त्यनन्तरं मोक्षोऽपीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वर्गलोका इति\u003C/span\u003E ॥ स्वर्गो लोको येषां ते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गलोकाः\u003C/span\u003E स्वर्गे विद्यमाना जना वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअमृतत्वं\u003C/span\u003E मोक्षं क्रमाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभजन्ते\u003C/span\u003E ॥ १२ ॥\nएवमुक्तो यम आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्र ते ब्रवीमीति\u003C/span\u003E ॥ हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनचिकेतः! स्वर्ग्यं\u003C/span\u003E स्वर्गसाधनीभूतम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निम्\u003C/span\u003E अग्निस्थम् अग्निनामकं भगवन्तं प्रकर्षेण जानन्नहं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eते\u003C/span\u003E तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रवीमि\u003C/span\u003E । त्वं तु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमे\u003C/span\u003E मम सकाशात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत्\u003C/span\u003E त्वदीप्सितं वस्तु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिबोध\u003C/span\u003E विजानीहि। एवं प्रतिज्ञायाग्निस्थभगवत्स्वरूपमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तेति\u003C/span\u003E ॥ हे नचिकेतः! त्वम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतं\u003C/span\u003E त्वया पृष्टम् अग्निस्थम् अग्निनामकं भगवन्तम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्\u003C/span\u003E अनन्तस्य लोक आप्यते येनेति, अनन्तलोक आप्यते येनेति वा अनन्तलोकाप्तिः, तम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअथो\u003C/span\u003E इति विशेषणान्तरसमुच्चयार्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिष्ठां\u003C/span\u003E सर्वलोकस्य धारकं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहायां\u003C/span\u003E सर्वेषां हृद्गुहायां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिहितं विद्धि\u003C/span\u003E जानीहि ॥ १३ ॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोक इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्तस्य\u003C/span\u003E इत्यनुवादेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविष्णोः\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम् । अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्तस्य लोक आप्यते येन सोऽनन्तलोकाप्तिः\u003C/span\u003E इति विग्रह इत्युक्तं भवति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्तो लोक आप्यते येन सोऽनन्तलोकाप्तिः\u003C/span\u003E इत्यपि विग्रहं दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्य इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यो लोकः\u003C/span\u003E इत्यन्वयः । स्वरूपसतस्तस्य अनन्तलोकाप्तिसाधनत्वेऽपि प्रसङ्गात् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतज्ज्ञानाद्\u003C/span\u003E इत्युक्तम्।एतेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्=स्वर्गलोकफलप्राप्तिसाधनम्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम् अपास्तम्। स्वर्गलोकस्य अनन्तलोकत्वाभावात् । स्वर्गलोकोऽपि अनन्तस्य देशतोऽपरिच्छिन्नस्य लोको भवत्येव? इति चेद्, अथाप्यसाधारण्येनैव व्यपदेशाद्, अनन्तत्वाभावाच्चार्थान्तराङ्गीकारो युक्तः ।",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिष्ठा\u003C/span\u003Eशब्देन धारकत्वमुक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिष्ठा धारकः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-56\"\u003Eपुमान्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वचनात्।",
"तत् कस्य धारकः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिष्ठेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनिहितं गुहायाम्\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस विष्णुरिति\u003C/span\u003E ॥ एतेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनिहितं गुहायाम्\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविदुषां बुद्धौ प्रविष्टम्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमपास्तम् । किञ्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्माऽस्य जन्तोर्निहितो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-57\"\u003Eगुहायाम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादावुत्तरत्र आत्मनो जीवहृद्गुहानिहितत्वमेवोच्यते, त्वयाऽपि तथैव व्याख्यानात् । एवं च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत्रापि हृद्गुहानिहितत्वमेवोच्यते\u003C/span\u003E इति किं न व्याक्रियते ? न च अग्नौ तस्यासम्भवाद् एवं व्याख्यानमिति वाच्यम् । तत एव विष्णुपरत्वाङ्गीकारौचित्यात् । अन्यथा प्रायपाठविरोधादिति ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलोकादिम्\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोकानाम् आदिं प्रथमशरीरत्वाद्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमसत् । अग्नेः प्रथमशरीरत्वे मानाभावात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-58\"\u003Eतत्तेजोऽसृजत\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति श्रुतिरस्तीति चेद्, न । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मन आकाशः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-59\"\u003Eसम्भूतः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यपि विद्यमानत्वादिति भावेन व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एवेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिभिरेत्य सन्धिम्, तरति जन्ममृत्यू, निचाय्येमां \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-60\"\u003Eशान्तिमत्यन्तमेति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादेस्तात्पर्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतं ज्ञात्वेति\u003C/span\u003E ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं)\u003C/span\u003E एवमुक्तो यमस्तं कुमारं पप्रच्छ- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकुमार! कति रात्रीरवात्सीः\u003C/span\u003E इति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतिस्रः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति प्रत्युवाच । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकिं प्रथमां रात्रिम् आश्नाः? इति, प्रजां त इति; किं द्वितीयाम्? इति, पशूंस्त इति; किं तृतीयाम्? इति, साधुकृत्यां त इति\u003C/span\u003E इति शाखान्तरोक्तं ग्राह्यम् । एवं कुमारोक्तो यम आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतिस्र इति\u003C/span\u003E ॥ हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्मन्! नमस्यो\u003C/span\u003E नमस्कारार्हः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअतिथिः\u003C/span\u003E त्वं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयद्\u003C/span\u003E यस्माद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमे\u003C/span\u003E मम \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगृहे तिस्रो रात्रीरनश्नन्नेवावात्सीः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E वासम् अकार्षीः तस्माद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहे ब्रह्मन्! ते\u003C/span\u003E तुभ्यं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनमोऽस्तु, मे\u003C/span\u003E मह्यं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वस्त्यस्तु\u003C/span\u003E मङ्गलमस्तु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रति\u003C/span\u003E तस्य प्रतीकाराय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रीन् वरान् वृणीष्व\u003C/span\u003E ॥ ८ ॥",
"एवमुक्तो नचिकेताः प्रथमं वरं वृणोति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्तसङ्कल्प इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्यो! गौतमो\u003C/span\u003E गोतमगोत्रापत्यं मम पिता \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमाऽभि\u003C/span\u003E मां प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवीतमन्युः\u003C/span\u003E विगत- कोपः, अत एव मदनिष्ठे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्तसङ्कल्पः सुमनाः\u003C/span\u003E प्रसन्नमनाश्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा स्यात्\u003C/span\u003E । किञ्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वत्प्रसृष्टं\u003C/span\u003E त्वया प्रेषितं मां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतीतः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एवायं पुत्रः\u003C/span\u003E इति प्रत्यभिजानन् यथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभिवदेत्\u003C/span\u003E सम्यग् वदेत् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतत्\u003C/span\u003E पूर्वोक्त\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रयाणां\u003C/span\u003E वराणां मध्ये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रथमं वरं वृणे\u003C/span\u003E ॥ ९ ॥",
"एवमुक्तो यमस्तथा भवत्वित्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयथेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऔद्दालकिः\u003C/span\u003E उद्दालक एव औद्दालकिः, उद्दालकस्यापत्यं पुमानिति वा । औद्दालकिः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआरुणिः\u003C/span\u003E अरुणाया अपत्यं पुमान् आरुणिः, तव पिता \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्युमुखात् प्रमुक्तं त्वां ददृशिवान्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E पश्यन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमत्प्रसृष्टो\u003C/span\u003E मत्प्रेरितो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवीतमन्युः\u003C/span\u003E सन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरस्तात्\u003C/span\u003E पूर्वं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वां\u003C/span\u003E प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा\u003C/span\u003E येन प्रकारेणावर्तत तथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभविता\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतीतः\u003C/span\u003E प्रत्यभिज्ञावांश्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभविता\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरात्रीः सुखं शयिता\u003C/span\u003E । अत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा पुरस्ताद् भविता\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुखं रात्रीः शयिता\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन च शान्तसङ्कल्पत्वं सुमनस्कत्वं चोक्तं भवति ॥ १० ॥",
"नचिकेता द्वितीयं वरं प्रार्थयितुमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वर्ग इति\u003C/span\u003E ॥ हे मृत्यो! \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गे लोके भयं किञ्चन\u003C/span\u003E किमपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनास्ति\u003C/span\u003E । क्षुद्रभयाभावेऽपि मरणं स्याद्? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन तत्र त्वमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन तत्र\u003C/span\u003E मन्वन्तरकालपर्यन्तं मृत्युरस्तीत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजरया न बिभेति\u003C/span\u003E । अशितुमिच्छा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअशनाया,\u003C/span\u003E पातुमिच्छा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपिपासा ते उभे तीर्त्वा\u003C/span\u003E शोकमतिक्रम्य गच्छतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशोकातिगः स्वर्गलोके मोदते\u003C/span\u003E ॥ ११ ॥",
"किं ततः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस त्वमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहे\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्यो! स त्वं\u003C/span\u003E मम वरदाता त्वं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्ग्यं\u003C/span\u003E पूर्वोक्तमाहात्म्यवत्-स्वर्गसाधनीभूतम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निम्\u003C/span\u003E अग्निस्थम्, अग्र्यत्वाद् अग्निनामानं विष्णुम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअध्येषि\u003C/span\u003E अधिकं जानासि। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं श्रद्दधानाय मह्यं प्रब्रूहि\u003C/span\u003E सम्यक् कथय, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइत्येतद् द्वितीयेन वरेण वृणे\u003C/span\u003E । न केवलं ज्योतिष्टोमाग्निस्थविष्णुज्ञानिनः स्वर्ग एव फलम् ; किन्तु? स्वर्गप्राप्त्यनन्तरं मोक्षोऽपीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वर्गलोका इति\u003C/span\u003E ॥ स्वर्गो लोको येषां ते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गलोकाः\u003C/span\u003E स्वर्गे विद्यमाना जना वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअमृतत्वं\u003C/span\u003E मोक्षं क्रमाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभजन्ते\u003C/span\u003E ॥ १२ ॥",
"एवमुक्तो यम आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्र ते ब्रवीमीति\u003C/span\u003E ॥ हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनचिकेतः! स्वर्ग्यं\u003C/span\u003E स्वर्गसाधनीभूतम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निम्\u003C/span\u003E अग्निस्थम् अग्निनामकं भगवन्तं प्रकर्षेण जानन्नहं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eते\u003C/span\u003E तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रवीमि\u003C/span\u003E । त्वं तु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमे\u003C/span\u003E मम सकाशात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत्\u003C/span\u003E त्वदीप्सितं वस्तु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिबोध\u003C/span\u003E विजानीहि। एवं प्रतिज्ञायाग्निस्थभगवत्स्वरूपमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तेति\u003C/span\u003E ॥ हे नचिकेतः! त्वम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतं\u003C/span\u003E त्वया पृष्टम् अग्निस्थम् अग्निनामकं भगवन्तम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्\u003C/span\u003E अनन्तस्य लोक आप्यते येनेति, अनन्तलोक आप्यते येनेति वा अनन्तलोकाप्तिः, तम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअथो\u003C/span\u003E इति विशेषणान्तरसमुच्चयार्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिष्ठां\u003C/span\u003E सर्वलोकस्य धारकं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहायां\u003C/span\u003E सर्वेषां हृद्गुहायां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिहितं विद्धि\u003C/span\u003E जानीहि ॥ १३ ॥"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S01_V08",
"KKN_C01_S01_V09",
"KKN_C01_S01_V10",
"KKN_C01_S01_V11",
"KKN_C01_S01_V12",
"KKN_C01_S01_V13"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-56",
"kind": "locus",
"quote": "पुमान्",
"text": "बृ.भा.६.१.७"
},
{
"id": "fn-57",
"kind": "locus",
"quote": "गुहायाम्",
"text": "१.२.२०"
},
{
"id": "fn-58",
"kind": "locus",
"quote": "तत्तेजोऽसृजत",
"text": "छां.६.२.३"
},
{
"id": "fn-59",
"kind": "locus",
"quote": "सम्भूतः",
"text": "तै.उ.२.१"
},
{
"id": "fn-60",
"kind": "locus",
"quote": "शान्तिमत्यन्तमेति",
"text": "श्लो.१.१.१६"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-11",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "वेदेशीयम्",
"lines": [
"वेदेशीयम्"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-12",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S01_V14",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "‘या इष्टकाः श्रोतव्याः स्वरूपेण ताश्चोवाच’ इति व्याख्यानमसत्। इष्टकास्वरूपस्य प्रत्यक्षसिद्धत्वेनावक्तव्यत्वाद् इति भावेन तद् अनूद्य व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eया इति ॥\u003C/span\u003E किञ्च ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिनाचिकेतस्त्रयमेतद् विदित्वा\u003C/span\u003E’, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्तिम् अत्यन्तमेति\u003C/span\u003E’ इत्युत्तरत्र ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रयमेतद् विदित्वा\u003C/span\u003E’ इत्यनेन ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया इष्टका\u003C/span\u003E’ इत्याद्युक्तत्रयपरिज्ञानिनो मोक्षःफलत्वेनोच्यते । न च प्रसिद्धेष्टकाग्रहणे तद् उपपद्यते । ननु इष्टकादेवताग्रहणेऽपि कथं तदुपपत्तिः ? अन्यदेवताज्ञानेन मोक्षासम्भवाद्, इत्यतः स्मृत्यैवेष्टकादेवतास्वरूपं निरूपयन्, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयावतीर्वा\u003C/span\u003E’ इत्युक्तेष्टकादेवतासङ्ख्यां च दर्शयन्, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा वा\u003C/span\u003E’ इत्युक्तं विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइष्टकादेवतामिति ॥\u003C/span\u003E\nयद्यप्यन्यत्र ‘अशीत्युत्तरसहस्ररूपम् इष्टकासु संस्थितम्’ इत्युक्तम्। ‘अशीत्युत्तरसहस्ररूपं वर्णेषु \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-79\"\u003Eसंस्थितम्\u003C/span\u003E’ इत्युपक्रम्य, ‘रूपाणि विष्णोस्तावन्ति चेष्टकासु पृथक् पृथक्’ इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऐतरेयभाष्ये\u003C/span\u003E उक्तत्वाद् ‘अशीतिसहस्रं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-80\"\u003Eवाऽर्कलिन\u003C/span\u003E’ इति श्रुतेश्च । तथाऽपि तत् कौण्ठरव्यमतमाश्रित्योक्तम् । ‘अथ कौण्ठरव्य’ इत्युपक्रम्य ‘अशीतिसहस्रं वा अर्कलिन’ इत्युक्तत्वात् । ऋषिमतान्तरमाश्रित्य इदमुक्तम् इत्यविरोधः। यद्वा- प्रत्येकम् एकैकेष्टकायाम् अशीत्युत्तरसहस्ररूपपरं तद्वचनम् । अत एव ‘पृथक् पृथग्’ इत्युक्तम् । अत्र तु इष्टकानां षष्ट्युत्तरशतत्रयसङ्ख्याकत्वात् तत्तद्गतैकैकरूपविवक्षया \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eषष्ट्युत्तरशतत्रिकम्\u003C/span\u003E इत्युक्तम् इत्यविरोधः ।",
"lines": [
"‘या इष्टकाः श्रोतव्याः स्वरूपेण ताश्चोवाच’ इति व्याख्यानमसत्। इष्टकास्वरूपस्य प्रत्यक्षसिद्धत्वेनावक्तव्यत्वाद् इति भावेन तद् अनूद्य व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eया इति ॥\u003C/span\u003E किञ्च ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिनाचिकेतस्त्रयमेतद् विदित्वा\u003C/span\u003E’, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्तिम् अत्यन्तमेति\u003C/span\u003E’ इत्युत्तरत्र ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रयमेतद् विदित्वा\u003C/span\u003E’ इत्यनेन ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया इष्टका\u003C/span\u003E’ इत्याद्युक्तत्रयपरिज्ञानिनो मोक्षःफलत्वेनोच्यते । न च प्रसिद्धेष्टकाग्रहणे तद् उपपद्यते । ननु इष्टकादेवताग्रहणेऽपि कथं तदुपपत्तिः ? अन्यदेवताज्ञानेन मोक्षासम्भवाद्, इत्यतः स्मृत्यैवेष्टकादेवतास्वरूपं निरूपयन्, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयावतीर्वा\u003C/span\u003E’ इत्युक्तेष्टकादेवतासङ्ख्यां च दर्शयन्, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा वा\u003C/span\u003E’ इत्युक्तं विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइष्टकादेवतामिति ॥\u003C/span\u003E",
"यद्यप्यन्यत्र ‘अशीत्युत्तरसहस्ररूपम् इष्टकासु संस्थितम्’ इत्युक्तम्। ‘अशीत्युत्तरसहस्ररूपं वर्णेषु \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-79\"\u003Eसंस्थितम्\u003C/span\u003E’ इत्युपक्रम्य, ‘रूपाणि विष्णोस्तावन्ति चेष्टकासु पृथक् पृथक्’ इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऐतरेयभाष्ये\u003C/span\u003E उक्तत्वाद् ‘अशीतिसहस्रं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-80\"\u003Eवाऽर्कलिन\u003C/span\u003E’ इति श्रुतेश्च । तथाऽपि तत् कौण्ठरव्यमतमाश्रित्योक्तम् । ‘अथ कौण्ठरव्य’ इत्युपक्रम्य ‘अशीतिसहस्रं वा अर्कलिन’ इत्युक्तत्वात् । ऋषिमतान्तरमाश्रित्य इदमुक्तम् इत्यविरोधः। यद्वा- प्रत्येकम् एकैकेष्टकायाम् अशीत्युत्तरसहस्ररूपपरं तद्वचनम् । अत एव ‘पृथक् पृथग्’ इत्युक्तम् । अत्र तु इष्टकानां षष्ट्युत्तरशतत्रयसङ्ख्याकत्वात् तत्तद्गतैकैकरूपविवक्षया \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eषष्ट्युत्तरशतत्रिकम्\u003C/span\u003E इत्युक्तम् इत्यविरोधः ।"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S01_V14",
"KKN_C01_S01_V15",
"KKN_C01_S01_V16",
"KKN_C01_S01_V17",
"KKN_C01_S01_V18"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-79",
"kind": "pathantara",
"quote": "संस्थितम्",
"text": "ऐ.भा.आ.३,अ.२,खं.२"
},
{
"id": "fn-80",
"kind": "locus",
"quote": "वाऽर्कलिन",
"text": "ऐतरेयोपनिषत्.३.२.२"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-13",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S01_V16",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिभिरेत्य सन्धिम्\u003C/span\u003E’ इत्येतद् अप्रतीतेरनूद्य तात्पर्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रिभिरिति॥\u003C/span\u003E ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिभिः\u003C/span\u003E ऋग्यजुःसामाथर्वाख्यैः वेदैः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसन्धिं\u003C/span\u003E सम्बन्धम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएत्य\u003C/span\u003E प्राप्य’ इत्यक्षरार्थमभिप्रेत्य तत्तात्पर्यमुक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेदैरविरुद्ध इति ॥\u003C/span\u003E वेदविरुद्धत्वे वेदैः सह सम्बन्धायोगादिति भावः । ननु वेदाविरुद्धत्वं वेदाध्ययनवत्त्वम्, तदुक्तकर्मानुष्ठानवत्त्वं वा वाच्यम् । अन्यस्यासम्भवात् । न च तद्युक्तम्। अज्ञानामपि वेदाध्ययनादिसत्त्वेन जन्ममृत्यूत्तरणप्रसङ्गाद् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेदेति ॥\u003C/span\u003E तथा च ‘त्रिनाचिकेतस्त्रिकर्मकृज्जन्ममृत्यू तरति’ इत्युक्ते भगवज्ज्ञानेनैव मोक्षश्रवणात् कथमेतद्? इत्याशङ्कायां ज्ञानद्वारैव कर्मणो मोक्षसाधनत्वम् अभिप्रेतम्, न साक्षाद् इति भावेन ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिभिरेत्य सन्धिम्\u003C/span\u003E’ इत्युक्तम् इति भावः ।\nएतेन- ‘त्रिभिः= मातापित्राचार्यैः सन्धिम्= सम्बन्धम् एत्य, मात्राद्यनुशासनं यथावत् प्राप्य’ इत्यर्थ इत्येतद् अपव्याख्यानम् इत्युक्तं भवति । तस्यापि कर्ममात्रत्वेन साक्षाज्जन्ममृत्यूत्तरणहेतुत्वासम्भवात् । ‘त्रिकर्मकृत्= इज्याध्ययनदानानां कर्ता’ इति व्याख्यानम् असद् इति भावेन तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रिकर्मकृदिति ॥\u003C/span\u003E परोक्त एवार्थः किं न स्याद्? इत्यतो यज्ञ-दान-तपसाम् आवश्यकत्वस्मरणाद् इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयज्ञेति॥\u003C/span\u003E अध्ययनमपि न त्याज्यम् इति चेद्, न । अत्र ‘तपः’शब्दस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘देवद्विजगुरुप्राज्ञपूजनं शौचमार्जवम् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्मचर्यमहिंसा च शारीरं तप उच्यते ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनुद्वेगकरं वाक्यं सत्यं प्रियहितं च यत् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वाध्यायाभ्यसनं चैव वाङ्मयं तप उच्यते ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमनःप्रसादः सौम्यत्वं मौनमात्मविनिग्रहः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभावसंशुद्धिरित्येतत् तपो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-81\"\u003Eमानसमुच्यते\u003C/span\u003E ॥’\u003C/span\u003E इत्युक्तत्रिविधतपःपरत्वेनाध्ययनस्यापि तदन्तर्गतत्वादिति भावः ॥",
"lines": [
"‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिभिरेत्य सन्धिम्\u003C/span\u003E’ इत्येतद् अप्रतीतेरनूद्य तात्पर्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रिभिरिति॥\u003C/span\u003E ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिभिः\u003C/span\u003E ऋग्यजुःसामाथर्वाख्यैः वेदैः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसन्धिं\u003C/span\u003E सम्बन्धम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएत्य\u003C/span\u003E प्राप्य’ इत्यक्षरार्थमभिप्रेत्य तत्तात्पर्यमुक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेदैरविरुद्ध इति ॥\u003C/span\u003E वेदविरुद्धत्वे वेदैः सह सम्बन्धायोगादिति भावः । ननु वेदाविरुद्धत्वं वेदाध्ययनवत्त्वम्, तदुक्तकर्मानुष्ठानवत्त्वं वा वाच्यम् । अन्यस्यासम्भवात् । न च तद्युक्तम्। अज्ञानामपि वेदाध्ययनादिसत्त्वेन जन्ममृत्यूत्तरणप्रसङ्गाद् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेदेति ॥\u003C/span\u003E तथा च ‘त्रिनाचिकेतस्त्रिकर्मकृज्जन्ममृत्यू तरति’ इत्युक्ते भगवज्ज्ञानेनैव मोक्षश्रवणात् कथमेतद्? इत्याशङ्कायां ज्ञानद्वारैव कर्मणो मोक्षसाधनत्वम् अभिप्रेतम्, न साक्षाद् इति भावेन ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिभिरेत्य सन्धिम्\u003C/span\u003E’ इत्युक्तम् इति भावः ।",
"एतेन- ‘त्रिभिः= मातापित्राचार्यैः सन्धिम्= सम्बन्धम् एत्य, मात्राद्यनुशासनं यथावत् प्राप्य’ इत्यर्थ इत्येतद् अपव्याख्यानम् इत्युक्तं भवति । तस्यापि कर्ममात्रत्वेन साक्षाज्जन्ममृत्यूत्तरणहेतुत्वासम्भवात् । ‘त्रिकर्मकृत्= इज्याध्ययनदानानां कर्ता’ इति व्याख्यानम् असद् इति भावेन तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रिकर्मकृदिति ॥\u003C/span\u003E परोक्त एवार्थः किं न स्याद्? इत्यतो यज्ञ-दान-तपसाम् आवश्यकत्वस्मरणाद् इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयज्ञेति॥\u003C/span\u003E अध्ययनमपि न त्याज्यम् इति चेद्, न । अत्र ‘तपः’शब्दस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘देवद्विजगुरुप्राज्ञपूजनं शौचमार्जवम् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्मचर्यमहिंसा च शारीरं तप उच्यते ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनुद्वेगकरं वाक्यं सत्यं प्रियहितं च यत् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वाध्यायाभ्यसनं चैव वाङ्मयं तप उच्यते ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमनःप्रसादः सौम्यत्वं मौनमात्मविनिग्रहः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभावसंशुद्धिरित्येतत् तपो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-81\"\u003Eमानसमुच्यते\u003C/span\u003E ॥’\u003C/span\u003E इत्युक्तत्रिविधतपःपरत्वेनाध्ययनस्यापि तदन्तर्गतत्वादिति भावः ॥"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
null,
null,
null,
null,
null
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S01_V14",
"KKN_C01_S01_V15",
"KKN_C01_S01_V16",
"KKN_C01_S01_V17",
"KKN_C01_S01_V18"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-81",
"kind": "locus",
"quote": "मानसमुच्यते",
"text": "भ.गी.१७.१४-१७ ।"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-14",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S01_V17",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रयमेतद्\u003C/span\u003E इत्यत्रोक्तं त्रयं किम्? इति न ज्ञायते, अत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रयमेतदिति ॥\u003C/span\u003E ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्मजज्ञम्\u003C/span\u003E’ इत्येतस्य ‘ब्रह्मणः= हिरण्यगर्भाज्जायत इति ब्रह्मजः, स चासौ ज्ञश्च’ इति तथोक्त इति व्याख्यानम् असदिति भावेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्मजज्ञ\u003C/span\u003Eपदं स्मृत्यैव व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्मेतीति ॥\u003C/span\u003E\n‘अनेकरूपाम्= विचित्राम्’ इत्यन्यथाप्रतीतिनिरासाय तदनूद्य व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनेकरूपामिति ॥\u003C/span\u003E ‘अनेकरूप’शब्दस्य सुवर्णवाचित्वेऽभिधानमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबहुरूपमिति ॥\u003C/span\u003E ‘बहु’शब्दोऽनेकपरः । अस्त्वनेकरूपशब्दः सुवर्णवाची, तथाऽपि प्रकृते सुवर्णपर इति कुतः? इत्याशङ्कां परिहरन्, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस चापि तत्प्रत्यवदद् यथोक्तम्\u003C/span\u003E’ इत्यारभ्य ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसृङ्कां चेमामनेकरूपां गृहाण\u003C/span\u003E’ इत्यन्तवाक्यव्याख्यानरूपां स्मृतिं पठति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयम इति ॥\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसृङ्काम्\u003C/span\u003E इत्यनुवादेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकण्ठमालाम्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम् । अनेन- ‘सृङ्काम्= शब्दवतीम्’ इत्येतद् अपव्याख्यानमित्युक्तं भवति ।\nएवं स्वर्ग्याग्निप्रकरणं तदन्तर्गतभगवत्परम् इत्यागमेन साधितम् । इदानीम् आन्तरोपपत्तिभिश्च तत् साधयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोकादिरित्यादिना ॥\u003C/span\u003E यद्वा- नन्वस्त्वेतत् प्रकरणं विष्णुपरम् । प्रसिद्धाग्निपरमपि किं न स्यात्? उभयपरत्वे बाधकाभावात् । न च सर्वेषां शब्दानां भगवन्नामत्वेन अग्निशब्दस्यापि भगवद्वाचकत्वाद् अन्यत्र \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-82\"\u003Eअवृत्तिः\u003C/span\u003E । समाकर्षन्यायेन अन्यत्रापि शब्दस्य वृत्त्यङ्गीकाराद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोकादिरिति ॥\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआदि\u003C/span\u003Eपदेन गुहानिहितत्व-जन्ममृत्यूत्तरणादिमोक्षहेतुज्ञानविषयत्वादीनां ग्रहणम् । ‘च’शब्देनोक्तागमसमुच्चयः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवानेव\u003C/span\u003E ‘एतत्प्रकरणप्रतिपाद्यः’ इति शेषः । ‘एव’शब्देनाग्निव्यावृत्तिः । सत्यम् ‘अन्यत्रापि शब्दप्रवृत्तिरङ्गीक्रियते’ इति। तथाऽपि यत्र अन्यग्रहणे बाधकाभावस्तत्रैव । यथा ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअव्यक्तात् पुरुषः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-83\"\u003Eपरः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E’ इत्यादौ अव्यक्तादिशब्दानां प्रकृत्यादिपरत्वम् । यत्र बाधकसद्भावस्तत्र भगवन्मात्रपरत्वम् । यथा ‘जीवाद् भवन्ति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-84\"\u003Eभूतानि\u003C/span\u003E’ इत्यादौ जीवादि- शब्दानाम् । ततश्च प्रकृतेऽपि एतत्प्रकरणस्य अग्निपरत्वाङ्गीकारे बाधकसद्भावाद् भगवानेवात्र प्रतिपाद्यः । लोकादित्वादीनां भगवत्येव सम्भावाद् अग्नावसम्भवादिति भावः ।\nनन्वेतेषां विशेषणानां भगवत्परत्वमेव कुतः? इति चेद्, न । उदाहृतवचनैस्तथा व्याख्यातत्वात् । किञ्च- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामस्याऽग्निं जगतः प्रतिष्ठां क्रतोरानन्त्यमभयस्य पारम्।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्तोम महदुरुगायं प्रतिष्ठां दृष्ट्वा ॥\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E’\u003C/span\u003E इत्युत्तरमन्त्रे ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिमथो प्रतिष्ठाम्\u003C/span\u003E’ इत्यादि अत्रोक्तमेव परामृश्यते । ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजगतः प्रतिष्ठाम्\u003C/span\u003E’ इत्यनेन ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअथो प्रतिष्ठाम्\u003C/span\u003E’ इत्यस्य, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eक्रतोरानन्त्यम्\u003C/span\u003E’ इत्यनेन ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्\u003C/span\u003E’ इत्यस्य ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअम्भस्य पारम्\u003C/span\u003E’ इत्यनेन ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतरति जन्ममृत्यू\u003C/span\u003E’, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्तिम् अत्यन्तमेति\u003C/span\u003E’ इत्यादेः, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्तोममहद्\u003C/span\u003E’ इत्यनेन ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्मजं\u003C/span\u003E’ इत्यस्य, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिष्ठाम्\u003C/span\u003E’ इत्यनेन ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमोदते स्वर्गलोकम्\u003C/span\u003E’ इत्यस्य परामर्शात् । तत्र चैतानि हि ‘उरुगाय’विशेषणानि कथ्यन्ते । अतोऽत्रापि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्\u003C/span\u003E इत्यादीनि भगवत एव विशेषणानि; नाग्नेरित्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्तोमेति ॥ इति\u003C/span\u003E ‘वाक्ये प्रतिष्ठात्व-अनन्तलोकाप्तित्वादीनाम्’ इति शेषः। यद्यप्यादित एव उदाहर्तव्या । तथाऽपि ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामस्याऽग्निम्\u003C/span\u003E’ इत्यनेन कस्याप्यपरामर्शात् पूर्वार्धे उरुगायपदाभावात् सर्वोदाहरणे गौरवप्रसङ्गाच्चैतदेवोदाहृतम् ।\nननु ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजगतः प्रतिष्ठाम्\u003C/span\u003E’ इत्यादीनां उरुगायविशेषणत्वेऽपि भगवद्विशेषणत्वं कुतः? इति चेद्, न ।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-85\"\u003E...........................विचक्रमाणस्त्रेधोरुगायः\u003C/span\u003E ।’\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘अत्राऽह तदुरुगायस्य वृष्णः परमं पदमवभाति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-86\"\u003Eभूरि\u003C/span\u003E ।’\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘यः पार्थिवानि त्रिभिरिद्विगामभिरुरुक्रमिष्ठोरुगायाय \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-87\"\u003Eजीवसे\u003C/span\u003E ।’\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविष्णुसूक्ते\u003C/span\u003E, ‘ऊर्जं पृथिव्या \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-88\"\u003Eभक्तवायोरुगायमुपासते\u003C/span\u003E ।’ ‘त्वं विष्णुरुरुगायो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-89\"\u003Eनमस्य\u003C/span\u003E’ इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रुत्यन्तरे\u003C/span\u003E, ‘श्रीर्यत्र रूपिण्युरुगायपादयोः करोति मानं बहुधा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-90\"\u003Eविभूतिभिः\u003C/span\u003E’ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति भागवते\u003C/span\u003E चोरुगायशब्दस्य भगवत्येव प्रसिद्धत्वेन तेषामुरुगायविशेषणत्वे भगवद्विशेषणत्वस्यैव प्राप्तेरित्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवत इति ॥\u003C/span\u003E हिशब्दो हेतौ ।\nयद् उक्तम्- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइत्यादिविशेषणैः\u003C/span\u003E इत्यनेन ‘गुहानिहितत्वविशेषणेन भगवानेव’ इति तद् अयुक्तम् । जाठराग्निरूपेणाग्नेरपि गुहानिहितत्वसम्भवात्। अग्नेरपि देवत्वेन शरीरत्वाच्च तत्सम्भवः । तत् किं भगवतः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुहेति ॥ तस्यैव\u003C/span\u003E भगवत एव । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रसिद्धं\u003C/span\u003E- ‘यो वेद निहितं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-91\"\u003Eगुहायाम्\u003C/span\u003E’ इत्यादिषु । ‘हृदि ह्येष \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-92\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E’ इति जीवेऽपि हृद्गुहानिहितत्वप्रसिद्धेः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविशेषतः\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । सत्यम् ‘अग्नेरपि हृद्गुहानिहितत्वं प्रसिद्धम्’ इति । तथाऽपि विशेषतः श्रुत्यादौ भगवत एव प्रसिद्धम्। विशेषतः प्रसिद्धमेव हि ग्राह्यम् । न हि ‘मैथिलः’, ‘पाञ्चालः’ इत्युक्ते यः कोऽपि मिथिलायाम्, पञ्चालेषु वा भवो गृह्यते; किन्तु? प्रसिद्धस्तदधिपतिरेवेति भावः ।\nएवं प्रतिष्ठा-ब्रह्मजज्ञ-अनन्तलोकाप्तिः इत्यादिविशेषणानां भगवत्परत्वम् उपपाद्य, अन्यत्रासम्भवप्रदर्शनायोपलक्षणत्वेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिः\u003C/span\u003E इति विशेषणस्य अग्नावसम्भवं दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन चेति\u003C/span\u003E ॥ भगवदधिष्ठानत्वादिना अग्निपरिज्ञानस्यापि मोक्षहेतुत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमात्र\u003C/span\u003Eपदम् । तद्व्यवच्छेद्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवज्ज्ञानं विनेति\u003C/span\u003E ॥ ननु भगवज्ज्ञानाभावेऽपि अग्निपरिज्ञानपूर्वकं यज्ञादिकरणेनानन्तलोकाप्त्युपपत्तेः अग्नावप्यनन्तलोकाप्तित्वं सावकाशम्? इत्यतस्तदभावे श्रुतिमाह – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्वा इति\u003C/span\u003E ॥ हे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगार्गि! तदेतदक्षरम् अविदित्वा यद् अस्मिन् लोके जुहोति\u003C/span\u003E वैश्वदेवादिकान् होमान् करोति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयजते\u003C/span\u003E अश्वमेधादियज्ञांश्च करोति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबहूनि वर्षसहस्राणि तपस्तप्यते अस्य\u003C/span\u003E भगवदज्ञानिनः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्\u003C/span\u003E होमादिकं सर्वम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तवदेव\u003C/span\u003E अन्तवत्फलमेव भवतीत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजुहोति\u003C/span\u003E ददाति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयजते\u003C/span\u003E यज्ञादिकं करोतीति वा । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजुहोति\u003C/span\u003E यज्ञादिकं करोति, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयजति\u003C/span\u003E ददातीति वाऽर्थः ॥\nनन्वग्निपरिज्ञानमात्रेणापि अनन्तलोकाप्तिरस्त्येव? मोक्षप्राप्तेरभावेऽपि स्वर्गप्राप्तेः सत्त्वात् । न चास्यानन्तभावः । बहुकालावस्थानमात्रेण तथा व्यवहारोपपत्तेः इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन चेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसति\u003C/span\u003E सम्भवतीत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्तलोक\u003C/span\u003Eशब्दस्य मोक्षो हि मुख्यार्थः, स्वर्गस्त्वमुख्यार्थः । न हि बाधकाभावेन मुख्यार्थे सम्भवत्यमुख्यार्थो युज्यत इत्यर्थः । नन्वस्तु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्तलोक\u003C/span\u003Eशब्दो मोक्षपर एव । तथाऽपि अग्निपरिज्ञानस्य अनन्तलोकाप्तिसाधनत्वम् अस्त्येव? साक्षान्मोक्षसाधनत्वाभावेऽपि परम्परया तत्साधनत्वाद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन चेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्ये\u003C/span\u003E साक्षात् साधनत्वे।\nननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिः\u003C/span\u003E इति विशेषणस्य अग्नावसम्भवेऽपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोकादिः\u003C/span\u003E इत्यादिविशेषणानि सम्भवन्त्येव । तथाहि- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोकानामादिः, प्रथमशरीरत्वात्। प्रतिष्ठा= जगत आश्रयः । ब्रह्मजो= हिरण्यगर्भजः, ज्ञः= सर्वज्ञश्च इति ब्रह्मजज्ञः, गुहानिहितः= विदुषां बुद्धौ प्रविष्टः\u003C/span\u003E इति। तत् कथम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतैर्विशेषणैर्भगवानेव अत्र प्रतिपाद्यः\u003C/span\u003E इति निश्चयः? इति चेद्, न ।\nअग्नेरपि मुख्यतो लोकादित्वविशेषणासम्भवात् । यथाकथञ्चित् सम्भवति? इति चेत्, तत्राऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन चेति\u003C/span\u003E ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E श्रुतिः स्वयमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलोकादिमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं\u003C/span\u003E नचिकेतसा पृष्टं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलोकादिं\u003C/span\u003E सर्वलोकादिम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निम्\u003C/span\u003E अग्निस्थं भगवन्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतस्मै\u003C/span\u003E नचिकेतसे यम \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउवाच\u003C/span\u003E । न केवलमेतावत्; किन्तु? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइष्टका\u003C/span\u003E इष्टकादेवता \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया\u003C/span\u003E यत्स्वरूपाः, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयावतीः\u003C/span\u003E यावत्यः = यावत्सङ्ख्याकाः, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा वा\u003C/span\u003E येनैव प्रकारेण ज्ञातव्याः, यत्परिमाणका वा तत्सर्वमप्युवाचेत्यर्थः । एवम् उपदिष्टः स बालो नचिकेताः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद्\u003C/span\u003E मृत्युप्रोक्तं भगवत्स्वरूपं मृत्युना यथोक्तं तथैव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रत्यवदद्\u003C/span\u003E अनूदितवांश्च । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअथ\u003C/span\u003E अनुवादानन्तरम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्य\u003C/span\u003E नचिकेतसः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतुष्टः\u003C/span\u003E प्रसन्नो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्युः पुनराह\u003C/span\u003E ॥ १४ ॥\nकिमाह ? इत्यत उक्तमनुवदन्नाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमिति\u003C/span\u003E ॥ यद्वा- यद् आह तत् प्रीत्यनन्तरमेवाऽह, न तु कालान्तर इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रीयमाणो महात्मा\u003C/span\u003E यमः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं\u003C/span\u003E नचिकेतसं प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअब्रवीत्\u003C/span\u003E । किम् ? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतवाद्येह\u003C/span\u003E प्रीतिनिमित्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवरं भूयो ददामि\u003C/span\u003E । तं वरं दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतवैवेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअयं\u003C/span\u003E मदुपदिष्टः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निस्तवैव नाम्ना\u003C/span\u003E प्रसिद्धो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभविता\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइमाम् अनेकरूपां\u003C/span\u003E स्वर्णमयीं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसृङ्कां\u003C/span\u003E कण्ठमालां च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगृहाण\u003C/span\u003E इति वरमदात् ॥१५ ॥\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्निस्थभगवज्ज्ञानम् अनन्तलोकाप्तिसाधनम्\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । तत्र तज्ज्ञानमेव कथं स्याद्? इत्याशङ्कां परिहरन्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्\u003C/span\u003E इत्युक्तं विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिनाचिकेत इति\u003C/span\u003E ॥ नचिकेतसोऽयं नाचिकेतः, त्रिशः चितो नाचिकेतोऽग्निर्येन सः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिनाचिकेतः त्रिकर्मकृद्\u003C/span\u003E यज्ञदानतपःकर्ता \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिभिः\u003C/span\u003E ऋग्यजुःसामाख्यैर्वेदैः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसन्धिं\u003C/span\u003E सन्धानम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएत्य\u003C/span\u003E वेदैरविरुद्धो भूत्वा, वेदोक्तप्रकारेण भगवत्तत्त्वादिकं ज्ञात्वेति यावद्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजन्ममृत्यू तरति\u003C/span\u003E ।\nन वेदोक्तप्रकारेण भगवज्ज्ञानमपि साक्षान्मोक्षसाधनम्; किन्तु? मननादिद्वारैव । मोक्षोऽपि न जन्ममृत्यूत्तरणरूप एव; किन्तु? सुखरूपश्च इति भावेन प्रकारान्तरेणापि अग्निस्थभगवज्ज्ञानं मोक्षसाधनम् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्मजज्ञमिति\u003C/span\u003E ॥ ब्रह्मणः= वेदाद् जायते= अभिव्यज्यत इति ब्रह्मजः, सर्वं जानातीति ज्ञः, ब्रह्मजश्चासौ ज्ञश्चेति ब्रह्मजज्ञः, तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदेवं\u003C/span\u003E क्रीडादिगुणसम्पन्नम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eईड्यं\u003C/span\u003E स्तुत्यं तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविदित्वा निचाय्य\u003C/span\u003E विचार्य तथाऽपरोक्षतो निश्चित्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइमाम् अत्यन्तशान्तिम्\u003C/span\u003E आत्यन्तिकसुखरूपां शान्तिं मुक्तिम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमोक्षश्शान्तिश्च शरणं निर्वाणं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-93\"\u003Eचाभिधीयते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वचनात् ॥ १६ ॥\nन केवलम् अग्निस्थभगवज्ज्ञानमेव मोक्षसाधनम्; किन्तु? \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया इष्टकाः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्याद्युक्तेष्टकादेवताज्ञानमपीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिनाचिकेत इति\u003C/span\u003E ॥ त्रिवारकृतनाचिकेतः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रयमेतद्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया इष्टका यावतीर्वा यथा वा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तेष्टकादेवतां विष्णुं तत्सङ्ख्यां षष्ट्युत्तरशतत्रयलक्षणां तत्परिमाणं च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविदित्वा\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्तिम् अत्यन्तमेति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति पूर्वेण सम्बन्धः । इदानीमुक्तरीत्या जानन् कर्मकर्ता योग्यश्चेद् भवति सायुज्यं च तस्य फलमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एवमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः\u003C/span\u003E अधिकारी \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवम्\u003C/span\u003E उक्तप्रकारेणाग्निस्थविष्णुं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविद्वान् नाचिकेतम्\u003C/span\u003E अग्निं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचिनुते\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रिशः\u003C/span\u003E इति शेषः, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस पुरतः\u003C/span\u003E प्रथमतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्युपाशान्\u003C/span\u003E संसारमिति यावत्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रणोद्य शोकातिगः\u003C/span\u003E सन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गलोके\u003C/span\u003E आनन्दज्ञानप्रकाशरूपे विष्णौ प्रविष्टः सन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमोदते\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्तोममहदुरुगायं प्रतिष्ठाम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युत्तरत्र मोक्षे प्रवेशार्थक\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिष्ठा\u003C/span\u003Eशब्दस्य पूर्वोक्तपरामर्शरूपत्वस्य भाष्ये उक्तत्वाद् अन्यस्य तत्परामृश्यस्य पूर्वम् अभावात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गलोके\u003C/span\u003E इत्येतदेव तत्परामृश्यमिति एवं व्याख्यातम् । यद्वा- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः\u003C/span\u003E अधिकारी उक्तरीत्या \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविद्वान्\u003C/span\u003E कर्म करोति तस्य सर्वस्याप्युक्तं फलं भवतीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गलोके\u003C/span\u003E प्रसिद्धे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमोदते\u003C/span\u003E । तदनन्तरं क्रमात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गलोके\u003C/span\u003E विष्णुलोके \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमोदत\u003C/span\u003E इति व्याख्येयम् । न चायं स्वर्गलोकः प्रसिद्ध एव। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्ते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युपक्रमात् ॥१७॥\nप्रीत्या स्वदत्तं वरमवधारयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएष इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वं यं द्वितीयवरेणावृणीथा एष स्वर्ग्योऽग्निर्नाचिकेत\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eते\u003C/span\u003E तव नाम्ना प्रसिद्धो भविता । कथम् ? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतमग्निं तवैव\u003C/span\u003E नाम्ना \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजनासो\u003C/span\u003E जनाः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रवक्ष्यन्ति\u003C/span\u003E । एवं द्वितीयं वरं दत्त्वा प्रीत्या स्वदत्तं वरं चावधार्य, इदानीं तृतीयं वरं प्रार्थयेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतृतीयमिति\u003C/span\u003E ॥ १८ ॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रयमेतद्\u003C/span\u003E इत्यत्रोक्तं त्रयं किम्? इति न ज्ञायते, अत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रयमेतदिति ॥\u003C/span\u003E ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्मजज्ञम्\u003C/span\u003E’ इत्येतस्य ‘ब्रह्मणः= हिरण्यगर्भाज्जायत इति ब्रह्मजः, स चासौ ज्ञश्च’ इति तथोक्त इति व्याख्यानम् असदिति भावेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्मजज्ञ\u003C/span\u003Eपदं स्मृत्यैव व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्मेतीति ॥\u003C/span\u003E",
"‘अनेकरूपाम्= विचित्राम्’ इत्यन्यथाप्रतीतिनिरासाय तदनूद्य व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनेकरूपामिति ॥\u003C/span\u003E ‘अनेकरूप’शब्दस्य सुवर्णवाचित्वेऽभिधानमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबहुरूपमिति ॥\u003C/span\u003E ‘बहु’शब्दोऽनेकपरः । अस्त्वनेकरूपशब्दः सुवर्णवाची, तथाऽपि प्रकृते सुवर्णपर इति कुतः? इत्याशङ्कां परिहरन्, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस चापि तत्प्रत्यवदद् यथोक्तम्\u003C/span\u003E’ इत्यारभ्य ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसृङ्कां चेमामनेकरूपां गृहाण\u003C/span\u003E’ इत्यन्तवाक्यव्याख्यानरूपां स्मृतिं पठति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयम इति ॥\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसृङ्काम्\u003C/span\u003E इत्यनुवादेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकण्ठमालाम्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम् । अनेन- ‘सृङ्काम्= शब्दवतीम्’ इत्येतद् अपव्याख्यानमित्युक्तं भवति ।",
"एवं स्वर्ग्याग्निप्रकरणं तदन्तर्गतभगवत्परम् इत्यागमेन साधितम् । इदानीम् आन्तरोपपत्तिभिश्च तत् साधयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोकादिरित्यादिना ॥\u003C/span\u003E यद्वा- नन्वस्त्वेतत् प्रकरणं विष्णुपरम् । प्रसिद्धाग्निपरमपि किं न स्यात्? उभयपरत्वे बाधकाभावात् । न च सर्वेषां शब्दानां भगवन्नामत्वेन अग्निशब्दस्यापि भगवद्वाचकत्वाद् अन्यत्र \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-82\"\u003Eअवृत्तिः\u003C/span\u003E । समाकर्षन्यायेन अन्यत्रापि शब्दस्य वृत्त्यङ्गीकाराद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोकादिरिति ॥\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआदि\u003C/span\u003Eपदेन गुहानिहितत्व-जन्ममृत्यूत्तरणादिमोक्षहेतुज्ञानविषयत्वादीनां ग्रहणम् । ‘च’शब्देनोक्तागमसमुच्चयः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवानेव\u003C/span\u003E ‘एतत्प्रकरणप्रतिपाद्यः’ इति शेषः । ‘एव’शब्देनाग्निव्यावृत्तिः । सत्यम् ‘अन्यत्रापि शब्दप्रवृत्तिरङ्गीक्रियते’ इति। तथाऽपि यत्र अन्यग्रहणे बाधकाभावस्तत्रैव । यथा ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअव्यक्तात् पुरुषः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-83\"\u003Eपरः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E’ इत्यादौ अव्यक्तादिशब्दानां प्रकृत्यादिपरत्वम् । यत्र बाधकसद्भावस्तत्र भगवन्मात्रपरत्वम् । यथा ‘जीवाद् भवन्ति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-84\"\u003Eभूतानि\u003C/span\u003E’ इत्यादौ जीवादि- शब्दानाम् । ततश्च प्रकृतेऽपि एतत्प्रकरणस्य अग्निपरत्वाङ्गीकारे बाधकसद्भावाद् भगवानेवात्र प्रतिपाद्यः । लोकादित्वादीनां भगवत्येव सम्भावाद् अग्नावसम्भवादिति भावः ।",
"नन्वेतेषां विशेषणानां भगवत्परत्वमेव कुतः? इति चेद्, न । उदाहृतवचनैस्तथा व्याख्यातत्वात् । किञ्च- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामस्याऽग्निं जगतः प्रतिष्ठां क्रतोरानन्त्यमभयस्य पारम्।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्तोम महदुरुगायं प्रतिष्ठां दृष्ट्वा ॥\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E’\u003C/span\u003E इत्युत्तरमन्त्रे ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिमथो प्रतिष्ठाम्\u003C/span\u003E’ इत्यादि अत्रोक्तमेव परामृश्यते । ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजगतः प्रतिष्ठाम्\u003C/span\u003E’ इत्यनेन ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअथो प्रतिष्ठाम्\u003C/span\u003E’ इत्यस्य, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eक्रतोरानन्त्यम्\u003C/span\u003E’ इत्यनेन ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्\u003C/span\u003E’ इत्यस्य ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअम्भस्य पारम्\u003C/span\u003E’ इत्यनेन ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतरति जन्ममृत्यू\u003C/span\u003E’, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्तिम् अत्यन्तमेति\u003C/span\u003E’ इत्यादेः, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्तोममहद्\u003C/span\u003E’ इत्यनेन ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्मजं\u003C/span\u003E’ इत्यस्य, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिष्ठाम्\u003C/span\u003E’ इत्यनेन ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमोदते स्वर्गलोकम्\u003C/span\u003E’ इत्यस्य परामर्शात् । तत्र चैतानि हि ‘उरुगाय’विशेषणानि कथ्यन्ते । अतोऽत्रापि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्\u003C/span\u003E इत्यादीनि भगवत एव विशेषणानि; नाग्नेरित्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्तोमेति ॥ इति\u003C/span\u003E ‘वाक्ये प्रतिष्ठात्व-अनन्तलोकाप्तित्वादीनाम्’ इति शेषः। यद्यप्यादित एव उदाहर्तव्या । तथाऽपि ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामस्याऽग्निम्\u003C/span\u003E’ इत्यनेन कस्याप्यपरामर्शात् पूर्वार्धे उरुगायपदाभावात् सर्वोदाहरणे गौरवप्रसङ्गाच्चैतदेवोदाहृतम् ।",
"ननु ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजगतः प्रतिष्ठाम्\u003C/span\u003E’ इत्यादीनां उरुगायविशेषणत्वेऽपि भगवद्विशेषणत्वं कुतः? इति चेद्, न ।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-85\"\u003E...........................विचक्रमाणस्त्रेधोरुगायः\u003C/span\u003E ।’\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘अत्राऽह तदुरुगायस्य वृष्णः परमं पदमवभाति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-86\"\u003Eभूरि\u003C/span\u003E ।’\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘यः पार्थिवानि त्रिभिरिद्विगामभिरुरुक्रमिष्ठोरुगायाय \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-87\"\u003Eजीवसे\u003C/span\u003E ।’\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविष्णुसूक्ते\u003C/span\u003E, ‘ऊर्जं पृथिव्या \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-88\"\u003Eभक्तवायोरुगायमुपासते\u003C/span\u003E ।’ ‘त्वं विष्णुरुरुगायो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-89\"\u003Eनमस्य\u003C/span\u003E’ इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रुत्यन्तरे\u003C/span\u003E, ‘श्रीर्यत्र रूपिण्युरुगायपादयोः करोति मानं बहुधा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-90\"\u003Eविभूतिभिः\u003C/span\u003E’ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति भागवते\u003C/span\u003E चोरुगायशब्दस्य भगवत्येव प्रसिद्धत्वेन तेषामुरुगायविशेषणत्वे भगवद्विशेषणत्वस्यैव प्राप्तेरित्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवत इति ॥\u003C/span\u003E हिशब्दो हेतौ ।",
"यद् उक्तम्- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइत्यादिविशेषणैः\u003C/span\u003E इत्यनेन ‘गुहानिहितत्वविशेषणेन भगवानेव’ इति तद् अयुक्तम् । जाठराग्निरूपेणाग्नेरपि गुहानिहितत्वसम्भवात्। अग्नेरपि देवत्वेन शरीरत्वाच्च तत्सम्भवः । तत् किं भगवतः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुहेति ॥ तस्यैव\u003C/span\u003E भगवत एव । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रसिद्धं\u003C/span\u003E- ‘यो वेद निहितं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-91\"\u003Eगुहायाम्\u003C/span\u003E’ इत्यादिषु । ‘हृदि ह्येष \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-92\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E’ इति जीवेऽपि हृद्गुहानिहितत्वप्रसिद्धेः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविशेषतः\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । सत्यम् ‘अग्नेरपि हृद्गुहानिहितत्वं प्रसिद्धम्’ इति । तथाऽपि विशेषतः श्रुत्यादौ भगवत एव प्रसिद्धम्। विशेषतः प्रसिद्धमेव हि ग्राह्यम् । न हि ‘मैथिलः’, ‘पाञ्चालः’ इत्युक्ते यः कोऽपि मिथिलायाम्, पञ्चालेषु वा भवो गृह्यते; किन्तु? प्रसिद्धस्तदधिपतिरेवेति भावः ।",
"एवं प्रतिष्ठा-ब्रह्मजज्ञ-अनन्तलोकाप्तिः इत्यादिविशेषणानां भगवत्परत्वम् उपपाद्य, अन्यत्रासम्भवप्रदर्शनायोपलक्षणत्वेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिः\u003C/span\u003E इति विशेषणस्य अग्नावसम्भवं दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन चेति\u003C/span\u003E ॥ भगवदधिष्ठानत्वादिना अग्निपरिज्ञानस्यापि मोक्षहेतुत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमात्र\u003C/span\u003Eपदम् । तद्व्यवच्छेद्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवज्ज्ञानं विनेति\u003C/span\u003E ॥ ननु भगवज्ज्ञानाभावेऽपि अग्निपरिज्ञानपूर्वकं यज्ञादिकरणेनानन्तलोकाप्त्युपपत्तेः अग्नावप्यनन्तलोकाप्तित्वं सावकाशम्? इत्यतस्तदभावे श्रुतिमाह – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्वा इति\u003C/span\u003E ॥ हे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगार्गि! तदेतदक्षरम् अविदित्वा यद् अस्मिन् लोके जुहोति\u003C/span\u003E वैश्वदेवादिकान् होमान् करोति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयजते\u003C/span\u003E अश्वमेधादियज्ञांश्च करोति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबहूनि वर्षसहस्राणि तपस्तप्यते अस्य\u003C/span\u003E भगवदज्ञानिनः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्\u003C/span\u003E होमादिकं सर्वम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तवदेव\u003C/span\u003E अन्तवत्फलमेव भवतीत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजुहोति\u003C/span\u003E ददाति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयजते\u003C/span\u003E यज्ञादिकं करोतीति वा । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजुहोति\u003C/span\u003E यज्ञादिकं करोति, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयजति\u003C/span\u003E ददातीति वाऽर्थः ॥",
"नन्वग्निपरिज्ञानमात्रेणापि अनन्तलोकाप्तिरस्त्येव? मोक्षप्राप्तेरभावेऽपि स्वर्गप्राप्तेः सत्त्वात् । न चास्यानन्तभावः । बहुकालावस्थानमात्रेण तथा व्यवहारोपपत्तेः इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन चेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसति\u003C/span\u003E सम्भवतीत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्तलोक\u003C/span\u003Eशब्दस्य मोक्षो हि मुख्यार्थः, स्वर्गस्त्वमुख्यार्थः । न हि बाधकाभावेन मुख्यार्थे सम्भवत्यमुख्यार्थो युज्यत इत्यर्थः । नन्वस्तु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्तलोक\u003C/span\u003Eशब्दो मोक्षपर एव । तथाऽपि अग्निपरिज्ञानस्य अनन्तलोकाप्तिसाधनत्वम् अस्त्येव? साक्षान्मोक्षसाधनत्वाभावेऽपि परम्परया तत्साधनत्वाद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन चेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्ये\u003C/span\u003E साक्षात् साधनत्वे।",
"ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिः\u003C/span\u003E इति विशेषणस्य अग्नावसम्भवेऽपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोकादिः\u003C/span\u003E इत्यादिविशेषणानि सम्भवन्त्येव । तथाहि- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोकानामादिः, प्रथमशरीरत्वात्। प्रतिष्ठा= जगत आश्रयः । ब्रह्मजो= हिरण्यगर्भजः, ज्ञः= सर्वज्ञश्च इति ब्रह्मजज्ञः, गुहानिहितः= विदुषां बुद्धौ प्रविष्टः\u003C/span\u003E इति। तत् कथम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतैर्विशेषणैर्भगवानेव अत्र प्रतिपाद्यः\u003C/span\u003E इति निश्चयः? इति चेद्, न ।",
"अग्नेरपि मुख्यतो लोकादित्वविशेषणासम्भवात् । यथाकथञ्चित् सम्भवति? इति चेत्, तत्राऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन चेति\u003C/span\u003E ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E श्रुतिः स्वयमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलोकादिमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं\u003C/span\u003E नचिकेतसा पृष्टं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलोकादिं\u003C/span\u003E सर्वलोकादिम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निम्\u003C/span\u003E अग्निस्थं भगवन्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतस्मै\u003C/span\u003E नचिकेतसे यम \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउवाच\u003C/span\u003E । न केवलमेतावत्; किन्तु? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइष्टका\u003C/span\u003E इष्टकादेवता \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया\u003C/span\u003E यत्स्वरूपाः, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयावतीः\u003C/span\u003E यावत्यः = यावत्सङ्ख्याकाः, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा वा\u003C/span\u003E येनैव प्रकारेण ज्ञातव्याः, यत्परिमाणका वा तत्सर्वमप्युवाचेत्यर्थः । एवम् उपदिष्टः स बालो नचिकेताः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद्\u003C/span\u003E मृत्युप्रोक्तं भगवत्स्वरूपं मृत्युना यथोक्तं तथैव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रत्यवदद्\u003C/span\u003E अनूदितवांश्च । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअथ\u003C/span\u003E अनुवादानन्तरम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्य\u003C/span\u003E नचिकेतसः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतुष्टः\u003C/span\u003E प्रसन्नो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्युः पुनराह\u003C/span\u003E ॥ १४ ॥",
"किमाह ? इत्यत उक्तमनुवदन्नाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमिति\u003C/span\u003E ॥ यद्वा- यद् आह तत् प्रीत्यनन्तरमेवाऽह, न तु कालान्तर इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रीयमाणो महात्मा\u003C/span\u003E यमः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं\u003C/span\u003E नचिकेतसं प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअब्रवीत्\u003C/span\u003E । किम् ? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतवाद्येह\u003C/span\u003E प्रीतिनिमित्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवरं भूयो ददामि\u003C/span\u003E । तं वरं दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतवैवेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअयं\u003C/span\u003E मदुपदिष्टः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निस्तवैव नाम्ना\u003C/span\u003E प्रसिद्धो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभविता\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइमाम् अनेकरूपां\u003C/span\u003E स्वर्णमयीं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसृङ्कां\u003C/span\u003E कण्ठमालां च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगृहाण\u003C/span\u003E इति वरमदात् ॥१५ ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्निस्थभगवज्ज्ञानम् अनन्तलोकाप्तिसाधनम्\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । तत्र तज्ज्ञानमेव कथं स्याद्? इत्याशङ्कां परिहरन्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्\u003C/span\u003E इत्युक्तं विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिनाचिकेत इति\u003C/span\u003E ॥ नचिकेतसोऽयं नाचिकेतः, त्रिशः चितो नाचिकेतोऽग्निर्येन सः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिनाचिकेतः त्रिकर्मकृद्\u003C/span\u003E यज्ञदानतपःकर्ता \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिभिः\u003C/span\u003E ऋग्यजुःसामाख्यैर्वेदैः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसन्धिं\u003C/span\u003E सन्धानम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएत्य\u003C/span\u003E वेदैरविरुद्धो भूत्वा, वेदोक्तप्रकारेण भगवत्तत्त्वादिकं ज्ञात्वेति यावद्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजन्ममृत्यू तरति\u003C/span\u003E ।",
"न वेदोक्तप्रकारेण भगवज्ज्ञानमपि साक्षान्मोक्षसाधनम्; किन्तु? मननादिद्वारैव । मोक्षोऽपि न जन्ममृत्यूत्तरणरूप एव; किन्तु? सुखरूपश्च इति भावेन प्रकारान्तरेणापि अग्निस्थभगवज्ज्ञानं मोक्षसाधनम् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्मजज्ञमिति\u003C/span\u003E ॥ ब्रह्मणः= वेदाद् जायते= अभिव्यज्यत इति ब्रह्मजः, सर्वं जानातीति ज्ञः, ब्रह्मजश्चासौ ज्ञश्चेति ब्रह्मजज्ञः, तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदेवं\u003C/span\u003E क्रीडादिगुणसम्पन्नम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eईड्यं\u003C/span\u003E स्तुत्यं तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविदित्वा निचाय्य\u003C/span\u003E विचार्य तथाऽपरोक्षतो निश्चित्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइमाम् अत्यन्तशान्तिम्\u003C/span\u003E आत्यन्तिकसुखरूपां शान्तिं मुक्तिम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमोक्षश्शान्तिश्च शरणं निर्वाणं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-93\"\u003Eचाभिधीयते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वचनात् ॥ १६ ॥",
"न केवलम् अग्निस्थभगवज्ज्ञानमेव मोक्षसाधनम्; किन्तु? \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया इष्टकाः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्याद्युक्तेष्टकादेवताज्ञानमपीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिनाचिकेत इति\u003C/span\u003E ॥ त्रिवारकृतनाचिकेतः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रयमेतद्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया इष्टका यावतीर्वा यथा वा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तेष्टकादेवतां विष्णुं तत्सङ्ख्यां षष्ट्युत्तरशतत्रयलक्षणां तत्परिमाणं च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविदित्वा\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्तिम् अत्यन्तमेति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति पूर्वेण सम्बन्धः । इदानीमुक्तरीत्या जानन् कर्मकर्ता योग्यश्चेद् भवति सायुज्यं च तस्य फलमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एवमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः\u003C/span\u003E अधिकारी \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवम्\u003C/span\u003E उक्तप्रकारेणाग्निस्थविष्णुं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविद्वान् नाचिकेतम्\u003C/span\u003E अग्निं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचिनुते\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रिशः\u003C/span\u003E इति शेषः, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस पुरतः\u003C/span\u003E प्रथमतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्युपाशान्\u003C/span\u003E संसारमिति यावत्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रणोद्य शोकातिगः\u003C/span\u003E सन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गलोके\u003C/span\u003E आनन्दज्ञानप्रकाशरूपे विष्णौ प्रविष्टः सन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमोदते\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्तोममहदुरुगायं प्रतिष्ठाम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युत्तरत्र मोक्षे प्रवेशार्थक\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिष्ठा\u003C/span\u003Eशब्दस्य पूर्वोक्तपरामर्शरूपत्वस्य भाष्ये उक्तत्वाद् अन्यस्य तत्परामृश्यस्य पूर्वम् अभावात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गलोके\u003C/span\u003E इत्येतदेव तत्परामृश्यमिति एवं व्याख्यातम् । यद्वा- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः\u003C/span\u003E अधिकारी उक्तरीत्या \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविद्वान्\u003C/span\u003E कर्म करोति तस्य सर्वस्याप्युक्तं फलं भवतीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गलोके\u003C/span\u003E प्रसिद्धे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमोदते\u003C/span\u003E । तदनन्तरं क्रमात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गलोके\u003C/span\u003E विष्णुलोके \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमोदत\u003C/span\u003E इति व्याख्येयम् । न चायं स्वर्गलोकः प्रसिद्ध एव। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्ते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युपक्रमात् ॥१७॥",
"प्रीत्या स्वदत्तं वरमवधारयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएष इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वं यं द्वितीयवरेणावृणीथा एष स्वर्ग्योऽग्निर्नाचिकेत\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eते\u003C/span\u003E तव नाम्ना प्रसिद्धो भविता । कथम् ? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतमग्निं तवैव\u003C/span\u003E नाम्ना \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजनासो\u003C/span\u003E जनाः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रवक्ष्यन्ति\u003C/span\u003E । एवं द्वितीयं वरं दत्त्वा प्रीत्या स्वदत्तं वरं चावधार्य, इदानीं तृतीयं वरं प्रार्थयेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतृतीयमिति\u003C/span\u003E ॥ १८ ॥"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
null,
"justify",
null,
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S01_V14",
"KKN_C01_S01_V15",
"KKN_C01_S01_V16",
"KKN_C01_S01_V17",
"KKN_C01_S01_V18"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-82",
"kind": "locus",
"quote": "अवृत्तिः",
"text": "ब्र.सू.१.४.१६"
},
{
"id": "fn-83",
"kind": "locus",
"quote": "परः",
"text": "१.३.११"
},
{
"id": "fn-84",
"kind": "locus",
"quote": "भूतानि",
"text": "ब्र.सू.भा. २.१.१३"
},
{
"id": "fn-85",
"kind": "locus",
"quote": "...........................विचक्रमाणस्त्रेधोरुगायः",
"text": "ऋ.सं.१.१५४.१"
},
{
"id": "fn-86",
"kind": "locus",
"quote": "भूरि",
"text": "ऋ.सं.१.१५४.६"
},
{
"id": "fn-87",
"kind": "locus",
"quote": "जीवसे",
"text": "ऋ.सं.१.१५५.४"
},
{
"id": "fn-88",
"kind": "locus",
"quote": "भक्तवायोरुगायमुपासते",
"text": "ऋ.सं.१०.१०९.७"
},
{
"id": "fn-89",
"kind": "locus",
"quote": "नमस्य",
"text": "ऋ.सं.२.१.३"
},
{
"id": "fn-90",
"kind": "locus",
"quote": "विभूतिभिः",
"text": "भाग.२.९.१३"
},
{
"id": "fn-91",
"kind": "locus",
"quote": "गुहायाम्",
"text": "तै.उ.२.१"
},
{
"id": "fn-92",
"kind": "locus",
"quote": "आत्मा",
"text": "ष.प्र.३.४"
},
{
"id": "fn-93",
"kind": "locus",
"quote": "चाभिधीयते",
"text": "ब्राह्मे,भाग.ता.नि.२.६.६"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-15",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "वेदेशीयम्",
"lines": [
"वेदेशीयम्"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-16",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "“\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेयं प्रेते\u003C/span\u003E इति तृतीयप्रश्नवाक्यस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइयं\u003C/span\u003E विचिकित्सा= संशयः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रेते मनुष्ये अस्ति\u003C/span\u003E ‘शरीर- इन्द्रिय-मनो-बुद्धिव्यतिरिक्तो देहान्तरसम्बन्ध्यात्मा’ इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएके, नायम्\u003C/span\u003E एवंविधः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीत्येके\u003C/span\u003E । अत्र चास्माकं न प्रत्यक्षेण, नाप्यनुमानेन निर्णयो युज्यते” इति व्याख्यानम् असदिति भावेन स्वयं तद्वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रेत इति\u003C/span\u003E ॥ ‘प्रेत’शब्दस्य मृतसामान्यवाचकत्वेऽपि तद्विशेषो मुक्तोऽत्र ग्राह्य इति भावेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुक्ते\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । मनुष्यशब्दश्चेतनपरः। अज्ञानामपि केषाञ्चिन्मते भगवतो व्याप्तत्वाङ्गीकारेण मुक्ते मनुष्ये आकाशादिवत् सत्त्वमात्रमङ्गीक्रियत इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनियामकत्वेन\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनास्तीत्यज्ञा\u003C/span\u003E इत्यनेन ‘ज्ञानिनामेवायं विवाद उच्यते’ इति यथाश्रुतप्रतीतिरपि परास्ता । एवं वदतां ज्ञानित्वाभावात् ।\nननु ‘मुक्तनियामकत्वेन भगवान् अस्ति इति ज्ञानिनो वदन्ति नास्तीत्यज्ञाः’ इति जानतो नचिकेतसः संशयो निवृत्त एव । ज्ञानिमतस्यैव ग्राह्यत्वेन मुक्ते नियामकतया भगवानस्तीत्येव सिद्धत्वात्। अत \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्विद्याम्\u003C/span\u003E इति किं प्रार्थ्यते ? इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्येति\u003C/span\u003E ॥ एतच्छब्दार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्य नियामकस्य स्वरूपमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्य\u003C/span\u003E संशयविषयीभूतस्येत्यर्थः । नात्र नचिकेतसा मुक्ते नियामकतया भगवानस्ति न वेति संशयसत्त्वात् तन्निर्णयः कथम् ? इति प्रार्थ्यते; किन्तु? मुक्ते नियामकत्वेन भगवानस्तीति सिद्धमेव। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्य नियामकस्य\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वरूपं यथावद् विद्याम्\u003C/span\u003E इत्येव प्रार्थ्यते, अतो नानुपपत्तिरित्यर्थः ॥\nननु कुत एवं व्याख्येयम्, परोक्त एवार्थः किं न स्याद् ? इत्यतस्तज्ज्ञापकमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्येति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकिमत्र परिशिष्यते\u003C/span\u003E इत्यतः परम् १. \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतद्विद्याम्\u003C/span\u003E इत्यत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतत्प्रश्नविषयस्यैवानुवादात्\u003C/span\u003E इति शेषः । तेन चशब्दोपपत्तिः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेयं प्रेते विचिकित्सा\u003C/span\u003E इत्युक्तोक्तस्यैव उत्तरत्र \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्य विस्रंसमानस्य\u003C/span\u003E इत्यनेनानुवादे सति, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-111\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन यत् पृष्टं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-112\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन प्राणेन \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-113\"\u003Eनापानेन\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना जीवनहेतुत्वादिना भगवत्स्वरूपस्यैवोक्तत्वाद् अत्रापि मुक्तस्थो भगवान् पृच्छ्यत इति सिद्धमित्यर्थः। स्यादेतद् यदि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्य विस्रंसमानास्य\u003C/span\u003E इत्येतदेव मुक्तपरं स्यात्, तदेव कुतः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहादिति\u003C/span\u003E ।। अन्यथा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवि\u003C/span\u003Eशब्दस्य वैयर्थ्यादिति भावः ।\nनन्वथापि अस्य प्रश्नवाक्यस्य मुक्तविषयत्वं नोपपद्यते ? \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनचिकेतः! मरणं माऽनुप्राक्षीः\u003C/span\u003E इति मरणविषये प्रश्नो न कर्तव्यः\u003C/span\u003E इत्युक्त्या प्रश्नवाक्यस्य मरणविषयत्वप्रतीतेः, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुक्तेरपीति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभवति\u003C/span\u003E उपपद्यते । यद् उक्तम्- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहाद् विशेषेण मोचनं नाम मुक्तिरेव\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति तद् अयुक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहाद्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविमुच्यमानस्य\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थूलशरीरं त्यजतः\u003C/span\u003E इत्यर्थोपपत्तेः इति चेद्, न । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविस्रंसमानस्य\u003C/span\u003E इत्यनेनैव अस्यार्थस्योक्तत्वेन पौनरुक्त्यापाताद् इति भावेनाऽऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थूलेति\u003C/span\u003E ।। व्याख्यानव्याख्येयभावस्त्व-गतिका गतिरिति भावः ।।\nयद् उक्त- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eद्वितीय-तृतीययोरुभयोरपि प्रश्नयोर्भगवद्विषयत्वम्\u003C/span\u003E इति तद् अयुक्तम् । तथा सति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eद्वितीयप्रश्नस्य झटिति परिहाराभिधानम्, तृतीयप्रश्नस्य त्वतिकृच्छ्रेण परिहाराभिधानम्\u003C/span\u003E इति विशेषासम्भवात् । न च उभयोरपि प्रश्नयोर्भगवद्विषयत्वे एकस्य झटिति परिहाराभिधानेऽपरस्य कृच्छ्रेण तदभिधाने कारणमस्ति, इत्यतस्तत्र कारणविशेषं प्रमाणेनाऽऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्निस्थमिति\u003C/span\u003E ।। अग्निस्थस्यैव परमात्मनो वक्ष्यमाणविशेषणप्रकारकज्ञानं भवत्येव मोक्षहेतुः, अत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसामान्यादिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतु\u003C/span\u003Eशब्दोऽवधारणार्थः, सामान्यादेवेति सम्बन्धः ।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दात् संसारे च जीवान्तःस्थत्वं नाऽऽकाशसाधारण्येनेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनियामकं चेति ।। तथा हरेः सर्वोत्तमत्वादीन् गुणान्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्यः परा ह्यर्था\u003C/span\u003E इत्यादिनोक्तान् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअविज्ञाय\u003C/span\u003E स्थितस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनैव मुक्तिर्भवेद्\u003C/span\u003E इत्यर्थः। अत एव यमेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं दुर्दर्शं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-114\"\u003Eगूढमनुप्रविष्टम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना वक्ष्यमाणविद्याप्रशंसा क्रियते । मुक्तजीवनियामकहरिज्ञानम् अन्तरेण मोक्षप्राप्त्यभावेऽपि तद्रूपं किम् ? इति कृच्छ्रेण वक्तव्यम् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्येति\u003C/span\u003E ।। तर्ह्यग्निस्थ-भगवन्निरूपणं पृथङ् न कार्यं स्यात् ? तज्ज्ञानस्य मुक्तिसाधनत्वाभावेन व्यर्थत्वाद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतथाऽपीति\u003C/span\u003E ।। संसारनिवृत्तिलक्षण-मोक्षहेतुत्वाभावेऽपीत्यर्थः । एवं च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअमृतत्वं भजेत् क्रमाद्\u003C/span\u003E इति पूर्वत्र '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E \u003C/span\u003Eअमृतत्व\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशब्दो मौक्तसुखाधिक्यपरतया व्याख्येय\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति न तद्विरोध इति मन्तव्यम् । अनेन- \u003C/span\u003Eपरव्याख्याने जीवस्यातिगोप्यत्वाभावात् कृच्छ्रेण परिहारोक्तिर्न स्याद्' इति बाधकं सूचितम् ।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eईश्वरविषय एव तृतीयप्रश्न\u003C/span\u003E इत्यत्र ज्ञापकान्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थाणुमिति\u003C/span\u003E।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एषु सुप्तेषु\u003C/span\u003E इत्युत्तरवाक्ये जीवेषु स्थितस्य भगवत एव कथनात् प्रश्नवाक्येऽपि जीवेषु स्थितो भगवानेव विषय इति वक्तव्यम् । अन्यथा प्रश्नोत्तरयोरनानुगुण्यापातात् । न च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएषु सुप्तेषु\u003C/span\u003E इत्यस्य जीवपरत्वं कुत इति वाच्यम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्थाणुमन्येऽनुसंयन्ति\u003C/span\u003E इत्यव्यवहितपूर्ववाक्ये जीवानां प्रस्तुतत्वेन तेषामेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएषु\u003C/span\u003E इत्यनेन परामर्शादित्यर्थः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एषु सुप्तेषु\u003C/span\u003E इत्यत्र संसारिजीवस्थब्रह्मस्वरूपं निरूप्यते; प्रश्नवाक्ये तु मुक्तस्य नियामको हरिर्विषयः, तथा च प्रश्न-परिहारयोरनानुगुण्यमेव? इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवेषु\u003C/span\u003E इति सामान्येनोक्तम् । मुक्तामुक्त-जीवमात्रस्थितभगवतः प्रश्नविषयत्वाद् अत्र अमुक्तजीवस्थभगवन्निरूपणं न प्रश्नाननुगुणमिति भावः ।।\nनन्वेतत् पूर्वोत्तरविरुद्धम् ? \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुक्ते स्थितो भगवान् पृच्छ्यते\u003C/span\u003E इति प्राग् उक्तम् ; इदानीं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवेषु स्थितो भगवान् पृच्छ्यते\u003C/span\u003E इत्युच्यते, इत्यतस्तं विरोधं प्रश्नवाक्याभिप्रायकथनेन परिहरति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमृतेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविवक्षितः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेयं प्रेते\u003C/span\u003E इति प्रश्नवाक्ये\u003C/span\u003E इति शेषः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रेत\u003C/span\u003Eशब्दस्योभयसाधारणत्वादिति भावः । न केवलं प्रश्नानानुगुण्याभावः; किन्तु? विरोधश्च नास्तीति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दार्थः ।\nयद्वा- यदि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेयं प्रेते\u003C/span\u003E इत्यत्र मुक्तनियामकभगवत्स्वरूपं प्रश्नविषयः स्यात्, तर्हि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा च मरणं प्राप्य आत्मा भवति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-115\"\u003Eगोतम\u003C/span\u003E ।।\u003C/span\u003E\nइति म्रियमाणजीवस्थभगवत्स्वरूपवचने प्रतिज्ञा विरुद्धा स्यात् ? पृष्टस्यैव वक्तव्यत्वाद्, इति चेद्, न । मुक्तेरपि मरणात्मकत्वाद् इत्युक्तन्यायेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमरणं प्राप्य\u003C/span\u003E इति मरणशब्दस्यापि मुक्तिपरत्वोपपत्तेर्विरोधाभावात् । प्रकारान्तरेणापि अविरोधमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमृतजीव इति\u003C/span\u003E ।। पूर्वोक्तपरिहारसमुच्चयार्थः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअविरोधो\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमरणं प्राप्य\u003C/span\u003E इति वचनस्य प्रश्नवाक्येन\u003C/span\u003E इति शेषः ।।\nननु यद् उक्तम्- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एषु सुप्तेषु\u003C/span\u003E इति वचनात् प्रश्नवाक्यस्य भगवद्विषयत्वम्\u003C/span\u003E इति ; तद् असत् । तस्यैव वाक्यस्येश्वरविषयत्वाभावात्। न हि तत्रेश्वरज्ञापकं किञ्चिदस्तीति चेत्? न । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुप्तेषु जागर्ति\u003C/span\u003E इतीश्वरलिङ्गश्रवणात्, स्वाप्नपदार्थनिर्मातृत्वश्रवणाच्च । न च तत्र निर्मातृत्वमात्रश्रवणेऽपि स्वाप्नपदार्थनिर्मातृत्वं न श्रूयत इति वाच्यम्। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभुञ्जानो नोत्सृजेद् वाचम्\u003C/span\u003E इत्यादाविव प्रकरणप्राप्तत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम्\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञातस्यैवात्र कथनाच्च । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेव शुक्रं तद् ब्रह्म\u003C/span\u003E इति वाक्यशेषाच्च ।\nननु वाक्यशेषे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयः= जीवः, एषु= प्राणेषु सुप्तेषु कामं कामं= तं तमभिप्रेतं स्त्र्याद्यर्थम् अविद्यया निर्ममाणो जागर्ति= न स्वपिति, तदेव शुक्रं= शुद्धं ब्रह्म, नान्यद् गुह्यं ब्रह्मास्ति\u003C/span\u003E इति ब्रह्मैक्यमेव जीवस्योच्यत इति कथं तत्साधकम्? इति चेद्, न । तस्य दूष्यत्वात्। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतस्मिन् लोकाः श्रिताः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-116\"\u003Eसर्वे\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तविशिष्टे जीवैक्यानङ्गीकाराच्च । लक्षणा चागतिका गतिः।\nकिञ्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएषु सुप्तेषु\u003C/span\u003E इत्यत्र इदंशब्देन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्थाणुमन्ये\u003C/span\u003E इत्यव्यवहितपूर्ववाक्यप्रकृतजीवपरामर्श इत्येव युक्तम् ; न तु सर्वात्मनाऽप्रकृतप्राणपरामर्श इति । न च ग्रन्थप्रकृतपरामर्शे सम्भवति बुद्धिस्थपरामर्शो युक्तः । अत एवोक्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्थाणुमन्येऽनुसंयन्ति यथाकर्म यथाश्रुतम्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइत्युक्त्वा\u003C/span\u003E इति।।\nननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्त त इदं प्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञावाक्ये \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुह्यं सनातनं ब्रह्म स्वाविद्यया मरणं प्राप्याऽत्मा संसारी यथा भवति तथा प्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003Eइत्युक्तत्वेन, अत्रापि तदेव बोध्यत इति व्याख्येयम् ? इति चेद्, न । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमरणं प्राप्य\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eम्रियमाणं जीवं प्राप्य\u003C/span\u003E इत्यर्थोपपत्तेरिति भावेन श्रुत्यर्थनिश्चायकं प्रमाणमाह–\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुह्यमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअपि\u003C/span\u003Eशब्दौ चशब्दार्थौ वाक्यद्वयार्थसमुच्चयार्थौ । यद्वा- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eम्रियमाणमपि\u003C/span\u003E इत्यन्वयः । तेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजायमानम्\u003C/span\u003E इत्यस्य समुच्चयः । एतेन- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुह्यं तत्परमं ब्रह्म\u003C/span\u003E इत्यारभ्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयोनिमन्ये\u003C/span\u003E इत्यादेस्तात्पर्यमुक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वपितेष्वपि जीवेषु जागर्ति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एषु सुप्तेषु\u003C/span\u003E इति वाक्यार्थ उक्तो भवति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुप्तेषु जीवेषु\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्युक्त्या \u003C/span\u003Eएषु= प्राणेषु\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्येतद् अपव्याख्यानम् इत्युक्तं भवति । न केवलं जागरितेषु; सुप्तेष्वपि इति \u003C/span\u003Eअपि'शब्दः।\nननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद् विद्यामनुशिष्टस्त्वयाऽहम्\u003C/span\u003E इति नचिकेतसा जीवगतभगवत्स्वरूपे पृष्टे, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन हि सुज्ञेयोऽणुरेष धर्म\u003C/span\u003E इति यमेन धर्मस्याणुत्वेन सुज्ञेयत्वाभावकथनम् असङ्गतम् ? न हि धर्मस्वरूपं नचिकेतसा पृष्टम्? इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eधर्म\u003C/span\u003Eशब्दं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eधारकत्वादिति\u003C/span\u003E ।। 'सर्वं पृथिवीधर्मः= भूधरः = पर्वतः, तस्य मूर्धनि = शिखरे इत्यर्थः जगद् धत्ते\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति \u003C/span\u003Eधर्मः\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E । \u003C/span\u003Eपृथिवीधर्ममूर्धनि\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E१ इति प्रयोगान्मोक्षधर्मे । \u003C/span\u003Eधर्मो वा इदमग्र \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-117\"\u003Eअसीत्\u003C/span\u003E' इत्यादिश्रुतेश्चेति भावः ।\nननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनचिकेतो मरणं माऽनुप्राक्षीः\u003C/span\u003E इति यमेन मरणं न प्रष्टव्यम् इति कथमुच्यते ? न हि नचिकेतसा मरणं पृष्टम्; किन्तु? मृतस्थो मुक्तस्थो वा भगवानेव, इत्यतस्तदपि यथावत् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमरण इति\u003C/span\u003E।। म्रियमाण इत्यर्थः । एतेन- '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमरणं\u003C/span\u003E मरणसम्बन्धिप्रश्नम् \u003C/span\u003Eअस्ति नास्ति\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्येवंरूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमाऽनुप्राक्षीः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति व्याख्यानम् असदित्युक्तं भवति । \u003C/span\u003Eमरण\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशब्दस्य लाक्षणिकत्वापातात्। अस्मत्पक्षे तु \u003C/span\u003Eमरण\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशब्दस्य तदन्तर्गतभगवद्वाचकत्वात् । प्रश्नस्य प्रश्नविषयत्वाभावेन \u003C/span\u003Eप्रश्नं माऽनुप्राक्षीः' इत्यस्यायोगाच्चेति ।\nकिञ्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद् विद्यामनुशिष्टस्त्वयाऽहम्\u003C/span\u003E इत्यत्र मुक्तस्थो भगवानेव विषय इत्यङ्गीकर्तव्यम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्मिन्निदं विचिकित्सन्ति मृत्यो साम्पराये महति ब्रूहि नस्तद्\u003C/span\u003E इत्युत्तरवाक्ये '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयस्मिन् महति साम्पराये \u003C/span\u003Eइदं ब्रह्मास्ति न वा\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति विचिकित्सन्ति तद् ब्रूहि\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति प्रार्थनाद् इति भावेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहति साम्पराये\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमहतीति\u003C/span\u003E ।। \u003C/span\u003Eसाम्पराय'शब्दस्य श्रेयोमात्रवाचकत्वेऽपि महच्छब्दसमानाधिकृतस्य मुक्तिवाचकत्वोपपत्तेरित्यर्थः।।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति प्रथमाध्यायस्य प्रथमा वल्ली ।। १ ।। १ ।।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E एवमुक्तो नचिकेताः तृतीयं वरं वृणोति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेयमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रेते\u003C/span\u003E मुक्ते मृते वा मनुष्ये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअयं\u003C/span\u003E भगवान् नियामकत्वेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीत्येके\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानिनो वदन्ति\u003C/span\u003E इति शेषः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनास्ति\u003C/span\u003E इत्यज्ञा वदन्ति । अतो विप्रतिपत्तेः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविचिकित्सा\u003C/span\u003E संशयोऽस्ति । किमिति ? \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रेते मनुष्येऽयं भगवान्नियामकत्वेनास्ति न वा?\u003C/span\u003E इति । किं ततः ? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइयं\u003C/span\u003E विचिकित्सा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया\u003C/span\u003E यद्विषया \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतत्\u003C/span\u003E संशयविषयीभूतस्य मुक्तामुक्तनियामकस्य स्वरूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वयाऽनुशिष्टो\u003C/span\u003E यथावत् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविद्यां\u003C/span\u003E जानीयाम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएष\u003C/span\u003E एव त्वद्दत्तानां वराणां मध्ये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतृतीयो\u003C/span\u003E वरो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवृतो\u003C/span\u003E मया प्रार्थितः ।। १९ ।।\nएवमुक्तो यमो 'मुक्तामुक्तजीवनियामकभगवज्ज्ञानमेव मोक्षसाधनम्, तच्चातिगोप्यम् । अतः श्रोतुर्बुद्धिदार्ढ्याभावे न वक्तव्यम् इति भावेन तद्बुद्धिपरीक्षणाय तस्य दुर्ज्ञेयत्वमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदेवैरिति\u003C/span\u003E ।। हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनचिकेतः! पुरा\u003C/span\u003E पूर्वम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअत्र\u003C/span\u003E मुक्तामुक्तजीवनियामकभगवद्विषये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदेवैरपि विचिकित्सितम्\u003C/span\u003E। कुतः ? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहि\u003C/span\u003E यस्माद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएष धर्मो\u003C/span\u003E धारकत्वाद्धर्मनामा भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुज्ञेयो न\u003C/span\u003E । कुतः ? यतः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणुः\u003C/span\u003E सूक्ष्मः तस्माद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्यं वरं वृणीष्व\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमा\u003C/span\u003E मां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमोपरोत्सीः\u003C/span\u003E इदं वक्तव्यमेव इत्युपरोधं मा कार्षीः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमा\u003C/span\u003E मां प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएनं\u003C/span\u003E वरम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअतिसृज\u003C/span\u003E विमुञ्चेत्यर्थः ।। २० ।।\nएवमुक्तो नचिकेता आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदेवैरिति\u003C/span\u003E ।। हे मृत्यो! \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वम्\u003C/span\u003E एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयद्\u003C/span\u003E यस्माद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदेवैरपि अत्र विचिकित्सितं किल\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति पुरावृत्तद्योतनार्थः। अत एव भगवत्स्वरूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुज्ञेयं न\u003C/span\u003E भवतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्थ\u003C/span\u003E । तस्मात् स एव वरो मयाऽर्थितः; नान्यः । कुतः? इत्यत एतत्सदृशस्याभावाद् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनान्य इति\u003C/span\u003E ।। अयमेव वरोऽन्यस्मात् सम्पाद्यताम् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवक्ता चेति\u003C/span\u003E ।। २१ ।।\nएवमुक्तो यमः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वात्मना विषयविरक्तस्यैव मोक्षशास्त्रेऽधिकार\u003C/span\u003E इति ज्ञापनाय, नचिकेतसः स्थैर्यनिरीक्षणाय नानाविषयैस्तं प्रलोभयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतायुष इत्यादिना\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशतं वर्षाण्यायूंषि येषां ते\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतायुषस्तान् पुत्रपौत्रान् वृणीष्व\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहून् पशून्\u003C/span\u003E गोमहिष्यादिरूपान् हस्ती हिरण्यं च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहस्तिहिरण्यम्\u003C/span\u003E इति द्वन्द्वैकवद्भावः, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअश्वान्, भूमेर्महदायतनं\u003C/span\u003E च, भूमेरिति पञ्चमी सप्तम्यर्थे, महद्= विस्तीर्णम् आयतनम्= आश्रयं महाराज्याधिपत्यम् इति यावद्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवृणीष्व\u003C/span\u003E । न केवलं पुत्रपौत्राणामेव शतायुष्ट्वम्; किन्तु? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वयं च यावद्\u003C/span\u003E जीवितुम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइच्छसि\u003C/span\u003E तावतीः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशरदो जीव\u003C/span\u003E । सर्वमेतद् अनर्थकम्, स्वयं चेद् अल्पायुः? इत्यतो वाऽऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वयं चेति\u003C/span\u003E ।। २२ ।।\nनन्वेवं त्वद्दत्तो वरो मृषैव जातः? मत्प्रार्थितस्य त्वयाऽदानाद् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतत्तुल्यमिति\u003C/span\u003E ।। त्वदीयं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवरम् एतत्तुल्यम्\u003C/span\u003E एतस्य= मया दीयमानस्य समं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदि मन्यसे\u003C/span\u003E तर्हि दीयमानं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवित्तं चिरजीविकां च\u003C/span\u003E दीर्घजीवनहेतुक्षेत्रं दीर्घजीवनं वा उक्तोपलक्षणमेतद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवृणीष्व\u003C/span\u003E । न चेद् अन्यदपि दास्यामीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहाभूमाविति\u003C/span\u003E ।। हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनचिकेतः! त्वं महाभूमौ\u003C/span\u003E निमित्तसप्तमीयम्, महाराज्याधिपत्ये सतीति यावत्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएधि\u003C/span\u003E अभिवृद्धो भव । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वां कामानां\u003C/span\u003E काम्यानां मध्ये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामितभाजं करोमि\u003C/span\u003E इत्यर्थः ।। २३ ।।\nएतदेव विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eये य इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामाः\u003C/span\u003E काम्याः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eछन्दत\u003C/span\u003E इच्छानुसारेण। तानेव विशिष्याऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइमा इति\u003C/span\u003E ।। रथेन सह वर्तन्त इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसरथाः सतूर्याः\u003C/span\u003E सवादित्रा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइमा\u003C/span\u003E रूपादिगुणवतीः मल्लोकस्था वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरामा\u003C/span\u003E रमणीयाः स्त्रियः प्रार्थयस्व । तासु विशेषमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन हीदृशा इति\u003C/span\u003E ।। तर्ह्येतादृशीभिः किं मे प्रयोजनम्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआभिरिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमत्प्रत्ताभिः\u003C/span\u003E मद्दत्ताभिः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआभिः\u003C/span\u003E स्त्रीभिः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरिचारयस्व\u003C/span\u003E नृत्तगानादिनाऽऽत्मनः परिचर्यां कारय । हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनचिकेतः! मरणं\u003C/span\u003E मरणे स्थितं म्रियमाणजीवस्थितं भगवन्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमाऽनुप्राक्षीः\u003C/span\u003E ।। २४ ।।\nएवं प्रलोभितो नचिकेताः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतायुष\u003C/span\u003E इत्यादेरुत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्वोऽभावा इति\u003C/span\u003E।। हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्तक! मर्त्यस्य\u003C/span\u003E मरणशीलस्य पुरुषस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेतद्\u003C/span\u003E य एते पुत्रपौत्रपश्वादयस्ते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्वोऽभावाः\u003C/span\u003E श्वोऽपि न विद्यते भावः= सत्ता येषां ते श्वोऽभावाः= क्षिप्रविनाशा इति यावत् । न केवलमेतावत् ; किन्तु? स्वसद्भावदशायां च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वेन्द्रियाणां तेजः\u003C/span\u003E सामर्थ्यं स्ववृद्धिक्षयचिन्तया \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजरयन्ति\u003C/span\u003E च । तस्मान्न ते मया प्रार्थ्याः। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वयं च जीव शरदो यावदिच्छसि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्योत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअपि सर्वमिति\u003C/span\u003E।।\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वमपि जीवितं\u003C/span\u003E ब्रह्मकल्पपर्यन्तं जीवनम् अपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअल्पमेव\u003C/span\u003E, तस्यापि पर्यवसानात् । निरवधिकजीवनस्य मोक्षादन्यत्राभावात् । तस्मात् तदपि न प्रार्थये । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइमा रामाः सरथाः सतूर्याः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादेरुत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतवैवेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवाहा\u003C/span\u003E रथाः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतवैव\u003C/span\u003E तिष्ठन्तु ।। २५ ।।\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवृणीष्व वित्तम्\u003C/span\u003E इत्यस्योत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन वित्तेनेति\u003C/span\u003E ।। महावित्तलाभेऽपि मनुष्यस्य तृप्त्यदर्शनादित्यर्थः । किञ्च त्वद्विधेभ्यो वित्तादिप्रार्थनं च न कार्यम्। तस्य नान्तरीयकतया सिद्धत्वादित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलप्स्यामह इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचेद्\u003C/span\u003E यदि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वामद्राक्ष्म\u003C/span\u003E तर्हि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवित्तं लप्स्यामहे\u003C/span\u003E प्राप्स्यामह एव । त्वद्दर्शनमात्रेण वित्तलाभो भविष्यतीति न पृथक् प्रार्थनीयमिति भावः। जीवनमपि न पृथक् प्रार्थनीयम् । तस्य त्वदधीनत्वादित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीविष्याम इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वं यावदीशिष्यसि\u003C/span\u003E रक्षयिष्यसि तावद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीविष्यामः\u003C/span\u003E अतो नायं वरो वरणीयः; किन्तु? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमे\u003C/span\u003E मया \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवरणीयस्तु वरः स एव\u003C/span\u003E यः प्राक् प्रार्थित इत्यर्थः ।। २६ ।।\nकुत एवं निर्बन्धः? इति चेद्, यतस्त्वादृशगुरुप्राप्तावपि भगवत्स्वरूपम् अविज्ञाय पुत्रपौत्रादिकं वृण्वतो मे तम एव भविष्यति । तथाहि श्रुतिः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइह चेदवेदीदथ \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-118\"\u003Eसत्यमस्ति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिका । तस्मादेवं जानता मया न तत्प्रार्थ्यत इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजीर्यतामिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रजानन् मर्त्यः अजीर्यतां\u003C/span\u003E जराशून्यानाम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअमृतानां\u003C/span\u003E मरणशून्यानां त्वद्विधानां देवानाम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउप\u003C/span\u003E समीपम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएत्य\u003C/span\u003E भगवदुपदेशमप्राप्यैव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीर्यन्\u003C/span\u003E विनश्यमानः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eक्व?\u003C/span\u003E न क्वापीत्यर्थः । जीवस्य स्वरूपतो नाशाभावात् । देहवियोगस्य भगवज्ज्ञानिनोऽपि सत्त्वाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीर्यन्\u003C/span\u003E इत्युक्तं विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eक्वाधस्थः इति\u003C/span\u003E।। अन्धन्तमसादि-अधोगतिस्थः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eक्व?\u003C/span\u003E न क्वापीत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रजानन्!\u003C/span\u003E इति यमस्य सम्बोधनं वा ।\nदुःखहेतुत्वाच्च न दीर्घजीवनं वरणीयमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभिध्यायन्निति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवर्ण\u003C/span\u003E इत्यतः पूर्वं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्त्रीपुत्रादीनाम्\u003C/span\u003E इति शेषः । वर्णः= स्त्रीपुत्रादिरूप-विशेषः, रतिः= क्रीडा, प्रमोदः= तदुत्थः सुखविशेषः, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवर्णरतिप्रमोदान्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनिवृत्तान्\u003C/span\u003E इति शेषः । अतिदीर्घकालजीवने हि स्वजीवनमध्य एवान्येषां विनाशःस्यात् । तेषामतिदीर्घकालजीवननियमाभावात् । ततश्च तन्नाशे तेषां स्मरणेन तु दुःखं स्यात् । अतो न दीर्घजीवनं पुरुषार्थः, प्रत्युत अनर्थहेतुरिति भावः ॥ २७ ॥\nपूर्वोक्तमेव निर्धारयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्मिन्निति\u003C/span\u003E ॥ हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्यो! महति साम्पराये\u003C/span\u003E मुक्तौ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनियामकतयेदं ब्रह्मास्ति न वा?\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्मिन् विचिकित्सन्ति तद्\u003C/span\u003E मुक्तनियामकभगवत्स्वरूपमेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनो ब्रूहि\u003C/span\u003E इति योजना। श्रुतिः स्वयमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोऽयं वरो गूढं\u003C/span\u003E गूढत्वम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनुप्रविष्टः\u003C/span\u003E प्राप्तस्तमेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनचिकेता वृणीते,\u003C/span\u003E न तस्मादन्यमित्यर्थः ॥ २८ ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E॥ इति प्रथमाध्यायस्य प्रथमवल्ली ॥\u003C/span\u003E",
"lines": [
"“\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेयं प्रेते\u003C/span\u003E इति तृतीयप्रश्नवाक्यस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइयं\u003C/span\u003E विचिकित्सा= संशयः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रेते मनुष्ये अस्ति\u003C/span\u003E ‘शरीर- इन्द्रिय-मनो-बुद्धिव्यतिरिक्तो देहान्तरसम्बन्ध्यात्मा’ इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएके, नायम्\u003C/span\u003E एवंविधः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीत्येके\u003C/span\u003E । अत्र चास्माकं न प्रत्यक्षेण, नाप्यनुमानेन निर्णयो युज्यते” इति व्याख्यानम् असदिति भावेन स्वयं तद्वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रेत इति\u003C/span\u003E ॥ ‘प्रेत’शब्दस्य मृतसामान्यवाचकत्वेऽपि तद्विशेषो मुक्तोऽत्र ग्राह्य इति भावेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुक्ते\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । मनुष्यशब्दश्चेतनपरः। अज्ञानामपि केषाञ्चिन्मते भगवतो व्याप्तत्वाङ्गीकारेण मुक्ते मनुष्ये आकाशादिवत् सत्त्वमात्रमङ्गीक्रियत इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनियामकत्वेन\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनास्तीत्यज्ञा\u003C/span\u003E इत्यनेन ‘ज्ञानिनामेवायं विवाद उच्यते’ इति यथाश्रुतप्रतीतिरपि परास्ता । एवं वदतां ज्ञानित्वाभावात् ।",
"ननु ‘मुक्तनियामकत्वेन भगवान् अस्ति इति ज्ञानिनो वदन्ति नास्तीत्यज्ञाः’ इति जानतो नचिकेतसः संशयो निवृत्त एव । ज्ञानिमतस्यैव ग्राह्यत्वेन मुक्ते नियामकतया भगवानस्तीत्येव सिद्धत्वात्। अत \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्विद्याम्\u003C/span\u003E इति किं प्रार्थ्यते ? इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्येति\u003C/span\u003E ॥ एतच्छब्दार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्य नियामकस्य स्वरूपमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्य\u003C/span\u003E संशयविषयीभूतस्येत्यर्थः । नात्र नचिकेतसा मुक्ते नियामकतया भगवानस्ति न वेति संशयसत्त्वात् तन्निर्णयः कथम् ? इति प्रार्थ्यते; किन्तु? मुक्ते नियामकत्वेन भगवानस्तीति सिद्धमेव। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्य नियामकस्य\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वरूपं यथावद् विद्याम्\u003C/span\u003E इत्येव प्रार्थ्यते, अतो नानुपपत्तिरित्यर्थः ॥",
"ननु कुत एवं व्याख्येयम्, परोक्त एवार्थः किं न स्याद् ? इत्यतस्तज्ज्ञापकमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्येति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकिमत्र परिशिष्यते\u003C/span\u003E इत्यतः परम् १. \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतद्विद्याम्\u003C/span\u003E इत्यत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतत्प्रश्नविषयस्यैवानुवादात्\u003C/span\u003E इति शेषः । तेन चशब्दोपपत्तिः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेयं प्रेते विचिकित्सा\u003C/span\u003E इत्युक्तोक्तस्यैव उत्तरत्र \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्य विस्रंसमानस्य\u003C/span\u003E इत्यनेनानुवादे सति, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-111\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन यत् पृष्टं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-112\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन प्राणेन \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-113\"\u003Eनापानेन\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना जीवनहेतुत्वादिना भगवत्स्वरूपस्यैवोक्तत्वाद् अत्रापि मुक्तस्थो भगवान् पृच्छ्यत इति सिद्धमित्यर्थः। स्यादेतद् यदि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्य विस्रंसमानास्य\u003C/span\u003E इत्येतदेव मुक्तपरं स्यात्, तदेव कुतः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहादिति\u003C/span\u003E ।। अन्यथा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवि\u003C/span\u003Eशब्दस्य वैयर्थ्यादिति भावः ।",
"नन्वथापि अस्य प्रश्नवाक्यस्य मुक्तविषयत्वं नोपपद्यते ? \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनचिकेतः! मरणं माऽनुप्राक्षीः\u003C/span\u003E इति मरणविषये प्रश्नो न कर्तव्यः\u003C/span\u003E इत्युक्त्या प्रश्नवाक्यस्य मरणविषयत्वप्रतीतेः, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुक्तेरपीति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभवति\u003C/span\u003E उपपद्यते । यद् उक्तम्- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहाद् विशेषेण मोचनं नाम मुक्तिरेव\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति तद् अयुक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहाद्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविमुच्यमानस्य\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थूलशरीरं त्यजतः\u003C/span\u003E इत्यर्थोपपत्तेः इति चेद्, न । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविस्रंसमानस्य\u003C/span\u003E इत्यनेनैव अस्यार्थस्योक्तत्वेन पौनरुक्त्यापाताद् इति भावेनाऽऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थूलेति\u003C/span\u003E ।। व्याख्यानव्याख्येयभावस्त्व-गतिका गतिरिति भावः ।।",
"यद् उक्त- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eद्वितीय-तृतीययोरुभयोरपि प्रश्नयोर्भगवद्विषयत्वम्\u003C/span\u003E इति तद् अयुक्तम् । तथा सति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eद्वितीयप्रश्नस्य झटिति परिहाराभिधानम्, तृतीयप्रश्नस्य त्वतिकृच्छ्रेण परिहाराभिधानम्\u003C/span\u003E इति विशेषासम्भवात् । न च उभयोरपि प्रश्नयोर्भगवद्विषयत्वे एकस्य झटिति परिहाराभिधानेऽपरस्य कृच्छ्रेण तदभिधाने कारणमस्ति, इत्यतस्तत्र कारणविशेषं प्रमाणेनाऽऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्निस्थमिति\u003C/span\u003E ।। अग्निस्थस्यैव परमात्मनो वक्ष्यमाणविशेषणप्रकारकज्ञानं भवत्येव मोक्षहेतुः, अत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसामान्यादिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतु\u003C/span\u003Eशब्दोऽवधारणार्थः, सामान्यादेवेति सम्बन्धः ।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दात् संसारे च जीवान्तःस्थत्वं नाऽऽकाशसाधारण्येनेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनियामकं चेति ।। तथा हरेः सर्वोत्तमत्वादीन् गुणान्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्यः परा ह्यर्था\u003C/span\u003E इत्यादिनोक्तान् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअविज्ञाय\u003C/span\u003E स्थितस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनैव मुक्तिर्भवेद्\u003C/span\u003E इत्यर्थः। अत एव यमेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं दुर्दर्शं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-114\"\u003Eगूढमनुप्रविष्टम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना वक्ष्यमाणविद्याप्रशंसा क्रियते । मुक्तजीवनियामकहरिज्ञानम् अन्तरेण मोक्षप्राप्त्यभावेऽपि तद्रूपं किम् ? इति कृच्छ्रेण वक्तव्यम् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्येति\u003C/span\u003E ।। तर्ह्यग्निस्थ-भगवन्निरूपणं पृथङ् न कार्यं स्यात् ? तज्ज्ञानस्य मुक्तिसाधनत्वाभावेन व्यर्थत्वाद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतथाऽपीति\u003C/span\u003E ।। संसारनिवृत्तिलक्षण-मोक्षहेतुत्वाभावेऽपीत्यर्थः । एवं च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअमृतत्वं भजेत् क्रमाद्\u003C/span\u003E इति पूर्वत्र '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E \u003C/span\u003Eअमृतत्व\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशब्दो मौक्तसुखाधिक्यपरतया व्याख्येय\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति न तद्विरोध इति मन्तव्यम् । अनेन- \u003C/span\u003Eपरव्याख्याने जीवस्यातिगोप्यत्वाभावात् कृच्छ्रेण परिहारोक्तिर्न स्याद्' इति बाधकं सूचितम् ।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eईश्वरविषय एव तृतीयप्रश्न\u003C/span\u003E इत्यत्र ज्ञापकान्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थाणुमिति\u003C/span\u003E।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एषु सुप्तेषु\u003C/span\u003E इत्युत्तरवाक्ये जीवेषु स्थितस्य भगवत एव कथनात् प्रश्नवाक्येऽपि जीवेषु स्थितो भगवानेव विषय इति वक्तव्यम् । अन्यथा प्रश्नोत्तरयोरनानुगुण्यापातात् । न च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएषु सुप्तेषु\u003C/span\u003E इत्यस्य जीवपरत्वं कुत इति वाच्यम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्थाणुमन्येऽनुसंयन्ति\u003C/span\u003E इत्यव्यवहितपूर्ववाक्ये जीवानां प्रस्तुतत्वेन तेषामेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएषु\u003C/span\u003E इत्यनेन परामर्शादित्यर्थः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एषु सुप्तेषु\u003C/span\u003E इत्यत्र संसारिजीवस्थब्रह्मस्वरूपं निरूप्यते; प्रश्नवाक्ये तु मुक्तस्य नियामको हरिर्विषयः, तथा च प्रश्न-परिहारयोरनानुगुण्यमेव? इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवेषु\u003C/span\u003E इति सामान्येनोक्तम् । मुक्तामुक्त-जीवमात्रस्थितभगवतः प्रश्नविषयत्वाद् अत्र अमुक्तजीवस्थभगवन्निरूपणं न प्रश्नाननुगुणमिति भावः ।।",
"नन्वेतत् पूर्वोत्तरविरुद्धम् ? \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुक्ते स्थितो भगवान् पृच्छ्यते\u003C/span\u003E इति प्राग् उक्तम् ; इदानीं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवेषु स्थितो भगवान् पृच्छ्यते\u003C/span\u003E इत्युच्यते, इत्यतस्तं विरोधं प्रश्नवाक्याभिप्रायकथनेन परिहरति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमृतेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविवक्षितः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेयं प्रेते\u003C/span\u003E इति प्रश्नवाक्ये\u003C/span\u003E इति शेषः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रेत\u003C/span\u003Eशब्दस्योभयसाधारणत्वादिति भावः । न केवलं प्रश्नानानुगुण्याभावः; किन्तु? विरोधश्च नास्तीति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दार्थः ।",
"यद्वा- यदि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेयं प्रेते\u003C/span\u003E इत्यत्र मुक्तनियामकभगवत्स्वरूपं प्रश्नविषयः स्यात्, तर्हि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा च मरणं प्राप्य आत्मा भवति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-115\"\u003Eगोतम\u003C/span\u003E ।।\u003C/span\u003E",
"इति म्रियमाणजीवस्थभगवत्स्वरूपवचने प्रतिज्ञा विरुद्धा स्यात् ? पृष्टस्यैव वक्तव्यत्वाद्, इति चेद्, न । मुक्तेरपि मरणात्मकत्वाद् इत्युक्तन्यायेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमरणं प्राप्य\u003C/span\u003E इति मरणशब्दस्यापि मुक्तिपरत्वोपपत्तेर्विरोधाभावात् । प्रकारान्तरेणापि अविरोधमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमृतजीव इति\u003C/span\u003E ।। पूर्वोक्तपरिहारसमुच्चयार्थः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअविरोधो\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमरणं प्राप्य\u003C/span\u003E इति वचनस्य प्रश्नवाक्येन\u003C/span\u003E इति शेषः ।।",
"ननु यद् उक्तम्- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एषु सुप्तेषु\u003C/span\u003E इति वचनात् प्रश्नवाक्यस्य भगवद्विषयत्वम्\u003C/span\u003E इति ; तद् असत् । तस्यैव वाक्यस्येश्वरविषयत्वाभावात्। न हि तत्रेश्वरज्ञापकं किञ्चिदस्तीति चेत्? न । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुप्तेषु जागर्ति\u003C/span\u003E इतीश्वरलिङ्गश्रवणात्, स्वाप्नपदार्थनिर्मातृत्वश्रवणाच्च । न च तत्र निर्मातृत्वमात्रश्रवणेऽपि स्वाप्नपदार्थनिर्मातृत्वं न श्रूयत इति वाच्यम्। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभुञ्जानो नोत्सृजेद् वाचम्\u003C/span\u003E इत्यादाविव प्रकरणप्राप्तत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम्\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञातस्यैवात्र कथनाच्च । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेव शुक्रं तद् ब्रह्म\u003C/span\u003E इति वाक्यशेषाच्च ।",
"ननु वाक्यशेषे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयः= जीवः, एषु= प्राणेषु सुप्तेषु कामं कामं= तं तमभिप्रेतं स्त्र्याद्यर्थम् अविद्यया निर्ममाणो जागर्ति= न स्वपिति, तदेव शुक्रं= शुद्धं ब्रह्म, नान्यद् गुह्यं ब्रह्मास्ति\u003C/span\u003E इति ब्रह्मैक्यमेव जीवस्योच्यत इति कथं तत्साधकम्? इति चेद्, न । तस्य दूष्यत्वात्। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतस्मिन् लोकाः श्रिताः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-116\"\u003Eसर्वे\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तविशिष्टे जीवैक्यानङ्गीकाराच्च । लक्षणा चागतिका गतिः।",
"किञ्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएषु सुप्तेषु\u003C/span\u003E इत्यत्र इदंशब्देन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्थाणुमन्ये\u003C/span\u003E इत्यव्यवहितपूर्ववाक्यप्रकृतजीवपरामर्श इत्येव युक्तम् ; न तु सर्वात्मनाऽप्रकृतप्राणपरामर्श इति । न च ग्रन्थप्रकृतपरामर्शे सम्भवति बुद्धिस्थपरामर्शो युक्तः । अत एवोक्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्थाणुमन्येऽनुसंयन्ति यथाकर्म यथाश्रुतम्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइत्युक्त्वा\u003C/span\u003E इति।।",
"ननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्त त इदं प्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञावाक्ये \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुह्यं सनातनं ब्रह्म स्वाविद्यया मरणं प्राप्याऽत्मा संसारी यथा भवति तथा प्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003Eइत्युक्तत्वेन, अत्रापि तदेव बोध्यत इति व्याख्येयम् ? इति चेद्, न । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमरणं प्राप्य\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eम्रियमाणं जीवं प्राप्य\u003C/span\u003E इत्यर्थोपपत्तेरिति भावेन श्रुत्यर्थनिश्चायकं प्रमाणमाह–\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुह्यमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअपि\u003C/span\u003Eशब्दौ चशब्दार्थौ वाक्यद्वयार्थसमुच्चयार्थौ । यद्वा- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eम्रियमाणमपि\u003C/span\u003E इत्यन्वयः । तेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजायमानम्\u003C/span\u003E इत्यस्य समुच्चयः । एतेन- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुह्यं तत्परमं ब्रह्म\u003C/span\u003E इत्यारभ्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयोनिमन्ये\u003C/span\u003E इत्यादेस्तात्पर्यमुक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वपितेष्वपि जीवेषु जागर्ति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एषु सुप्तेषु\u003C/span\u003E इति वाक्यार्थ उक्तो भवति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुप्तेषु जीवेषु\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्युक्त्या \u003C/span\u003Eएषु= प्राणेषु\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्येतद् अपव्याख्यानम् इत्युक्तं भवति । न केवलं जागरितेषु; सुप्तेष्वपि इति \u003C/span\u003Eअपि'शब्दः।",
"ननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद् विद्यामनुशिष्टस्त्वयाऽहम्\u003C/span\u003E इति नचिकेतसा जीवगतभगवत्स्वरूपे पृष्टे, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन हि सुज्ञेयोऽणुरेष धर्म\u003C/span\u003E इति यमेन धर्मस्याणुत्वेन सुज्ञेयत्वाभावकथनम् असङ्गतम् ? न हि धर्मस्वरूपं नचिकेतसा पृष्टम्? इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eधर्म\u003C/span\u003Eशब्दं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eधारकत्वादिति\u003C/span\u003E ।। 'सर्वं पृथिवीधर्मः= भूधरः = पर्वतः, तस्य मूर्धनि = शिखरे इत्यर्थः जगद् धत्ते\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति \u003C/span\u003Eधर्मः\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E । \u003C/span\u003Eपृथिवीधर्ममूर्धनि\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E१ इति प्रयोगान्मोक्षधर्मे । \u003C/span\u003Eधर्मो वा इदमग्र \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-117\"\u003Eअसीत्\u003C/span\u003E' इत्यादिश्रुतेश्चेति भावः ।",
"ननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनचिकेतो मरणं माऽनुप्राक्षीः\u003C/span\u003E इति यमेन मरणं न प्रष्टव्यम् इति कथमुच्यते ? न हि नचिकेतसा मरणं पृष्टम्; किन्तु? मृतस्थो मुक्तस्थो वा भगवानेव, इत्यतस्तदपि यथावत् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमरण इति\u003C/span\u003E।। म्रियमाण इत्यर्थः । एतेन- '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमरणं\u003C/span\u003E मरणसम्बन्धिप्रश्नम् \u003C/span\u003Eअस्ति नास्ति\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्येवंरूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमाऽनुप्राक्षीः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति व्याख्यानम् असदित्युक्तं भवति । \u003C/span\u003Eमरण\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशब्दस्य लाक्षणिकत्वापातात्। अस्मत्पक्षे तु \u003C/span\u003Eमरण\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशब्दस्य तदन्तर्गतभगवद्वाचकत्वात् । प्रश्नस्य प्रश्नविषयत्वाभावेन \u003C/span\u003Eप्रश्नं माऽनुप्राक्षीः' इत्यस्यायोगाच्चेति ।",
"किञ्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद् विद्यामनुशिष्टस्त्वयाऽहम्\u003C/span\u003E इत्यत्र मुक्तस्थो भगवानेव विषय इत्यङ्गीकर्तव्यम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्मिन्निदं विचिकित्सन्ति मृत्यो साम्पराये महति ब्रूहि नस्तद्\u003C/span\u003E इत्युत्तरवाक्ये '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयस्मिन् महति साम्पराये \u003C/span\u003Eइदं ब्रह्मास्ति न वा\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति विचिकित्सन्ति तद् ब्रूहि\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति प्रार्थनाद् इति भावेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहति साम्पराये\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमहतीति\u003C/span\u003E ।। \u003C/span\u003Eसाम्पराय'शब्दस्य श्रेयोमात्रवाचकत्वेऽपि महच्छब्दसमानाधिकृतस्य मुक्तिवाचकत्वोपपत्तेरित्यर्थः।।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति प्रथमाध्यायस्य प्रथमा वल्ली ।। १ ।। १ ।।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E एवमुक्तो नचिकेताः तृतीयं वरं वृणोति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेयमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रेते\u003C/span\u003E मुक्ते मृते वा मनुष्ये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअयं\u003C/span\u003E भगवान् नियामकत्वेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीत्येके\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानिनो वदन्ति\u003C/span\u003E इति शेषः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनास्ति\u003C/span\u003E इत्यज्ञा वदन्ति । अतो विप्रतिपत्तेः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविचिकित्सा\u003C/span\u003E संशयोऽस्ति । किमिति ? \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रेते मनुष्येऽयं भगवान्नियामकत्वेनास्ति न वा?\u003C/span\u003E इति । किं ततः ? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइयं\u003C/span\u003E विचिकित्सा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया\u003C/span\u003E यद्विषया \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतत्\u003C/span\u003E संशयविषयीभूतस्य मुक्तामुक्तनियामकस्य स्वरूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वयाऽनुशिष्टो\u003C/span\u003E यथावत् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविद्यां\u003C/span\u003E जानीयाम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएष\u003C/span\u003E एव त्वद्दत्तानां वराणां मध्ये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतृतीयो\u003C/span\u003E वरो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवृतो\u003C/span\u003E मया प्रार्थितः ।। १९ ।।",
"एवमुक्तो यमो 'मुक्तामुक्तजीवनियामकभगवज्ज्ञानमेव मोक्षसाधनम्, तच्चातिगोप्यम् । अतः श्रोतुर्बुद्धिदार्ढ्याभावे न वक्तव्यम् इति भावेन तद्बुद्धिपरीक्षणाय तस्य दुर्ज्ञेयत्वमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदेवैरिति\u003C/span\u003E ।। हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनचिकेतः! पुरा\u003C/span\u003E पूर्वम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअत्र\u003C/span\u003E मुक्तामुक्तजीवनियामकभगवद्विषये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदेवैरपि विचिकित्सितम्\u003C/span\u003E। कुतः ? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहि\u003C/span\u003E यस्माद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएष धर्मो\u003C/span\u003E धारकत्वाद्धर्मनामा भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुज्ञेयो न\u003C/span\u003E । कुतः ? यतः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणुः\u003C/span\u003E सूक्ष्मः तस्माद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्यं वरं वृणीष्व\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमा\u003C/span\u003E मां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमोपरोत्सीः\u003C/span\u003E इदं वक्तव्यमेव इत्युपरोधं मा कार्षीः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमा\u003C/span\u003E मां प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएनं\u003C/span\u003E वरम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअतिसृज\u003C/span\u003E विमुञ्चेत्यर्थः ।। २० ।।",
"एवमुक्तो नचिकेता आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदेवैरिति\u003C/span\u003E ।। हे मृत्यो! \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वम्\u003C/span\u003E एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयद्\u003C/span\u003E यस्माद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदेवैरपि अत्र विचिकित्सितं किल\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति पुरावृत्तद्योतनार्थः। अत एव भगवत्स्वरूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुज्ञेयं न\u003C/span\u003E भवतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्थ\u003C/span\u003E । तस्मात् स एव वरो मयाऽर्थितः; नान्यः । कुतः? इत्यत एतत्सदृशस्याभावाद् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनान्य इति\u003C/span\u003E ।। अयमेव वरोऽन्यस्मात् सम्पाद्यताम् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवक्ता चेति\u003C/span\u003E ।। २१ ।।",
"एवमुक्तो यमः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वात्मना विषयविरक्तस्यैव मोक्षशास्त्रेऽधिकार\u003C/span\u003E इति ज्ञापनाय, नचिकेतसः स्थैर्यनिरीक्षणाय नानाविषयैस्तं प्रलोभयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतायुष इत्यादिना\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशतं वर्षाण्यायूंषि येषां ते\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतायुषस्तान् पुत्रपौत्रान् वृणीष्व\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहून् पशून्\u003C/span\u003E गोमहिष्यादिरूपान् हस्ती हिरण्यं च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहस्तिहिरण्यम्\u003C/span\u003E इति द्वन्द्वैकवद्भावः, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअश्वान्, भूमेर्महदायतनं\u003C/span\u003E च, भूमेरिति पञ्चमी सप्तम्यर्थे, महद्= विस्तीर्णम् आयतनम्= आश्रयं महाराज्याधिपत्यम् इति यावद्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवृणीष्व\u003C/span\u003E । न केवलं पुत्रपौत्राणामेव शतायुष्ट्वम्; किन्तु? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वयं च यावद्\u003C/span\u003E जीवितुम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइच्छसि\u003C/span\u003E तावतीः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशरदो जीव\u003C/span\u003E । सर्वमेतद् अनर्थकम्, स्वयं चेद् अल्पायुः? इत्यतो वाऽऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वयं चेति\u003C/span\u003E ।। २२ ।।",
"नन्वेवं त्वद्दत्तो वरो मृषैव जातः? मत्प्रार्थितस्य त्वयाऽदानाद् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतत्तुल्यमिति\u003C/span\u003E ।। त्वदीयं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवरम् एतत्तुल्यम्\u003C/span\u003E एतस्य= मया दीयमानस्य समं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदि मन्यसे\u003C/span\u003E तर्हि दीयमानं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवित्तं चिरजीविकां च\u003C/span\u003E दीर्घजीवनहेतुक्षेत्रं दीर्घजीवनं वा उक्तोपलक्षणमेतद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवृणीष्व\u003C/span\u003E । न चेद् अन्यदपि दास्यामीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहाभूमाविति\u003C/span\u003E ।। हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनचिकेतः! त्वं महाभूमौ\u003C/span\u003E निमित्तसप्तमीयम्, महाराज्याधिपत्ये सतीति यावत्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएधि\u003C/span\u003E अभिवृद्धो भव । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वां कामानां\u003C/span\u003E काम्यानां मध्ये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामितभाजं करोमि\u003C/span\u003E इत्यर्थः ।। २३ ।।",
"एतदेव विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eये य इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामाः\u003C/span\u003E काम्याः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eछन्दत\u003C/span\u003E इच्छानुसारेण। तानेव विशिष्याऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइमा इति\u003C/span\u003E ।। रथेन सह वर्तन्त इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसरथाः सतूर्याः\u003C/span\u003E सवादित्रा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइमा\u003C/span\u003E रूपादिगुणवतीः मल्लोकस्था वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरामा\u003C/span\u003E रमणीयाः स्त्रियः प्रार्थयस्व । तासु विशेषमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन हीदृशा इति\u003C/span\u003E ।। तर्ह्येतादृशीभिः किं मे प्रयोजनम्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआभिरिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमत्प्रत्ताभिः\u003C/span\u003E मद्दत्ताभिः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआभिः\u003C/span\u003E स्त्रीभिः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरिचारयस्व\u003C/span\u003E नृत्तगानादिनाऽऽत्मनः परिचर्यां कारय । हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनचिकेतः! मरणं\u003C/span\u003E मरणे स्थितं म्रियमाणजीवस्थितं भगवन्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमाऽनुप्राक्षीः\u003C/span\u003E ।। २४ ।।",
"एवं प्रलोभितो नचिकेताः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतायुष\u003C/span\u003E इत्यादेरुत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्वोऽभावा इति\u003C/span\u003E।। हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्तक! मर्त्यस्य\u003C/span\u003E मरणशीलस्य पुरुषस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेतद्\u003C/span\u003E य एते पुत्रपौत्रपश्वादयस्ते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्वोऽभावाः\u003C/span\u003E श्वोऽपि न विद्यते भावः= सत्ता येषां ते श्वोऽभावाः= क्षिप्रविनाशा इति यावत् । न केवलमेतावत् ; किन्तु? स्वसद्भावदशायां च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वेन्द्रियाणां तेजः\u003C/span\u003E सामर्थ्यं स्ववृद्धिक्षयचिन्तया \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजरयन्ति\u003C/span\u003E च । तस्मान्न ते मया प्रार्थ्याः। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वयं च जीव शरदो यावदिच्छसि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्योत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअपि सर्वमिति\u003C/span\u003E।।",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वमपि जीवितं\u003C/span\u003E ब्रह्मकल्पपर्यन्तं जीवनम् अपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअल्पमेव\u003C/span\u003E, तस्यापि पर्यवसानात् । निरवधिकजीवनस्य मोक्षादन्यत्राभावात् । तस्मात् तदपि न प्रार्थये । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइमा रामाः सरथाः सतूर्याः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादेरुत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतवैवेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवाहा\u003C/span\u003E रथाः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतवैव\u003C/span\u003E तिष्ठन्तु ।। २५ ।।",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवृणीष्व वित्तम्\u003C/span\u003E इत्यस्योत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन वित्तेनेति\u003C/span\u003E ।। महावित्तलाभेऽपि मनुष्यस्य तृप्त्यदर्शनादित्यर्थः । किञ्च त्वद्विधेभ्यो वित्तादिप्रार्थनं च न कार्यम्। तस्य नान्तरीयकतया सिद्धत्वादित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलप्स्यामह इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचेद्\u003C/span\u003E यदि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वामद्राक्ष्म\u003C/span\u003E तर्हि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवित्तं लप्स्यामहे\u003C/span\u003E प्राप्स्यामह एव । त्वद्दर्शनमात्रेण वित्तलाभो भविष्यतीति न पृथक् प्रार्थनीयमिति भावः। जीवनमपि न पृथक् प्रार्थनीयम् । तस्य त्वदधीनत्वादित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीविष्याम इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वं यावदीशिष्यसि\u003C/span\u003E रक्षयिष्यसि तावद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीविष्यामः\u003C/span\u003E अतो नायं वरो वरणीयः; किन्तु? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमे\u003C/span\u003E मया \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवरणीयस्तु वरः स एव\u003C/span\u003E यः प्राक् प्रार्थित इत्यर्थः ।। २६ ।।",
"कुत एवं निर्बन्धः? इति चेद्, यतस्त्वादृशगुरुप्राप्तावपि भगवत्स्वरूपम् अविज्ञाय पुत्रपौत्रादिकं वृण्वतो मे तम एव भविष्यति । तथाहि श्रुतिः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइह चेदवेदीदथ \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-118\"\u003Eसत्यमस्ति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिका । तस्मादेवं जानता मया न तत्प्रार्थ्यत इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजीर्यतामिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रजानन् मर्त्यः अजीर्यतां\u003C/span\u003E जराशून्यानाम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअमृतानां\u003C/span\u003E मरणशून्यानां त्वद्विधानां देवानाम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउप\u003C/span\u003E समीपम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएत्य\u003C/span\u003E भगवदुपदेशमप्राप्यैव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीर्यन्\u003C/span\u003E विनश्यमानः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eक्व?\u003C/span\u003E न क्वापीत्यर्थः । जीवस्य स्वरूपतो नाशाभावात् । देहवियोगस्य भगवज्ज्ञानिनोऽपि सत्त्वाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीर्यन्\u003C/span\u003E इत्युक्तं विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eक्वाधस्थः इति\u003C/span\u003E।। अन्धन्तमसादि-अधोगतिस्थः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eक्व?\u003C/span\u003E न क्वापीत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रजानन्!\u003C/span\u003E इति यमस्य सम्बोधनं वा ।",
"दुःखहेतुत्वाच्च न दीर्घजीवनं वरणीयमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभिध्यायन्निति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवर्ण\u003C/span\u003E इत्यतः पूर्वं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्त्रीपुत्रादीनाम्\u003C/span\u003E इति शेषः । वर्णः= स्त्रीपुत्रादिरूप-विशेषः, रतिः= क्रीडा, प्रमोदः= तदुत्थः सुखविशेषः, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवर्णरतिप्रमोदान्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनिवृत्तान्\u003C/span\u003E इति शेषः । अतिदीर्घकालजीवने हि स्वजीवनमध्य एवान्येषां विनाशःस्यात् । तेषामतिदीर्घकालजीवननियमाभावात् । ततश्च तन्नाशे तेषां स्मरणेन तु दुःखं स्यात् । अतो न दीर्घजीवनं पुरुषार्थः, प्रत्युत अनर्थहेतुरिति भावः ॥ २७ ॥",
"पूर्वोक्तमेव निर्धारयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्मिन्निति\u003C/span\u003E ॥ हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्यो! महति साम्पराये\u003C/span\u003E मुक्तौ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनियामकतयेदं ब्रह्मास्ति न वा?\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्मिन् विचिकित्सन्ति तद्\u003C/span\u003E मुक्तनियामकभगवत्स्वरूपमेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनो ब्रूहि\u003C/span\u003E इति योजना। श्रुतिः स्वयमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोऽयं वरो गूढं\u003C/span\u003E गूढत्वम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनुप्रविष्टः\u003C/span\u003E प्राप्तस्तमेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनचिकेता वृणीते,\u003C/span\u003E न तस्मादन्यमित्यर्थः ॥ २८ ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E॥ इति प्रथमाध्यायस्य प्रथमवल्ली ॥\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
null,
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"center",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"center"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"footnotes": [
{
"id": "fn-111",
"kind": "locus",
"quote": "एतद्",
"text": "१.२.१२"
},
{
"id": "fn-112",
"kind": "note",
"quote": "एतद्",
"text": "एतद्वै तद् इत्यत्र"
},
{
"id": "fn-113",
"kind": "locus",
"quote": "नापानेन",
"text": "२.२.५"
},
{
"id": "fn-114",
"kind": "locus",
"quote": "गूढमनुप्रविष्टम्",
"text": "२.२.६"
},
{
"id": "fn-115",
"kind": "locus",
"quote": "गोतम",
"text": "२.२.८"
},
{
"id": "fn-116",
"kind": "note",
"quote": "सर्वे",
"text": "म.भा.१२.३६०.१२(कुम्भ.), गी.प्रे.१२.३५०.१२, पुणे.१२.३३८.१२"
},
{
"id": "fn-117",
"kind": "locus",
"quote": "असीत्",
"text": "सामवेदे, बाभ्रव्यशाखायाम्, गी.भा.९.२"
},
{
"id": "fn-118",
"kind": "locus",
"quote": "सत्यमस्ति",
"text": "तल.उ.२.५"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-17",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "वेदेशीयम्",
"lines": [
"वेदेशीयम्"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-18",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S02_V01",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "एवं नचिकेतसो विषयाभिलाषराहित्यद् अयं ब्रह्मविद्यायोग्य इति भावेन विषयकामनायुक्तस्य तद्रहितस्य च स्वरूपं निरूपयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्यदित्यादिना\u003C/span\u003E॥ अत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनैतां सृङ्कां वित्तमयीमवाप्तः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्राप्रतीतेः शृङ्काशब्दार्थमाह – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशृङ्कामिति\u003C/span\u003E ॥ यद्यपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशृङ्कां चेमामनेकरूपां \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-126\"\u003Eगृहाण\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र शृङ्काशब्दः कण्ठमालापरतया व्याख्यातः । तथाऽप्यनुवादसन्तुष्ट-यमदत्तकण्ठमालाया नचिकेतसा प्राप्तत्वात्, तृतीयवरत्वेन कण्ठमालाया यमेनादत्तत्वाद्, नचिकेतसा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमाऽस्तु\u003C/span\u003E इत्यनुक्तत्वाच्च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनैतां शृङ्कां वित्तमयीमवाप्तः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्त्ययोगाद्, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्यां मज्जन्ति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्त-सर्वमनुष्यबन्धकत्वायोगाच्चात्र शृङ्खलापरत्वेन व्याख्यात इत्यवधेयम् ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं)\u003C/span\u003E दीयमानमपि पुत्रादिकं परित्यज्य ब्रह्मविद्याम् अर्थयमानं नचिकेतसं स्तोतुं तदुभयस्वरूपमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्यदिति\u003C/span\u003E ॥ अत्र \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रेय\u003C/span\u003E इति ब्रह्मविद्योच्यते, निःश्रेयससाधनत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रेय\u003C/span\u003E इति प्रीतिविषयपुत्रादि काम्यम् उच्यते । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउत\u003C/span\u003Eशब्दः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दार्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइव\u003C/span\u003Eशब्दोऽवधारणार्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रेयोऽन्यद्\u003C/span\u003E विलक्षणमेव \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रेयसः\u003C/span\u003E इति शेषः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रेयश्च\u003C/span\u003E श्रेयसोऽन्यदेव। जानतां श्रेयःप्रेयसोरेकत्वं सूचयितुं वा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइव\u003C/span\u003Eशब्दः ।\nकथं श्रेयःप्रेयसोः परस्परवैलक्षण्यम्? इत्यत आह–\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eते उभे इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eते उभे\u003C/span\u003E श्रेयःप्रेयसी \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनानार्थे\u003C/span\u003E मोक्ष-तदितराख्यविलक्षणप्रयोजनविषये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरुषं\u003C/span\u003E जीवं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसिनीतो\u003C/span\u003E बध्नीतः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eषिञ्=बन्धने\u003C/span\u003E इति धातोः । किं ततः? इत्यतः तदुभयम् आददानस्य फलमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतयोरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतयोः\u003C/span\u003E श्रेयःप्रेयसोर्मध्ये यः पुरुषः श्रेय एवाऽदत्ते तस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसाधु\u003C/span\u003E भद्रं मोक्षाख्यं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभवति\u003C/span\u003E इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय उ\u003C/span\u003E यश्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रेय\u003C/span\u003E एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवृणीते\u003C/span\u003E स \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअर्थाद्\u003C/span\u003E मोक्षाख्यप्रयोजनाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहीयते\u003C/span\u003E हीनो भवति ॥ १ ॥\nतदेव विशदमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रेयश्चेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रेयश्च प्रेयश्च\u003C/span\u003E इत्येतौ कर्मवशान्\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनुष्यम् एतः\u003C/span\u003E प्राप्नुतः । तदा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eधीरः\u003C/span\u003E पुरुषस्तौ प्राप्तौ श्रेयःप्रेयोरूपार्थौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसम्परीत्य\u003C/span\u003E सम्यग् ज्ञात्वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविविनक्ति\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइदं पुरुषार्थप्रदमिदं न\u003C/span\u003E इति विवेचयति। एवं विवेकानन्तरं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eधीरः प्रेयसः\u003C/span\u003E प्रेयः परित्यज्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रेय\u003C/span\u003E एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवृणीते\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमन्दः\u003C/span\u003E तु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोगक्षेमान्\u003C/span\u003E अप्राप्तलाभो योगः, प्राप्तपरिपालनं क्षेमः । योगक्षेमात्मकं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रेय\u003C/span\u003E एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवृणीते\u003C/span\u003E ॥२॥\nयत्प्रशंसार्थम् एतदुक्तं तम् इदानीं प्रशंसति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस इति\u003C/span\u003E ॥ हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनचिकेतः!\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस\u003C/span\u003E मया प्रलोभितोऽपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वं प्रियान्\u003C/span\u003E तत्र हेतुः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रियरूपान्\u003C/span\u003E मनोहररूपान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामान्\u003C/span\u003E काम्यान् मया दत्तानपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभिध्यायन्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतेषामनित्यत्वादिदोषान्\u003C/span\u003E इति शेषः, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअत्यस्राक्षीः\u003C/span\u003E अतिसृष्टवानसि । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतां\u003C/span\u003E मया दत्तां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवित्तमयीं\u003C/span\u003E सुवर्णमयीं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशृङ्कां\u003C/span\u003E शृङ्खलां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनैवावाप्तः\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयद्यन्येऽपि नैवाऽप्ताः तर्हि को विशेषोऽस्य?\u003C/span\u003E इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्यामिति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्यां\u003C/span\u003E वित्तमय्यां शृङ्खलायां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहवो मनुष्या मज्जन्ति\u003C/span\u003E तया शृङ्खलयाऽऽत्मानं बध्नन्तीत्यर्थः ॥ ३ ॥\nश्रेयःप्रेयसोः स्वरूपं निरूपयन्, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eते उभे नानार्थे\u003C/span\u003E इत्युक्तमेव विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदूरमेते इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया\u003C/span\u003E प्रेयोरूपा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअविद्या\u003C/span\u003E विद्याविरुद्धेति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eज्ञाता\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया च\u003C/span\u003E श्रेयोरूपा विद्येति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eज्ञाता\u003C/span\u003E विद्वद्भिः ते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएते\u003C/span\u003E श्रेयःप्रेयसी \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदूरं विपरीते\u003C/span\u003E अतिविरुद्धे । विरुद्धत्वमेव विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविषूची इति\u003C/span\u003E ॥ विरुद्धगतिहेतू इत्यर्थः । तत्राहं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनचिकेतसं विद्याभीप्सितम्\u003C/span\u003E एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमन्ये\u003C/span\u003E। कुतः? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वा\u003C/span\u003E त्वां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहवः कामा न लोलुपन्तः\u003C/span\u003E न लोलुपन्ति, न प्रलोभयन्तीति यावत् ॥ ४ ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eश्रेयःकाम एव श्रेष्ठः\u003C/span\u003E इति भावेन प्रेयःकामान् निन्दति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअविद्यायामिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअविद्यायां\u003C/span\u003E पुत्रपौत्रादिलक्षणायाम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्तरे\u003C/span\u003E मध्ये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवर्तमानाः स्वयं धीराः\u003C/span\u003E स्वात्मानं स्वयमेव धीरान् वदन्तः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपण्डितम्\u003C/span\u003E आगमाभिज्ञं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमन्यमाना\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदन्द्रम्यमाणा\u003C/span\u003E वक्रगतयो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमूढाः परियन्ति\u003C/span\u003E प्रवर्तन्ते । ननु बहूनाम् एवं प्रवृत्तेः कथमियं मूढप्रवृत्तिः स्याद्? इत्यतस्तत्र दृष्टान्तमाह–\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्धेनैवेति\u003C/span\u003E ॥५॥\nनित्यपुमर्थमोक्षसाधनं श्रेयः परित्यज्य, अनित्यं काम्यं पुत्रपौत्रादिकं प्रेयोऽपरनामकं किमिति कामयन्ते? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसाम्परायो\u003C/span\u003E मोक्षः, तत्साधनीभूतो भगवान् इति यावद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवित्तमोहेन मूढम्\u003C/span\u003E अत एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रमाद्यन्तं\u003C/span\u003E बालं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रति न भाति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअयम्\u003C/span\u003E एव लोकोऽस्ति\u003C/span\u003E इत्यभिमानी \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुनःपुनर्मे वशमापद्यते\u003C/span\u003E ॥ ६ ॥\nयदा श्रवणादिप्रयत्नवतोऽपि न साम्परायः प्रतिभाति; किमुत प्रमादादिमतः? इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रवणायापीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहुभिः श्रवणायापि\u003C/span\u003E श्रोतुमपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन लभ्यः\u003C/span\u003E प्राणिनां मध्ये बहूनां प्राणिनां भगवद्विषयकश्रवणमपि नास्तीत्यर्थः । अस्ति केषाञ्चित् श्रवणम्; तथाऽपि न साम्परायस्तेषां यथार्थतः प्रतिभातीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशृण्वन्तोऽपीति\u003C/span\u003E ॥ कुतः? इत्यतो वक्तृश्रोतृदौर्लभ्यादित्याह–\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआश्चर्य इति\u003C/span\u003E ॥ कुशलेन गुरुणाऽनुशिष्टो\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऽस्य\u003C/span\u003E भगवतो यथार्थतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eज्ञाता\u003C/span\u003E ज्ञानानुसारेण, अस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवक्ता आश्चर्यो\u003C/span\u003E दुर्लभः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकुशलोऽस्य\u003C/span\u003E भगवतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलब्धा\u003C/span\u003E गुरूक्तप्रकारेण ज्ञाता श्रोताऽप्याश्चर्य इति योजना ॥ ७ ॥",
"lines": [
"एवं नचिकेतसो विषयाभिलाषराहित्यद् अयं ब्रह्मविद्यायोग्य इति भावेन विषयकामनायुक्तस्य तद्रहितस्य च स्वरूपं निरूपयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्यदित्यादिना\u003C/span\u003E॥ अत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनैतां सृङ्कां वित्तमयीमवाप्तः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्राप्रतीतेः शृङ्काशब्दार्थमाह – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशृङ्कामिति\u003C/span\u003E ॥ यद्यपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशृङ्कां चेमामनेकरूपां \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-126\"\u003Eगृहाण\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र शृङ्काशब्दः कण्ठमालापरतया व्याख्यातः । तथाऽप्यनुवादसन्तुष्ट-यमदत्तकण्ठमालाया नचिकेतसा प्राप्तत्वात्, तृतीयवरत्वेन कण्ठमालाया यमेनादत्तत्वाद्, नचिकेतसा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमाऽस्तु\u003C/span\u003E इत्यनुक्तत्वाच्च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनैतां शृङ्कां वित्तमयीमवाप्तः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्त्ययोगाद्, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्यां मज्जन्ति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्त-सर्वमनुष्यबन्धकत्वायोगाच्चात्र शृङ्खलापरत्वेन व्याख्यात इत्यवधेयम् ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं)\u003C/span\u003E दीयमानमपि पुत्रादिकं परित्यज्य ब्रह्मविद्याम् अर्थयमानं नचिकेतसं स्तोतुं तदुभयस्वरूपमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्यदिति\u003C/span\u003E ॥ अत्र \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रेय\u003C/span\u003E इति ब्रह्मविद्योच्यते, निःश्रेयससाधनत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रेय\u003C/span\u003E इति प्रीतिविषयपुत्रादि काम्यम् उच्यते । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउत\u003C/span\u003Eशब्दः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दार्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइव\u003C/span\u003Eशब्दोऽवधारणार्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रेयोऽन्यद्\u003C/span\u003E विलक्षणमेव \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रेयसः\u003C/span\u003E इति शेषः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रेयश्च\u003C/span\u003E श्रेयसोऽन्यदेव। जानतां श्रेयःप्रेयसोरेकत्वं सूचयितुं वा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइव\u003C/span\u003Eशब्दः ।",
"कथं श्रेयःप्रेयसोः परस्परवैलक्षण्यम्? इत्यत आह–\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eते उभे इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eते उभे\u003C/span\u003E श्रेयःप्रेयसी \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनानार्थे\u003C/span\u003E मोक्ष-तदितराख्यविलक्षणप्रयोजनविषये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरुषं\u003C/span\u003E जीवं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसिनीतो\u003C/span\u003E बध्नीतः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eषिञ्=बन्धने\u003C/span\u003E इति धातोः । किं ततः? इत्यतः तदुभयम् आददानस्य फलमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतयोरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतयोः\u003C/span\u003E श्रेयःप्रेयसोर्मध्ये यः पुरुषः श्रेय एवाऽदत्ते तस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसाधु\u003C/span\u003E भद्रं मोक्षाख्यं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभवति\u003C/span\u003E इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय उ\u003C/span\u003E यश्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रेय\u003C/span\u003E एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवृणीते\u003C/span\u003E स \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअर्थाद्\u003C/span\u003E मोक्षाख्यप्रयोजनाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहीयते\u003C/span\u003E हीनो भवति ॥ १ ॥",
"तदेव विशदमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रेयश्चेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रेयश्च प्रेयश्च\u003C/span\u003E इत्येतौ कर्मवशान्\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनुष्यम् एतः\u003C/span\u003E प्राप्नुतः । तदा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eधीरः\u003C/span\u003E पुरुषस्तौ प्राप्तौ श्रेयःप्रेयोरूपार्थौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसम्परीत्य\u003C/span\u003E सम्यग् ज्ञात्वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविविनक्ति\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइदं पुरुषार्थप्रदमिदं न\u003C/span\u003E इति विवेचयति। एवं विवेकानन्तरं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eधीरः प्रेयसः\u003C/span\u003E प्रेयः परित्यज्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रेय\u003C/span\u003E एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवृणीते\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमन्दः\u003C/span\u003E तु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोगक्षेमान्\u003C/span\u003E अप्राप्तलाभो योगः, प्राप्तपरिपालनं क्षेमः । योगक्षेमात्मकं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रेय\u003C/span\u003E एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवृणीते\u003C/span\u003E ॥२॥",
"यत्प्रशंसार्थम् एतदुक्तं तम् इदानीं प्रशंसति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस इति\u003C/span\u003E ॥ हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनचिकेतः!\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस\u003C/span\u003E मया प्रलोभितोऽपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वं प्रियान्\u003C/span\u003E तत्र हेतुः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रियरूपान्\u003C/span\u003E मनोहररूपान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामान्\u003C/span\u003E काम्यान् मया दत्तानपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभिध्यायन्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतेषामनित्यत्वादिदोषान्\u003C/span\u003E इति शेषः, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअत्यस्राक्षीः\u003C/span\u003E अतिसृष्टवानसि । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतां\u003C/span\u003E मया दत्तां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवित्तमयीं\u003C/span\u003E सुवर्णमयीं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशृङ्कां\u003C/span\u003E शृङ्खलां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनैवावाप्तः\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयद्यन्येऽपि नैवाऽप्ताः तर्हि को विशेषोऽस्य?\u003C/span\u003E इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्यामिति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्यां\u003C/span\u003E वित्तमय्यां शृङ्खलायां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहवो मनुष्या मज्जन्ति\u003C/span\u003E तया शृङ्खलयाऽऽत्मानं बध्नन्तीत्यर्थः ॥ ३ ॥",
"श्रेयःप्रेयसोः स्वरूपं निरूपयन्, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eते उभे नानार्थे\u003C/span\u003E इत्युक्तमेव विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदूरमेते इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया\u003C/span\u003E प्रेयोरूपा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअविद्या\u003C/span\u003E विद्याविरुद्धेति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eज्ञाता\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया च\u003C/span\u003E श्रेयोरूपा विद्येति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eज्ञाता\u003C/span\u003E विद्वद्भिः ते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएते\u003C/span\u003E श्रेयःप्रेयसी \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदूरं विपरीते\u003C/span\u003E अतिविरुद्धे । विरुद्धत्वमेव विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविषूची इति\u003C/span\u003E ॥ विरुद्धगतिहेतू इत्यर्थः । तत्राहं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनचिकेतसं विद्याभीप्सितम्\u003C/span\u003E एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमन्ये\u003C/span\u003E। कुतः? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वा\u003C/span\u003E त्वां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहवः कामा न लोलुपन्तः\u003C/span\u003E न लोलुपन्ति, न प्रलोभयन्तीति यावत् ॥ ४ ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eश्रेयःकाम एव श्रेष्ठः\u003C/span\u003E इति भावेन प्रेयःकामान् निन्दति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअविद्यायामिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअविद्यायां\u003C/span\u003E पुत्रपौत्रादिलक्षणायाम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्तरे\u003C/span\u003E मध्ये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवर्तमानाः स्वयं धीराः\u003C/span\u003E स्वात्मानं स्वयमेव धीरान् वदन्तः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपण्डितम्\u003C/span\u003E आगमाभिज्ञं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमन्यमाना\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदन्द्रम्यमाणा\u003C/span\u003E वक्रगतयो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमूढाः परियन्ति\u003C/span\u003E प्रवर्तन्ते । ननु बहूनाम् एवं प्रवृत्तेः कथमियं मूढप्रवृत्तिः स्याद्? इत्यतस्तत्र दृष्टान्तमाह–\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्धेनैवेति\u003C/span\u003E ॥५॥",
"नित्यपुमर्थमोक्षसाधनं श्रेयः परित्यज्य, अनित्यं काम्यं पुत्रपौत्रादिकं प्रेयोऽपरनामकं किमिति कामयन्ते? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसाम्परायो\u003C/span\u003E मोक्षः, तत्साधनीभूतो भगवान् इति यावद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवित्तमोहेन मूढम्\u003C/span\u003E अत एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रमाद्यन्तं\u003C/span\u003E बालं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रति न भाति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअयम्\u003C/span\u003E एव लोकोऽस्ति\u003C/span\u003E इत्यभिमानी \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुनःपुनर्मे वशमापद्यते\u003C/span\u003E ॥ ६ ॥",
"यदा श्रवणादिप्रयत्नवतोऽपि न साम्परायः प्रतिभाति; किमुत प्रमादादिमतः? इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रवणायापीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहुभिः श्रवणायापि\u003C/span\u003E श्रोतुमपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन लभ्यः\u003C/span\u003E प्राणिनां मध्ये बहूनां प्राणिनां भगवद्विषयकश्रवणमपि नास्तीत्यर्थः । अस्ति केषाञ्चित् श्रवणम्; तथाऽपि न साम्परायस्तेषां यथार्थतः प्रतिभातीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशृण्वन्तोऽपीति\u003C/span\u003E ॥ कुतः? इत्यतो वक्तृश्रोतृदौर्लभ्यादित्याह–\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआश्चर्य इति\u003C/span\u003E ॥ कुशलेन गुरुणाऽनुशिष्टो\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऽस्य\u003C/span\u003E भगवतो यथार्थतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eज्ञाता\u003C/span\u003E ज्ञानानुसारेण, अस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवक्ता आश्चर्यो\u003C/span\u003E दुर्लभः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकुशलोऽस्य\u003C/span\u003E भगवतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलब्धा\u003C/span\u003E गुरूक्तप्रकारेण ज्ञाता श्रोताऽप्याश्चर्य इति योजना ॥ ७ ॥"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S02_V01",
"KKN_C01_S02_V02",
"KKN_C01_S02_V03",
"KKN_C01_S02_V04",
"KKN_C01_S02_V05",
"KKN_C01_S02_V06",
"KKN_C01_S02_V07"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-126",
"kind": "locus",
"quote": "गृहाण",
"text": "१.१.१५"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-19",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "वेदेशीयम्",
"lines": [
"वेदेशीयम्"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-20",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S02_V08",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्यप्रोक्ते गतिरत्र नास्ति\u003C/span\u003E इत्यस्य '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्येनैव= अपृथग्दर्शिनाऽऽचार्येण प्रतिपाद्यब्रह्मभूतेन प्रोक्ते अत्र= आत्मनि गतिः= \u003C/span\u003Eअनेकधाऽस्ति नास्तीत्यादिलक्षणा\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E चिन्ता नास्ति\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति व्याख्यानम् असत् । वक्ष्यमाणरीत्या ब्रह्मात्मैकत्वस्य बाधितत्वेन, वस्तुत आचार्यस्य प्रतिपाद्यब्रह्मभूतत्वायोगाद् ज्ञानमात्रव्युत्पन्ने \u003C/span\u003Eगति\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशब्देन तद्विशेषसंशय-अपरपर्यायचिन्तारूपार्थग्रहणायोगाच्च इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्य इति\u003C/span\u003E ।। वस्तुगत्याऽनन्यत्वं बाधितमित्येवं व्याख्यातम् । \u003C/span\u003Eतद्विपरीतं च जानन्' इत्यपि ग्राह्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानं\u003C/span\u003E सम्यग् ज्ञानम् ।\nननु ज्ञानवाचकगतिशब्दस्य तद्विशेषपरत्वं भवतामप्यावश्यकम् । अतः संशयपरत्वमेव किं न स्याद् इति चेन्न । प्रमा-संशययोः प्रमाया अतिशयितत्वेन तद्ग्रहणस्यैवोचितत्वाद्, वक्ष्यमाणदोषाच्चेति । कुत एवं व्याख्येयम्? परोक्त एवार्थः किं न स्याद्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रोक्तेति\u003C/span\u003E।। वाक्यशेषे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्येनैव\u003C/span\u003E जीवेश्वरभेदज्ञानिनाऽऽचार्येण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रोक्ता\u003C/span\u003E वेदप्रवचनोत्पादितैव मतिः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुज्ञानाय\u003C/span\u003E साक्षात्काराय भवति इत्युक्तत्वेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्यप्रोक्ते\u003C/span\u003E इति वाक्यमपि \u003C/span\u003Eजीवेश्वरभेदाज्ञानिना, तदभेदज्ञानिना च प्रोक्ते ज्ञानं ना-स्ति\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्येव व्याख्येयम्, न तु \u003C/span\u003Eअपृथग्दर्शिना प्रोक्ते आत्मनि उक्तप्रकारसंशयो नास्ति' इति । वाक्यशेषविरोधादिति भावः ।।\nननु वाक्यशेषस्थस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्येन\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआगमाभिज्ञेन\u003C/span\u003E इत्यर्थकत्वाच्च विरोध इति चेन्न । तथा सति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्यप्रोक्ते\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआगमानभिज्ञप्रोक्ते\u003C/span\u003E इति व्याख्येयत्वेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअपृथग्दर्शिप्रोक्ते\u003C/span\u003E इति व्याख्यानायोगात् । एतेन- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्यप्रोक्ते गतिरत्र नास्ति\u003C/span\u003E इत्यत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअगतिः\u003C/span\u003Eइति पदच्छेदम् अभ्युपेत्य '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्येन= प्रोच्यमानब्रह्मभूतेन आचार्येण प्रोक्ते सति आत्मनि अगतिः= अनवगतिः= अनवबोधो नास्ति । भवत्येवावगतिस्तद्विषया श्रोतुः \u003C/span\u003Eतदनन्योऽहम्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति आचार्यस्येव इत्यर्थः\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति यत् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरकीयं\u003C/span\u003E व्याख्यानान्तरं तदपि परास्तम् । आचार्यस्य वस्तुतः प्रोच्यमानब्रह्मभूतत्वस्य बाधितत्वात् । \u003C/span\u003Eअपृथग्दर्शिना\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्यर्थाङ्गीकारेऽपि ऐक्यज्ञानिना प्रोक्ते श्रोतुरैक्यज्ञानसम्भवेऽपि, तस्य ज्ञानस्य भ्रान्तित्वेन सम्यग्ज्ञानत्वाभावात्। ऐक्यज्ञानस्य भ्रान्तित्वं कुतः? इति चेद्, वाक्यशेषे \u003C/span\u003Eजीवेश्वरभेदज्ञानिनाऽऽचार्येण वेदप्रवचनोत्पादिता मतिः सुज्ञानाय भवति इत्युक्त्या भेदज्ञानस्यैव सम्यग्ज्ञानत्वावगमादिति भावः ।\nयच्चोक्तम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्ये= स्वात्मभूते आत्मनि प्रोक्ते सति गतिः अवगतिः अन्या सम्पाद्या नास्ति । ऐक्यादन्यस्य ज्ञेयस्याभावात् । ज्ञानस्यैषा निष्ठा यदात्मैकत्वविज्ञानम्\u003C/span\u003E इति, तदप्यसत् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्यप्रोक्ते\u003C/span\u003E इत्यस्य समस्तत्वेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्ये= आत्मनि\u003C/span\u003E इति व्याख्यानायोगात् । बुद्ध्या विवेकेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्य\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत्र\u003C/span\u003E इत्यनेन अन्वयं कृत्वा व्याख्यायत इति चेद्, न । यथाश्रुतानुपपत्तौ तथा व्याख्येयत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रोक्ते\u003C/span\u003E इत्यत्र कर्त्रनुक्तिप्रसङ्गात् । अन्यावगतिः इत्यन्यशब्दाध्याहारप्रसङ्गात् । वाक्यशेषपर्यालोचनया भेदज्ञानस्यैवावश्यसम्पाद्यत्वावगमेन तद्विरोधाच्चेति । प्रमाणविरोधाच्च न परव्याख्यानं युक्तम् ; किन्तु? स्वकृतमेवेति भावेन श्रुत्यर्थनिश्चायकं प्रमाणमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवानामिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअभिदां च वेत्ति\u003C/span\u003E इति ग्राह्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानं\u003C/span\u003E सम्यग्ज्ञानम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन जायत एव\u003C/span\u003E इति सम्बन्धः ।।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E ननु शैवादिशास्त्रव्याख्यातॄणां बहूनाम् उपलम्भेन त एवास्य वक्तारो भविष्यन्ति; इति कथं दुर्लभः इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन नरेणेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनरेण\u003C/span\u003E मनुष्येण शैव-ब्राह्म-सौर-गाणपत्यादिना \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रोक्त एष सुज्ञेयो न\u003C/span\u003E भवति । यतस्तेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअवरः प्रोक्तः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशिवादिरेव सर्वोत्तमः, भगवांस्तदपेक्षयाऽवरः\u003C/span\u003E इत्युक्तः । तर्हि तदुक्तप्रकारेणायमवर एव किं न स्याद्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहुधेति\u003C/span\u003E ।। बहुगुणत्वेन पूर्णगुणत्वेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचिन्त्यमानो\u003C/span\u003E वेदादिभिर्यतः, अतो नायं तेन तथोक्तोऽप्यवरः, तस्य मिथ्याज्ञानित्वादिति भावः ।\nतर्हि माऽस्तु शैवादिरस्य वक्ता, अद्वैतवादी तु भविष्यति इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्येति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्यो भगवान्, अन्योऽहम्\u003C/span\u003E इत्यजानन्, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एव अहम्\u003C/span\u003E इति जानंश्चानन्यः, तेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रोक्ते अत्र\u003C/span\u003E ब्रह्मणि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगतिः\u003C/span\u003E ज्ञानं= सम्यग् ज्ञानं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन\u003C/span\u003E जायते । कुतः ? जीवेश्वरयोर्विरुद्धधर्माधिकरणत्वेन भिन्नत्वात् तदभेदज्ञानिनो मिथ्याज्ञानित्वादिति भावेनाऽह - \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणुप्रमाणाद्\u003C/span\u003E अपि जीवाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणीयान् हि\u003C/span\u003E इति ।। तस्माद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्य\u003C/span\u003E यथार्थतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eज्ञाता, कुशलानुशिष्टो वक्ता आश्चर्य\u003C/span\u003E इति ध्येयम् । एवं व्याख्यात्रभावेनाऽगमात् तज्ज्ञानासम्भवेऽपि, प्रत्यक्षेण तज्ज्ञानं सम्भवति? इत्यतस्तदविषयत्वं चाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणीयानिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणुप्रमाणादप्यणीयान् हि\u003C/span\u003E यस्माद् अतः प्रत्यक्षं न भवति ।। तर्हि अनुमानेन तन्निश्चयो भविष्यति? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअतर्क्यमिति\u003C/span\u003E ।। ८ ।।\nतदेव विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनैषेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआ अप\u003C/span\u003E इति विरुद्धार्थकोपसर्गयोः क्रमेण सम्बन्धः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएषा\u003C/span\u003E ब्रह्मविषया \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमतिस्तर्केण\u003C/span\u003E केवलानुमानेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआनेया\u003C/span\u003E उत्पाद्या \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअपनेया\u003C/span\u003Eनिराकार्या च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन\u003C/span\u003Eभवति।तस्य प्रतिपक्षादिग्रस्तत्वेनाप्रमाणत्वात् । आगमानुकूलतर्कश्चाऽगमव्याख्यात्रभावेन न निश्चायक इति भावः । तर्हि भगवज्ज्ञानोपायाभावेन मोक्षाभावात् शास्त्रवैयर्थ्यमेव स्याद्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रोक्तेति\u003C/span\u003E ।। हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रेष्ठ!\u003C/span\u003E प्रीतिविषय नचिकेतः! \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्येनैव\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्यो भगवान् अन्योऽहम्\u003C/span\u003E इति ज्ञानवान् यो भेदज्ञानी, तेनैव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रोक्ता\u003C/span\u003E वेदप्रवचनोत्पादिता \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमतिः सुज्ञानाय\u003C/span\u003E साक्षात्काराय भवति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएषा मतिः\u003C/span\u003E इत्युक्ता मतिः का? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयामिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वं यां\u003C/span\u003E मतिम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआपः\u003C/span\u003E प्राप्तवानसि एषा इति पूर्वेणान्वयः । तस्माद् हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनचिकेतः!\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वं सत्यधृतिः\u003C/span\u003E अचाल्यधैर्यवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअसि\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबत\u003C/span\u003E इत्यास्वादने । अतः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वादृक् प्रष्टा नो भूयाद्\u003C/span\u003E न भविष्यतीत्यर्थः ॥ ९ ॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्यप्रोक्ते गतिरत्र नास्ति\u003C/span\u003E इत्यस्य '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्येनैव= अपृथग्दर्शिनाऽऽचार्येण प्रतिपाद्यब्रह्मभूतेन प्रोक्ते अत्र= आत्मनि गतिः= \u003C/span\u003Eअनेकधाऽस्ति नास्तीत्यादिलक्षणा\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E चिन्ता नास्ति\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति व्याख्यानम् असत् । वक्ष्यमाणरीत्या ब्रह्मात्मैकत्वस्य बाधितत्वेन, वस्तुत आचार्यस्य प्रतिपाद्यब्रह्मभूतत्वायोगाद् ज्ञानमात्रव्युत्पन्ने \u003C/span\u003Eगति\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशब्देन तद्विशेषसंशय-अपरपर्यायचिन्तारूपार्थग्रहणायोगाच्च इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्य इति\u003C/span\u003E ।। वस्तुगत्याऽनन्यत्वं बाधितमित्येवं व्याख्यातम् । \u003C/span\u003Eतद्विपरीतं च जानन्' इत्यपि ग्राह्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानं\u003C/span\u003E सम्यग् ज्ञानम् ।",
"ननु ज्ञानवाचकगतिशब्दस्य तद्विशेषपरत्वं भवतामप्यावश्यकम् । अतः संशयपरत्वमेव किं न स्याद् इति चेन्न । प्रमा-संशययोः प्रमाया अतिशयितत्वेन तद्ग्रहणस्यैवोचितत्वाद्, वक्ष्यमाणदोषाच्चेति । कुत एवं व्याख्येयम्? परोक्त एवार्थः किं न स्याद्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रोक्तेति\u003C/span\u003E।। वाक्यशेषे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्येनैव\u003C/span\u003E जीवेश्वरभेदज्ञानिनाऽऽचार्येण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रोक्ता\u003C/span\u003E वेदप्रवचनोत्पादितैव मतिः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुज्ञानाय\u003C/span\u003E साक्षात्काराय भवति इत्युक्तत्वेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्यप्रोक्ते\u003C/span\u003E इति वाक्यमपि \u003C/span\u003Eजीवेश्वरभेदाज्ञानिना, तदभेदज्ञानिना च प्रोक्ते ज्ञानं ना-स्ति\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्येव व्याख्येयम्, न तु \u003C/span\u003Eअपृथग्दर्शिना प्रोक्ते आत्मनि उक्तप्रकारसंशयो नास्ति' इति । वाक्यशेषविरोधादिति भावः ।।",
"ननु वाक्यशेषस्थस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्येन\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआगमाभिज्ञेन\u003C/span\u003E इत्यर्थकत्वाच्च विरोध इति चेन्न । तथा सति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्यप्रोक्ते\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआगमानभिज्ञप्रोक्ते\u003C/span\u003E इति व्याख्येयत्वेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअपृथग्दर्शिप्रोक्ते\u003C/span\u003E इति व्याख्यानायोगात् । एतेन- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्यप्रोक्ते गतिरत्र नास्ति\u003C/span\u003E इत्यत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअगतिः\u003C/span\u003Eइति पदच्छेदम् अभ्युपेत्य '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्येन= प्रोच्यमानब्रह्मभूतेन आचार्येण प्रोक्ते सति आत्मनि अगतिः= अनवगतिः= अनवबोधो नास्ति । भवत्येवावगतिस्तद्विषया श्रोतुः \u003C/span\u003Eतदनन्योऽहम्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति आचार्यस्येव इत्यर्थः\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति यत् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरकीयं\u003C/span\u003E व्याख्यानान्तरं तदपि परास्तम् । आचार्यस्य वस्तुतः प्रोच्यमानब्रह्मभूतत्वस्य बाधितत्वात् । \u003C/span\u003Eअपृथग्दर्शिना\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्यर्थाङ्गीकारेऽपि ऐक्यज्ञानिना प्रोक्ते श्रोतुरैक्यज्ञानसम्भवेऽपि, तस्य ज्ञानस्य भ्रान्तित्वेन सम्यग्ज्ञानत्वाभावात्। ऐक्यज्ञानस्य भ्रान्तित्वं कुतः? इति चेद्, वाक्यशेषे \u003C/span\u003Eजीवेश्वरभेदज्ञानिनाऽऽचार्येण वेदप्रवचनोत्पादिता मतिः सुज्ञानाय भवति इत्युक्त्या भेदज्ञानस्यैव सम्यग्ज्ञानत्वावगमादिति भावः ।",
"यच्चोक्तम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्ये= स्वात्मभूते आत्मनि प्रोक्ते सति गतिः अवगतिः अन्या सम्पाद्या नास्ति । ऐक्यादन्यस्य ज्ञेयस्याभावात् । ज्ञानस्यैषा निष्ठा यदात्मैकत्वविज्ञानम्\u003C/span\u003E इति, तदप्यसत् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्यप्रोक्ते\u003C/span\u003E इत्यस्य समस्तत्वेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्ये= आत्मनि\u003C/span\u003E इति व्याख्यानायोगात् । बुद्ध्या विवेकेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्य\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत्र\u003C/span\u003E इत्यनेन अन्वयं कृत्वा व्याख्यायत इति चेद्, न । यथाश्रुतानुपपत्तौ तथा व्याख्येयत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रोक्ते\u003C/span\u003E इत्यत्र कर्त्रनुक्तिप्रसङ्गात् । अन्यावगतिः इत्यन्यशब्दाध्याहारप्रसङ्गात् । वाक्यशेषपर्यालोचनया भेदज्ञानस्यैवावश्यसम्पाद्यत्वावगमेन तद्विरोधाच्चेति । प्रमाणविरोधाच्च न परव्याख्यानं युक्तम् ; किन्तु? स्वकृतमेवेति भावेन श्रुत्यर्थनिश्चायकं प्रमाणमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवानामिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअभिदां च वेत्ति\u003C/span\u003E इति ग्राह्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानं\u003C/span\u003E सम्यग्ज्ञानम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन जायत एव\u003C/span\u003E इति सम्बन्धः ।।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E ननु शैवादिशास्त्रव्याख्यातॄणां बहूनाम् उपलम्भेन त एवास्य वक्तारो भविष्यन्ति; इति कथं दुर्लभः इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन नरेणेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनरेण\u003C/span\u003E मनुष्येण शैव-ब्राह्म-सौर-गाणपत्यादिना \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रोक्त एष सुज्ञेयो न\u003C/span\u003E भवति । यतस्तेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअवरः प्रोक्तः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशिवादिरेव सर्वोत्तमः, भगवांस्तदपेक्षयाऽवरः\u003C/span\u003E इत्युक्तः । तर्हि तदुक्तप्रकारेणायमवर एव किं न स्याद्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहुधेति\u003C/span\u003E ।। बहुगुणत्वेन पूर्णगुणत्वेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचिन्त्यमानो\u003C/span\u003E वेदादिभिर्यतः, अतो नायं तेन तथोक्तोऽप्यवरः, तस्य मिथ्याज्ञानित्वादिति भावः ।",
"तर्हि माऽस्तु शैवादिरस्य वक्ता, अद्वैतवादी तु भविष्यति इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्येति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्यो भगवान्, अन्योऽहम्\u003C/span\u003E इत्यजानन्, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एव अहम्\u003C/span\u003E इति जानंश्चानन्यः, तेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रोक्ते अत्र\u003C/span\u003E ब्रह्मणि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगतिः\u003C/span\u003E ज्ञानं= सम्यग् ज्ञानं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन\u003C/span\u003E जायते । कुतः ? जीवेश्वरयोर्विरुद्धधर्माधिकरणत्वेन भिन्नत्वात् तदभेदज्ञानिनो मिथ्याज्ञानित्वादिति भावेनाऽह - \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणुप्रमाणाद्\u003C/span\u003E अपि जीवाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणीयान् हि\u003C/span\u003E इति ।। तस्माद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्य\u003C/span\u003E यथार्थतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eज्ञाता, कुशलानुशिष्टो वक्ता आश्चर्य\u003C/span\u003E इति ध्येयम् । एवं व्याख्यात्रभावेनाऽगमात् तज्ज्ञानासम्भवेऽपि, प्रत्यक्षेण तज्ज्ञानं सम्भवति? इत्यतस्तदविषयत्वं चाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणीयानिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणुप्रमाणादप्यणीयान् हि\u003C/span\u003E यस्माद् अतः प्रत्यक्षं न भवति ।। तर्हि अनुमानेन तन्निश्चयो भविष्यति? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअतर्क्यमिति\u003C/span\u003E ।। ८ ।।",
"तदेव विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनैषेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआ अप\u003C/span\u003E इति विरुद्धार्थकोपसर्गयोः क्रमेण सम्बन्धः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएषा\u003C/span\u003E ब्रह्मविषया \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमतिस्तर्केण\u003C/span\u003E केवलानुमानेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआनेया\u003C/span\u003E उत्पाद्या \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअपनेया\u003C/span\u003Eनिराकार्या च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन\u003C/span\u003Eभवति।तस्य प्रतिपक्षादिग्रस्तत्वेनाप्रमाणत्वात् । आगमानुकूलतर्कश्चाऽगमव्याख्यात्रभावेन न निश्चायक इति भावः । तर्हि भगवज्ज्ञानोपायाभावेन मोक्षाभावात् शास्त्रवैयर्थ्यमेव स्याद्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रोक्तेति\u003C/span\u003E ।। हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रेष्ठ!\u003C/span\u003E प्रीतिविषय नचिकेतः! \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्येनैव\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्यो भगवान् अन्योऽहम्\u003C/span\u003E इति ज्ञानवान् यो भेदज्ञानी, तेनैव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रोक्ता\u003C/span\u003E वेदप्रवचनोत्पादिता \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमतिः सुज्ञानाय\u003C/span\u003E साक्षात्काराय भवति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएषा मतिः\u003C/span\u003E इत्युक्ता मतिः का? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयामिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वं यां\u003C/span\u003E मतिम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआपः\u003C/span\u003E प्राप्तवानसि एषा इति पूर्वेणान्वयः । तस्माद् हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनचिकेतः!\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वं सत्यधृतिः\u003C/span\u003E अचाल्यधैर्यवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअसि\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबत\u003C/span\u003E इत्यास्वादने । अतः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वादृक् प्रष्टा नो भूयाद्\u003C/span\u003E न भविष्यतीत्यर्थः ॥ ९ ॥"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S02_V08",
"KKN_C01_S02_V09"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-21",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "वेदेशीयम्",
"lines": [
"वेदेशीयम्"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-22",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S02_V10",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजानाम्यहं शेवधिः\u003C/span\u003E इत्यादिकं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरेण\u003C/span\u003E एवं व्याख्यातम्- '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपुनरपि तुष्टो यम आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजानामीति\u003C/span\u003E ॥ \u003C/span\u003Eअहं शेवधिः= कर्मफललक्षणो निधिरनित्यः\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति जानामि । हि= यस्माद् अध्रुवैः= अनित्यैर्द्रव्यैः यत ध्रुवम्= नित्यं पारमार्ख्यं पारमार्ख्यं शेवधिस्तन्न हि प्राप्यते । यस्त्वनित्यसुखात्मकः शेवधिः स एव अनित्यैर्द्रव्यैः प्राप्यते । हि= यतः ततो मया \u003C/span\u003Eअनित्यसाधनैर्नित्यं न प्राप्यते\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति जानताऽपि अनित्यद्रव्यैः पश्वादिभिर्नाचिकेतोऽग्निः= स्वर्गसुखसाधनीभूतोऽग्निश्चितः, तेन अहमधिकारापन्नो नित्यम्= आपेक्षिकनित्यं याम्यस्थानं स्वर्गाख्यं प्राप्तवानस्मि\u003C/span\u003E' इति ।\nतत्र तावद् आदिवाक्यव्याख्यानम् असत्- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनह्यध्रुवैः\u003C/span\u003E इत्युत्तरवाक्यैः नित्यब्रह्मप्राप्तेः अनित्यद्रव्यसाध्यत्वकथनस्य असङ्गतत्वात् । तुष्टेन यमेन तत्पृष्टब्रह्मस्वरूपस्यैव वक्तव्यतया कर्मफलानित्यत्वकथनस्यासङ्गतत्वात् । तस्माद् इदं ब्रह्मपरमेव ।\nतर्हि तस्य नित्यत्वेन कथम् अनित्यत्वम् उपपन्नं स्यात् ? ज्ञापकाभावेनेदं ब्रह्मपरमेवेति वा कथं निर्धारणम् ? इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआख्यमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअः इति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-139\"\u003Eब्रह्म\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिश्रुतेरिति भावः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनित्यं\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवस्तु\u003C/span\u003E इति शेषः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशेवधिः\u003C/span\u003E सुखनिधिः ॥\nनन्वेवं तर्हि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eततो मया नाचिकेतश्चितोऽग्निरनित्यैर्द्रव्यैः\u003C/span\u003E इत्युत्तरवाक्यम् अनुपपन्नम्- तर्हि अनित्यद्रव्यैः पश्वादिभिः अनुष्ठितस्य अग्निचयनस्य नित्यभगवत्प्राप्तिहेतुत्वमस्ति? इत्यतः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनित्यद्रव्यैः\u003C/span\u003E इत्येतद् यथावद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनित्यद्रव्यैः\u003C/span\u003E इत्यत्र नित्यपदस्य व्यत्यासः। ततश्च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्य-अद्रव्यैः\u003C/span\u003E इति लभ्यते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्य द्रव्याणि अद्रव्याणि\u003C/span\u003E इति षष्ठीसमासः, षष्ठ्यर्थश्च विषयविषयिभाव इति भावेनोक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआख्यविष्णुविषयैरिति\u003C/span\u003E ॥ नित्यं विष्णुविषयैरिति सम्बन्धः । ततश्च नित्यत्वं षष्ठ्यर्थविषयीकरणरूप-क्रियाविशेषणम् इत्युक्तं भवति । अन्येषां द्रव्याणां सविषयकत्वाभावाद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमन आदिभिः\u003C/span\u003E इत्युक्तम् ।\nएवम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनित्यद्रव्यैः\u003C/span\u003E इत्यत्र नित्यपदस्य व्यत्यासेन क्रियाविशेषणत्वम् अभ्युपेत्य व्याख्यातम् । इदानीं तदनाश्रयेण \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअश्चासौ नित्यश्च अनित्यः, तस्य द्रव्याणि\u003C/span\u003E इति विग्रहमभिप्रेत्य व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआख्येति\u003C/span\u003E ॥ तदेव विशदयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविष्ण्वाख्येति\u003C/span\u003E ॥ ततश्च केवलाग्निचयनमात्रस्य भगवत्-प्राप्तिहेतुत्वाभावेऽपि, सर्वदा निर्दोष-गुणपूर्ण-जीवभिन्न-नित्य-भगवद्विषय-मनआदिपूर्वम् अनुष्ठितस्य तत्प्राप्तिहेतुत्वोपपत्तिरिति भावः ।\nननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनित्यद्रव्यैः\u003C/span\u003E इति प्रसिद्धार्थकमेव किं न स्यात् ? न च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्राप्तवानस्मि नित्यम्\u003C/span\u003E इत्येतदनुरोधेन तथा व्याख्यायत इति वाच्यम्। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यम् आपेक्षिकनित्यं याम्यं स्थानं स्वर्गाख्यं प्राप्तवान् अस्मि\u003C/span\u003E इत्यर्थोपपत्तेः इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्य\u003C/span\u003Eशब्दस्य मुख्यार्थग्रहणोपपत्तौ अमुख्यार्थग्रहणायोगात् । याम्यस्थानस्यापि ज्ञानमात्रसाध्यत्वेन विनाशिद्रव्यानुष्ठित-अग्निचयनमात्रसाध्यत्वाभावाच्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्ग्यमग्निम्\u003C/span\u003E इत्यादौ अग्निचयनस्य स्वर्गसाधनत्वेनोक्तत्वात्, यमस्थानप्राप्तिहेतुत्वासम्भवाच्च । न च यमस्थानं स्वर्ग इत्युच्यते , प्रमाणाभावादिति भावः ।।\nकिञ्च- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन ह्यध्रुवैः प्राप्यते हि ध्रुवं तद्\u003C/span\u003E इति पूर्ववाक्ये \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eध्रुव\u003C/span\u003Eशब्दाभिधेयत्वेन भगवानेव प्रस्तुतः ; त्वयाऽपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eध्रुव\u003C/span\u003Eशब्दस्य ब्रह्मपरत्वाङ्गीकारात् । एवं च अत्रापि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्य\u003C/span\u003Eशब्दो ब्रह्मपर एवास्तु इति भावेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअध्रुवैः\u003C/span\u003E इत्यस्य परोक्तार्थनिरासाय तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eध्रुव इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद्भक्तिवर्जितैः\u003C/span\u003E तद्भक्तिदार्ढ्यशून्यैरित्यर्थः । अन्यथा अनित्यैरेव ज्ञानादिभिरस्मदादिभिर्वा ध्रुवस्य प्राप्यत्वाद् अनुपपत्तिः ।\nयद्वा- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनित्यद्रव्यैः\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यम् आख्यविष्णुविषयद्रव्यैः मनआदिभिः\u003C/span\u003E इत्यादि व्याख्यानम् अयुक्तम् ? तथात्वे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eततो मया नचिकेतश्चितोऽग्निः\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनित्यद्रव्यैः\u003C/span\u003E इत्यत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन ह्यध्रुवैः\u003C/span\u003E इति पूर्वोक्तार्थस्य हेतुत्वेन परामर्शायोगाद्, इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन ह्यध्रुवैः\u003C/span\u003E इति वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eध्रुव इति\u003C/span\u003E ।। ततश्च 'ध्रुवः= भगवान् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअध्रुवैः तद्भक्तिवर्जितैः\u003C/span\u003E माहात्म्यज्ञानपूर्वकस्नेहवर्जितैः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन प्राप्यते हि\u003C/span\u003E यस्मात् तस्मात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eततो\u003C/span\u003E नित्यभगवद्विषयमनआदिभिरेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमयाऽग्निश्चित\u003C/span\u003E इति हेतुहेतुमद्भावोऽपि सङ्गच्छत इति भावः ।\nप्रत्युत त्वत्पक्ष एव हेतुहेतुमद्भावानुपपत्तिः - \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन ह्यनित्यैः नित्यं न प्राप्यते यस्मात् ततो मया अनित्यद्रव्यैः पश्वादिभिरग्निश्चितः\u003C/span\u003E इति हेतुहेतुमद्भावः सम्भवति, विरोधात् । न च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयतोऽनित्यसाधनैर्नित्यं न प्राप्यते, यश्च अनित्यसुखात्मकः शेवधिः स एव अनित्यद्रव्यैः प्राप्यते, ततो मया नाचिकेतश्चितोऽग्निः\u003C/span\u003E इति हेतुहेतुमद्भावोपपत्तिरिति वाच्यम्। अश्रुतकल्पनाप्रसङ्गादिति भावः ।।१०।।",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजानाम्यहं शेवधिः\u003C/span\u003E इत्यादिकं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरेण\u003C/span\u003E एवं व्याख्यातम्- '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपुनरपि तुष्टो यम आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजानामीति\u003C/span\u003E ॥ \u003C/span\u003Eअहं शेवधिः= कर्मफललक्षणो निधिरनित्यः\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति जानामि । हि= यस्माद् अध्रुवैः= अनित्यैर्द्रव्यैः यत ध्रुवम्= नित्यं पारमार्ख्यं पारमार्ख्यं शेवधिस्तन्न हि प्राप्यते । यस्त्वनित्यसुखात्मकः शेवधिः स एव अनित्यैर्द्रव्यैः प्राप्यते । हि= यतः ततो मया \u003C/span\u003Eअनित्यसाधनैर्नित्यं न प्राप्यते\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति जानताऽपि अनित्यद्रव्यैः पश्वादिभिर्नाचिकेतोऽग्निः= स्वर्गसुखसाधनीभूतोऽग्निश्चितः, तेन अहमधिकारापन्नो नित्यम्= आपेक्षिकनित्यं याम्यस्थानं स्वर्गाख्यं प्राप्तवानस्मि\u003C/span\u003E' इति ।",
"तत्र तावद् आदिवाक्यव्याख्यानम् असत्- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनह्यध्रुवैः\u003C/span\u003E इत्युत्तरवाक्यैः नित्यब्रह्मप्राप्तेः अनित्यद्रव्यसाध्यत्वकथनस्य असङ्गतत्वात् । तुष्टेन यमेन तत्पृष्टब्रह्मस्वरूपस्यैव वक्तव्यतया कर्मफलानित्यत्वकथनस्यासङ्गतत्वात् । तस्माद् इदं ब्रह्मपरमेव ।",
"तर्हि तस्य नित्यत्वेन कथम् अनित्यत्वम् उपपन्नं स्यात् ? ज्ञापकाभावेनेदं ब्रह्मपरमेवेति वा कथं निर्धारणम् ? इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआख्यमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअः इति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-139\"\u003Eब्रह्म\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिश्रुतेरिति भावः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनित्यं\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवस्तु\u003C/span\u003E इति शेषः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशेवधिः\u003C/span\u003E सुखनिधिः ॥",
"नन्वेवं तर्हि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eततो मया नाचिकेतश्चितोऽग्निरनित्यैर्द्रव्यैः\u003C/span\u003E इत्युत्तरवाक्यम् अनुपपन्नम्- तर्हि अनित्यद्रव्यैः पश्वादिभिः अनुष्ठितस्य अग्निचयनस्य नित्यभगवत्प्राप्तिहेतुत्वमस्ति? इत्यतः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनित्यद्रव्यैः\u003C/span\u003E इत्येतद् यथावद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनित्यद्रव्यैः\u003C/span\u003E इत्यत्र नित्यपदस्य व्यत्यासः। ततश्च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्य-अद्रव्यैः\u003C/span\u003E इति लभ्यते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्य द्रव्याणि अद्रव्याणि\u003C/span\u003E इति षष्ठीसमासः, षष्ठ्यर्थश्च विषयविषयिभाव इति भावेनोक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआख्यविष्णुविषयैरिति\u003C/span\u003E ॥ नित्यं विष्णुविषयैरिति सम्बन्धः । ततश्च नित्यत्वं षष्ठ्यर्थविषयीकरणरूप-क्रियाविशेषणम् इत्युक्तं भवति । अन्येषां द्रव्याणां सविषयकत्वाभावाद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमन आदिभिः\u003C/span\u003E इत्युक्तम् ।",
"एवम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनित्यद्रव्यैः\u003C/span\u003E इत्यत्र नित्यपदस्य व्यत्यासेन क्रियाविशेषणत्वम् अभ्युपेत्य व्याख्यातम् । इदानीं तदनाश्रयेण \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअश्चासौ नित्यश्च अनित्यः, तस्य द्रव्याणि\u003C/span\u003E इति विग्रहमभिप्रेत्य व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआख्येति\u003C/span\u003E ॥ तदेव विशदयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविष्ण्वाख्येति\u003C/span\u003E ॥ ततश्च केवलाग्निचयनमात्रस्य भगवत्-प्राप्तिहेतुत्वाभावेऽपि, सर्वदा निर्दोष-गुणपूर्ण-जीवभिन्न-नित्य-भगवद्विषय-मनआदिपूर्वम् अनुष्ठितस्य तत्प्राप्तिहेतुत्वोपपत्तिरिति भावः ।",
"ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनित्यद्रव्यैः\u003C/span\u003E इति प्रसिद्धार्थकमेव किं न स्यात् ? न च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्राप्तवानस्मि नित्यम्\u003C/span\u003E इत्येतदनुरोधेन तथा व्याख्यायत इति वाच्यम्। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यम् आपेक्षिकनित्यं याम्यं स्थानं स्वर्गाख्यं प्राप्तवान् अस्मि\u003C/span\u003E इत्यर्थोपपत्तेः इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्य\u003C/span\u003Eशब्दस्य मुख्यार्थग्रहणोपपत्तौ अमुख्यार्थग्रहणायोगात् । याम्यस्थानस्यापि ज्ञानमात्रसाध्यत्वेन विनाशिद्रव्यानुष्ठित-अग्निचयनमात्रसाध्यत्वाभावाच्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्ग्यमग्निम्\u003C/span\u003E इत्यादौ अग्निचयनस्य स्वर्गसाधनत्वेनोक्तत्वात्, यमस्थानप्राप्तिहेतुत्वासम्भवाच्च । न च यमस्थानं स्वर्ग इत्युच्यते , प्रमाणाभावादिति भावः ।।",
"किञ्च- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन ह्यध्रुवैः प्राप्यते हि ध्रुवं तद्\u003C/span\u003E इति पूर्ववाक्ये \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eध्रुव\u003C/span\u003Eशब्दाभिधेयत्वेन भगवानेव प्रस्तुतः ; त्वयाऽपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eध्रुव\u003C/span\u003Eशब्दस्य ब्रह्मपरत्वाङ्गीकारात् । एवं च अत्रापि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्य\u003C/span\u003Eशब्दो ब्रह्मपर एवास्तु इति भावेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअध्रुवैः\u003C/span\u003E इत्यस्य परोक्तार्थनिरासाय तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eध्रुव इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद्भक्तिवर्जितैः\u003C/span\u003E तद्भक्तिदार्ढ्यशून्यैरित्यर्थः । अन्यथा अनित्यैरेव ज्ञानादिभिरस्मदादिभिर्वा ध्रुवस्य प्राप्यत्वाद् अनुपपत्तिः ।",
"यद्वा- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनित्यद्रव्यैः\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यम् आख्यविष्णुविषयद्रव्यैः मनआदिभिः\u003C/span\u003E इत्यादि व्याख्यानम् अयुक्तम् ? तथात्वे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eततो मया नचिकेतश्चितोऽग्निः\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनित्यद्रव्यैः\u003C/span\u003E इत्यत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन ह्यध्रुवैः\u003C/span\u003E इति पूर्वोक्तार्थस्य हेतुत्वेन परामर्शायोगाद्, इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन ह्यध्रुवैः\u003C/span\u003E इति वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eध्रुव इति\u003C/span\u003E ।। ततश्च 'ध्रुवः= भगवान् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअध्रुवैः तद्भक्तिवर्जितैः\u003C/span\u003E माहात्म्यज्ञानपूर्वकस्नेहवर्जितैः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन प्राप्यते हि\u003C/span\u003E यस्मात् तस्मात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eततो\u003C/span\u003E नित्यभगवद्विषयमनआदिभिरेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमयाऽग्निश्चित\u003C/span\u003E इति हेतुहेतुमद्भावोऽपि सङ्गच्छत इति भावः ।",
"प्रत्युत त्वत्पक्ष एव हेतुहेतुमद्भावानुपपत्तिः - \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन ह्यनित्यैः नित्यं न प्राप्यते यस्मात् ततो मया अनित्यद्रव्यैः पश्वादिभिरग्निश्चितः\u003C/span\u003E इति हेतुहेतुमद्भावः सम्भवति, विरोधात् । न च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयतोऽनित्यसाधनैर्नित्यं न प्राप्यते, यश्च अनित्यसुखात्मकः शेवधिः स एव अनित्यद्रव्यैः प्राप्यते, ततो मया नाचिकेतश्चितोऽग्निः\u003C/span\u003E इति हेतुहेतुमद्भावोपपत्तिरिति वाच्यम्। अश्रुतकल्पनाप्रसङ्गादिति भावः ।।१०।।"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S02_V10",
"KKN_C01_S02_V11",
"KKN_C01_S02_V12",
"KKN_C01_S02_V13"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-139",
"kind": "locus",
"quote": "ब्रह्म",
"text": "ऐ.उ.२.२.८"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-23",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S02_V11",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eक्रतोरानन्त्यम्\u003C/span\u003E इति कथम् ? क्रतुस्वरूपस्याऽशुतरविनाशित्वात् । न च आनन्त्यम्= अनन्तफलत्वम् इति वाच्यम् । तथाऽपि तस्य भगवद्विशेषणत्वासम्भवाद्, इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eक्रतोरिति\u003C/span\u003E ।। क्रतोः= ज्ञानस्य । एवं च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्\u003C/span\u003E इत्युक्तानुवादरूपत्वम् एतस्य सम्भवतीति भावः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्तोममहद्\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्तोमम्= अणिमाद्यैश्वर्याद्यनेक-गुणसहितं च महद्= निरतिशयं च इति स्तोममहद्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमसत् ? । एतस्य प्रागनुक्तत्वेन अनुवादासम्भवाद् इति भावेन तत्तात्पर्यं तावदाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्तोमैरिति\u003C/span\u003E ।। वेदसमूहैरित्यर्थः । प्राप्तुं ज्ञातुम्। किमु प्रत्यक्षादिभिः! इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअपि\u003C/span\u003Eशब्दः । तर्हि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वे वेदा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-140\"\u003Eयत्पदमामनन्ति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वक्ष्यमाणविरोधः? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वात्मनेति\u003C/span\u003E ।। एवं च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्मजज्ञ\u003C/span\u003E इत्युक्तानुवादरूपम् एतदिति भावः ।\nननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्तोममहद्\u003C/span\u003E इत्यस्मात् पदात् कथमेषोऽर्थो लब्धः? इत्यतः तत्पदार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्तोमेभ्योऽपीति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउरुगायम्\u003C/span\u003E इत्यस्य पुंल्लिङ्गत्वेन श्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहद्\u003C/span\u003E इति लिङ्गव्यत्यास इति भावेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमहान्तम्\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । वेदसमूहापेक्षया महत्त्वं नाम साकल्येन तदप्रतिपाद्यत्वमेव । स्वरूपमहत्त्वस्याल्पत्वादिति भावः । तृतीयप्रश्नस्य जीवविषयकत्वं वदन्तं प्रति एतद्वाक्यगतमपि बाधकमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउरुगायमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउरुगाय\u003C/span\u003Eशब्दस्य भगवत्परत्वं साधितमेवेति भावः ।।\nननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन जीवविषयोऽयं प्रश्नः\u003C/span\u003E इत्यनुपपन्नम् ? जीवपरत्वे बाधकाभावात्। न च ब्रह्मपरश्रुतिलिङ्गाद्यनुपपत्तिः । तस्य ब्रह्माभिन्नत्वेन स्वरूपापेक्षया जीवेऽपि सम्भवाद्, इति चेन्न । स्यादेवं यदि जीवेश्वराभेद एव स्यात्। न च सोऽस्ति । अप्रामाणिकत्वात् । प्रमाणविरुद्धत्वाच्चेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशर इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E जीवः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशर\u003C/span\u003Eस्थानीयः, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्म\u003C/span\u003E लक्ष्यस्थानीयम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतन्मयः\u003C/span\u003E तत्र संलग्नचेताः । न हि शर-लक्ष्ययोरभेदोऽस्तीति भावः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभयम्\u003C/span\u003E इत्यादेरर्थो वक्ष्यते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआदि\u003C/span\u003Eपदेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्यप्रोक्ते गतिरत्र \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-141\"\u003Eनास्ति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्यत्र \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-142\"\u003Eधर्मात्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनित्यो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-143\"\u003Eनित्यानाम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिवाक्यग्रहणम् ।\nजीवब्रह्माभेदनिरासाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभयं तितीर्षतां पारम्\u003C/span\u003E इति वाक्योदाहरणेन स्मारितं द्वितीयप्रश्नस्य भगवद्विषयत्वे युक्त्यन्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनाचिकेतमिति\u003C/span\u003E।।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'यस्सेतुरीजानानामक्षरं ब्रह्म तत्परम् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअभयं तितीर्षतां पारं नाचिकेतं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-144\"\u003Eशकेमसि\u003C/span\u003E ।।'\u003C/span\u003E इति नाचिकेताग्रेः अक्षरत्व-परब्रह्मत्व-अभयत्वादिकथनाद् नाचिकेताग्निस्थो भगवानेवात्र \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्ग्यमग्निम्\u003C/span\u003E इत्यादावुच्यत इति सिद्धम्। प्रसिद्धाग्नौ तेषामसम्भवाद् विष्णौ तु सम्भवादिति भावः । अपव्याख्यानं तूत्तरत्र निराकरिष्यामः ।।\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामस्याऽप्तिम्\u003C/span\u003E इत्यत्र \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजगतः प्रतिष्ठाम्\u003C/span\u003E इत्यादिवत् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकामस्याऽप्तिम्\u003C/span\u003E इत्येतदपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउरुगाय\u003C/span\u003Eविशेषणम् इति व्याख्यानमसत् । पूर्वं तस्य अनुक्तत्वेनानुवादायोगात्; \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअत्यस्राक्षीः\u003C/span\u003E इत्यस्य कर्मानुक्तिप्रसङ्गाच्च । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसंसारभोगजातम्\u003C/span\u003E इति अध्याहारस्त्वगतिका गतिरिति भावेन तद्वाक्यं योजयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउरुगायमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकामस्य\u003C/span\u003E काम्यस्य ।\nतृतीयप्रश्नस्य मृतविषयत्वे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेयं प्रेते विचिकित्सा\u003C/span\u003E इति वाक्यार्थ एव न युज्यत इति बाधकान्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन चेति\u003C/span\u003E ।। मरणानन्तरमपि जीवसद्भावस्य स्वस्मिन्नेव प्रत्यक्षेण निश्चितत्वाद्, निश्चिते संशयायोगादिति भावः । न च नचिकेतसो मरणमेव कुतः सिद्धम्? सशरीरस्यैव मृत्युं प्रति गमनोपपत्तेरिति वाच्यम् । तथा सति तस्य शापरूपत्वायोगात्। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपितरमेव \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-145\"\u003Eजीवन्नयानि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति शाखान्तरे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवन्\u003C/span\u003E इत्युक्त्ययोगाच्च । न हि पूर्वममृतत्वे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवन्\u003C/span\u003E इत्येतत् स्वरसम् । न च नचिकेतसः संशयाभावेऽप्यन्येषां संशयः स्यादेव , वादिविप्रतिपत्तेः । न ह्यत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनचिकेतसः\u003C/span\u003E इति विशिष्योच्यत इति वाच्यम् । अत्र च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्माकं न प्रत्यक्षेण, नाप्यनुमानेन निर्णयो युज्यते\u003C/span\u003E इति त्वयैवोक्तत्वेन नचिकेतस एव संशयाभ्युपगमात् । स्वस्य संशयाभावे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्विद्यामनुशिष्टस्त्वयाऽहम्\u003C/span\u003E इति प्रार्थनायोगाच्च । न च प्रेक्षावद्भिर्महतां वरोऽल्पप्रयोजनाय व्ययीक्रियत इति भावः ।।११।।",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eक्रतोरानन्त्यम्\u003C/span\u003E इति कथम् ? क्रतुस्वरूपस्याऽशुतरविनाशित्वात् । न च आनन्त्यम्= अनन्तफलत्वम् इति वाच्यम् । तथाऽपि तस्य भगवद्विशेषणत्वासम्भवाद्, इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eक्रतोरिति\u003C/span\u003E ।। क्रतोः= ज्ञानस्य । एवं च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्\u003C/span\u003E इत्युक्तानुवादरूपत्वम् एतस्य सम्भवतीति भावः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्तोममहद्\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्तोमम्= अणिमाद्यैश्वर्याद्यनेक-गुणसहितं च महद्= निरतिशयं च इति स्तोममहद्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमसत् ? । एतस्य प्रागनुक्तत्वेन अनुवादासम्भवाद् इति भावेन तत्तात्पर्यं तावदाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्तोमैरिति\u003C/span\u003E ।। वेदसमूहैरित्यर्थः । प्राप्तुं ज्ञातुम्। किमु प्रत्यक्षादिभिः! इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअपि\u003C/span\u003Eशब्दः । तर्हि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वे वेदा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-140\"\u003Eयत्पदमामनन्ति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वक्ष्यमाणविरोधः? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वात्मनेति\u003C/span\u003E ।। एवं च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्मजज्ञ\u003C/span\u003E इत्युक्तानुवादरूपम् एतदिति भावः ।",
"ननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्तोममहद्\u003C/span\u003E इत्यस्मात् पदात् कथमेषोऽर्थो लब्धः? इत्यतः तत्पदार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्तोमेभ्योऽपीति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउरुगायम्\u003C/span\u003E इत्यस्य पुंल्लिङ्गत्वेन श्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहद्\u003C/span\u003E इति लिङ्गव्यत्यास इति भावेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमहान्तम्\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । वेदसमूहापेक्षया महत्त्वं नाम साकल्येन तदप्रतिपाद्यत्वमेव । स्वरूपमहत्त्वस्याल्पत्वादिति भावः । तृतीयप्रश्नस्य जीवविषयकत्वं वदन्तं प्रति एतद्वाक्यगतमपि बाधकमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउरुगायमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउरुगाय\u003C/span\u003Eशब्दस्य भगवत्परत्वं साधितमेवेति भावः ।।",
"ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन जीवविषयोऽयं प्रश्नः\u003C/span\u003E इत्यनुपपन्नम् ? जीवपरत्वे बाधकाभावात्। न च ब्रह्मपरश्रुतिलिङ्गाद्यनुपपत्तिः । तस्य ब्रह्माभिन्नत्वेन स्वरूपापेक्षया जीवेऽपि सम्भवाद्, इति चेन्न । स्यादेवं यदि जीवेश्वराभेद एव स्यात्। न च सोऽस्ति । अप्रामाणिकत्वात् । प्रमाणविरुद्धत्वाच्चेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशर इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E जीवः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशर\u003C/span\u003Eस्थानीयः, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्म\u003C/span\u003E लक्ष्यस्थानीयम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतन्मयः\u003C/span\u003E तत्र संलग्नचेताः । न हि शर-लक्ष्ययोरभेदोऽस्तीति भावः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभयम्\u003C/span\u003E इत्यादेरर्थो वक्ष्यते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआदि\u003C/span\u003Eपदेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्यप्रोक्ते गतिरत्र \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-141\"\u003Eनास्ति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्यत्र \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-142\"\u003Eधर्मात्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनित्यो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-143\"\u003Eनित्यानाम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिवाक्यग्रहणम् ।",
"जीवब्रह्माभेदनिरासाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभयं तितीर्षतां पारम्\u003C/span\u003E इति वाक्योदाहरणेन स्मारितं द्वितीयप्रश्नस्य भगवद्विषयत्वे युक्त्यन्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनाचिकेतमिति\u003C/span\u003E।।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'यस्सेतुरीजानानामक्षरं ब्रह्म तत्परम् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअभयं तितीर्षतां पारं नाचिकेतं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-144\"\u003Eशकेमसि\u003C/span\u003E ।।'\u003C/span\u003E इति नाचिकेताग्रेः अक्षरत्व-परब्रह्मत्व-अभयत्वादिकथनाद् नाचिकेताग्निस्थो भगवानेवात्र \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्ग्यमग्निम्\u003C/span\u003E इत्यादावुच्यत इति सिद्धम्। प्रसिद्धाग्नौ तेषामसम्भवाद् विष्णौ तु सम्भवादिति भावः । अपव्याख्यानं तूत्तरत्र निराकरिष्यामः ।।",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामस्याऽप्तिम्\u003C/span\u003E इत्यत्र \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजगतः प्रतिष्ठाम्\u003C/span\u003E इत्यादिवत् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकामस्याऽप्तिम्\u003C/span\u003E इत्येतदपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउरुगाय\u003C/span\u003Eविशेषणम् इति व्याख्यानमसत् । पूर्वं तस्य अनुक्तत्वेनानुवादायोगात्; \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअत्यस्राक्षीः\u003C/span\u003E इत्यस्य कर्मानुक्तिप्रसङ्गाच्च । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसंसारभोगजातम्\u003C/span\u003E इति अध्याहारस्त्वगतिका गतिरिति भावेन तद्वाक्यं योजयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउरुगायमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकामस्य\u003C/span\u003E काम्यस्य ।",
"तृतीयप्रश्नस्य मृतविषयत्वे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेयं प्रेते विचिकित्सा\u003C/span\u003E इति वाक्यार्थ एव न युज्यत इति बाधकान्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन चेति\u003C/span\u003E ।। मरणानन्तरमपि जीवसद्भावस्य स्वस्मिन्नेव प्रत्यक्षेण निश्चितत्वाद्, निश्चिते संशयायोगादिति भावः । न च नचिकेतसो मरणमेव कुतः सिद्धम्? सशरीरस्यैव मृत्युं प्रति गमनोपपत्तेरिति वाच्यम् । तथा सति तस्य शापरूपत्वायोगात्। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपितरमेव \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-145\"\u003Eजीवन्नयानि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति शाखान्तरे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवन्\u003C/span\u003E इत्युक्त्ययोगाच्च । न हि पूर्वममृतत्वे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवन्\u003C/span\u003E इत्येतत् स्वरसम् । न च नचिकेतसः संशयाभावेऽप्यन्येषां संशयः स्यादेव , वादिविप्रतिपत्तेः । न ह्यत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनचिकेतसः\u003C/span\u003E इति विशिष्योच्यत इति वाच्यम् । अत्र च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्माकं न प्रत्यक्षेण, नाप्यनुमानेन निर्णयो युज्यते\u003C/span\u003E इति त्वयैवोक्तत्वेन नचिकेतस एव संशयाभ्युपगमात् । स्वस्य संशयाभावे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्विद्यामनुशिष्टस्त्वयाऽहम्\u003C/span\u003E इति प्रार्थनायोगाच्च । न च प्रेक्षावद्भिर्महतां वरोऽल्पप्रयोजनाय व्ययीक्रियत इति भावः ।।११।।"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
null,
null,
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S02_V10",
"KKN_C01_S02_V11",
"KKN_C01_S02_V12",
"KKN_C01_S02_V13"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-140",
"kind": "locus",
"quote": "यत्पदमामनन्ति",
"text": "१.२.१५"
},
{
"id": "fn-141",
"kind": "locus",
"quote": "नास्ति",
"text": "१.२.८"
},
{
"id": "fn-142",
"kind": "locus",
"quote": "धर्मात्",
"text": "१.२.१४"
},
{
"id": "fn-143",
"kind": "locus",
"quote": "नित्यानाम्",
"text": "२.२.१३"
},
{
"id": "fn-144",
"kind": "locus",
"quote": "शकेमसि",
"text": "१.३.२"
},
{
"id": "fn-145",
"kind": "locus",
"quote": "जीवन्नयानि",
"text": "तै.ब्रा.३.११.८"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-24",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S02_V12",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगह्वरेष्ठं\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगह्वरे= विषमे अनेकानर्थसङ्कटे तिष्ठतीति गह्वरेष्ठम्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमसदिति भावेन तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगह्वर इति\u003C/span\u003E ।। मुक्तजीवस्य शास्त्रं विना संसार्यगम्यत्वाद् गह्वरत्वम् । तस्य जीवपरत्वे दुर्दर्शत्वमनुपपन्नम् । तस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-146\"\u003Eयत्तदद्रेश्यम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E , \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअदृश्यत्वादिगुणको \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-147\"\u003Eधर्मोक्तेः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति ब्रह्मण्येव श्रवणात् । गुहानिहितत्वं च भगवत एवेत्युक्तम् । न च जीवज्ञानाद् हर्षशोकत्यागरूपो मोक्षः सम्भवतीति भावः ।।१२।।",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगह्वरेष्ठं\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगह्वरे= विषमे अनेकानर्थसङ्कटे तिष्ठतीति गह्वरेष्ठम्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमसदिति भावेन तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगह्वर इति\u003C/span\u003E ।। मुक्तजीवस्य शास्त्रं विना संसार्यगम्यत्वाद् गह्वरत्वम् । तस्य जीवपरत्वे दुर्दर्शत्वमनुपपन्नम् । तस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-146\"\u003Eयत्तदद्रेश्यम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E , \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअदृश्यत्वादिगुणको \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-147\"\u003Eधर्मोक्तेः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति ब्रह्मण्येव श्रवणात् । गुहानिहितत्वं च भगवत एवेत्युक्तम् । न च जीवज्ञानाद् हर्षशोकत्यागरूपो मोक्षः सम्भवतीति भावः ।।१२।।"
],
"lineAlign": [
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S02_V10",
"KKN_C01_S02_V11",
"KKN_C01_S02_V12",
"KKN_C01_S02_V13"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-146",
"kind": "locus",
"quote": "यत्तदद्रेश्यम्",
"text": "आथ.१.६"
},
{
"id": "fn-147",
"kind": "locus",
"quote": "धर्मोक्तेः",
"text": "ब्र.सू.१.२.२१"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-25",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S02_V13",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रवृह्य= शरीरादेः पृथक्कृत्य\u003C/span\u003E इति व्याख्याननिरासाय तत्पदमनूद्य व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रवृह्येति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपृथक्कृत्य\u003C/span\u003E पृथग्ज्ञात्वेत्यर्थः । शरीरादेः पृथक्करणं च किं जीवस्य, भगवतो वा ? नाऽद्यः - \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएनमाप्य स मोदते\u003C/span\u003E इति मुक्तप्राप्यत्वव्यपदेशायोगात् । न द्वितीयः - भगवतः संसारिशरीराद्यभेदस्य केनापि वादिनाऽनङ्गीकृतत्वेन तन्निषेधायोगादिति भावः । ननु नात्र मुक्तज्ञापकमस्ति ? येनायं मुक्तप्राप्यत्वव्यपदेशः स्याद् इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगह्वरेष्ठं प्रवृह्य\u003C/span\u003E इति पदद्वयस्योक्तार्थत्वे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएनमाप्य स मोदते मोदनीयं लब्ध्वा\u003C/span\u003E इत्यस्य मुक्तपरत्वे च प्रमाणमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुक्तेति\u003C/span\u003E ।।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E नाहं त्वत्पृष्टं वक्तुमसमर्थः, त्वां विषयैः प्रलोभितवान्; किन्तु? त्वत्परीक्षणार्थमेव । यतस्त्वत्पृष्टं जानामीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजानामीति\u003C/span\u003E।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनित्यम्\u003C/span\u003E आख्यविष्ण्वाख्यनित्यं वस्तु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशेवधिः\u003C/span\u003E सुखनिधिः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइति जानामि\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद् ध्रुवं\u003C/span\u003E नित्यं विष्ण्वाख्यम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअध्रुवैः\u003C/span\u003E तद्भक्तिदार्ढ्यशून्यैः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन प्राप्यते हि\u003C/span\u003E यस्मात् ततो मयैवं जानता \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनित्यद्रव्यैः\u003C/span\u003E नित्यम् आख्यविष्णुविषयद्रव्यैः मनआदिभिः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनाचिकेतोऽग्निश्चितः\u003C/span\u003E तेनाहं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनित्यं\u003C/span\u003E भगवन्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्राप्तवानस्मि\u003C/span\u003E इत्यर्थः ।। १० ।।\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस त्वं प्रियान् प्रियरूपांश्च कामानभिध्यायन् नचिकेतोऽत्यस्राक्षीः\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । तत्र नचिकेतसः कामविसर्जने किंनिमित्तम् ? इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्\u003C/span\u003E इत्याद्युक्तप्रकारेण मुक्तनियामकभगवत्स्वरूपज्ञानमेव इत्याशयवानाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकामस्येति\u003C/span\u003E ।। हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनचिकेतः!\u003C/span\u003E त्वं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजगतः\u003C/span\u003E स्वर्गलोकस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिष्ठां\u003C/span\u003E धारकं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eक्रतोरानन्त्यम्\u003C/span\u003E आनन्त्यहेतुम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभयस्य पारं\u003C/span\u003E मोक्षहेतुम् इति यावत् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिष्ठां\u003C/span\u003E मोक्षे प्रवेशम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमोक्षे यस्मिन् प्रवेशः स्यात् स प्रतिष्ठा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-148\"\u003Eहि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तेः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्तोममहत्\u003C/span\u003E स्तोमेभ्यः= वेदसमूहेभ्यो महान्तम्, वेदसमूहैरपि सर्वात्मना प्रतिपादयितुमशक्यमिति यावत् । अत एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउरुगायम्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउरुभिर्वेदैः, उरुभिर्ब्रह्मादिभिः, उरुत्वेन= सर्वोत्कृष्टत्वेन गीयते\u003C/span\u003E इत्युरुगायनामानं भगवन्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदृष्ट्वा धृत्या\u003C/span\u003E धैर्येण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामस्याऽप्तिमत्यस्राक्षीः\u003C/span\u003E ।। ११ ।।\nवक्ष्यमाणरीत्या मुक्तनियामकभगवत्स्वरूपज्ञानेनैव मोक्षप्राप्तिः । सामान्यादग्निस्थभगवज्ज्ञानेऽपि वक्ष्यमाणरीत्या मुक्तनियामकभगवज्ज्ञानाभावे मोक्षासम्भवात् । अत एव तत्स्वरूपकथने ममातिकृच्छ्रेति भावेन मुक्तस्थितभगवज्ज्ञानस्य मोक्षसाधनत्वमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतमिति\u003C/span\u003E ।। धीरोऽधिकारी गह्वरे मुक्तजीवे तिष्ठतीति गह्वरेष्ठम् । तत्रापि गुहाहितं मुक्तजीवहृद्गुहानिहितम् । अत एव गूढं गूढत्वमनुप्रविष्टं प्राप्तम् अत एव दुर्दर्शं पुराणं सनातनम् अनाद्यनन्तकालेषु मुक्तस्थत्वोपादकमेतत् । देवं क्रीडादिगुणसम्पन्नं भगवन्तं मत्वा ध्यात्वा अध्यात्मयोगाधिगमेन अधिकश्चासावात्मा चाध्यात्मा स एव योगो मोक्षोपाय इत्यध्यात्मयोगस्तस्याधिगमस्तदपरोक्षज्ञानं तेन । अध्यात्मयोगो ध्यानयोगस्तज्जन्याधिगमेन वा । हर्षशोकौ जहाति ।। १२ ।।\nननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहर्षशोकौ जहाति\u003C/span\u003E इति सुखप्रहाणिरुच्यते । तदयुक्तम् ? तुल्यायव्ययफलत्वेन अपुरुषार्थत्वप्रसङ्गाद्, इत्याशङ्कां परिहरन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमत्वा\u003C/span\u003E इत्युक्तमननसाधनं च दर्शयन् भगवतो जीवाद् भेदेन ज्ञानमपि मोक्षसाधनमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतच्छ्रुत्वेति\u003C/span\u003E ।। यो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमर्त्यो\u003C/span\u003E मरणशीलोऽधिकारी \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन श्रवणादिविषये प्रमदितव्यम्\u003C/span\u003E इति भावेनैतदुक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस एतद्\u003C/span\u003E मुक्तनियामकभगवत्स्वरूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रुत्वा\u003C/span\u003E कुशलानुशिष्टाचार्येभ्यः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसम्परिगृह्य\u003C/span\u003E सम्यगवधार्य, सम्यङ् मत्वा इति यावत् , \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रवृह्य\u003C/span\u003E जीवात् पृथक्कृत्य= पृथक्त्वेन निश्चित्य, निदिध्यासन-अपरोक्षज्ञानद्वारा मुक्तः सन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eधर्म्यं\u003C/span\u003E धारकत्वाद् धर्मः, धर्म एव धर्म्यः, तम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणुं\u003C/span\u003E परमसूक्ष्मम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएनं\u003C/span\u003E भगवन्तम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआप्य\u003C/span\u003E मोदते इत्यर्थः । वैषयिकहर्षप्रहाणिरेव प्राग् विवक्षितेति भावः। एतादृशो भगवांस्त्वया पृष्टः, अतस्तवापि मोक्षो निश्चित एवेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमोदनीयमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमोदनीयं\u003C/span\u003E सन्तोषणीयं भगवन्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलब्ध्वा\u003C/span\u003E ज्ञात्वा स्थितं नचिकेतसं प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसद्म\u003C/span\u003E वैकुण्ठादिस्थितब्रह्मसदनं विवृतम् अपावृतं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहि\u003C/span\u003E निश्चितमिति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमन्ये\u003C/span\u003E ।। १३ ।।",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रवृह्य= शरीरादेः पृथक्कृत्य\u003C/span\u003E इति व्याख्याननिरासाय तत्पदमनूद्य व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रवृह्येति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपृथक्कृत्य\u003C/span\u003E पृथग्ज्ञात्वेत्यर्थः । शरीरादेः पृथक्करणं च किं जीवस्य, भगवतो वा ? नाऽद्यः - \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएनमाप्य स मोदते\u003C/span\u003E इति मुक्तप्राप्यत्वव्यपदेशायोगात् । न द्वितीयः - भगवतः संसारिशरीराद्यभेदस्य केनापि वादिनाऽनङ्गीकृतत्वेन तन्निषेधायोगादिति भावः । ननु नात्र मुक्तज्ञापकमस्ति ? येनायं मुक्तप्राप्यत्वव्यपदेशः स्याद् इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगह्वरेष्ठं प्रवृह्य\u003C/span\u003E इति पदद्वयस्योक्तार्थत्वे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएनमाप्य स मोदते मोदनीयं लब्ध्वा\u003C/span\u003E इत्यस्य मुक्तपरत्वे च प्रमाणमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुक्तेति\u003C/span\u003E ।।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E नाहं त्वत्पृष्टं वक्तुमसमर्थः, त्वां विषयैः प्रलोभितवान्; किन्तु? त्वत्परीक्षणार्थमेव । यतस्त्वत्पृष्टं जानामीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजानामीति\u003C/span\u003E।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनित्यम्\u003C/span\u003E आख्यविष्ण्वाख्यनित्यं वस्तु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशेवधिः\u003C/span\u003E सुखनिधिः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइति जानामि\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद् ध्रुवं\u003C/span\u003E नित्यं विष्ण्वाख्यम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअध्रुवैः\u003C/span\u003E तद्भक्तिदार्ढ्यशून्यैः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन प्राप्यते हि\u003C/span\u003E यस्मात् ततो मयैवं जानता \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनित्यद्रव्यैः\u003C/span\u003E नित्यम् आख्यविष्णुविषयद्रव्यैः मनआदिभिः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनाचिकेतोऽग्निश्चितः\u003C/span\u003E तेनाहं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनित्यं\u003C/span\u003E भगवन्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्राप्तवानस्मि\u003C/span\u003E इत्यर्थः ।। १० ।।",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस त्वं प्रियान् प्रियरूपांश्च कामानभिध्यायन् नचिकेतोऽत्यस्राक्षीः\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । तत्र नचिकेतसः कामविसर्जने किंनिमित्तम् ? इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्\u003C/span\u003E इत्याद्युक्तप्रकारेण मुक्तनियामकभगवत्स्वरूपज्ञानमेव इत्याशयवानाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकामस्येति\u003C/span\u003E ।। हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनचिकेतः!\u003C/span\u003E त्वं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजगतः\u003C/span\u003E स्वर्गलोकस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिष्ठां\u003C/span\u003E धारकं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eक्रतोरानन्त्यम्\u003C/span\u003E आनन्त्यहेतुम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभयस्य पारं\u003C/span\u003E मोक्षहेतुम् इति यावत् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिष्ठां\u003C/span\u003E मोक्षे प्रवेशम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमोक्षे यस्मिन् प्रवेशः स्यात् स प्रतिष्ठा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-148\"\u003Eहि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तेः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्तोममहत्\u003C/span\u003E स्तोमेभ्यः= वेदसमूहेभ्यो महान्तम्, वेदसमूहैरपि सर्वात्मना प्रतिपादयितुमशक्यमिति यावत् । अत एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउरुगायम्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउरुभिर्वेदैः, उरुभिर्ब्रह्मादिभिः, उरुत्वेन= सर्वोत्कृष्टत्वेन गीयते\u003C/span\u003E इत्युरुगायनामानं भगवन्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदृष्ट्वा धृत्या\u003C/span\u003E धैर्येण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामस्याऽप्तिमत्यस्राक्षीः\u003C/span\u003E ।। ११ ।।",
"वक्ष्यमाणरीत्या मुक्तनियामकभगवत्स्वरूपज्ञानेनैव मोक्षप्राप्तिः । सामान्यादग्निस्थभगवज्ज्ञानेऽपि वक्ष्यमाणरीत्या मुक्तनियामकभगवज्ज्ञानाभावे मोक्षासम्भवात् । अत एव तत्स्वरूपकथने ममातिकृच्छ्रेति भावेन मुक्तस्थितभगवज्ज्ञानस्य मोक्षसाधनत्वमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतमिति\u003C/span\u003E ।। धीरोऽधिकारी गह्वरे मुक्तजीवे तिष्ठतीति गह्वरेष्ठम् । तत्रापि गुहाहितं मुक्तजीवहृद्गुहानिहितम् । अत एव गूढं गूढत्वमनुप्रविष्टं प्राप्तम् अत एव दुर्दर्शं पुराणं सनातनम् अनाद्यनन्तकालेषु मुक्तस्थत्वोपादकमेतत् । देवं क्रीडादिगुणसम्पन्नं भगवन्तं मत्वा ध्यात्वा अध्यात्मयोगाधिगमेन अधिकश्चासावात्मा चाध्यात्मा स एव योगो मोक्षोपाय इत्यध्यात्मयोगस्तस्याधिगमस्तदपरोक्षज्ञानं तेन । अध्यात्मयोगो ध्यानयोगस्तज्जन्याधिगमेन वा । हर्षशोकौ जहाति ।। १२ ।।",
"ननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहर्षशोकौ जहाति\u003C/span\u003E इति सुखप्रहाणिरुच्यते । तदयुक्तम् ? तुल्यायव्ययफलत्वेन अपुरुषार्थत्वप्रसङ्गाद्, इत्याशङ्कां परिहरन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमत्वा\u003C/span\u003E इत्युक्तमननसाधनं च दर्शयन् भगवतो जीवाद् भेदेन ज्ञानमपि मोक्षसाधनमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतच्छ्रुत्वेति\u003C/span\u003E ।। यो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमर्त्यो\u003C/span\u003E मरणशीलोऽधिकारी \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन श्रवणादिविषये प्रमदितव्यम्\u003C/span\u003E इति भावेनैतदुक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस एतद्\u003C/span\u003E मुक्तनियामकभगवत्स्वरूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रुत्वा\u003C/span\u003E कुशलानुशिष्टाचार्येभ्यः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसम्परिगृह्य\u003C/span\u003E सम्यगवधार्य, सम्यङ् मत्वा इति यावत् , \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रवृह्य\u003C/span\u003E जीवात् पृथक्कृत्य= पृथक्त्वेन निश्चित्य, निदिध्यासन-अपरोक्षज्ञानद्वारा मुक्तः सन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eधर्म्यं\u003C/span\u003E धारकत्वाद् धर्मः, धर्म एव धर्म्यः, तम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणुं\u003C/span\u003E परमसूक्ष्मम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएनं\u003C/span\u003E भगवन्तम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआप्य\u003C/span\u003E मोदते इत्यर्थः । वैषयिकहर्षप्रहाणिरेव प्राग् विवक्षितेति भावः। एतादृशो भगवांस्त्वया पृष्टः, अतस्तवापि मोक्षो निश्चित एवेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमोदनीयमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमोदनीयं\u003C/span\u003E सन्तोषणीयं भगवन्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलब्ध्वा\u003C/span\u003E ज्ञात्वा स्थितं नचिकेतसं प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसद्म\u003C/span\u003E वैकुण्ठादिस्थितब्रह्मसदनं विवृतम् अपावृतं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहि\u003C/span\u003E निश्चितमिति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमन्ये\u003C/span\u003E ।। १३ ।।"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S02_V10",
"KKN_C01_S02_V11",
"KKN_C01_S02_V12",
"KKN_C01_S02_V13"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-148",
"kind": "locus",
"quote": "हि",
"text": "छां.भा.७.१४."
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-26",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "वेदेशीयम्",
"lines": [
"वेदेशीयम्"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-27",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S02_V14",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "किञ्च- नेदं प्रकरणं जीवपरम् । तथा सति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वे वेदा यत्पदमामनन्ति\u003C/span\u003E इति सर्ववेदप्रतिपाद्यत्वोक्त्ययोगात् । तस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्तु \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-157\"\u003Eसमन्वयाद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति सूत्रकृता ब्रह्मण्येवोक्तत्वात् । न च जीवे समन्वयोऽभिधीयते । न चात्र जीवेशाभेदो विवक्षित इति सर्वस्याप्युपपत्तिरिति वाच्यम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्यत्र धर्मादन्यत्राधर्माद्\u003C/span\u003E इति धर्माधर्मकार्यकारण-भूत-भविष्यद्-वर्तमानप्रपञ्चभिन्नत्वस्यैवोक्तत्वात् । न चात्र जीवाद् भेदो नोक्त इति वाच्यम् । धर्माधर्मपदाभ्यामेव पुण्यपापात्मनां जीवानां ग्रहणात्।\nकिञ्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eओमित्येतद्\u003C/span\u003E इति तस्य ओंनामकत्वमुच्यते । तच्च ब्रह्मण, एव न जीवस्य । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eओमिति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-158\"\u003Eब्रह्म\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति श्रुतेः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eओंतत्सदिति निर्देशो ब्रह्मणस्त्रिविधः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-159\"\u003Eस्मृतः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिस्मृतेश्च । किञ्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्ध्येवाक्षरं ब्रह्म एतद्ध्येवाक्षरं परम्\u003C/span\u003E इति परब्रह्मत्वादिव्यपदेशाद् विष्णुरेव, न जीवः।\nननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eओमित्येतद्\u003C/span\u003E इति पूर्वम् आत्मतत्त्वस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eओम्\u003C/span\u003Eशब्दवाच्यत्वम्, तत्प्रतीकत्वं चोक्तम् । अत्र तु 'एतदेवाक्षरम्= ओमित्यक्षरं ब्रह्म अपरम्, एतदेवाक्षरं परं च ब्रह्म\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति तस्यैवोङ्कारस्य परापरब्रह्मत्वमुच्यत इति कथमिदं साधकम् ? इति चेन्न । ओंकारस्य शब्दात्मकस्य जडत्वेन परापरब्रह्मत्वाभावात् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतदालम्बनम्\u003C/span\u003E इत्युक्तसर्वाश्रयत्वासम्भवाच्च । न च अविद्यमानमपि उपासनार्थमुच्यत इति वाच्यम् । \u003C/span\u003Eतत्त्वमसि' इत्यादावपि अविद्यमानमेवैक्यम् उपासनार्थमुच्यत इत्यापातात् । अविद्यमानोपासनस्यानर्थफलत्वाच्च ।।१४-१५।।\nप्रमाणविरोधाच्च नैवं व्याख्यानं युक्तम् इति भावेन मन्त्रद्वयार्थनिश्चायकं प्रमाणमुदाहरति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्ध्येवेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरम्\u003C/span\u003E इत्यत्रापि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्ध्येवाक्षरम्\u003C/span\u003E इति सम्बध्यते । एवं च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्ध्येवाक्षरं ब्रह्म एतद्ध्येवाक्षरं परम्\u003C/span\u003E इति अनुवादेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविष्णवाख्यम्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअक्षरशब्दार्थः– अव्ययमिति\u003C/span\u003E।।\nननु यद् उक्तम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइदं प्रकरणं विष्णुपरमेव\u003C/span\u003E इति, तन्न । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन जायते\u003C/span\u003E इति मन्त्रे जीवस्य जननमरणाभावोक्तेः, तस्य जीवविषयकत्वावगमात्। तथा हि- '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविपश्चिद्= अविपरिलुप्तज्ञानस्वभावो न जायते न म्रियते च । नायमात्मा कुतश्चित् कारणाद् बभूव, स्वस्माच्च न बभूव कश्चित् पदार्थः । अतः \u003C/span\u003Eअयमात्मा अजो नित्यश्च शाश्वतः= अपक्षयवर्जितः, अत एव पुराणः= पुरातन एव\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति । न चैतत्प्रकरणस्य विष्णु-परत्वे मन्त्रः संगच्छते, असङ्गतत्वाद्\u003C/span\u003E' इति चेद् ।\nमैवम्। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविपश्चित्\u003C/span\u003E शब्दस्य ज्ञानिमात्रे निरूढस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअविपरिलुप्तज्ञानस्वभावः\u003C/span\u003E इति ज्ञानि-अज्ञानिसाधारण्यकरणायोगात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकुतश्चिन्न जायते\u003C/span\u003E इत्येतावता पूर्तेः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनायम्\u003C/span\u003E इत्यस्य वैयर्थ्यात् । कारणान्तराभावेऽपि स्वस्मादेव उत्पत्तिर्भवतु इत्याशङ्काया एवानुदयेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन बभूव कश्चिद्\u003C/span\u003E इत्यस्य अवक्तव्यत्वाच्च । कारणमात्रस्यापि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकुतश्चिद्\u003C/span\u003E इत्यनेन निषेधसम्भवात्। न चास्माकम् असङ्गतिदोषः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतदालम्बनं ज्ञात्वा\u003C/span\u003E इति प्रकृतज्ञानिनो जननमरणाभावलक्षण-फलप्रतिपादकत्वेन संगतत्वाद्, इति भावेन मन्त्रार्थनिश्चायकं प्रमाणमेवोदाहरति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहेति\u003C/span\u003E ।।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन केवलं भगवतः; किन्तु? ज्ञानिनोऽपि\u003C/span\u003E इत्यर्थः\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअपि\u003C/span\u003Eशब्दः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउद्भवाभवौ\u003C/span\u003E उत्पत्तिविनाशौ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्य पूर्वोत्तराभ्यां सम्बन्धः । मुक्तिदशायामेतद्। अनेन मन्त्रतात्पर्यमुक्तं भवति। ननु देहोत्पत्तिविनाशाख्यौ उत्पत्तिविनाशौ यदि भगवत इव ज्ञानिनोऽपि न स्तः, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतर्हि भगवद्-विपश्चितोरविशेषः स्याद्\u003C/span\u003E इति शेषः । विपश्चित उत्पत्तिविनाशाभावयोः भगवज्ज्ञानसाध्यत्वाद् इत्यभिप्रेत्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन जायते म्रियते वा विपश्चिद्\u003C/span\u003E इत्यत्र \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनायं कुतश्चिद्\u003C/span\u003E इति हेतुप्रतिपादकम् इति भावेन तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकुतश्चिदिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eम्रियते च\u003C/span\u003Eइति ग्राह्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभावाभावौ\u003C/span\u003E देहोत्पत्तिविनाशौ । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयादृशो भावितस्तवीशस्तादृशो जीव \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-160\"\u003Eआभवेत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादेरित्यर्थः ।\nननु भगवद्विपश्चितोरुभयोरपि देहोत्पत्तिविनाशाभावमङ्गीकृत्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविपश्चितस्तदभावो भगवज्ज्ञानसाध्यः\u003C/span\u003E इति तयोर्विशेषः कुतः समर्थनीयः? \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानिनः स्वरूपत एवोत्पत्तिविनाशाभाव, भगवतस्तु देहतोऽपि उत्पत्तिविनाशाख्यौ उद्भवाभवौ न स्तः\u003C/span\u003E इति कुतो न व्याख्यायते? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयस्मादिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्माद् देहतोऽप्युत्पत्तिविनाशाख्यौ एवोद्भवाभवौ ज्ञानिनो न स्तः\u003C/span\u003E इति व्याख्येयम्, न तु स्वरूपोत्पत्ति-विनाशाख्यौ । तदभावस्य सर्वसाधारण्येन ज्ञानिनो विशेषाभावप्रसङ्गादित्यर्थः।\nननु देहिनो जीवस्य कथं स्वरूपेण जननमरणाभावः? इत्यतः प्राप्तम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणः\u003C/span\u003E इति वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअज इति\u003C/span\u003E।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वरूपेण\u003C/span\u003Eइति वर्तते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपुरम्= देहम्= अणञ्चपि\u003C/span\u003E इत्यनेन देहित्वस्य अप्रयोजकत्वमुक्तम् । अनेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्यमानेऽपि\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअपि\u003C/span\u003Eशब्दस्य पुराण-शब्देनापि सम्बन्ध इत्युक्तं भवति ।।\nएवं प्रमाणमुदाहृत्य स्ववचनेनापि विवृण्वन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनायं कुतश्चिद्\u003C/span\u003E इत्यत्र प्रकृतविपश्चित एव परामर्श इति भ्रमं वारयन्, पूर्वत्रायं हेतुरिति भावेन तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअयं भगवानिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकुतोऽपि\u003C/span\u003E कारणात् । उपलक्षणमेतद्- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन म्रियते\u003C/span\u003E इत्यपि ग्राह्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eम्रियते च\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Ci\u003Eवा\u003C/i\u003Eशब्दः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दार्थ इत्युक्तं भवति । अत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानिनो जननमरणाभावौ देहोत्पत्तिविनाशाभावाख्यावेव विवक्षितौ, न तु स्वरूपेण जननमरणाभावौ\u003C/span\u003E इत्यभिप्रेत्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन बभूव कश्चिद्\u003C/span\u003E इति वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयत इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वतः\u003C/span\u003E स्वरूपेण । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eम्रियते न च\u003C/span\u003E इति ग्राह्यम् ।\nतर्हि का गतिर्जीवोत्पत्त्यादिवाक्यानाम् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहसम्बन्धादिति\u003C/span\u003E।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहवियोगाद् म्रियते च\u003C/span\u003E इति ग्राह्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहि\u003C/span\u003Eशब्दः प्रमाणप्रसिद्धिमाह, हेतौ वा - \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयस्माद् देहसम्बन्धादेव जायते, तस्मात् कश्चिदपि स्वतो न बभूव\u003C/span\u003E इति । अस्त्वेवं सर्वेषां जीवानां स्वरूपेणोत्पत्तिविनाशाभावौ, किं ततः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविपश्चितस्त्विति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतु\u003C/span\u003Eशब्दोऽज्ञानिभ्यो विशेषद्योतकः - \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयतः कश्चिदपि जीवः स्वतो न बभूव, अतो विपश्चितो मुक्त्यनन्तरं कर्मनिर्मितदेहसम्बन्धाभावान्न जायते, तद्वियोगाभावान्न म्रियते\u003C/span\u003E इत्येव वक्तव्यम् । न तु स्वरूपोत्पत्तिविनाशाभावेन । तस्य सर्वजीवसाधारणत्वेन ज्ञानफलत्वानुपपत्तेरिति भावः ।।\nननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउभौ तौ न विजानीतः\u003C/span\u003E इति हन्तृत्व-हतत्वज्ञानस्य भ्रान्तित्वम् उक्त्वा, तत्र \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनायं हन्ति न हन्यते\u003C/span\u003E इत्यर्थाभावो हेतुरुच्यते । तदयुक्तम् ? देहविनाशरूपहननकर्मत्वस्य तत्कर्तृत्वस्य च सत्त्वाद्, इत्यतो हेतुहेतुमद्भावं स्फोरयन् हेतुवाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवस्यापीति\u003C/span\u003E ।। देहविनाशाख्यमरणवत्त्वेन प्रसिद्धस्यापि इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअपि\u003C/span\u003Eशब्दः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वतः\u003C/span\u003E स्वरूपेण । ननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणोरणीयान्\u003C/span\u003E इति मन्त्रो जीवपर एव ? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्ता चेन्मन्यते हन्तुम्\u003C/span\u003E इति जीवस्यैव प्रकृतत्वात् । अन्यथा मध्ये जीवनित्यत्वकथनस्य असङ्गतत्वाद्, इत्यतः तस्योपयोगं दर्शयन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्य जन्तोर्निहितो गुहायाम्\u003C/span\u003E इति वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएवमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्य\u003C/span\u003E इत्यस्यैवार्थः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएवं नित्यस्येति\u003C/span\u003E ।। तथा च परमात्मनो नित्यभूतजीवहृद्गतत्वं वक्तुं जीवस्य नित्यत्वम् उक्तमिति नासङ्गतिरिति भावः ।\nन च जीवस्य अणोरणीयस्त्वम्, महतो महीयस्त्वं वा युज्यते, तस्याणुत्वात् । न च अणु महद्वा यद् लोकेऽस्ति तत् तदात्मकत्वेन तथा व्यवहारः । तर्हि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअणुः, महान्\u003C/span\u003E इत्येव वक्तव्यत्वापातात् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणोरणीयान् महतो महीयान्\u003C/span\u003E इति अणु-महद्भिन्नत्वस्यैवावगमाच्च । न च अणोः श्यामाकादेः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअणीयान्\u003C/span\u003E इति श्यामाकाद्यपेक्षया सूक्ष्मवस्त्वात्मकत्वम्, महतः पृथिव्यादेरपि महान् इति पृथिव्याद्यपेक्षया स्थूलवस्त्वात्मकत्वम् उच्यत इति वाच्यम् । पञ्चम्यन्ताणुमहच्छब्दयोः सामान्यशब्दत्वेन सर्वाणुमहद्विषयत्वात् । न च बाधकं विना सामान्यशब्दो विशेषपरोऽङ्गीकर्तुमुचितः । न च एकस्याऽऽत्मनो विरुद्धपरिणामद्वय-असम्भवाद् एवमङ्गीकारः । अणुमहत्पदार्थात्मकत्वस्य सुतरां विरुद्धत्वात् । यथा च न विरोधस्तथोपपादितमन्यत्राऽऽचार्यैः । वक्ष्यते च विरुद्धधर्मघटकमैश्वर्यं भगवतः ।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअक्रतुः\u003C/span\u003E अकामः= दृष्टादृष्टविषयोपरतः\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम् असत् । दृष्टादृष्टविषयवैराग्यस्य साक्षाद् दर्शनहेतुत्वाभावाद् इति भावेन तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eए विष्णाविति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअ\u003C/span\u003E इत्यस्य सप्तमी \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eए\u003C/span\u003E इति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअ\u003C/span\u003Eशब्दो ब्रह्मवाची । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअः इति ब्रह्म\u003C/span\u003E इति श्रुतेरिति भावः । अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअक्रतुः= क्रतूपलक्षितकर्मरहितः\u003C/span\u003E इति यथाश्रुतप्रतीतिरप्यपास्ता । तर्हि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविष्णुविषयक्रतुमान् पश्यति\u003C/span\u003E इति कथम् ? क्रतोः कर्मात्मकत्वेन तस्य साक्षाद् अपरोक्षज्ञानसाधनत्वाभावाद् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतन्निश्चय इति\u003C/span\u003E ।। श्रवणादिरूपनिश्चय एव क्रतुशब्दार्थ इति भावः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मनः= स्वस्य महिमानम्= माहात्म्यम्\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिनिरासाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहिमानमात्मनः\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मन इति\u003C/span\u003E ।। षष्ठीभ्रमवारणाय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसकाशाद्\u003C/span\u003E इत्युक्तम्, जीवादित्यर्थः । अन्यथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवीतशोको भवति\u003C/span\u003E इत्यस्यानुपपत्तिः । प्रमाणविरोधाच्च नान्यथा व्याख्यानं युक्तमिति भावेन तदर्थनिश्चायकं प्रमाणमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवादिति\u003C/span\u003E ।। श्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहिमानमात्मनः\u003C/span\u003E इत्यस्याम् ।।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E एवं यमेनोक्तो नचिकेता \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअलं प्रशंसया, तत्त्वं ब्रूहि\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रवृह्य\u003C/span\u003E इत्यनेनोक्तं जीवाद् भेदं सविशेषम् अनुवदन् प्रार्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्यत्रेति\u003C/span\u003E ।। अव्ययानाम् अनेकार्थत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्यत्र\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्यद्\u003C/span\u003E इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eधर्मात्\u003C/span\u003E पुण्यात्मनो जीवाद् अन्यद्, अधर्मात्मनो जीवादन्यद्। न केवलं चेतनादेव; किन्तु? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकृताकृतात्\u003C/span\u003E कार्याकार्याद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअचेतनाद्\u003C/span\u003E अप्यन्यत् । न केवलं वर्तमानादेव; किन्तु? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभूताद् भव्याच्च\u003C/span\u003E अन्यत्। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद्\u003C/span\u003E मुक्तनियामकं ब्रह्म \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयद्\u003C/span\u003E येन प्रकारेण त्वं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपश्यसि तत्\u003C/span\u003E तेन प्रकारेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवद\u003C/span\u003E इत्यर्थः ।। १४ ।।\nएवं प्रार्थितो यमो बुद्ध्यारोहार्थं संग्रहेण भगवत्स्वरूपवचनं प्रतिजानीते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्व इति\u003C/span\u003E ।। संग्रहेण कथनस्यानुपादेयताशङ्कापरिहाराय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वे वेदा\u003C/span\u003E इत्याद्युक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वे वेदा\u003C/span\u003E ऋगाद्या \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयत्पदं\u003C/span\u003E यस्य स्वरूपम्- stray bracket-like glyph at line start \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआमनन्ति, तपांसि च यत्\u003C/span\u003E प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवदन्ति\u003C/span\u003E वेदाः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयज्ज्ञानम् इच्छन्तो ब्रह्मचर्यं\u003C/span\u003E गुरुकुलवासादिरूपम्, गुह्येन्द्रियनियमनं वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचरन्ति तत्पदं\u003C/span\u003E भगवत्स्वरूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eते\u003C/span\u003E तव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसंग्रहेण ब्रवीमि\u003C/span\u003E । एवं प्रतिज्ञातं भगवत्स्वरूपं उपदिशति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eओमित्येतदिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतत्\u003C/span\u003E त्वया पृष्टं भगवत्स्वरूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eओं\u003C/span\u003E गुणपूर्णत्वाद् ओंनामकम् इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउपासीत\u003C/span\u003E इति शेषः । उपदेशसमाप्तौ वा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति\u003C/span\u003Eशब्दः, अन्यथाभावनिवृत्त्यर्थं वा । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-161\"\u003Eइतिशब्दोऽन्यथाभावनिवृत्त्यर्थमुदाहृतः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तेः ।। १५ ।।\nओंनामकस्यैव भगवतो माहात्म्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतदिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतदेव\u003C/span\u003E ओंनामकमेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअक्षरम्\u003C/span\u003E अव्ययम्= देहादिनाशशून्यं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्म\u003C/span\u003E गुणपूर्णं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहि\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतदेवाक्षरं परं\u003C/span\u003E सर्वोत्तमं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहि\u003C/span\u003E । अत एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतदेवाक्षरं ज्ञात्वा यो\u003C/span\u003Eऽधिकारी \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदिच्छति तस्य तद्\u003C/span\u003E भवति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहि\u003C/span\u003E प्रसिद्धमित्यर्थः ।। १६ ।।\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E ओंनामकं ब्रह्म \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रेष्ठमालम्बनं\u003C/span\u003E मुख्यतः सर्वाश्रयः । न राजादिवदाश्रय इत्याह- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतत् परं\u003C/span\u003E विलक्षणम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआलम्बनम्\u003C/span\u003E इति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्मलोके\u003C/span\u003E सत्यलोके, विष्णुलोके वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहीयते\u003C/span\u003E पूज्यते स्वावरैः ।।१७।।\nननु ब्रह्मलोकं प्राप्तस्यापि ज्ञानिनो यदि जनिमृती तदा न तद् अतिशयितं फलम्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन जायत इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविपश्चिद्\u003C/span\u003E ज्ञानी ब्रह्मलोकं प्राप्तो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन जायते न म्रियते\u003C/span\u003E च। कुतः? यतोऽयं भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकुतो\u003C/span\u003Eऽपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन बभूव\u003C/span\u003E । उपलक्षणमेतद्- न म्रियते च । अतस्तद्वेत्ताऽपि न जायते न म्रियते च । अत्र विपश्चितो जननमरण-राहित्यं नाम देहोत्पत्तिविनाशशून्यत्वमेव; न तु स्वरूपोत्पत्तिविनाशशून्यत्वम्, तस्य सर्वजीवसाधारणत्वादिति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन बभूवेति\u003C/span\u003E ।।\nयतः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकश्चिद्\u003C/span\u003E अपि जीवः स्वरूपेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन बभूव\u003C/span\u003E न जातो न जायते न जनिष्यते च । अत एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन म्रियते च\u003C/span\u003E ; किन्तु? देहसम्बन्धादेव जायते म्रियते च । अतो विपश्चिद् देहोत्पत्तिविनाशशून्यत्वादेव न जायते न म्रियते चेत्यर्थः । ननु जीवस्य देहित्वात् कथं स्वरूपेण जननाद्यभावः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअज इति\u003C/span\u003E ।। जीवः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुराणो\u003C/span\u003Eऽपि पुरम्= देहम् अणञ्चपि स्वरूपेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजो नित्यः शाश्वतो\u003C/span\u003Eऽविकारश्च । नित्यत्वमेव स्पष्टमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन हन्यत इति\u003C/span\u003E ।। देहे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्यमानेऽपि\u003C/span\u003E जीवः स्वरूपेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन हन्यते\u003C/span\u003E तस्य ततो भिन्नत्वादिति भावः ।। १८ ।।\nनन्वेतत् कथम्? जीवहननस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअहं हन्ता\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतेनाहं हतः\u003C/span\u003E इत्यादि-प्रत्यक्षसिद्धत्वाद्, इत्यतस्तस्य भ्रान्तित्वमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्तेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्ता\u003C/span\u003E मैत्रदेहहननकर्ता चैत्रः स्वात्मानं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्तुं हन्तारं\u003C/span\u003E मैत्रजीवस्वरूपहननकर्तारं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमन्यते चेद्\u003C/span\u003E हतश्च मैत्रः स्वस्वरूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहतं मन्यते चेत्\u003C/span\u003E तर्हि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतौ उभौ न विजानीतो\u003C/span\u003E न सम्यग् जानीतः, भ्रान्ताविति यावत् । कुतः? इत्यतस्तत्रार्थाभावं हेतुमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनायमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअयं\u003C/span\u003E चैत्रो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन हन्ति\u003C/span\u003E मैत्रस्वरूपम्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअयं\u003C/span\u003E मैत्रो वा स्वरूपेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन हन्यते\u003C/span\u003E यतोऽतो देहविनाशनिमित्तकोऽयं भ्रम इत्यर्थः ।। १९ ।।\nउपदेशप्रकारमेवाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणोरिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणोरणीयान्\u003C/span\u003E सूक्ष्मादपि सूक्ष्मतरः, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहतो महीयान्\u003C/span\u003E स्थूलादपि स्थूलतरः । स्थूलस्यैवाणुप्रतियोगित्वाद् अणोरणीयस्त्वमेव लेशेन दर्शयति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्य\u003C/span\u003E एवं नित्यस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजन्तोः\u003C/span\u003E जीवस्य परमसूक्ष्मस्यापि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहायां\u003C/span\u003E हृदये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिहित\u003C/span\u003E इति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्ध्येवाक्षरं ज्ञात्वा\u003C/span\u003E इत्यत्र न ज्ञानमात्रं विवक्षितम्; किन्तु अपरोक्षज्ञानमेव इति भावेन तत्साधनं दर्शयन् तस्य फलमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमिति\u003C/span\u003E।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअक्रतुः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअ\u003C/span\u003Eशब्दो विष्णुवाची, ए= विष्णौ क्रतुः= निश्चयो यस्यासौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअक्रतुः\u003C/span\u003E तन्निश्चयवान् अधिकारी \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मनो\u003C/span\u003E जीवाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहिमानं\u003C/span\u003E महि= महद्, मानम्= गुणपरिमाणं यस्य स महिमानः, तं परमात्मानम्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eधातुः\u003C/span\u003E धारकस्य परमात्मनः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रसादात् पश्यति\u003C/span\u003E । ततश्च धातुः प्रसादादेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवीतशोको\u003C/span\u003E भवतीत्यर्थः ।। २० ।।",
"lines": [
"किञ्च- नेदं प्रकरणं जीवपरम् । तथा सति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वे वेदा यत्पदमामनन्ति\u003C/span\u003E इति सर्ववेदप्रतिपाद्यत्वोक्त्ययोगात् । तस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्तु \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-157\"\u003Eसमन्वयाद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति सूत्रकृता ब्रह्मण्येवोक्तत्वात् । न च जीवे समन्वयोऽभिधीयते । न चात्र जीवेशाभेदो विवक्षित इति सर्वस्याप्युपपत्तिरिति वाच्यम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्यत्र धर्मादन्यत्राधर्माद्\u003C/span\u003E इति धर्माधर्मकार्यकारण-भूत-भविष्यद्-वर्तमानप्रपञ्चभिन्नत्वस्यैवोक्तत्वात् । न चात्र जीवाद् भेदो नोक्त इति वाच्यम् । धर्माधर्मपदाभ्यामेव पुण्यपापात्मनां जीवानां ग्रहणात्।",
"किञ्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eओमित्येतद्\u003C/span\u003E इति तस्य ओंनामकत्वमुच्यते । तच्च ब्रह्मण, एव न जीवस्य । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eओमिति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-158\"\u003Eब्रह्म\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति श्रुतेः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eओंतत्सदिति निर्देशो ब्रह्मणस्त्रिविधः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-159\"\u003Eस्मृतः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिस्मृतेश्च । किञ्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्ध्येवाक्षरं ब्रह्म एतद्ध्येवाक्षरं परम्\u003C/span\u003E इति परब्रह्मत्वादिव्यपदेशाद् विष्णुरेव, न जीवः।",
"ननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eओमित्येतद्\u003C/span\u003E इति पूर्वम् आत्मतत्त्वस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eओम्\u003C/span\u003Eशब्दवाच्यत्वम्, तत्प्रतीकत्वं चोक्तम् । अत्र तु 'एतदेवाक्षरम्= ओमित्यक्षरं ब्रह्म अपरम्, एतदेवाक्षरं परं च ब्रह्म\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति तस्यैवोङ्कारस्य परापरब्रह्मत्वमुच्यत इति कथमिदं साधकम् ? इति चेन्न । ओंकारस्य शब्दात्मकस्य जडत्वेन परापरब्रह्मत्वाभावात् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतदालम्बनम्\u003C/span\u003E इत्युक्तसर्वाश्रयत्वासम्भवाच्च । न च अविद्यमानमपि उपासनार्थमुच्यत इति वाच्यम् । \u003C/span\u003Eतत्त्वमसि' इत्यादावपि अविद्यमानमेवैक्यम् उपासनार्थमुच्यत इत्यापातात् । अविद्यमानोपासनस्यानर्थफलत्वाच्च ।।१४-१५।।",
"प्रमाणविरोधाच्च नैवं व्याख्यानं युक्तम् इति भावेन मन्त्रद्वयार्थनिश्चायकं प्रमाणमुदाहरति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्ध्येवेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरम्\u003C/span\u003E इत्यत्रापि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्ध्येवाक्षरम्\u003C/span\u003E इति सम्बध्यते । एवं च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्ध्येवाक्षरं ब्रह्म एतद्ध्येवाक्षरं परम्\u003C/span\u003E इति अनुवादेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविष्णवाख्यम्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअक्षरशब्दार्थः– अव्ययमिति\u003C/span\u003E।।",
"ननु यद् उक्तम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइदं प्रकरणं विष्णुपरमेव\u003C/span\u003E इति, तन्न । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन जायते\u003C/span\u003E इति मन्त्रे जीवस्य जननमरणाभावोक्तेः, तस्य जीवविषयकत्वावगमात्। तथा हि- '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविपश्चिद्= अविपरिलुप्तज्ञानस्वभावो न जायते न म्रियते च । नायमात्मा कुतश्चित् कारणाद् बभूव, स्वस्माच्च न बभूव कश्चित् पदार्थः । अतः \u003C/span\u003Eअयमात्मा अजो नित्यश्च शाश्वतः= अपक्षयवर्जितः, अत एव पुराणः= पुरातन एव\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति । न चैतत्प्रकरणस्य विष्णु-परत्वे मन्त्रः संगच्छते, असङ्गतत्वाद्\u003C/span\u003E' इति चेद् ।",
"मैवम्। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविपश्चित्\u003C/span\u003E शब्दस्य ज्ञानिमात्रे निरूढस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअविपरिलुप्तज्ञानस्वभावः\u003C/span\u003E इति ज्ञानि-अज्ञानिसाधारण्यकरणायोगात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकुतश्चिन्न जायते\u003C/span\u003E इत्येतावता पूर्तेः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनायम्\u003C/span\u003E इत्यस्य वैयर्थ्यात् । कारणान्तराभावेऽपि स्वस्मादेव उत्पत्तिर्भवतु इत्याशङ्काया एवानुदयेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन बभूव कश्चिद्\u003C/span\u003E इत्यस्य अवक्तव्यत्वाच्च । कारणमात्रस्यापि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकुतश्चिद्\u003C/span\u003E इत्यनेन निषेधसम्भवात्। न चास्माकम् असङ्गतिदोषः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतदालम्बनं ज्ञात्वा\u003C/span\u003E इति प्रकृतज्ञानिनो जननमरणाभावलक्षण-फलप्रतिपादकत्वेन संगतत्वाद्, इति भावेन मन्त्रार्थनिश्चायकं प्रमाणमेवोदाहरति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहेति\u003C/span\u003E ।।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन केवलं भगवतः; किन्तु? ज्ञानिनोऽपि\u003C/span\u003E इत्यर्थः\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअपि\u003C/span\u003Eशब्दः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउद्भवाभवौ\u003C/span\u003E उत्पत्तिविनाशौ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्य पूर्वोत्तराभ्यां सम्बन्धः । मुक्तिदशायामेतद्। अनेन मन्त्रतात्पर्यमुक्तं भवति। ननु देहोत्पत्तिविनाशाख्यौ उत्पत्तिविनाशौ यदि भगवत इव ज्ञानिनोऽपि न स्तः, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतर्हि भगवद्-विपश्चितोरविशेषः स्याद्\u003C/span\u003E इति शेषः । विपश्चित उत्पत्तिविनाशाभावयोः भगवज्ज्ञानसाध्यत्वाद् इत्यभिप्रेत्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन जायते म्रियते वा विपश्चिद्\u003C/span\u003E इत्यत्र \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनायं कुतश्चिद्\u003C/span\u003E इति हेतुप्रतिपादकम् इति भावेन तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकुतश्चिदिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eम्रियते च\u003C/span\u003Eइति ग्राह्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभावाभावौ\u003C/span\u003E देहोत्पत्तिविनाशौ । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयादृशो भावितस्तवीशस्तादृशो जीव \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-160\"\u003Eआभवेत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादेरित्यर्थः ।",
"ननु भगवद्विपश्चितोरुभयोरपि देहोत्पत्तिविनाशाभावमङ्गीकृत्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविपश्चितस्तदभावो भगवज्ज्ञानसाध्यः\u003C/span\u003E इति तयोर्विशेषः कुतः समर्थनीयः? \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानिनः स्वरूपत एवोत्पत्तिविनाशाभाव, भगवतस्तु देहतोऽपि उत्पत्तिविनाशाख्यौ उद्भवाभवौ न स्तः\u003C/span\u003E इति कुतो न व्याख्यायते? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयस्मादिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्माद् देहतोऽप्युत्पत्तिविनाशाख्यौ एवोद्भवाभवौ ज्ञानिनो न स्तः\u003C/span\u003E इति व्याख्येयम्, न तु स्वरूपोत्पत्ति-विनाशाख्यौ । तदभावस्य सर्वसाधारण्येन ज्ञानिनो विशेषाभावप्रसङ्गादित्यर्थः।",
"ननु देहिनो जीवस्य कथं स्वरूपेण जननमरणाभावः? इत्यतः प्राप्तम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणः\u003C/span\u003E इति वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअज इति\u003C/span\u003E।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वरूपेण\u003C/span\u003Eइति वर्तते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपुरम्= देहम्= अणञ्चपि\u003C/span\u003E इत्यनेन देहित्वस्य अप्रयोजकत्वमुक्तम् । अनेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्यमानेऽपि\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअपि\u003C/span\u003Eशब्दस्य पुराण-शब्देनापि सम्बन्ध इत्युक्तं भवति ।।",
"एवं प्रमाणमुदाहृत्य स्ववचनेनापि विवृण्वन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनायं कुतश्चिद्\u003C/span\u003E इत्यत्र प्रकृतविपश्चित एव परामर्श इति भ्रमं वारयन्, पूर्वत्रायं हेतुरिति भावेन तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअयं भगवानिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकुतोऽपि\u003C/span\u003E कारणात् । उपलक्षणमेतद्- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन म्रियते\u003C/span\u003E इत्यपि ग्राह्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eम्रियते च\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Ci\u003Eवा\u003C/i\u003Eशब्दः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दार्थ इत्युक्तं भवति । अत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानिनो जननमरणाभावौ देहोत्पत्तिविनाशाभावाख्यावेव विवक्षितौ, न तु स्वरूपेण जननमरणाभावौ\u003C/span\u003E इत्यभिप्रेत्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन बभूव कश्चिद्\u003C/span\u003E इति वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयत इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वतः\u003C/span\u003E स्वरूपेण । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eम्रियते न च\u003C/span\u003E इति ग्राह्यम् ।",
"तर्हि का गतिर्जीवोत्पत्त्यादिवाक्यानाम् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहसम्बन्धादिति\u003C/span\u003E।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहवियोगाद् म्रियते च\u003C/span\u003E इति ग्राह्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहि\u003C/span\u003Eशब्दः प्रमाणप्रसिद्धिमाह, हेतौ वा - \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयस्माद् देहसम्बन्धादेव जायते, तस्मात् कश्चिदपि स्वतो न बभूव\u003C/span\u003E इति । अस्त्वेवं सर्वेषां जीवानां स्वरूपेणोत्पत्तिविनाशाभावौ, किं ततः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविपश्चितस्त्विति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतु\u003C/span\u003Eशब्दोऽज्ञानिभ्यो विशेषद्योतकः - \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयतः कश्चिदपि जीवः स्वतो न बभूव, अतो विपश्चितो मुक्त्यनन्तरं कर्मनिर्मितदेहसम्बन्धाभावान्न जायते, तद्वियोगाभावान्न म्रियते\u003C/span\u003E इत्येव वक्तव्यम् । न तु स्वरूपोत्पत्तिविनाशाभावेन । तस्य सर्वजीवसाधारणत्वेन ज्ञानफलत्वानुपपत्तेरिति भावः ।।",
"ननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउभौ तौ न विजानीतः\u003C/span\u003E इति हन्तृत्व-हतत्वज्ञानस्य भ्रान्तित्वम् उक्त्वा, तत्र \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनायं हन्ति न हन्यते\u003C/span\u003E इत्यर्थाभावो हेतुरुच्यते । तदयुक्तम् ? देहविनाशरूपहननकर्मत्वस्य तत्कर्तृत्वस्य च सत्त्वाद्, इत्यतो हेतुहेतुमद्भावं स्फोरयन् हेतुवाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवस्यापीति\u003C/span\u003E ।। देहविनाशाख्यमरणवत्त्वेन प्रसिद्धस्यापि इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअपि\u003C/span\u003Eशब्दः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वतः\u003C/span\u003E स्वरूपेण । ननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणोरणीयान्\u003C/span\u003E इति मन्त्रो जीवपर एव ? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्ता चेन्मन्यते हन्तुम्\u003C/span\u003E इति जीवस्यैव प्रकृतत्वात् । अन्यथा मध्ये जीवनित्यत्वकथनस्य असङ्गतत्वाद्, इत्यतः तस्योपयोगं दर्शयन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्य जन्तोर्निहितो गुहायाम्\u003C/span\u003E इति वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएवमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्य\u003C/span\u003E इत्यस्यैवार्थः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएवं नित्यस्येति\u003C/span\u003E ।। तथा च परमात्मनो नित्यभूतजीवहृद्गतत्वं वक्तुं जीवस्य नित्यत्वम् उक्तमिति नासङ्गतिरिति भावः ।",
"न च जीवस्य अणोरणीयस्त्वम्, महतो महीयस्त्वं वा युज्यते, तस्याणुत्वात् । न च अणु महद्वा यद् लोकेऽस्ति तत् तदात्मकत्वेन तथा व्यवहारः । तर्हि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअणुः, महान्\u003C/span\u003E इत्येव वक्तव्यत्वापातात् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणोरणीयान् महतो महीयान्\u003C/span\u003E इति अणु-महद्भिन्नत्वस्यैवावगमाच्च । न च अणोः श्यामाकादेः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअणीयान्\u003C/span\u003E इति श्यामाकाद्यपेक्षया सूक्ष्मवस्त्वात्मकत्वम्, महतः पृथिव्यादेरपि महान् इति पृथिव्याद्यपेक्षया स्थूलवस्त्वात्मकत्वम् उच्यत इति वाच्यम् । पञ्चम्यन्ताणुमहच्छब्दयोः सामान्यशब्दत्वेन सर्वाणुमहद्विषयत्वात् । न च बाधकं विना सामान्यशब्दो विशेषपरोऽङ्गीकर्तुमुचितः । न च एकस्याऽऽत्मनो विरुद्धपरिणामद्वय-असम्भवाद् एवमङ्गीकारः । अणुमहत्पदार्थात्मकत्वस्य सुतरां विरुद्धत्वात् । यथा च न विरोधस्तथोपपादितमन्यत्राऽऽचार्यैः । वक्ष्यते च विरुद्धधर्मघटकमैश्वर्यं भगवतः ।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअक्रतुः\u003C/span\u003E अकामः= दृष्टादृष्टविषयोपरतः\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम् असत् । दृष्टादृष्टविषयवैराग्यस्य साक्षाद् दर्शनहेतुत्वाभावाद् इति भावेन तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eए विष्णाविति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअ\u003C/span\u003E इत्यस्य सप्तमी \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eए\u003C/span\u003E इति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअ\u003C/span\u003Eशब्दो ब्रह्मवाची । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअः इति ब्रह्म\u003C/span\u003E इति श्रुतेरिति भावः । अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअक्रतुः= क्रतूपलक्षितकर्मरहितः\u003C/span\u003E इति यथाश्रुतप्रतीतिरप्यपास्ता । तर्हि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविष्णुविषयक्रतुमान् पश्यति\u003C/span\u003E इति कथम् ? क्रतोः कर्मात्मकत्वेन तस्य साक्षाद् अपरोक्षज्ञानसाधनत्वाभावाद् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतन्निश्चय इति\u003C/span\u003E ।। श्रवणादिरूपनिश्चय एव क्रतुशब्दार्थ इति भावः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मनः= स्वस्य महिमानम्= माहात्म्यम्\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिनिरासाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहिमानमात्मनः\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मन इति\u003C/span\u003E ।। षष्ठीभ्रमवारणाय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसकाशाद्\u003C/span\u003E इत्युक्तम्, जीवादित्यर्थः । अन्यथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवीतशोको भवति\u003C/span\u003E इत्यस्यानुपपत्तिः । प्रमाणविरोधाच्च नान्यथा व्याख्यानं युक्तमिति भावेन तदर्थनिश्चायकं प्रमाणमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवादिति\u003C/span\u003E ।। श्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहिमानमात्मनः\u003C/span\u003E इत्यस्याम् ।।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E एवं यमेनोक्तो नचिकेता \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअलं प्रशंसया, तत्त्वं ब्रूहि\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रवृह्य\u003C/span\u003E इत्यनेनोक्तं जीवाद् भेदं सविशेषम् अनुवदन् प्रार्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्यत्रेति\u003C/span\u003E ।। अव्ययानाम् अनेकार्थत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्यत्र\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्यद्\u003C/span\u003E इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eधर्मात्\u003C/span\u003E पुण्यात्मनो जीवाद् अन्यद्, अधर्मात्मनो जीवादन्यद्। न केवलं चेतनादेव; किन्तु? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकृताकृतात्\u003C/span\u003E कार्याकार्याद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअचेतनाद्\u003C/span\u003E अप्यन्यत् । न केवलं वर्तमानादेव; किन्तु? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभूताद् भव्याच्च\u003C/span\u003E अन्यत्। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद्\u003C/span\u003E मुक्तनियामकं ब्रह्म \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयद्\u003C/span\u003E येन प्रकारेण त्वं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपश्यसि तत्\u003C/span\u003E तेन प्रकारेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवद\u003C/span\u003E इत्यर्थः ।। १४ ।।",
"एवं प्रार्थितो यमो बुद्ध्यारोहार्थं संग्रहेण भगवत्स्वरूपवचनं प्रतिजानीते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्व इति\u003C/span\u003E ।। संग्रहेण कथनस्यानुपादेयताशङ्कापरिहाराय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वे वेदा\u003C/span\u003E इत्याद्युक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वे वेदा\u003C/span\u003E ऋगाद्या \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयत्पदं\u003C/span\u003E यस्य स्वरूपम्- stray bracket-like glyph at line start \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआमनन्ति, तपांसि च यत्\u003C/span\u003E प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवदन्ति\u003C/span\u003E वेदाः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयज्ज्ञानम् इच्छन्तो ब्रह्मचर्यं\u003C/span\u003E गुरुकुलवासादिरूपम्, गुह्येन्द्रियनियमनं वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचरन्ति तत्पदं\u003C/span\u003E भगवत्स्वरूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eते\u003C/span\u003E तव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसंग्रहेण ब्रवीमि\u003C/span\u003E । एवं प्रतिज्ञातं भगवत्स्वरूपं उपदिशति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eओमित्येतदिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतत्\u003C/span\u003E त्वया पृष्टं भगवत्स्वरूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eओं\u003C/span\u003E गुणपूर्णत्वाद् ओंनामकम् इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउपासीत\u003C/span\u003E इति शेषः । उपदेशसमाप्तौ वा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति\u003C/span\u003Eशब्दः, अन्यथाभावनिवृत्त्यर्थं वा । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-161\"\u003Eइतिशब्दोऽन्यथाभावनिवृत्त्यर्थमुदाहृतः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तेः ।। १५ ।।",
"ओंनामकस्यैव भगवतो माहात्म्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतदिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतदेव\u003C/span\u003E ओंनामकमेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअक्षरम्\u003C/span\u003E अव्ययम्= देहादिनाशशून्यं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्म\u003C/span\u003E गुणपूर्णं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहि\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतदेवाक्षरं परं\u003C/span\u003E सर्वोत्तमं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहि\u003C/span\u003E । अत एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतदेवाक्षरं ज्ञात्वा यो\u003C/span\u003Eऽधिकारी \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदिच्छति तस्य तद्\u003C/span\u003E भवति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहि\u003C/span\u003E प्रसिद्धमित्यर्थः ।। १६ ।।",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E ओंनामकं ब्रह्म \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रेष्ठमालम्बनं\u003C/span\u003E मुख्यतः सर्वाश्रयः । न राजादिवदाश्रय इत्याह- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतत् परं\u003C/span\u003E विलक्षणम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआलम्बनम्\u003C/span\u003E इति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्मलोके\u003C/span\u003E सत्यलोके, विष्णुलोके वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहीयते\u003C/span\u003E पूज्यते स्वावरैः ।।१७।।",
"ननु ब्रह्मलोकं प्राप्तस्यापि ज्ञानिनो यदि जनिमृती तदा न तद् अतिशयितं फलम्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन जायत इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविपश्चिद्\u003C/span\u003E ज्ञानी ब्रह्मलोकं प्राप्तो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन जायते न म्रियते\u003C/span\u003E च। कुतः? यतोऽयं भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकुतो\u003C/span\u003Eऽपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन बभूव\u003C/span\u003E । उपलक्षणमेतद्- न म्रियते च । अतस्तद्वेत्ताऽपि न जायते न म्रियते च । अत्र विपश्चितो जननमरण-राहित्यं नाम देहोत्पत्तिविनाशशून्यत्वमेव; न तु स्वरूपोत्पत्तिविनाशशून्यत्वम्, तस्य सर्वजीवसाधारणत्वादिति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन बभूवेति\u003C/span\u003E ।।",
"यतः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकश्चिद्\u003C/span\u003E अपि जीवः स्वरूपेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन बभूव\u003C/span\u003E न जातो न जायते न जनिष्यते च । अत एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन म्रियते च\u003C/span\u003E ; किन्तु? देहसम्बन्धादेव जायते म्रियते च । अतो विपश्चिद् देहोत्पत्तिविनाशशून्यत्वादेव न जायते न म्रियते चेत्यर्थः । ननु जीवस्य देहित्वात् कथं स्वरूपेण जननाद्यभावः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअज इति\u003C/span\u003E ।। जीवः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुराणो\u003C/span\u003Eऽपि पुरम्= देहम् अणञ्चपि स्वरूपेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजो नित्यः शाश्वतो\u003C/span\u003Eऽविकारश्च । नित्यत्वमेव स्पष्टमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन हन्यत इति\u003C/span\u003E ।। देहे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्यमानेऽपि\u003C/span\u003E जीवः स्वरूपेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन हन्यते\u003C/span\u003E तस्य ततो भिन्नत्वादिति भावः ।। १८ ।।",
"नन्वेतत् कथम्? जीवहननस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअहं हन्ता\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतेनाहं हतः\u003C/span\u003E इत्यादि-प्रत्यक्षसिद्धत्वाद्, इत्यतस्तस्य भ्रान्तित्वमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्तेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्ता\u003C/span\u003E मैत्रदेहहननकर्ता चैत्रः स्वात्मानं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्तुं हन्तारं\u003C/span\u003E मैत्रजीवस्वरूपहननकर्तारं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमन्यते चेद्\u003C/span\u003E हतश्च मैत्रः स्वस्वरूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहतं मन्यते चेत्\u003C/span\u003E तर्हि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतौ उभौ न विजानीतो\u003C/span\u003E न सम्यग् जानीतः, भ्रान्ताविति यावत् । कुतः? इत्यतस्तत्रार्थाभावं हेतुमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनायमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअयं\u003C/span\u003E चैत्रो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन हन्ति\u003C/span\u003E मैत्रस्वरूपम्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअयं\u003C/span\u003E मैत्रो वा स्वरूपेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन हन्यते\u003C/span\u003E यतोऽतो देहविनाशनिमित्तकोऽयं भ्रम इत्यर्थः ।। १९ ।।",
"उपदेशप्रकारमेवाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणोरिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणोरणीयान्\u003C/span\u003E सूक्ष्मादपि सूक्ष्मतरः, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहतो महीयान्\u003C/span\u003E स्थूलादपि स्थूलतरः । स्थूलस्यैवाणुप्रतियोगित्वाद् अणोरणीयस्त्वमेव लेशेन दर्शयति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्य\u003C/span\u003E एवं नित्यस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजन्तोः\u003C/span\u003E जीवस्य परमसूक्ष्मस्यापि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहायां\u003C/span\u003E हृदये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिहित\u003C/span\u003E इति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्ध्येवाक्षरं ज्ञात्वा\u003C/span\u003E इत्यत्र न ज्ञानमात्रं विवक्षितम्; किन्तु अपरोक्षज्ञानमेव इति भावेन तत्साधनं दर्शयन् तस्य फलमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमिति\u003C/span\u003E।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअक्रतुः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअ\u003C/span\u003Eशब्दो विष्णुवाची, ए= विष्णौ क्रतुः= निश्चयो यस्यासौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअक्रतुः\u003C/span\u003E तन्निश्चयवान् अधिकारी \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मनो\u003C/span\u003E जीवाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहिमानं\u003C/span\u003E महि= महद्, मानम्= गुणपरिमाणं यस्य स महिमानः, तं परमात्मानम्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eधातुः\u003C/span\u003E धारकस्य परमात्मनः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रसादात् पश्यति\u003C/span\u003E । ततश्च धातुः प्रसादादेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवीतशोको\u003C/span\u003E भवतीत्यर्थः ।। २० ।।"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S02_V14",
"KKN_C01_S02_V15",
"KKN_C01_S02_V16",
"KKN_C01_S02_V17",
"KKN_C01_S02_V18",
"KKN_C01_S02_V19",
"KKN_C01_S02_V20"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-157",
"kind": "locus",
"quote": "समन्वयाद्",
"text": "ब्र.सू.१.१.४"
},
{
"id": "fn-158",
"kind": "locus",
"quote": "ब्रह्म",
"text": "तै.उ.१.१९"
},
{
"id": "fn-159",
"kind": "locus",
"quote": "स्मृतः",
"text": "भ.गी.१७.२३"
},
{
"id": "fn-160",
"kind": "locus",
"quote": "आभवेत्",
"text": "तन्त्रसारे,भाग.ता.नि.३.१०.११"
},
{
"id": "fn-161",
"kind": "locus",
"quote": "इतिशब्दोऽन्यथाभावनिवृत्त्यर्थमुदाहृतः",
"text": "तार्तीय,छां.भा.१.१.३"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-28",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "वेदेशीयम्",
"lines": [
"वेदेशीयम्"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-29",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "नन्वासीनस्य दूरव्रजनादिकं विरुद्धम्? न हि भगवान् मायावी; येनैन्द्रजालिकक्रियावत् उपपत्तिः स्याद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऐश्वर्यादेवेति\u003C/span\u003E ॥ तत्र प्रमाणमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआसीन इति\u003C/span\u003E ॥ अनेन- ‘\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअणोरणीयान् महतो महीयान्\u003C/span\u003E इत्येतद् विरुद्धम्’ इति परास्तम् ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E पुनरपि तन्माहात्म्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआसीन इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआसीन\u003C/span\u003E उपविष्ट एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदूरं व्रजति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशयान\u003C/span\u003E एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वतो याति\u003C/span\u003E, परमैश्वर्यात् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं मदामदं\u003C/span\u003E मदः= सुखम्, अमदः= दुःखम्, मदसहितोऽमदो येनासौ मदामदः, तं विबुध-असुर-सुख-दुःखकारणमिति यावद्, भगवन्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमदन्यः को\u003C/span\u003E वा मद्वत् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eज्ञातुमर्हति\u003C/span\u003E ? न कोऽपीत्यर्थः । यो मदन्यस्तं मदामदं को वा साकल्येन ज्ञातुमर्हति ? न कोऽपीति वा योज्यम् । यद्वा- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमदन्यः को\u003C/span\u003E ब्रह्मैव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं मदामदं देवं\u003C/span\u003E सकलवेदोक्तप्रकारेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eज्ञातुमर्हति\u003C/span\u003E; न त्वन्य इत्यर्थः ॥ २१ ॥\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअशरीरं\u003C/span\u003E प्राकृतशरीरशून्यम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनवस्थेषु\u003C/span\u003E नश्वरेष्वपि शरीरेषु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअवस्थितं महान्तं विभुं\u003C/span\u003E व्याप्तम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मानं धीरो मत्वा न शोचति\u003C/span\u003E ॥ २२॥\n‘धातुः प्रसादो ज्ञानमोक्षहेतुः’ इत्युक्तमयुक्तम्? प्रवचनादिनैव ज्ञानमोक्षयोरुपपत्तेः, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनायमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअयमात्मा\u003C/span\u003E भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रवचनेन\u003C/span\u003E वेदव्याख्यानेनैव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलभ्यो\u003C/span\u003E ज्ञेयः प्राप्यश्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमेधयैव लभ्यो न\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनापि बहुना श्रुतेनैव\u003C/span\u003E ; किन्तु? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएष आत्मा प्रसन्नः\u003C/span\u003E सन् ‘मदीयोऽयम्’ इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयं वृणुते तेन लभ्यो\u003C/span\u003E ज्ञेयः प्राप्यश्च । ततश्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएष आत्मा तस्य\u003C/span\u003E अधिकारिणः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वां तनुं\u003C/span\u003E स्वस्वरूपं पूर्वम् अविद्यावृतं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविवृणुते\u003C/span\u003E प्रकाशयतीत्यर्थः । यद्वा- ज्ञानमोक्षहेतुः प्रसादोऽपि न प्रवचनादिमात्रसाध्यः ; किन्तु? भक्त्येकसाध्य इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनायमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलभ्यः\u003C/span\u003E प्रसन्नो भवति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवृणुत\u003C/span\u003E इत्यनेन भक्तत्वं सूचितम् । ततश्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतस्य\u003C/span\u003E अधिकारिण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएष आत्मा\u003C/span\u003E स्वस्वरूपं तद्योग्यतानुसारेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविवृणुते\u003C/span\u003E प्रकाशयतीत्यर्थः ॥२३॥\nशमदमादिसाधनैरेव भगवत्प्राप्त्युपपत्तौ किं तज्ज्ञानेन इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनेति\u003C/span\u003E ॥ यो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदुश्चरिताद्\u003C/span\u003E इन्द्रियाणां दुष्टविषयेषु चरणाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअविरतो\u003C/span\u003E अनिवृत्तो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन\u003C/span\u003E; किन्तु? सर्वात्मना निवृत्त एव, निगृहीतेन्द्रिय एवेति यावत्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअशान्तो\u003C/span\u003E भगवन्निष्ठबुद्धिरहितो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन\u003C/span\u003E ; किन्तु? तन्निष्ठबुद्धिरेव, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअसमाहितो\u003C/span\u003E यथावस्तुज्ञानादिशून्यो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन\u003C/span\u003E ; किन्तु? यथावस्तुज्ञानादिमानेव, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअशान्तमानसो\u003C/span\u003E विषयालम्बुद्धिशून्यो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन\u003C/span\u003E; किन्तु? विषयालम्बुद्धिमानेव, सोऽपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रज्ञानेन\u003C/span\u003E एव भगवदपरोक्षज्ञानेनैव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएनं प्राप्नुयाद्\u003C/span\u003E इत्यर्थः ॥२४॥\nभगवतः सर्वसंहारकत्वरूपं माहात्म्यं वदंस्तस्य दुर्ज्ञेयत्वमाह–\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्येति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्य\u003C/span\u003E भगवतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्म च क्षत्रं च\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउभे ओदनः\u003C/span\u003E अशने \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभवतः\u003C/span\u003E, तत्र \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्म\u003C/span\u003Eशब्देन ब्राह्मणजात्यभिमानी स्वयं ब्राह्मणश्चतुर्मुखाख्यो ग्राह्यः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eक्षत्र\u003C/span\u003Eशब्देन क्षत्रजात्यभिमानी स्वयं क्षत्रियो वायुः, यथोक्तम्- ‘विष्णोर्ब्राह्मणजातिः सन् ब्रह्मा जज्ञे \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-163\"\u003Eचतुर्मुखः\u003C/span\u003E’ इत्यादि । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्युः\u003C/span\u003E मारणान्मृत्युनामा रुद्रः, ‘मृत्युनामा तु संहाराद् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-164\"\u003Eरुद्रः\u003C/span\u003E’ इति वचनात्। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्य\u003C/span\u003E भगवत \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउपसेचनं\u003C/span\u003E व्यञ्जनं घृतं वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं भगवन्तम् इत्था\u003C/span\u003E उक्तप्रकारेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eको वेद\u003C/span\u003E ? न कोऽपि । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयत्र\u003C/span\u003E वैकुण्ठादौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस\u003C/span\u003E तिष्ठति तच्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eको वेदेति\u003C/span\u003E योजना । यद्वा- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकः\u003C/span\u003E चतुर्मुख एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइत्था\u003C/span\u003E वेदोक्तप्रकारेण तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवेद\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसो\u003C/span\u003Eऽपि किं स्वसामर्थ्येन ? नेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयत्र स इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयत्र\u003C/span\u003E के ब्रह्मणि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस\u003C/span\u003E परमात्मा तिष्ठति नियामकतया \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस\u003C/span\u003E इत्यन्वयः । एवं च स्वान्तर्गतभगवत्प्रसादादेव वेदेति लभ्यते । यद्वा- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eक\u003C/span\u003E इति किंशब्दो यच्छब्दार्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इत्था वेद स यत्र\u003C/span\u003E स भगवान् यत्र तिष्ठति तत्र तिष्ठतीत्यर्थः ॥ २५ ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E॥ प्रथमाध्यायस्य द्वितीया वल्ली ॥ १ ॥ २ ॥\u003C/span\u003E",
"lines": [
"नन्वासीनस्य दूरव्रजनादिकं विरुद्धम्? न हि भगवान् मायावी; येनैन्द्रजालिकक्रियावत् उपपत्तिः स्याद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऐश्वर्यादेवेति\u003C/span\u003E ॥ तत्र प्रमाणमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआसीन इति\u003C/span\u003E ॥ अनेन- ‘\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअणोरणीयान् महतो महीयान्\u003C/span\u003E इत्येतद् विरुद्धम्’ इति परास्तम् ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E पुनरपि तन्माहात्म्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआसीन इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआसीन\u003C/span\u003E उपविष्ट एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदूरं व्रजति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशयान\u003C/span\u003E एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वतो याति\u003C/span\u003E, परमैश्वर्यात् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं मदामदं\u003C/span\u003E मदः= सुखम्, अमदः= दुःखम्, मदसहितोऽमदो येनासौ मदामदः, तं विबुध-असुर-सुख-दुःखकारणमिति यावद्, भगवन्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमदन्यः को\u003C/span\u003E वा मद्वत् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eज्ञातुमर्हति\u003C/span\u003E ? न कोऽपीत्यर्थः । यो मदन्यस्तं मदामदं को वा साकल्येन ज्ञातुमर्हति ? न कोऽपीति वा योज्यम् । यद्वा- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमदन्यः को\u003C/span\u003E ब्रह्मैव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं मदामदं देवं\u003C/span\u003E सकलवेदोक्तप्रकारेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eज्ञातुमर्हति\u003C/span\u003E; न त्वन्य इत्यर्थः ॥ २१ ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअशरीरं\u003C/span\u003E प्राकृतशरीरशून्यम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनवस्थेषु\u003C/span\u003E नश्वरेष्वपि शरीरेषु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअवस्थितं महान्तं विभुं\u003C/span\u003E व्याप्तम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मानं धीरो मत्वा न शोचति\u003C/span\u003E ॥ २२॥",
"‘धातुः प्रसादो ज्ञानमोक्षहेतुः’ इत्युक्तमयुक्तम्? प्रवचनादिनैव ज्ञानमोक्षयोरुपपत्तेः, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनायमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअयमात्मा\u003C/span\u003E भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रवचनेन\u003C/span\u003E वेदव्याख्यानेनैव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलभ्यो\u003C/span\u003E ज्ञेयः प्राप्यश्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमेधयैव लभ्यो न\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनापि बहुना श्रुतेनैव\u003C/span\u003E ; किन्तु? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएष आत्मा प्रसन्नः\u003C/span\u003E सन् ‘मदीयोऽयम्’ इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयं वृणुते तेन लभ्यो\u003C/span\u003E ज्ञेयः प्राप्यश्च । ततश्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएष आत्मा तस्य\u003C/span\u003E अधिकारिणः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वां तनुं\u003C/span\u003E स्वस्वरूपं पूर्वम् अविद्यावृतं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविवृणुते\u003C/span\u003E प्रकाशयतीत्यर्थः । यद्वा- ज्ञानमोक्षहेतुः प्रसादोऽपि न प्रवचनादिमात्रसाध्यः ; किन्तु? भक्त्येकसाध्य इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनायमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलभ्यः\u003C/span\u003E प्रसन्नो भवति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवृणुत\u003C/span\u003E इत्यनेन भक्तत्वं सूचितम् । ततश्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतस्य\u003C/span\u003E अधिकारिण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएष आत्मा\u003C/span\u003E स्वस्वरूपं तद्योग्यतानुसारेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविवृणुते\u003C/span\u003E प्रकाशयतीत्यर्थः ॥२३॥",
"शमदमादिसाधनैरेव भगवत्प्राप्त्युपपत्तौ किं तज्ज्ञानेन इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनेति\u003C/span\u003E ॥ यो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदुश्चरिताद्\u003C/span\u003E इन्द्रियाणां दुष्टविषयेषु चरणाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअविरतो\u003C/span\u003E अनिवृत्तो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन\u003C/span\u003E; किन्तु? सर्वात्मना निवृत्त एव, निगृहीतेन्द्रिय एवेति यावत्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअशान्तो\u003C/span\u003E भगवन्निष्ठबुद्धिरहितो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन\u003C/span\u003E ; किन्तु? तन्निष्ठबुद्धिरेव, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअसमाहितो\u003C/span\u003E यथावस्तुज्ञानादिशून्यो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन\u003C/span\u003E ; किन्तु? यथावस्तुज्ञानादिमानेव, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअशान्तमानसो\u003C/span\u003E विषयालम्बुद्धिशून्यो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन\u003C/span\u003E; किन्तु? विषयालम्बुद्धिमानेव, सोऽपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रज्ञानेन\u003C/span\u003E एव भगवदपरोक्षज्ञानेनैव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएनं प्राप्नुयाद्\u003C/span\u003E इत्यर्थः ॥२४॥",
"भगवतः सर्वसंहारकत्वरूपं माहात्म्यं वदंस्तस्य दुर्ज्ञेयत्वमाह–\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्येति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्य\u003C/span\u003E भगवतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्म च क्षत्रं च\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउभे ओदनः\u003C/span\u003E अशने \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभवतः\u003C/span\u003E, तत्र \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्म\u003C/span\u003Eशब्देन ब्राह्मणजात्यभिमानी स्वयं ब्राह्मणश्चतुर्मुखाख्यो ग्राह्यः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eक्षत्र\u003C/span\u003Eशब्देन क्षत्रजात्यभिमानी स्वयं क्षत्रियो वायुः, यथोक्तम्- ‘विष्णोर्ब्राह्मणजातिः सन् ब्रह्मा जज्ञे \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-163\"\u003Eचतुर्मुखः\u003C/span\u003E’ इत्यादि । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्युः\u003C/span\u003E मारणान्मृत्युनामा रुद्रः, ‘मृत्युनामा तु संहाराद् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-164\"\u003Eरुद्रः\u003C/span\u003E’ इति वचनात्। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्य\u003C/span\u003E भगवत \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउपसेचनं\u003C/span\u003E व्यञ्जनं घृतं वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं भगवन्तम् इत्था\u003C/span\u003E उक्तप्रकारेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eको वेद\u003C/span\u003E ? न कोऽपि । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयत्र\u003C/span\u003E वैकुण्ठादौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस\u003C/span\u003E तिष्ठति तच्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eको वेदेति\u003C/span\u003E योजना । यद्वा- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकः\u003C/span\u003E चतुर्मुख एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइत्था\u003C/span\u003E वेदोक्तप्रकारेण तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवेद\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसो\u003C/span\u003Eऽपि किं स्वसामर्थ्येन ? नेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयत्र स इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयत्र\u003C/span\u003E के ब्रह्मणि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस\u003C/span\u003E परमात्मा तिष्ठति नियामकतया \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस\u003C/span\u003E इत्यन्वयः । एवं च स्वान्तर्गतभगवत्प्रसादादेव वेदेति लभ्यते । यद्वा- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eक\u003C/span\u003E इति किंशब्दो यच्छब्दार्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इत्था वेद स यत्र\u003C/span\u003E स भगवान् यत्र तिष्ठति तत्र तिष्ठतीत्यर्थः ॥ २५ ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E॥ प्रथमाध्यायस्य द्वितीया वल्ली ॥ १ ॥ २ ॥\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"center"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"footnotes": [
{
"id": "fn-163",
"kind": "locus",
"quote": "चतुर्मुखः",
"text": "वामने, बृ.भा.३.५.५(अव्याकृतब्राह्मणम्)"
},
{
"id": "fn-164",
"kind": "locus",
"quote": "रुद्रः",
"text": "सामसंहिता, छां.भा.२.२२.५"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-30",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "वेदेशीयम्",
"lines": [
"वेदेशीयम्"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-31",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S03_V01",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-174\"\u003Eअध्यात्मयोगाधिगमेन\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति भगवतो ध्यानमुक्तम् । स कुत्र ध्येयः? इत्यतस्तन्निरूपयन् पुनरपि भगवन्माहात्म्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋतमित्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकेचित्तु\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋतं पिबन्तौ\u003C/span\u003E इत्यत्र बुद्धिजीवावुच्येते, द्विवचनश्रुतेः । न च बुद्धौ कर्मफलभोक्तृत्वानुपपत्तिः । जीवस्य भोक्तृत्वेन तत्सहितबुद्धौ छत्रिन्यायेनोपचारोपपत्तेरित्याहुः ।\nतद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअपरे\u003C/span\u003E न क्षमन्ते- अन्यतरस्य पातृत्वेन जीवत्वे सिद्धे, द्वितीयस्य चेतनतयैव भाव्यत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्य गोर्द्वितीयोऽन्वेष्टव्यः\u003C/span\u003E इत्यादौ सजातीयग्रहणस्यैव लोके दर्शनात् । न चैवं जीवान्तरं ग्राह्यम् । एकस्मिन् शरीरे भोक्तृजीवद्वयायोगात् । तस्माज्जीवेश्वरावेवात्रोच्येते । न चेशस्य कर्मफलभोगायोगः । छत्रिन्यायेन पातृजीवसम्बन्धात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपिबन्तौ\u003C/span\u003E इत्युपचारादिति ।\nतदसत् । पिबतोर्बुद्धिजीवत्व-जीवेश्वरत्वयोर्हानि-लाभादर्शनात् । पातृत्वस्य जीवनिष्ठत्वस्य तेनाप्यङ्गीकारात् । बुद्धाविवौपचारिकत्वस्येश्वरे त्वयाऽप्यङ्गीकारात् । तस्माद् अयं मन्त्रः ईश्वरमात्रपर एव । तथा सति द्विवचनानुपपत्तिरिति चेन्न । तस्य द्विरूपत्वाभिप्रायेण सावकाशत्वाद् इति भावेन मन्त्रं प्रमाणेनैव व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E देहहृदये स्थितः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तरात्मा\u003C/span\u003E जीवहृदये स्थित इत्याहुः। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्वप्रकाशिकायां\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-175\"\u003Eतु\u003C/span\u003E- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eद्विरूपतया विष्णुर्देहनिविष्टः\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थितो\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहृदये\u003C/span\u003E इति शेषः। तेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविष्टौ\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याख्यातम्।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरमे परार्द्धे\u003C/span\u003E इत्यस्य बाह्याकाशस्थानापेक्षया परमं परस्य ब्रह्मणः स्थानं परार्द्धम्= हार्दाकाशः, तत्र परब्रह्मोपलभ्यते । तस्मिन् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरमे परार्द्धे= हार्दाकाशे प्रविष्टौ\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमसत् । हार्दाकाशस्य परमत्वाभावात् । बाह्याकाशापेक्षयाऽन्तराकाशस्य परमत्वे नियामकाभावात्। न च तत्र परब्रह्मोपलब्धिर्नियामिका । बाह्याकाशेऽपि योग्यानां परब्रह्मोपलब्धेः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविष्टौ\u003C/span\u003E इत्यनेनैव हार्दाकाशस्थितिलाभाच्च । प्रमाणविरोधाच्चेति भावेन व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरम इति\u003C/span\u003E ॥ सर्वजीवोत्तमे इत्यर्थः। परेभ्योऽपि रुद्रादिभ्य ऋद्धरूपकेऽतिपरिपूर्णस्वरूप इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस विभुः\u003C/span\u003E विष्णुः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएक एवाऽत्मान्तरात्मेति द्विधा\u003C/span\u003E हृदये, तत्रापि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरमे\u003C/span\u003E परेभ्योऽपि ऋद्धरूपके वायौ स्थित इत्यन्वयः । विष्णुशब्दव्याख्यानं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविभुरिति\u003C/span\u003E ॥\nतथाऽपि कथमयं मन्त्रः ईश्वरपरः? तस्य कर्मफलपातृत्वायोगाद् इति चेन्न। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eरसं पिबति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-176\"\u003Eकर्मजम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिवचनेनेश्वरस्यापि कर्मफलपातृत्वश्रवणात् । तथा सति दुःखभोगः, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-177\"\u003Eअनश्नन्नन्योऽभिचाकशीति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिश्रुतिविरोधश्च स्याद्, इत्यतः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतं पिबन्तौ\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशुभानिति\u003C/span\u003E ॥ सावधारणमेतत् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपिबति\u003C/span\u003E अनुभवति । भुज्यन्त इति भोगाः= विषयाः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋतं सत्यं तथा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-178\"\u003Eधर्मः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति स्मृतेः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋत\u003C/span\u003Eशब्दस्य धर्मवाचकत्वात् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशुभान्\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । प्रत्युत जीवपक्ष एवेदमनुपपन्नम् । तस्याधर्मफलं प्रत्यपि भोक्तृत्वात् । न चापूर्णानन्दत्वप्रसङ्गः । अचिन्त्यैश्वर्यबलेन सुखभोगोपपत्तेः । अशुभभोगाभावविषयं तद्वाक्यमिति भावः ।\nनन्वेवमस्येश्वरपरत्वे छायातपत्वविरोधः? तयोर्विद्धदविद्धत्परत्वेन जीवेश्वरपरत्वावगमाद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eछायेवेति\u003C/span\u003E ॥ छायेव सुखकारणमित्यर्थः। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआतप\u003C/span\u003E इत्यत्रापि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइव\u003C/span\u003Eशब्दोऽनुवर्तते, दुःखकारणमित्यर्थः । न चैवमौपचारिकत्वं दोषः । त्वन्मतेऽपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eच्छायातपौ\u003C/span\u003E इत्यस्य विद्धद-विद्धद्वाचकत्वाभावेनामुख्यार्थस्य ग्राह्यत्वात् ।\nनन्वेवं किंबलाद् विष्णुमात्रपरत्वेन व्याख्यायते? इति चेद्, गुहाप्रविष्टत्वलिङ्गादेव । तच्च विष्णुमात्रनिष्ठम् इत्युक्तम् । किञ्च- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्सेतुः\u003C/span\u003E इति पिबतोरेकवचनेन विशेषणाद् एक एव पाता । अत एव श्रुतौ द्विवचनप्रयोगेऽपि भाष्ये एकवचनप्रयोगः । स च याजकसेतुत्वादिविशेषणाच्च विष्णुरिति भावेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसेतुरीजानानाम्\u003C/span\u003E इति वाक्यं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वेषां याजिनाम्\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिनिरासाय व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमर्यादेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस द्विस्वरूपको विष्णुः\u003C/span\u003E विष्णुमुद्दिश्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयाजिनां मर्यादा\u003C/span\u003E आश्रय इत्यर्थः ॥\nएतेन- यत् परैरुक्तम् - \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयः सेतुरीजानानां तं नाचिकेतमग्निम्, यच्चाक्षरं परं ब्रह्माभयं पारं संसारपारम्, तितीर्षतामाश्रयश्च तच्च शकेमसि परापरब्रह्मणी कर्मब्रह्मविदाश्रये वेदितव्ये\u003C/span\u003E इति वाक्यार्थ इति तदपि परास्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयः सेतुरीजानानाम्, यच्चाक्षरं परं ब्रह्म, तं नाचिकेतमग्निं शकेमसि\u003C/span\u003E इत्येकवाक्यत्वसम्भवे वाक्यभेदाश्रयणायोगात् । त्वत्पक्षे जीवेश्वरस्वरूपनिरूपणावसरेऽग्निस्वरूपनिरूपणस्यासङ्गतत्वाच्च । अपरब्रह्मभूताग्नेः कर्मविदाश्रयस्य ज्ञातव्यत्वस्य प्रागेवोक्तत्वाच्चेति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसंसारपारं तितीर्षताम्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमसत्- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपारम्\u003C/span\u003E इत्यस्य पृथग्विशेषणत्वे गुणान्तरलाभात् । मुमुक्षूणां संसारपारमोक्षतितीर्षाया अभावाच्चेति भावेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपारम्\u003C/span\u003E इत्येतत् सोपस्करं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसंसारस्येति\u003C/span\u003E।। संसारस्य पारः= मोक्षः तस्मिन् तिष्ठतीत्यर्थः ।। २ ।।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुकृतस्य लोके\u003C/span\u003E सुकृतनिर्मितशरीरे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां\u003C/span\u003E हृदयगुहां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रविष्टौ\u003C/span\u003E। तत्रापि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरमे\u003C/span\u003E सर्वजीवोत्तमे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरार्द्धे\u003C/span\u003E आ ऋद्धः अर्द्धः, परेभ्योऽर्द्धः परार्द्धः। परेभ्योऽप्यृद्धरूपके= अतिपरिपूर्णे वायौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रविष्टौ\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतं\u003C/span\u003E सुकृतफलं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपिबन्तौ\u003C/span\u003E भुञ्जानौ आत्मान्तरात्माख्यभगवद्रूपविशेषौ, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eये पञ्चाग्नयः\u003C/span\u003E पञ्चमहायज्ञवन्तः, द्युपर्जन्यादिपञ्चाग्निविद्यानिष्ठा वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिनाचिकेताः\u003C/span\u003E त्रिवारकृतनाचिकेताश्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्मविदः\u003C/span\u003E ते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eछायातपौ\u003C/span\u003E विद्वदविदुषोः सुखदुःखकारणीभूतौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवदन्ति\u003C/span\u003E ।। १ ।।\nयत् पूर्वम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्\u003C/span\u003E१ इत्यादिनाऽग्निस्थभगवत्स्वरूपमुक्तम्, यच्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eओमित्येतद्\u003C/span\u003E२ इत्यादिना मुक्तनियामकभगवत्स्वरूपमुक्तं तद् उभयमेकमेव, तद्ध्याने चाहमेवाधिकारीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः सेतुरिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः\u003C/span\u003E पूर्वोक्तो द्विरूपको विष्णुः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eईजानानां\u003C/span\u003E विष्णुयाजिनां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसेतुः\u003C/span\u003E मर्यादा, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयच्च\u003C/span\u003E संसारभयं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतितीर्षतामभयम्\u003C/span\u003E अभयप्रदं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपारं\u003C/span\u003E संसारस्थं मुक्तनियामकमिति यावद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअक्षरं परं ब्रह्म\u003C/span\u003E तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनाचिकेतम्\u003C/span\u003E अग्निम् अग्निस्थं भगवन्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशकेमसि\u003C/span\u003E ध्यातुं शक्ताः स्मः ।। २ ।।",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-174\"\u003Eअध्यात्मयोगाधिगमेन\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति भगवतो ध्यानमुक्तम् । स कुत्र ध्येयः? इत्यतस्तन्निरूपयन् पुनरपि भगवन्माहात्म्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋतमित्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकेचित्तु\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋतं पिबन्तौ\u003C/span\u003E इत्यत्र बुद्धिजीवावुच्येते, द्विवचनश्रुतेः । न च बुद्धौ कर्मफलभोक्तृत्वानुपपत्तिः । जीवस्य भोक्तृत्वेन तत्सहितबुद्धौ छत्रिन्यायेनोपचारोपपत्तेरित्याहुः ।",
"तद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअपरे\u003C/span\u003E न क्षमन्ते- अन्यतरस्य पातृत्वेन जीवत्वे सिद्धे, द्वितीयस्य चेतनतयैव भाव्यत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्य गोर्द्वितीयोऽन्वेष्टव्यः\u003C/span\u003E इत्यादौ सजातीयग्रहणस्यैव लोके दर्शनात् । न चैवं जीवान्तरं ग्राह्यम् । एकस्मिन् शरीरे भोक्तृजीवद्वयायोगात् । तस्माज्जीवेश्वरावेवात्रोच्येते । न चेशस्य कर्मफलभोगायोगः । छत्रिन्यायेन पातृजीवसम्बन्धात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपिबन्तौ\u003C/span\u003E इत्युपचारादिति ।",
"तदसत् । पिबतोर्बुद्धिजीवत्व-जीवेश्वरत्वयोर्हानि-लाभादर्शनात् । पातृत्वस्य जीवनिष्ठत्वस्य तेनाप्यङ्गीकारात् । बुद्धाविवौपचारिकत्वस्येश्वरे त्वयाऽप्यङ्गीकारात् । तस्माद् अयं मन्त्रः ईश्वरमात्रपर एव । तथा सति द्विवचनानुपपत्तिरिति चेन्न । तस्य द्विरूपत्वाभिप्रायेण सावकाशत्वाद् इति भावेन मन्त्रं प्रमाणेनैव व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E देहहृदये स्थितः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तरात्मा\u003C/span\u003E जीवहृदये स्थित इत्याहुः। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्वप्रकाशिकायां\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-175\"\u003Eतु\u003C/span\u003E- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eद्विरूपतया विष्णुर्देहनिविष्टः\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थितो\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहृदये\u003C/span\u003E इति शेषः। तेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविष्टौ\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याख्यातम्।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरमे परार्द्धे\u003C/span\u003E इत्यस्य बाह्याकाशस्थानापेक्षया परमं परस्य ब्रह्मणः स्थानं परार्द्धम्= हार्दाकाशः, तत्र परब्रह्मोपलभ्यते । तस्मिन् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरमे परार्द्धे= हार्दाकाशे प्रविष्टौ\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमसत् । हार्दाकाशस्य परमत्वाभावात् । बाह्याकाशापेक्षयाऽन्तराकाशस्य परमत्वे नियामकाभावात्। न च तत्र परब्रह्मोपलब्धिर्नियामिका । बाह्याकाशेऽपि योग्यानां परब्रह्मोपलब्धेः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविष्टौ\u003C/span\u003E इत्यनेनैव हार्दाकाशस्थितिलाभाच्च । प्रमाणविरोधाच्चेति भावेन व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरम इति\u003C/span\u003E ॥ सर्वजीवोत्तमे इत्यर्थः। परेभ्योऽपि रुद्रादिभ्य ऋद्धरूपकेऽतिपरिपूर्णस्वरूप इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस विभुः\u003C/span\u003E विष्णुः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएक एवाऽत्मान्तरात्मेति द्विधा\u003C/span\u003E हृदये, तत्रापि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरमे\u003C/span\u003E परेभ्योऽपि ऋद्धरूपके वायौ स्थित इत्यन्वयः । विष्णुशब्दव्याख्यानं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविभुरिति\u003C/span\u003E ॥",
"तथाऽपि कथमयं मन्त्रः ईश्वरपरः? तस्य कर्मफलपातृत्वायोगाद् इति चेन्न। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eरसं पिबति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-176\"\u003Eकर्मजम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिवचनेनेश्वरस्यापि कर्मफलपातृत्वश्रवणात् । तथा सति दुःखभोगः, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-177\"\u003Eअनश्नन्नन्योऽभिचाकशीति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिश्रुतिविरोधश्च स्याद्, इत्यतः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतं पिबन्तौ\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशुभानिति\u003C/span\u003E ॥ सावधारणमेतत् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपिबति\u003C/span\u003E अनुभवति । भुज्यन्त इति भोगाः= विषयाः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋतं सत्यं तथा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-178\"\u003Eधर्मः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति स्मृतेः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋत\u003C/span\u003Eशब्दस्य धर्मवाचकत्वात् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशुभान्\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । प्रत्युत जीवपक्ष एवेदमनुपपन्नम् । तस्याधर्मफलं प्रत्यपि भोक्तृत्वात् । न चापूर्णानन्दत्वप्रसङ्गः । अचिन्त्यैश्वर्यबलेन सुखभोगोपपत्तेः । अशुभभोगाभावविषयं तद्वाक्यमिति भावः ।",
"नन्वेवमस्येश्वरपरत्वे छायातपत्वविरोधः? तयोर्विद्धदविद्धत्परत्वेन जीवेश्वरपरत्वावगमाद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eछायेवेति\u003C/span\u003E ॥ छायेव सुखकारणमित्यर्थः। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआतप\u003C/span\u003E इत्यत्रापि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइव\u003C/span\u003Eशब्दोऽनुवर्तते, दुःखकारणमित्यर्थः । न चैवमौपचारिकत्वं दोषः । त्वन्मतेऽपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eच्छायातपौ\u003C/span\u003E इत्यस्य विद्धद-विद्धद्वाचकत्वाभावेनामुख्यार्थस्य ग्राह्यत्वात् ।",
"नन्वेवं किंबलाद् विष्णुमात्रपरत्वेन व्याख्यायते? इति चेद्, गुहाप्रविष्टत्वलिङ्गादेव । तच्च विष्णुमात्रनिष्ठम् इत्युक्तम् । किञ्च- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्सेतुः\u003C/span\u003E इति पिबतोरेकवचनेन विशेषणाद् एक एव पाता । अत एव श्रुतौ द्विवचनप्रयोगेऽपि भाष्ये एकवचनप्रयोगः । स च याजकसेतुत्वादिविशेषणाच्च विष्णुरिति भावेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसेतुरीजानानाम्\u003C/span\u003E इति वाक्यं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वेषां याजिनाम्\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिनिरासाय व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमर्यादेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस द्विस्वरूपको विष्णुः\u003C/span\u003E विष्णुमुद्दिश्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयाजिनां मर्यादा\u003C/span\u003E आश्रय इत्यर्थः ॥",
"एतेन- यत् परैरुक्तम् - \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयः सेतुरीजानानां तं नाचिकेतमग्निम्, यच्चाक्षरं परं ब्रह्माभयं पारं संसारपारम्, तितीर्षतामाश्रयश्च तच्च शकेमसि परापरब्रह्मणी कर्मब्रह्मविदाश्रये वेदितव्ये\u003C/span\u003E इति वाक्यार्थ इति तदपि परास्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयः सेतुरीजानानाम्, यच्चाक्षरं परं ब्रह्म, तं नाचिकेतमग्निं शकेमसि\u003C/span\u003E इत्येकवाक्यत्वसम्भवे वाक्यभेदाश्रयणायोगात् । त्वत्पक्षे जीवेश्वरस्वरूपनिरूपणावसरेऽग्निस्वरूपनिरूपणस्यासङ्गतत्वाच्च । अपरब्रह्मभूताग्नेः कर्मविदाश्रयस्य ज्ञातव्यत्वस्य प्रागेवोक्तत्वाच्चेति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसंसारपारं तितीर्षताम्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमसत्- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपारम्\u003C/span\u003E इत्यस्य पृथग्विशेषणत्वे गुणान्तरलाभात् । मुमुक्षूणां संसारपारमोक्षतितीर्षाया अभावाच्चेति भावेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपारम्\u003C/span\u003E इत्येतत् सोपस्करं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसंसारस्येति\u003C/span\u003E।। संसारस्य पारः= मोक्षः तस्मिन् तिष्ठतीत्यर्थः ।। २ ।।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुकृतस्य लोके\u003C/span\u003E सुकृतनिर्मितशरीरे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां\u003C/span\u003E हृदयगुहां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रविष्टौ\u003C/span\u003E। तत्रापि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरमे\u003C/span\u003E सर्वजीवोत्तमे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरार्द्धे\u003C/span\u003E आ ऋद्धः अर्द्धः, परेभ्योऽर्द्धः परार्द्धः। परेभ्योऽप्यृद्धरूपके= अतिपरिपूर्णे वायौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रविष्टौ\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतं\u003C/span\u003E सुकृतफलं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपिबन्तौ\u003C/span\u003E भुञ्जानौ आत्मान्तरात्माख्यभगवद्रूपविशेषौ, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eये पञ्चाग्नयः\u003C/span\u003E पञ्चमहायज्ञवन्तः, द्युपर्जन्यादिपञ्चाग्निविद्यानिष्ठा वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिनाचिकेताः\u003C/span\u003E त्रिवारकृतनाचिकेताश्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्मविदः\u003C/span\u003E ते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eछायातपौ\u003C/span\u003E विद्वदविदुषोः सुखदुःखकारणीभूतौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवदन्ति\u003C/span\u003E ।। १ ।।",
"यत् पूर्वम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्\u003C/span\u003E१ इत्यादिनाऽग्निस्थभगवत्स्वरूपमुक्तम्, यच्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eओमित्येतद्\u003C/span\u003E२ इत्यादिना मुक्तनियामकभगवत्स्वरूपमुक्तं तद् उभयमेकमेव, तद्ध्याने चाहमेवाधिकारीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः सेतुरिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः\u003C/span\u003E पूर्वोक्तो द्विरूपको विष्णुः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eईजानानां\u003C/span\u003E विष्णुयाजिनां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसेतुः\u003C/span\u003E मर्यादा, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयच्च\u003C/span\u003E संसारभयं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतितीर्षतामभयम्\u003C/span\u003E अभयप्रदं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपारं\u003C/span\u003E संसारस्थं मुक्तनियामकमिति यावद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअक्षरं परं ब्रह्म\u003C/span\u003E तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनाचिकेतम्\u003C/span\u003E अग्निम् अग्निस्थं भगवन्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशकेमसि\u003C/span\u003E ध्यातुं शक्ताः स्मः ।। २ ।।"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S03_V01",
"KKN_C01_S03_V02"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-174",
"kind": "locus",
"quote": "अध्यात्मयोगाधिगमेन",
"text": "१.२.१२"
},
{
"id": "fn-175",
"kind": "locus",
"quote": "तु",
"text": "ब्र.सू. १.२.११"
},
{
"id": "fn-176",
"kind": "locus",
"quote": "कर्मजम्",
"text": "बृहत्संहितायाम्,ब्र.सू.भा.१.२.११"
},
{
"id": "fn-177",
"kind": "locus",
"quote": "अनश्नन्नन्योऽभिचाकशीति",
"text": "आथ.३.१"
},
{
"id": "fn-178",
"kind": "locus",
"quote": "धर्मः",
"text": "गी.भा.७.११"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-32",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "वेदेशीयम्",
"lines": [
"वेदेशीयम्"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-33",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S03_V10",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्य\u003C/span\u003E इति मन्त्रे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजडानामेव तारतम्यमुच्यते\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिनिरासाय व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेवेभ्य इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइन्द्रियात्मभ्यः\u003C/span\u003E इन्द्रियाभिमानिभ्य इत्यर्थः । अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eश्रुताविन्द्रियार्थादिशब्दा अभिमान्यधिकरणन्यायेन तदभिमानिपराः\u003C/span\u003E इत्युक्तं भवति । के ते इन्द्रियाभिमानिनो देवाः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसोमेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदक्षश्च\u003C/span\u003E इत्येते दश \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइन्द्रियेशाः\u003C/span\u003E । तत्र श्रोत्रस्य सोमः, त्वचो वित्तपः, चक्षुषः सूर्यः, रसनस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-185\"\u003Eअप्पो\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E वरुणः, घ्राणस्याश्विनौ, वाचोऽग्निः, पाण्योरिन्द्रः, पादयोरिन्द्रसूनुर्जयन्तः, पायोर्यमः, गुह्यस्य दक्ष इति विवेकः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eश्रोत्राद्यभिमानिनो बहवः\u003C/span\u003E इति अन्यत्रान्यथोक्तावप्यविरोधः।\nके ते अर्थाभिमानिनः? येषामिन्द्रियदेवेभ्य उत्तमत्वम्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसुपर्णीति\u003C/span\u003E ।। ननु शब्दादयः पञ्चार्थाः, सुपर्ण्याद्यास्तु तिस्रः, अतः कथं तासां तदभिमानित्वम्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eद्विद्व्येकदेवता इति\u003C/span\u003E ।। द्वौ च द्वौ चैकश्च द्विद्व्येके, द्विद्व्येकेषां देवता द्विद्व्येकदेवताः । सुपर्णीवारुण्यौ द्वयोर्द्वयोरभिमानिन्यौ, उमा त्वेकस्येत्यर्थः । तत्र सुपर्णी शब्दस्पर्शयोः, वारुणी रूपरसयोः, उमा गन्धस्य इति विवेकः ।\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअर्थेभ्यश्च परं मनः\u003C/span\u003E इति वाक्यं व्याख्यातुं मनोऽभिमानिदेवता आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमनोऽभिमानिन इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअपिः\u003C/span\u003E अभिव्याप्तौ । इन्द्रकामादिव्यावृत्त्यर्थं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतु\u003C/span\u003Eशब्दोऽवधारणार्थः । इदानीं तद्वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eते इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसस्तु परा बुद्धिः\u003C/span\u003E इति वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतेभ्य इति\u003C/span\u003E ।। मनोभिमानिभ्यः । लिङ्गवचनव्यत्ययेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eश्रेष्ठा\u003C/span\u003E इत्यनुवर्तते । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबुद्धेरात्मा महान्\u003C/span\u003E इति वैयधिकरण्यप्रतीतिनिरासाय तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्या इति\u003C/span\u003E ।। वायुरपि ग्राह्यः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहान्\u003C/span\u003E महत्तत्वाभिमानी । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E सर्वजीवस्वामी । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहतः परमव्यक्तम्\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअव्यक्तात् पुरुषः परः\u003C/span\u003E इत्येतद् वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्यास्त्विति\u003C/span\u003E ।। पुरुषशब्दप्रवृत्तिनिमित्तमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपूर्णत्वादिति\u003C/span\u003E।। पूर्णषड्गुणत्वादित्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरुषान्न परं किञ्चित् सा काष्ठा सा परा गतिः\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति \u003C/span\u003Eपुरुषाच्छ्रेष्ठो नास्ति\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्युक्तम् । तत् कैमुत्येन साधयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनैवेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकुतश्चित्\u003C/span\u003E कुत्रापि देशे काले वा । ननु रमासमाभावेऽपि तदधिकवत् भगवदधिकोऽपि किं न स्याद् ? इति चेन्न । भगवत एव रमासमस्य सत्त्वात् । न हि \u003C/span\u003Eतदधिकः तत्सदृशगुणवान्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति युक्तम् । पुरुषादुत्तमस्य पाशुपतादिशास्त्रेषु कथनात् कथमेतद् इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसा कथेति\u003C/span\u003E ।। \u003C/span\u003Eकिमु' इत्यनुवर्तते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसा कथा\u003C/span\u003E श्रेष्ठोऽस्तीति कथा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकिमु\u003C/span\u003E कथमुपपन्ना । उक्तयुक्तिविरुद्धत्वादित्यर्थः ।।\n१. अपः पातीति अप्पः ।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइन्द्रियनियमनम् अवश्यं सम्पाद्यम्\u003C/span\u003E इति वक्तुं तदुपयुक्तत्वेन किञ्चिदुपदिशति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मानमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मानं\u003C/span\u003E शरीरिणमेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरथिनं\u003C/span\u003E रथस्वामिनं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविद्धि, शरीरं तु रथं विद्धि\u003C/span\u003E अश्वस्थानीयैरिन्द्रियैर्विकृष्यमाणत्वात्। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबुद्धिं तु सारथिं विद्धि\u003C/span\u003E शरीरप्रवर्तकत्वात् । बुद्ध्या विचार्य हि किञ्चित् करोति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनः प्रग्रहमेव\u003C/span\u003E रशनामेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविद्धि\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दस्तुशब्दार्थः । मनसा प्रगृहीतानां श्रोत्रादीनां प्रवर्तनात् ।। ३ ।।",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्य\u003C/span\u003E इति मन्त्रे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजडानामेव तारतम्यमुच्यते\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिनिरासाय व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेवेभ्य इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइन्द्रियात्मभ्यः\u003C/span\u003E इन्द्रियाभिमानिभ्य इत्यर्थः । अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eश्रुताविन्द्रियार्थादिशब्दा अभिमान्यधिकरणन्यायेन तदभिमानिपराः\u003C/span\u003E इत्युक्तं भवति । के ते इन्द्रियाभिमानिनो देवाः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसोमेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदक्षश्च\u003C/span\u003E इत्येते दश \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइन्द्रियेशाः\u003C/span\u003E । तत्र श्रोत्रस्य सोमः, त्वचो वित्तपः, चक्षुषः सूर्यः, रसनस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-185\"\u003Eअप्पो\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E वरुणः, घ्राणस्याश्विनौ, वाचोऽग्निः, पाण्योरिन्द्रः, पादयोरिन्द्रसूनुर्जयन्तः, पायोर्यमः, गुह्यस्य दक्ष इति विवेकः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eश्रोत्राद्यभिमानिनो बहवः\u003C/span\u003E इति अन्यत्रान्यथोक्तावप्यविरोधः।",
"के ते अर्थाभिमानिनः? येषामिन्द्रियदेवेभ्य उत्तमत्वम्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसुपर्णीति\u003C/span\u003E ।। ननु शब्दादयः पञ्चार्थाः, सुपर्ण्याद्यास्तु तिस्रः, अतः कथं तासां तदभिमानित्वम्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eद्विद्व्येकदेवता इति\u003C/span\u003E ।। द्वौ च द्वौ चैकश्च द्विद्व्येके, द्विद्व्येकेषां देवता द्विद्व्येकदेवताः । सुपर्णीवारुण्यौ द्वयोर्द्वयोरभिमानिन्यौ, उमा त्वेकस्येत्यर्थः । तत्र सुपर्णी शब्दस्पर्शयोः, वारुणी रूपरसयोः, उमा गन्धस्य इति विवेकः ।",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअर्थेभ्यश्च परं मनः\u003C/span\u003E इति वाक्यं व्याख्यातुं मनोऽभिमानिदेवता आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमनोऽभिमानिन इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअपिः\u003C/span\u003E अभिव्याप्तौ । इन्द्रकामादिव्यावृत्त्यर्थं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतु\u003C/span\u003Eशब्दोऽवधारणार्थः । इदानीं तद्वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eते इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसस्तु परा बुद्धिः\u003C/span\u003E इति वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतेभ्य इति\u003C/span\u003E ।। मनोभिमानिभ्यः । लिङ्गवचनव्यत्ययेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eश्रेष्ठा\u003C/span\u003E इत्यनुवर्तते । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबुद्धेरात्मा महान्\u003C/span\u003E इति वैयधिकरण्यप्रतीतिनिरासाय तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्या इति\u003C/span\u003E ।। वायुरपि ग्राह्यः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहान्\u003C/span\u003E महत्तत्वाभिमानी । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E सर्वजीवस्वामी । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहतः परमव्यक्तम्\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअव्यक्तात् पुरुषः परः\u003C/span\u003E इत्येतद् वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्यास्त्विति\u003C/span\u003E ।। पुरुषशब्दप्रवृत्तिनिमित्तमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपूर्णत्वादिति\u003C/span\u003E।। पूर्णषड्गुणत्वादित्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरुषान्न परं किञ्चित् सा काष्ठा सा परा गतिः\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति \u003C/span\u003Eपुरुषाच्छ्रेष्ठो नास्ति\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्युक्तम् । तत् कैमुत्येन साधयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनैवेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकुतश्चित्\u003C/span\u003E कुत्रापि देशे काले वा । ननु रमासमाभावेऽपि तदधिकवत् भगवदधिकोऽपि किं न स्याद् ? इति चेन्न । भगवत एव रमासमस्य सत्त्वात् । न हि \u003C/span\u003Eतदधिकः तत्सदृशगुणवान्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति युक्तम् । पुरुषादुत्तमस्य पाशुपतादिशास्त्रेषु कथनात् कथमेतद् इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसा कथेति\u003C/span\u003E ।। \u003C/span\u003Eकिमु' इत्यनुवर्तते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसा कथा\u003C/span\u003E श्रेष्ठोऽस्तीति कथा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकिमु\u003C/span\u003E कथमुपपन्ना । उक्तयुक्तिविरुद्धत्वादित्यर्थः ।।",
"१. अपः पातीति अप्पः ।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइन्द्रियनियमनम् अवश्यं सम्पाद्यम्\u003C/span\u003E इति वक्तुं तदुपयुक्तत्वेन किञ्चिदुपदिशति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मानमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मानं\u003C/span\u003E शरीरिणमेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरथिनं\u003C/span\u003E रथस्वामिनं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविद्धि, शरीरं तु रथं विद्धि\u003C/span\u003E अश्वस्थानीयैरिन्द्रियैर्विकृष्यमाणत्वात्। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबुद्धिं तु सारथिं विद्धि\u003C/span\u003E शरीरप्रवर्तकत्वात् । बुद्ध्या विचार्य हि किञ्चित् करोति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनः प्रग्रहमेव\u003C/span\u003E रशनामेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविद्धि\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दस्तुशब्दार्थः । मनसा प्रगृहीतानां श्रोत्रादीनां प्रवर्तनात् ।। ३ ।।"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
null,
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S03_V03",
"KKN_C01_S03_V04",
"KKN_C01_S03_V05",
"KKN_C01_S03_V06",
"KKN_C01_S03_V07",
"KKN_C01_S03_V08",
"KKN_C01_S03_V09",
"KKN_C01_S03_V10",
"KKN_C01_S03_V11",
"KKN_C01_S03_V12"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-185",
"kind": "locus",
"quote": "अप्पो",
"text": "भाग.१.१८.१६"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-34",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S03_V04",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियाणि हयानाहुः\u003C/span\u003E शरीराख्यरथाकर्षकत्वात्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतेषु\u003C/span\u003E तेषामिन्द्रियाणां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगोचरान्\u003C/span\u003E शब्दादीन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविषयान्\u003C/span\u003E अश्वसञ्चारदेशान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआहुः\u003C/span\u003E, तेषु इन्द्रियाणां सञ्चारात् । सन्त्वात्मादयो रथ्यादिरूपाः, किं ततः? इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयथा सारथिशून्यो रथी दुःखभोक्ता एवं बुद्धिशून्य आत्माऽपि\u003C/span\u003E इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E इति द्वितीयाऽर्थे, आत्मानम्= शरीरिणं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियमनोयुक्तं\u003C/span\u003E तन्मात्रयुक्तं बुद्धिशून्यं दुःख\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभोक्तेत्याहुर्मनीषिणः\u003C/span\u003E । यद्वा- अत्र बुद्धिरपि ग्राह्या । तथा च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रसिद्धरथिवत् सुखभोक्तेत्याहुः\u003C/span\u003E इति व्याख्येयम् ।। ४ ।।\nइदानीम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअश्वस्थानीयेन्द्रियनियमनं कार्यम्\u003C/span\u003E इति मनोनियमनं विज्ञानं च तत्साधनम् इत्यन्वयव्यतिरेकाभ्यामाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्त्विति\u003C/span\u003E ।। यस्तु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअविज्ञानवान्\u003C/span\u003E शास्त्रादिजनितविशेषबुद्ध्याख्यविवेकिसारथिशून्यः, अत एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअयुक्तेन\u003C/span\u003E अनिगृहीतेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसा सदा\u003C/span\u003E युक्तो भवति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतस्य\u003C/span\u003E पुरुषस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियाणि अवश्यानि\u003C/span\u003E भवन्ति । तत्र दृष्टान्तमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदुष्टाश्वा इति\u003C/span\u003E ॥ अनिगृहीताश्वा इत्यर्थः ॥ ५ ॥\nप्राधान्याद् व्यतिरेकमुक्त्वाऽन्वयमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्त्विति\u003C/span\u003E ॥ ६ ॥\nअस्त्वेवम् अन्वयव्यतिरेकाभ्याम् इन्द्रियनियमने मनोनियमनादि साधनम्। तदेव किमर्थम् ? इति चेन्न । तस्य परम्परया मोक्षोपयोगित्वादिति भावेन इन्द्रियनियमनाद्यभावे मोक्षाभावं तावदाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्त्विति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअमनस्को\u003C/span\u003Eऽगृहीतमनस्कः । अत एवेन्द्रियाणां दुष्टविषयेषु यथेष्टं प्रवृत्त्या निरन्तरम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअशुचिः\u003C/span\u003E ॥ ७ ॥\nइदानीमन्वयमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्त्विति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्माद्\u003C/span\u003E यत्पदं प्राप्य ॥ ८ ॥\nतदेव विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविज्ञानेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअध्वनः\u003C/span\u003E संसाराध्वनः ॥ ९ ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवज्ज्ञानं तारतम्यान्तगत्वेन सम्पाद्यम्\u003C/span\u003E इति भावेन देवतातारतम्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्य इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्यः\u003C/span\u003E श्रोत्रादीन्द्रियाद्यभिमानिदेवेभ्यः इन्द्रादिभ्यो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअर्था\u003C/span\u003E अर्थाभिमानिदेवताः सौपर्णी वारुणी उमा च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरा\u003C/span\u003E उत्तमाः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअर्थेभ्यश्च परं मनः\u003C/span\u003E मनोभिमानिदेवता रुद्रादय उत्तमाः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसस्तु परा बुद्धिः\u003C/span\u003E तदभिमानिनी सरस्वती । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबुद्धेर्महानात्मा\u003C/span\u003E महत्तत्त्वमानी ब्रह्मा परः ॥ १० ॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियाणि हयानाहुः\u003C/span\u003E शरीराख्यरथाकर्षकत्वात्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतेषु\u003C/span\u003E तेषामिन्द्रियाणां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगोचरान्\u003C/span\u003E शब्दादीन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविषयान्\u003C/span\u003E अश्वसञ्चारदेशान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआहुः\u003C/span\u003E, तेषु इन्द्रियाणां सञ्चारात् । सन्त्वात्मादयो रथ्यादिरूपाः, किं ततः? इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयथा सारथिशून्यो रथी दुःखभोक्ता एवं बुद्धिशून्य आत्माऽपि\u003C/span\u003E इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E इति द्वितीयाऽर्थे, आत्मानम्= शरीरिणं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियमनोयुक्तं\u003C/span\u003E तन्मात्रयुक्तं बुद्धिशून्यं दुःख\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभोक्तेत्याहुर्मनीषिणः\u003C/span\u003E । यद्वा- अत्र बुद्धिरपि ग्राह्या । तथा च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रसिद्धरथिवत् सुखभोक्तेत्याहुः\u003C/span\u003E इति व्याख्येयम् ।। ४ ।।",
"इदानीम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअश्वस्थानीयेन्द्रियनियमनं कार्यम्\u003C/span\u003E इति मनोनियमनं विज्ञानं च तत्साधनम् इत्यन्वयव्यतिरेकाभ्यामाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्त्विति\u003C/span\u003E ।। यस्तु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअविज्ञानवान्\u003C/span\u003E शास्त्रादिजनितविशेषबुद्ध्याख्यविवेकिसारथिशून्यः, अत एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअयुक्तेन\u003C/span\u003E अनिगृहीतेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसा सदा\u003C/span\u003E युक्तो भवति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतस्य\u003C/span\u003E पुरुषस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियाणि अवश्यानि\u003C/span\u003E भवन्ति । तत्र दृष्टान्तमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदुष्टाश्वा इति\u003C/span\u003E ॥ अनिगृहीताश्वा इत्यर्थः ॥ ५ ॥",
"प्राधान्याद् व्यतिरेकमुक्त्वाऽन्वयमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्त्विति\u003C/span\u003E ॥ ६ ॥",
"अस्त्वेवम् अन्वयव्यतिरेकाभ्याम् इन्द्रियनियमने मनोनियमनादि साधनम्। तदेव किमर्थम् ? इति चेन्न । तस्य परम्परया मोक्षोपयोगित्वादिति भावेन इन्द्रियनियमनाद्यभावे मोक्षाभावं तावदाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्त्विति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअमनस्को\u003C/span\u003Eऽगृहीतमनस्कः । अत एवेन्द्रियाणां दुष्टविषयेषु यथेष्टं प्रवृत्त्या निरन्तरम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअशुचिः\u003C/span\u003E ॥ ७ ॥",
"इदानीमन्वयमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्त्विति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्माद्\u003C/span\u003E यत्पदं प्राप्य ॥ ८ ॥",
"तदेव विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविज्ञानेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअध्वनः\u003C/span\u003E संसाराध्वनः ॥ ९ ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवज्ज्ञानं तारतम्यान्तगत्वेन सम्पाद्यम्\u003C/span\u003E इति भावेन देवतातारतम्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्य इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्यः\u003C/span\u003E श्रोत्रादीन्द्रियाद्यभिमानिदेवेभ्यः इन्द्रादिभ्यो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअर्था\u003C/span\u003E अर्थाभिमानिदेवताः सौपर्णी वारुणी उमा च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरा\u003C/span\u003E उत्तमाः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअर्थेभ्यश्च परं मनः\u003C/span\u003E मनोभिमानिदेवता रुद्रादय उत्तमाः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसस्तु परा बुद्धिः\u003C/span\u003E तदभिमानिनी सरस्वती । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबुद्धेर्महानात्मा\u003C/span\u003E महत्तत्त्वमानी ब्रह्मा परः ॥ १० ॥"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S03_V03",
"KKN_C01_S03_V04",
"KKN_C01_S03_V05",
"KKN_C01_S03_V06",
"KKN_C01_S03_V07",
"KKN_C01_S03_V08",
"KKN_C01_S03_V09",
"KKN_C01_S03_V10",
"KKN_C01_S03_V11",
"KKN_C01_S03_V12"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-35",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S03_V11",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहतः परमव्यक्तं\u003C/span\u003E तदभिमानिश्रीतत्त्वम् ,\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअव्यक्तात् पुरुषः\u003C/span\u003E पूर्णषड्गुणो भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरः\u003C/span\u003E । पुरुषादप्युत्तममस्ति किम् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरुषान्न परमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरुषात् किमपि परं न\u003C/span\u003E । यतः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसा काष्ठा\u003C/span\u003E स एवावधिः। कुतः ? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसा परा गतिः\u003C/span\u003E गम्यत इति गतिः ॥ ११ ॥\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-186\"\u003Eसुकृतस्य\u003C/span\u003E लोके\u003C/span\u003E इति भगवतः शरीरस्थत्वमुक्तम् । तर्हि जीववत् कुतो न दृश्यते? इति चेन्न । किं सर्वेषां दर्शनम् आपाद्यते, उत योग्यानामेव? । आद्य आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएष इति\u003C/span\u003E ॥ द्वितीये त्वाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदृश्यत इति\u003C/span\u003E ॥ अग्र्यत्वमेव विशदयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसूक्ष्मयेति\u003C/span\u003E ॥ सूक्ष्मवस्तुविषयया ॥१२॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहतः परमव्यक्तं\u003C/span\u003E तदभिमानिश्रीतत्त्वम् ,\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअव्यक्तात् पुरुषः\u003C/span\u003E पूर्णषड्गुणो भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरः\u003C/span\u003E । पुरुषादप्युत्तममस्ति किम् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरुषान्न परमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरुषात् किमपि परं न\u003C/span\u003E । यतः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसा काष्ठा\u003C/span\u003E स एवावधिः। कुतः ? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसा परा गतिः\u003C/span\u003E गम्यत इति गतिः ॥ ११ ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-186\"\u003Eसुकृतस्य\u003C/span\u003E लोके\u003C/span\u003E इति भगवतः शरीरस्थत्वमुक्तम् । तर्हि जीववत् कुतो न दृश्यते? इति चेन्न । किं सर्वेषां दर्शनम् आपाद्यते, उत योग्यानामेव? । आद्य आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएष इति\u003C/span\u003E ॥ द्वितीये त्वाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदृश्यत इति\u003C/span\u003E ॥ अग्र्यत्वमेव विशदयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसूक्ष्मयेति\u003C/span\u003E ॥ सूक्ष्मवस्तुविषयया ॥१२॥"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S03_V03",
"KKN_C01_S03_V04",
"KKN_C01_S03_V05",
"KKN_C01_S03_V06",
"KKN_C01_S03_V07",
"KKN_C01_S03_V08",
"KKN_C01_S03_V09",
"KKN_C01_S03_V10",
"KKN_C01_S03_V11",
"KKN_C01_S03_V12"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-186",
"kind": "locus",
"quote": "सुकृतस्य",
"text": "१.३.१"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-36",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "वेदेशीयम्",
"lines": [
"वेदेशीयम्"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-37",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयच्छेद् वाङ् मनसी प्राज्ञः\u003C/span\u003E इत्यादिकमपि प्रसिद्धजडवागादिपरम् इति प्रतीतिनिरासाय प्रमाणेन व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्मादिति\u003C/span\u003E ॥ उक्तरीत्या उमादीनां परस्परनियम्यनियामकभावसत्त्वादित्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवागात्मिका\u003C/span\u003E वागभिमानिनीः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशिवादिषु नियच्छेद्\u003C/span\u003E इत्यन्वयः । यद्यपि प्राग् वागभिमान्यग्निरुक्तः तथाऽपि तस्य साक्षान्मनोभिमानिरुद्रादिनियम्यत्वाभावाद् उमाद्या गृहीताः । अनेन- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयच्छेद् वाङ् मनसी प्राज्ञ\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याख्यातम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशिवादीन् ब्रह्मवाय्वोस्तु नियच्छेद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसरस्वतीद्वारा\u003C/span\u003E इति ग्राह्यम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद् यच्छेज्ज्ञान आत्मनि । ज्ञानमात्मनि महति\u003C/span\u003E इत्युक्तत्वात् ।\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद् यच्छेच्छान्त आत्मनि\u003C/span\u003E इति महदभिमानि-ब्रह्मवाय्वोः साक्षाद् भगवन्नियतत्वमुच्यते । तदयुक्तम् ? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहतः परमव्यक्तम्\u003C/span\u003E इत्युक्तत्वाद् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतौ रमायामिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरानन्द\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्त\u003C/span\u003Eशब्दार्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्म\u003C/span\u003Eशब्दार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरमात्मनीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयच्छेद् इत्यनेन वागादीनां मनआदौ नियमनकर्तृत्वं जीवस्योच्यते\u003C/span\u003E इति प्रतीतिनिरासाय तस्य विवक्षितमर्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्वशत्वेनेति\u003C/span\u003E ॥ प्रतीत एवार्थः किं न स्याद्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकुतस्त्विति\u003C/span\u003E ॥ तत्र हेतुः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविनियामकानिति\u003C/span\u003E ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनाद्यनन्तं महतः परम्\u003C/span\u003E इति वाक्ये अव्यक्तमेव प्रतिपाद्यते, महत्परत्वलिङ्गात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमहान्तं च समावृत्य प्रधानं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-195\"\u003Eसमवस्थितम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वचनात् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहतः परमव्यक्तम्\u003C/span\u003E इति अव्यक्तस्यैव महतः परत्वेन प्रकृतत्वाच्चेति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकश्चित्\u003C/span\u003E । तदसत् - तस्य मोक्षार्थं ज्ञेयत्वानुपपत्तेः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसोऽध्वनः पारमाप्नोति तद्विष्णोः परमं पदम्\u003C/span\u003E इति वचनाद् अस्य विष्णुप्रकरणत्वाच्च । अत्रोक्तरीत्या पितृसौमनस्य-स्वर्ग्याग्नि-परमात्मनां त्रयाणामेव प्रश्नेन तत्स्वरूपस्यैवोपन्यासाद्, अव्यक्तकथनस्य असङ्गतत्वाच्च । तस्मात् प्राज्ञः परमात्मा हि तत्रोच्यते । न च महतः परत्वलिङ्गानुपपत्तिः । महतोऽपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमहीयान्\u003C/span\u003E इति श्रुतेः । सर्वस्मात् परस्य महत्परत्वस्याप्युक्तत्वात् । तर्हि अव्यक्तपरत्वेन प्रकृते परमात्मनि विशिष्य महतः परत्वं कथमुच्यते ? तथोक्तौ विशेषकारणाभावाद् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वभार्याया इति\u003C/span\u003E ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइन्द्रियादिदेवेभ्यः अर्थादिदेवा उत्तमत्वेन ध्येयाः\u003C/span\u003E इत्युक्तम्। न केवलमुत्तमत्वेन; किन्तु? पूर्वपूर्वेषाम् उत्तरोत्तरनियतत्वं च ध्येयमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयच्छेदिति\u003C/span\u003E ॥ इन्द्रियाभिमानिदेवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवाचि\u003C/span\u003E वागभिमानिदेवतासु उमादिषु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयच्छेद्\u003C/span\u003E इति ग्राह्यम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवाक्\u003C/span\u003E वाचं वागभिमानिनीं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसि\u003C/span\u003E मनोऽभिमानिनि रुद्रादौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयच्छेत्\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयच्छेत् तत्\u003C/span\u003E मनोऽभिमानिरुद्रादिकं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eज्ञान आत्मनि\u003C/span\u003E ज्ञानाभिमानिन्यां सरस्वत्यां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयच्छेत्\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eज्ञानं\u003C/span\u003E ज्ञानाभिमानिनीं सरस्वतीं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहत्यात्मनि\u003C/span\u003E महदभिमानिनि ब्रह्मवाय्वोः नि\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयच्छेत्\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमहान्तं चाव्यक्ते श्रीतत्वे नियच्छेद्\u003C/span\u003E इति ग्राह्यम् । तद् अव्यक्तं श्रीतत्वं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्ते\u003C/span\u003E परमानन्दे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मनि\u003C/span\u003E परमात्मनि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनियच्छेद्\u003C/span\u003E इत्यर्थः ॥ १३ ॥\nवेदपुरुषः स्वयं साधूनां हितमुपदिशति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउत्तिष्ठतेति\u003C/span\u003E ॥ हे अधिकारिणः! संसार एव निषण्णा यूयम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउत्तिष्ठत\u003C/span\u003E अविद्यासुप्ताश्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजागृत\u003C/span\u003E कथं जागरणम्? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवरान्\u003C/span\u003E उत्तमाचार्यान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्राप्य निबोधत\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवत्स्वरूपम्\u003C/span\u003E इति शेषः । किमर्थं भगवद्बोधः सम्पादनीयः? संसारनिवृत्तेः कारणान्तरेणापि सम्भवाद् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eक्षुरस्येति\u003C/span\u003E ॥ इयं संसृतिः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eक्षुरस्य धारा\u003C/span\u003E इव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिशिता,\u003C/span\u003E अत एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदुरत्यया\u003C/span\u003E ज्ञानं विनाऽत्येतुमशक्या। तत् तस्मात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपथः\u003C/span\u003E पन्थानं मोक्षमार्गं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदुर्गं\u003C/span\u003E ज्ञानं विना गन्तुमशक्यमिति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकवयो वदन्ति\u003C/span\u003E । भगवज्ज्ञानस्यापि प्रत्यक्षादिनाऽपि सम्भवात् किमाचार्योपदेशेन? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदुर्गमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं\u003C/span\u003E पन्थानं सुख-हेतुप्राप्तिमन्तम्, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्प्राप्तेः सुखहेतुत्वात् पन्था इति हरिः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-196\"\u003Eस्मृतः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वचनाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदुर्गम्\u003C/span\u003E आचार्योपदेशमन्तरेण ज्ञातुमशक्यम् इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकवयो वदन्ति\u003C/span\u003E ॥ १४ ॥\nकुतः ? शब्दाद्यनात्मकत्वेन श्रोत्राद्यविषयत्वाद् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअशब्दमिति\u003C/span\u003E॥ यद्वा- दुर्गमत्वमुपपादयितुं तस्येतरवैलक्षण्यं वदन्नाचार्योपदेशेन भगवन्निश्चय एव मोक्षसाधनमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअशब्दमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशब्दो न भवतीत्यशब्दम्\u003C/span\u003E इत्यादिना पञ्चतन्मात्रावैलक्षण्यमुच्यते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअगन्धम्\u003C/span\u003E इत्यपि ग्राह्यम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअगन्धवत्\u003C/span\u003E इत्यनेनोपलक्षणया पञ्चमहाभूतवैलक्षण्यम् । तत्र हेतुः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअव्ययमिति\u003C/span\u003E ॥ यद्वा- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन विद्यते शब्दो यस्य तदशब्दम्\u003C/span\u003E इत्यादिना शब्दादिगुणशून्यत्वमुच्यते । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअशब्दम्\u003C/span\u003E इति शब्दाविषयत्वं च । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयत्\u003C/span\u003E शब्दस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतम्\u003C/span\u003E इत्युत्तरेणान्वयः । \u003C/span\u003Eन विद्यते आदिः= उत्पत्तिः पराधीन-प्राप्त्यादिलक्षणा यस्य सोऽनादिः\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E । \u003C/span\u003Eन विद्यतेऽन्तः= परिच्छेदो देशतः कालतो गुणतो वा यस्य सोऽनन्तः\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E । \u003C/span\u003Eअनादिश्चासावनन्तश्च अनाद्यनन्तः तम्', \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहतः\u003C/span\u003E चतुर्मुखात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरं तं\u003C/span\u003E विष्णुं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिचाय्य\u003C/span\u003E अचार्योपदेशेन निश्चित्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्युमुखात् प्रमुच्यते\u003C/span\u003E ॥ १५ ॥\nवेदपुरुषः पूर्वोक्तां विद्यां स्तौति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनाचिकेतमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसनातनम्\u003C/span\u003E अनादिकालत इत्थमेवाऽगतम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eश्रुत्वा उक्त्वा च\u003C/span\u003E इति योज्यम् ॥१६॥\nदेशकालविशेषे स्तोत्रवत् एतद्विद्यापठितुरानन्त्यं फलम् ; किमु श्रुत्वा व्याख्यातुरुक्तं फलम्! इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत्\u003C/span\u003E श्रावणम् । श्राद्धं वा । सर्वाध्यायार्थविधारणार्थाऽध्यायान्ते द्विरुक्तिः ॥ १७ ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E॥ इति प्रथमोऽध्यायः ॥ १ ॥ ३ ॥\u003C/span\u003E",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयच्छेद् वाङ् मनसी प्राज्ञः\u003C/span\u003E इत्यादिकमपि प्रसिद्धजडवागादिपरम् इति प्रतीतिनिरासाय प्रमाणेन व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्मादिति\u003C/span\u003E ॥ उक्तरीत्या उमादीनां परस्परनियम्यनियामकभावसत्त्वादित्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवागात्मिका\u003C/span\u003E वागभिमानिनीः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशिवादिषु नियच्छेद्\u003C/span\u003E इत्यन्वयः । यद्यपि प्राग् वागभिमान्यग्निरुक्तः तथाऽपि तस्य साक्षान्मनोभिमानिरुद्रादिनियम्यत्वाभावाद् उमाद्या गृहीताः । अनेन- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयच्छेद् वाङ् मनसी प्राज्ञ\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याख्यातम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशिवादीन् ब्रह्मवाय्वोस्तु नियच्छेद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसरस्वतीद्वारा\u003C/span\u003E इति ग्राह्यम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद् यच्छेज्ज्ञान आत्मनि । ज्ञानमात्मनि महति\u003C/span\u003E इत्युक्तत्वात् ।",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद् यच्छेच्छान्त आत्मनि\u003C/span\u003E इति महदभिमानि-ब्रह्मवाय्वोः साक्षाद् भगवन्नियतत्वमुच्यते । तदयुक्तम् ? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहतः परमव्यक्तम्\u003C/span\u003E इत्युक्तत्वाद् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतौ रमायामिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरानन्द\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्त\u003C/span\u003Eशब्दार्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्म\u003C/span\u003Eशब्दार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरमात्मनीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयच्छेद् इत्यनेन वागादीनां मनआदौ नियमनकर्तृत्वं जीवस्योच्यते\u003C/span\u003E इति प्रतीतिनिरासाय तस्य विवक्षितमर्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्वशत्वेनेति\u003C/span\u003E ॥ प्रतीत एवार्थः किं न स्याद्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकुतस्त्विति\u003C/span\u003E ॥ तत्र हेतुः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविनियामकानिति\u003C/span\u003E ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनाद्यनन्तं महतः परम्\u003C/span\u003E इति वाक्ये अव्यक्तमेव प्रतिपाद्यते, महत्परत्वलिङ्गात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमहान्तं च समावृत्य प्रधानं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-195\"\u003Eसमवस्थितम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वचनात् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहतः परमव्यक्तम्\u003C/span\u003E इति अव्यक्तस्यैव महतः परत्वेन प्रकृतत्वाच्चेति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकश्चित्\u003C/span\u003E । तदसत् - तस्य मोक्षार्थं ज्ञेयत्वानुपपत्तेः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसोऽध्वनः पारमाप्नोति तद्विष्णोः परमं पदम्\u003C/span\u003E इति वचनाद् अस्य विष्णुप्रकरणत्वाच्च । अत्रोक्तरीत्या पितृसौमनस्य-स्वर्ग्याग्नि-परमात्मनां त्रयाणामेव प्रश्नेन तत्स्वरूपस्यैवोपन्यासाद्, अव्यक्तकथनस्य असङ्गतत्वाच्च । तस्मात् प्राज्ञः परमात्मा हि तत्रोच्यते । न च महतः परत्वलिङ्गानुपपत्तिः । महतोऽपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमहीयान्\u003C/span\u003E इति श्रुतेः । सर्वस्मात् परस्य महत्परत्वस्याप्युक्तत्वात् । तर्हि अव्यक्तपरत्वेन प्रकृते परमात्मनि विशिष्य महतः परत्वं कथमुच्यते ? तथोक्तौ विशेषकारणाभावाद् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वभार्याया इति\u003C/span\u003E ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइन्द्रियादिदेवेभ्यः अर्थादिदेवा उत्तमत्वेन ध्येयाः\u003C/span\u003E इत्युक्तम्। न केवलमुत्तमत्वेन; किन्तु? पूर्वपूर्वेषाम् उत्तरोत्तरनियतत्वं च ध्येयमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयच्छेदिति\u003C/span\u003E ॥ इन्द्रियाभिमानिदेवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवाचि\u003C/span\u003E वागभिमानिदेवतासु उमादिषु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयच्छेद्\u003C/span\u003E इति ग्राह्यम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवाक्\u003C/span\u003E वाचं वागभिमानिनीं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसि\u003C/span\u003E मनोऽभिमानिनि रुद्रादौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयच्छेत्\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयच्छेत् तत्\u003C/span\u003E मनोऽभिमानिरुद्रादिकं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eज्ञान आत्मनि\u003C/span\u003E ज्ञानाभिमानिन्यां सरस्वत्यां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयच्छेत्\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eज्ञानं\u003C/span\u003E ज्ञानाभिमानिनीं सरस्वतीं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहत्यात्मनि\u003C/span\u003E महदभिमानिनि ब्रह्मवाय्वोः नि\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयच्छेत्\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमहान्तं चाव्यक्ते श्रीतत्वे नियच्छेद्\u003C/span\u003E इति ग्राह्यम् । तद् अव्यक्तं श्रीतत्वं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्ते\u003C/span\u003E परमानन्दे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मनि\u003C/span\u003E परमात्मनि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनियच्छेद्\u003C/span\u003E इत्यर्थः ॥ १३ ॥",
"वेदपुरुषः स्वयं साधूनां हितमुपदिशति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउत्तिष्ठतेति\u003C/span\u003E ॥ हे अधिकारिणः! संसार एव निषण्णा यूयम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउत्तिष्ठत\u003C/span\u003E अविद्यासुप्ताश्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजागृत\u003C/span\u003E कथं जागरणम्? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवरान्\u003C/span\u003E उत्तमाचार्यान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्राप्य निबोधत\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवत्स्वरूपम्\u003C/span\u003E इति शेषः । किमर्थं भगवद्बोधः सम्पादनीयः? संसारनिवृत्तेः कारणान्तरेणापि सम्भवाद् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eक्षुरस्येति\u003C/span\u003E ॥ इयं संसृतिः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eक्षुरस्य धारा\u003C/span\u003E इव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिशिता,\u003C/span\u003E अत एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदुरत्यया\u003C/span\u003E ज्ञानं विनाऽत्येतुमशक्या। तत् तस्मात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपथः\u003C/span\u003E पन्थानं मोक्षमार्गं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदुर्गं\u003C/span\u003E ज्ञानं विना गन्तुमशक्यमिति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकवयो वदन्ति\u003C/span\u003E । भगवज्ज्ञानस्यापि प्रत्यक्षादिनाऽपि सम्भवात् किमाचार्योपदेशेन? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदुर्गमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं\u003C/span\u003E पन्थानं सुख-हेतुप्राप्तिमन्तम्, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्प्राप्तेः सुखहेतुत्वात् पन्था इति हरिः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-196\"\u003Eस्मृतः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वचनाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदुर्गम्\u003C/span\u003E आचार्योपदेशमन्तरेण ज्ञातुमशक्यम् इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकवयो वदन्ति\u003C/span\u003E ॥ १४ ॥",
"कुतः ? शब्दाद्यनात्मकत्वेन श्रोत्राद्यविषयत्वाद् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअशब्दमिति\u003C/span\u003E॥ यद्वा- दुर्गमत्वमुपपादयितुं तस्येतरवैलक्षण्यं वदन्नाचार्योपदेशेन भगवन्निश्चय एव मोक्षसाधनमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअशब्दमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशब्दो न भवतीत्यशब्दम्\u003C/span\u003E इत्यादिना पञ्चतन्मात्रावैलक्षण्यमुच्यते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअगन्धम्\u003C/span\u003E इत्यपि ग्राह्यम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअगन्धवत्\u003C/span\u003E इत्यनेनोपलक्षणया पञ्चमहाभूतवैलक्षण्यम् । तत्र हेतुः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअव्ययमिति\u003C/span\u003E ॥ यद्वा- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन विद्यते शब्दो यस्य तदशब्दम्\u003C/span\u003E इत्यादिना शब्दादिगुणशून्यत्वमुच्यते । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअशब्दम्\u003C/span\u003E इति शब्दाविषयत्वं च । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयत्\u003C/span\u003E शब्दस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतम्\u003C/span\u003E इत्युत्तरेणान्वयः । \u003C/span\u003Eन विद्यते आदिः= उत्पत्तिः पराधीन-प्राप्त्यादिलक्षणा यस्य सोऽनादिः\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E । \u003C/span\u003Eन विद्यतेऽन्तः= परिच्छेदो देशतः कालतो गुणतो वा यस्य सोऽनन्तः\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E । \u003C/span\u003Eअनादिश्चासावनन्तश्च अनाद्यनन्तः तम्', \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहतः\u003C/span\u003E चतुर्मुखात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरं तं\u003C/span\u003E विष्णुं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिचाय्य\u003C/span\u003E अचार्योपदेशेन निश्चित्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्युमुखात् प्रमुच्यते\u003C/span\u003E ॥ १५ ॥",
"वेदपुरुषः पूर्वोक्तां विद्यां स्तौति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनाचिकेतमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसनातनम्\u003C/span\u003E अनादिकालत इत्थमेवाऽगतम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eश्रुत्वा उक्त्वा च\u003C/span\u003E इति योज्यम् ॥१६॥",
"देशकालविशेषे स्तोत्रवत् एतद्विद्यापठितुरानन्त्यं फलम् ; किमु श्रुत्वा व्याख्यातुरुक्तं फलम्! इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत्\u003C/span\u003E श्रावणम् । श्राद्धं वा । सर्वाध्यायार्थविधारणार्थाऽध्यायान्ते द्विरुक्तिः ॥ १७ ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E॥ इति प्रथमोऽध्यायः ॥ १ ॥ ३ ॥\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"center"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"footnotes": [
{
"id": "fn-195",
"kind": "locus",
"quote": "समवस्थितम्",
"text": "अग्निपुराणे.१२०.१४"
},
{
"id": "fn-196",
"kind": "locus",
"quote": "स्मृतः",
"text": "नारदीये, बृ.भा.६.४.८(शारीरब्राह्मणम्)"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-38",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "वेदेशीयम्",
"lines": [
"वेदेशीयम्"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-39",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S01_V01",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "ब्रह्मविद्याधिकारवैराग्यनिरूपणपूर्वं ब्रह्मस्वरूपं प्रपञ्चेनाऽहानेनाध्यायेन। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपराञ्चि खानि व्यतृणाद्\u003C/span\u003E इत्यत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव्यतृणाद्\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहिंसितवान्= हननं कृतवान्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमसदिति भावेन धातुं पठति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतृण्विति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eधातुः\u003C/span\u003E धातुव्याख्यानमित्यर्थः । कात्करणं नाम कुत्सितत्वेन करणम्। तृणुधातोर्हननार्थत्वस्याश्रुतत्वादिति भावः ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं)\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वयम्भूः\u003C/span\u003E ब्रह्मा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपराञ्चि\u003C/span\u003E पराङ्मुखानि= विषयासक्तानि, लोकेन्द्रियस्वरूपकथनम् एतत्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eखानि\u003C/span\u003E इन्द्रियाणि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eव्यतृणात्\u003C/span\u003E कात्कृतवान्= विषयव्यावृत्तान्यकरोत् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतस्माद्\u003C/span\u003E विषयव्यावृत्तेन्द्रियत्वात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपराङ् न पश्यति\u003C/span\u003E विषयासक्तो न भवति; किन्तु ? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्तरात्मनि पश्यति\u003C/span\u003E अन्तरात्मन्येवाऽसक्तो भवतीत्यर्थः । यत एवम् अतः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकश्चिद् धीरो अमृतत्वं\u003C/span\u003E मोक्षम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइच्छन् आवृत्तचक्षुः\u003C/span\u003E विषयव्यावृत्तेन्द्रियः सन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रत्यगात्मानम्\u003C/span\u003E अन्तरात्मानम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऐक्षद्\u003C/span\u003E अपश्यत्= पश्येदित्यर्थः ।।१।।",
"lines": [
"ब्रह्मविद्याधिकारवैराग्यनिरूपणपूर्वं ब्रह्मस्वरूपं प्रपञ्चेनाऽहानेनाध्यायेन। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपराञ्चि खानि व्यतृणाद्\u003C/span\u003E इत्यत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव्यतृणाद्\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहिंसितवान्= हननं कृतवान्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमसदिति भावेन धातुं पठति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतृण्विति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eधातुः\u003C/span\u003E धातुव्याख्यानमित्यर्थः । कात्करणं नाम कुत्सितत्वेन करणम्। तृणुधातोर्हननार्थत्वस्याश्रुतत्वादिति भावः ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं)\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वयम्भूः\u003C/span\u003E ब्रह्मा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपराञ्चि\u003C/span\u003E पराङ्मुखानि= विषयासक्तानि, लोकेन्द्रियस्वरूपकथनम् एतत्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eखानि\u003C/span\u003E इन्द्रियाणि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eव्यतृणात्\u003C/span\u003E कात्कृतवान्= विषयव्यावृत्तान्यकरोत् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतस्माद्\u003C/span\u003E विषयव्यावृत्तेन्द्रियत्वात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपराङ् न पश्यति\u003C/span\u003E विषयासक्तो न भवति; किन्तु ? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्तरात्मनि पश्यति\u003C/span\u003E अन्तरात्मन्येवाऽसक्तो भवतीत्यर्थः । यत एवम् अतः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकश्चिद् धीरो अमृतत्वं\u003C/span\u003E मोक्षम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइच्छन् आवृत्तचक्षुः\u003C/span\u003E विषयव्यावृत्तेन्द्रियः सन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रत्यगात्मानम्\u003C/span\u003E अन्तरात्मानम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऐक्षद्\u003C/span\u003E अपश्यत्= पश्येदित्यर्थः ।।१।।"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-40",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "वेदेशीयम्",
"lines": [
"वेदेशीयम्"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-41",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S01_V02",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमायावादिनो\u003C/span\u003E ह्यस्मिन्नध्याये जीवेशाभेद एव प्रतिपाद्यते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eय इदं मध्वदं वेदाऽत्मानं जीवम्\u003C/span\u003E इति सामानाधिकरण्यात्, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयदेवेह तदमुत्रेत्यादेश्च\u003C/span\u003E इति वदन्ति, तदसत् ।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा मरणं प्राप्य आत्मा भवति गोतम ॥\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-220\"\u003E\u003C/span\u003E इत्युत्तरत्र जीवेशभेदस्यैवोक्तत्वेन तद्विरोधाद् इति भावेन तद्वाक्यम् अन्यथाप्रतीतिनिरासाय व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइदमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वप्नान्तं च\u003C/span\u003E इत्यतः पूर्वं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्त त इदं प्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञावाक्यं द्रष्टव्यमिति भावेन तद्वाक्यव्याख्यानम् अत्र क्रियत इत्याहुः । जीवो मरणं प्राप्य यथा भवति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतच्च\u003C/span\u003E इति सम्बन्धः ।\nयद्यपि पूर्वम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुह्यं तत्परं ब्रह्म म्रियमाणं शरीरिणम् । \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-221\"\u003Eसम्प्राप्तमपि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमरण\u003C/span\u003Eशब्दं म्रियमाणपरमङ्गीकृत्यायं मन्त्रो भगवत्परतयैव व्याख्यातः। तथाऽपि व्याख्यानान्तरमेतद् इत्यविरोधः । ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइदं गुह्यं प्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञाऽसङ्गता? ब्रह्मस्वरूपस्य नचिकेतसाऽपृष्टत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवो मरणं प्राप्य यथा भवति तच्च प्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञा तु असङ्गतैव? नचिकेतसा जीवस्वरूपस्यापृष्टत्वाद् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवेश्वरेति\u003C/span\u003E ॥ जीवेश्वरभेदज्ञापनं च जीवेश्वरस्वरूपकथनं विना न भवतीति भावः ।\nननु यद्यत्र जीवेश्वरभेदज्ञापनाय जीवेश्वरस्वरूपनिरूपणं प्रतिज्ञातं स्यात् तर्ह्युत्तरत्र विरुद्धधर्मवत्तया तदुभयोक्तिः स्याद्? इत्यतः, अस्त्येव तथा तदुभयोक्तिः - \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोनिमन्ये प्रपद्यन्ते शरीरत्वाय देहिनः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्थाणुमन्येऽनुसंयन्ति यथाकर्म यथाश्रुतम् ॥\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एषु सुप्तेषु जागर्ति कामं कामं पुरुषो निर्मिमाणः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेव शुक्रं तद् ब्रह्म....\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-222\"\u003E\u003C/span\u003E इति जीवेश्वरयोस्तथोक्तत्वाद् इति भावेन तद्वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eय इति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकर्मफलभोक्ता\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोनिमन्ये\u003C/span\u003E इत्यादिकं व्याख्यातम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसुप्त्यादिमान्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिपदेन शोकमरणादिपरिग्रहः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजागर्ति\u003C/span\u003E इत्यनन्तरं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयः शोकराहित्याच्छुक्रः, यश्च नित्यामृतः, यश्च सर्वलोकाश्रयः, यं च कोऽपि नात्येति\u003C/span\u003E इति ग्राह्यम् । तेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसुप्त्यादि\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआदि\u003C/span\u003Eपदोपपत्तिः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवेषु सुप्तेषु यो जागर्ति स विष्णुः\u003C/span\u003E इति न युक्तम् । देवदत्ते सुप्तेऽपि यज्ञदत्तस्य जागरणदर्शनेन तस्य विष्णुलिङ्गत्वासम्भवाद् इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रलयादिष्विति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआदि\u003C/span\u003Eपदेन सृष्टिस्थितिकालग्रहणम् ।\nनन्वेतदयुक्तम् ? तथा सति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामं कामं निर्मिमाणः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्यानुपपत्तिः। न च प्रलये निर्माणमस्ति । न च निर्माणमात्रमत्रोच्यते, न तु तत्कालीनम् इति वाच्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभुञ्जानो नोत्सृजेद् वाचम्\u003C/span\u003E इत्यादाविव प्रकरणप्राप्तत्वाद् इत्युक्तत्वात् । अत एव सूत्रकारोऽपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिर्मातारं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-223\"\u003Eचैके\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति स्वाप्नपदार्थनिर्मातृत्वम् ईश्वरस्यैतच्छ्रुत्यवष्टम्भेनोक्तवान् इति चेद्, न । प्रलयेऽपि ब्रह्मादिजीवमनोवृत्त्यादिनिर्माणस्य सत्त्वात् । कथमन्यथा तन्मनोवृत्तेः प्रवाहतोऽनादित्वम् । उक्तं च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रलयेऽपि \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-224\"\u003Eप्रतिभातपरावरः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति ॥ उक्तं च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्त्वप्रकाशिकायाम्\u003C/span\u003E– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-225\"\u003Eस्वरूपातिरिक्त-ज्ञाननित्यत्वाभिप्रायेण\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति । सूत्रकृतेश्वरस्य स्वाप्नपदार्थनिर्मातृत्वे एतच्छ्रुतेरुपादानाद्, अत्र च भाष्ये \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रलयादिषु\u003C/span\u003E इत्युक्तत्वात्, संस्कारादेः सत्त्वाच्च प्रलयेऽपि स्वाप्नपदार्थनिर्माणमस्तीत्यप्याहुः ।\nननु प्रलये यदि ब्रह्मादिमनोवृत्तिनिर्माणं तर्हि कथं तेषां सुप्तिः? न च ब्रह्मादिव्यतिरिक्तानामेव सुप्तिरिति वाच्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसुषुप्तिसंस्थान् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-226\"\u003Eब्रह्मादिकान्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसुप्तास्तत्र यतो जीवाः सर्वे \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-227\"\u003Eब्रह्मशिवादिकाः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यन्यत्रोक्तेरिति चेन्न ।\nयतस्तेषां साऽवस्था अस्मत्स्वप्नावस्थासदृशी, मनोवृत्तेः सद्भावात्, बहिर्व्यापाराभावाच्च । एवं च स्वप्नसुषुप्त्युभयसाधारणसुप्तिशब्दस्य तत्र गौण्या वृत्त्या प्रयोग इति । उक्तं च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबृहदारण्यकभाष्ये\u003C/span\u003E– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वप्नसुषुप्त्युभयाभिप्रायेण तानि सुप्त \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-228\"\u003Eइत्युक्तम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति । उक्तं च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eषट्प्रश्नभाष्यटीकायाम्\u003C/span\u003E– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वापोऽपि द्विविधः स्वप्नः सुषुप्तिश्च \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-229\"\u003Eइति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति ।\nननु जीवः सुप्तिशोकादिमान्, विष्णुस्तु तेषु सुप्तेषु जागर्ति शोकादिरहितश्च इत्यस्तु तयोर्भेदः । जीवस्य कर्मफलभोक्तृत्वेन कथं तयोर्भेदसिद्धिः ? विष्णोरपि कर्मफलभोक्तृत्वाङ्गीकाराद् इति चेद्, न। यतोऽत्र कर्मफलं श्रुत्युक्तं जीवस्य योन्यादिगमनमेव विवक्षितम् । न हि जीवस्य यद् योन्यादिगमनं तद् ब्रह्म प्राप्नोति । अतस्तयोर्भेदः सिद्ध इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनहीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राप्नोति\u003C/span\u003E इति शेषः । यद्यपि जीवनियामकतया योन्यादिगमनमपि प्राप्नोत्येव ब्रह्म, तथाऽपि न स्वकर्मार्जितशरीरप्राप्त्यर्थम् । अत एव श्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशरीरत्वाय\u003C/span\u003E इत्युक्तमिति भावः ॥\nननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्त त इदं प्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E इत्यत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइदं गुह्यं ब्रह्म प्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा मरणं प्राप्य जीवो भवति तच्च प्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञाद्वयं कृत्वा, तदुभयं पश्चाद् अभिधीयत इति कुतोऽङ्गीकर्तव्यम्? \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्म प्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञाय, पश्चात् तन्निरूपणमेव क्रियत इत्यर्थः किं न स्यात् ? न चैवं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयथा मरणं प्राप्य\u003C/span\u003E इत्येतद् व्यर्थं स्याद् इति वाच्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा मरणं प्राप्य यथा भवति तदिदं ब्रह्म प्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E इति वाक्ययोजनोपपत्तेः । सम्भवत्येकवाक्यत्वे वाक्यभेदायोगाच्चेति चेन्न। तथा सति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोनिमन्ये प्रपद्यन्ते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना जीवस्य योन्यादिगमनम् उच्यमानम् असङ्गतं स्यात् । न च जीवस्य योन्यादिगमनमपि ब्रह्मतयोच्यत इति नासङ्गतिरिति युक्तमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन हीति\u003C/span\u003E ॥ योन्यादिगमनस्य ब्रह्मत्वे तस्यानित्यत्वप्रसङ्ग इत्यर्थ इत्यप्याहुः ।\nनन्वेवं प्रतिज्ञाद्वयम् इत्यङ्गीकारे जीवस्वरूपकथनं व्यर्थम् ? तस्याजिज्ञासितत्वात् । न च जीवेश्वरभेदज्ञापनाय तत्कथनम् इत्युक्तम् इति वाच्यम् । जीवेश्वरभेदस्याप्यजिज्ञासितत्वेन तज्ज्ञापनस्यापि व्यर्थत्वाद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवादिति\u003C/span\u003E ॥ ब्रह्मणो यथावज्ज्ञानं च नचिकेतसा प्रार्थितमिति भावः । नन्वेवं तर्हि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इदं मध्वदं वेदाऽत्मानं जीवमन्तिकात्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यविरोधः ? तत्र सामानाधिकरण्यव्यपदेशेन जीवेशाभेदप्रतीतेः, इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवस्येति\u003C/span\u003E ॥ अनेन- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवम्\u003C/span\u003E इति द्वितीया षष्ठ्यर्था, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्तिकाद्\u003C/span\u003E इति पञ्चमी सप्तम्यर्थेत्युक्तं भवति॥\nननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवम्\u003C/span\u003E इति द्वितीया कुतः षष्ठ्यर्थत्वेन व्याख्येया ? \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मानम्= जीवं स्वान्तिके वेद\u003C/span\u003E इति यथाश्रुतार्थे बाधकाभावाद् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन हीति\u003C/span\u003E ॥ स्वयं जीवः स्वस्यान्तिके हि यस्मान्न भवेत् तस्माज्जीवस्यान्तिक इति व्याख्येयमित्यर्थः । स्वयं जीवः स्वान्तिके कुतो न भवति ? इत्यतस्तस्य भेदसापेक्षत्वाद् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवस्त्वन्तरस्येति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहि\u003C/span\u003E यस्माद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवस्त्वन्तरस्य\u003C/span\u003E वस्त्वन्तराद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदूरत्वम् अन्तिकत्वं\u003C/span\u003E वा ।न तु तस्यैव तस्मादेव ।अतो जीवः स्वयं स्वस्यान्तिके न भवतीत्यर्थः।।५।।",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमायावादिनो\u003C/span\u003E ह्यस्मिन्नध्याये जीवेशाभेद एव प्रतिपाद्यते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eय इदं मध्वदं वेदाऽत्मानं जीवम्\u003C/span\u003E इति सामानाधिकरण्यात्, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयदेवेह तदमुत्रेत्यादेश्च\u003C/span\u003E इति वदन्ति, तदसत् ।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा मरणं प्राप्य आत्मा भवति गोतम ॥\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-220\"\u003E\u003C/span\u003E इत्युत्तरत्र जीवेशभेदस्यैवोक्तत्वेन तद्विरोधाद् इति भावेन तद्वाक्यम् अन्यथाप्रतीतिनिरासाय व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइदमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वप्नान्तं च\u003C/span\u003E इत्यतः पूर्वं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्त त इदं प्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञावाक्यं द्रष्टव्यमिति भावेन तद्वाक्यव्याख्यानम् अत्र क्रियत इत्याहुः । जीवो मरणं प्राप्य यथा भवति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतच्च\u003C/span\u003E इति सम्बन्धः ।",
"यद्यपि पूर्वम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुह्यं तत्परं ब्रह्म म्रियमाणं शरीरिणम् । \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-221\"\u003Eसम्प्राप्तमपि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमरण\u003C/span\u003Eशब्दं म्रियमाणपरमङ्गीकृत्यायं मन्त्रो भगवत्परतयैव व्याख्यातः। तथाऽपि व्याख्यानान्तरमेतद् इत्यविरोधः । ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइदं गुह्यं प्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञाऽसङ्गता? ब्रह्मस्वरूपस्य नचिकेतसाऽपृष्टत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवो मरणं प्राप्य यथा भवति तच्च प्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञा तु असङ्गतैव? नचिकेतसा जीवस्वरूपस्यापृष्टत्वाद् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवेश्वरेति\u003C/span\u003E ॥ जीवेश्वरभेदज्ञापनं च जीवेश्वरस्वरूपकथनं विना न भवतीति भावः ।",
"ननु यद्यत्र जीवेश्वरभेदज्ञापनाय जीवेश्वरस्वरूपनिरूपणं प्रतिज्ञातं स्यात् तर्ह्युत्तरत्र विरुद्धधर्मवत्तया तदुभयोक्तिः स्याद्? इत्यतः, अस्त्येव तथा तदुभयोक्तिः - \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोनिमन्ये प्रपद्यन्ते शरीरत्वाय देहिनः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्थाणुमन्येऽनुसंयन्ति यथाकर्म यथाश्रुतम् ॥\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एषु सुप्तेषु जागर्ति कामं कामं पुरुषो निर्मिमाणः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेव शुक्रं तद् ब्रह्म....\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-222\"\u003E\u003C/span\u003E इति जीवेश्वरयोस्तथोक्तत्वाद् इति भावेन तद्वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eय इति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकर्मफलभोक्ता\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोनिमन्ये\u003C/span\u003E इत्यादिकं व्याख्यातम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसुप्त्यादिमान्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिपदेन शोकमरणादिपरिग्रहः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजागर्ति\u003C/span\u003E इत्यनन्तरं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयः शोकराहित्याच्छुक्रः, यश्च नित्यामृतः, यश्च सर्वलोकाश्रयः, यं च कोऽपि नात्येति\u003C/span\u003E इति ग्राह्यम् । तेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसुप्त्यादि\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआदि\u003C/span\u003Eपदोपपत्तिः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवेषु सुप्तेषु यो जागर्ति स विष्णुः\u003C/span\u003E इति न युक्तम् । देवदत्ते सुप्तेऽपि यज्ञदत्तस्य जागरणदर्शनेन तस्य विष्णुलिङ्गत्वासम्भवाद् इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रलयादिष्विति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआदि\u003C/span\u003Eपदेन सृष्टिस्थितिकालग्रहणम् ।",
"नन्वेतदयुक्तम् ? तथा सति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामं कामं निर्मिमाणः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्यानुपपत्तिः। न च प्रलये निर्माणमस्ति । न च निर्माणमात्रमत्रोच्यते, न तु तत्कालीनम् इति वाच्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभुञ्जानो नोत्सृजेद् वाचम्\u003C/span\u003E इत्यादाविव प्रकरणप्राप्तत्वाद् इत्युक्तत्वात् । अत एव सूत्रकारोऽपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिर्मातारं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-223\"\u003Eचैके\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति स्वाप्नपदार्थनिर्मातृत्वम् ईश्वरस्यैतच्छ्रुत्यवष्टम्भेनोक्तवान् इति चेद्, न । प्रलयेऽपि ब्रह्मादिजीवमनोवृत्त्यादिनिर्माणस्य सत्त्वात् । कथमन्यथा तन्मनोवृत्तेः प्रवाहतोऽनादित्वम् । उक्तं च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रलयेऽपि \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-224\"\u003Eप्रतिभातपरावरः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति ॥ उक्तं च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्त्वप्रकाशिकायाम्\u003C/span\u003E– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-225\"\u003Eस्वरूपातिरिक्त-ज्ञाननित्यत्वाभिप्रायेण\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति । सूत्रकृतेश्वरस्य स्वाप्नपदार्थनिर्मातृत्वे एतच्छ्रुतेरुपादानाद्, अत्र च भाष्ये \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रलयादिषु\u003C/span\u003E इत्युक्तत्वात्, संस्कारादेः सत्त्वाच्च प्रलयेऽपि स्वाप्नपदार्थनिर्माणमस्तीत्यप्याहुः ।",
"ननु प्रलये यदि ब्रह्मादिमनोवृत्तिनिर्माणं तर्हि कथं तेषां सुप्तिः? न च ब्रह्मादिव्यतिरिक्तानामेव सुप्तिरिति वाच्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसुषुप्तिसंस्थान् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-226\"\u003Eब्रह्मादिकान्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसुप्तास्तत्र यतो जीवाः सर्वे \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-227\"\u003Eब्रह्मशिवादिकाः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यन्यत्रोक्तेरिति चेन्न ।",
"यतस्तेषां साऽवस्था अस्मत्स्वप्नावस्थासदृशी, मनोवृत्तेः सद्भावात्, बहिर्व्यापाराभावाच्च । एवं च स्वप्नसुषुप्त्युभयसाधारणसुप्तिशब्दस्य तत्र गौण्या वृत्त्या प्रयोग इति । उक्तं च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबृहदारण्यकभाष्ये\u003C/span\u003E– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वप्नसुषुप्त्युभयाभिप्रायेण तानि सुप्त \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-228\"\u003Eइत्युक्तम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति । उक्तं च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eषट्प्रश्नभाष्यटीकायाम्\u003C/span\u003E– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वापोऽपि द्विविधः स्वप्नः सुषुप्तिश्च \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-229\"\u003Eइति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति ।",
"ननु जीवः सुप्तिशोकादिमान्, विष्णुस्तु तेषु सुप्तेषु जागर्ति शोकादिरहितश्च इत्यस्तु तयोर्भेदः । जीवस्य कर्मफलभोक्तृत्वेन कथं तयोर्भेदसिद्धिः ? विष्णोरपि कर्मफलभोक्तृत्वाङ्गीकाराद् इति चेद्, न। यतोऽत्र कर्मफलं श्रुत्युक्तं जीवस्य योन्यादिगमनमेव विवक्षितम् । न हि जीवस्य यद् योन्यादिगमनं तद् ब्रह्म प्राप्नोति । अतस्तयोर्भेदः सिद्ध इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनहीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राप्नोति\u003C/span\u003E इति शेषः । यद्यपि जीवनियामकतया योन्यादिगमनमपि प्राप्नोत्येव ब्रह्म, तथाऽपि न स्वकर्मार्जितशरीरप्राप्त्यर्थम् । अत एव श्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशरीरत्वाय\u003C/span\u003E इत्युक्तमिति भावः ॥",
"ननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्त त इदं प्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E इत्यत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइदं गुह्यं ब्रह्म प्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा मरणं प्राप्य जीवो भवति तच्च प्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञाद्वयं कृत्वा, तदुभयं पश्चाद् अभिधीयत इति कुतोऽङ्गीकर्तव्यम्? \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्म प्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञाय, पश्चात् तन्निरूपणमेव क्रियत इत्यर्थः किं न स्यात् ? न चैवं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयथा मरणं प्राप्य\u003C/span\u003E इत्येतद् व्यर्थं स्याद् इति वाच्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा मरणं प्राप्य यथा भवति तदिदं ब्रह्म प्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E इति वाक्ययोजनोपपत्तेः । सम्भवत्येकवाक्यत्वे वाक्यभेदायोगाच्चेति चेन्न। तथा सति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोनिमन्ये प्रपद्यन्ते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना जीवस्य योन्यादिगमनम् उच्यमानम् असङ्गतं स्यात् । न च जीवस्य योन्यादिगमनमपि ब्रह्मतयोच्यत इति नासङ्गतिरिति युक्तमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन हीति\u003C/span\u003E ॥ योन्यादिगमनस्य ब्रह्मत्वे तस्यानित्यत्वप्रसङ्ग इत्यर्थ इत्यप्याहुः ।",
"नन्वेवं प्रतिज्ञाद्वयम् इत्यङ्गीकारे जीवस्वरूपकथनं व्यर्थम् ? तस्याजिज्ञासितत्वात् । न च जीवेश्वरभेदज्ञापनाय तत्कथनम् इत्युक्तम् इति वाच्यम् । जीवेश्वरभेदस्याप्यजिज्ञासितत्वेन तज्ज्ञापनस्यापि व्यर्थत्वाद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवादिति\u003C/span\u003E ॥ ब्रह्मणो यथावज्ज्ञानं च नचिकेतसा प्रार्थितमिति भावः । नन्वेवं तर्हि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इदं मध्वदं वेदाऽत्मानं जीवमन्तिकात्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यविरोधः ? तत्र सामानाधिकरण्यव्यपदेशेन जीवेशाभेदप्रतीतेः, इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवस्येति\u003C/span\u003E ॥ अनेन- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवम्\u003C/span\u003E इति द्वितीया षष्ठ्यर्था, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्तिकाद्\u003C/span\u003E इति पञ्चमी सप्तम्यर्थेत्युक्तं भवति॥",
"ननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवम्\u003C/span\u003E इति द्वितीया कुतः षष्ठ्यर्थत्वेन व्याख्येया ? \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मानम्= जीवं स्वान्तिके वेद\u003C/span\u003E इति यथाश्रुतार्थे बाधकाभावाद् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन हीति\u003C/span\u003E ॥ स्वयं जीवः स्वस्यान्तिके हि यस्मान्न भवेत् तस्माज्जीवस्यान्तिक इति व्याख्येयमित्यर्थः । स्वयं जीवः स्वान्तिके कुतो न भवति ? इत्यतस्तस्य भेदसापेक्षत्वाद् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवस्त्वन्तरस्येति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहि\u003C/span\u003E यस्माद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवस्त्वन्तरस्य\u003C/span\u003E वस्त्वन्तराद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदूरत्वम् अन्तिकत्वं\u003C/span\u003E वा ।न तु तस्यैव तस्मादेव ।अतो जीवः स्वयं स्वस्यान्तिके न भवतीत्यर्थः।।५।।"
],
"lineAlign": [
"justify",
null,
null,
"justify",
"justify",
null,
null,
null,
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S01_V02",
"KKN_C02_S01_V03",
"KKN_C02_S01_V04",
"KKN_C02_S01_V05",
"KKN_C02_S01_V06",
"KKN_C02_S01_V07"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-220",
"kind": "locus",
"quote": "",
"text": "२.२.६"
},
{
"id": "fn-221",
"kind": "locus",
"quote": "सम्प्राप्तमपि",
"text": "ब्रह्माण्डे, कठ.भा.१.१.९"
},
{
"id": "fn-222",
"kind": "locus",
"quote": "",
"text": "२.२.७-८"
},
{
"id": "fn-223",
"kind": "locus",
"quote": "चैके",
"text": "ब्र.सू.३.२.२"
},
{
"id": "fn-224",
"kind": "locus",
"quote": "प्रतिभातपरावरः",
"text": "अ.व्या.२.३.२०"
},
{
"id": "fn-225",
"kind": "locus",
"quote": "स्वरूपातिरिक्त-ज्ञाननित्यत्वाभिप्रायेण",
"text": "ब्र.सू.भा.२.३.८"
},
{
"id": "fn-226",
"kind": "locus",
"quote": "ब्रह्मादिकान्",
"text": "मा.भा.ता.नि.१.४"
},
{
"id": "fn-227",
"kind": "pathantara",
"quote": "ब्रह्मशिवादिकाः",
"text": "ऐ.भा. आर.२,अ.४(प्रघ.२,अ.३)"
},
{
"id": "fn-228",
"kind": "locus",
"quote": "इत्युक्तम्",
"text": "बृ.भा.६.३.१४(ज्योतिर्ब्राह्मणम्)"
},
{
"id": "fn-229",
"kind": "locus",
"quote": "इति",
"text": "ष.प्र.४.१"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-42",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S01_V06",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः पूर्वं तपसोऽजातम्\u003C/span\u003E इति मन्त्रस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयो\u003C/span\u003E मुमुक्षुः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपूर्वं तपसो\u003C/span\u003E ज्ञानरूपाद् ब्रह्मणो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजातं\u003C/span\u003E हिरण्यगर्भम्, किमपेक्षया पूर्वम् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअद्भ्यः पूर्वमजायतेति\u003C/span\u003E ॥ यः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअद्भ्यः\u003C/span\u003E भूतेभ्यः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपूर्वमजायत\u003C/span\u003E तं प्रथमजं सर्वप्राणिहृदय\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य तिष्ठन्तं भूतेभिः\u003C/span\u003E भूतैः सह \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतिष्ठन्तं यः\u003C/span\u003E पश्यति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्वै तद्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमसत्- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्वै तद्\u003C/span\u003E इति वचनानुसारेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः पूर्वम्\u003C/span\u003E इति यच्छब्दस्य विष्णुपरत्वेन मुमुक्षुपरत्वाभावात् ।न हि नचिकेतसा मुमुक्षुस्वरूपं पृष्टम् । तपश्शब्दस्य परब्रह्मपरत्वे कस्य पूर्वम् इत्यस्य व्यर्थत्वाच्च । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअद्भ्यः पूर्वम्\u003C/span\u003E इत्येतावता पूर्तेः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअद्भ्यः पूर्वं जातम्\u003C/span\u003E इत्यन्वयोपपत्त्या \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअजायत\u003C/span\u003E इत्यस्य व्यर्थत्वाद्, अयुक्तत्वाच्च। यच्छब्दाध्याहारेण योजनायां स एव दोषः । गुहाप्रविष्टत्वस्य विष्णुलिङ्गत्वस्योक्तत्वेन चतुर्मुखविशेषणत्वायोगाच्च । भूतानां हृदये अवस्थानाभावेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतैः सह तिष्ठन्तम्\u003C/span\u003E इत्युक्त्ययोगाच्च । पूर्वमेकस्य यच्छब्दस्य विद्यमानत्वेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयो भूतेभिः\u003C/span\u003E इति यच्छब्दस्य व्यर्थत्वात्, प्रमाणविरोधाच्चेति भावेन वाक्यभेदम् अङ्गीकृत्य प्रमाणेन मन्त्रं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअम्नामभ्य इति\u003C/span\u003E ॥\nननु भूतानाम् अम्नामकत्वं कथम् ? अम्नाम्नो भूतविशेषवाचकत्वाद् इति चेत्, न । पञ्चीकरणपक्षे भूतविशेषस्यापि सर्वभूतात्मकत्वेनाम्नाम्नः सर्वभूतवाचकत्वात् । तर्हि अप्शब्दप्रयोगः कथम् ? इति चेद्, न। पार्थिवादिशरीरेषु भूयस्त्वात् ।\nयद्वा, एतत्प्रमाणबलादेव अम्नाम्नः सर्वभूतवाचकत्वं ज्ञायते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभूतेभ्यः\u003C/span\u003E तदभिमानिभ्यः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशिवादपि\u003C/span\u003E अहङ्कारतत्वाभिमानिनः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजायत\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजनयामासेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपूर्वाजातम्\u003C/span\u003E इत्युक्त्या नास्मत्पक्षे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपूर्व\u003C/span\u003Eशब्दस्य वैयर्थ्यमित्युक्तं भवति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचतुर्मुखम्\u003C/span\u003E इति विशेष्योक्तिः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य\u003C/span\u003E इत्येतत् चतुर्मुखपरम्\u003C/span\u003E इति प्रतीतिनिरासाय व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वात्मानं चेति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअभिभवति सर्वान् इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभिभूः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E सर्वभूतैः सह पश्यति इत्यन्वयः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्वै तद्\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एष इति\u003C/span\u003E ॥ तथा च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवमन्तिकाद्\u003C/span\u003E इत्युक्तजीवसमीपस्थ-भगवत्स्वरूपप्रतिपादनायायं मन्त्रः प्रवृत्तः इति भावः ।\nनन्वेवं व्याख्यानेऽपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपूर्वमजातम्\u003C/span\u003E इति विशेषणं व्यर्थम् ? व्यावर्त्याभावात् । न हि कश्चित् पूर्वं जातः पुनर्जायते; येन तत् सार्थकं स्यात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयः पूर्वमजातं चतुर्मुखं तपसोऽद्भ्यः पूर्वमजायत\u003C/span\u003E इत्यनन्वयश्च, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयथेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइत्यादिना\u003C/span\u003E वाक्येन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजाता\u003C/span\u003E भगवन्मुखादिना जातत्वेन अवगता इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन तथा भगवतो ब्रह्मा\u003C/span\u003E पूर्वं जात एव जायते।\nननु हिरण्यगर्भस्य अद्भ्यः पूर्वं जननाङ्गीकारे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअद्भ्यः सम्भूतो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-230\"\u003Eहिरण्यगर्भः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति श्रुतिविरोध इति चेद्, न । तद्वाक्यस्य ब्रह्माण्डान्तःसृष्टिपरत्वात् । अस्य बाह्यसृष्ट्यपेक्षत्वाद् इति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजायत\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वयमुत्पन्नः\u003C/span\u003E इत्यर्थत्वात् कथं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजनयामास\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम्? इत्यतः, अन्तर्णीतणिच्त्वाद् नानुपपत्तिरिति प्रयोगपूर्वमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअजायतेति\u003C/span\u003E ॥६॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः पूर्वं तपसोऽजातम्\u003C/span\u003E इति मन्त्रस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयो\u003C/span\u003E मुमुक्षुः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपूर्वं तपसो\u003C/span\u003E ज्ञानरूपाद् ब्रह्मणो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजातं\u003C/span\u003E हिरण्यगर्भम्, किमपेक्षया पूर्वम् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअद्भ्यः पूर्वमजायतेति\u003C/span\u003E ॥ यः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअद्भ्यः\u003C/span\u003E भूतेभ्यः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपूर्वमजायत\u003C/span\u003E तं प्रथमजं सर्वप्राणिहृदय\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य तिष्ठन्तं भूतेभिः\u003C/span\u003E भूतैः सह \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतिष्ठन्तं यः\u003C/span\u003E पश्यति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्वै तद्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमसत्- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्वै तद्\u003C/span\u003E इति वचनानुसारेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः पूर्वम्\u003C/span\u003E इति यच्छब्दस्य विष्णुपरत्वेन मुमुक्षुपरत्वाभावात् ।न हि नचिकेतसा मुमुक्षुस्वरूपं पृष्टम् । तपश्शब्दस्य परब्रह्मपरत्वे कस्य पूर्वम् इत्यस्य व्यर्थत्वाच्च । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअद्भ्यः पूर्वम्\u003C/span\u003E इत्येतावता पूर्तेः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअद्भ्यः पूर्वं जातम्\u003C/span\u003E इत्यन्वयोपपत्त्या \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअजायत\u003C/span\u003E इत्यस्य व्यर्थत्वाद्, अयुक्तत्वाच्च। यच्छब्दाध्याहारेण योजनायां स एव दोषः । गुहाप्रविष्टत्वस्य विष्णुलिङ्गत्वस्योक्तत्वेन चतुर्मुखविशेषणत्वायोगाच्च । भूतानां हृदये अवस्थानाभावेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतैः सह तिष्ठन्तम्\u003C/span\u003E इत्युक्त्ययोगाच्च । पूर्वमेकस्य यच्छब्दस्य विद्यमानत्वेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयो भूतेभिः\u003C/span\u003E इति यच्छब्दस्य व्यर्थत्वात्, प्रमाणविरोधाच्चेति भावेन वाक्यभेदम् अङ्गीकृत्य प्रमाणेन मन्त्रं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअम्नामभ्य इति\u003C/span\u003E ॥",
"ननु भूतानाम् अम्नामकत्वं कथम् ? अम्नाम्नो भूतविशेषवाचकत्वाद् इति चेत्, न । पञ्चीकरणपक्षे भूतविशेषस्यापि सर्वभूतात्मकत्वेनाम्नाम्नः सर्वभूतवाचकत्वात् । तर्हि अप्शब्दप्रयोगः कथम् ? इति चेद्, न। पार्थिवादिशरीरेषु भूयस्त्वात् ।",
"यद्वा, एतत्प्रमाणबलादेव अम्नाम्नः सर्वभूतवाचकत्वं ज्ञायते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभूतेभ्यः\u003C/span\u003E तदभिमानिभ्यः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशिवादपि\u003C/span\u003E अहङ्कारतत्वाभिमानिनः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजायत\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजनयामासेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपूर्वाजातम्\u003C/span\u003E इत्युक्त्या नास्मत्पक्षे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपूर्व\u003C/span\u003Eशब्दस्य वैयर्थ्यमित्युक्तं भवति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचतुर्मुखम्\u003C/span\u003E इति विशेष्योक्तिः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य\u003C/span\u003E इत्येतत् चतुर्मुखपरम्\u003C/span\u003E इति प्रतीतिनिरासाय व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वात्मानं चेति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअभिभवति सर्वान् इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभिभूः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E सर्वभूतैः सह पश्यति इत्यन्वयः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्वै तद्\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एष इति\u003C/span\u003E ॥ तथा च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवमन्तिकाद्\u003C/span\u003E इत्युक्तजीवसमीपस्थ-भगवत्स्वरूपप्रतिपादनायायं मन्त्रः प्रवृत्तः इति भावः ।",
"नन्वेवं व्याख्यानेऽपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपूर्वमजातम्\u003C/span\u003E इति विशेषणं व्यर्थम् ? व्यावर्त्याभावात् । न हि कश्चित् पूर्वं जातः पुनर्जायते; येन तत् सार्थकं स्यात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयः पूर्वमजातं चतुर्मुखं तपसोऽद्भ्यः पूर्वमजायत\u003C/span\u003E इत्यनन्वयश्च, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयथेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइत्यादिना\u003C/span\u003E वाक्येन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजाता\u003C/span\u003E भगवन्मुखादिना जातत्वेन अवगता इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन तथा भगवतो ब्रह्मा\u003C/span\u003E पूर्वं जात एव जायते।",
"ननु हिरण्यगर्भस्य अद्भ्यः पूर्वं जननाङ्गीकारे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअद्भ्यः सम्भूतो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-230\"\u003Eहिरण्यगर्भः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति श्रुतिविरोध इति चेद्, न । तद्वाक्यस्य ब्रह्माण्डान्तःसृष्टिपरत्वात् । अस्य बाह्यसृष्ट्यपेक्षत्वाद् इति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजायत\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वयमुत्पन्नः\u003C/span\u003E इत्यर्थत्वात् कथं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजनयामास\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम्? इत्यतः, अन्तर्णीतणिच्त्वाद् नानुपपत्तिरिति प्रयोगपूर्वमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअजायतेति\u003C/span\u003E ॥६॥"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S01_V02",
"KKN_C02_S01_V03",
"KKN_C02_S01_V04",
"KKN_C02_S01_V05",
"KKN_C02_S01_V06",
"KKN_C02_S01_V07"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-230",
"kind": "pathantara",
"quote": "हिरण्यगर्भः",
"text": "महा.ना.अनु.१,सु.२,मं.१"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-43",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S01_V07",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया प्राणेन संविशति\u003C/span\u003E इति मन्त्रः प्रसिद्धादितिपर इत्यनुपपन्नम् । पितृसौमनस्य-स्वर्ग्याग्नि-परात्मनां त्रयाणामेव नचिकेतसा पृष्टत्वेन अदितिकथनस्यासङ्गतत्वात्। अतो विष्णुपर एवायं मन्त्रः । नन्वेतदप्ययुक्तम् । अदितिशब्दस्य देवमातरि रूढत्वेन विष्णौ स्त्रीलिङ्गान्त-\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअदिति\u003C/span\u003Eशब्दप्रयोगायोगात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदेवतामयी\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तदेवतास्वरूपत्वायोगात्। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राणेन= प्राणस्वरूपेण\u003C/span\u003E इत्युक्तमुख्यप्राणस्वरूपत्वस्यासम्भवाच्च ।\nकिञ्च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तो गुहासंस्थः किं विष्णुरन्यो वा? नाऽद्यः - तस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया भूतेभिर्व्यजायत\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तभूतजन्यत्वासम्भवात् । न द्वितीयः - प्रागुक्तविरोधाद्, इत्यतः तं मन्त्रं प्रमाणेन व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअदनादित्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअदनाददितिः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअदिति\u003C/span\u003Eशब्दो योगेन विष्णुपर इत्युक्तं भवति । न च स्त्रीलिङ्गानुपपत्तिः।भगवतः स्त्रीरूपत्वस्यापि भावात् । ननु स्मृतौ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउत्तमो देवताभ्यश्च\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतत् कस्य व्याख्यानम् इति न प्रतीयत इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदेवतामयी\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति पदव्याख्यानम् इति भावेन तद् अनूद्य व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेवतेति\u003C/span\u003E ॥ मयटः प्राधान्यार्थकत्वादिति भावः । इदं च प्रसिद्धादितिपरत्वेऽनुपपन्नम् । न च अनेन देवतास्वरूपत्वमुच्यत इति वाच्यम् । विशिष्टे विशिष्टाभेदस्य बाधात् । चैतन्यैक्यविवक्षायाम् अदिति-देवताशब्दयोर्लाक्षणिकत्वापातात्।\nननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्राणेन संविशति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राणसहितः स्थित\u003C/span\u003E इति कथम् अर्थः? ततस्तस्याप्रतीतेः, इत्यतः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्राणेन संविशति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राणेनेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसहयोगे \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-231\"\u003Eतृतीया\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति भावेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसहित\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राणरूपेण\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमपास्तम् । अदितेः प्राणस्वरूपत्वस्य तेनाप्यनङ्गीकारात्, चैतन्यैक्यस्याप्रामाणिकत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसंविशति\u003C/span\u003E इत्यस्य अर्थः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थितो भवतीति\u003C/span\u003E ।\nननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमत्स्य-कूर्मादिरूपेण गुहासंस्थमजीजनत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनुपपन्नम् । मत्स्य-कूर्मादिरूपस्य बहिःस्थत्वेन गुहासंस्थत्वाभावाद्, इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुहामिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वात्मानम्\u003C/span\u003E इति विशेष्याध्याहारः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभूतैः सह\u003C/span\u003E इत्युक्त्या \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभूतेभिः\u003C/span\u003E इति तृतीया न हेत्वर्था इत्युक्तं भवति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविविधं\u003C/span\u003E मत्स्य-कूर्मादिरूपेण । तथा च स्मृतौ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुहासंस्थम्\u003C/span\u003E इत्येतद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मानम्\u003C/span\u003E इत्यस्य विशेषणमिति नानुपपत्तिरिति भावः ॥७॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं)\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन सर्वथा मुमुक्षुर्विषयप्रमादी स्याद्\u003C/span\u003E इति भावेनोक्तमेव विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपराच इति\u003C/span\u003E ॥ यद्वा- विषयव्यावृत्तेन्द्रियाणां फलकथनेन तदेव समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपराच इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबाला\u003C/span\u003E अविवेकिनः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपराचो\u003C/span\u003E बहिष्ठान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामान् अनुयन्ति\u003C/span\u003E । अतस्ते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविततस्य\u003C/span\u003E सर्वदेशकालेषु विस्तृतव्यापारस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योः\u003C/span\u003E यमस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपाशं\u003C/span\u003E मरणमिति यावद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयन्ति\u003C/span\u003E यान्ति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअथ\u003C/span\u003E तस्माद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eधीरा अमृतत्वं\u003C/span\u003E मोक्षं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eध्रुवं\u003C/span\u003E नित्यं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविदित्वा इहाध्रुवेषु\u003C/span\u003E विषयेषु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन प्रार्थयन्ते\u003C/span\u003E ॥ २ ॥\nएवमुक्तो नचिकेताः स्वयं विषयव्यावृत्तेन्द्रियत्वात् पुनरपि जीवनियामकभगवत्स्वरूपं पृच्छति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेनेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेन\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वे वेदा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्याद्युक्तमाहात्म्यवता \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतेनैव\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतं पिबन्तौ\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्याद्युक्तमाहात्म्यवता विष्णुनैव जीवो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपादिकं विजानाति\u003C/span\u003E यच्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअत्र\u003C/span\u003E मुक्तौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरिशिष्यते\u003C/span\u003E तदेतत् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकिम्\u003C/span\u003E? कैर्विशेषणैर्विशिष्टम् इत्यर्थः । परिहारमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्वै तदिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत्\u003C/span\u003E त्वत्पृष्टं जीवनियामकभगवत्स्वरूपम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E वक्ष्यमाणविशेषणविशिष्टं वै प्रसिद्धमित्यर्थः ॥ ३ ॥\nतदेवाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वप्नान्तमिति\u003C/span\u003E॥ अत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वप्नान्त\u003C/span\u003Eशब्दः स्वप्न-सुषुप्त्युभयाभिप्रायेण । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेन\u003C/span\u003E प्रेरितो जीवः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउभौ\u003C/span\u003E तस्यैव विवरणं स्वप्नस्यान्तः स्थानं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वप्नान्तः, तम्\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तः स्थानं स्थलं वासः प्रदेश इति चोच्यते\u003C/span\u003E इत्यभिधानात्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजागरितान्तं च\u003C/span\u003E जागरितस्थानं पश्यति तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहान्तं\u003C/span\u003E परममहत्त्वोपेतम् अत एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविभुमात्मानं मत्वा धीरो न शोचति\u003C/span\u003E॥४॥\nकिञ्च- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इदं\u003C/span\u003E इमं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमध्वदं\u003C/span\u003E सुखभोक्तारं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमध्वित्यानन्द \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-232\"\u003Eउद्दिष्टः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वचनात् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभूतस्य भव्यस्य\u003C/span\u003E वर्तमानस्य च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eईशानमात्मानं\u003C/span\u003E भगवन्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवमन्तिकाद्\u003C/span\u003E जीवस्यान्तिके \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवेद\u003C/span\u003E स \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eततो\u003C/span\u003E भगवज्ज्ञानसामर्थ्येन अन्यविषयकभयाभावात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन विजुगुप्सते\u003C/span\u003E आत्मानं गोप्तुं नेच्छति ॥ जीवस्यान्तिके विद्यमानं हृद्गतं भगवत्स्वरूपं कीदृशम् इत्याकाङ्क्षायां तत्स्वरूपं वक्तुं पुनः प्रतिजानीते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्वै तदिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद्\u003C/span\u003E जीवस्यान्तिके विद्यमानं भगवत्स्वरूपम्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्वै\u003C/span\u003E ॥ ५ ॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया प्राणेन संविशति\u003C/span\u003E इति मन्त्रः प्रसिद्धादितिपर इत्यनुपपन्नम् । पितृसौमनस्य-स्वर्ग्याग्नि-परात्मनां त्रयाणामेव नचिकेतसा पृष्टत्वेन अदितिकथनस्यासङ्गतत्वात्। अतो विष्णुपर एवायं मन्त्रः । नन्वेतदप्ययुक्तम् । अदितिशब्दस्य देवमातरि रूढत्वेन विष्णौ स्त्रीलिङ्गान्त-\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअदिति\u003C/span\u003Eशब्दप्रयोगायोगात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदेवतामयी\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तदेवतास्वरूपत्वायोगात्। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राणेन= प्राणस्वरूपेण\u003C/span\u003E इत्युक्तमुख्यप्राणस्वरूपत्वस्यासम्भवाच्च ।",
"किञ्च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तो गुहासंस्थः किं विष्णुरन्यो वा? नाऽद्यः - तस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया भूतेभिर्व्यजायत\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तभूतजन्यत्वासम्भवात् । न द्वितीयः - प्रागुक्तविरोधाद्, इत्यतः तं मन्त्रं प्रमाणेन व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअदनादित्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअदनाददितिः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअदिति\u003C/span\u003Eशब्दो योगेन विष्णुपर इत्युक्तं भवति । न च स्त्रीलिङ्गानुपपत्तिः।भगवतः स्त्रीरूपत्वस्यापि भावात् । ननु स्मृतौ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउत्तमो देवताभ्यश्च\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतत् कस्य व्याख्यानम् इति न प्रतीयत इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदेवतामयी\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति पदव्याख्यानम् इति भावेन तद् अनूद्य व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेवतेति\u003C/span\u003E ॥ मयटः प्राधान्यार्थकत्वादिति भावः । इदं च प्रसिद्धादितिपरत्वेऽनुपपन्नम् । न च अनेन देवतास्वरूपत्वमुच्यत इति वाच्यम् । विशिष्टे विशिष्टाभेदस्य बाधात् । चैतन्यैक्यविवक्षायाम् अदिति-देवताशब्दयोर्लाक्षणिकत्वापातात्।",
"ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्राणेन संविशति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राणसहितः स्थित\u003C/span\u003E इति कथम् अर्थः? ततस्तस्याप्रतीतेः, इत्यतः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्राणेन संविशति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राणेनेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसहयोगे \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-231\"\u003Eतृतीया\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति भावेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसहित\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राणरूपेण\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमपास्तम् । अदितेः प्राणस्वरूपत्वस्य तेनाप्यनङ्गीकारात्, चैतन्यैक्यस्याप्रामाणिकत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसंविशति\u003C/span\u003E इत्यस्य अर्थः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थितो भवतीति\u003C/span\u003E ।",
"ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमत्स्य-कूर्मादिरूपेण गुहासंस्थमजीजनत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनुपपन्नम् । मत्स्य-कूर्मादिरूपस्य बहिःस्थत्वेन गुहासंस्थत्वाभावाद्, इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुहामिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वात्मानम्\u003C/span\u003E इति विशेष्याध्याहारः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभूतैः सह\u003C/span\u003E इत्युक्त्या \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभूतेभिः\u003C/span\u003E इति तृतीया न हेत्वर्था इत्युक्तं भवति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविविधं\u003C/span\u003E मत्स्य-कूर्मादिरूपेण । तथा च स्मृतौ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुहासंस्थम्\u003C/span\u003E इत्येतद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मानम्\u003C/span\u003E इत्यस्य विशेषणमिति नानुपपत्तिरिति भावः ॥७॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं)\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन सर्वथा मुमुक्षुर्विषयप्रमादी स्याद्\u003C/span\u003E इति भावेनोक्तमेव विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपराच इति\u003C/span\u003E ॥ यद्वा- विषयव्यावृत्तेन्द्रियाणां फलकथनेन तदेव समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपराच इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबाला\u003C/span\u003E अविवेकिनः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपराचो\u003C/span\u003E बहिष्ठान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामान् अनुयन्ति\u003C/span\u003E । अतस्ते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविततस्य\u003C/span\u003E सर्वदेशकालेषु विस्तृतव्यापारस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योः\u003C/span\u003E यमस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपाशं\u003C/span\u003E मरणमिति यावद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयन्ति\u003C/span\u003E यान्ति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअथ\u003C/span\u003E तस्माद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eधीरा अमृतत्वं\u003C/span\u003E मोक्षं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eध्रुवं\u003C/span\u003E नित्यं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविदित्वा इहाध्रुवेषु\u003C/span\u003E विषयेषु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन प्रार्थयन्ते\u003C/span\u003E ॥ २ ॥",
"एवमुक्तो नचिकेताः स्वयं विषयव्यावृत्तेन्द्रियत्वात् पुनरपि जीवनियामकभगवत्स्वरूपं पृच्छति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेनेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेन\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वे वेदा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्याद्युक्तमाहात्म्यवता \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतेनैव\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतं पिबन्तौ\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्याद्युक्तमाहात्म्यवता विष्णुनैव जीवो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपादिकं विजानाति\u003C/span\u003E यच्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअत्र\u003C/span\u003E मुक्तौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरिशिष्यते\u003C/span\u003E तदेतत् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकिम्\u003C/span\u003E? कैर्विशेषणैर्विशिष्टम् इत्यर्थः । परिहारमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्वै तदिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत्\u003C/span\u003E त्वत्पृष्टं जीवनियामकभगवत्स्वरूपम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E वक्ष्यमाणविशेषणविशिष्टं वै प्रसिद्धमित्यर्थः ॥ ३ ॥",
"तदेवाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वप्नान्तमिति\u003C/span\u003E॥ अत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वप्नान्त\u003C/span\u003Eशब्दः स्वप्न-सुषुप्त्युभयाभिप्रायेण । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेन\u003C/span\u003E प्रेरितो जीवः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउभौ\u003C/span\u003E तस्यैव विवरणं स्वप्नस्यान्तः स्थानं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वप्नान्तः, तम्\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तः स्थानं स्थलं वासः प्रदेश इति चोच्यते\u003C/span\u003E इत्यभिधानात्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजागरितान्तं च\u003C/span\u003E जागरितस्थानं पश्यति तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहान्तं\u003C/span\u003E परममहत्त्वोपेतम् अत एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविभुमात्मानं मत्वा धीरो न शोचति\u003C/span\u003E॥४॥",
"किञ्च- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इदं\u003C/span\u003E इमं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमध्वदं\u003C/span\u003E सुखभोक्तारं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमध्वित्यानन्द \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-232\"\u003Eउद्दिष्टः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वचनात् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभूतस्य भव्यस्य\u003C/span\u003E वर्तमानस्य च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eईशानमात्मानं\u003C/span\u003E भगवन्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवमन्तिकाद्\u003C/span\u003E जीवस्यान्तिके \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवेद\u003C/span\u003E स \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eततो\u003C/span\u003E भगवज्ज्ञानसामर्थ्येन अन्यविषयकभयाभावात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन विजुगुप्सते\u003C/span\u003E आत्मानं गोप्तुं नेच्छति ॥ जीवस्यान्तिके विद्यमानं हृद्गतं भगवत्स्वरूपं कीदृशम् इत्याकाङ्क्षायां तत्स्वरूपं वक्तुं पुनः प्रतिजानीते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्वै तदिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद्\u003C/span\u003E जीवस्यान्तिके विद्यमानं भगवत्स्वरूपम्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्वै\u003C/span\u003E ॥ ५ ॥"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S01_V02",
"KKN_C02_S01_V03",
"KKN_C02_S01_V04",
"KKN_C02_S01_V05",
"KKN_C02_S01_V06",
"KKN_C02_S01_V07"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-231",
"kind": "note",
"quote": "तृतीया",
"text": "'सह्युक्तेऽप्रधाने' पा.सू.२.३.१९.(५६४) इत्यनेन"
},
{
"id": "fn-232",
"kind": "pathantara",
"quote": "उद्दिष्टः",
"text": "बृ.भा.अन्तिममङ्गलश्लोकेषु"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-44",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S01_V06",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः पूर्वमजातं\u003C/span\u003E चतुर्मुखं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतपसः\u003C/span\u003E तपोनाम्नः शिवाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअद्भ्यः\u003C/span\u003E अम्नामकभूतेभ्यश्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपूर्वमजायत\u003C/span\u003E जनयामास, यश्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृद्गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तं\u003C/span\u003E स्वात्मानं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभूतेभिः\u003C/span\u003E भूतैः सह \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eव्यपश्यत\u003C/span\u003E पश्यति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतत्\u003C/span\u003Eशब्दस्य पूर्वेणान्वयः ॥ ६ ॥\nकिञ्च- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया देवतामयी\u003C/span\u003E देवतोत्तमा अदनाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअदितिः\u003C/span\u003E स्त्रीरूपा भगवती \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्राणेन\u003C/span\u003E मुख्यप्राणेन सहिता \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसंविशति\u003C/span\u003E देहादौ स्थिता भवति, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया\u003C/span\u003E च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीं\u003C/span\u003E स्वात्मानं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभूतैः सह विविधं\u003C/span\u003E मत्स्य-कूर्मादिरूपेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजायत\u003C/span\u003E जनयामास । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्वै तद्\u003C/span\u003E इत्यन्वयः ॥ ७ ॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः पूर्वमजातं\u003C/span\u003E चतुर्मुखं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतपसः\u003C/span\u003E तपोनाम्नः शिवाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअद्भ्यः\u003C/span\u003E अम्नामकभूतेभ्यश्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपूर्वमजायत\u003C/span\u003E जनयामास, यश्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृद्गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तं\u003C/span\u003E स्वात्मानं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभूतेभिः\u003C/span\u003E भूतैः सह \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eव्यपश्यत\u003C/span\u003E पश्यति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतत्\u003C/span\u003Eशब्दस्य पूर्वेणान्वयः ॥ ६ ॥",
"किञ्च- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया देवतामयी\u003C/span\u003E देवतोत्तमा अदनाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअदितिः\u003C/span\u003E स्त्रीरूपा भगवती \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्राणेन\u003C/span\u003E मुख्यप्राणेन सहिता \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसंविशति\u003C/span\u003E देहादौ स्थिता भवति, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया\u003C/span\u003E च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीं\u003C/span\u003E स्वात्मानं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभूतैः सह विविधं\u003C/span\u003E मत्स्य-कूर्मादिरूपेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजायत\u003C/span\u003E जनयामास । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्वै तद्\u003C/span\u003E इत्यन्वयः ॥ ७ ॥"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S01_V02",
"KKN_C02_S01_V03",
"KKN_C02_S01_V04",
"KKN_C02_S01_V05",
"KKN_C02_S01_V06",
"KKN_C02_S01_V07"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-45",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "वेदेशीयम्",
"lines": [
"वेदेशीयम्"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-46",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S01_V08",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअरण्योर्निहितो जातवेदाः\u003C/span\u003E’ इति मन्त्रः प्रसिद्धाग्निपर इत्यसत् । तत्कथनस्य असङ्गतत्वाद् इति भावेन तं मन्त्रं विष्णुपरतया प्रमाणेन व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वज्ञ इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजातवेदा\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वज्ञ इति\u003C/span\u003E ॥ जातं वेत्तीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजातवेदाः\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअरण्योः\u003C/span\u003E इत्यनुवादेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुरुशिष्ययोः\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिहित\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसुभृत इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजागृवद्भिरीड्य\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजानद्भिः स्तूयत इति\u003C/span\u003E ॥ न चैवं सति ‘अग्नि’शब्दानुपपत्तिः। तस्य प्रागेव भगवत्परतया व्याख्यातत्वात् । गुरुशिष्ययोः कथम् ‘अरणी’शब्दवाच्यत्वम् ? इत्यतस्तद् व्युत्पादयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअर्यत इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअर्यते\u003C/span\u003E ज्ञायते \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eण\u003C/span\u003E आनन्दरूपः, ‘णश्च \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-241\"\u003Eनिर्वृतिवाचकः\u003C/span\u003E’ इत्युक्तेः, बलरूपो वा । ‘णकारो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-242\"\u003Eबलम्\u003C/span\u003E’ इति श्रुतेः।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमायावादिनस्तु\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेव\u003C/span\u003Eइत्यादिकमेवं व्याचक्षते - ‘‘ ‘ब्रह्मादि-स्थावरान्तेषु वर्तमानं तत्तदुपाधिवशाद् अब्रह्मवत् अवभासमानं संसारि परस्माद् ब्रह्मणोऽन्यद्’ इति शङ्कापरिहारार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेह\u003C/span\u003E कार्यकारणोपाधिसमन्वितं संसारधर्मवत् अवभासमानं स्वात्मस्थं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद् अमुत्र\u003C/span\u003E नित्यं विज्ञानघनस्वभावं संसारधर्मवर्जितं ब्रह्म । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयच्चामुत्र\u003C/span\u003E अमुष्मिन्नात्मनि स्थितं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेवेह\u003C/span\u003E नामरूपकार्यकारणोपाधिम् अनुभाव्यमानम्, नान्यत् । तत्र एवं सति अविद्यया मोहितः सन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इह\u003C/span\u003E ब्रह्मणि अनानाभूते ‘परस्माद् अन्योऽहम्, मत्तोऽन्यत् परं ब्रह्म’ इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनानेव\u003C/span\u003E भिन्नमिव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपश्यति स मृत्योर्मृत्युं\u003C/span\u003E पुनर्जन्ममरणभावम् आप्नोति । तस्मात् तथा न पश्येत् । ‘विज्ञानैकरसं ब्रह्मैवाहम्’ इति पश्येद् इति वाक्यार्थः।\nप्राग् एकत्वविज्ञानाद् आचार्यागमसंस्कृतेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसेदं\u003C/span\u003E ब्रह्म \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआप्तव्यम्\u003C/span\u003E। ‘आत्मैवास्ति, नान्यदस्ति’ इति आप्ते तु नानात्वप्रत्युपस्थापिकाया अविद्याया निवृत्तत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइह\u003C/span\u003E ब्रह्मणि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनाना नास्ति किञ्चन\u003C/span\u003E अणुमात्रमपि वस्तु । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इह नानेव पश्यति स मृत्योः मृत्युं गच्छति\u003C/span\u003E एव स्वयमपि भेदमध्यारोपयन्नित्यर्थः’’ इति ।\nतदसत्- चैतन्यैक्यस्याप्रामाणिकत्वात्, प्रमाणविरुद्धत्वाच्चेति भावेन श्रुतिव्याख्यानरूपं प्रमाणमेवोदाहरति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eय इति\u003C/span\u003E ॥ अनेन- ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेह तदमुत्र\u003C/span\u003E’ इत्येतद् व्याख्यातम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रादुर्भावग\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइह\u003C/span\u003E इत्यस्य ‘भूम्यादौ’इत्यर्थो वक्तव्य इति सूचितम् । तस्यैवार्थान्तरम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहादिषु चेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एव\u003C/span\u003E इत्युक्त्या श्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएव\u003C/span\u003Eकारो भिन्नक्रम इत्युक्तं भवति। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दोऽवधारणार्थः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसाक्षाद्\u003C/span\u003E इत्यनेन सम्बध्यते । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदमुत्र तदनु इह\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमूलरूपश्चेति\u003C/span\u003E ॥ आद्यः ‘च’शब्दः प्रकृतत्वानुसन्धानार्थः, द्वितीयोऽवधारणार्थः ‘स’ इत्यनेन सम्बध्यते ॥\nनन्ववतारादिरूपस्य मूलरूपाभेदे मूलरूपस्य अवताराभेदः सिद्ध एव। न हि ‘यद् येनाभिन्नं तत् तेन भिन्नम्’ इति शङ्कार्हम् । अतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदमुत्र तदन्विह\u003C/span\u003E इत्येतद् व्यर्थम् इति चेन्न । तथा सति त्वत्पक्षेऽपि वैयर्थ्यापातात् । सङ्घातस्य चैतन्यस्य निर्विशेषचैतन्याभेदे निर्विशेषचैतन्यस्यापि तदभेदस्य सिद्धत्वात् । अस्मत्पक्षे तु इन्द्रार्जुनादिवत् सर्वविशेषाभावज्ञापनार्थत्वेन सार्थक्यात् । अत एवात्यल्प-विशेषदर्शिनामप्यनर्थः कथ्यते ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योः स मृत्युम्\u003C/span\u003E’ इत्युत्तरवाक्येनेति भावेन तद्वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुणत इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनाना\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविशेषमिति\u003C/span\u003E॥ ‘क्वचिदन्तरशब्दश्च विशेषस्यैव वाचकः’ इति नानाशब्दपर्याय- ‘अन्तर’शब्दस्य विशेषवाचकत्वस्मरणात् ।\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुणतः स्वरूपत\u003C/span\u003E इत्यस्य योग्यतया सम्बन्धः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइव\u003C/span\u003Eशब्दार्थः अत्यल्पम् इति । अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरमते\u003C/span\u003E ‘‘ ‘इव’शब्दो व्यर्थः स्याद्’’ इत्युक्तं भवति। ‘अपि’शब्देन ‘अधिकविशेषदर्शिनस्तमो यान्ति’ इति किं वक्तव्यम्! इति सूचयति । ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योर्मृत्युम्\u003C/span\u003E’ इत्यस्य तात्पर्यम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतमोऽन्धमिति\u003C/span\u003E । पुनर्जन्ममरणभावमात्रस्य मिथ्याज्ञानफलत्वायोगात् । एवं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेह\u003C/span\u003E इत्यनेन अवतारादिरूपस्य मूलरूपस्य च विशेषशून्यतयाऽत्यन्ताभेदेऽभिहिते, ‘किम् अत्यन्ताभेदेन ? भेदाभेदः किं न स्याद् ?’ इत्यतः तज्ज्ञानिनामनर्थोक्तेः इति भावेन भेदाभेदज्ञानिनाम् अनर्थोक्तिपरतयाऽपि ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योः स मृत्युम्\u003C/span\u003E’ इति वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभेदेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनानेव\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभेदाभेदेति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत्र\u003C/span\u003E अवतारमूलरूपयोः ॥ १० ॥\nइदानीं ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योः स मृत्युं गच्छति\u003C/span\u003E’ इति वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतथैवेति\u003C/span\u003E॥ यथा स्वरूपेषु भेदाभेददर्शिनस्तमःप्राप्तिस्तथैवेत्यर्थः । अनेन- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनानेव\u003C/span\u003E इति ‘इव’शब्द उपमार्थतयाऽपि व्याख्यातः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतेन\u003C/span\u003E विष्णुना \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतेषाम्\u003C/span\u003E अवयवादीनां \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभेदविच्च\u003C/span\u003E इत्यनेन ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवं धर्मान् पृथक् पश्यन्\u003C/span\u003E’ इत्येतदुक्तार्थम्। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउभयं विदः\u003C/span\u003E भेदाभेदविदः । एवं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनानेव\u003C/span\u003E इति ‘इव’शब्दोऽल्पार्थ उपमार्थो भेदाभेदार्थश्च व्याख्यातः । तत् कुतः? इत्यतः सप्रमाणकं तत् समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभवेदिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविरुद्धयोः\u003C/span\u003E धर्मयोः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसंयोगे\u003C/span\u003E विवक्षिते \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएक\u003C/span\u003Eविरोधिवाचकशब्दस्य उपरि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइवशब्दो भवेद्\u003C/span\u003E इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउपमायां\u003C/span\u003E विवक्षितायाम् । ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनानेव\u003C/span\u003E’ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति\u003C/span\u003E ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइव\u003C/span\u003E’शब्दः नानाशब्दशिरःस्थ ‘इव’शब्द इत्यर्थः । ‘च’शब्दाद् उपमाद्यर्थश्च इति समुच्चिनोति ।\nकिञ्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेह\u003C/span\u003E इत्यनेनैव जीवब्रह्मभेदस्य निषिद्धत्वात् त्वत्पक्षे ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनेह नाना\u003C/span\u003E’ इति वाक्यं व्यर्थं स्यात् । ननु भवत्पक्षेऽपि व्यर्थम् ? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेह\u003C/span\u003E इत्यनेन अत्यन्ताभेदमुक्त्वा तत्र भेदाभेददर्शिनाम् अनर्थोक्त्या भेदनिषेधस्य प्रागेव जातत्वाद्, इत्यतः पूर्वोत्तरवाक्यतात्पर्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रथममिति\u003C/span\u003E ॥ भगवत्स्वरूपाणां मूलरूप-अवतारादिरूपाणां \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभेदनिषेधार्थम्\u003C/span\u003E इत्यर्थः । तदवयवादीनां भेदनिषेधोऽत्र क्रियत इति कुतः ? ज्ञापकाभावाद् इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकिञ्चनशब्दादिति\u003C/span\u003E ॥ ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकिञ्चन\u003C/span\u003E’शब्दस्य सर्वनामत्वेन प्रकृतवाचित्वात् । ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआसीनो दूरं व्रजति शयानः\u003C/span\u003E’ इत्यादिनाऽवयवानाम्, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहान्तं विभुमात्मानम्\u003C/span\u003E’ इत्यादिना गुणानाम्, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः पूर्वं तपसोऽजातमद्भ्यः पूर्वमजायत\u003C/span\u003E’ इत्यादिना कर्मणां च प्रकृतत्वादिति भावः ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभेदनिषेधार्थमिति\u003C/span\u003E॥ ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइह\u003C/span\u003E ब्रह्मणि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकिञ्चन\u003C/span\u003E प्रकृतम् अवयवादिकं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनाना\u003C/span\u003E भिन्नं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनास्ति\u003C/span\u003E’ इत्युक्तेऽवयवादीनां भेद एव निषिध्यते । ‘सविशेषणे हि’ इति न्यायात् । ‘लोहितोष्णीषा ऋत्विजः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-243\"\u003Eप्रचरन्ति\u003C/span\u003E’, ‘न जीर्णमलवद्वासाः स्नातकः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-244\"\u003Eस्याद्\u003C/span\u003E’ इत्यादौ दर्शनाच्च । अन्यथा धर्माणां स्वरूपत एव निषेधे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनाना\u003C/span\u003E इति व्यर्थं स्याद् इति भावः ॥११॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं)\u003C/span\u003E किञ्च- ‘जातं वेत्तीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजातवेदाः\u003C/span\u003E’ सर्वज्ञो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगर्भिणीभिर्गर्भो\u003C/span\u003E यथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुभृतः\u003C/span\u003E सुधृतस्तथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअरण्योः\u003C/span\u003E ‘अर्यते णः= सुखरूपो बलरूपो वा भगवान् आभ्याम् इत्यरणी= गुरुशिष्यौ, तयो\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eर्निहितः सुभृतो जागृवद्भिर्हविष्मद्भिः\u003C/span\u003E पूजासाधनद्रव्यवद्भिश्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनुष्यैर्दिवेदिवे\u003C/span\u003E प्रतिदिनम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eईड्यः\u003C/span\u003E स्तुत्यो यः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निः\u003C/span\u003E अदनाद् अग्निनामा भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्वै तत्\u003C/span\u003E ॥८॥\nकिञ्च- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसूर्यः\u003C/span\u003E सृष्टिकाले \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयत उदेति यत्र\u003C/span\u003E च प्रलयकाले \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तम्\u003C/span\u003E अदर्शनं च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगच्छति तं सर्वे देवा अर्पिताः\u003C/span\u003E प्राप्ताः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद्\u003C/span\u003E भगवत्स्वरूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकश्चन नात्येति\u003C/span\u003E एव ॥ ९ ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य तिष्ठन्तं यो भूतेभिर्व्यपश्यत\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीं या भूतेभिर्व्यजायत\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E ।’\u003C/span\u003E इत्यनेन भगवद्रूपाणां भगवता सह भेदप्राप्तावाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइह\u003C/span\u003E भूम्यादौ देहादौ च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयद्\u003C/span\u003E रूपं वर्तते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेव अमुत्र\u003C/span\u003E वैकुण्ठादावप्य-स्ति । अभेदेऽपि इन्द्रार्जुनादाविव ज्ञानादौ विशेषो न मन्तव्य इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदमुत्रेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयद्\u003C/span\u003E रूपं वैकुण्ठादावस्ति तदेव भूम्यादावस्ति। न तत्र ज्ञानादौ अत्यल्पोऽपि विशेषो ज्ञेय इति भावः । कुतो न ज्ञेयः? इत्यतः तज्ज्ञानिनाम् अनर्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इह\u003C/span\u003E मूलरूप-अवताररूपादौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनानेव\u003C/span\u003E अत्यल्पमपि विशेषं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपश्यति स मृत्योः\u003C/span\u003E अनन्तरं नरकम् अन्धन्तमः प्राप्नोति ।",
"lines": [
"‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअरण्योर्निहितो जातवेदाः\u003C/span\u003E’ इति मन्त्रः प्रसिद्धाग्निपर इत्यसत् । तत्कथनस्य असङ्गतत्वाद् इति भावेन तं मन्त्रं विष्णुपरतया प्रमाणेन व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वज्ञ इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजातवेदा\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वज्ञ इति\u003C/span\u003E ॥ जातं वेत्तीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजातवेदाः\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअरण्योः\u003C/span\u003E इत्यनुवादेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुरुशिष्ययोः\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिहित\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसुभृत इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजागृवद्भिरीड्य\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजानद्भिः स्तूयत इति\u003C/span\u003E ॥ न चैवं सति ‘अग्नि’शब्दानुपपत्तिः। तस्य प्रागेव भगवत्परतया व्याख्यातत्वात् । गुरुशिष्ययोः कथम् ‘अरणी’शब्दवाच्यत्वम् ? इत्यतस्तद् व्युत्पादयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअर्यत इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअर्यते\u003C/span\u003E ज्ञायते \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eण\u003C/span\u003E आनन्दरूपः, ‘णश्च \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-241\"\u003Eनिर्वृतिवाचकः\u003C/span\u003E’ इत्युक्तेः, बलरूपो वा । ‘णकारो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-242\"\u003Eबलम्\u003C/span\u003E’ इति श्रुतेः।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमायावादिनस्तु\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेव\u003C/span\u003Eइत्यादिकमेवं व्याचक्षते - ‘‘ ‘ब्रह्मादि-स्थावरान्तेषु वर्तमानं तत्तदुपाधिवशाद् अब्रह्मवत् अवभासमानं संसारि परस्माद् ब्रह्मणोऽन्यद्’ इति शङ्कापरिहारार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेह\u003C/span\u003E कार्यकारणोपाधिसमन्वितं संसारधर्मवत् अवभासमानं स्वात्मस्थं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद् अमुत्र\u003C/span\u003E नित्यं विज्ञानघनस्वभावं संसारधर्मवर्जितं ब्रह्म । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयच्चामुत्र\u003C/span\u003E अमुष्मिन्नात्मनि स्थितं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेवेह\u003C/span\u003E नामरूपकार्यकारणोपाधिम् अनुभाव्यमानम्, नान्यत् । तत्र एवं सति अविद्यया मोहितः सन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इह\u003C/span\u003E ब्रह्मणि अनानाभूते ‘परस्माद् अन्योऽहम्, मत्तोऽन्यत् परं ब्रह्म’ इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनानेव\u003C/span\u003E भिन्नमिव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपश्यति स मृत्योर्मृत्युं\u003C/span\u003E पुनर्जन्ममरणभावम् आप्नोति । तस्मात् तथा न पश्येत् । ‘विज्ञानैकरसं ब्रह्मैवाहम्’ इति पश्येद् इति वाक्यार्थः।",
"प्राग् एकत्वविज्ञानाद् आचार्यागमसंस्कृतेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसेदं\u003C/span\u003E ब्रह्म \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआप्तव्यम्\u003C/span\u003E। ‘आत्मैवास्ति, नान्यदस्ति’ इति आप्ते तु नानात्वप्रत्युपस्थापिकाया अविद्याया निवृत्तत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइह\u003C/span\u003E ब्रह्मणि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनाना नास्ति किञ्चन\u003C/span\u003E अणुमात्रमपि वस्तु । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इह नानेव पश्यति स मृत्योः मृत्युं गच्छति\u003C/span\u003E एव स्वयमपि भेदमध्यारोपयन्नित्यर्थः’’ इति ।",
"तदसत्- चैतन्यैक्यस्याप्रामाणिकत्वात्, प्रमाणविरुद्धत्वाच्चेति भावेन श्रुतिव्याख्यानरूपं प्रमाणमेवोदाहरति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eय इति\u003C/span\u003E ॥ अनेन- ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेह तदमुत्र\u003C/span\u003E’ इत्येतद् व्याख्यातम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रादुर्भावग\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइह\u003C/span\u003E इत्यस्य ‘भूम्यादौ’इत्यर्थो वक्तव्य इति सूचितम् । तस्यैवार्थान्तरम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहादिषु चेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एव\u003C/span\u003E इत्युक्त्या श्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएव\u003C/span\u003Eकारो भिन्नक्रम इत्युक्तं भवति। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दोऽवधारणार्थः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसाक्षाद्\u003C/span\u003E इत्यनेन सम्बध्यते । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदमुत्र तदनु इह\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमूलरूपश्चेति\u003C/span\u003E ॥ आद्यः ‘च’शब्दः प्रकृतत्वानुसन्धानार्थः, द्वितीयोऽवधारणार्थः ‘स’ इत्यनेन सम्बध्यते ॥",
"नन्ववतारादिरूपस्य मूलरूपाभेदे मूलरूपस्य अवताराभेदः सिद्ध एव। न हि ‘यद् येनाभिन्नं तत् तेन भिन्नम्’ इति शङ्कार्हम् । अतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदमुत्र तदन्विह\u003C/span\u003E इत्येतद् व्यर्थम् इति चेन्न । तथा सति त्वत्पक्षेऽपि वैयर्थ्यापातात् । सङ्घातस्य चैतन्यस्य निर्विशेषचैतन्याभेदे निर्विशेषचैतन्यस्यापि तदभेदस्य सिद्धत्वात् । अस्मत्पक्षे तु इन्द्रार्जुनादिवत् सर्वविशेषाभावज्ञापनार्थत्वेन सार्थक्यात् । अत एवात्यल्प-विशेषदर्शिनामप्यनर्थः कथ्यते ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योः स मृत्युम्\u003C/span\u003E’ इत्युत्तरवाक्येनेति भावेन तद्वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुणत इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनाना\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविशेषमिति\u003C/span\u003E॥ ‘क्वचिदन्तरशब्दश्च विशेषस्यैव वाचकः’ इति नानाशब्दपर्याय- ‘अन्तर’शब्दस्य विशेषवाचकत्वस्मरणात् ।",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुणतः स्वरूपत\u003C/span\u003E इत्यस्य योग्यतया सम्बन्धः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइव\u003C/span\u003Eशब्दार्थः अत्यल्पम् इति । अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरमते\u003C/span\u003E ‘‘ ‘इव’शब्दो व्यर्थः स्याद्’’ इत्युक्तं भवति। ‘अपि’शब्देन ‘अधिकविशेषदर्शिनस्तमो यान्ति’ इति किं वक्तव्यम्! इति सूचयति । ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योर्मृत्युम्\u003C/span\u003E’ इत्यस्य तात्पर्यम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतमोऽन्धमिति\u003C/span\u003E । पुनर्जन्ममरणभावमात्रस्य मिथ्याज्ञानफलत्वायोगात् । एवं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेह\u003C/span\u003E इत्यनेन अवतारादिरूपस्य मूलरूपस्य च विशेषशून्यतयाऽत्यन्ताभेदेऽभिहिते, ‘किम् अत्यन्ताभेदेन ? भेदाभेदः किं न स्याद् ?’ इत्यतः तज्ज्ञानिनामनर्थोक्तेः इति भावेन भेदाभेदज्ञानिनाम् अनर्थोक्तिपरतयाऽपि ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योः स मृत्युम्\u003C/span\u003E’ इति वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभेदेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनानेव\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभेदाभेदेति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत्र\u003C/span\u003E अवतारमूलरूपयोः ॥ १० ॥",
"इदानीं ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योः स मृत्युं गच्छति\u003C/span\u003E’ इति वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतथैवेति\u003C/span\u003E॥ यथा स्वरूपेषु भेदाभेददर्शिनस्तमःप्राप्तिस्तथैवेत्यर्थः । अनेन- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनानेव\u003C/span\u003E इति ‘इव’शब्द उपमार्थतयाऽपि व्याख्यातः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतेन\u003C/span\u003E विष्णुना \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतेषाम्\u003C/span\u003E अवयवादीनां \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभेदविच्च\u003C/span\u003E इत्यनेन ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवं धर्मान् पृथक् पश्यन्\u003C/span\u003E’ इत्येतदुक्तार्थम्। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउभयं विदः\u003C/span\u003E भेदाभेदविदः । एवं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनानेव\u003C/span\u003E इति ‘इव’शब्दोऽल्पार्थ उपमार्थो भेदाभेदार्थश्च व्याख्यातः । तत् कुतः? इत्यतः सप्रमाणकं तत् समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभवेदिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविरुद्धयोः\u003C/span\u003E धर्मयोः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसंयोगे\u003C/span\u003E विवक्षिते \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएक\u003C/span\u003Eविरोधिवाचकशब्दस्य उपरि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइवशब्दो भवेद्\u003C/span\u003E इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउपमायां\u003C/span\u003E विवक्षितायाम् । ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनानेव\u003C/span\u003E’ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति\u003C/span\u003E ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइव\u003C/span\u003E’शब्दः नानाशब्दशिरःस्थ ‘इव’शब्द इत्यर्थः । ‘च’शब्दाद् उपमाद्यर्थश्च इति समुच्चिनोति ।",
"किञ्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेह\u003C/span\u003E इत्यनेनैव जीवब्रह्मभेदस्य निषिद्धत्वात् त्वत्पक्षे ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनेह नाना\u003C/span\u003E’ इति वाक्यं व्यर्थं स्यात् । ननु भवत्पक्षेऽपि व्यर्थम् ? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेह\u003C/span\u003E इत्यनेन अत्यन्ताभेदमुक्त्वा तत्र भेदाभेददर्शिनाम् अनर्थोक्त्या भेदनिषेधस्य प्रागेव जातत्वाद्, इत्यतः पूर्वोत्तरवाक्यतात्पर्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रथममिति\u003C/span\u003E ॥ भगवत्स्वरूपाणां मूलरूप-अवतारादिरूपाणां \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभेदनिषेधार्थम्\u003C/span\u003E इत्यर्थः । तदवयवादीनां भेदनिषेधोऽत्र क्रियत इति कुतः ? ज्ञापकाभावाद् इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकिञ्चनशब्दादिति\u003C/span\u003E ॥ ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकिञ्चन\u003C/span\u003E’शब्दस्य सर्वनामत्वेन प्रकृतवाचित्वात् । ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआसीनो दूरं व्रजति शयानः\u003C/span\u003E’ इत्यादिनाऽवयवानाम्, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहान्तं विभुमात्मानम्\u003C/span\u003E’ इत्यादिना गुणानाम्, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः पूर्वं तपसोऽजातमद्भ्यः पूर्वमजायत\u003C/span\u003E’ इत्यादिना कर्मणां च प्रकृतत्वादिति भावः ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभेदनिषेधार्थमिति\u003C/span\u003E॥ ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइह\u003C/span\u003E ब्रह्मणि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकिञ्चन\u003C/span\u003E प्रकृतम् अवयवादिकं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनाना\u003C/span\u003E भिन्नं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनास्ति\u003C/span\u003E’ इत्युक्तेऽवयवादीनां भेद एव निषिध्यते । ‘सविशेषणे हि’ इति न्यायात् । ‘लोहितोष्णीषा ऋत्विजः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-243\"\u003Eप्रचरन्ति\u003C/span\u003E’, ‘न जीर्णमलवद्वासाः स्नातकः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-244\"\u003Eस्याद्\u003C/span\u003E’ इत्यादौ दर्शनाच्च । अन्यथा धर्माणां स्वरूपत एव निषेधे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनाना\u003C/span\u003E इति व्यर्थं स्याद् इति भावः ॥११॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं)\u003C/span\u003E किञ्च- ‘जातं वेत्तीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजातवेदाः\u003C/span\u003E’ सर्वज्ञो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगर्भिणीभिर्गर्भो\u003C/span\u003E यथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुभृतः\u003C/span\u003E सुधृतस्तथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअरण्योः\u003C/span\u003E ‘अर्यते णः= सुखरूपो बलरूपो वा भगवान् आभ्याम् इत्यरणी= गुरुशिष्यौ, तयो\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eर्निहितः सुभृतो जागृवद्भिर्हविष्मद्भिः\u003C/span\u003E पूजासाधनद्रव्यवद्भिश्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनुष्यैर्दिवेदिवे\u003C/span\u003E प्रतिदिनम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eईड्यः\u003C/span\u003E स्तुत्यो यः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निः\u003C/span\u003E अदनाद् अग्निनामा भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्वै तत्\u003C/span\u003E ॥८॥",
"किञ्च- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसूर्यः\u003C/span\u003E सृष्टिकाले \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयत उदेति यत्र\u003C/span\u003E च प्रलयकाले \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तम्\u003C/span\u003E अदर्शनं च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगच्छति तं सर्वे देवा अर्पिताः\u003C/span\u003E प्राप्ताः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद्\u003C/span\u003E भगवत्स्वरूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकश्चन नात्येति\u003C/span\u003E एव ॥ ९ ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य तिष्ठन्तं यो भूतेभिर्व्यपश्यत\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीं या भूतेभिर्व्यजायत\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E ।’\u003C/span\u003E इत्यनेन भगवद्रूपाणां भगवता सह भेदप्राप्तावाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइह\u003C/span\u003E भूम्यादौ देहादौ च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयद्\u003C/span\u003E रूपं वर्तते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेव अमुत्र\u003C/span\u003E वैकुण्ठादावप्य-स्ति । अभेदेऽपि इन्द्रार्जुनादाविव ज्ञानादौ विशेषो न मन्तव्य इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदमुत्रेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयद्\u003C/span\u003E रूपं वैकुण्ठादावस्ति तदेव भूम्यादावस्ति। न तत्र ज्ञानादौ अत्यल्पोऽपि विशेषो ज्ञेय इति भावः । कुतो न ज्ञेयः? इत्यतः तज्ज्ञानिनाम् अनर्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इह\u003C/span\u003E मूलरूप-अवताररूपादौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनानेव\u003C/span\u003E अत्यल्पमपि विशेषं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपश्यति स मृत्योः\u003C/span\u003E अनन्तरं नरकम् अन्धन्तमः प्राप्नोति ।"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
null,
null
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S01_V08",
"KKN_C02_S01_V09",
"KKN_C02_S01_V10",
"KKN_C02_S01_V11"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-241",
"kind": "locus",
"quote": "निर्वृतिवाचकः",
"text": "भा.उद्योग.५.६९.५, ऋ.भा.१.१६०"
},
{
"id": "fn-242",
"kind": "locus",
"quote": "बलम्",
"text": "ऐ.३.२.६(प्रघ.२,अ.८,मं.६)"
},
{
"id": "fn-243",
"kind": "locus",
"quote": "प्रचरन्ति",
"text": "आपस्तम्बश्रौतसूत्रं.२४.४.२३"
},
{
"id": "fn-244",
"kind": "locus",
"quote": "स्याद्",
"text": "गौतमधर्मसूत्रं.१.९.२+४"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-47",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S01_V10",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेह तदमुत्र\u003C/span\u003E’ इति भगवद्रूपाणाम् अत्यन्ताभेदोक्तिरयुक्ता? भेदाभेदस्यापि सम्भवाद्, इत्यतो भगवत्स्वरूपेषु भेदाभेदनिषेधाय तद्दर्शिनां वाऽनर्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इह\u003C/span\u003E भगवत्स्वरूपेषु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनानेव\u003C/span\u003E ‘नाना’शब्दो भेदवाची । ‘\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-245\"\u003Eमुक्तोपसृप्यव्यपदेशात्\u003C/span\u003E’ इत्यादाविव भावप्रधानत्वात्। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइव\u003C/span\u003Eशब्दस्तु तद्विरुद्धाभेदाभिधायकः । तस्य यद्वाचकशब्दशिर(स्त्वं)स्कत्वं तद्विरुद्धाभिधायकत्वस्वाभाव्यात् । तथा च भेदाभेदं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपश्यति\u003C/span\u003E । स \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योर्मृत्युं\u003C/span\u003E तमः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआप्नोति\u003C/span\u003E । अतो न तत्र भेदाभेद इत्यर्थः ॥ १० ॥\nइदं च स्वमनस्येव स्थापनीयम्, नान्यस्मै ब्रूयाद् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसैवेति\u003C/span\u003E॥\nयद्वा- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं देवाः सर्वे अर्पिता\u003C/span\u003E इत्युक्तभगवत्प्राप्तिसाधनं किम् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसेति\u003C/span\u003E ॥ श्रवणादिसंस्कृतेन मनसेत्यर्थः । न केवलं भगवदवतारादीनामेव भगवता भेदाभावः ; किं नाम? प्रागुक्तभगवदवयव-गुण-कर्मादीनामपि परस्परं भगवता च भेदो नास्तीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइह\u003C/span\u003E ब्रह्मणि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकिञ्चन\u003C/span\u003E अवयव-गुण-कर्मादिकं परस्परं भगवता च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनाना\u003C/span\u003E भिन्नं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनास्ति\u003C/span\u003E इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइह\u003C/span\u003E ब्रह्मणि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकिञ्चन\u003C/span\u003E अवयवादिप्रयुक्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनाना\u003C/span\u003Eत्वं भेदो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनास्ति\u003C/span\u003E इत्यर्थः ।\nननु कुत एवं भगवदवयवादीनां परस्परं भगवता च भेदाभावः ? घटादाविवाभेदेऽपि भेदः किं न स्याद् ? इत्यतो भेदाभेदज्ञानिनाम् अनर्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमृत्योरिति\u003C/span\u003E ॥ ‘इव’शब्द उपमायामपि वर्तते । यथा भगवत्स्वरूपेषु भेदाभेदज्ञानी तमः प्राप्नोति तथैव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इह\u003C/span\u003E भगवदवयवगुण-कर्मादिषु परस्परं भगवता च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनानेव\u003C/span\u003E भेदाभेदं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपश्यति\u003C/span\u003E स \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योर्मृत्युं\u003C/span\u003E तमो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगच्छति\u003C/span\u003E । अतो न तत्र भेदाभेद इत्यर्थः ॥ ११ ॥",
"lines": [
"‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेह तदमुत्र\u003C/span\u003E’ इति भगवद्रूपाणाम् अत्यन्ताभेदोक्तिरयुक्ता? भेदाभेदस्यापि सम्भवाद्, इत्यतो भगवत्स्वरूपेषु भेदाभेदनिषेधाय तद्दर्शिनां वाऽनर्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इह\u003C/span\u003E भगवत्स्वरूपेषु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनानेव\u003C/span\u003E ‘नाना’शब्दो भेदवाची । ‘\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-245\"\u003Eमुक्तोपसृप्यव्यपदेशात्\u003C/span\u003E’ इत्यादाविव भावप्रधानत्वात्। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइव\u003C/span\u003Eशब्दस्तु तद्विरुद्धाभेदाभिधायकः । तस्य यद्वाचकशब्दशिर(स्त्वं)स्कत्वं तद्विरुद्धाभिधायकत्वस्वाभाव्यात् । तथा च भेदाभेदं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपश्यति\u003C/span\u003E । स \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योर्मृत्युं\u003C/span\u003E तमः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआप्नोति\u003C/span\u003E । अतो न तत्र भेदाभेद इत्यर्थः ॥ १० ॥",
"इदं च स्वमनस्येव स्थापनीयम्, नान्यस्मै ब्रूयाद् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसैवेति\u003C/span\u003E॥",
"यद्वा- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं देवाः सर्वे अर्पिता\u003C/span\u003E इत्युक्तभगवत्प्राप्तिसाधनं किम् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसेति\u003C/span\u003E ॥ श्रवणादिसंस्कृतेन मनसेत्यर्थः । न केवलं भगवदवतारादीनामेव भगवता भेदाभावः ; किं नाम? प्रागुक्तभगवदवयव-गुण-कर्मादीनामपि परस्परं भगवता च भेदो नास्तीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइह\u003C/span\u003E ब्रह्मणि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकिञ्चन\u003C/span\u003E अवयव-गुण-कर्मादिकं परस्परं भगवता च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनाना\u003C/span\u003E भिन्नं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनास्ति\u003C/span\u003E इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइह\u003C/span\u003E ब्रह्मणि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकिञ्चन\u003C/span\u003E अवयवादिप्रयुक्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनाना\u003C/span\u003Eत्वं भेदो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनास्ति\u003C/span\u003E इत्यर्थः ।",
"ननु कुत एवं भगवदवयवादीनां परस्परं भगवता च भेदाभावः ? घटादाविवाभेदेऽपि भेदः किं न स्याद् ? इत्यतो भेदाभेदज्ञानिनाम् अनर्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमृत्योरिति\u003C/span\u003E ॥ ‘इव’शब्द उपमायामपि वर्तते । यथा भगवत्स्वरूपेषु भेदाभेदज्ञानी तमः प्राप्नोति तथैव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इह\u003C/span\u003E भगवदवयवगुण-कर्मादिषु परस्परं भगवता च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनानेव\u003C/span\u003E भेदाभेदं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपश्यति\u003C/span\u003E स \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योर्मृत्युं\u003C/span\u003E तमो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगच्छति\u003C/span\u003E । अतो न तत्र भेदाभेद इत्यर्थः ॥ ११ ॥"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S01_V08",
"KKN_C02_S01_V09",
"KKN_C02_S01_V10",
"KKN_C02_S01_V11"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-245",
"kind": "locus",
"quote": "मुक्तोपसृप्यव्यपदेशात्",
"text": "ब्र.सू.१.३.२"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-48",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "वेदेशीयम्",
"lines": [
"वेदेशीयम्"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-49",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "ननु यदि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनेह नाना\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यं भगवदवयवादिधर्माणां भेदनिषेधार्थं तर्हि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवं धर्मान्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यं व्यर्थं स्यात्? तत्राप्यवयवादिधर्माणां भेददर्शिनाम् अनर्थोक्त्या तन्निषेधाद् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभेदेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअवयवानाम्\u003C/span\u003E इत्यारभ्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्वता च\u003C/span\u003E इत्यन्तम् अत्र अनुवर्तते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योः स मृत्युं गच्छति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र अवयवादीनां \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभेदाभेद एव निषिध्यते\u003C/span\u003E, तद्दर्शिनामेवानर्थोक्तेः, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन तु भेदः\u003C/span\u003E । तद्दर्शिनामनर्थानुक्तेः । तथा च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनेह नाना\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति भेदनिषेधप्रतिज्ञाऽनुपपन्ना \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइत्याशङ्कां निवर्तयितुम्\u003C/span\u003E इत्यर्थः।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवं धर्मान्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यस्योक्ततात्पर्यकत्वाप्रतीतेः कथमेतद् ? इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथोदकम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति दृष्टान्तवाक्यव्याख्यानपूर्वकं तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपर्वतेष्विति\u003C/span\u003E ॥ अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eधर्मदर्शिनाम् अनर्थोक्त्या धर्मनिषेध एवात्राभिप्रेत इत्यसद्\u003C/span\u003E इत्युक्तं भवति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपृथग्\u003C/span\u003E इत्यस्य वैयर्थ्यापातात् ॥१४॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविजानतो मुनेरात्मा= स्वरूपम् एवम्= ब्रह्माभिन्नं भवति\u003C/span\u003E इति निरासाय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवं मुनेर्विजानत आत्मा भवति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– विजानत इति ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E स्वामीत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतादृगेव\u003C/span\u003E इत्यनेन दृष्टान्तवाक्यस्थं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतादृग्\u003C/span\u003E इति पदम् अत्र अनुवर्तत इत्युक्तं भवति । एवकारव्यावर्त्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन त्विति\u003C/span\u003E ॥ वायुरपि इत्यध्याहृत \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअपि\u003C/span\u003Eशब्दसूचित-कैमुत्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकिम्वन्य इति\u003C/span\u003E ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्ये जीवाः\u003C/span\u003E तादृशा एव भवन्ति , न तु स एव भवन्तीति किमु वक्तव्यमित्यर्थः । वायोः संसारितया सादृश्यमात्रप्राप्तावपि मुक्तस्य तदैक्यप्राप्तिः किं न स्याद् ? इत्याशङ्कां परिहरन्, श्रुतेः स्वकृतं व्याख्यानं प्रमाणेन द्रढयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वेषामिति\u003C/span\u003E ॥ अत्र बहुवचनश्रवणाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविजानत\u003C/span\u003E इत्येकवचनं समुदायाभिप्रायम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायु\u003C/span\u003E ब्रह्मा, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दः अपिशब्दार्थः । वायोस्तद्रूपत्वाभावेऽपि अन्येषां तत् किं न स्याद् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआभासेति\u003C/span\u003E ॥ केचन साक्षादाभासाः, केचनाऽभासाभासा इत्यर्थः ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E किञ्च- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअङ्गुष्ठमात्रः\u003C/span\u003E अङ्गुष्ठपरिमाणः । हृद्यवकाशापेक्षया अङ्गुष्ठमात्रत्वोक्तिः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरुषः\u003C/span\u003E पूर्णषड्गुण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मनि\u003C/span\u003E मध्यदेहे हृद्गुहायां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतिष्ठति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eईशान\u003C/span\u003E इत्याद्युक्तार्थम् ॥ १२ ॥\nधूमानावृताग्निरिव प्रकाशस्वरूप इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस एवाद्य\u003C/span\u003E वर्तते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस एव श्वोऽपि\u003C/span\u003E वर्तिष्यते । अनाद्यनन्तकालेऽपि सदा वर्तत इत्यर्थः ॥ १३॥\nननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योः स मृत्युं गच्छति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन भगवदवयवादीनां भगवता परस्परं च भेदाभेद एव निषिध्यते ; न तु भेदः । तद्दर्शिनामनर्थानुक्तेः। अतो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनेह नाना\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति कथं भेदाभाव उक्तः? इत्यतो भेददर्शिनामप्यनर्थं वक्तुं प्रतिजानीते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा पर्वतेषु दुर्गे\u003C/span\u003E शिखरे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवृष्टमुदकम्\u003C/span\u003E अधो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविधावति, एवं\u003C/span\u003E विष्णो\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eर्धर्मान् पृथक्\u003C/span\u003E विष्णुना परस्परं च भेदेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपश्यन् तानेव\u003C/span\u003E पृथग् दृष्टधर्मानेव धर्मपार्थक्यदर्शनानन्तरमेवेति यावत्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविधावति\u003C/span\u003E अन्धन्तमः इत्यर्थः ॥ १४ ॥\nननु यथा भगवत्स्वरूपाणां भगवता भेदाभावः, तथा मुक्तानामपि भगवता भेदाभावः किम्? नेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथेति\u003C/span\u003E ॥ हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगौतम! यथा शुद्धे\u003C/span\u003E उदके, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआसिक्तं शुद्धमुदकं तादृगेव भवति\u003C/span\u003E न तु तदेव, अन्यथा वृद्धिदर्शनासम्भवात् , \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवं विजानतो मुनेरात्मा\u003C/span\u003E स्वामी वायुरपि मुक्तः सन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतादृगेव\u003C/span\u003E भगवत्सदृश एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभवति\u003C/span\u003E ; न तु स एव । किम्वन्ये जीवाः इत्यर्थः ॥ १५ ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति द्वितीयाध्यायस्य प्रथमा वल्ली ॥ २ ॥ १ ॥\u003C/span\u003E",
"lines": [
"ननु यदि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनेह नाना\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यं भगवदवयवादिधर्माणां भेदनिषेधार्थं तर्हि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवं धर्मान्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यं व्यर्थं स्यात्? तत्राप्यवयवादिधर्माणां भेददर्शिनाम् अनर्थोक्त्या तन्निषेधाद् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभेदेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअवयवानाम्\u003C/span\u003E इत्यारभ्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्वता च\u003C/span\u003E इत्यन्तम् अत्र अनुवर्तते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योः स मृत्युं गच्छति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र अवयवादीनां \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभेदाभेद एव निषिध्यते\u003C/span\u003E, तद्दर्शिनामेवानर्थोक्तेः, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन तु भेदः\u003C/span\u003E । तद्दर्शिनामनर्थानुक्तेः । तथा च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनेह नाना\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति भेदनिषेधप्रतिज्ञाऽनुपपन्ना \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइत्याशङ्कां निवर्तयितुम्\u003C/span\u003E इत्यर्थः।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवं धर्मान्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यस्योक्ततात्पर्यकत्वाप्रतीतेः कथमेतद् ? इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथोदकम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति दृष्टान्तवाक्यव्याख्यानपूर्वकं तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपर्वतेष्विति\u003C/span\u003E ॥ अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eधर्मदर्शिनाम् अनर्थोक्त्या धर्मनिषेध एवात्राभिप्रेत इत्यसद्\u003C/span\u003E इत्युक्तं भवति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपृथग्\u003C/span\u003E इत्यस्य वैयर्थ्यापातात् ॥१४॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविजानतो मुनेरात्मा= स्वरूपम् एवम्= ब्रह्माभिन्नं भवति\u003C/span\u003E इति निरासाय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवं मुनेर्विजानत आत्मा भवति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– विजानत इति ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E स्वामीत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतादृगेव\u003C/span\u003E इत्यनेन दृष्टान्तवाक्यस्थं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतादृग्\u003C/span\u003E इति पदम् अत्र अनुवर्तत इत्युक्तं भवति । एवकारव्यावर्त्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन त्विति\u003C/span\u003E ॥ वायुरपि इत्यध्याहृत \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअपि\u003C/span\u003Eशब्दसूचित-कैमुत्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकिम्वन्य इति\u003C/span\u003E ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्ये जीवाः\u003C/span\u003E तादृशा एव भवन्ति , न तु स एव भवन्तीति किमु वक्तव्यमित्यर्थः । वायोः संसारितया सादृश्यमात्रप्राप्तावपि मुक्तस्य तदैक्यप्राप्तिः किं न स्याद् ? इत्याशङ्कां परिहरन्, श्रुतेः स्वकृतं व्याख्यानं प्रमाणेन द्रढयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वेषामिति\u003C/span\u003E ॥ अत्र बहुवचनश्रवणाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविजानत\u003C/span\u003E इत्येकवचनं समुदायाभिप्रायम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायु\u003C/span\u003E ब्रह्मा, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दः अपिशब्दार्थः । वायोस्तद्रूपत्वाभावेऽपि अन्येषां तत् किं न स्याद् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआभासेति\u003C/span\u003E ॥ केचन साक्षादाभासाः, केचनाऽभासाभासा इत्यर्थः ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E किञ्च- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअङ्गुष्ठमात्रः\u003C/span\u003E अङ्गुष्ठपरिमाणः । हृद्यवकाशापेक्षया अङ्गुष्ठमात्रत्वोक्तिः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरुषः\u003C/span\u003E पूर्णषड्गुण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मनि\u003C/span\u003E मध्यदेहे हृद्गुहायां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतिष्ठति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eईशान\u003C/span\u003E इत्याद्युक्तार्थम् ॥ १२ ॥",
"धूमानावृताग्निरिव प्रकाशस्वरूप इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस एवाद्य\u003C/span\u003E वर्तते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस एव श्वोऽपि\u003C/span\u003E वर्तिष्यते । अनाद्यनन्तकालेऽपि सदा वर्तत इत्यर्थः ॥ १३॥",
"ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योः स मृत्युं गच्छति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन भगवदवयवादीनां भगवता परस्परं च भेदाभेद एव निषिध्यते ; न तु भेदः । तद्दर्शिनामनर्थानुक्तेः। अतो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनेह नाना\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति कथं भेदाभाव उक्तः? इत्यतो भेददर्शिनामप्यनर्थं वक्तुं प्रतिजानीते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा पर्वतेषु दुर्गे\u003C/span\u003E शिखरे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवृष्टमुदकम्\u003C/span\u003E अधो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविधावति, एवं\u003C/span\u003E विष्णो\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eर्धर्मान् पृथक्\u003C/span\u003E विष्णुना परस्परं च भेदेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपश्यन् तानेव\u003C/span\u003E पृथग् दृष्टधर्मानेव धर्मपार्थक्यदर्शनानन्तरमेवेति यावत्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविधावति\u003C/span\u003E अन्धन्तमः इत्यर्थः ॥ १४ ॥",
"ननु यथा भगवत्स्वरूपाणां भगवता भेदाभावः, तथा मुक्तानामपि भगवता भेदाभावः किम्? नेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथेति\u003C/span\u003E ॥ हे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगौतम! यथा शुद्धे\u003C/span\u003E उदके, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआसिक्तं शुद्धमुदकं तादृगेव भवति\u003C/span\u003E न तु तदेव, अन्यथा वृद्धिदर्शनासम्भवात् , \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवं विजानतो मुनेरात्मा\u003C/span\u003E स्वामी वायुरपि मुक्तः सन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतादृगेव\u003C/span\u003E भगवत्सदृश एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभवति\u003C/span\u003E ; न तु स एव । किम्वन्ये जीवाः इत्यर्थः ॥ १५ ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति द्वितीयाध्यायस्य प्रथमा वल्ली ॥ २ ॥ १ ॥\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"center"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-50",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "वेदेशीयम्",
"lines": [
"वेदेशीयम्"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-51",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S02_V01",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरमेकादशद्वारम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएकादशद्वारमिदं शरीराख्यं पुरम् अवक्रचेतसोऽजस्य= ब्रह्मण एव । यस्येदं शरीरं तं पुरस्वामिनं परमेश्वरम् अनुष्ठाय= ध्यात्वा न शोचति\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमसत् । शरीरस्य जीवाभिमततया जीवपुरत्वेन ब्रह्मपुरत्वाभावात् । जीवब्रह्मैक्यस्य बाधितत्वात् । यस्येदं शरीरं तं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपुरस्वामिनम्\u003C/span\u003E इत्यध्याहारप्रसङ्गाच्च। सम्भवत्येकवाक्यत्वे वाक्यभेदकल्पनायोगाच्च इति भावेन तद्वाक्यम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति\u003C/span\u003Eशब्दाध्याहारेण यथावद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइदमिति\u003C/span\u003E ॥ ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवदधीनम् इत्यस्यार्थस्य\u003C/span\u003E श्रुतावदर्शनात् कथमेवं व्याख्यानम्? इत्यतस्तत्प्रदर्शन-पूर्वकम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनुष्ठाय\u003C/span\u003E इत्युक्तं विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअजस्येति\u003C/span\u003E ॥ तथा च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजस्य\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति षष्ठ्यर्थ एव \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवदधीनम्\u003C/span\u003E इत्यनेन वर्णित इति भावः।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थितिं कृत्वा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनुष्ठाय\u003C/span\u003E इत्यस्य ध्यात्वा\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम् अपदार्थत्वाद् असदित्युक्तं भवति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअविद्या-काम-कर्मादि-बन्धनैर्विमुक्तो भवति, विमुक्तश्च सन् विमुच्यते= पुनश्च शरीरं न गृह्णाति\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमसत् । शरीराग्रहणस्य विमोचनपदार्थत्वाभावात्। अतः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपूर्वं विमुक्त एव पश्चान्मुच्यते\u003C/span\u003E इति व्याख्येयम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनन्वेतदप्ययुक्तम्? संसारदशायां मुक्तत्वाभावात् , मुक्तस्य मोचनासम्भवाच्च\u003C/span\u003E इत्यतः प्रमाणेन तद् यथावत् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविमुक्त इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपूर्वं\u003C/span\u003E मुक्तेः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्यत\u003C/span\u003E इत्युक्तं विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदुःखेति\u003C/span\u003E ॥ १ ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरमेकादशद्वारम्\u003C/span\u003E चक्षुषी, श्रोत्रे, नासिके, मुखं चेति सप्त शीर्षण्यानि, नाभिः आसनं गुह्यं चेति त्रीणि, शिरस्येकम् इति एकादशद्वारम् इदं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरं\u003C/span\u003E शरीरमजस्य जननादिरहितसस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअवक्रचेतसो\u003C/span\u003E ऋजुज्ञानिनो भगवत अधीनम् इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनु\u003C/span\u003E(धि)\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eष्ठाय\u003C/span\u003E स्थितिं कृत्वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन शोचति\u003C/span\u003E । शरीराभिमानकृतो हि शोकः । शरीरस्य भगवदधीनत्वस्थितिकरणे तदभिमानाभावान्न शोक इति भावः । एवं निरभिमानात् पूर्वमेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविमुक्तः\u003C/span\u003E अपरोक्षज्ञानी पश्चाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवि\u003C/span\u003Eशेषेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमुच्यते\u003C/span\u003E । पुनर्भगवत्स्वरूपमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतदिति\u003C/span\u003E।। १ ।।",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरमेकादशद्वारम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएकादशद्वारमिदं शरीराख्यं पुरम् अवक्रचेतसोऽजस्य= ब्रह्मण एव । यस्येदं शरीरं तं पुरस्वामिनं परमेश्वरम् अनुष्ठाय= ध्यात्वा न शोचति\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमसत् । शरीरस्य जीवाभिमततया जीवपुरत्वेन ब्रह्मपुरत्वाभावात् । जीवब्रह्मैक्यस्य बाधितत्वात् । यस्येदं शरीरं तं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपुरस्वामिनम्\u003C/span\u003E इत्यध्याहारप्रसङ्गाच्च। सम्भवत्येकवाक्यत्वे वाक्यभेदकल्पनायोगाच्च इति भावेन तद्वाक्यम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति\u003C/span\u003Eशब्दाध्याहारेण यथावद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइदमिति\u003C/span\u003E ॥ ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवदधीनम् इत्यस्यार्थस्य\u003C/span\u003E श्रुतावदर्शनात् कथमेवं व्याख्यानम्? इत्यतस्तत्प्रदर्शन-पूर्वकम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनुष्ठाय\u003C/span\u003E इत्युक्तं विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअजस्येति\u003C/span\u003E ॥ तथा च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजस्य\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति षष्ठ्यर्थ एव \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवदधीनम्\u003C/span\u003E इत्यनेन वर्णित इति भावः।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थितिं कृत्वा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनुष्ठाय\u003C/span\u003E इत्यस्य ध्यात्वा\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम् अपदार्थत्वाद् असदित्युक्तं भवति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअविद्या-काम-कर्मादि-बन्धनैर्विमुक्तो भवति, विमुक्तश्च सन् विमुच्यते= पुनश्च शरीरं न गृह्णाति\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमसत् । शरीराग्रहणस्य विमोचनपदार्थत्वाभावात्। अतः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपूर्वं विमुक्त एव पश्चान्मुच्यते\u003C/span\u003E इति व्याख्येयम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनन्वेतदप्ययुक्तम्? संसारदशायां मुक्तत्वाभावात् , मुक्तस्य मोचनासम्भवाच्च\u003C/span\u003E इत्यतः प्रमाणेन तद् यथावत् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविमुक्त इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपूर्वं\u003C/span\u003E मुक्तेः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्यत\u003C/span\u003E इत्युक्तं विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदुःखेति\u003C/span\u003E ॥ १ ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरमेकादशद्वारम्\u003C/span\u003E चक्षुषी, श्रोत्रे, नासिके, मुखं चेति सप्त शीर्षण्यानि, नाभिः आसनं गुह्यं चेति त्रीणि, शिरस्येकम् इति एकादशद्वारम् इदं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरं\u003C/span\u003E शरीरमजस्य जननादिरहितसस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअवक्रचेतसो\u003C/span\u003E ऋजुज्ञानिनो भगवत अधीनम् इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनु\u003C/span\u003E(धि)\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eष्ठाय\u003C/span\u003E स्थितिं कृत्वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन शोचति\u003C/span\u003E । शरीराभिमानकृतो हि शोकः । शरीरस्य भगवदधीनत्वस्थितिकरणे तदभिमानाभावान्न शोक इति भावः । एवं निरभिमानात् पूर्वमेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविमुक्तः\u003C/span\u003E अपरोक्षज्ञानी पश्चाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवि\u003C/span\u003Eशेषेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमुच्यते\u003C/span\u003E । पुनर्भगवत्स्वरूपमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतदिति\u003C/span\u003E।। १ ।।"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-52",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "वेदेशीयम्",
"lines": [
"वेदेशीयम्"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-53",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहंस\u003C/span\u003E इति मन्त्रं विप्रतिपत्तिनिरासाय प्रमाणेन व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यमिति\u003C/span\u003E॥ आधिक्यार्थक-अनुस्वारार्थः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eह\u003C/span\u003Eइत्यस्यार्थः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहीन इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eओ हाक्= त्यागे\u003C/span\u003E इति धातोः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअखिलैर्दोषैः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003Eइत्यस्य योग्यतया सम्बन्धः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसाररूप इति\u003C/span\u003E ॥ एतेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहन्ति= गच्छतीति हंसः\u003C/span\u003E इति व्याख्यानं प्रमाणविरुद्धत्वाद् अपास्तम्। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदिव्य-आदित्यात्मना सीदति इति शुचिषद्\u003C/span\u003E इति व्याख्याननिरासायाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायुस्थ इति\u003C/span\u003E ॥ शुचिः=वायुः, तत्र सीदतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशुचिषद्\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवसुर्वाय्वात्मनाऽन्तरिक्षे सीदति इति अन्तरिक्षसद्\u003C/span\u003E इति व्याख्यान-निरासायाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवसुरिति\u003C/span\u003E ॥ उत्तमसुखरूप इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वित्यानन्दः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-270\"\u003Eसमुद्दिष्टः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तेः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव\u003C/span\u003Eशब्दो वरत्ववाची ।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहोता=अग्निः\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमसद् इति भावेनाऽह – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहोतेति\u003C/span\u003E ॥ सर्वेन्द्रियविषयहोतृत्वादित्यर्थः। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेद्यां सीदतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवेदिषद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति पदार्थमभिप्रेत्य तात्पर्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेद्यामिति\u003C/span\u003E॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअतिथिः सोमः सन् द्रोणकलशे सीदतीति दुरोणसद्\u003C/span\u003E इति व्याख्याननिरासाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअतिथि\u003C/span\u003Eशब्दार्थं तावदाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत्यन्न इति\u003C/span\u003E ॥ अतिशयितान्न इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्द एवार्थः । कथम् अस्माच्छब्दाद् अयमर्थो लभ्यते? इत्यतः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eथ\u003C/span\u003Eशब्दार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयस्मादिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउच्यते\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्नं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-271\"\u003Eथम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति च्छन्दोगश्रुताविति शेषः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअति\u003C/span\u003Eशब्दश्चातिशयार्थकः प्रसिद्ध एवेति भावः।\nइदानीं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदुरोणसद्\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eद्रोणकलशे\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थित\u003C/span\u003E इति शेषः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थित\u003C/span\u003E इत्यस्य सप्तम्यन्ततयाऽत्रापि सम्बन्धो वा । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eद्रोणे स्थितं दुरोणम्, तच्च योग्यतया सोम एव, तत्र सीदतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदुरोणसद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यर्थः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनृषद् वरसद्\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थमाह–\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनृष्विति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवरेषु\u003C/span\u003E इत्यनुवादेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेवेषु\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअपि\u003C/span\u003Eशब्दात् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थित\u003C/span\u003E इत्यनुकर्षः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतु\u003C/span\u003Eशब्दो नरापेक्षया विशेषद्योतकः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतसद्\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋतरूप इति\u003C/span\u003E ॥ याथार्थ्यनियमादित्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थित\u003C/span\u003E इत्यनुवर्तते । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eव्योमसद्\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव्योमाख्येति\u003C/span\u003E ॥ प्रकृतौ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव्योम\u003C/span\u003Eशब्दं निर्वक्ति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव्योतमिति\u003C/span\u003E ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअब्जा गोजा ऋतजा अद्रिजा\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्मणः शङ्ख-शुक्ति-मकरादि सर्वात्मकत्वमुच्यते\u003C/span\u003E इति व्याख्याननिरासाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअब्जा गोजा ऋतजा अद्रिजा\u003C/span\u003E इत्यभेदोक्तौ निमित्तमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअब्जेति\u003C/span\u003E ॥ अब्जाः= शङ्खादयः । गोजाः= व्रीहियवादयः, अद्रिजा= नद्यादयः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआस्ते\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयतः\u003C/span\u003E इति शेषः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअब्जादिकः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअब्जा\u003C/span\u003E इत्यादिनामकः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशुचिषद्\u003C/span\u003E इत्यादिना सर्वत्रावस्थितभगवत्स्वरूपत्वकथनाद् अत्रापि तत्तत्स्थितत्वेनैव तदभेदोक्तिरिति व्याख्येयम् इति भावेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएवम्\u003C/span\u003E इत्युक्तम् ।\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतजा\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतथैवेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋतेषु\u003C/span\u003E= \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुक्तेषु\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनियामकतया जात इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतजा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति शेषः । अर्थविशेषकथनायैव क्रमोल्लङ्घनम् । कथं मुक्तानाम् ऋतत्वम्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगता इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋ= गतौ\u003C/span\u003E इति धातोरित्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविष्णुम्\u003C/span\u003E इत्यस्य योग्यतया सम्बन्धः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअब्जादिरूपेण सर्वात्माऽपि सन् ऋतम्= अवितथस्वभाव\u003C/span\u003E इति व्याख्याननिरासाय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋतम\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेदैरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋत\u003C/span\u003Eशब्दो वेदवाचीत्युक्तम् । वेदाभेदस्य बाधितत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेदैः प्रोक्त\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । वाच्यवाचकयोरभेदव्यपदेशस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअयं वै लोकः प्रथमा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-272\"\u003Eमहानाम्नी\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादौ दृष्टत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअब्जा\u003C/span\u003E इत्यादिवत् वेदस्थत्वाद् वेदाभेदोक्तिः\u003C/span\u003E इत्यङ्गीकारे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतसद्\u003C/span\u003E इत्यनेन पुनरुक्त्यापातः । देवताधर्मादिनिरासाय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्यतया\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएव\u003C/span\u003Eशब्देन परोक्तार्थव्यावृत्तिः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003E\u003C/span\u003Eशब्दः पूर्वोक्तविशेषणसमुच्चायकः। बृहत्= महत् सर्वोपादानत्वादिति व्याख्याननिरासायाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबृहदिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबृहच्च\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दान्वयः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपूर्णगुणत्वादेव\u003C/span\u003E इत्येवशब्दान्वयः । तेन परोक्तहेतुनिरासः ।\nनन्वादित्यपर एवायं मन्त्रः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअसौ वै दूरोहो योऽसौ \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-273\"\u003Eतपति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्त्वा, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहंसः शुचिषदित्येष वै हंसः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-274\"\u003Eशुचिषद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिश्रुतावुक्तत्वात्। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहंस\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहंसाः सूर्यस्य रश्मयः\u003C/span\u003E इत्युक्तत्वाच्च इति चेन्न । आदित्यान्तर्गतभगवत्परत्वेनाविरोधात् ॥२॥\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन प्राणेन\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राणेन, अपानेन, चक्षुरादिना वा मर्त्यो न जीवति, अतस्तदितरेण जीवो जीवति, यस्मिन् जीवे एतौ उपाश्रितौ\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमसत् । प्राणापानादिवत् जीवस्यापि जीवनहेतुत्वाभावात्। यथाश्रुतोपपत्तौ चक्षुराद्युपलक्षणायोगाच्च । अतोऽत्र प्राणापानात्मक-मुख्यवायोरेव जीवनहेतुत्वं निषिध्य विष्णोरेव तद्धेतुत्वमुच्यते ।\nनन्वेतदप्ययुक्तम्- मुख्यप्राणस्य जीवनहेतुत्वस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयत्प्राप्तिर्यत्परित्याग उत्पत्तिर्मरणं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-275\"\u003Eतथा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिप्रमाणसिद्धत्वाद्, इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन केवलमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकेवल-एव\u003C/span\u003Eशब्दाभ्याम् अन्यनिरपेक्षतामाह । तथा च श्रुतौ स्वातन्त्र्येण जीवनहेतुत्वं निषिध्यत इति भावः । तर्हि कीदृशश्चेतनविधारक? इति भावेन पृच्छति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकिन्त्विति\u003C/span\u003E ॥ तदुत्तरत्वेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्मिन्नेतावुपाश्रितौ\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यतात्पर्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविष्णुमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्मिन्नेतौ\u003C/span\u003E इत्येतद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइतरेण जीवन्ति\u003C/span\u003E इत्यत्र हेतुरिति भावेन, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइतरेण तु\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यं तात्पर्यतो व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत इति\u003C/span\u003E ॥ ५ ॥\n''अग्निः यथा एक एव प्रकाशात्मा सन् भुवनम्= इमं लोकं प्रविष्टो रूपं रूपं प्रति= दार्वादिदाह्यभेदं प्रति प्रतिरूपः = तत्र स्वयं प्रतिरूपवान् दाह्यभेदैर्बभूव, तथा सर्वभूतान्तरात्मा एक एव दार्वादिष्विव सर्वदेहं प्रति प्रविष्टत्वात् प्रतिरूपो बभूव । बहिश्च स्वेन अविकृतेन रूपेणाऽकाशवत् ।\nतथाऽन्यो दृष्टान्तः- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायुर्यथैक\u003C/span\u003E इत्यादि ॥ प्राणात्मना देहेष्वनुप्रविष्टः। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eरूपं रूपं प्रतिरूपः...\u003C/span\u003E इत्यादि समानम् इति'' ।\nअस्मिन् मन्त्रद्वये आत्मैकत्वमुच्यत इत्यसत् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेह तदमुत्र\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना बहुशस्तस्योक्तत्वेन पुनरुक्त्यापातात् । न च अनेकतार्किकबुद्धिविचालितान्तःकरणानां प्रमाणोपपन्नमप्यात्मैकत्वविज्ञानम् असकृदुच्यमानमपि ऋजुबुद्धीनां चेतसि नाऽधीयत इति तत्प्रतिपादने आदरवती श्रुतिः पुनः पुनराहेति युक्तम् । आत्मैकत्वस्याप्रामाणिकत्वात्।\nन तावत् तत्र प्रत्यक्षम्, चेष्टालिङ्गेन परात्मसिद्धौ ततो भेदस्यैव स्वस्मिन् ग्रहणेन तदेकत्वग्राहिप्रत्यक्षाभावात् ।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविमतानि शरीराणि देवदत्तस्यैव भोगायतनानि शरीरत्वाद्\u003C/span\u003E इत्यनुमानम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविमतानि कलत्राणि देवदत्तस्यैव भोगायतनानि कलत्रत्वाद्\u003C/span\u003E इत्युपहासास्पद-आभाससमानयोग-क्षेमत्वाद् उपेक्ष्यम् । आगमाश्चान्यथा व्याख्याता इति भावेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निर्यथैकः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति मन्त्रद्वयं प्रमाणेनैवान्यथा व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्निरिति\u003C/span\u003E॥\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निः\u003C/span\u003E देवतारूपः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोकेषु\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभुवनम्\u003C/span\u003E इति जात्येकवचनमित्युक्तं भवति । तेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभुवनम्= इमं लोकम्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम् अपास्तम्। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएक\u003C/span\u003E इत्यस्य सावधारणत्वम् अभिप्रेत्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्यो न विद्यत\u003C/span\u003E इत्याह । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपाकादिकर्ता\u003C/span\u003E इति शेषोऽस्ति । अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निर्यथैको भुवनं प्रविष्टः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याख्यातम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपूर्वोक्ताग्निरेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबभूव\u003C/span\u003E इत्यत्र कर्ता\u003C/span\u003E इति प्रतीतिं निवारयन् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअथापीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिरूपकाः\u003C/span\u003E प्रतिबिम्बभूताः । श्रुतावेकवचनप्रयोगो जात्यभिप्रायेणेति बहुवचनप्रयोगः ॥९॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवायुर्यथैकः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति दृष्टान्तवाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएवमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएवं\u003C/span\u003Eशब्दो दृष्टान्तान्तरत्वज्ञापकः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयथा\u003C/span\u003E इत्यनुवर्तते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअपि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003Eशब्दो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोकेषु प्रविष्टः\u003C/span\u003E इत्यस्य अनुकर्षणार्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायुः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएक एव\u003C/span\u003E इति शेषः । ननु अचेतनवायुरेव नास्ति ? प्रमाणाभावाद्, इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्पर्शगम्य इति\u003C/span\u003E ॥ एतच्छङ्कापरिहारार्थमेव प्राग् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएते\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रत्यक्षसिद्धाः\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । स्पर्श-गुणानुमेय इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्वगिन्द्रियव्यापारानन्तरम् उपलभ्यमानः स्पर्शः क्वचिदाश्रितो गुणत्वाद् रूपवत्\u003C/span\u003E इत्यनुमानात् सामान्यतः स्पर्शाश्रयद्रव्यसिद्धौ, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन तत् पृथिव्यादित्रयं रूपरहितत्वात्, नाप्याकाशादिकं तस्यास्पर्शवत्त्वादिति, यद् रूपरहितं स्पर्शवद् द्रव्यं सिध्यति स एव वायुः\u003C/span\u003E इति भावः ।\nननु कुत एवं वायोः स्पर्शगुणानुमेयत्वम्, बाह्यप्रत्यक्षत्वं किं न स्याद्? इति चेद्, न । अरूपिद्रव्यत्वेन बाह्यप्रत्यक्षागोचरत्वस्य आस्थितत्वात्। न च अनुमितस्य वायोः प्रतिवादिना अनङ्गीकृतत्वेन आश्रयासिद्धिः, अध्यक्षस्य पक्षीकारे धर्मिग्राहकमानविरोध इति वाच्यम्। वायोरेवात्र पक्षत्वेन अनुमितत्वादेः पक्षतावच्छेदकत्वेन अनुपादानात् । स च अस्माकम् अनुमानेन, परस्य प्रत्यक्षेण सिद्ध इत्यदोषः ।\nन च पञ्चीकरणपक्षेऽसिद्धिः । प्रत्यक्षरूपरहितद्रव्यत्वस्य हेत्वर्थत्वात्। तथा च श्रुतिः - \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयदन्यद्वायोश्चान्तरिक्षाच्चैतत् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-276\"\u003Eसद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायुरन्तरिक्षं चासद्\u003C/span\u003E इति सत्त्वासत्त्वव्यपदेशस्य प्रत्यक्ष-अप्रत्यक्षनिमित्तकत्वात् । तथाचोक्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुधायाम्\u003C/span\u003E– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-277\"\u003Eप्रत्यक्षाप्रत्यक्षपञ्चमहाभूतपरत्वाद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति । मूर्तत्वामूर्तत्वं च इदमेव । अन्यथा पञ्चानामपि परिच्छिन्नपरिमाणत्वेन विभागानुपपत्तेः । तथा च स्मृतिः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'आकाशवायू त्वव्यक्ते इतरेऽण्डे प्रकाशिताः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतथात्वाद् बाह्यभूतानाम् अण्डस्थानां च सा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-278\"\u003Eगतिः\u003C/span\u003E'\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति ।\u003C/span\u003E\nकिञ्च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभूतमप्यसितं दिव्यदृष्टिगोचरमेव \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-279\"\u003Eतु\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनुव्याख्याने\u003C/span\u003E भूताकाशस्य अप्रत्यक्षत्वोक्तिरपि वायोरप्रत्यक्षत्वसूचिका । द्वयोरेककोटित्वेन व्यवहारात् । उक्तं च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमात्स्ये\u003C/span\u003E – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'आकाशवायू त्वव्यक्ते इतरेऽण्डे प्रकाशिताः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतथात्वाद् बाह्यभूतानामण्डस्थानां च सा गतिः' इति ।\u003C/span\u003E\nअत एव \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपद्धतौ\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायुस्पर्शोऽपि त्वचो विषयः\u003C/span\u003E इति वायुस्पर्शस्यैव त्वगिन्द्रियविषयत्वमुक्तम्, न वायोः ।\nएतेन वायोः प्रत्यक्षत्वं वदन्तो निरस्ताः । तथाहि- न वायोः प्रत्यक्षत्वं वक्तुं युक्तम्? तत्प्रमाणाभावात् । न तावत् प्रत्यक्षम्-\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायुर्वाति\u003C/span\u003E इति ज्ञानस्य वायुगोचरत्वेऽपि तत्प्रत्यक्षत्वागोचरत्वात् । न च तस्यैव साक्षात्काररूपत्वेन तद्विषयत्वेनैव वायोः प्रत्यक्षत्वसिद्धिः। तस्य साक्षात्कारत्वे विवादात् । न च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइयं प्रतीतिः त्वगिन्द्रियजन्या तद्व्यापारान्वयव्यतिरेकानुविधायित्वाद्\u003C/span\u003E इति तत्सिद्धिरिति वाच्यम् । त्वगिन्द्रियव्यापारस्य स्पर्शग्रहोपक्षीणत्वेन अनन्यथासिद्ध-अन्वय-व्यतिरेकयोरभावात्, साधारणयोस्तु व्यभिचारित्वात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायुं स्पृशामि\u003C/span\u003E इत्यनुभवोऽस्ति ? इति चेद् , न । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपुष्पाणि जिघ्रामि\u003C/span\u003E इत्यनुभववत् उपपत्तेः । न चैवं घटोऽपि स्पार्शनो न स्यादिति वाच्यम् । तस्य वक्ष्यमाणनियामकविशिष्टतया स्पार्शनत्वकल्पनात्, अत्र तु तदभावात् ।\nनाप्यनुमानम् - \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायुः प्रत्यक्षः प्रत्यक्षस्पर्शाश्रयत्वाद्\u003C/span\u003E इत्यत्र उद्भूतरूपवत्त्वस्य उपाधित्वात् । अत एव \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमहत्त्वे सत्युद्भूतस्पर्शवत्त्वाद्\u003C/span\u003E इत्यपास्तम् । परैरुद्भूतत्वानङ्गीकारेण वाद्यसिद्धेश्च । न च उद्भूतपदं प्रत्यक्षपरम् । महत्त्वविशेषणवैयर्थ्यात् , तत्त्यागे पूर्वाभेदात् , ऊष्मणि व्यभिचाराच्च । न च तस्य पक्षसमत्वान्न व्यभिचारः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऊष्मवत् परं ब्रह्म यन्न जिघ्रन्ति न पश्यन्ति न शृण्वन्ति न \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-280\"\u003Eविजानन्ति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति श्रुत्या ब्रह्मणोऽप्रत्यक्षत्वे ऊष्मणो दृष्टान्तत्वकथनेन च तदप्रत्यक्षत्वस्य सुदृढनिश्चितत्वात् । प्रत्यक्षशब्दाश्रयस्याप्याकाशस्याप्रत्यक्षत्ववत् प्रत्यक्षस्पर्शाश्रयस्यापि वायोरप्रत्यक्षत्वोपपत्त्याऽप्रयोजकत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायुः स्पार्शनः उद्भूतरूपानधिकरणत्वे सत्युद्भूतस्पर्शाधिकरणत्वाद् घटवत्\u003C/span\u003E इत्यपि न । परमाण्वादौ व्यभिचारात् । न च उद्भूतपदं प्रत्यक्षपरम् । उक्तन्यायेनाप्रयोजकत्वात् । द्रव्यत्वरूपपक्षधर्मावच्छिन्नसाध्यव्यापकचाक्षुषत्वस्योपाधित्वाच्च ॥\nननु द्रव्यस्पार्शनत्वे न चाक्षुषत्वं प्रयोजकम् ; किन्तु? महत्त्वे सत्युद्भूतस्पर्शवत्त्वमेव । अतः कथं न वायुः प्रत्यक्षः ? इति चेद्, न । परमाणुष्वपि महत्त्वसद्भावस्यान्यत्रोपपादितत्वेन तेषामपि स्पार्शनत्वप्रसङ्गात् । त्वन्मतेऽपि (त्रुटेः) त्र्यणुकस्य महत्त्वे सत्युद्भूतस्पर्शवत्त्वाङ्गीकारेण स्पार्शनत्वप्रसङ्गाच्च । न हि जालसूर्यमरीचिस्थम् अतिसूक्ष्मतमम् उपलभ्यमानं वस्तु त्वचा केनचिद् गृह्यते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगृह्यत एव, विविच्य तु न गृह्यते सूक्ष्मत्वाद्\u003C/span\u003E इति वदन् देवानां-प्रियोऽसावुपेक्षणीयः । अनुभवविरोधात् । महत्त्वविशेषसमानाधिकरण-उद्भूतस्पर्शवत्त्वं प्रयोजकमिति चेन्न । ऊष्मणो वायूपनीतशीतोष्णद्रव्यस्यापि स्पार्शनत्वापातात् । न च तत्रानुमतिः । उदाहृतश्रुतिविरोधात् । तत्संख्या-परिमाण-संयोग-विभाग-कर्मणां स्पार्शनत्वापाताच्च । योग्यव्यक्तिवृत्तित्वेन तेषां योग्यत्वात् । न हि ऊष्मादिजातीये क्वचिद् घटादाविव करपरामर्शे कदाऽपि केनापि संख्या गृह्यते । ननु द्रव्यस्पार्शनत्वे चाक्षुषत्वमपि न प्रयोजकम् ? आलोकादीनामपि स्पार्शनत्वापाताद्, इति चेन्न । विषमव्याप्तस्याप्युपाधित्वात् ।।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकेचित्तु\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमहत्त्वसमानाधिकरण-उद्भूतरूपवत्त्वं बाह्यद्रव्यप्रत्यक्षत्वे तन्त्रम्\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन वायुः प्रत्यक्षः\u003C/span\u003E इत्याहुः, तन्न । वर्णद्रव्यत्वस्यान्यत्र व्यवस्थापितत्वेन तत्रोक्तप्रयोजकाभावात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्ये\u003C/span\u003E तु- द्रव्यस्पार्शन एवेदं प्रयोजकम् इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायुर्न स्पार्शनः\u003C/span\u003E इत्याहुः, तदपि न । तमसः, आलोकस्य, नयनगतपित्तद्रव्यस्य च स्पार्शनत्वप्रसङ्गात् । वस्तुतस्तु- श्रोत्रभिन्नबाह्येन्द्रियजन्य-अस्मदादिद्रव्यप्रत्यक्षत्वे महत्त्वविशेषसमानाधिकरण-उद्भूतरूपवत्त्वं प्रयोजकमिति वायुर्न प्रत्यक्षः ।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएके\u003C/span\u003E तु - महत्त्वविशेषसमानाधिकरण-उद्भूतरूप-स्पर्शवत्त्वं द्रव्यस्पार्शनत्वे प्रयोजकम्, एकैकस्य व्यभिचारात् । विनिगमनाविरहेणोभयोरपि प्रयोजकत्वात् । अत एव घटादिः स्पार्शनः । अत एवोक्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुधायाम्\u003C/span\u003E– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eद्रव्यस्य हि अस्मदादिप्रत्यक्षत्वम् उद्भूतस्पर्शवत्त्वेन \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-281\"\u003Eव्याप्तम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति ।एवं च वायुर्न प्रत्यक्ष इत्याहुः ।\nएवं मन्त्रद्वयगतं दृष्टान्तवाक्यं व्याख्याय, इदानीं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति दार्ष्टान्तिकवाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएवमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजनार्दन\u003C/span\u003E इति विशेष्याध्याहारः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएक\u003C/span\u003E इत्यस्य सावधारणत्वमभिप्रेत्याऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनान्य इति\u003C/span\u003E ।। सर्वभूतान्तरात्मा इत्यस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वेति\u003C/span\u003E ।। एक एव सर्वजीवान्तरस्थित इत्यस्यार्थलब्धमर्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वतन्त्र इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबाह्याश्च ते ततः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र हेतुकथनार्थमेतत् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपंरूपम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतद् अपेक्षिताध्याहारेण व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eरूपं रूपमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूप\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिबिम्बा इति\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबभूवुः\u003C/span\u003E इति वक्ष्यमाणम् अत्रापि सम्बध्यते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएकवचनप्रयोगाद् एकस्यैव प्रतिबिम्बत्वमुच्यते\u003C/span\u003E इति शङ्कापरिहाराय बहुवचनप्रयोगः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचेतना अस्य\u003C/span\u003E जनार्दनस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eरूपं रूपं प्रति प्रतिबिम्बा बभूवुः\u003C/span\u003E इत्यन्वयः ।।१०।।\nननु चेतनानां भगवत्प्रतिबिम्बत्वे बिम्बप्रतिबिम्बयोरैक्यात् तयोरभेदः स्याद्? इत्याशङ्कापरिहाराय श्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहिश्च\u003C/span\u003E इत्युक्तम् इति भावेन तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबाह्याश्चेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eततो\u003C/span\u003E जनार्दनात् । ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचेतना भगवतो बाह्याः\u003C/span\u003E इत्ययुक्तम् ? भगवतो विभुत्वेन चेतनानां तदनधिष्ठितप्रदेश-वृत्तित्वासम्भवाद्, इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबाह्या\u003C/span\u003E इत्युक्तं विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनास्येति\u003C/span\u003E ।। ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E इति लिट्प्रयोगात् प्रतिबिम्बत्वस्य कादाचित्कत्वमुच्यत इति प्रतीयते । विचित्र-अनन्तजीवानां च कथम् अविचित्र-एकभगवत्प्रतिबिम्बत्वम्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादीति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दोऽ-\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपि\u003C/span\u003Eशब्दार्थः । अनन्तम्= अनन्तप्रकारं कं= सुखं येषां ते \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्तकाः\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविचित्रस्वभावा अनन्ता अपि ते चेतना अविचित्रस्य एकस्यैव भगवतोऽनाद्यनन्तप्रतिबिम्बा बभूवुः\u003C/span\u003E इत्येतत् श्रुत्यादिप्रसिद्धम् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-282\"\u003Eइति\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहि\u003C/span\u003Eशब्दार्थः । सूर्यकान्तगत-सूर्यप्रतिबिम्बस्य अग्निजनकत्वेऽपि, जलगतस्य तदभावदर्शनाद् बिम्बैक्येऽपि प्रतिबिम्बभेदः, तद्वैचित्र्येऽपि तद्वैचित्र्यम् उपपन्नमिति भावः ।।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसूर्यो यथा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति मन्त्रस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसूर्यः सकललोकस्य चक्षुषि पुरीषाद्यशुचिप्रकाशनेन चक्षुष उपकारं कुर्वन्नपि तद्दर्शिनः सर्वलोकस्य चाक्षुषैः= अशुच्यादिदर्शननिमित्तैः आध्यात्मिकैः दोषैः, बाह्यैश्च अशुच्यादिसंसर्गदोषैश्च न लिप्यते\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम् असत् । सूर्यस्य पुरीषाद्यशुचिप्रकाशनेन चाक्षुषदोषलेपप्रसक्तेरेवाभावेन तन्निषेधायोगात् । अन्यथा दीपप्रभादेरपि जडस्य तत्प्रसक्तिः स्यात् । सर्वस्यापि दोषस्याऽन्तरत्वेन बाह्यत्वायोगाच्च । न च दोषनिमित्तस्य बाह्यत्वेन दोषे बाह्यत्वोपचारः, क्लिष्टत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआध्यात्मिकैः दोषैः\u003C/span\u003E इत्यश्रुतकल्पनापाताच्चेति भावेन तद् दृष्टान्तवाक्यं व्याख्यातुम्, तदुपयुक्तं तावदाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसूर्य इति\u003C/span\u003E।।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्य\u003C/span\u003E सूर्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिबिम्बो\u003C/span\u003E बाह्यकं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचक्षुः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यन्वयः । किं ततः? इत्यतः परिवर्तमानस्य सूर्यस्य कथम् आन्तरचक्षुष्ट्वम्? सूर्यप्रतिबिम्बभूत-बाह्यचक्षुश्च किम्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तश्चक्षुरिति\u003C/span\u003E ।। चक्षुरभिमानिसूर्याख्य-देवतेत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएकस्तथा\u003C/span\u003E इति दार्ष्टान्तिकवाक्यं व्याचष्टे–\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएवमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबाह्यः\u003C/span\u003E अत्यन्तभिन्नः । तत्र हेतुः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वतन्त्रत्वादिति\u003C/span\u003E ।। भूतान्तरात्मत्वोक्त्या लब्धमेतत् । जीवेषु व्यभिचारशङ्कापरिहाराय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्वतन्त्रस्य\u003C/span\u003E इति जीवविशेषणम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदुःखेन\u003C/span\u003E इति एकवचनप्रयोगो जात्यभिप्रायेणैव, न त्वेकत्वाभिप्रायेण इति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-283\"\u003Eबहुवचनप्रयोगः\u003C/span\u003E ।\nननु चेतनत्वाद् विष्णोरपि जीववत् दुःखलेपः किं न स्यात् ? न हि चेतनत्वाविशेषेऽपि विष्णोः दुःखालेपे विशेषहेतुरस्ति, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचेतनाभासक इति\u003C/span\u003E ।। अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचेतनश्चेतनानाम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्य तात्पर्यमुक्तं भवति । चेतनत्वं न दुःखलेपप्रयोजकम् ; किन्तु? चेतनाभासकत्वमेव । हरिस्तु परमचेतन इति न दुःखलेप इति भावः। हरेः परमचेतनत्वे हेतुमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वतन्त्रत्वादिति\u003C/span\u003E ।। परमचेतनत्वेऽपि दोषलेपः किं न स्याद् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वतन्त्रो हीति\u003C/span\u003E ।। परमचेतनःस्वतन्त्र एव । स्वतन्त्रस्य नैव दोषलेपः । अन्यथा स्वातन्त्र्यभङ्गादिति भावः । दुःखे प्रकृतेऽपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदोषेण\u003C/span\u003E इति वदता श्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदुःख\u003C/span\u003Eपदम् अज्ञानाद्युपलक्षणम् इत्युक्तं भवति ।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा रूपं रूपं प्रतिरूपो बहिश्च\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्य परोक्तार्थे न प्रमादेनापि मतिः कर्तव्या इति भावेन प्रमाणेन व्याकृतमपि तद् वाक्यं स्ववचनेन स्पष्टयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-284\"\u003Eइत्यध्याहारः\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वं वाक्यं सावधारणम्\u003C/span\u003E इति न्यायेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएक एव\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । प्रकृतपरमात्मन एवोत्तरत्र कर्तृत्वेनान्वय इति भ्रान्तिनिवारणाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपम्\u003C/span\u003E इत्येतद् योजयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्येति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीव\u003C/span\u003E इति कर्त्रध्याहारः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवः प्रतिरूपाख्यो बभूव\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति सम्बन्धः । अनेन- दृष्टान्तवाक्याद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबभूव\u003C/span\u003E इति पदम् अनुवर्तनीयम् इत्युक्तं भवति ।\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहिश्च\u003C/span\u003E इत्येतदवधिप्रदर्शनेन व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबहिश्चेति\u003C/span\u003E ।। कथं सर्वगतस्याऽत्मनो बहिर्जीव ? इत्यतस्तद् विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनितरामिति\u003C/span\u003E ।। भेदाभेदव्यावृत्त्यर्थं नितरामिति । अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहिः\u003C/span\u003Eशब्दो भिन्नार्थः, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दः एवार्थः\u003C/span\u003E इत्युक्तं भवति । तत्र हेतुः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरतन्त्रत्वादिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादिप्रतिबिम्बाश्च\u003C/span\u003E इत्युक्तमयुक्तम्? तथा सति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबभूव\u003C/span\u003E इति भूतार्थकलिट्प्रत्ययानुपपत्तेः, इत्यतस्तत्र प्रयोगं दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मैवेति\u003C/span\u003E।। यथाऽऽत्मसत्तायाः सार्वकालिकत्वेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआसीद्\u003C/span\u003E इति प्रयोगः सार्वकालिको व्याख्येयः तथाऽत्रापीति भावः । यथोक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'प्रयोग एककालीनः सर्वकालेऽनुषज्यते ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eददर्श विष्णुरित्यादौ नित्यचिद्रूपतो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-285\"\u003Eहरेः\u003C/span\u003E'\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति ।। ११ ।।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतमात्मस्थम्= स्वशरीरहृदयाकाशे बुद्धौ चैतन्याकारेणाभिव्यक्तम्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम् असद् इति भावेन प्रमाणेनैव व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मनि स्थमिति\u003C/span\u003E ।। परोक्त एवार्थः किं न स्याद्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवैक्येनेति\u003C/span\u003E ।।१३।।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेतदिति मन्यन्तेऽनिर्देश्यं परमं सुखम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यन्यत्र ज्ञानिसुखमेव उच्यते, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरमं सुखम्\u003C/span\u003E इति सुखश्रुतेः । न च असौ विष्णावपि सावकाशा। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतेषां सुखं शाश्वतम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति ज्ञानिसुखस्यैव प्रकृतत्वेन तस्यैव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेतद्\u003C/span\u003E इति परामर्शात् । न च भगवतोऽपि प्रकृतत्वात् तत्परामर्शोऽयमस्तीति वाच्यम् । तस्य नपुंसक\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसुख\u003C/span\u003Eशब्देन अप्रकृतस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्\u003C/span\u003Eइत्यादिपरामर्शायोगाद्, इत्यतः तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतदेवेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएव\u003C/span\u003Eकारेण ज्ञानिसुखव्यवच्छेदः । तथा च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेतद्\u003C/span\u003E इति नपुंसकशब्देन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएकं रूपम्\u003C/span\u003E इति प्राक् प्रकृतभगवद्रूपं परामृश्यत इति नानुपपत्तिरिति भावः ।।\nननु किं दूरस्थभगवद्रूपपरामर्शग्रहणेन, समीपस्थज्ञानिसुखपरामर्श एवायमिति किं न स्याद्? इति चेन्न । सुखस्य परमत्वविशेषणाद्, ज्ञानिसुखस्य च परमत्वायोगाद् इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानिसुखमिति\u003C/span\u003E ।। भगवत्सुखविष्णुमात्रमित्यर्थः । अनेन- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेतद्\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयद् आत्मस्वरूपं सुखम् अनिर्देश्यं परमम् अप्राकृतं वाङ्मनसयोरगोचरमपि तद् ब्रह्मण एतत् प्रत्यक्षमेव इति मन्यन्ते\u003C/span\u003E इति व्याख्यानं च अपास्तम् । परमात्मस्वरूपसुखस्य प्रत्यक्षत्वायोगात् । जीवब्रह्माभेदस्तु बाधित इत्युक्तम् ।\nननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E इत्यस्य अनुवादतया व्याख्याने \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्\u003C/span\u003Eशब्दो व्यर्थः स्याद्? इति चेन्न । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपं प्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति दूरे, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएकं रूपम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति सन्निधाने च भगवद्रूपस्य प्रकृतत्वेन तथैव परामर्शार्हत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद्\u003C/span\u003E इत्यस्यापि ततत्वार्थकत्वेन परमसुखत्वादिवत् विधेयत्वाद्वा । न चैवं वाक्यभेदप्रसङ्गः । अवान्तरवाक्यभेदस्यादोषत्वात् । महावाक्यभेदस्याभावात् । अन्यथा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसत्यं ज्ञानमनन्तं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-286\"\u003Eब्रह्म\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र का गतिः ? अस्तु वा त्वदुक्तरीत्या \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E इत्यस्य विधेयत्वम् । तथाऽपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयद् ब्रह्म \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनिर्देश्यं सुखम्\u003C/span\u003E इति वदन्ति, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेतत्\u003C/span\u003E प्रकृतपरमात्मनो रूपम्\u003C/span\u003E इति वाक्ययोजनोपपत्तिः । उक्तं च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन्यायविवरणे\u003C/span\u003E - \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयद् ब्रह्म अनिर्देश्यं सुखमिति वदन्ति तदेतत् स्वरूपमिति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-287\"\u003Eमन्यते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविष्णोरेव परमं सुखम्, ज्ञानिसुखं तु तद्विप्लुट्कमित्यत्र प्रमाणमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्मादीनामिति\u003C/span\u003E।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दः \u003C/span\u003Eअपि\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशब्दार्थतया कैमुत्यसूचकः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविष्णुसुखस्य\u003C/span\u003E \u003C/span\u003Eविप्लुट्कम्' इति शेषः । ब्रह्मादीनां विष्णुसुखैकदेशसुखवत्त्वे तदभेदः स्याद् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिबिम्ब इति\u003C/span\u003E ।।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकिमु भाति न भाति वा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतत् प्रश्नवाक्यं कृत्वा, तत्र उत्तरम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइदं भाति न भाति च\u003C/span\u003E इति व्याचक्षते, तदसत् । उत्तरवाक्यस्याऽश्रुतस्यैव कल्प्यत्वात् । न च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकिमु\u003C/span\u003Eशब्दपरित्यागेन तदेवोत्तरमिति वाच्यम् । आवृत्तिप्रसङ्गात् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमन्यन्ते\u003C/span\u003E इति भानस्यैवोक्तत्वेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकिमु भाति न भाति वा\u003C/span\u003E इति प्रश्नस्यैवायोगाच्च । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाति न भाति\u003C/span\u003E इति परिहारस्य व्याहतत्वाच्च । तस्मात् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकिमु भाति?\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति प्रश्ने \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन भाति वा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003Eइति परिहार इत्याश्रयणीयम्।\nनन्वेतदप्ययुक्तम् ? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमन्यन्त\u003C/span\u003E इति भानस्यैवोक्तत्वेन प्रश्नोत्तरयोरनुपपत्तेः इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसम्यग् भातीति\u003C/span\u003E ।। श्रुत्यनुसारादत्रापि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकिमु\u003C/span\u003E\u003C/span\u003Eशब्दो योज्यः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसम्यक्\u003C/span\u003E साकल्येन । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकिमु सम्यग् भाति?\u003C/span\u003E इति प्रश्ने, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन भाति\u003C/span\u003E इत्युत्तरमिति योज्यम् । अत एवोक्तं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्त्वप्रकाशिकायाम्\u003C/span\u003E– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन भातीत्युक्ताज्ञेयत्वं उक्ताज्ञेयत्वं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-288\"\u003Eच\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003Eशब्दः श्रुत्यनुसाराद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवा\u003C/span\u003Eशब्दार्थो वा । अव्ययानामनेकार्थत्वात् ।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्= ज्ञानिसुखं कथम्= केन प्रकारेण विजानीयाम्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमसत् । यमस्य ज्ञानितया तत्सुखस्य प्रत्यक्षत्वेन तज्ज्ञानप्रार्थनायोगात् । तच्छब्देन अव्यवहितपरमसुखभगवद्रूपपरामर्शोपपत्तौ व्यवहितज्ञानिसुखग्रहणायोगाच्च ।\nननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्\u003C/span\u003Eशब्देन भगवद्रूपपरामर्शेऽपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकथं विजानीयाम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति नोपपद्यते । यमस्य भगवज्ज्ञानित्वात् । अन्यथा तदुपदेशासम्भवात् । न च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकथं साकल्येन जानीयाम्?\u003C/span\u003E इत्यर्थः । अयोग्यप्रार्थनाप्रसङ्गाद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजानीयामिति\u003C/span\u003E ।। कथम्? इत्याक्षेपे । न कथमपि इत्यर्थः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमन्यन्त\u003C/span\u003E इति ज्ञानोक्तौ तत्र भगवत्प्रसाद एव मुख्यहेतुर्नान्य इति यमः स्वानुभवेन समर्थयति अनेनेति नासङ्गतिरिति भावः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्\u003C/span\u003Eशब्दार्थः -\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनिर्देश्यं परं सुखम् इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदिव्यम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति तल्लब्धार्थोक्तिः ।।१४।।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E नित्यं दोषैर्हीनत्वात् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहम्\u003C/span\u003E, साररूपत्वात् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसः\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहं चासौ सश्चेति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहंसः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशुचौ= वायौ सीदतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशुचिषत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवरसुखरूपत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवसुः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तरिक्षे सीदतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्तरिक्षसत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वेन्द्रियादिस्थः सन् इन्द्रियविषयादिहोतृत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहोता\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेद्यां पूज्यतया सीदतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवेदिषत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअतिशयितं थम्= अन्नम् अस्यास्तीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअतिथिः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E। द्रोणकलशे स्थितः सोमो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदुरोण\u003C/span\u003Eशब्देनोच्यते, तत्र सीदतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदुरोणसत्\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनृषु स्थित इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनृषत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवरेषु= देवेषु सीदतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवरसत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋते= वेदे सीदतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतसत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव्योमाख्यप्रकृतौ सीदतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eव्योमसत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअब्जाः\u003C/span\u003E अब्जेषु स्थितः, बहुवचनं बहुरूपत्वाभिप्रायेण । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगोजाः\u003C/span\u003E पृथिवीजन्येषु स्थितः। विष्णुं प्रति गतत्वाद् ऋताः= मुक्ताः, तेषु नियामकतया जातत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतजाः\u003C/span\u003E । अद्रिषु स्थितः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअद्रिजाः\u003C/span\u003E । वेदैर्मुख्यतः प्रोक्तत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतम्\u003C/span\u003E। पूर्णगुणत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबृहत्\u003C/span\u003E ।। २ ।।\nकिञ्च- यः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्राणरूपं\u003C/span\u003E वायुं मुख्यप्राणस्वरूपम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऊर्ध्वमुन्नयति\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअपानं\u003C/span\u003E मुख्यवायुरूपमेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रत्यगस्यति\u003C/span\u003E अधः क्षिपति, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमध्ये\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहृदयस्य\u003C/span\u003E इति शेषः, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआसीनं वामनं\u003C/span\u003E वामम्= सौन्दर्यम्, तत्प्रधानत्वात् स्त्रियो वामशब्दशब्दिताः, तन्नेता वामनः, तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविश्वे\u003C/span\u003E सर्वे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदेवा उपासते\u003C/span\u003E ।। ३ ।।\nकांश्चिद् गुणान् उक्त्वा, तूर्ण्णीं स्थितं यमं पुनर्विशेषविवित्सया \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेयं प्रेते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन पृष्टमेव पृच्छति नचिकेताः – \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्येति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशरीरस्थस्य\u003C/span\u003E स्थूलशरीरस्थस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्य विस्रंसमानस्य\u003C/span\u003E स्थूलशरीरं त्यजतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदेहिनः\u003C/span\u003E सूक्ष्मशरीरवतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदेहात्\u003C/span\u003E सूक्ष्मदेहाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवि\u003C/span\u003Eशेषेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमुच्यमानस्य\u003C/span\u003E मुक्तस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअत्र\u003C/span\u003E मुक्तौ नियामकतया यत् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरिशिष्यते\u003C/span\u003E तत् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकिम्\u003C/span\u003E? पुनर्विशेषतो ब्रूहीत्यर्थः। उत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्वै तदिति\u003C/span\u003E ।। ४ ।।\nसकलजीवनहेतुप्राणापानप्रेरकत्वं भगवतः कथम्? इत्यतः तयोरपि न जीवनहेतुत्वम् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन प्राणेनेति\u003C/span\u003E ।। तर्हि केन जीवति? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइतरेणेति\u003C/span\u003E ।। प्राणापानाभ्यां सकलजीवजडेभ्यो वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइतरेण\u003C/span\u003E भगवतैव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवन्ति\u003C/span\u003E सर्वे जीवाः । प्राणापानयोर्जीवनहेतुत्वाभावे प्रमाणान्तरविरोधः स्याद् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्मिन्निति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवनहेतू\u003C/span\u003Eइति शेषः । ततश्च स्वातन्त्र्येण जीवनहेतुत्वं प्राङ् निषिद्धमिति भावः । यद्वा- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन प्राणेन\u003C/span\u003E इत्यत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वातन्त्र्येण\u003C/span\u003E इति शेषः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइतरेण तु\u003C/span\u003E इत्यत्र हेतुमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्मिन्निति\u003C/span\u003E ।। ५ ।।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपुनरपि भगवत्स्वरूपं वक्ष्यामि\u003C/span\u003E इति प्रतिजानीते यमः– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्तेति\u003C/span\u003E।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्त\u003C/span\u003E इत्यास्वादने । अहं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eते\u003C/span\u003E तुभ्यम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइदं गुह्यं\u003C/span\u003E गोप्यं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसनातनं\u003C/span\u003E ब्रह्म \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E परमात्मा, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eम्रियत इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमरणं\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E म्रियमाणं जीवं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्राप्य\u003C/span\u003E यथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E नियामको \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभवति\u003C/span\u003E तथा प्रवक्ष्यामीत्यर्थः ।।६।।\nएतदेवाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोनिमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्ये\u003C/span\u003E केचिद् देहिनो मृताः सन्तः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशरीरत्वाय\u003C/span\u003E शरीरवत्त्वाय मनुष्यादि\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोनिं प्रपद्यन्ते\u003C/span\u003E, तन्नियामकतया भगवानपि योनिं प्रपद्यत इति भावः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्ये\u003C/span\u003E केचित् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्थाणुं अनुसंयन्ति\u003C/span\u003E तन्नियामकतया भगवानपि । केषाञ्चिद् योनिप्राप्तिः केषाञ्चित् स्थाणुप्राप्तिरिति कुतः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथेति\u003C/span\u003E ।। तत्तज्ज्ञानकर्मानुसारेण तत्तत्प्राप्तिरिति भावः ।। ७ ।।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eम्रियमाणजीवनियामकस्य शोकमरणादिकं न शङ्कनीयम्\u003C/span\u003E इति भावेन तस्य माहात्म्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः\u003C/span\u003E पुरुषः पूर्णषड्गुणः पुरिशयो वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएषु\u003C/span\u003E जीवेषु लयादौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुप्तेषु\u003C/span\u003E सत्सु तदा कामं कामं स्वेच्छानुसारेण रथपथादीन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिर्मिमाणो जागर्ति तदेव शुक्रं\u003C/span\u003E शोकरहितं नत्वन्यत्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेव ब्रह्म\u003C/span\u003E पूर्णगुणं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेवामृतं\u003C/span\u003E नित्यमुक्तम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउच्यते\u003C/span\u003E श्रुत्यादौ । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतस्मिन् सर्वलोका आश्रिताः\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद्\u003C/span\u003E ब्रह्म \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकोऽपि नात्येति\u003C/span\u003E ।।८।।\nयद्वा- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइतरेण तु जीवन्ति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र ब्रह्मणः सर्वजीवेभ्यो भेद उक्तः। तमेव जीवेश्वरभेदं ज्ञापयितुं तदुभयस्वरूपं वक्ष्यामीति प्रतिजानीते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्तेति\u003C/span\u003E ।। अहं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eते\u003C/span\u003E तुभ्यम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइदं गुह्यं सनातनं ब्रह्म प्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E जीवो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमरणं प्राप्य\u003C/span\u003E यथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभवति\u003C/span\u003E तच्च वक्ष्यामि, जीवब्रह्मणोर्भेद- ज्ञापनायेत्यर्थः ।।६।।\nतत्र यः कर्मफलभोक्ता स जीव इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोनिमिति\u003C/span\u003E।। न हि जीवस्य योन्यादिगमनं ब्रह्म प्राप्नोति । अतस्तयोर्भेद इति भावः ।।७।।\nपुनरपि जीवेश्वरस्वरूपमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इति\u003C/span\u003E ।। अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसुप्तिमान् जीवः, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एषु सुप्तेषु जागर्ति\u003C/span\u003E स विष्णुः\u003C/span\u003E इति तयोर्भेदः स्पष्टमुक्तः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशुक्रं\u003C/span\u003E शोकरहितम्, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशुक्रं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-289\"\u003Eतच्छोकराहित्याद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वचनात् । जीवस्तु शोकयुक्तः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेव ब्रह्म\u003C/span\u003E पूर्णम्, न जीवः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेव\u003C/span\u003E नित्यमुक्तम्, जीवस्त्वनेवंविधः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतस्मिन् सर्वे लोका आश्रिताः\u003C/span\u003E, न हि जीवे आश्रिताः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेव कोऽपि नात्येति\u003C/span\u003E, जीवं तु ब्रह्मैवात्येति । अतस्तयोर्भेदः सिद्ध इति भावः । पुनरपि प्रतिजानीते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्वै तदिति\u003C/span\u003E।।८।।\nतमेव जीवेश्वरभेदं सदृष्टान्तमाह उत्तरमन्त्रद्वयेन– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निरिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा\u003C/span\u003E यद्यपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निः\u003C/span\u003E देवतारूप \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएक\u003C/span\u003E एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभुवनं\u003C/span\u003E लोकं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रविष्टः\u003C/span\u003E सन् पाकादिकर्ता, नान्योऽस्ति । तथाऽपि अस्य अग्नेर्देवस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपं\u003C/span\u003E प्रति अचेतनोऽग्निः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूपः\u003C/span\u003E प्रतिबिम्बो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबभूव\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतथा\u003C/span\u003E स \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएक\u003C/span\u003E एव सर्वभूतानाम्= जीवानाम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्तरात्मा\u003C/span\u003E तन्नियामकः । तथाऽपि तस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपं\u003C/span\u003E प्रति जीवः प्रतिबिम्बो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबभूव\u003C/span\u003E । न च बिम्ब-प्रतिबिम्बत्वोक्त्याऽभेदः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहिश्च\u003C/span\u003E असौ परमात्मनः नितरां भिन्न इति यावत् । परतन्त्रत्वादिति भावः ।। ९ ।।\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा\u003C/span\u003E यद्यपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवायुः\u003C/span\u003E देवतारूप \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएक\u003C/span\u003E एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभुवनं प्रविष्टः\u003C/span\u003E सन् धारकः, नान्योऽस्ति । तथाऽपि अस्य वायोर्देवस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपं\u003C/span\u003E प्रति अचेतनो वायुः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E । इतरत् समानम् ।। १० ।।\nननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Ci\u003Eभूतान्तरात्मा\u003C/i\u003E\u003C/span\u003E इति सर्वजीवान्तरत्वमुक्तम् । तथा सति जीववत् दुःखं स्याद्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसूर्य इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा सूर्यः सर्वलोकस्य\u003C/span\u003E अन्तश्\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचक्षुरपि\u003C/span\u003E चक्षुरभिमानिदेवताऽपीति यावत्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचाक्षुषैर्बाह्यदोषैः\u003C/span\u003E अचेतनरूपबाह्यचक्षुर्गतैर्दोषैः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन लिप्यते, तथा\u003C/span\u003E स \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएक\u003C/span\u003E एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वभूतान्तरात्माऽपि लोकस्य दुःखेन न लिप्यते\u003C/span\u003E । ननु सर्वजीवात्मकत्वे च कथं दुःखेनालेपः? इत्यत उक्तं– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबाह्य इति\u003C/span\u003E ।। जीवेभ्यो भिन्न इत्यर्थः । स्वतन्त्रत्वादिति भावः ।। ११ ।।\nननु भूतान्तरात्मा भूतदुःखेन न लिप्यत इति कथम् ? अन्यथा जीवस्यापि तदभावप्रसङ्गात् । न हि दह्यमानगेहान्तर्गतयोरन्यतरस्यैव दाह इति युक्तमिति । अतो जीवापेक्षया ईश्वरस्य सामर्थ्यवैशेष्येण अग्निस्तम्भनवतो दाहाभाववत् दुःखालेपोपपत्तिरिति भावेन ईश्वरसामर्थ्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएक इत्यादिना\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः सर्वभूतान्तरात्मा एकः\u003C/span\u003E समाभ्यधिकरहितः सर्वमस्य वशे वर्तत इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवशी एकं\u003C/span\u003E स्वात्मरूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहुधा करोति\u003C/span\u003E नियम्यानन्त्यात्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतम्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मनि तिष्ठतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मस्थः, तम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E भगवन्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eये धीरा अनुपश्यन्ति तेषाम्\u003C/span\u003E एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशाश्वतं\u003C/span\u003E नित्यम् अभिव्यक्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुखम्, नेतरेषाम्\u003C/span\u003E ।। १२ ।।\nकिञ्च- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयो नित्यानां नित्यः\u003C/span\u003E परमनित्यः अनित्यत्वादिचतुर्विधनाशरहित इति यावत्, नित्यानां नित्यत्वप्रदो वा, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचेतनानां चेतनः\u003C/span\u003Eपरमचेतनः, चेतनानां चेतनत्वप्रदो वा, यश्च स्वयम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएक\u003C/span\u003E एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहूनां\u003C/span\u003E पुरुषाणां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामान्\u003C/span\u003E काम्यान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविदधाति तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीरास्तेषामेव शाश्वती\u003C/span\u003E पुनरावृत्तिशून्या \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्तिः\u003C/span\u003E मोक्षः, नेतरेषाम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमोक्षः शान्तिश्च शरणं निर्वाणं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-290\"\u003Eचाभिधीयते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति ब्राह्मे ।। १३ ।।\nएवं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयज्ज्ञानाद् शाश्वतसुखादिरूपो मोक्षस्तस्य कथं दुःखलेपः स्याद्\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । इदानीं परमसुखरूपत्वाच्च न तत्प्राप्तिरिति भावेन प्रकृत-भगवत्स्वरूपमेवाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र प्रकृतं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएकं रूपम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति प्रकृतं भगवद्रूपम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनिर्देश्यं\u003C/span\u003E साकल्येन निर्देष्टुमशक्यं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरमं सुखमिति मन्यन्ते\u003C/span\u003E ज्ञानिनः । तज्ज्ञाने च भगवत्प्रसाद एव मुख्यहेतुरिति स्वानुभवेन समर्थयते यमः – \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकथमिति\u003C/span\u003E।। अहं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद्\u003C/span\u003E अनिर्देश्यं परमं सुखं भगवद्रूपं तत्प्रसादमृते इदानीं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकथं विजानीयाम्\u003C/span\u003E ? न कथमपि । अतो भगवत्प्रसाद एव तत्र हेतुरिति भावः । भगवत्प्रसादादपि किं साकल्येन तज्ज्ञानं भवति? इति नचिकेताः पृच्छति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकिमु भातीति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकिं\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसम्यग्\u003C/span\u003E इति शेषः। उत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन भाति वेति\u003C/span\u003E ।। सम्यङ् न भात्येवेत्यर्थः ।।१४।।\nतत् कुतः? इत्यतस्तस्य सूर्याद्यप्रकाश्यत्वादित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन तत्रेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत्र\u003C/span\u003E तद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभाति\u003C/span\u003E भासयते । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचन्द्रतारकम्\u003C/span\u003E इति द्वन्द्वैकवद्भावः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन तद्भासयते सूर्यो न शशाङ्को न \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-291\"\u003Eपावकः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति स्मृतिः । न केवलं सूर्यादीनां भगवत्स्वरूपप्रकाशकत्वाभावः; किन्तु? घटादिप्रकाशनेऽपि न स्वातन्त्र्यमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमेवेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वं\u003C/span\u003E सूर्यादितेजो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभान्तं\u003C/span\u003E प्रकाशयन्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमेव\u003C/span\u003E भगवन्तम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनुभाति\u003C/span\u003E प्रकाशते । सूर्यादिप्रकाशोऽपि भगवदधीन इति भावः । तथाहि स्मृतिः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयदादित्यगतं तेजो जगद् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-292\"\u003Eभासयते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिका । तर्हि कस्य प्रकाशेनेदं सर्वं जगत् प्रकाशते? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतस्येति\u003C/span\u003E ।। १५ ।।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E।। इति द्वितीयाध्यायस्य द्वितीया वल्ली ।।\u003C/span\u003E",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहंस\u003C/span\u003E इति मन्त्रं विप्रतिपत्तिनिरासाय प्रमाणेन व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यमिति\u003C/span\u003E॥ आधिक्यार्थक-अनुस्वारार्थः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eह\u003C/span\u003Eइत्यस्यार्थः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहीन इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eओ हाक्= त्यागे\u003C/span\u003E इति धातोः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअखिलैर्दोषैः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003Eइत्यस्य योग्यतया सम्बन्धः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसाररूप इति\u003C/span\u003E ॥ एतेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहन्ति= गच्छतीति हंसः\u003C/span\u003E इति व्याख्यानं प्रमाणविरुद्धत्वाद् अपास्तम्। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदिव्य-आदित्यात्मना सीदति इति शुचिषद्\u003C/span\u003E इति व्याख्याननिरासायाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायुस्थ इति\u003C/span\u003E ॥ शुचिः=वायुः, तत्र सीदतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशुचिषद्\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवसुर्वाय्वात्मनाऽन्तरिक्षे सीदति इति अन्तरिक्षसद्\u003C/span\u003E इति व्याख्यान-निरासायाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवसुरिति\u003C/span\u003E ॥ उत्तमसुखरूप इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वित्यानन्दः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-270\"\u003Eसमुद्दिष्टः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तेः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव\u003C/span\u003Eशब्दो वरत्ववाची ।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहोता=अग्निः\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमसद् इति भावेनाऽह – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहोतेति\u003C/span\u003E ॥ सर्वेन्द्रियविषयहोतृत्वादित्यर्थः। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेद्यां सीदतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवेदिषद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति पदार्थमभिप्रेत्य तात्पर्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेद्यामिति\u003C/span\u003E॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअतिथिः सोमः सन् द्रोणकलशे सीदतीति दुरोणसद्\u003C/span\u003E इति व्याख्याननिरासाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअतिथि\u003C/span\u003Eशब्दार्थं तावदाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत्यन्न इति\u003C/span\u003E ॥ अतिशयितान्न इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्द एवार्थः । कथम् अस्माच्छब्दाद् अयमर्थो लभ्यते? इत्यतः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eथ\u003C/span\u003Eशब्दार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयस्मादिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउच्यते\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्नं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-271\"\u003Eथम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति च्छन्दोगश्रुताविति शेषः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअति\u003C/span\u003Eशब्दश्चातिशयार्थकः प्रसिद्ध एवेति भावः।",
"इदानीं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदुरोणसद्\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eद्रोणकलशे\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थित\u003C/span\u003E इति शेषः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थित\u003C/span\u003E इत्यस्य सप्तम्यन्ततयाऽत्रापि सम्बन्धो वा । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eद्रोणे स्थितं दुरोणम्, तच्च योग्यतया सोम एव, तत्र सीदतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदुरोणसद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यर्थः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनृषद् वरसद्\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थमाह–\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनृष्विति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवरेषु\u003C/span\u003E इत्यनुवादेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेवेषु\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअपि\u003C/span\u003Eशब्दात् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थित\u003C/span\u003E इत्यनुकर्षः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतु\u003C/span\u003Eशब्दो नरापेक्षया विशेषद्योतकः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतसद्\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋतरूप इति\u003C/span\u003E ॥ याथार्थ्यनियमादित्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थित\u003C/span\u003E इत्यनुवर्तते । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eव्योमसद्\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव्योमाख्येति\u003C/span\u003E ॥ प्रकृतौ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव्योम\u003C/span\u003Eशब्दं निर्वक्ति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव्योतमिति\u003C/span\u003E ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअब्जा गोजा ऋतजा अद्रिजा\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्मणः शङ्ख-शुक्ति-मकरादि सर्वात्मकत्वमुच्यते\u003C/span\u003E इति व्याख्याननिरासाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअब्जा गोजा ऋतजा अद्रिजा\u003C/span\u003E इत्यभेदोक्तौ निमित्तमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअब्जेति\u003C/span\u003E ॥ अब्जाः= शङ्खादयः । गोजाः= व्रीहियवादयः, अद्रिजा= नद्यादयः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआस्ते\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयतः\u003C/span\u003E इति शेषः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअब्जादिकः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअब्जा\u003C/span\u003E इत्यादिनामकः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशुचिषद्\u003C/span\u003E इत्यादिना सर्वत्रावस्थितभगवत्स्वरूपत्वकथनाद् अत्रापि तत्तत्स्थितत्वेनैव तदभेदोक्तिरिति व्याख्येयम् इति भावेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएवम्\u003C/span\u003E इत्युक्तम् ।",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतजा\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतथैवेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋतेषु\u003C/span\u003E= \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुक्तेषु\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनियामकतया जात इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतजा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति शेषः । अर्थविशेषकथनायैव क्रमोल्लङ्घनम् । कथं मुक्तानाम् ऋतत्वम्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगता इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋ= गतौ\u003C/span\u003E इति धातोरित्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविष्णुम्\u003C/span\u003E इत्यस्य योग्यतया सम्बन्धः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअब्जादिरूपेण सर्वात्माऽपि सन् ऋतम्= अवितथस्वभाव\u003C/span\u003E इति व्याख्याननिरासाय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋतम\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेदैरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋत\u003C/span\u003Eशब्दो वेदवाचीत्युक्तम् । वेदाभेदस्य बाधितत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेदैः प्रोक्त\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । वाच्यवाचकयोरभेदव्यपदेशस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअयं वै लोकः प्रथमा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-272\"\u003Eमहानाम्नी\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादौ दृष्टत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअब्जा\u003C/span\u003E इत्यादिवत् वेदस्थत्वाद् वेदाभेदोक्तिः\u003C/span\u003E इत्यङ्गीकारे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतसद्\u003C/span\u003E इत्यनेन पुनरुक्त्यापातः । देवताधर्मादिनिरासाय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्यतया\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएव\u003C/span\u003Eशब्देन परोक्तार्थव्यावृत्तिः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003E\u003C/span\u003Eशब्दः पूर्वोक्तविशेषणसमुच्चायकः। बृहत्= महत् सर्वोपादानत्वादिति व्याख्याननिरासायाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबृहदिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबृहच्च\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दान्वयः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपूर्णगुणत्वादेव\u003C/span\u003E इत्येवशब्दान्वयः । तेन परोक्तहेतुनिरासः ।",
"नन्वादित्यपर एवायं मन्त्रः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअसौ वै दूरोहो योऽसौ \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-273\"\u003Eतपति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्त्वा, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहंसः शुचिषदित्येष वै हंसः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-274\"\u003Eशुचिषद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिश्रुतावुक्तत्वात्। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहंस\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहंसाः सूर्यस्य रश्मयः\u003C/span\u003E इत्युक्तत्वाच्च इति चेन्न । आदित्यान्तर्गतभगवत्परत्वेनाविरोधात् ॥२॥",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन प्राणेन\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राणेन, अपानेन, चक्षुरादिना वा मर्त्यो न जीवति, अतस्तदितरेण जीवो जीवति, यस्मिन् जीवे एतौ उपाश्रितौ\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमसत् । प्राणापानादिवत् जीवस्यापि जीवनहेतुत्वाभावात्। यथाश्रुतोपपत्तौ चक्षुराद्युपलक्षणायोगाच्च । अतोऽत्र प्राणापानात्मक-मुख्यवायोरेव जीवनहेतुत्वं निषिध्य विष्णोरेव तद्धेतुत्वमुच्यते ।",
"नन्वेतदप्ययुक्तम्- मुख्यप्राणस्य जीवनहेतुत्वस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयत्प्राप्तिर्यत्परित्याग उत्पत्तिर्मरणं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-275\"\u003Eतथा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिप्रमाणसिद्धत्वाद्, इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन केवलमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकेवल-एव\u003C/span\u003Eशब्दाभ्याम् अन्यनिरपेक्षतामाह । तथा च श्रुतौ स्वातन्त्र्येण जीवनहेतुत्वं निषिध्यत इति भावः । तर्हि कीदृशश्चेतनविधारक? इति भावेन पृच्छति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकिन्त्विति\u003C/span\u003E ॥ तदुत्तरत्वेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्मिन्नेतावुपाश्रितौ\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यतात्पर्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविष्णुमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्मिन्नेतौ\u003C/span\u003E इत्येतद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइतरेण जीवन्ति\u003C/span\u003E इत्यत्र हेतुरिति भावेन, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइतरेण तु\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यं तात्पर्यतो व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत इति\u003C/span\u003E ॥ ५ ॥",
"''अग्निः यथा एक एव प्रकाशात्मा सन् भुवनम्= इमं लोकं प्रविष्टो रूपं रूपं प्रति= दार्वादिदाह्यभेदं प्रति प्रतिरूपः = तत्र स्वयं प्रतिरूपवान् दाह्यभेदैर्बभूव, तथा सर्वभूतान्तरात्मा एक एव दार्वादिष्विव सर्वदेहं प्रति प्रविष्टत्वात् प्रतिरूपो बभूव । बहिश्च स्वेन अविकृतेन रूपेणाऽकाशवत् ।",
"तथाऽन्यो दृष्टान्तः- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायुर्यथैक\u003C/span\u003E इत्यादि ॥ प्राणात्मना देहेष्वनुप्रविष्टः। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eरूपं रूपं प्रतिरूपः...\u003C/span\u003E इत्यादि समानम् इति'' ।",
"अस्मिन् मन्त्रद्वये आत्मैकत्वमुच्यत इत्यसत् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेह तदमुत्र\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना बहुशस्तस्योक्तत्वेन पुनरुक्त्यापातात् । न च अनेकतार्किकबुद्धिविचालितान्तःकरणानां प्रमाणोपपन्नमप्यात्मैकत्वविज्ञानम् असकृदुच्यमानमपि ऋजुबुद्धीनां चेतसि नाऽधीयत इति तत्प्रतिपादने आदरवती श्रुतिः पुनः पुनराहेति युक्तम् । आत्मैकत्वस्याप्रामाणिकत्वात्।",
"न तावत् तत्र प्रत्यक्षम्, चेष्टालिङ्गेन परात्मसिद्धौ ततो भेदस्यैव स्वस्मिन् ग्रहणेन तदेकत्वग्राहिप्रत्यक्षाभावात् ।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविमतानि शरीराणि देवदत्तस्यैव भोगायतनानि शरीरत्वाद्\u003C/span\u003E इत्यनुमानम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविमतानि कलत्राणि देवदत्तस्यैव भोगायतनानि कलत्रत्वाद्\u003C/span\u003E इत्युपहासास्पद-आभाससमानयोग-क्षेमत्वाद् उपेक्ष्यम् । आगमाश्चान्यथा व्याख्याता इति भावेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निर्यथैकः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति मन्त्रद्वयं प्रमाणेनैवान्यथा व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्निरिति\u003C/span\u003E॥",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निः\u003C/span\u003E देवतारूपः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोकेषु\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभुवनम्\u003C/span\u003E इति जात्येकवचनमित्युक्तं भवति । तेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभुवनम्= इमं लोकम्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम् अपास्तम्। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएक\u003C/span\u003E इत्यस्य सावधारणत्वम् अभिप्रेत्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्यो न विद्यत\u003C/span\u003E इत्याह । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपाकादिकर्ता\u003C/span\u003E इति शेषोऽस्ति । अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निर्यथैको भुवनं प्रविष्टः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याख्यातम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपूर्वोक्ताग्निरेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबभूव\u003C/span\u003E इत्यत्र कर्ता\u003C/span\u003E इति प्रतीतिं निवारयन् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअथापीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिरूपकाः\u003C/span\u003E प्रतिबिम्बभूताः । श्रुतावेकवचनप्रयोगो जात्यभिप्रायेणेति बहुवचनप्रयोगः ॥९॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवायुर्यथैकः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति दृष्टान्तवाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएवमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएवं\u003C/span\u003Eशब्दो दृष्टान्तान्तरत्वज्ञापकः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयथा\u003C/span\u003E इत्यनुवर्तते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअपि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003Eशब्दो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोकेषु प्रविष्टः\u003C/span\u003E इत्यस्य अनुकर्षणार्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायुः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएक एव\u003C/span\u003E इति शेषः । ननु अचेतनवायुरेव नास्ति ? प्रमाणाभावाद्, इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्पर्शगम्य इति\u003C/span\u003E ॥ एतच्छङ्कापरिहारार्थमेव प्राग् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएते\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रत्यक्षसिद्धाः\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । स्पर्श-गुणानुमेय इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्वगिन्द्रियव्यापारानन्तरम् उपलभ्यमानः स्पर्शः क्वचिदाश्रितो गुणत्वाद् रूपवत्\u003C/span\u003E इत्यनुमानात् सामान्यतः स्पर्शाश्रयद्रव्यसिद्धौ, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन तत् पृथिव्यादित्रयं रूपरहितत्वात्, नाप्याकाशादिकं तस्यास्पर्शवत्त्वादिति, यद् रूपरहितं स्पर्शवद् द्रव्यं सिध्यति स एव वायुः\u003C/span\u003E इति भावः ।",
"ननु कुत एवं वायोः स्पर्शगुणानुमेयत्वम्, बाह्यप्रत्यक्षत्वं किं न स्याद्? इति चेद्, न । अरूपिद्रव्यत्वेन बाह्यप्रत्यक्षागोचरत्वस्य आस्थितत्वात्। न च अनुमितस्य वायोः प्रतिवादिना अनङ्गीकृतत्वेन आश्रयासिद्धिः, अध्यक्षस्य पक्षीकारे धर्मिग्राहकमानविरोध इति वाच्यम्। वायोरेवात्र पक्षत्वेन अनुमितत्वादेः पक्षतावच्छेदकत्वेन अनुपादानात् । स च अस्माकम् अनुमानेन, परस्य प्रत्यक्षेण सिद्ध इत्यदोषः ।",
"न च पञ्चीकरणपक्षेऽसिद्धिः । प्रत्यक्षरूपरहितद्रव्यत्वस्य हेत्वर्थत्वात्। तथा च श्रुतिः - \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयदन्यद्वायोश्चान्तरिक्षाच्चैतत् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-276\"\u003Eसद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायुरन्तरिक्षं चासद्\u003C/span\u003E इति सत्त्वासत्त्वव्यपदेशस्य प्रत्यक्ष-अप्रत्यक्षनिमित्तकत्वात् । तथाचोक्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुधायाम्\u003C/span\u003E– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-277\"\u003Eप्रत्यक्षाप्रत्यक्षपञ्चमहाभूतपरत्वाद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति । मूर्तत्वामूर्तत्वं च इदमेव । अन्यथा पञ्चानामपि परिच्छिन्नपरिमाणत्वेन विभागानुपपत्तेः । तथा च स्मृतिः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'आकाशवायू त्वव्यक्ते इतरेऽण्डे प्रकाशिताः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतथात्वाद् बाह्यभूतानाम् अण्डस्थानां च सा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-278\"\u003Eगतिः\u003C/span\u003E'\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति ।\u003C/span\u003E",
"किञ्च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभूतमप्यसितं दिव्यदृष्टिगोचरमेव \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-279\"\u003Eतु\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनुव्याख्याने\u003C/span\u003E भूताकाशस्य अप्रत्यक्षत्वोक्तिरपि वायोरप्रत्यक्षत्वसूचिका । द्वयोरेककोटित्वेन व्यवहारात् । उक्तं च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमात्स्ये\u003C/span\u003E – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'आकाशवायू त्वव्यक्ते इतरेऽण्डे प्रकाशिताः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतथात्वाद् बाह्यभूतानामण्डस्थानां च सा गतिः' इति ।\u003C/span\u003E",
"अत एव \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपद्धतौ\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायुस्पर्शोऽपि त्वचो विषयः\u003C/span\u003E इति वायुस्पर्शस्यैव त्वगिन्द्रियविषयत्वमुक्तम्, न वायोः ।",
"एतेन वायोः प्रत्यक्षत्वं वदन्तो निरस्ताः । तथाहि- न वायोः प्रत्यक्षत्वं वक्तुं युक्तम्? तत्प्रमाणाभावात् । न तावत् प्रत्यक्षम्-\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायुर्वाति\u003C/span\u003E इति ज्ञानस्य वायुगोचरत्वेऽपि तत्प्रत्यक्षत्वागोचरत्वात् । न च तस्यैव साक्षात्काररूपत्वेन तद्विषयत्वेनैव वायोः प्रत्यक्षत्वसिद्धिः। तस्य साक्षात्कारत्वे विवादात् । न च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइयं प्रतीतिः त्वगिन्द्रियजन्या तद्व्यापारान्वयव्यतिरेकानुविधायित्वाद्\u003C/span\u003E इति तत्सिद्धिरिति वाच्यम् । त्वगिन्द्रियव्यापारस्य स्पर्शग्रहोपक्षीणत्वेन अनन्यथासिद्ध-अन्वय-व्यतिरेकयोरभावात्, साधारणयोस्तु व्यभिचारित्वात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायुं स्पृशामि\u003C/span\u003E इत्यनुभवोऽस्ति ? इति चेद् , न । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपुष्पाणि जिघ्रामि\u003C/span\u003E इत्यनुभववत् उपपत्तेः । न चैवं घटोऽपि स्पार्शनो न स्यादिति वाच्यम् । तस्य वक्ष्यमाणनियामकविशिष्टतया स्पार्शनत्वकल्पनात्, अत्र तु तदभावात् ।",
"नाप्यनुमानम् - \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायुः प्रत्यक्षः प्रत्यक्षस्पर्शाश्रयत्वाद्\u003C/span\u003E इत्यत्र उद्भूतरूपवत्त्वस्य उपाधित्वात् । अत एव \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमहत्त्वे सत्युद्भूतस्पर्शवत्त्वाद्\u003C/span\u003E इत्यपास्तम् । परैरुद्भूतत्वानङ्गीकारेण वाद्यसिद्धेश्च । न च उद्भूतपदं प्रत्यक्षपरम् । महत्त्वविशेषणवैयर्थ्यात् , तत्त्यागे पूर्वाभेदात् , ऊष्मणि व्यभिचाराच्च । न च तस्य पक्षसमत्वान्न व्यभिचारः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऊष्मवत् परं ब्रह्म यन्न जिघ्रन्ति न पश्यन्ति न शृण्वन्ति न \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-280\"\u003Eविजानन्ति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति श्रुत्या ब्रह्मणोऽप्रत्यक्षत्वे ऊष्मणो दृष्टान्तत्वकथनेन च तदप्रत्यक्षत्वस्य सुदृढनिश्चितत्वात् । प्रत्यक्षशब्दाश्रयस्याप्याकाशस्याप्रत्यक्षत्ववत् प्रत्यक्षस्पर्शाश्रयस्यापि वायोरप्रत्यक्षत्वोपपत्त्याऽप्रयोजकत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायुः स्पार्शनः उद्भूतरूपानधिकरणत्वे सत्युद्भूतस्पर्शाधिकरणत्वाद् घटवत्\u003C/span\u003E इत्यपि न । परमाण्वादौ व्यभिचारात् । न च उद्भूतपदं प्रत्यक्षपरम् । उक्तन्यायेनाप्रयोजकत्वात् । द्रव्यत्वरूपपक्षधर्मावच्छिन्नसाध्यव्यापकचाक्षुषत्वस्योपाधित्वाच्च ॥",
"ननु द्रव्यस्पार्शनत्वे न चाक्षुषत्वं प्रयोजकम् ; किन्तु? महत्त्वे सत्युद्भूतस्पर्शवत्त्वमेव । अतः कथं न वायुः प्रत्यक्षः ? इति चेद्, न । परमाणुष्वपि महत्त्वसद्भावस्यान्यत्रोपपादितत्वेन तेषामपि स्पार्शनत्वप्रसङ्गात् । त्वन्मतेऽपि (त्रुटेः) त्र्यणुकस्य महत्त्वे सत्युद्भूतस्पर्शवत्त्वाङ्गीकारेण स्पार्शनत्वप्रसङ्गाच्च । न हि जालसूर्यमरीचिस्थम् अतिसूक्ष्मतमम् उपलभ्यमानं वस्तु त्वचा केनचिद् गृह्यते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगृह्यत एव, विविच्य तु न गृह्यते सूक्ष्मत्वाद्\u003C/span\u003E इति वदन् देवानां-प्रियोऽसावुपेक्षणीयः । अनुभवविरोधात् । महत्त्वविशेषसमानाधिकरण-उद्भूतस्पर्शवत्त्वं प्रयोजकमिति चेन्न । ऊष्मणो वायूपनीतशीतोष्णद्रव्यस्यापि स्पार्शनत्वापातात् । न च तत्रानुमतिः । उदाहृतश्रुतिविरोधात् । तत्संख्या-परिमाण-संयोग-विभाग-कर्मणां स्पार्शनत्वापाताच्च । योग्यव्यक्तिवृत्तित्वेन तेषां योग्यत्वात् । न हि ऊष्मादिजातीये क्वचिद् घटादाविव करपरामर्शे कदाऽपि केनापि संख्या गृह्यते । ननु द्रव्यस्पार्शनत्वे चाक्षुषत्वमपि न प्रयोजकम् ? आलोकादीनामपि स्पार्शनत्वापाताद्, इति चेन्न । विषमव्याप्तस्याप्युपाधित्वात् ।।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकेचित्तु\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमहत्त्वसमानाधिकरण-उद्भूतरूपवत्त्वं बाह्यद्रव्यप्रत्यक्षत्वे तन्त्रम्\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन वायुः प्रत्यक्षः\u003C/span\u003E इत्याहुः, तन्न । वर्णद्रव्यत्वस्यान्यत्र व्यवस्थापितत्वेन तत्रोक्तप्रयोजकाभावात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्ये\u003C/span\u003E तु- द्रव्यस्पार्शन एवेदं प्रयोजकम् इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायुर्न स्पार्शनः\u003C/span\u003E इत्याहुः, तदपि न । तमसः, आलोकस्य, नयनगतपित्तद्रव्यस्य च स्पार्शनत्वप्रसङ्गात् । वस्तुतस्तु- श्रोत्रभिन्नबाह्येन्द्रियजन्य-अस्मदादिद्रव्यप्रत्यक्षत्वे महत्त्वविशेषसमानाधिकरण-उद्भूतरूपवत्त्वं प्रयोजकमिति वायुर्न प्रत्यक्षः ।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएके\u003C/span\u003E तु - महत्त्वविशेषसमानाधिकरण-उद्भूतरूप-स्पर्शवत्त्वं द्रव्यस्पार्शनत्वे प्रयोजकम्, एकैकस्य व्यभिचारात् । विनिगमनाविरहेणोभयोरपि प्रयोजकत्वात् । अत एव घटादिः स्पार्शनः । अत एवोक्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुधायाम्\u003C/span\u003E– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eद्रव्यस्य हि अस्मदादिप्रत्यक्षत्वम् उद्भूतस्पर्शवत्त्वेन \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-281\"\u003Eव्याप्तम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति ।एवं च वायुर्न प्रत्यक्ष इत्याहुः ।",
"एवं मन्त्रद्वयगतं दृष्टान्तवाक्यं व्याख्याय, इदानीं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति दार्ष्टान्तिकवाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएवमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजनार्दन\u003C/span\u003E इति विशेष्याध्याहारः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएक\u003C/span\u003E इत्यस्य सावधारणत्वमभिप्रेत्याऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनान्य इति\u003C/span\u003E ।। सर्वभूतान्तरात्मा इत्यस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वेति\u003C/span\u003E ।। एक एव सर्वजीवान्तरस्थित इत्यस्यार्थलब्धमर्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वतन्त्र इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबाह्याश्च ते ततः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र हेतुकथनार्थमेतत् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपंरूपम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतद् अपेक्षिताध्याहारेण व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eरूपं रूपमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूप\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिबिम्बा इति\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबभूवुः\u003C/span\u003E इति वक्ष्यमाणम् अत्रापि सम्बध्यते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएकवचनप्रयोगाद् एकस्यैव प्रतिबिम्बत्वमुच्यते\u003C/span\u003E इति शङ्कापरिहाराय बहुवचनप्रयोगः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचेतना अस्य\u003C/span\u003E जनार्दनस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eरूपं रूपं प्रति प्रतिबिम्बा बभूवुः\u003C/span\u003E इत्यन्वयः ।।१०।।",
"ननु चेतनानां भगवत्प्रतिबिम्बत्वे बिम्बप्रतिबिम्बयोरैक्यात् तयोरभेदः स्याद्? इत्याशङ्कापरिहाराय श्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहिश्च\u003C/span\u003E इत्युक्तम् इति भावेन तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबाह्याश्चेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eततो\u003C/span\u003E जनार्दनात् । ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचेतना भगवतो बाह्याः\u003C/span\u003E इत्ययुक्तम् ? भगवतो विभुत्वेन चेतनानां तदनधिष्ठितप्रदेश-वृत्तित्वासम्भवाद्, इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबाह्या\u003C/span\u003E इत्युक्तं विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनास्येति\u003C/span\u003E ।। ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E इति लिट्प्रयोगात् प्रतिबिम्बत्वस्य कादाचित्कत्वमुच्यत इति प्रतीयते । विचित्र-अनन्तजीवानां च कथम् अविचित्र-एकभगवत्प्रतिबिम्बत्वम्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादीति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दोऽ-\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपि\u003C/span\u003Eशब्दार्थः । अनन्तम्= अनन्तप्रकारं कं= सुखं येषां ते \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनन्तकाः\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविचित्रस्वभावा अनन्ता अपि ते चेतना अविचित्रस्य एकस्यैव भगवतोऽनाद्यनन्तप्रतिबिम्बा बभूवुः\u003C/span\u003E इत्येतत् श्रुत्यादिप्रसिद्धम् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-282\"\u003Eइति\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहि\u003C/span\u003Eशब्दार्थः । सूर्यकान्तगत-सूर्यप्रतिबिम्बस्य अग्निजनकत्वेऽपि, जलगतस्य तदभावदर्शनाद् बिम्बैक्येऽपि प्रतिबिम्बभेदः, तद्वैचित्र्येऽपि तद्वैचित्र्यम् उपपन्नमिति भावः ।।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसूर्यो यथा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति मन्त्रस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसूर्यः सकललोकस्य चक्षुषि पुरीषाद्यशुचिप्रकाशनेन चक्षुष उपकारं कुर्वन्नपि तद्दर्शिनः सर्वलोकस्य चाक्षुषैः= अशुच्यादिदर्शननिमित्तैः आध्यात्मिकैः दोषैः, बाह्यैश्च अशुच्यादिसंसर्गदोषैश्च न लिप्यते\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम् असत् । सूर्यस्य पुरीषाद्यशुचिप्रकाशनेन चाक्षुषदोषलेपप्रसक्तेरेवाभावेन तन्निषेधायोगात् । अन्यथा दीपप्रभादेरपि जडस्य तत्प्रसक्तिः स्यात् । सर्वस्यापि दोषस्याऽन्तरत्वेन बाह्यत्वायोगाच्च । न च दोषनिमित्तस्य बाह्यत्वेन दोषे बाह्यत्वोपचारः, क्लिष्टत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआध्यात्मिकैः दोषैः\u003C/span\u003E इत्यश्रुतकल्पनापाताच्चेति भावेन तद् दृष्टान्तवाक्यं व्याख्यातुम्, तदुपयुक्तं तावदाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसूर्य इति\u003C/span\u003E।।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्य\u003C/span\u003E सूर्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिबिम्बो\u003C/span\u003E बाह्यकं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचक्षुः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यन्वयः । किं ततः? इत्यतः परिवर्तमानस्य सूर्यस्य कथम् आन्तरचक्षुष्ट्वम्? सूर्यप्रतिबिम्बभूत-बाह्यचक्षुश्च किम्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तश्चक्षुरिति\u003C/span\u003E ।। चक्षुरभिमानिसूर्याख्य-देवतेत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएकस्तथा\u003C/span\u003E इति दार्ष्टान्तिकवाक्यं व्याचष्टे–\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएवमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबाह्यः\u003C/span\u003E अत्यन्तभिन्नः । तत्र हेतुः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वतन्त्रत्वादिति\u003C/span\u003E ।। भूतान्तरात्मत्वोक्त्या लब्धमेतत् । जीवेषु व्यभिचारशङ्कापरिहाराय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्वतन्त्रस्य\u003C/span\u003E इति जीवविशेषणम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदुःखेन\u003C/span\u003E इति एकवचनप्रयोगो जात्यभिप्रायेणैव, न त्वेकत्वाभिप्रायेण इति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-283\"\u003Eबहुवचनप्रयोगः\u003C/span\u003E ।",
"ननु चेतनत्वाद् विष्णोरपि जीववत् दुःखलेपः किं न स्यात् ? न हि चेतनत्वाविशेषेऽपि विष्णोः दुःखालेपे विशेषहेतुरस्ति, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचेतनाभासक इति\u003C/span\u003E ।। अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचेतनश्चेतनानाम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्य तात्पर्यमुक्तं भवति । चेतनत्वं न दुःखलेपप्रयोजकम् ; किन्तु? चेतनाभासकत्वमेव । हरिस्तु परमचेतन इति न दुःखलेप इति भावः। हरेः परमचेतनत्वे हेतुमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वतन्त्रत्वादिति\u003C/span\u003E ।। परमचेतनत्वेऽपि दोषलेपः किं न स्याद् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वतन्त्रो हीति\u003C/span\u003E ।। परमचेतनःस्वतन्त्र एव । स्वतन्त्रस्य नैव दोषलेपः । अन्यथा स्वातन्त्र्यभङ्गादिति भावः । दुःखे प्रकृतेऽपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदोषेण\u003C/span\u003E इति वदता श्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदुःख\u003C/span\u003Eपदम् अज्ञानाद्युपलक्षणम् इत्युक्तं भवति ।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा रूपं रूपं प्रतिरूपो बहिश्च\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्य परोक्तार्थे न प्रमादेनापि मतिः कर्तव्या इति भावेन प्रमाणेन व्याकृतमपि तद् वाक्यं स्ववचनेन स्पष्टयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-284\"\u003Eइत्यध्याहारः\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वं वाक्यं सावधारणम्\u003C/span\u003E इति न्यायेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएक एव\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । प्रकृतपरमात्मन एवोत्तरत्र कर्तृत्वेनान्वय इति भ्रान्तिनिवारणाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपम्\u003C/span\u003E इत्येतद् योजयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्येति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीव\u003C/span\u003E इति कर्त्रध्याहारः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवः प्रतिरूपाख्यो बभूव\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति सम्बन्धः । अनेन- दृष्टान्तवाक्याद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबभूव\u003C/span\u003E इति पदम् अनुवर्तनीयम् इत्युक्तं भवति ।",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहिश्च\u003C/span\u003E इत्येतदवधिप्रदर्शनेन व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबहिश्चेति\u003C/span\u003E ।। कथं सर्वगतस्याऽत्मनो बहिर्जीव ? इत्यतस्तद् विवृणोति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनितरामिति\u003C/span\u003E ।। भेदाभेदव्यावृत्त्यर्थं नितरामिति । अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहिः\u003C/span\u003Eशब्दो भिन्नार्थः, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दः एवार्थः\u003C/span\u003E इत्युक्तं भवति । तत्र हेतुः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरतन्त्रत्वादिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादिप्रतिबिम्बाश्च\u003C/span\u003E इत्युक्तमयुक्तम्? तथा सति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबभूव\u003C/span\u003E इति भूतार्थकलिट्प्रत्ययानुपपत्तेः, इत्यतस्तत्र प्रयोगं दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मैवेति\u003C/span\u003E।। यथाऽऽत्मसत्तायाः सार्वकालिकत्वेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआसीद्\u003C/span\u003E इति प्रयोगः सार्वकालिको व्याख्येयः तथाऽत्रापीति भावः । यथोक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'प्रयोग एककालीनः सर्वकालेऽनुषज्यते ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eददर्श विष्णुरित्यादौ नित्यचिद्रूपतो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-285\"\u003Eहरेः\u003C/span\u003E'\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति ।। ११ ।।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतमात्मस्थम्= स्वशरीरहृदयाकाशे बुद्धौ चैतन्याकारेणाभिव्यक्तम्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम् असद् इति भावेन प्रमाणेनैव व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मनि स्थमिति\u003C/span\u003E ।। परोक्त एवार्थः किं न स्याद्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवैक्येनेति\u003C/span\u003E ।।१३।।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेतदिति मन्यन्तेऽनिर्देश्यं परमं सुखम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यन्यत्र ज्ञानिसुखमेव उच्यते, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरमं सुखम्\u003C/span\u003E इति सुखश्रुतेः । न च असौ विष्णावपि सावकाशा। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतेषां सुखं शाश्वतम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति ज्ञानिसुखस्यैव प्रकृतत्वेन तस्यैव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेतद्\u003C/span\u003E इति परामर्शात् । न च भगवतोऽपि प्रकृतत्वात् तत्परामर्शोऽयमस्तीति वाच्यम् । तस्य नपुंसक\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसुख\u003C/span\u003Eशब्देन अप्रकृतस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्\u003C/span\u003Eइत्यादिपरामर्शायोगाद्, इत्यतः तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतदेवेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएव\u003C/span\u003Eकारेण ज्ञानिसुखव्यवच्छेदः । तथा च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेतद्\u003C/span\u003E इति नपुंसकशब्देन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएकं रूपम्\u003C/span\u003E इति प्राक् प्रकृतभगवद्रूपं परामृश्यत इति नानुपपत्तिरिति भावः ।।",
"ननु किं दूरस्थभगवद्रूपपरामर्शग्रहणेन, समीपस्थज्ञानिसुखपरामर्श एवायमिति किं न स्याद्? इति चेन्न । सुखस्य परमत्वविशेषणाद्, ज्ञानिसुखस्य च परमत्वायोगाद् इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानिसुखमिति\u003C/span\u003E ।। भगवत्सुखविष्णुमात्रमित्यर्थः । अनेन- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेतद्\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयद् आत्मस्वरूपं सुखम् अनिर्देश्यं परमम् अप्राकृतं वाङ्मनसयोरगोचरमपि तद् ब्रह्मण एतत् प्रत्यक्षमेव इति मन्यन्ते\u003C/span\u003E इति व्याख्यानं च अपास्तम् । परमात्मस्वरूपसुखस्य प्रत्यक्षत्वायोगात् । जीवब्रह्माभेदस्तु बाधित इत्युक्तम् ।",
"ननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E इत्यस्य अनुवादतया व्याख्याने \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्\u003C/span\u003Eशब्दो व्यर्थः स्याद्? इति चेन्न । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपं प्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति दूरे, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएकं रूपम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति सन्निधाने च भगवद्रूपस्य प्रकृतत्वेन तथैव परामर्शार्हत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद्\u003C/span\u003E इत्यस्यापि ततत्वार्थकत्वेन परमसुखत्वादिवत् विधेयत्वाद्वा । न चैवं वाक्यभेदप्रसङ्गः । अवान्तरवाक्यभेदस्यादोषत्वात् । महावाक्यभेदस्याभावात् । अन्यथा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसत्यं ज्ञानमनन्तं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-286\"\u003Eब्रह्म\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र का गतिः ? अस्तु वा त्वदुक्तरीत्या \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E इत्यस्य विधेयत्वम् । तथाऽपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयद् ब्रह्म \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनिर्देश्यं सुखम्\u003C/span\u003E इति वदन्ति, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेतत्\u003C/span\u003E प्रकृतपरमात्मनो रूपम्\u003C/span\u003E इति वाक्ययोजनोपपत्तिः । उक्तं च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन्यायविवरणे\u003C/span\u003E - \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयद् ब्रह्म अनिर्देश्यं सुखमिति वदन्ति तदेतत् स्वरूपमिति \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-287\"\u003Eमन्यते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविष्णोरेव परमं सुखम्, ज्ञानिसुखं तु तद्विप्लुट्कमित्यत्र प्रमाणमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्मादीनामिति\u003C/span\u003E।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दः \u003C/span\u003Eअपि\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशब्दार्थतया कैमुत्यसूचकः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविष्णुसुखस्य\u003C/span\u003E \u003C/span\u003Eविप्लुट्कम्' इति शेषः । ब्रह्मादीनां विष्णुसुखैकदेशसुखवत्त्वे तदभेदः स्याद् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिबिम्ब इति\u003C/span\u003E ।।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकिमु भाति न भाति वा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतत् प्रश्नवाक्यं कृत्वा, तत्र उत्तरम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइदं भाति न भाति च\u003C/span\u003E इति व्याचक्षते, तदसत् । उत्तरवाक्यस्याऽश्रुतस्यैव कल्प्यत्वात् । न च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकिमु\u003C/span\u003Eशब्दपरित्यागेन तदेवोत्तरमिति वाच्यम् । आवृत्तिप्रसङ्गात् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमन्यन्ते\u003C/span\u003E इति भानस्यैवोक्तत्वेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकिमु भाति न भाति वा\u003C/span\u003E इति प्रश्नस्यैवायोगाच्च । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाति न भाति\u003C/span\u003E इति परिहारस्य व्याहतत्वाच्च । तस्मात् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकिमु भाति?\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति प्रश्ने \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन भाति वा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003Eइति परिहार इत्याश्रयणीयम्।",
"नन्वेतदप्ययुक्तम् ? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमन्यन्त\u003C/span\u003E इति भानस्यैवोक्तत्वेन प्रश्नोत्तरयोरनुपपत्तेः इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसम्यग् भातीति\u003C/span\u003E ।। श्रुत्यनुसारादत्रापि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकिमु\u003C/span\u003E\u003C/span\u003Eशब्दो योज्यः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसम्यक्\u003C/span\u003E साकल्येन । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकिमु सम्यग् भाति?\u003C/span\u003E इति प्रश्ने, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन भाति\u003C/span\u003E इत्युत्तरमिति योज्यम् । अत एवोक्तं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्त्वप्रकाशिकायाम्\u003C/span\u003E– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन भातीत्युक्ताज्ञेयत्वं उक्ताज्ञेयत्वं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-288\"\u003Eच\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003Eशब्दः श्रुत्यनुसाराद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवा\u003C/span\u003Eशब्दार्थो वा । अव्ययानामनेकार्थत्वात् ।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्= ज्ञानिसुखं कथम्= केन प्रकारेण विजानीयाम्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानमसत् । यमस्य ज्ञानितया तत्सुखस्य प्रत्यक्षत्वेन तज्ज्ञानप्रार्थनायोगात् । तच्छब्देन अव्यवहितपरमसुखभगवद्रूपपरामर्शोपपत्तौ व्यवहितज्ञानिसुखग्रहणायोगाच्च ।",
"ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्\u003C/span\u003Eशब्देन भगवद्रूपपरामर्शेऽपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकथं विजानीयाम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति नोपपद्यते । यमस्य भगवज्ज्ञानित्वात् । अन्यथा तदुपदेशासम्भवात् । न च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकथं साकल्येन जानीयाम्?\u003C/span\u003E इत्यर्थः । अयोग्यप्रार्थनाप्रसङ्गाद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजानीयामिति\u003C/span\u003E ।। कथम्? इत्याक्षेपे । न कथमपि इत्यर्थः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमन्यन्त\u003C/span\u003E इति ज्ञानोक्तौ तत्र भगवत्प्रसाद एव मुख्यहेतुर्नान्य इति यमः स्वानुभवेन समर्थयति अनेनेति नासङ्गतिरिति भावः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्\u003C/span\u003Eशब्दार्थः -\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनिर्देश्यं परं सुखम् इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदिव्यम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति तल्लब्धार्थोक्तिः ।।१४।।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E नित्यं दोषैर्हीनत्वात् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहम्\u003C/span\u003E, साररूपत्वात् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसः\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहं चासौ सश्चेति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहंसः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशुचौ= वायौ सीदतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशुचिषत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवरसुखरूपत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवसुः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तरिक्षे सीदतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्तरिक्षसत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वेन्द्रियादिस्थः सन् इन्द्रियविषयादिहोतृत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहोता\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेद्यां पूज्यतया सीदतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवेदिषत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअतिशयितं थम्= अन्नम् अस्यास्तीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअतिथिः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E। द्रोणकलशे स्थितः सोमो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदुरोण\u003C/span\u003Eशब्देनोच्यते, तत्र सीदतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदुरोणसत्\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनृषु स्थित इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनृषत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवरेषु= देवेषु सीदतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवरसत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋते= वेदे सीदतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतसत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव्योमाख्यप्रकृतौ सीदतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eव्योमसत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअब्जाः\u003C/span\u003E अब्जेषु स्थितः, बहुवचनं बहुरूपत्वाभिप्रायेण । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगोजाः\u003C/span\u003E पृथिवीजन्येषु स्थितः। विष्णुं प्रति गतत्वाद् ऋताः= मुक्ताः, तेषु नियामकतया जातत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतजाः\u003C/span\u003E । अद्रिषु स्थितः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअद्रिजाः\u003C/span\u003E । वेदैर्मुख्यतः प्रोक्तत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतम्\u003C/span\u003E। पूर्णगुणत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबृहत्\u003C/span\u003E ।। २ ।।",
"किञ्च- यः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्राणरूपं\u003C/span\u003E वायुं मुख्यप्राणस्वरूपम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऊर्ध्वमुन्नयति\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअपानं\u003C/span\u003E मुख्यवायुरूपमेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रत्यगस्यति\u003C/span\u003E अधः क्षिपति, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमध्ये\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहृदयस्य\u003C/span\u003E इति शेषः, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआसीनं वामनं\u003C/span\u003E वामम्= सौन्दर्यम्, तत्प्रधानत्वात् स्त्रियो वामशब्दशब्दिताः, तन्नेता वामनः, तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविश्वे\u003C/span\u003E सर्वे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदेवा उपासते\u003C/span\u003E ।। ३ ।।",
"कांश्चिद् गुणान् उक्त्वा, तूर्ण्णीं स्थितं यमं पुनर्विशेषविवित्सया \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेयं प्रेते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन पृष्टमेव पृच्छति नचिकेताः – \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्येति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशरीरस्थस्य\u003C/span\u003E स्थूलशरीरस्थस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्य विस्रंसमानस्य\u003C/span\u003E स्थूलशरीरं त्यजतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदेहिनः\u003C/span\u003E सूक्ष्मशरीरवतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदेहात्\u003C/span\u003E सूक्ष्मदेहाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवि\u003C/span\u003Eशेषेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमुच्यमानस्य\u003C/span\u003E मुक्तस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअत्र\u003C/span\u003E मुक्तौ नियामकतया यत् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरिशिष्यते\u003C/span\u003E तत् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकिम्\u003C/span\u003E? पुनर्विशेषतो ब्रूहीत्यर्थः। उत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्वै तदिति\u003C/span\u003E ।। ४ ।।",
"सकलजीवनहेतुप्राणापानप्रेरकत्वं भगवतः कथम्? इत्यतः तयोरपि न जीवनहेतुत्वम् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन प्राणेनेति\u003C/span\u003E ।। तर्हि केन जीवति? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइतरेणेति\u003C/span\u003E ।। प्राणापानाभ्यां सकलजीवजडेभ्यो वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइतरेण\u003C/span\u003E भगवतैव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवन्ति\u003C/span\u003E सर्वे जीवाः । प्राणापानयोर्जीवनहेतुत्वाभावे प्रमाणान्तरविरोधः स्याद् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्मिन्निति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवनहेतू\u003C/span\u003Eइति शेषः । ततश्च स्वातन्त्र्येण जीवनहेतुत्वं प्राङ् निषिद्धमिति भावः । यद्वा- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन प्राणेन\u003C/span\u003E इत्यत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वातन्त्र्येण\u003C/span\u003E इति शेषः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइतरेण तु\u003C/span\u003E इत्यत्र हेतुमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्मिन्निति\u003C/span\u003E ।। ५ ।।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपुनरपि भगवत्स्वरूपं वक्ष्यामि\u003C/span\u003E इति प्रतिजानीते यमः– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्तेति\u003C/span\u003E।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्त\u003C/span\u003E इत्यास्वादने । अहं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eते\u003C/span\u003E तुभ्यम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइदं गुह्यं\u003C/span\u003E गोप्यं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसनातनं\u003C/span\u003E ब्रह्म \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E परमात्मा, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eम्रियत इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमरणं\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E म्रियमाणं जीवं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्राप्य\u003C/span\u003E यथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E नियामको \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभवति\u003C/span\u003E तथा प्रवक्ष्यामीत्यर्थः ।।६।।",
"एतदेवाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोनिमिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्ये\u003C/span\u003E केचिद् देहिनो मृताः सन्तः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशरीरत्वाय\u003C/span\u003E शरीरवत्त्वाय मनुष्यादि\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोनिं प्रपद्यन्ते\u003C/span\u003E, तन्नियामकतया भगवानपि योनिं प्रपद्यत इति भावः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्ये\u003C/span\u003E केचित् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्थाणुं अनुसंयन्ति\u003C/span\u003E तन्नियामकतया भगवानपि । केषाञ्चिद् योनिप्राप्तिः केषाञ्चित् स्थाणुप्राप्तिरिति कुतः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथेति\u003C/span\u003E ।। तत्तज्ज्ञानकर्मानुसारेण तत्तत्प्राप्तिरिति भावः ।। ७ ।।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eम्रियमाणजीवनियामकस्य शोकमरणादिकं न शङ्कनीयम्\u003C/span\u003E इति भावेन तस्य माहात्म्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः\u003C/span\u003E पुरुषः पूर्णषड्गुणः पुरिशयो वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएषु\u003C/span\u003E जीवेषु लयादौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुप्तेषु\u003C/span\u003E सत्सु तदा कामं कामं स्वेच्छानुसारेण रथपथादीन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिर्मिमाणो जागर्ति तदेव शुक्रं\u003C/span\u003E शोकरहितं नत्वन्यत्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेव ब्रह्म\u003C/span\u003E पूर्णगुणं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेवामृतं\u003C/span\u003E नित्यमुक्तम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउच्यते\u003C/span\u003E श्रुत्यादौ । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतस्मिन् सर्वलोका आश्रिताः\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद्\u003C/span\u003E ब्रह्म \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकोऽपि नात्येति\u003C/span\u003E ।।८।।",
"यद्वा- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइतरेण तु जीवन्ति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र ब्रह्मणः सर्वजीवेभ्यो भेद उक्तः। तमेव जीवेश्वरभेदं ज्ञापयितुं तदुभयस्वरूपं वक्ष्यामीति प्रतिजानीते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्तेति\u003C/span\u003E ।। अहं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eते\u003C/span\u003E तुभ्यम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइदं गुह्यं सनातनं ब्रह्म प्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E जीवो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमरणं प्राप्य\u003C/span\u003E यथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभवति\u003C/span\u003E तच्च वक्ष्यामि, जीवब्रह्मणोर्भेद- ज्ञापनायेत्यर्थः ।।६।।",
"तत्र यः कर्मफलभोक्ता स जीव इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोनिमिति\u003C/span\u003E।। न हि जीवस्य योन्यादिगमनं ब्रह्म प्राप्नोति । अतस्तयोर्भेद इति भावः ।।७।।",
"पुनरपि जीवेश्वरस्वरूपमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इति\u003C/span\u003E ।। अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसुप्तिमान् जीवः, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एषु सुप्तेषु जागर्ति\u003C/span\u003E स विष्णुः\u003C/span\u003E इति तयोर्भेदः स्पष्टमुक्तः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशुक्रं\u003C/span\u003E शोकरहितम्, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशुक्रं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-289\"\u003Eतच्छोकराहित्याद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वचनात् । जीवस्तु शोकयुक्तः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेव ब्रह्म\u003C/span\u003E पूर्णम्, न जीवः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेव\u003C/span\u003E नित्यमुक्तम्, जीवस्त्वनेवंविधः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतस्मिन् सर्वे लोका आश्रिताः\u003C/span\u003E, न हि जीवे आश्रिताः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेव कोऽपि नात्येति\u003C/span\u003E, जीवं तु ब्रह्मैवात्येति । अतस्तयोर्भेदः सिद्ध इति भावः । पुनरपि प्रतिजानीते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्वै तदिति\u003C/span\u003E।।८।।",
"तमेव जीवेश्वरभेदं सदृष्टान्तमाह उत्तरमन्त्रद्वयेन– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निरिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा\u003C/span\u003E यद्यपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निः\u003C/span\u003E देवतारूप \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएक\u003C/span\u003E एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभुवनं\u003C/span\u003E लोकं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रविष्टः\u003C/span\u003E सन् पाकादिकर्ता, नान्योऽस्ति । तथाऽपि अस्य अग्नेर्देवस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपं\u003C/span\u003E प्रति अचेतनोऽग्निः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूपः\u003C/span\u003E प्रतिबिम्बो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबभूव\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतथा\u003C/span\u003E स \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएक\u003C/span\u003E एव सर्वभूतानाम्= जीवानाम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्तरात्मा\u003C/span\u003E तन्नियामकः । तथाऽपि तस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपं\u003C/span\u003E प्रति जीवः प्रतिबिम्बो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबभूव\u003C/span\u003E । न च बिम्ब-प्रतिबिम्बत्वोक्त्याऽभेदः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहिश्च\u003C/span\u003E असौ परमात्मनः नितरां भिन्न इति यावत् । परतन्त्रत्वादिति भावः ।। ९ ।।",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा\u003C/span\u003E यद्यपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवायुः\u003C/span\u003E देवतारूप \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएक\u003C/span\u003E एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभुवनं प्रविष्टः\u003C/span\u003E सन् धारकः, नान्योऽस्ति । तथाऽपि अस्य वायोर्देवस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपं\u003C/span\u003E प्रति अचेतनो वायुः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E । इतरत् समानम् ।। १० ।।",
"ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Ci\u003Eभूतान्तरात्मा\u003C/i\u003E\u003C/span\u003E इति सर्वजीवान्तरत्वमुक्तम् । तथा सति जीववत् दुःखं स्याद्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसूर्य इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा सूर्यः सर्वलोकस्य\u003C/span\u003E अन्तश्\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचक्षुरपि\u003C/span\u003E चक्षुरभिमानिदेवताऽपीति यावत्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचाक्षुषैर्बाह्यदोषैः\u003C/span\u003E अचेतनरूपबाह्यचक्षुर्गतैर्दोषैः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन लिप्यते, तथा\u003C/span\u003E स \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएक\u003C/span\u003E एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वभूतान्तरात्माऽपि लोकस्य दुःखेन न लिप्यते\u003C/span\u003E । ननु सर्वजीवात्मकत्वे च कथं दुःखेनालेपः? इत्यत उक्तं– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबाह्य इति\u003C/span\u003E ।। जीवेभ्यो भिन्न इत्यर्थः । स्वतन्त्रत्वादिति भावः ।। ११ ।।",
"ननु भूतान्तरात्मा भूतदुःखेन न लिप्यत इति कथम् ? अन्यथा जीवस्यापि तदभावप्रसङ्गात् । न हि दह्यमानगेहान्तर्गतयोरन्यतरस्यैव दाह इति युक्तमिति । अतो जीवापेक्षया ईश्वरस्य सामर्थ्यवैशेष्येण अग्निस्तम्भनवतो दाहाभाववत् दुःखालेपोपपत्तिरिति भावेन ईश्वरसामर्थ्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएक इत्यादिना\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः सर्वभूतान्तरात्मा एकः\u003C/span\u003E समाभ्यधिकरहितः सर्वमस्य वशे वर्तत इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवशी एकं\u003C/span\u003E स्वात्मरूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहुधा करोति\u003C/span\u003E नियम्यानन्त्यात्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतम्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मनि तिष्ठतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मस्थः, तम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E भगवन्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eये धीरा अनुपश्यन्ति तेषाम्\u003C/span\u003E एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशाश्वतं\u003C/span\u003E नित्यम् अभिव्यक्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुखम्, नेतरेषाम्\u003C/span\u003E ।। १२ ।।",
"किञ्च- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयो नित्यानां नित्यः\u003C/span\u003E परमनित्यः अनित्यत्वादिचतुर्विधनाशरहित इति यावत्, नित्यानां नित्यत्वप्रदो वा, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचेतनानां चेतनः\u003C/span\u003Eपरमचेतनः, चेतनानां चेतनत्वप्रदो वा, यश्च स्वयम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएक\u003C/span\u003E एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहूनां\u003C/span\u003E पुरुषाणां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामान्\u003C/span\u003E काम्यान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविदधाति तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीरास्तेषामेव शाश्वती\u003C/span\u003E पुनरावृत्तिशून्या \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्तिः\u003C/span\u003E मोक्षः, नेतरेषाम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमोक्षः शान्तिश्च शरणं निर्वाणं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-290\"\u003Eचाभिधीयते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति ब्राह्मे ।। १३ ।।",
"एवं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयज्ज्ञानाद् शाश्वतसुखादिरूपो मोक्षस्तस्य कथं दुःखलेपः स्याद्\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । इदानीं परमसुखरूपत्वाच्च न तत्प्राप्तिरिति भावेन प्रकृत-भगवत्स्वरूपमेवाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र प्रकृतं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएकं रूपम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति प्रकृतं भगवद्रूपम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनिर्देश्यं\u003C/span\u003E साकल्येन निर्देष्टुमशक्यं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरमं सुखमिति मन्यन्ते\u003C/span\u003E ज्ञानिनः । तज्ज्ञाने च भगवत्प्रसाद एव मुख्यहेतुरिति स्वानुभवेन समर्थयते यमः – \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकथमिति\u003C/span\u003E।। अहं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद्\u003C/span\u003E अनिर्देश्यं परमं सुखं भगवद्रूपं तत्प्रसादमृते इदानीं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकथं विजानीयाम्\u003C/span\u003E ? न कथमपि । अतो भगवत्प्रसाद एव तत्र हेतुरिति भावः । भगवत्प्रसादादपि किं साकल्येन तज्ज्ञानं भवति? इति नचिकेताः पृच्छति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकिमु भातीति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकिं\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसम्यग्\u003C/span\u003E इति शेषः। उत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन भाति वेति\u003C/span\u003E ।। सम्यङ् न भात्येवेत्यर्थः ।।१४।।",
"तत् कुतः? इत्यतस्तस्य सूर्याद्यप्रकाश्यत्वादित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन तत्रेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत्र\u003C/span\u003E तद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभाति\u003C/span\u003E भासयते । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचन्द्रतारकम्\u003C/span\u003E इति द्वन्द्वैकवद्भावः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन तद्भासयते सूर्यो न शशाङ्को न \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-291\"\u003Eपावकः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति स्मृतिः । न केवलं सूर्यादीनां भगवत्स्वरूपप्रकाशकत्वाभावः; किन्तु? घटादिप्रकाशनेऽपि न स्वातन्त्र्यमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमेवेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वं\u003C/span\u003E सूर्यादितेजो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभान्तं\u003C/span\u003E प्रकाशयन्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमेव\u003C/span\u003E भगवन्तम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनुभाति\u003C/span\u003E प्रकाशते । सूर्यादिप्रकाशोऽपि भगवदधीन इति भावः । तथाहि स्मृतिः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयदादित्यगतं तेजो जगद् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-292\"\u003Eभासयते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिका । तर्हि कस्य प्रकाशेनेदं सर्वं जगत् प्रकाशते? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतस्येति\u003C/span\u003E ।। १५ ।।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E।। इति द्वितीयाध्यायस्य द्वितीया वल्ली ।।\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
null,
"justify",
null,
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
null,
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"center"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"footnotes": [
{
"id": "fn-270",
"kind": "locus",
"quote": "समुद्दिष्टः",
"text": "प्रवृत्ते, बृ.भा.७.७."
},
{
"id": "fn-271",
"kind": "locus",
"quote": "थम्",
"text": "छां.३.५"
},
{
"id": "fn-272",
"kind": "locus",
"quote": "महानाम्नी",
"text": "ऐ.ब्र.४.४"
},
{
"id": "fn-273",
"kind": "locus",
"quote": "तपति",
"text": "ऐ.ब्रा. पञ्चिका.४.२०"
},
{
"id": "fn-274",
"kind": "locus",
"quote": "शुचिषद्",
"text": "ऋ.सं.४.४०.५"
},
{
"id": "fn-275",
"kind": "locus",
"quote": "तथा",
"text": "वायुप्रोक्ते, ब्र.सू.भा.२.४.९"
},
{
"id": "fn-276",
"kind": "note",
"quote": "सद्",
"text": "माध्यन्दिन श्रुतिः, तत्त्वोद्योतः"
},
{
"id": "fn-277",
"kind": "locus",
"quote": "प्रत्यक्षाप्रत्यक्षपञ्चमहाभूतपरत्वाद्",
"text": "अ.व्या.२.३.४२"
},
{
"id": "fn-278",
"kind": "locus",
"quote": "गतिः",
"text": "मात्स्ये, भाग.ता.नि.२.५.३३"
},
{
"id": "fn-279",
"kind": "locus",
"quote": "तु",
"text": "अ.व्या.२.३.१४"
},
{
"id": "fn-280",
"kind": "locus",
"quote": "विजानन्ति",
"text": "सौपर्णश्रुतिः, ब्र.सू.भा.४.२.११"
},
{
"id": "fn-281",
"kind": "locus",
"quote": "व्याप्तम्",
"text": "अ.व्या. २.२.६५"
},
{
"id": "fn-282",
"kind": "pathantara",
"quote": "इति",
"text": "'रूपं रूपं प्रति ह्यस्य' इति भाष्ये ।"
},
{
"id": "fn-283",
"kind": "pathantara",
"quote": "बहुवचनप्रयोगः",
"text": "भाष्ये 'दुःखैः' इति ।"
},
{
"id": "fn-284",
"kind": "note",
"quote": "इत्यध्याहारः",
"text": "श्रुतौ"
},
{
"id": "fn-285",
"kind": "pathantara",
"quote": "हरेः",
"text": "सत्तत्वे,ऐ.भा.प्रघ.२,अ.३(अन्ते)"
},
{
"id": "fn-286",
"kind": "locus",
"quote": "ब्रह्म",
"text": "तै.उ.२.२"
},
{
"id": "fn-287",
"kind": "locus",
"quote": "मन्यते",
"text": "न्या.वि.ब्र.सू.१.३.२२(अनुकृत्यधिकरणम्)"
},
{
"id": "fn-288",
"kind": "locus",
"quote": "च",
"text": "ब्र.सू.भा.१.३.२२"
},
{
"id": "fn-289",
"kind": "note",
"quote": "तच्छोकराहित्याद्",
"text": "वाराहे,ई.भा.८"
},
{
"id": "fn-290",
"kind": "locus",
"quote": "चाभिधीयते",
"text": "भाग.ता.नि.२.६.६"
},
{
"id": "fn-291",
"kind": "locus",
"quote": "पावकः",
"text": "भ.गी.१५.६"
},
{
"id": "fn-292",
"kind": "locus",
"quote": "भासयते",
"text": "भ.गी.१५.१२"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-54",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "वेदशीयम्",
"lines": [
"वेदशीयम्"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-55",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S03_V01",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "पुनरपि भगवन्माहात्म्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऊर्ध्वमूल इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ तद् अन्यथाप्रतीति-निरासाय प्रमाणेनैव व्याचक्षाणस्तावद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऊर्ध्वमूल\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वोच्च इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऊर्ध्व\u003C/span\u003Eशब्दार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वोच्च इति\u003C/span\u003E ॥ उच्च ऊर्ध्व उच्यते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्व\u003C/span\u003E इत्यस्य योग्यतया सम्बन्धः । वृक्षमूलवत् मूलत्वेऽन्याश्रयत्वशङ्का स्याद् इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभूमिवत्\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएषोऽश्वत्थ\u003C/span\u003E इति प्रसिद्धाश्वत्थ उच्यत इति प्रतीतिनिरासाय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजगदाख्यस्य\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअवाक्शाखः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशाखा इति\u003C/span\u003E ॥ यदि भूमिरिव विष्णुर्मूलं तर्हि वृक्षमूलं किम्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवृक्षमूलमिति\u003C/span\u003E ॥ अनेन - ऊर्ध्वमूल इत्येतत् प्रकारान्तरेण व्याख्यातम् । ननु वृक्षमात्रसाम्यम् अभिदधता अश्वत्थत्वं कथमस्य उच्यते? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआशु\u003C/span\u003Eशब्दोपपदाद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवा= गतिगन्धनयोः\u003C/span\u003E इत्यस्मात् कः, उपपदोकारलोपः, आकारस्य ह्रस्वत्वं छान्दसमिति भावः ।\nअस्तु हरिरश्वनामकः, किं ततः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्व्याप्तत्वादिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअश्वोऽस्मिन् तिष्ठतीत्यश्वत्थः\u003C/span\u003E इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतदन्तत्वादिति\u003C/span\u003E ॥ अश्वस्य थम्=अन्नम् अश्वत्थम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्नं थम्\u003C/span\u003E इति श्रुतेः । लिङ्गव्यत्यासः छान्दसः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजगत्स्वरूपस्यैवानादिनित्यत्वमुच्यते\u003C/span\u003E इति प्रतीतिनिरासाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसनातन\u003C/span\u003Eपदं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रवाहत इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतु\u003C/span\u003Eशब्द एवार्थः । अश्वत्थत्वसमुच्चयार्थः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दः, नित्यत्वसमुच्चयार्थो वा । ननु मुख्यत एवानादिनित्यत्वं किं न स्याद्? इत्याशङ्कां परिहर्तुं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेवामृतमुच्यते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्यत इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउच्यते\u003C/span\u003E इति शेषः । श्रुतावुच्यत इत्युक्तत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतु\u003C/span\u003Eशब्दोऽवधारणार्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहरिरेव\u003C/span\u003E इति सम्बन्धः । अन्यस्याप्यमृतत्वात् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेवामृतमुच्यते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति कथमुक्तम्? इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्यत\u003C/span\u003E इति शेषोक्तिः ।\nननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहरिरेव मुख्यतोऽमृतः\u003C/span\u003E इत्युक्तत्वेऽपि, तस्य मुख्यामृतत्वं कुतः ? नहि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउक्तमस्ति\u003C/span\u003E इति नियमोऽस्ति ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्येति\u003C/span\u003E ॥ यतो मुख्यतो हरिरेवामृत उच्यते श्रुत्यादौ, अतः स एक एव मुख्यामृत इति व्याख्येयम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउक्तमस्ति\u003C/span\u003E इति नियमाभावेऽपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eश्रुत्याद्युक्तमस्ति\u003C/span\u003E इति नियमोऽस्तीति भावः । किं ततः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजगदिति\u003C/span\u003E ॥ यतः स एक एव मुख्यामृतस्ततो जगत् प्रवाहत एव नित्यम्, न मुख्यतः ।\nअवधारणविरोधादित्यर्थः ॥१॥\n'\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E \u003C/span\u003Eयदिदं किञ्च जगत् सर्वं प्राण एजति निःसृतम्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति वाक्ये मुख्यप्राणस्य सर्वजगच्चेष्टकत्वादिकमुच्यते\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्यसत् । अस्य पितृसौमनस्यादित्रयाणामेव प्रश्ने तदनुपन्यासेन मुख्यप्राणकथनस्य असङ्गतत्वात् । अत एव \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहद्भयम्\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्युत्तरवाक्ये \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E \u003C/span\u003Eवज्र\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशब्दाद् उद्यतत्वलिङ्गाच्च इन्द्रायुधमेवोच्यते\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्यप्ययुक्तमिति भावेन तद्वाक्यद्वयं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राणाख्य इति\u003C/span\u003E ॥ निमित्तसप्तमीयम् । \u003C/span\u003Eतु\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशब्दोऽवधारणार्थः, न तु मुख्यप्राण इत्यर्थः । \u003C/span\u003Eच\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशब्दोऽप्यवधारणार्थः । \u003C/span\u003Eनिःसृतं च\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति वा \u003C/span\u003Eच'शब्दसम्बन्धः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्माद्\u003C/span\u003E इति श्रुतौ शेषोक्तिः ।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवज्रवद्भयदम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवज्र\u003C/span\u003Eशब्दो गौण्या वृत्त्या विष्णावपि सावकाश इत्युक्तं भवति । अत एव श्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहद्भयम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवज्र\u003C/span\u003Eशब्दप्रवृत्तिनिमित्तगुणयोगो दर्शितः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसूत्रभाष्ये\u003C/span\u003E तु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवर्जनाद् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-310\"\u003Eवज्रमुच्यते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवज्र\u003C/span\u003Eशब्दो यौगिक इत्युक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वधर्मस्य\u003C/span\u003E इत्यादि शेषोक्तिः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्देन उद्यमित्वेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउद्यतं\u003C/span\u003E च इति ग्राह्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभयदम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eये विदुरमृतास्ते भवन्ति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति श्रुत्या सम्बन्धः । अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रसिद्धवज्रज्ञानान्मोक्षायोगेन न तत्परत्वम् उपपन्नम्\u003C/span\u003E इत्युक्तं भवति ।\nयद्वा- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवज्रवद्भयदम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन श्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहद्भयम्\u003C/span\u003E इत्युक्तभयप्रदत्वे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवज्रमुद्यतम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति लुप्तोपमोच्यत इति व्याख्यातम् इति प्रतिभाति । अस्मिन् पक्षे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवज्रमुद्यतम्\u003C/span\u003E इत्येतत् प्रसिद्धवज्रपरमेव । तथाऽपि वाक्यस्य भगवत्परत्व अविरोधात् । यद्यपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्त्वप्रकाशिकायां \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-311\"\u003Eकम्पनाद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति सूत्रभाष्याद्यनुरोधेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदिदं किञ्च\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअमृतास्ते भवन्ति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यन्तम् एकं वाक्यं कृत्वा व्याख्यातम् । तथाऽपि व्याख्या-नान्तरमेतद् इत्यविरोधः ॥३॥",
"lines": [
"पुनरपि भगवन्माहात्म्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऊर्ध्वमूल इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ तद् अन्यथाप्रतीति-निरासाय प्रमाणेनैव व्याचक्षाणस्तावद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऊर्ध्वमूल\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वोच्च इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऊर्ध्व\u003C/span\u003Eशब्दार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वोच्च इति\u003C/span\u003E ॥ उच्च ऊर्ध्व उच्यते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्व\u003C/span\u003E इत्यस्य योग्यतया सम्बन्धः । वृक्षमूलवत् मूलत्वेऽन्याश्रयत्वशङ्का स्याद् इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभूमिवत्\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएषोऽश्वत्थ\u003C/span\u003E इति प्रसिद्धाश्वत्थ उच्यत इति प्रतीतिनिरासाय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजगदाख्यस्य\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअवाक्शाखः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशाखा इति\u003C/span\u003E ॥ यदि भूमिरिव विष्णुर्मूलं तर्हि वृक्षमूलं किम्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवृक्षमूलमिति\u003C/span\u003E ॥ अनेन - ऊर्ध्वमूल इत्येतत् प्रकारान्तरेण व्याख्यातम् । ननु वृक्षमात्रसाम्यम् अभिदधता अश्वत्थत्वं कथमस्य उच्यते? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआशु\u003C/span\u003Eशब्दोपपदाद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवा= गतिगन्धनयोः\u003C/span\u003E इत्यस्मात् कः, उपपदोकारलोपः, आकारस्य ह्रस्वत्वं छान्दसमिति भावः ।",
"अस्तु हरिरश्वनामकः, किं ततः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्व्याप्तत्वादिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअश्वोऽस्मिन् तिष्ठतीत्यश्वत्थः\u003C/span\u003E इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतदन्तत्वादिति\u003C/span\u003E ॥ अश्वस्य थम्=अन्नम् अश्वत्थम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्नं थम्\u003C/span\u003E इति श्रुतेः । लिङ्गव्यत्यासः छान्दसः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजगत्स्वरूपस्यैवानादिनित्यत्वमुच्यते\u003C/span\u003E इति प्रतीतिनिरासाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसनातन\u003C/span\u003Eपदं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रवाहत इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतु\u003C/span\u003Eशब्द एवार्थः । अश्वत्थत्वसमुच्चयार्थः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दः, नित्यत्वसमुच्चयार्थो वा । ननु मुख्यत एवानादिनित्यत्वं किं न स्याद्? इत्याशङ्कां परिहर्तुं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेवामृतमुच्यते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्यत इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउच्यते\u003C/span\u003E इति शेषः । श्रुतावुच्यत इत्युक्तत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतु\u003C/span\u003Eशब्दोऽवधारणार्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहरिरेव\u003C/span\u003E इति सम्बन्धः । अन्यस्याप्यमृतत्वात् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेवामृतमुच्यते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति कथमुक्तम्? इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्यत\u003C/span\u003E इति शेषोक्तिः ।",
"ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहरिरेव मुख्यतोऽमृतः\u003C/span\u003E इत्युक्तत्वेऽपि, तस्य मुख्यामृतत्वं कुतः ? नहि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउक्तमस्ति\u003C/span\u003E इति नियमोऽस्ति ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्येति\u003C/span\u003E ॥ यतो मुख्यतो हरिरेवामृत उच्यते श्रुत्यादौ, अतः स एक एव मुख्यामृत इति व्याख्येयम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउक्तमस्ति\u003C/span\u003E इति नियमाभावेऽपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eश्रुत्याद्युक्तमस्ति\u003C/span\u003E इति नियमोऽस्तीति भावः । किं ततः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजगदिति\u003C/span\u003E ॥ यतः स एक एव मुख्यामृतस्ततो जगत् प्रवाहत एव नित्यम्, न मुख्यतः ।",
"अवधारणविरोधादित्यर्थः ॥१॥",
"'\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E \u003C/span\u003Eयदिदं किञ्च जगत् सर्वं प्राण एजति निःसृतम्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति वाक्ये मुख्यप्राणस्य सर्वजगच्चेष्टकत्वादिकमुच्यते\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्यसत् । अस्य पितृसौमनस्यादित्रयाणामेव प्रश्ने तदनुपन्यासेन मुख्यप्राणकथनस्य असङ्गतत्वात् । अत एव \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहद्भयम्\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्युत्तरवाक्ये \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E \u003C/span\u003Eवज्र\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशब्दाद् उद्यतत्वलिङ्गाच्च इन्द्रायुधमेवोच्यते\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्यप्ययुक्तमिति भावेन तद्वाक्यद्वयं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राणाख्य इति\u003C/span\u003E ॥ निमित्तसप्तमीयम् । \u003C/span\u003Eतु\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशब्दोऽवधारणार्थः, न तु मुख्यप्राण इत्यर्थः । \u003C/span\u003Eच\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशब्दोऽप्यवधारणार्थः । \u003C/span\u003Eनिःसृतं च\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति वा \u003C/span\u003Eच'शब्दसम्बन्धः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्माद्\u003C/span\u003E इति श्रुतौ शेषोक्तिः ।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवज्रवद्भयदम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवज्र\u003C/span\u003Eशब्दो गौण्या वृत्त्या विष्णावपि सावकाश इत्युक्तं भवति । अत एव श्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहद्भयम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवज्र\u003C/span\u003Eशब्दप्रवृत्तिनिमित्तगुणयोगो दर्शितः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसूत्रभाष्ये\u003C/span\u003E तु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवर्जनाद् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-310\"\u003Eवज्रमुच्यते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवज्र\u003C/span\u003Eशब्दो यौगिक इत्युक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वधर्मस्य\u003C/span\u003E इत्यादि शेषोक्तिः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्देन उद्यमित्वेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउद्यतं\u003C/span\u003E च इति ग्राह्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभयदम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eये विदुरमृतास्ते भवन्ति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति श्रुत्या सम्बन्धः । अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रसिद्धवज्रज्ञानान्मोक्षायोगेन न तत्परत्वम् उपपन्नम्\u003C/span\u003E इत्युक्तं भवति ।",
"यद्वा- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवज्रवद्भयदम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन श्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहद्भयम्\u003C/span\u003E इत्युक्तभयप्रदत्वे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवज्रमुद्यतम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति लुप्तोपमोच्यत इति व्याख्यातम् इति प्रतिभाति । अस्मिन् पक्षे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवज्रमुद्यतम्\u003C/span\u003E इत्येतत् प्रसिद्धवज्रपरमेव । तथाऽपि वाक्यस्य भगवत्परत्व अविरोधात् । यद्यपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्त्वप्रकाशिकायां \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-311\"\u003Eकम्पनाद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति सूत्रभाष्याद्यनुरोधेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदिदं किञ्च\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअमृतास्ते भवन्ति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यन्तम् एकं वाक्यं कृत्वा व्याख्यातम् । तथाऽपि व्याख्या-नान्तरमेतद् इत्यविरोधः ॥३॥"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S03_V01",
"KKN_C02_S03_V02",
"KKN_C02_S03_V03",
"KKN_C02_S03_V04",
"KKN_C02_S03_V05"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-310",
"kind": "locus",
"quote": "वज्रमुच्यते",
"text": "ब्रह्मवैवर्ते, ब्र.सू.१.३.३९"
},
{
"id": "fn-311",
"kind": "locus",
"quote": "कम्पनाद्",
"text": "ब्र.सू.१.३.३९"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-56",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S03_V05",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयथाऽऽदर्शे तथाऽऽत्मनि\u003C/span\u003E इत्येतद् अन्यथाप्रतीतेः किञ्चिदध्याहारेण व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीव इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मनि\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीव इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थितो भगवान्\u003C/span\u003E इति शेषोक्तिः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसम्यग् दृश्यते\u003C/span\u003E इति सम्बन्धः । अनेन- श्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरिदृश्यत\u003C/span\u003E इत्यस्यैव पूर्वत्रापि सम्बन्ध इत्युक्तं भवति । अनुपलम्भ-बाधपरिहाराय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानदृष्टिभिः\u003C/span\u003E इत्युक्तम् , ऋषिभिरित्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-312\"\u003Eऋषयोऽन्तःप्रकाशाः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति श्रुतेः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमुखवत्\u003C/span\u003E इत्युक्त्या श्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुखम्\u003C/span\u003E इति शेष इति सूचितम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा स्वप्ने तथा पितृलोके\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्य तात्पर्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन तथेति\u003C/span\u003E ॥ अत एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा स्वप्ने\u003C/span\u003E इति दृष्टान्तः । स्वाप्नपदार्थस्य आदर्शस्थमुखवत् स्पष्टम् अप्रतिभानाद् इति भावः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन तथा सम्यग् दृश्यत\u003C/span\u003E इत्यनेन श्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदृश्यत\u003C/span\u003E इत्यस्यैवात्र सम्बन्ध इति सूचितम् ।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथाऽप्सु परीव दृश्यते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत इति\u003C/span\u003E ॥ अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइव\u003C/span\u003Eशब्दोऽल्पार्थ इत्युक्तं भवति । अत एव \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअप्सु\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति दृष्टान्तः । वारिस्थप्रतिबिम्बस्य स्वाप्नपदार्थापेक्षया स्पष्टत्वात्, आदर्शमुखापेक्षया चास्पष्टत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगन्धर्वलोके\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थितः\u003C/span\u003E इति शेषोक्तिः । उत्तमगन्धर्वापेक्षयैतत् । तेन पितृपेक्षया गन्धर्वाणां नीचत्वोक्त्या न विरोधः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eछायातपयोः\u003C/span\u003E इति तयोरेवोपादानाभिप्रायं वदंस्तद्वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनात्यातप इति\u003C/span\u003E ॥ अत्यातपे वस्तु स्पष्टं न दृश्यते, तेन दृष्टिप्रतिहतेः । नाप्यतिच्छायायाम्, विषयसंस्कारक-आलोकाभावात् । किन्तु? यथैवाह्नि च्छायातपयोः स्पष्टं दृश्यत इत्यर्थः ॥६॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएष\u003C/span\u003E जगद्वृक्ष \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऊर्ध्वमूल\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऊर्ध्वः= सर्वोच्चो विष्णुर्मूलं भूमिवत् यस्य स ऊर्ध्वमूलः\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऊर्ध्वा= ब्रह्मादिसर्वोच्चा रमा मूलं वृक्षमूलवद् यस्य स ऊर्ध्वमूलः\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअवाक्शाखः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअवाक्= ततोऽवमा देवाः शाखा यस्य सोऽवाक्शाखः\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअश्वत्थः\u003C/span\u003E 'आशुगमनाद् अश्वनामको हरिः, तद्व्याप्तत्वात्, तदन्तत्वाद् वा अश्वत्थः' । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसनातनः\u003C/span\u003E प्रवाहतोऽनादिनित्यः । जगन्मूलभूतभगवन्माहात्म्यमेवाऽऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतदेवेति\u003C/span\u003E ॥ व्याख्यातम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतद्वै तत्\u003C/span\u003E ॥ १ ॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयथाऽऽदर्शे तथाऽऽत्मनि\u003C/span\u003E इत्येतद् अन्यथाप्रतीतेः किञ्चिदध्याहारेण व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीव इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मनि\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीव इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थितो भगवान्\u003C/span\u003E इति शेषोक्तिः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसम्यग् दृश्यते\u003C/span\u003E इति सम्बन्धः । अनेन- श्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरिदृश्यत\u003C/span\u003E इत्यस्यैव पूर्वत्रापि सम्बन्ध इत्युक्तं भवति । अनुपलम्भ-बाधपरिहाराय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानदृष्टिभिः\u003C/span\u003E इत्युक्तम् , ऋषिभिरित्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-312\"\u003Eऋषयोऽन्तःप्रकाशाः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति श्रुतेः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमुखवत्\u003C/span\u003E इत्युक्त्या श्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुखम्\u003C/span\u003E इति शेष इति सूचितम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा स्वप्ने तथा पितृलोके\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्य तात्पर्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन तथेति\u003C/span\u003E ॥ अत एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा स्वप्ने\u003C/span\u003E इति दृष्टान्तः । स्वाप्नपदार्थस्य आदर्शस्थमुखवत् स्पष्टम् अप्रतिभानाद् इति भावः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन तथा सम्यग् दृश्यत\u003C/span\u003E इत्यनेन श्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदृश्यत\u003C/span\u003E इत्यस्यैवात्र सम्बन्ध इति सूचितम् ।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथाऽप्सु परीव दृश्यते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत इति\u003C/span\u003E ॥ अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइव\u003C/span\u003Eशब्दोऽल्पार्थ इत्युक्तं भवति । अत एव \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअप्सु\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति दृष्टान्तः । वारिस्थप्रतिबिम्बस्य स्वाप्नपदार्थापेक्षया स्पष्टत्वात्, आदर्शमुखापेक्षया चास्पष्टत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगन्धर्वलोके\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थितः\u003C/span\u003E इति शेषोक्तिः । उत्तमगन्धर्वापेक्षयैतत् । तेन पितृपेक्षया गन्धर्वाणां नीचत्वोक्त्या न विरोधः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eछायातपयोः\u003C/span\u003E इति तयोरेवोपादानाभिप्रायं वदंस्तद्वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनात्यातप इति\u003C/span\u003E ॥ अत्यातपे वस्तु स्पष्टं न दृश्यते, तेन दृष्टिप्रतिहतेः । नाप्यतिच्छायायाम्, विषयसंस्कारक-आलोकाभावात् । किन्तु? यथैवाह्नि च्छायातपयोः स्पष्टं दृश्यत इत्यर्थः ॥६॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएष\u003C/span\u003E जगद्वृक्ष \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऊर्ध्वमूल\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऊर्ध्वः= सर्वोच्चो विष्णुर्मूलं भूमिवत् यस्य स ऊर्ध्वमूलः\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऊर्ध्वा= ब्रह्मादिसर्वोच्चा रमा मूलं वृक्षमूलवद् यस्य स ऊर्ध्वमूलः\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअवाक्शाखः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअवाक्= ततोऽवमा देवाः शाखा यस्य सोऽवाक्शाखः\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअश्वत्थः\u003C/span\u003E 'आशुगमनाद् अश्वनामको हरिः, तद्व्याप्तत्वात्, तदन्तत्वाद् वा अश्वत्थः' । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसनातनः\u003C/span\u003E प्रवाहतोऽनादिनित्यः । जगन्मूलभूतभगवन्माहात्म्यमेवाऽऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतदेवेति\u003C/span\u003E ॥ व्याख्यातम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतद्वै तत्\u003C/span\u003E ॥ १ ॥"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S03_V01",
"KKN_C02_S03_V02",
"KKN_C02_S03_V03",
"KKN_C02_S03_V04",
"KKN_C02_S03_V05"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-312",
"kind": "locus",
"quote": "ऋषयोऽन्तःप्रकाशाः",
"text": "चतुर्वेदशिखायाम्, ब्र.सू.भा.४.३.१६"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-57",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S03_V02",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदिदं किञ्च\u003C/span\u003E तत् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वं जगत् प्राणा\u003C/span\u003Eख्ये हरौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएजति\u003C/span\u003E कम्पते । तस्मादेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिःसृतम्\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E ब्रह्म \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउद्यतं वज्रं\u003C/span\u003E तदुपपादनायोक्तम्- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहद्भयम् इति\u003C/span\u003E ॥ उद्यतवज्रवत् महाभयप्रदम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वधर्मातिलङ्घने\u003C/span\u003E इति शेषः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eये विदुस्ते\u003C/span\u003E मुक्ता \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभवन्ति\u003C/span\u003E ॥ २ ॥\nभयप्रदत्वमेव दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभयादिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रश्च\u003C/span\u003E वर्षति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवायुश्च\u003C/span\u003E पवते ॥ ३ ॥\nएतद् भगवद्वेदनं मनुष्यजन्मप्राप्तावेव सम्पादनीयम्, अन्यत्रालाभाद् इति भावेन तस्य फलमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइह चेदिति\u003C/span\u003E ॥ यदि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइह\u003C/span\u003E मनुष्यजन्मनि शरीरस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविस्रसो\u003C/span\u003E विस्रंसनात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्राग् बोद्धुं\u003C/span\u003E भगवत्तत्त्वादिकं ज्ञातुम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअशकत्\u003C/span\u003E समर्थो जातः, तर्हि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गेषु\u003C/span\u003E स्वरूपभूतरमणज्ञानात्मकेषु वैकुण्ठानन्तासनश्वेतद्वीपेषु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशरीरत्वाय\u003C/span\u003E चिन्मयशरीरत्वाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकल्पते\u003C/span\u003E समर्थो भवति । अतः शरीरपातात् पूर्वमेव भगवज्ज्ञानाय यत्नः कार्य इति भावः ॥ ४ ॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदिदं किञ्च\u003C/span\u003E तत् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वं जगत् प्राणा\u003C/span\u003Eख्ये हरौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएजति\u003C/span\u003E कम्पते । तस्मादेव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिःसृतम्\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E ब्रह्म \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउद्यतं वज्रं\u003C/span\u003E तदुपपादनायोक्तम्- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमहद्भयम् इति\u003C/span\u003E ॥ उद्यतवज्रवत् महाभयप्रदम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वधर्मातिलङ्घने\u003C/span\u003E इति शेषः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eये विदुस्ते\u003C/span\u003E मुक्ता \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभवन्ति\u003C/span\u003E ॥ २ ॥",
"भयप्रदत्वमेव दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभयादिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रश्च\u003C/span\u003E वर्षति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवायुश्च\u003C/span\u003E पवते ॥ ३ ॥",
"एतद् भगवद्वेदनं मनुष्यजन्मप्राप्तावेव सम्पादनीयम्, अन्यत्रालाभाद् इति भावेन तस्य फलमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइह चेदिति\u003C/span\u003E ॥ यदि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइह\u003C/span\u003E मनुष्यजन्मनि शरीरस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविस्रसो\u003C/span\u003E विस्रंसनात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्राग् बोद्धुं\u003C/span\u003E भगवत्तत्त्वादिकं ज्ञातुम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअशकत्\u003C/span\u003E समर्थो जातः, तर्हि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गेषु\u003C/span\u003E स्वरूपभूतरमणज्ञानात्मकेषु वैकुण्ठानन्तासनश्वेतद्वीपेषु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशरीरत्वाय\u003C/span\u003E चिन्मयशरीरत्वाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकल्पते\u003C/span\u003E समर्थो भवति । अतः शरीरपातात् पूर्वमेव भगवज्ज्ञानाय यत्नः कार्य इति भावः ॥ ४ ॥"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S03_V01",
"KKN_C02_S03_V02",
"KKN_C02_S03_V03",
"KKN_C02_S03_V04",
"KKN_C02_S03_V05"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-58",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S03_V04",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबोद्धुम्\u003C/span\u003E इत्युक्तो बोधो न सर्वेषामेकप्रकार इति भावेनाऽऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरिदृश्यत\u003C/span\u003E इति वक्ष्यमाणमत्रापि सम्बध्यते । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथाऽऽदर्शे\u003C/span\u003E मुखं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरिदृश्यते\u003C/span\u003E सम्यग् दृश्यते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतथाऽत्मनि\u003C/span\u003E स्थितो भगवान् ज्ञानदृष्टिभिर्ऋषिभिः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरिदृश्यते\u003C/span\u003E सम्यग् दृश्यत इत्यर्थः । यथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वप्ने\u003C/span\u003E स्वप्नावस्थायां स्थितः पदार्थो दृश्यते तथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपितृलोके\u003C/span\u003E स्थितो भगवान् दृश्यते । पूर्वं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरिदृश्यत\u003C/span\u003E इत्यस्य आकर्षणम्, अत्र तु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदृश्यते\u003C/span\u003E इत्यस्यैव । तेन- ऋषिज्ञानात् पितृज्ञानस्यासम्यक्त्वं लभ्यते । अत एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा स्वप्न\u003C/span\u003E इति दृष्टान्तोक्तिः । स्वाप्नपदार्थस्याऽऽदर्शस्थमुखवत् स्पष्टत्वाभावात् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथाऽप्सु\u003C/span\u003E स्थितः पदार्थः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरीव दृश्यते\u003C/span\u003E स्वाप्नपदार्थात् किञ्चित् स्पष्टतया दृश्यते, तथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगन्धर्वलोके\u003C/span\u003E स्थितो भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरीव दृश्यते\u003C/span\u003E ततः किञ्चित् स्पष्टतया दृश्यते । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eछायातपयोरिव\u003C/span\u003E नात्यातपे, न च्छायायाम् ; किन्तु? अहनि च्छायातपयोर्विद्यमानं वस्तु यथा स्पष्टं दृश्यते तथा ब्रह्मलोके स्थितः पुरुषोत्तमो दृश्यते ॥ ५ ॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबोद्धुम्\u003C/span\u003E इत्युक्तो बोधो न सर्वेषामेकप्रकार इति भावेनाऽऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरिदृश्यत\u003C/span\u003E इति वक्ष्यमाणमत्रापि सम्बध्यते । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथाऽऽदर्शे\u003C/span\u003E मुखं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरिदृश्यते\u003C/span\u003E सम्यग् दृश्यते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतथाऽत्मनि\u003C/span\u003E स्थितो भगवान् ज्ञानदृष्टिभिर्ऋषिभिः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरिदृश्यते\u003C/span\u003E सम्यग् दृश्यत इत्यर्थः । यथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वप्ने\u003C/span\u003E स्वप्नावस्थायां स्थितः पदार्थो दृश्यते तथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपितृलोके\u003C/span\u003E स्थितो भगवान् दृश्यते । पूर्वं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरिदृश्यत\u003C/span\u003E इत्यस्य आकर्षणम्, अत्र तु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदृश्यते\u003C/span\u003E इत्यस्यैव । तेन- ऋषिज्ञानात् पितृज्ञानस्यासम्यक्त्वं लभ्यते । अत एव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा स्वप्न\u003C/span\u003E इति दृष्टान्तोक्तिः । स्वाप्नपदार्थस्याऽऽदर्शस्थमुखवत् स्पष्टत्वाभावात् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथाऽप्सु\u003C/span\u003E स्थितः पदार्थः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरीव दृश्यते\u003C/span\u003E स्वाप्नपदार्थात् किञ्चित् स्पष्टतया दृश्यते, तथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगन्धर्वलोके\u003C/span\u003E स्थितो भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरीव दृश्यते\u003C/span\u003E ततः किञ्चित् स्पष्टतया दृश्यते । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eछायातपयोरिव\u003C/span\u003E नात्यातपे, न च्छायायाम् ; किन्तु? अहनि च्छायातपयोर्विद्यमानं वस्तु यथा स्पष्टं दृश्यते तथा ब्रह्मलोके स्थितः पुरुषोत्तमो दृश्यते ॥ ५ ॥"
],
"lineAlign": [
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S03_V01",
"KKN_C02_S03_V02",
"KKN_C02_S03_V03",
"KKN_C02_S03_V04",
"KKN_C02_S03_V05"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-59",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "वेदेशीयम्",
"lines": [
"वेदेशीयम्"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-60",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S03_V06",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्यः परा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-328\"\u003Eह्यर्थाः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना देवतातारतम्यपुरःसरं भगवत्सर्वोत्तमत्वस्योक्तत्वात् पुनः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्यः परं मनः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादि किमर्थमुच्यते? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपुनरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानपूर्वकं\u003C/span\u003E ज्ञापनपूर्वकम्। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञाने\u003C/span\u003E ज्ञापने ।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'सर्वव्यक्तिष्वभिव्यक्त्यै(व्याप्त्यै) तात्पर्याधिक्यवित्तये ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E...पुनर्वचनमुद्दिष्टं शतशोऽथ पृथक् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-329\"\u003Eपृथग्\u003C/span\u003E॥'\u003C/span\u003E इति वचनात् पुनर्वचनं महातात्पर्यज्ञापकमिति भावः । स्यादेतद्- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयदि सर्ववेदवाक्यानां देवतातारतम्यज्ञापनपूर्वं भगवतः सर्वोत्तमत्वज्ञापने महातात्पर्यम्\u003C/span\u003E इत्येतदेव स्यात् । तदेव कुतः? इत्यतस्तत्र प्रमाणमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतारतम्येति\u003C/span\u003E ॥८॥",
"lines": [
"ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्यः परा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-328\"\u003Eह्यर्थाः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना देवतातारतम्यपुरःसरं भगवत्सर्वोत्तमत्वस्योक्तत्वात् पुनः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्यः परं मनः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादि किमर्थमुच्यते? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपुनरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानपूर्वकं\u003C/span\u003E ज्ञापनपूर्वकम्। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञाने\u003C/span\u003E ज्ञापने ।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'सर्वव्यक्तिष्वभिव्यक्त्यै(व्याप्त्यै) तात्पर्याधिक्यवित्तये ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E...पुनर्वचनमुद्दिष्टं शतशोऽथ पृथक् \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-329\"\u003Eपृथग्\u003C/span\u003E॥'\u003C/span\u003E इति वचनात् पुनर्वचनं महातात्पर्यज्ञापकमिति भावः । स्यादेतद्- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयदि सर्ववेदवाक्यानां देवतातारतम्यज्ञापनपूर्वं भगवतः सर्वोत्तमत्वज्ञापने महातात्पर्यम्\u003C/span\u003E इत्येतदेव स्यात् । तदेव कुतः? इत्यतस्तत्र प्रमाणमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतारतम्येति\u003C/span\u003E ॥८॥"
],
"lineAlign": [
"justify",
null,
null
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S03_V06",
"KKN_C02_S03_V07",
"KKN_C02_S03_V08",
"KKN_C02_S03_V09",
"KKN_C02_S03_V10",
"KKN_C02_S03_V11",
"KKN_C02_S03_V12",
"KKN_C02_S03_V13",
"KKN_C02_S03_V14",
"KKN_C02_S03_V15",
"KKN_C02_S03_V16"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-328",
"kind": "locus",
"quote": "ह्यर्थाः",
"text": "१.३.१०"
},
{
"id": "fn-329",
"kind": "locus",
"quote": "पृथग्",
"text": "बृ.भा.३.१.१ (प्रथममश्वब्राह्मणम्)"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-61",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S03_V09",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन सन्दृशे तिष्ठति रूपमस्य\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति भगवद्रूपस्येन्द्रियागोचरत्वमुच्यते, तदयुक्तम् ? मत्स्यादेश्चक्षुरादिगोचरत्वाद्, इत्यतस्तदभिप्रायं प्रमाणेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रादुर्भावानिति\u003C/span\u003E ॥ तर्हि चक्षुरादिजन्यमत्स्याद्यवतारज्ञानेनैव मोक्षोपपत्तौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृदा\u003C/span\u003E इत्युक्तभक्त्यादिवैयर्थ्यं स्यात् ।\nन च नावतारज्ञानं मोक्षसाधनम्; किन्तु? स्वहृदिस्थस्य वा व्याप्तस्य वा भगवतो ज्ञानमेवेति युक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदृष्ट्वैव ह्यवताराणां मुच्यन्ते \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-330\"\u003Eकेचिदञ्जसा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तेरवतारज्ञानेनापि केषाञ्चिन्मोक्षसद्भावाद् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रादुर्भावानिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयोगी\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यधिकारिविशेषपरम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानदृष्ट्या\u003C/span\u003E हृद्युपासनेनेत्यर्थः, हृद्युपासाजन्यापरोक्षज्ञानेनेति वाऽर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयदा पश्यति\u003C/span\u003E विषयीकरोतीति व्याख्येयम् । उक्तं च- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयेषां बहिरुपासनेन मोक्षः तेषामपि हृद्युपासनं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-331\"\u003Eकिञ्चित्-कार्यमेव\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति । अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहृदा मनीषा\u003C/span\u003E इत्यादेस्तात्पर्यमुक्तम् । यथा चैतत् तथा वक्ष्यते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएव\u003C/span\u003Eकारव्यावर्त्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइन्द्रियैर्दृष्टैः प्रादुर्भावैः\u003C/span\u003E कापि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन मुच्यत\u003C/span\u003E इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदृष्टेः\u003C/span\u003E इति पाठे इन्द्रियैर्या दृष्टिर्जायते तस्याः सकाशाच्च मुच्यत इत्यर्थः ॥९॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन सन्दृशे तिष्ठति रूपमस्य\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति भगवद्रूपस्येन्द्रियागोचरत्वमुच्यते, तदयुक्तम् ? मत्स्यादेश्चक्षुरादिगोचरत्वाद्, इत्यतस्तदभिप्रायं प्रमाणेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रादुर्भावानिति\u003C/span\u003E ॥ तर्हि चक्षुरादिजन्यमत्स्याद्यवतारज्ञानेनैव मोक्षोपपत्तौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृदा\u003C/span\u003E इत्युक्तभक्त्यादिवैयर्थ्यं स्यात् ।",
"न च नावतारज्ञानं मोक्षसाधनम्; किन्तु? स्वहृदिस्थस्य वा व्याप्तस्य वा भगवतो ज्ञानमेवेति युक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदृष्ट्वैव ह्यवताराणां मुच्यन्ते \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-330\"\u003Eकेचिदञ्जसा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तेरवतारज्ञानेनापि केषाञ्चिन्मोक्षसद्भावाद् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रादुर्भावानिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयोगी\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यधिकारिविशेषपरम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानदृष्ट्या\u003C/span\u003E हृद्युपासनेनेत्यर्थः, हृद्युपासाजन्यापरोक्षज्ञानेनेति वाऽर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयदा पश्यति\u003C/span\u003E विषयीकरोतीति व्याख्येयम् । उक्तं च- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयेषां बहिरुपासनेन मोक्षः तेषामपि हृद्युपासनं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-331\"\u003Eकिञ्चित्-कार्यमेव\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति । अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहृदा मनीषा\u003C/span\u003E इत्यादेस्तात्पर्यमुक्तम् । यथा चैतत् तथा वक्ष्यते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएव\u003C/span\u003Eकारव्यावर्त्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइन्द्रियैर्दृष्टैः प्रादुर्भावैः\u003C/span\u003E कापि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन मुच्यत\u003C/span\u003E इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदृष्टेः\u003C/span\u003E इति पाठे इन्द्रियैर्या दृष्टिर्जायते तस्याः सकाशाच्च मुच्यत इत्यर्थः ॥९॥"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S03_V06",
"KKN_C02_S03_V07",
"KKN_C02_S03_V08",
"KKN_C02_S03_V09",
"KKN_C02_S03_V10",
"KKN_C02_S03_V11",
"KKN_C02_S03_V12",
"KKN_C02_S03_V13",
"KKN_C02_S03_V14",
"KKN_C02_S03_V15",
"KKN_C02_S03_V16"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-330",
"kind": "locus",
"quote": "केचिदञ्जसा",
"text": "आध्यत्मे, ब्र.सू.भा.३.३.५२"
},
{
"id": "fn-331",
"kind": "locus",
"quote": "किञ्चित्-कार्यमेव",
"text": "बृ.भा.४.१.१५(अजातशत्रुब्राह्मणम्)"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-62",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S03_V11",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोगो हि प्रभवाप्ययौ\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति सामानाधिकरण्येन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउत्पत्तिविनाशावेव योगः\u003C/span\u003E इति प्रतीयते, तदसत् । प्रपञ्चनिष्ठोत्पत्तिविनाशयोः मुमुक्षुनिष्ठयोगरूपत्वासम्भवात् । न च अनेन योग उत्पत्तिविनाशधर्मक इत्युच्यत इति वाच्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रभवाप्यय\u003C/span\u003Eशब्दस्य तद्वति लक्षणाप्रसङ्गात्। अनुपयुक्तत्वेनावक्तव्यत्वाच्च, इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रभवाप्ययाविति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतियोगे द्वितीया\u003C/span\u003E इति भावः । ननु प्रपञ्चनिष्ठप्रभवाप्ययौ प्रति कथम् इन्द्रियधारणारूपो योगः ? भगवन्तं प्रत्येव तस्य कर्तव्यत्वाद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवत इति\u003C/span\u003E ॥११॥\nअस्तित्वस्य सर्वसाधारणत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्तीत्येवोपलब्धव्य\u003C/span\u003E इति कथमुच्यते ? न च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहाद् व्यतिरिक्त आत्माऽस्ति न वा\u003C/span\u003E इति पृष्टत्वेन तन्निरासाय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा देहाद्यतिरिक्तोऽस्तीत्येवोपलब्धव्यः\u003C/span\u003E इत्युच्यत इति वाच्यम् । तृतीयप्रश्नस्योक्तरीत्या भगवन्मात्रपरत्वेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमरणानन्तरं जीवोऽस्ति न वा\u003C/span\u003E इत्येवंपरत्वाभावात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहाद्यतिरिक्तः\u003C/span\u003E इत्यश्रुतकल्पनापाताच्च, इति भावेन प्रमाणेनैव व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअधिक इति\u003C/span\u003E ॥\nअकार आधिक्यवाची, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्ति\u003C/span\u003E इत्येतत् सत्तायुक्तवस्तुवाचीति भावः। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयस्माद्\u003C/span\u003E इत्यर्थे । यस्माद् एवम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्ति\u003C/span\u003Eइतिनामकः तस्मात्। ननु किमर्थमस्तीत्येवोपलब्धव्यः? इत्यतः, एवं भगवतः सर्वाधिक्यज्ञानवत एव भगवद्याथात्म्यज्ञानसम्भवात् । अन्यस्य तदभावादित्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनाधिक्यमिति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजानतां\u003C/span\u003E सकाशात् । तेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीति ब्रुवतोऽन्यत्र\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याख्यातम् ॥१२॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्प्रभावेन चोभयोः\u003C/span\u003E इत्येतदन्यथाप्रतीतिनिरासाय व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रकृतेरिति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रकृतेः पुरुषाणां च\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउभयोः\u003C/span\u003E इत्येतत् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रकृतिपुरुषयोः\u003C/span\u003Eइति व्याख्यातम् । तत्त्वम्= याथात्म्यं भावयति= उत्पादयति । ननु यदि तत्त्वभावो विष्णुः तदा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत्त्वभावेन अस्तीत्येवोपलब्धव्य\u003C/span\u003E इति कथम्? विष्णोः सर्वसाधारण्येन सर्वेषामपि सदाऽऽधिक्यज्ञानप्रसङ्गाद्, इत्यतस्तदभि-प्रायमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्प्रसादादिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतु\u003C/span\u003Eशब्दोऽवधारणार्थः । तेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दो व्याख्यातः। प्रसादश्च न सर्वसाधारण इति भावः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीत्येवोपलब्धस्य\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रसादश्चेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतथाविदः\u003C/span\u003E भगवदाधिक्यविदः ।\nननु पूर्वं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रसादो भगवदाधिक्यज्ञानसाधनम्\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । इदानीं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानं प्रसादसाधनम्\u003C/span\u003E इत्युच्यते । अतोऽन्योन्याश्रयः ? इत्यतो व्यक्तिभेदान्नान्योन्याश्रय इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपुनःपुनर्वृद्धिमेति\u003C/span\u003E प्रसादद्वारा । ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादिकालाद्\u003C/span\u003E आरभ्य\u003C/span\u003E इति किमर्थं वक्तव्यम् ? पूर्वम् 'आधिक्यज्ञानरहितस्यापि भगवत्प्रसादात् पश्चात् तज्ज्ञानं भवति इत्येव किं न स्याद् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयेषामिति\u003C/span\u003E ॥ पश्चाज्जायमानं प्रति भगवत्प्रसादो हेतुः । स च भगवदाधिक्यज्ञानसाध्य इति पूर्वमपि तत्सद्भावोऽपेक्षितः । एवं तदपि ज्ञानं भगवत्प्रसादसाध्यम् इत्यनादित्वम् आश्रयणीयमिति भावः । ननु केषाञ्चिद् योग्यानां पूर्वं भगवदाधिक्य-ज्ञानानुपलम्भेऽपि पश्चात् तद्दर्शनात् कथमेतद्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअभिभूतमिति\u003C/span\u003E॥ अभिभवकृतोऽनुपलम्भ इति भावः ॥ १३॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोगो हि प्रभवाप्ययौ\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति सामानाधिकरण्येन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउत्पत्तिविनाशावेव योगः\u003C/span\u003E इति प्रतीयते, तदसत् । प्रपञ्चनिष्ठोत्पत्तिविनाशयोः मुमुक्षुनिष्ठयोगरूपत्वासम्भवात् । न च अनेन योग उत्पत्तिविनाशधर्मक इत्युच्यत इति वाच्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रभवाप्यय\u003C/span\u003Eशब्दस्य तद्वति लक्षणाप्रसङ्गात्। अनुपयुक्तत्वेनावक्तव्यत्वाच्च, इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रभवाप्ययाविति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतियोगे द्वितीया\u003C/span\u003E इति भावः । ननु प्रपञ्चनिष्ठप्रभवाप्ययौ प्रति कथम् इन्द्रियधारणारूपो योगः ? भगवन्तं प्रत्येव तस्य कर्तव्यत्वाद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवत इति\u003C/span\u003E ॥११॥",
"अस्तित्वस्य सर्वसाधारणत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्तीत्येवोपलब्धव्य\u003C/span\u003E इति कथमुच्यते ? न च \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहाद् व्यतिरिक्त आत्माऽस्ति न वा\u003C/span\u003E इति पृष्टत्वेन तन्निरासाय \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा देहाद्यतिरिक्तोऽस्तीत्येवोपलब्धव्यः\u003C/span\u003E इत्युच्यत इति वाच्यम् । तृतीयप्रश्नस्योक्तरीत्या भगवन्मात्रपरत्वेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमरणानन्तरं जीवोऽस्ति न वा\u003C/span\u003E इत्येवंपरत्वाभावात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहाद्यतिरिक्तः\u003C/span\u003E इत्यश्रुतकल्पनापाताच्च, इति भावेन प्रमाणेनैव व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअधिक इति\u003C/span\u003E ॥",
"अकार आधिक्यवाची, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्ति\u003C/span\u003E इत्येतत् सत्तायुक्तवस्तुवाचीति भावः। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दो \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयस्माद्\u003C/span\u003E इत्यर्थे । यस्माद् एवम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्ति\u003C/span\u003Eइतिनामकः तस्मात्। ननु किमर्थमस्तीत्येवोपलब्धव्यः? इत्यतः, एवं भगवतः सर्वाधिक्यज्ञानवत एव भगवद्याथात्म्यज्ञानसम्भवात् । अन्यस्य तदभावादित्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनाधिक्यमिति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजानतां\u003C/span\u003E सकाशात् । तेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीति ब्रुवतोऽन्यत्र\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याख्यातम् ॥१२॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्प्रभावेन चोभयोः\u003C/span\u003E इत्येतदन्यथाप्रतीतिनिरासाय व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रकृतेरिति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रकृतेः पुरुषाणां च\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउभयोः\u003C/span\u003E इत्येतत् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रकृतिपुरुषयोः\u003C/span\u003Eइति व्याख्यातम् । तत्त्वम्= याथात्म्यं भावयति= उत्पादयति । ननु यदि तत्त्वभावो विष्णुः तदा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत्त्वभावेन अस्तीत्येवोपलब्धव्य\u003C/span\u003E इति कथम्? विष्णोः सर्वसाधारण्येन सर्वेषामपि सदाऽऽधिक्यज्ञानप्रसङ्गाद्, इत्यतस्तदभि-प्रायमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्प्रसादादिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतु\u003C/span\u003Eशब्दोऽवधारणार्थः । तेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दो व्याख्यातः। प्रसादश्च न सर्वसाधारण इति भावः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीत्येवोपलब्धस्य\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रसादश्चेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतथाविदः\u003C/span\u003E भगवदाधिक्यविदः ।",
"ननु पूर्वं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रसादो भगवदाधिक्यज्ञानसाधनम्\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । इदानीं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानं प्रसादसाधनम्\u003C/span\u003E इत्युच्यते । अतोऽन्योन्याश्रयः ? इत्यतो व्यक्तिभेदान्नान्योन्याश्रय इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपुनःपुनर्वृद्धिमेति\u003C/span\u003E प्रसादद्वारा । ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादिकालाद्\u003C/span\u003E आरभ्य\u003C/span\u003E इति किमर्थं वक्तव्यम् ? पूर्वम् 'आधिक्यज्ञानरहितस्यापि भगवत्प्रसादात् पश्चात् तज्ज्ञानं भवति इत्येव किं न स्याद् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयेषामिति\u003C/span\u003E ॥ पश्चाज्जायमानं प्रति भगवत्प्रसादो हेतुः । स च भगवदाधिक्यज्ञानसाध्य इति पूर्वमपि तत्सद्भावोऽपेक्षितः । एवं तदपि ज्ञानं भगवत्प्रसादसाध्यम् इत्यनादित्वम् आश्रयणीयमिति भावः । ननु केषाञ्चिद् योग्यानां पूर्वं भगवदाधिक्य-ज्ञानानुपलम्भेऽपि पश्चात् तद्दर्शनात् कथमेतद्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअभिभूतमिति\u003C/span\u003E॥ अभिभवकृतोऽनुपलम्भ इति भावः ॥ १३॥"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S03_V06",
"KKN_C02_S03_V07",
"KKN_C02_S03_V08",
"KKN_C02_S03_V09",
"KKN_C02_S03_V10",
"KKN_C02_S03_V11",
"KKN_C02_S03_V12",
"KKN_C02_S03_V13",
"KKN_C02_S03_V14",
"KKN_C02_S03_V15",
"KKN_C02_S03_V16"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-63",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S03_V14",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयदा सर्वे प्रमुच्यन्ते कामाः\u003C/span\u003E इत्यत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वकामत्याग उच्यते\u003C/span\u003E इति प्रतीतिनिरासाय मन्त्रं प्रमाणेनैव व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तःकरणेति\u003C/span\u003E ॥ अत एव श्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृदि स्थिता\u003C/span\u003E इति विशेषणम् । अन्यथा तद् व्यर्थं स्याद् इति भावः । ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वात्मना कामत्याग एव श्रुत्यर्थः\u003C/span\u003E किं न स्यात् ? विशेषणस्य स्वरूपकथनपरत्वोपपत्तेः इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव्यक्तिरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचिदात्मनां तु\u003C/span\u003E इत्यन्वयः । मुक्तौ चिदात्मक-कामव्यक्तिसद्भावात् सर्वकामत्यागस्य श्रुत्यर्थत्वे बाधः स्याद् इत्युक्त एव श्रुत्यर्थ इति भावः। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअथ मर्त्योऽमृतो भवति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतदेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअथ\u003C/span\u003E\u003C/span\u003Eशब्दार्थः - \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतदेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअमृतो भवति\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमृतिं नैवाभियास्यतीति\u003C/span\u003E॥१४॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयदा सर्वे प्रमुच्यन्ते कामाः\u003C/span\u003E इत्यत्र \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वकामत्याग उच्यते\u003C/span\u003E इति प्रतीतिनिरासाय मन्त्रं प्रमाणेनैव व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तःकरणेति\u003C/span\u003E ॥ अत एव श्रुतौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृदि स्थिता\u003C/span\u003E इति विशेषणम् । अन्यथा तद् व्यर्थं स्याद् इति भावः । ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वात्मना कामत्याग एव श्रुत्यर्थः\u003C/span\u003E किं न स्यात् ? विशेषणस्य स्वरूपकथनपरत्वोपपत्तेः इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव्यक्तिरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचिदात्मनां तु\u003C/span\u003E इत्यन्वयः । मुक्तौ चिदात्मक-कामव्यक्तिसद्भावात् सर्वकामत्यागस्य श्रुत्यर्थत्वे बाधः स्याद् इत्युक्त एव श्रुत्यर्थ इति भावः। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअथ मर्त्योऽमृतो भवति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतदेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअथ\u003C/span\u003E\u003C/span\u003Eशब्दार्थः - \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतदेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअमृतो भवति\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमृतिं नैवाभियास्यतीति\u003C/span\u003E॥१४॥"
],
"lineAlign": [
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S03_V06",
"KKN_C02_S03_V07",
"KKN_C02_S03_V08",
"KKN_C02_S03_V09",
"KKN_C02_S03_V10",
"KKN_C02_S03_V11",
"KKN_C02_S03_V12",
"KKN_C02_S03_V13",
"KKN_C02_S03_V14",
"KKN_C02_S03_V15",
"KKN_C02_S03_V16"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-64",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S03_V15",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदा सर्वे प्रभिद्यन्ते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति मन्त्रं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमिथ्याज्ञानेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनुशासनम्= वेदान्तोपदेशः एतावद्= एतावन्मात्रम् , न त्वधिकमस्ति इत्याशङ्कनीयम्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम् असत् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेदान्तोपदेशस्य एतावन्मात्रत्वे इतरवेदान्तप्रवृत्तिवैयर्थ्याद्\u003C/span\u003E इति भावेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतावदनुशासनम्\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतदर्थमिति\u003C/span\u003E ॥ मिथ्याज्ञानग्रन्थिनिरासार्थम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनुशासनम्\u003C/span\u003E निष्कामकर्म-श्रवण-मनन-निदिध्यासनकर्तव्यताप्रतिपादकं शास्त्रमित्यर्थः॥१५॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं)\u003C/span\u003E न केवलं भगवज्ज्ञानमेव मोक्षहेतु; अपि तु देवतातारतम्यादिज्ञान-मपीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियाणामिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपृथग् उत्पद्यमानानां\u003C/span\u003E विलक्षणतया उत्पद्यमानानाम्, पृथग् व्यापारोत्पादकानां वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियाणाम्\u003C/span\u003E इन्द्रियदेवानाम्। प्रागुक्तोपलक्षणमेतद् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपृथग्भावम्\u003C/span\u003E अन्योन्यविलक्षणत्वम्, तारतम्यम् इति यावत् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयद्\u003C/span\u003E यौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउदयास्तमयौ\u003C/span\u003E उत्पत्तिविनाशौ तौ च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमत्वा धीरो न शोचति\u003C/span\u003E ॥ ६ ॥\nननु कथम् इन्द्रियादिदेवतातारतम्यादिज्ञानात् शोकत्यागः? तस्य अभगवज्ज्ञानत्वाद्, इत्यतस्तदेव विशदयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्य इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्य\u003C/span\u003E इत्यनन्तरं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरा ह्यर्था अर्थेभ्यः\u003C/span\u003E इति ग्राह्यम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसत्त्वम्\u003C/span\u003E बुद्धिः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअधि\u003C/span\u003E अधिकः ॥ ७ ॥\n\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरुष एव\u003C/span\u003E इत्यन्वयः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअलिङ्गः\u003C/span\u003E अनुमापकरहितः, जडशरीररहितो वा । किं ततः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं ज्ञात्वेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुच्यते\u003C/span\u003E संसारात्। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअमृतत्वं\u003C/span\u003E स्वरूपाविर्भावरूपं मोक्षम् । तारतम्यान्तर्गतत्वेन भगवज्ज्ञानमेव शोकत्यागहेतुरिति प्राग् विवक्षितम् । अतो न दोष इति भावः । एवम् उदयास्तमयकर्तृत्वेन भगवज्ज्ञानमेव विवक्षितम् इत्यपि द्रष्टव्यम् ॥ ८ ॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदा सर्वे प्रभिद्यन्ते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति मन्त्रं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमिथ्याज्ञानेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनुशासनम्= वेदान्तोपदेशः एतावद्= एतावन्मात्रम् , न त्वधिकमस्ति इत्याशङ्कनीयम्\u003C/span\u003E इति व्याख्यानम् असत् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेदान्तोपदेशस्य एतावन्मात्रत्वे इतरवेदान्तप्रवृत्तिवैयर्थ्याद्\u003C/span\u003E इति भावेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतावदनुशासनम्\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतदर्थमिति\u003C/span\u003E ॥ मिथ्याज्ञानग्रन्थिनिरासार्थम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनुशासनम्\u003C/span\u003E निष्कामकर्म-श्रवण-मनन-निदिध्यासनकर्तव्यताप्रतिपादकं शास्त्रमित्यर्थः॥१५॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं)\u003C/span\u003E न केवलं भगवज्ज्ञानमेव मोक्षहेतु; अपि तु देवतातारतम्यादिज्ञान-मपीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियाणामिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपृथग् उत्पद्यमानानां\u003C/span\u003E विलक्षणतया उत्पद्यमानानाम्, पृथग् व्यापारोत्पादकानां वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियाणाम्\u003C/span\u003E इन्द्रियदेवानाम्। प्रागुक्तोपलक्षणमेतद् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपृथग्भावम्\u003C/span\u003E अन्योन्यविलक्षणत्वम्, तारतम्यम् इति यावत् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयद्\u003C/span\u003E यौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउदयास्तमयौ\u003C/span\u003E उत्पत्तिविनाशौ तौ च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमत्वा धीरो न शोचति\u003C/span\u003E ॥ ६ ॥",
"ननु कथम् इन्द्रियादिदेवतातारतम्यादिज्ञानात् शोकत्यागः? तस्य अभगवज्ज्ञानत्वाद्, इत्यतस्तदेव विशदयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्य इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्य\u003C/span\u003E इत्यनन्तरं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरा ह्यर्था अर्थेभ्यः\u003C/span\u003E इति ग्राह्यम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसत्त्वम्\u003C/span\u003E बुद्धिः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअधि\u003C/span\u003E अधिकः ॥ ७ ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरुष एव\u003C/span\u003E इत्यन्वयः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअलिङ्गः\u003C/span\u003E अनुमापकरहितः, जडशरीररहितो वा । किं ततः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं ज्ञात्वेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुच्यते\u003C/span\u003E संसारात्। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअमृतत्वं\u003C/span\u003E स्वरूपाविर्भावरूपं मोक्षम् । तारतम्यान्तर्गतत्वेन भगवज्ज्ञानमेव शोकत्यागहेतुरिति प्राग् विवक्षितम् । अतो न दोष इति भावः । एवम् उदयास्तमयकर्तृत्वेन भगवज्ज्ञानमेव विवक्षितम् इत्यपि द्रष्टव्यम् ॥ ८ ॥"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S03_V06",
"KKN_C02_S03_V07",
"KKN_C02_S03_V08",
"KKN_C02_S03_V09",
"KKN_C02_S03_V10",
"KKN_C02_S03_V11",
"KKN_C02_S03_V12",
"KKN_C02_S03_V13",
"KKN_C02_S03_V14",
"KKN_C02_S03_V15",
"KKN_C02_S03_V16"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-65",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S03_V08",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं ज्ञात्वा\u003C/span\u003E इत्युक्तभगवज्ज्ञानं न चक्षुरादिनाऽनायासेन भवति; किन्तु? श्रवणाद्युपोद्बलितमनसैवेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्य\u003C/span\u003E भगवतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं\u003C/span\u003E मत्स्याद्यवतारा-तिरिक्तम् अन्तर्याम्यादिरूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसन्दृशे\u003C/span\u003E सम्यग्दर्शनाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन तिष्ठति\u003C/span\u003E अनायासेन दर्शनगोचरो न भवतीत्यर्थः । कुतः ? कोऽपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएनं\u003C/span\u003E भगवन्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचक्षुषा न पश्यति\u003C/span\u003E । उपलक्षणमेतद् । कथं तर्हि तज्ज्ञानम्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहृदेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहृदा\u003C/span\u003E स्नेहेन= स्नेहयुक्तेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनीषा\u003C/span\u003E मनीषया= श्रवणादिजनितज्ञानेन तत्सहकृतेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसा अभिक्लृप्तो\u003C/span\u003E विषयीकृतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eध्यातः सन्दृशे\u003C/span\u003E तिष्ठतीत्यर्थः। एवं ज्ञान फलमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एनमिति\u003C/span\u003E ॥ न च अवतारोपासकानां भक्त्यादिवैयर्थ्यम् । यतो\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऽस्य रूपं\u003C/span\u003E रामकृष्णाद्यवताररूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसन्दृशे न तिष्ठति\u003C/span\u003E । अनायासेन मोक्षहेतुसाक्षात्कारविषयो न भवति । कुतः ? कोऽपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएनं\u003C/span\u003E मोक्षार्थं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचक्षुषा न पश्यति\u003C/span\u003E । किन्तु? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृदा मनीषा मनसाऽभिक्लृप्तः सन्दृशे तिष्ठति\u003C/span\u003E इत्यपि व्याख्येयम् ॥ ९ ॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं ज्ञात्वा\u003C/span\u003E इत्युक्तभगवज्ज्ञानं न चक्षुरादिनाऽनायासेन भवति; किन्तु? श्रवणाद्युपोद्बलितमनसैवेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्य\u003C/span\u003E भगवतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं\u003C/span\u003E मत्स्याद्यवतारा-तिरिक्तम् अन्तर्याम्यादिरूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसन्दृशे\u003C/span\u003E सम्यग्दर्शनाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन तिष्ठति\u003C/span\u003E अनायासेन दर्शनगोचरो न भवतीत्यर्थः । कुतः ? कोऽपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएनं\u003C/span\u003E भगवन्तं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचक्षुषा न पश्यति\u003C/span\u003E । उपलक्षणमेतद् । कथं तर्हि तज्ज्ञानम्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहृदेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहृदा\u003C/span\u003E स्नेहेन= स्नेहयुक्तेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनीषा\u003C/span\u003E मनीषया= श्रवणादिजनितज्ञानेन तत्सहकृतेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसा अभिक्लृप्तो\u003C/span\u003E विषयीकृतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eध्यातः सन्दृशे\u003C/span\u003E तिष्ठतीत्यर्थः। एवं ज्ञान फलमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एनमिति\u003C/span\u003E ॥ न च अवतारोपासकानां भक्त्यादिवैयर्थ्यम् । यतो\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऽस्य रूपं\u003C/span\u003E रामकृष्णाद्यवताररूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसन्दृशे न तिष्ठति\u003C/span\u003E । अनायासेन मोक्षहेतुसाक्षात्कारविषयो न भवति । कुतः ? कोऽपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएनं\u003C/span\u003E मोक्षार्थं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचक्षुषा न पश्यति\u003C/span\u003E । किन्तु? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृदा मनीषा मनसाऽभिक्लृप्तः सन्दृशे तिष्ठति\u003C/span\u003E इत्यपि व्याख्येयम् ॥ ९ ॥"
],
"lineAlign": [
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S03_V06",
"KKN_C02_S03_V07",
"KKN_C02_S03_V08",
"KKN_C02_S03_V09",
"KKN_C02_S03_V10",
"KKN_C02_S03_V11",
"KKN_C02_S03_V12",
"KKN_C02_S03_V13",
"KKN_C02_S03_V14",
"KKN_C02_S03_V15",
"KKN_C02_S03_V16"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-66",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S03_V09",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृदा मनीषा मनसाऽभिक्लृप्तः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तभक्त्यादावप्रमत्तेन भवितव्यमिति भावेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअप्रमत्तः कदा भवेद्\u003C/span\u003E इत्याकाङ्क्षायाम् इन्द्रियनियमनावस्थायामेव इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदा ज्ञानानि\u003C/span\u003E ज्ञानसाधनानि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपञ्च\u003C/span\u003E इन्द्रियाणि चक्षुरादीनि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसा सहावतिष्ठन्ते\u003C/span\u003E न विषयाभिद्रवणं कुर्वन्ति, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबुद्धिश्च न\u003C/span\u003E स्वविषये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविचेष्टते\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअप्रमत्तस्तदा भवति\u003C/span\u003E इति योज्यम् । इन्द्रियधारणां स्तौति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतामिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eताम्\u003C/span\u003E इन्द्रियधारणां परमगतिसाधनत्वात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरमां गतिमाहुः\u003C/span\u003E ॥ १० ॥\nननु योगस्यैव परमगतित्वोक्तेः कथमेतद्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतां योगमिति\u003C/span\u003E ॥ इन्द्रियधारणारूपोऽपि योगः कमुद्दिश्य कर्तव्यः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोग इति\u003C/span\u003E ॥ भगवतः सकाशाज्जगतः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रभवाप्ययौ\u003C/span\u003E प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोगः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजगत्प्रभवाप्ययकर्तारं भगवन्तं प्रति योगः कर्तव्यः\u003C/span\u003E इत्येतत् प्रसिद्धमिति भावः ॥ ११ ॥\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन चक्षुषा पश्यति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तम् उपलक्षणम् इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनैवेति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्राप्तुं\u003C/span\u003E ज्ञातुम् । तर्हि कथं तज्ज्ञानं भवति ? इत्यतः सद्गुरूपदेशेनैवेति भावेन व्यतिरेकमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीति\u003C/span\u003E ॥ भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्ति\u003C/span\u003E सतोऽधिकत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्ति\u003C/span\u003Eनामक \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइति ब्रुवतो\u003C/span\u003E गुरोः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्यत्र\u003C/span\u003E अन्येषां भगवदनाधिक्यं जानतां सकाशात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकथं तद्\u003C/span\u003E ब्रह्म \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउपलभ्यते\u003C/span\u003E? न कथमपि । भगवदाधिक्यं जानत एव गुरूपदेशेन ब्रह्मज्ञानम्, न तदनाधिक्यं जानत इति भावः।\nयद्वा- वागादिना कुतो न प्राप्तुं शक्यो भगवान्? इत्यतो भगवदनाधिक्यज्ञानित्वादिति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्यत्र\u003C/span\u003E इत्येतद् नञर्थकं व्यत्यासेन योज्यम् । तेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनास्तीति ब्रुवतः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति लभ्यते। भगवान् सतः सर्वस्माद् अधिको न भवतीति ज्ञानपुरस्सरं ब्रुवतः । कर्तरि षष्ठी । कथं तदुपलभ्यते ? न कथमपीत्यर्थः ॥ १२ ॥\nयत एवम् अनाधिक्यं जानतां भगवज्ज्ञानाभावः, अतो भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीत्येव\u003C/span\u003E सतः सर्वस्मादधिक इत्येव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउपलब्धव्यः\u003C/span\u003E । सा चोपलब्धिः भगवत्प्रसादादेव इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत्त्वभावेनेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउभयोः\u003C/span\u003E प्रकृतिपुरुषयोः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्त्वं भावयतीति तत्त्वभावः= विष्णुः, तेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्त्वभावेन\u003C/span\u003E प्रसन्नेन विष्णुनैव \u003C/span\u003Eअस्तीत्युपलभ्यते' इति शेषः । विष्णुप्रसादसाध्य-भगवदाधिक्यज्ञानवतः फलमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीति\u003C/span\u003E ॥ भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीत्येवोपलब्धस्य\u003C/span\u003E उपलब्धिमतः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत्त्वभावो\u003C/span\u003E विष्णुर्विशेषतः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रसीदति\u003C/span\u003E ॥ १३ ॥\nभगवद्विशेषप्रसादे सति किं भवति ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदाऽस्य\u003C/span\u003E ज्ञानिनो भगवत्प्रसादाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृदि स्थिता\u003C/span\u003E अन्तःकरणाश्रिताः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामाः\u003C/span\u003E ते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वे प्रमुच्यन्ते\u003C/span\u003E सवासना उच्छिद्यन्ते । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअथ\u003C/span\u003E तदा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमर्त्यो\u003C/span\u003E मरणादिधर्मकोऽपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअमृतो भवति\u003C/span\u003E मृतिं नैवाभियास्यतीति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअत्र\u003C/span\u003E मुक्तौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्म समश्नुते\u003C/span\u003E ब्रह्मविषयदर्शनादिभोगान् करोतीत्यर्थः ॥ १४ ॥\nहार्दसर्वकामत्यागोऽपि तद्धेतुमिथ्याज्ञानग्रन्थिप्रभेद एव भवतीति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेति\u003C/span\u003E ॥ यद्वा- भगवत्प्रसादेनापि किं भवति? मोक्ष इति चेन्न । अनेकविषयकामानां प्रतिबन्धकानां सत्त्वेनामृतत्वायोगाद् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेति\u003C/span\u003E ॥ अथापि मिथ्याज्ञानाश्रयाविद्याहङ्कारकर्मणां प्रतिबन्धकानां सत्त्वात् कथं मोक्षः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइह\u003C/span\u003E शरीरे वर्तमाना \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृदयस्य\u003C/span\u003E हृदयनस्य= हृत्स्थस्य मिथ्याज्ञानस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eग्रन्थय\u003C/span\u003E आश्रयाः= कारणीभूता इति यावत्, अविद्याहङ्कारकर्माणि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदा प्रभिद्यन्ते\u003C/span\u003E नितरां भिद्यन्ते, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअथ\u003C/span\u003E तदैव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमर्त्योऽमृतो भवति\u003C/span\u003E । मोक्षमेव स्तौति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतावदिति\u003C/span\u003E। एतदर्थमेव सर्ववेद-\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनुशासनं\u003C/span\u003E प्रवृत्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतेषां दुःखप्रहाणाय श्रुतिरेषा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-332\"\u003Eप्रवर्तते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तेरिति भावः ॥ १५ ॥\nअमृतत्वप्राप्तिस्तु ब्रह्मनाड्योत्क्रमण एव भवति, नान्यथेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतं चैका हृदयस्य नाड्यः\u003C/span\u003E सन्ति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतासां\u003C/span\u003E मध्ये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएका\u003C/span\u003E प्रधाना नाडी हृदयमारभ्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमूर्धानमभिनिःसृता\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतया\u003C/span\u003E नाड्या \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऊर्ध्वमायन्नमृतत्वं\u003C/span\u003E मोक्षम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्या\u003C/span\u003E नाड्यो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविष्वगुत्क्रमणे\u003C/span\u003E तादर्थ्यसप्तमी, लोकान्तरगमनार्थं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभवन्ति\u003C/span\u003E इत्यर्थः ॥ १६ ॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृदा मनीषा मनसाऽभिक्लृप्तः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तभक्त्यादावप्रमत्तेन भवितव्यमिति भावेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअप्रमत्तः कदा भवेद्\u003C/span\u003E इत्याकाङ्क्षायाम् इन्द्रियनियमनावस्थायामेव इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदा ज्ञानानि\u003C/span\u003E ज्ञानसाधनानि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपञ्च\u003C/span\u003E इन्द्रियाणि चक्षुरादीनि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसा सहावतिष्ठन्ते\u003C/span\u003E न विषयाभिद्रवणं कुर्वन्ति, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबुद्धिश्च न\u003C/span\u003E स्वविषये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविचेष्टते\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअप्रमत्तस्तदा भवति\u003C/span\u003E इति योज्यम् । इन्द्रियधारणां स्तौति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतामिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eताम्\u003C/span\u003E इन्द्रियधारणां परमगतिसाधनत्वात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरमां गतिमाहुः\u003C/span\u003E ॥ १० ॥",
"ननु योगस्यैव परमगतित्वोक्तेः कथमेतद्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतां योगमिति\u003C/span\u003E ॥ इन्द्रियधारणारूपोऽपि योगः कमुद्दिश्य कर्तव्यः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोग इति\u003C/span\u003E ॥ भगवतः सकाशाज्जगतः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रभवाप्ययौ\u003C/span\u003E प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोगः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजगत्प्रभवाप्ययकर्तारं भगवन्तं प्रति योगः कर्तव्यः\u003C/span\u003E इत्येतत् प्रसिद्धमिति भावः ॥ ११ ॥",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन चक्षुषा पश्यति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तम् उपलक्षणम् इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनैवेति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्राप्तुं\u003C/span\u003E ज्ञातुम् । तर्हि कथं तज्ज्ञानं भवति ? इत्यतः सद्गुरूपदेशेनैवेति भावेन व्यतिरेकमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीति\u003C/span\u003E ॥ भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्ति\u003C/span\u003E सतोऽधिकत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्ति\u003C/span\u003Eनामक \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइति ब्रुवतो\u003C/span\u003E गुरोः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्यत्र\u003C/span\u003E अन्येषां भगवदनाधिक्यं जानतां सकाशात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकथं तद्\u003C/span\u003E ब्रह्म \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउपलभ्यते\u003C/span\u003E? न कथमपि । भगवदाधिक्यं जानत एव गुरूपदेशेन ब्रह्मज्ञानम्, न तदनाधिक्यं जानत इति भावः।",
"यद्वा- वागादिना कुतो न प्राप्तुं शक्यो भगवान्? इत्यतो भगवदनाधिक्यज्ञानित्वादिति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्यत्र\u003C/span\u003E इत्येतद् नञर्थकं व्यत्यासेन योज्यम् । तेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनास्तीति ब्रुवतः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति लभ्यते। भगवान् सतः सर्वस्माद् अधिको न भवतीति ज्ञानपुरस्सरं ब्रुवतः । कर्तरि षष्ठी । कथं तदुपलभ्यते ? न कथमपीत्यर्थः ॥ १२ ॥",
"यत एवम् अनाधिक्यं जानतां भगवज्ज्ञानाभावः, अतो भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीत्येव\u003C/span\u003E सतः सर्वस्मादधिक इत्येव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउपलब्धव्यः\u003C/span\u003E । सा चोपलब्धिः भगवत्प्रसादादेव इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत्त्वभावेनेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउभयोः\u003C/span\u003E प्रकृतिपुरुषयोः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्त्वं भावयतीति तत्त्वभावः= विष्णुः, तेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्त्वभावेन\u003C/span\u003E प्रसन्नेन विष्णुनैव \u003C/span\u003Eअस्तीत्युपलभ्यते' इति शेषः । विष्णुप्रसादसाध्य-भगवदाधिक्यज्ञानवतः फलमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीति\u003C/span\u003E ॥ भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीत्येवोपलब्धस्य\u003C/span\u003E उपलब्धिमतः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत्त्वभावो\u003C/span\u003E विष्णुर्विशेषतः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रसीदति\u003C/span\u003E ॥ १३ ॥",
"भगवद्विशेषप्रसादे सति किं भवति ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदाऽस्य\u003C/span\u003E ज्ञानिनो भगवत्प्रसादाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृदि स्थिता\u003C/span\u003E अन्तःकरणाश्रिताः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामाः\u003C/span\u003E ते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वे प्रमुच्यन्ते\u003C/span\u003E सवासना उच्छिद्यन्ते । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअथ\u003C/span\u003E तदा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमर्त्यो\u003C/span\u003E मरणादिधर्मकोऽपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअमृतो भवति\u003C/span\u003E मृतिं नैवाभियास्यतीति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअत्र\u003C/span\u003E मुक्तौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्म समश्नुते\u003C/span\u003E ब्रह्मविषयदर्शनादिभोगान् करोतीत्यर्थः ॥ १४ ॥",
"हार्दसर्वकामत्यागोऽपि तद्धेतुमिथ्याज्ञानग्रन्थिप्रभेद एव भवतीति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेति\u003C/span\u003E ॥ यद्वा- भगवत्प्रसादेनापि किं भवति? मोक्ष इति चेन्न । अनेकविषयकामानां प्रतिबन्धकानां सत्त्वेनामृतत्वायोगाद् इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेति\u003C/span\u003E ॥ अथापि मिथ्याज्ञानाश्रयाविद्याहङ्कारकर्मणां प्रतिबन्धकानां सत्त्वात् कथं मोक्षः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइह\u003C/span\u003E शरीरे वर्तमाना \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृदयस्य\u003C/span\u003E हृदयनस्य= हृत्स्थस्य मिथ्याज्ञानस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eग्रन्थय\u003C/span\u003E आश्रयाः= कारणीभूता इति यावत्, अविद्याहङ्कारकर्माणि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदा प्रभिद्यन्ते\u003C/span\u003E नितरां भिद्यन्ते, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअथ\u003C/span\u003E तदैव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमर्त्योऽमृतो भवति\u003C/span\u003E । मोक्षमेव स्तौति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतावदिति\u003C/span\u003E। एतदर्थमेव सर्ववेद-\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनुशासनं\u003C/span\u003E प्रवृत्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतेषां दुःखप्रहाणाय श्रुतिरेषा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-332\"\u003Eप्रवर्तते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तेरिति भावः ॥ १५ ॥",
"अमृतत्वप्राप्तिस्तु ब्रह्मनाड्योत्क्रमण एव भवति, नान्यथेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतं चैका हृदयस्य नाड्यः\u003C/span\u003E सन्ति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतासां\u003C/span\u003E मध्ये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएका\u003C/span\u003E प्रधाना नाडी हृदयमारभ्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमूर्धानमभिनिःसृता\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतया\u003C/span\u003E नाड्या \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऊर्ध्वमायन्नमृतत्वं\u003C/span\u003E मोक्षम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्या\u003C/span\u003E नाड्यो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविष्वगुत्क्रमणे\u003C/span\u003E तादर्थ्यसप्तमी, लोकान्तरगमनार्थं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभवन्ति\u003C/span\u003E इत्यर्थः ॥ १६ ॥"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S03_V06",
"KKN_C02_S03_V07",
"KKN_C02_S03_V08",
"KKN_C02_S03_V09",
"KKN_C02_S03_V10",
"KKN_C02_S03_V11",
"KKN_C02_S03_V12",
"KKN_C02_S03_V13",
"KKN_C02_S03_V14",
"KKN_C02_S03_V15",
"KKN_C02_S03_V16"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-332",
"kind": "locus",
"quote": "प्रवर्तते",
"text": "अ.व्या.२.२.१५७"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-67",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "वेदेशीयम्",
"lines": [
"वेदेशीयम्"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-68",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S03_V17",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "यद् उक्तं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतृतीयप्रश्नपरिहारौ भगवद्विषयौ\u003C/span\u003E इति तद् अयुक्तम् ? \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं स्वाद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति उपसंहारवाक्ये \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतं स्वाद्= आत्मीयाच्छरीरात् प्रवृहेत्= पृथक् कुर्याद्\u003C/span\u003E इत्युक्तत्वेन पूर्वमपि देहभिन्नात्मस्वरूपमेव प्रश्नपरिहारविषय इत्यङ्गीकारौचित्याद् इत्यतस्तत्प्रमाणेनैव व्याख्यातुं तावत् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशरीर\u003C/span\u003Eशब्दार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशरीरभूत इति\u003C/span\u003E ।। विष्णोर्भिन्नदेहाभावाद् विष्णुभिन्नो जीवः कथं शरीरभूतः? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्वशग इति\u003C/span\u003E ।। यद्वा- विष्णोरभिमानाभावात् कथं तच्छरीरभूतो जीवः? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्वशग इति\u003C/span\u003E ।। प्रसिद्धशरीरवत् तद्वशगत्वाद् अधिष्ठानत्वगुणयोगेनैव जीवः शरीरशब्दोक्त इति भावः ।\nएवं शरीरशब्दार्थमुक्त्वा तद्वाक्यतात्पर्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविजानीयादिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eततो\u003C/span\u003E जीवात् । कथमिदं तात्पर्यमनेन लब्धम् ? इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वाख्यादिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रवृहेद्\u003C/span\u003E इत्यस्य पृथक्करणार्थत्वाद्, अनादितः पृथग्भूतस्य इदानीं पृथक्करणायोगात् पृथग् विजानीयादिति तात्पर्यमुक्तमिति भावः । जीवस्य भगवदधिष्ठितत्व-तद्वशत्वाभ्यां भगवच्छरीरत्वे श्रुतिं चाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयस्येति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eय आत्मनि तिष्ठन्\u003C/span\u003E इति पूर्ववाक्यमप्युदाहर्तव्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E जीवः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएष त आत्माऽन्तर्याम्यमृतः\u003C/span\u003E इत्युत्तरेणान्वयः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं स्वाच्छरीरात् प्रवृहेद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र जीवाद् भगवत एव भेदोऽभिधीयत इत्यत्र युक्तिं चाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजनानामिति\u003C/span\u003E ।। पूर्ववाक्ये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजनानां हृदये सन्निविष्ट\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजन\u003C/span\u003Eशब्दवाच्यजीवेभ्यः तद्धृदयसंनिविष्टस्य भगवत एव भेदस्योक्तत्वाद् अत्रापि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवात् पृथग्धरिः\u003C/span\u003E इत्येवोच्यते ; न तु प्रसिद्धशरीराज्जीवः पृथग् इति सिद्धमिति भावः ।।\nननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजनानां हृदये सन्निविष्ट\u003C/span\u003E इत्युक्तत्वेऽपि कथं जीवाद् भगवतो भेदसिद्धिः ? जीवस्यापि हृदयसन्निविष्टत्वोपपत्तेः, इति चेन्न । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजनानां हृदये सन्निविष्ट\u003C/span\u003E इति हि जीवस्वरूपभूतहृदयस्थत्वमुच्यते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजनशब्दः स्वतो जीवे क्वचिद् देहे च \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-342\"\u003Eवर्तते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वचनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजन\u003C/span\u003Eशब्दस्य जीवदेहोभयपरत्वात् । न च तद् जीवस्योपपद्यते । जीवस्य देहहृदयस्थत्वेऽपि स्वहृदिस्थत्वाभावात् ।\nनन्वेवं तर्हि अङ्गुष्ठमात्रत्वोक्तिविरोधः स्यात्? न हि जीवहृद्गतस्य अङ्गुष्ठमात्रत्वं युज्यते । जीवस्यैवाणुत्वेन अङ्गुष्ठपरिमाणकत्वाभावाद्, इति चेन्न । स्यादेवम्- यद्यत्र जीवहृद्गतस्य देहाङ्गुष्ठपरिणामकत्वमुच्यते । नचैवम्; किन्तु? जीवाङ्गुष्ठपरिमाणकत्वमेव । अतो न विरोध इति भावेन तत्र प्रमाणमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहे हृदि\u003C/span\u003E इति सम्बन्धः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवस्य हृदि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यन्वयः ।\nनन्वस्तु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्मिन् वाक्ये भगवत एव भेदोऽभिधीयते\u003C/span\u003E इति । किन्तु? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वाच्छरीराद्\u003C/span\u003E इत्युक्तसंसारिशरीरादेव । न तु जीवाद् इति किं न स्यात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशरीर\u003C/span\u003Eशब्दस्य शरीरे मुख्यत्वाद्, जीवे गौणत्वात् । न हि मुख्ये सम्भवति अमुख्यार्थाङ्गीकारे कारणमस्ति ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसंसारीति\u003C/span\u003E ।। सत्यम्- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशरीर\u003C/span\u003Eशब्दः शरीरे मुख्य इति । तथाऽप्यत्र तदनङ्गीकारो युक्तः । संसारिशरीरेण भगवतोऽभेदस्य केनापि वादिनाऽनङ्गीकृतत्वेन तद्भेदप्रतिपादनस्य अप्रसक्तप्रतिषेधत्वापातात् । अतो मुख्यार्थग्रहणे बाधकसद्भावाद् अमुख्यार्थाङ्गीकारो युक्त इति भावः।\nननु वादिनाऽनङ्गीकृतोऽपि भगवतः संसारिशरीराभेदो लोकसिद्धो भवत्येव । तथाहि- जीवे तावद् भगवदसाधारणधर्मस्य स्वातन्त्र्यादेः अध्यासोऽस्ति । एवं च भगवतः संसारिशरीराभेदो लोकभ्रान्तिसिद्धः, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं स्वाच्छरीराद्\u003C/span\u003E इति श्रुत्या निषिध्यते इति किं न स्याद् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन चेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवतः संसारिशरीराभेद\u003C/span\u003E इति शेषः । कुतः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजनानामिति\u003C/span\u003E ।। सत्यमस्ति भगवतः संसारिशरीराभेदो लोकसिद्धः । तथाऽपि नासावत्र निषिध्यते । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजनानां हृदय\u003C/span\u003E इति पूर्ववाक्य एव भगवतो जीवदेहहृद्गतत्वोक्त्या संसारिशरीरभेदस्योक्तत्वेन तन्निषेधस्य जातत्वात् । अत्रापि तन्निषेधे पुनरुक्त्यापातादिति भावः । अभ्युपेत्य चेदमुदितम् । जीवे भगवद्धर्मस्वातन्त्र्याद्यध्याससद्भावेऽपि शरीराभेदाध्यासाभावस्य अन्यत्रोक्तत्वेन भगवति संसारिशरीराभेदस्य लोकसिद्धत्वाभावादिति मन्तव्यम् ।\nभगवतः संसारिशरीराभेदो वादिनाऽङ्गीकृतोऽपि लोकसिद्धो निषिध्यत इति किं न स्याद् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन चेति\u003C/span\u003E ।। भगवतो जीवाद् भेदे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजनानां हृदये सन्निविष्टः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तामुपपत्तिं स्फुटयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजनानामिति\u003C/span\u003E।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजनानां हृदये संनिविष्ट\u003C/span\u003E इति षष्ठ्या निविष्टस्य भगवतो जीवाद् भेदप्रतीतेरित्यर्थ इत्याहुः । ननु माऽस्तु '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं स्वाद्\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्यत्र भगवतः संसारिशरीराद् भेद उच्यते\u003C/span\u003E' इति । तथाऽपि जीवस्यैव शरीराद् भेद उच्यत इति किं न स्यात् ? जीवेश्वरशरीराभेदस्य चार्वाकादिभिरङ्गीकारात् । एवं च शरीरशब्दमुख्यार्थात्यागोऽपीति चेन्न । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं स्वाद्\u003C/span\u003E इति शब्देन पूर्वार्धप्रकृतस्यैव परामर्शात् ।न च पूर्वार्धप्रकृतो जीवः । तत्र \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअङ्गुष्ठमात्र\u003C/span\u003E इत्यङ्गुष्ठमात्रत्वोक्तेः । न च जीवे तद् युक्तम् । तस्य अणुपरिमाणत्वेन देहाङ्गुष्ठमितत्वस्य, स्वाङ्गुष्ठमितत्वस्य चासम्भवाद् इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन जीव इति\u003C/span\u003E ।।\nसर्वगतस्यापि विष्णोरङ्गुष्ठमात्रत्वं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहृद्यपेक्षया तु \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-343\"\u003Eमनुष्याधिकारत्वाद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति सूत्रकृतोपपादितमनुसन्धेयम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं स्वाच्छरीराद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यव्याख्यानमुपसंहरति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत इति\u003C/span\u003E ।। उक्तरीत्याऽर्थान्तरस्य असम्भवादित्यर्थः । '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं स्वाच्छरीराद्\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्यत्र\u003C/span\u003E' इति शेषः । इदानीमशेषोपनिषदर्थमुपसंहरति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअतः सर्वोत्तम इति\u003C/span\u003E ।। प्रागुक्तगुणजातस्य सर्वोत्तमत्वं विनाऽसम्भवादिति भावः ।।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E सर्वथा जीवेश्वरभेदज्ञानमेव मोक्षसाधनमिति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअङ्गुष्ठमात्र इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअङ्गुष्ठमात्रो\u003C/span\u003E जीवाङ्गुष्ठमितो देहाङ्गुष्ठमितो वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजनानां हृदये\u003C/span\u003E जीवस्वरूपहृदये बाह्यहृदये वा सदा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसन्निविष्टो योऽन्तरात्मा तं\u003C/span\u003E विष्णुं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वात्\u003C/span\u003E स्वाख्यात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशरीराद्\u003C/span\u003E भगवद्वशत्वादिना शरीररूपाज्जीवाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eधैर्येण\u003C/span\u003E प्रमाणाभास-अचलितबुद्ध्या \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रवृहेत्\u003C/span\u003E पृथग् जानीयात् । किमिव इत्युच्यते । बाह्याद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमुञ्जाद्\u003C/span\u003E , अन्तःस्थाम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऐषीकाम् इव\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति । कुतोऽयं जीवाद् भेदेन ज्ञेयः? इत्यतो विरुद्धधर्माधिकरणत्वाद् इति भावेनोपसंहरति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमिति\u003C/span\u003E ।।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'अध्यायान्ते द्विरुक्तिः स्याद् वेदे वा वैदिकेऽपि वा ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविचारो यत्र सज्येत \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-344\"\u003Eपूर्वोक्तस्यावधारणे\u003C/span\u003E ।।'\u003C/span\u003E इति वचनात् सर्वाध्यायार्थावधारणार्थाऽध्यायान्ते द्विरुक्तिः ।। १७ ।।\nएवं मृत्युप्रोक्तां विद्यां प्राप्नवता नचिकेतसा विद्याफलं लब्धमित्याह वेदपुरुषः - \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्युप्रोक्तामिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनाचिकेतो\u003C/span\u003E नचिकेता एव नाचिकेतः, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्युप्रोक्तामेतां विद्याम्\u003C/span\u003E , \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकृत्स्नम्\u003C/span\u003E इन्द्रियधारणादिरूप\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोगविधिं च\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलब्ध्वा ब्रह्म प्राप्तो विरजो\u003C/span\u003E निर्दुष्टो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविमृत्युः\u003C/span\u003E अभवत् । एवम् अन्यस्यापि तन्निष्ठस्य तत्फलमतिदिशति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्योऽपीति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्योऽपि\u003C/span\u003E अधिकारी \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअध्यात्मम्\u003C/span\u003E अधिकात्मभगवत्स्वरूपम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवमेव\u003C/span\u003E पूर्वोक्तप्रकारेणैव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवित्\u003C/span\u003E सोऽपि ब्रह्म प्राप्तो विरजो विमृत्युर्भविष्यतीत्यर्थः ।। १८ ।।\nएवं यत्प्रसादाद् यत्प्रीत्यै चेदं भाष्यमुपक्रम्य समापितवांस्तमेव भगवन्तमन्तेऽपि स्तुतिनतिभ्यां प्रीणयति भगवानाचार्यः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनम इति\u003C/span\u003E।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रभविष्णवे\u003C/span\u003E प्रभवनशीलाय । इत्यशेषम् अतिमङ्गलम् ।।\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुरुस्थानन्दतीर्थार्यहृत्पङ्कजगतो हरिः ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनिर्दोषगुणसम्पूर्णः प्रीयतामिन्दिरापतिः ।।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रीतः स भगवान् विष्णुर्यद् दद्यात् फलमुत्तमम् ।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्सर्वं गुरवे दद्यान्न मह्यं किञ्चिदप्यृतम् ।।\u003C/span\u003E\n\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति श्रीमदानन्दतीर्थभगवत्पादाचार्यविरचितस्य काठकोपनिषद्भाष्यस्य टीकायां श्रीमद्वेदव्यासतीर्थपूज्यपादशिष्यवेदेशभिक्षुविरचितायां पदार्थकौमुद्यां द्वितीयोऽध्यायः ।। २ ।।\u003C/span\u003E",
"lines": [
"यद् उक्तं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतृतीयप्रश्नपरिहारौ भगवद्विषयौ\u003C/span\u003E इति तद् अयुक्तम् ? \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं स्वाद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति उपसंहारवाक्ये \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतं स्वाद्= आत्मीयाच्छरीरात् प्रवृहेत्= पृथक् कुर्याद्\u003C/span\u003E इत्युक्तत्वेन पूर्वमपि देहभिन्नात्मस्वरूपमेव प्रश्नपरिहारविषय इत्यङ्गीकारौचित्याद् इत्यतस्तत्प्रमाणेनैव व्याख्यातुं तावत् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशरीर\u003C/span\u003Eशब्दार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशरीरभूत इति\u003C/span\u003E ।। विष्णोर्भिन्नदेहाभावाद् विष्णुभिन्नो जीवः कथं शरीरभूतः? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्वशग इति\u003C/span\u003E ।। यद्वा- विष्णोरभिमानाभावात् कथं तच्छरीरभूतो जीवः? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्वशग इति\u003C/span\u003E ।। प्रसिद्धशरीरवत् तद्वशगत्वाद् अधिष्ठानत्वगुणयोगेनैव जीवः शरीरशब्दोक्त इति भावः ।",
"एवं शरीरशब्दार्थमुक्त्वा तद्वाक्यतात्पर्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविजानीयादिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eततो\u003C/span\u003E जीवात् । कथमिदं तात्पर्यमनेन लब्धम् ? इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वाख्यादिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रवृहेद्\u003C/span\u003E इत्यस्य पृथक्करणार्थत्वाद्, अनादितः पृथग्भूतस्य इदानीं पृथक्करणायोगात् पृथग् विजानीयादिति तात्पर्यमुक्तमिति भावः । जीवस्य भगवदधिष्ठितत्व-तद्वशत्वाभ्यां भगवच्छरीरत्वे श्रुतिं चाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयस्येति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eय आत्मनि तिष्ठन्\u003C/span\u003E इति पूर्ववाक्यमप्युदाहर्तव्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E जीवः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएष त आत्माऽन्तर्याम्यमृतः\u003C/span\u003E इत्युत्तरेणान्वयः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं स्वाच्छरीरात् प्रवृहेद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र जीवाद् भगवत एव भेदोऽभिधीयत इत्यत्र युक्तिं चाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजनानामिति\u003C/span\u003E ।। पूर्ववाक्ये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजनानां हृदये सन्निविष्ट\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजन\u003C/span\u003Eशब्दवाच्यजीवेभ्यः तद्धृदयसंनिविष्टस्य भगवत एव भेदस्योक्तत्वाद् अत्रापि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवात् पृथग्धरिः\u003C/span\u003E इत्येवोच्यते ; न तु प्रसिद्धशरीराज्जीवः पृथग् इति सिद्धमिति भावः ।।",
"ननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजनानां हृदये सन्निविष्ट\u003C/span\u003E इत्युक्तत्वेऽपि कथं जीवाद् भगवतो भेदसिद्धिः ? जीवस्यापि हृदयसन्निविष्टत्वोपपत्तेः, इति चेन्न । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजनानां हृदये सन्निविष्ट\u003C/span\u003E इति हि जीवस्वरूपभूतहृदयस्थत्वमुच्यते । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजनशब्दः स्वतो जीवे क्वचिद् देहे च \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-342\"\u003Eवर्तते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वचनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजन\u003C/span\u003Eशब्दस्य जीवदेहोभयपरत्वात् । न च तद् जीवस्योपपद्यते । जीवस्य देहहृदयस्थत्वेऽपि स्वहृदिस्थत्वाभावात् ।",
"नन्वेवं तर्हि अङ्गुष्ठमात्रत्वोक्तिविरोधः स्यात्? न हि जीवहृद्गतस्य अङ्गुष्ठमात्रत्वं युज्यते । जीवस्यैवाणुत्वेन अङ्गुष्ठपरिमाणकत्वाभावाद्, इति चेन्न । स्यादेवम्- यद्यत्र जीवहृद्गतस्य देहाङ्गुष्ठपरिणामकत्वमुच्यते । नचैवम्; किन्तु? जीवाङ्गुष्ठपरिमाणकत्वमेव । अतो न विरोध इति भावेन तत्र प्रमाणमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहे हृदि\u003C/span\u003E इति सम्बन्धः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवस्य हृदि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यन्वयः ।",
"नन्वस्तु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्मिन् वाक्ये भगवत एव भेदोऽभिधीयते\u003C/span\u003E इति । किन्तु? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वाच्छरीराद्\u003C/span\u003E इत्युक्तसंसारिशरीरादेव । न तु जीवाद् इति किं न स्यात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशरीर\u003C/span\u003Eशब्दस्य शरीरे मुख्यत्वाद्, जीवे गौणत्वात् । न हि मुख्ये सम्भवति अमुख्यार्थाङ्गीकारे कारणमस्ति ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसंसारीति\u003C/span\u003E ।। सत्यम्- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशरीर\u003C/span\u003Eशब्दः शरीरे मुख्य इति । तथाऽप्यत्र तदनङ्गीकारो युक्तः । संसारिशरीरेण भगवतोऽभेदस्य केनापि वादिनाऽनङ्गीकृतत्वेन तद्भेदप्रतिपादनस्य अप्रसक्तप्रतिषेधत्वापातात् । अतो मुख्यार्थग्रहणे बाधकसद्भावाद् अमुख्यार्थाङ्गीकारो युक्त इति भावः।",
"ननु वादिनाऽनङ्गीकृतोऽपि भगवतः संसारिशरीराभेदो लोकसिद्धो भवत्येव । तथाहि- जीवे तावद् भगवदसाधारणधर्मस्य स्वातन्त्र्यादेः अध्यासोऽस्ति । एवं च भगवतः संसारिशरीराभेदो लोकभ्रान्तिसिद्धः, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं स्वाच्छरीराद्\u003C/span\u003E इति श्रुत्या निषिध्यते इति किं न स्याद् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन चेति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवतः संसारिशरीराभेद\u003C/span\u003E इति शेषः । कुतः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजनानामिति\u003C/span\u003E ।। सत्यमस्ति भगवतः संसारिशरीराभेदो लोकसिद्धः । तथाऽपि नासावत्र निषिध्यते । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजनानां हृदय\u003C/span\u003E इति पूर्ववाक्य एव भगवतो जीवदेहहृद्गतत्वोक्त्या संसारिशरीरभेदस्योक्तत्वेन तन्निषेधस्य जातत्वात् । अत्रापि तन्निषेधे पुनरुक्त्यापातादिति भावः । अभ्युपेत्य चेदमुदितम् । जीवे भगवद्धर्मस्वातन्त्र्याद्यध्याससद्भावेऽपि शरीराभेदाध्यासाभावस्य अन्यत्रोक्तत्वेन भगवति संसारिशरीराभेदस्य लोकसिद्धत्वाभावादिति मन्तव्यम् ।",
"भगवतः संसारिशरीराभेदो वादिनाऽङ्गीकृतोऽपि लोकसिद्धो निषिध्यत इति किं न स्याद् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन चेति\u003C/span\u003E ।। भगवतो जीवाद् भेदे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजनानां हृदये सन्निविष्टः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तामुपपत्तिं स्फुटयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजनानामिति\u003C/span\u003E।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजनानां हृदये संनिविष्ट\u003C/span\u003E इति षष्ठ्या निविष्टस्य भगवतो जीवाद् भेदप्रतीतेरित्यर्थ इत्याहुः । ननु माऽस्तु '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं स्वाद्\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्यत्र भगवतः संसारिशरीराद् भेद उच्यते\u003C/span\u003E' इति । तथाऽपि जीवस्यैव शरीराद् भेद उच्यत इति किं न स्यात् ? जीवेश्वरशरीराभेदस्य चार्वाकादिभिरङ्गीकारात् । एवं च शरीरशब्दमुख्यार्थात्यागोऽपीति चेन्न । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं स्वाद्\u003C/span\u003E इति शब्देन पूर्वार्धप्रकृतस्यैव परामर्शात् ।न च पूर्वार्धप्रकृतो जीवः । तत्र \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअङ्गुष्ठमात्र\u003C/span\u003E इत्यङ्गुष्ठमात्रत्वोक्तेः । न च जीवे तद् युक्तम् । तस्य अणुपरिमाणत्वेन देहाङ्गुष्ठमितत्वस्य, स्वाङ्गुष्ठमितत्वस्य चासम्भवाद् इति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन जीव इति\u003C/span\u003E ।।",
"सर्वगतस्यापि विष्णोरङ्गुष्ठमात्रत्वं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहृद्यपेक्षया तु \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-343\"\u003Eमनुष्याधिकारत्वाद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति सूत्रकृतोपपादितमनुसन्धेयम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं स्वाच्छरीराद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यव्याख्यानमुपसंहरति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत इति\u003C/span\u003E ।। उक्तरीत्याऽर्थान्तरस्य असम्भवादित्यर्थः । '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं स्वाच्छरीराद्\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्यत्र\u003C/span\u003E' इति शेषः । इदानीमशेषोपनिषदर्थमुपसंहरति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअतः सर्वोत्तम इति\u003C/span\u003E ।। प्रागुक्तगुणजातस्य सर्वोत्तमत्वं विनाऽसम्भवादिति भावः ।।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E(वे.खं )\u003C/span\u003E सर्वथा जीवेश्वरभेदज्ञानमेव मोक्षसाधनमिति भावेनाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअङ्गुष्ठमात्र इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअङ्गुष्ठमात्रो\u003C/span\u003E जीवाङ्गुष्ठमितो देहाङ्गुष्ठमितो वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजनानां हृदये\u003C/span\u003E जीवस्वरूपहृदये बाह्यहृदये वा सदा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसन्निविष्टो योऽन्तरात्मा तं\u003C/span\u003E विष्णुं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वात्\u003C/span\u003E स्वाख्यात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशरीराद्\u003C/span\u003E भगवद्वशत्वादिना शरीररूपाज्जीवाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eधैर्येण\u003C/span\u003E प्रमाणाभास-अचलितबुद्ध्या \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रवृहेत्\u003C/span\u003E पृथग् जानीयात् । किमिव इत्युच्यते । बाह्याद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमुञ्जाद्\u003C/span\u003E , अन्तःस्थाम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऐषीकाम् इव\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति । कुतोऽयं जीवाद् भेदेन ज्ञेयः? इत्यतो विरुद्धधर्माधिकरणत्वाद् इति भावेनोपसंहरति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमिति\u003C/span\u003E ।।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E'अध्यायान्ते द्विरुक्तिः स्याद् वेदे वा वैदिकेऽपि वा ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविचारो यत्र सज्येत \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-344\"\u003Eपूर्वोक्तस्यावधारणे\u003C/span\u003E ।।'\u003C/span\u003E इति वचनात् सर्वाध्यायार्थावधारणार्थाऽध्यायान्ते द्विरुक्तिः ।। १७ ।।",
"एवं मृत्युप्रोक्तां विद्यां प्राप्नवता नचिकेतसा विद्याफलं लब्धमित्याह वेदपुरुषः - \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्युप्रोक्तामिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनाचिकेतो\u003C/span\u003E नचिकेता एव नाचिकेतः, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्युप्रोक्तामेतां विद्याम्\u003C/span\u003E , \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकृत्स्नम्\u003C/span\u003E इन्द्रियधारणादिरूप\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोगविधिं च\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलब्ध्वा ब्रह्म प्राप्तो विरजो\u003C/span\u003E निर्दुष्टो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविमृत्युः\u003C/span\u003E अभवत् । एवम् अन्यस्यापि तन्निष्ठस्य तत्फलमतिदिशति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्योऽपीति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्योऽपि\u003C/span\u003E अधिकारी \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअध्यात्मम्\u003C/span\u003E अधिकात्मभगवत्स्वरूपम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवमेव\u003C/span\u003E पूर्वोक्तप्रकारेणैव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवित्\u003C/span\u003E सोऽपि ब्रह्म प्राप्तो विरजो विमृत्युर्भविष्यतीत्यर्थः ।। १८ ।।",
"एवं यत्प्रसादाद् यत्प्रीत्यै चेदं भाष्यमुपक्रम्य समापितवांस्तमेव भगवन्तमन्तेऽपि स्तुतिनतिभ्यां प्रीणयति भगवानाचार्यः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनम इति\u003C/span\u003E।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रभविष्णवे\u003C/span\u003E प्रभवनशीलाय । इत्यशेषम् अतिमङ्गलम् ।।",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुरुस्थानन्दतीर्थार्यहृत्पङ्कजगतो हरिः ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनिर्दोषगुणसम्पूर्णः प्रीयतामिन्दिरापतिः ।।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रीतः स भगवान् विष्णुर्यद् दद्यात् फलमुत्तमम् ।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्सर्वं गुरवे दद्यान्न मह्यं किञ्चिदप्यृतम् ।।\u003C/span\u003E",
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति श्रीमदानन्दतीर्थभगवत्पादाचार्यविरचितस्य काठकोपनिषद्भाष्यस्य टीकायां श्रीमद्वेदव्यासतीर्थपूज्यपादशिष्यवेदेशभिक्षुविरचितायां पदार्थकौमुद्यां द्वितीयोऽध्यायः ।। २ ।।\u003C/span\u003E"
],
"lineAlign": [
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
"justify",
null,
null,
"justify",
"justify",
null,
null,
null,
null,
"center"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S03_V17",
"KKN_C02_S03_V18",
"KKN_C02_S03_V19"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-342",
"kind": "locus",
"quote": "वर्तते",
"text": "प्रयोगे, भाग.ता.नि.११.२३.५१"
},
{
"id": "fn-343",
"kind": "locus",
"quote": "मनुष्याधिकारत्वाद्",
"text": "ब्र.सू.१.३.२५"
},
{
"id": "fn-344",
"kind": "locus",
"quote": "पूर्वोक्तस्यावधारणे",
"text": "गारुडे, ब्र.सू.भा.२.४.२३"
}
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-69",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-7",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "भूतभव्यस्य",
"text": "अ.२,व.१,श्लो.१३",
"lines": [
"अ.२,व.१,श्लो.१३"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-70",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-8",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "ब्रह्मजज्ञम्",
"text": "अ.१,व.१,श्लो.१६",
"lines": [
"अ.१,व.१,श्लो.१६"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-71",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-9",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "ह्यर्थाः",
"text": "अ.१,व.३,श्लो.१०",
"lines": [
"अ.१,व.३,श्लो.१०"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-72",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-10",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "गुहायाम्",
"text": "अ.१,व.१,श्लो.१३",
"lines": [
"अ.१,व.१,श्लो.१३"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-73",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-11",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "वामनमासीनम्",
"text": "अ.२,व.२,श्लो.०३",
"lines": [
"अ.२,व.२,श्लो.०३"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-74",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-12",
"noteKind": "note",
"quote": "अविदितार्षच्छन्दो-दैवतब्राह्मणेन",
"text": "??????????????",
"lines": [
"??????????????"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-75",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-13",
"noteKind": "locus",
"quote": "ज्ञानम्",
"text": "भ.गी.४-३९",
"lines": [
"भ.गी.४-३९"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-76",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-14",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "किञ्चनास्ति",
"text": "अ.१,व.१,श्लो.११",
"lines": [
"अ.१,व.१,श्लो.११"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-77",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-15",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "मृत्यो",
"text": "अ.१,व.१,श्लो.१२",
"lines": [
"अ.१,व.१,श्लो.१२"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-78",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-16",
"noteKind": "note",
"quote": "चिनुते",
"text": "तैत्तिरीय.ब्रा.का.३.प्रघ.७.श्लो.२",
"lines": [
"तैत्तिरीय.ब्रा.का.३.प्रघ.७.श्लो.२"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-79",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-17",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "भजन्ते",
"text": "अ.१,व.१,श्लो.१२",
"lines": [
"अ.१,व.१,श्लो.१२"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-80",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-18",
"noteKind": "locus",
"quote": "विद्वान्",
"text": "तै.आ.३.१२.७",
"lines": [
"तै.आ.३.१२.७"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-81",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-19",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "नाचिकेतम्",
"text": "अ.१,व.१,श्लो.१७",
"lines": [
"अ.१,व.१,श्लो.१७"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-82",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-20",
"noteKind": "locus",
"quote": "वेद",
"text": "तै.ब्रा.३.११.८",
"lines": [
"तै.ब्रा.३.११.८"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-83",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-21",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "त्रिनाचिकेतः",
"text": "अ.१,व.१,श्लो.१७",
"lines": [
"अ.१,व.१,श्लो.१७"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-84",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-22",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "किञ्चनास्ति",
"text": "अ.१,व.१,श्लो.११",
"lines": [
"अ.१,व.१,श्लो.११"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-85",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-23",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "त्वम्",
"text": "अ.१,व.१,श्लो.११",
"lines": [
"अ.१,व.१,श्लो.११"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-86",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-24",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "भजन्ते",
"text": "अ.१,व.१,श्लो.१२",
"lines": [
"अ.१,व.१,श्लो.१२"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-87",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-25",
"noteKind": "note",
"quote": "ध्यायन्",
"text": "ब्रह्मसारे,का.भा.आरम्भे",
"lines": [
"ब्रह्मसारे,का.भा.आरम्भे"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-88",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-26",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "प्रमुच्यते",
"text": "अ.१,व.३.श्लो.१५",
"lines": [
"अ.१,व.३.श्लो.१५"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-89",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-27",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "विमृत्युः",
"text": "अ.२,व.३.श्लो.१८",
"lines": [
"अ.२,व.३.श्लो.१८"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-90",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-28",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "भजन्ते",
"text": "अ.१,व.१.श्लो.१२",
"lines": [
"अ.१,व.१.श्लो.१२"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-91",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-29",
"noteKind": "locus",
"quote": "उपनिषदमावर्तयेद्",
"text": "छाम्.भा.३.५.४",
"lines": [
"छाम्.भा.३.५.४"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-92",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-30",
"noteKind": "locus",
"quote": "प्रकीर्तिता",
"text": "छां.भा.३.१५.१",
"lines": [
"छां.भा.३.१५.१"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-93",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-31",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "कान्तिरिच्छा",
"text": "सि.कौ",
"lines": [
"सि.कौ"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-94",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-32",
"noteKind": "locus",
"quote": "इति",
"text": "तै.ब्र.३.११.८",
"lines": [
"तै.ब्र.३.११.८"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-95",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-4",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-33",
"noteKind": "locus",
"quote": "मतम्",
"text": "बृ.भा.६.४.११",
"lines": [
"बृ.भा.६.४.११"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-96",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-6",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-47",
"noteKind": "note",
"quote": "इत्युक्तः",
"text": "उत्तरभाष्यस्थ गतिसारवाक्ये ।",
"lines": [
"उत्तरभाष्यस्थ गतिसारवाक्ये ।"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-97",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-8",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-55",
"noteKind": "locus",
"quote": "विचिकित्सा",
"text": "१.१.१९",
"lines": [
"१.१.१९"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-98",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-10",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-56",
"noteKind": "locus",
"quote": "पुमान्",
"text": "बृ.भा.६.१.७",
"lines": [
"बृ.भा.६.१.७"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-99",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-10",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-57",
"noteKind": "locus",
"quote": "गुहायाम्",
"text": "१.२.२०",
"lines": [
"१.२.२०"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-100",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-10",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-58",
"noteKind": "locus",
"quote": "तत्तेजोऽसृजत",
"text": "छां.६.२.३",
"lines": [
"छां.६.२.३"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-101",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-10",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-59",
"noteKind": "locus",
"quote": "सम्भूतः",
"text": "तै.उ.२.१",
"lines": [
"तै.उ.२.१"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-102",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-10",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-60",
"noteKind": "locus",
"quote": "शान्तिमत्यन्तमेति",
"text": "श्लो.१.१.१६",
"lines": [
"श्लो.१.१.१६"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-103",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-12",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-79",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "संस्थितम्",
"text": "ऐ.भा.आ.३,अ.२,खं.२",
"lines": [
"ऐ.भा.आ.३,अ.२,खं.२"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-104",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-12",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-80",
"noteKind": "locus",
"quote": "वाऽर्कलिन",
"text": "ऐतरेयोपनिषत्.३.२.२",
"lines": [
"ऐतरेयोपनिषत्.३.२.२"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-105",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-13",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-81",
"noteKind": "locus",
"quote": "मानसमुच्यते",
"text": "भ.गी.१७.१४-१७ ।",
"lines": [
"भ.गी.१७.१४-१७ ।"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-106",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-14",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-82",
"noteKind": "locus",
"quote": "अवृत्तिः",
"text": "ब्र.सू.१.४.१६",
"lines": [
"ब्र.सू.१.४.१६"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-107",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-14",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-83",
"noteKind": "locus",
"quote": "परः",
"text": "१.३.११",
"lines": [
"१.३.११"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-108",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-14",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-84",
"noteKind": "locus",
"quote": "भूतानि",
"text": "ब्र.सू.भा. २.१.१३",
"lines": [
"ब्र.सू.भा. २.१.१३"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-109",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-14",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-85",
"noteKind": "locus",
"quote": "...........................विचक्रमाणस्त्रेधोरुगायः",
"text": "ऋ.सं.१.१५४.१",
"lines": [
"ऋ.सं.१.१५४.१"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-110",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-14",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-86",
"noteKind": "locus",
"quote": "भूरि",
"text": "ऋ.सं.१.१५४.६",
"lines": [
"ऋ.सं.१.१५४.६"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-111",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-14",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-87",
"noteKind": "locus",
"quote": "जीवसे",
"text": "ऋ.सं.१.१५५.४",
"lines": [
"ऋ.सं.१.१५५.४"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-112",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-14",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-88",
"noteKind": "locus",
"quote": "भक्तवायोरुगायमुपासते",
"text": "ऋ.सं.१०.१०९.७",
"lines": [
"ऋ.सं.१०.१०९.७"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-113",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-14",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-89",
"noteKind": "locus",
"quote": "नमस्य",
"text": "ऋ.सं.२.१.३",
"lines": [
"ऋ.सं.२.१.३"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-114",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-14",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-90",
"noteKind": "locus",
"quote": "विभूतिभिः",
"text": "भाग.२.९.१३",
"lines": [
"भाग.२.९.१३"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-115",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-14",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-91",
"noteKind": "locus",
"quote": "गुहायाम्",
"text": "तै.उ.२.१",
"lines": [
"तै.उ.२.१"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-116",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-14",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-92",
"noteKind": "locus",
"quote": "आत्मा",
"text": "ष.प्र.३.४",
"lines": [
"ष.प्र.३.४"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-117",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-14",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-93",
"noteKind": "locus",
"quote": "चाभिधीयते",
"text": "ब्राह्मे,भाग.ता.नि.२.६.६",
"lines": [
"ब्राह्मे,भाग.ता.नि.२.६.६"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-118",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-16",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-111",
"noteKind": "locus",
"quote": "एतद्",
"text": "१.२.१२",
"lines": [
"१.२.१२"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-119",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-16",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-112",
"noteKind": "note",
"quote": "एतद्",
"text": "एतद्वै तद् इत्यत्र",
"lines": [
"एतद्वै तद् इत्यत्र"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-120",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-16",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-113",
"noteKind": "locus",
"quote": "नापानेन",
"text": "२.२.५",
"lines": [
"२.२.५"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-121",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-16",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-114",
"noteKind": "locus",
"quote": "गूढमनुप्रविष्टम्",
"text": "२.२.६",
"lines": [
"२.२.६"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-122",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-16",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-115",
"noteKind": "locus",
"quote": "गोतम",
"text": "२.२.८",
"lines": [
"२.२.८"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-123",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-16",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-116",
"noteKind": "note",
"quote": "सर्वे",
"text": "म.भा.१२.३६०.१२(कुम्भ.), गी.प्रे.१२.३५०.१२, पुणे.१२.३३८.१२",
"lines": [
"म.भा.१२.३६०.१२(कुम्भ.), गी.प्रे.१२.३५०.१२, पुणे.१२.३३८.१२"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-124",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-16",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-117",
"noteKind": "locus",
"quote": "असीत्",
"text": "सामवेदे, बाभ्रव्यशाखायाम्, गी.भा.९.२",
"lines": [
"सामवेदे, बाभ्रव्यशाखायाम्, गी.भा.९.२"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-125",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-16",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-118",
"noteKind": "locus",
"quote": "सत्यमस्ति",
"text": "तल.उ.२.५",
"lines": [
"तल.उ.२.५"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-126",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-18",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-126",
"noteKind": "locus",
"quote": "गृहाण",
"text": "१.१.१५",
"lines": [
"१.१.१५"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-127",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-22",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-139",
"noteKind": "locus",
"quote": "ब्रह्म",
"text": "ऐ.उ.२.२.८",
"lines": [
"ऐ.उ.२.२.८"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-128",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-23",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-140",
"noteKind": "locus",
"quote": "यत्पदमामनन्ति",
"text": "१.२.१५",
"lines": [
"१.२.१५"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-129",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-23",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-141",
"noteKind": "locus",
"quote": "नास्ति",
"text": "१.२.८",
"lines": [
"१.२.८"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-130",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-23",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-142",
"noteKind": "locus",
"quote": "धर्मात्",
"text": "१.२.१४",
"lines": [
"१.२.१४"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-131",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-23",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-143",
"noteKind": "locus",
"quote": "नित्यानाम्",
"text": "२.२.१३",
"lines": [
"२.२.१३"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-132",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-23",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-144",
"noteKind": "locus",
"quote": "शकेमसि",
"text": "१.३.२",
"lines": [
"१.३.२"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-133",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-23",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-145",
"noteKind": "locus",
"quote": "जीवन्नयानि",
"text": "तै.ब्रा.३.११.८",
"lines": [
"तै.ब्रा.३.११.८"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-134",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-24",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-146",
"noteKind": "locus",
"quote": "यत्तदद्रेश्यम्",
"text": "आथ.१.६",
"lines": [
"आथ.१.६"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-135",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-24",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-147",
"noteKind": "locus",
"quote": "धर्मोक्तेः",
"text": "ब्र.सू.१.२.२१",
"lines": [
"ब्र.सू.१.२.२१"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-136",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-25",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-148",
"noteKind": "locus",
"quote": "हि",
"text": "छां.भा.७.१४.",
"lines": [
"छां.भा.७.१४."
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-137",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-27",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-157",
"noteKind": "locus",
"quote": "समन्वयाद्",
"text": "ब्र.सू.१.१.४",
"lines": [
"ब्र.सू.१.१.४"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-138",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-27",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-158",
"noteKind": "locus",
"quote": "ब्रह्म",
"text": "तै.उ.१.१९",
"lines": [
"तै.उ.१.१९"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-139",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-27",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-159",
"noteKind": "locus",
"quote": "स्मृतः",
"text": "भ.गी.१७.२३",
"lines": [
"भ.गी.१७.२३"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-140",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-27",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-160",
"noteKind": "locus",
"quote": "आभवेत्",
"text": "तन्त्रसारे,भाग.ता.नि.३.१०.११",
"lines": [
"तन्त्रसारे,भाग.ता.नि.३.१०.११"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-141",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-27",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-161",
"noteKind": "locus",
"quote": "इतिशब्दोऽन्यथाभावनिवृत्त्यर्थमुदाहृतः",
"text": "तार्तीय,छां.भा.१.१.३",
"lines": [
"तार्तीय,छां.भा.१.१.३"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-142",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-29",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-163",
"noteKind": "locus",
"quote": "चतुर्मुखः",
"text": "वामने, बृ.भा.३.५.५(अव्याकृतब्राह्मणम्)",
"lines": [
"वामने, बृ.भा.३.५.५(अव्याकृतब्राह्मणम्)"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-143",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-29",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-164",
"noteKind": "locus",
"quote": "रुद्रः",
"text": "सामसंहिता, छां.भा.२.२२.५",
"lines": [
"सामसंहिता, छां.भा.२.२२.५"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-144",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-31",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-174",
"noteKind": "locus",
"quote": "अध्यात्मयोगाधिगमेन",
"text": "१.२.१२",
"lines": [
"१.२.१२"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-145",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-31",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-175",
"noteKind": "locus",
"quote": "तु",
"text": "ब्र.सू. १.२.११",
"lines": [
"ब्र.सू. १.२.११"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-146",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-31",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-176",
"noteKind": "locus",
"quote": "कर्मजम्",
"text": "बृहत्संहितायाम्,ब्र.सू.भा.१.२.११",
"lines": [
"बृहत्संहितायाम्,ब्र.सू.भा.१.२.११"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-147",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-31",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-177",
"noteKind": "locus",
"quote": "अनश्नन्नन्योऽभिचाकशीति",
"text": "आथ.३.१",
"lines": [
"आथ.३.१"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-148",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-31",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-178",
"noteKind": "locus",
"quote": "धर्मः",
"text": "गी.भा.७.११",
"lines": [
"गी.भा.७.११"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-149",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-33",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-185",
"noteKind": "locus",
"quote": "अप्पो",
"text": "भाग.१.१८.१६",
"lines": [
"भाग.१.१८.१६"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-150",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-35",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-186",
"noteKind": "locus",
"quote": "सुकृतस्य",
"text": "१.३.१",
"lines": [
"१.३.१"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-151",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-37",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-195",
"noteKind": "locus",
"quote": "समवस्थितम्",
"text": "अग्निपुराणे.१२०.१४",
"lines": [
"अग्निपुराणे.१२०.१४"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-152",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-37",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-196",
"noteKind": "locus",
"quote": "स्मृतः",
"text": "नारदीये, बृ.भा.६.४.८(शारीरब्राह्मणम्)",
"lines": [
"नारदीये, बृ.भा.६.४.८(शारीरब्राह्मणम्)"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-153",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-41",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-220",
"noteKind": "locus",
"quote": "",
"text": "२.२.६",
"lines": [
"२.२.६"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-154",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-41",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-221",
"noteKind": "locus",
"quote": "सम्प्राप्तमपि",
"text": "ब्रह्माण्डे, कठ.भा.१.१.९",
"lines": [
"ब्रह्माण्डे, कठ.भा.१.१.९"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-155",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-41",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-222",
"noteKind": "locus",
"quote": "",
"text": "२.२.७-८",
"lines": [
"२.२.७-८"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-156",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-41",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-223",
"noteKind": "locus",
"quote": "चैके",
"text": "ब्र.सू.३.२.२",
"lines": [
"ब्र.सू.३.२.२"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-157",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-41",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-224",
"noteKind": "locus",
"quote": "प्रतिभातपरावरः",
"text": "अ.व्या.२.३.२०",
"lines": [
"अ.व्या.२.३.२०"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-158",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-41",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-225",
"noteKind": "locus",
"quote": "स्वरूपातिरिक्त-ज्ञाननित्यत्वाभिप्रायेण",
"text": "ब्र.सू.भा.२.३.८",
"lines": [
"ब्र.सू.भा.२.३.८"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-159",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-41",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-226",
"noteKind": "locus",
"quote": "ब्रह्मादिकान्",
"text": "मा.भा.ता.नि.१.४",
"lines": [
"मा.भा.ता.नि.१.४"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-160",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-41",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-227",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "ब्रह्मशिवादिकाः",
"text": "ऐ.भा. आर.२,अ.४(प्रघ.२,अ.३)",
"lines": [
"ऐ.भा. आर.२,अ.४(प्रघ.२,अ.३)"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-161",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-41",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-228",
"noteKind": "locus",
"quote": "इत्युक्तम्",
"text": "बृ.भा.६.३.१४(ज्योतिर्ब्राह्मणम्)",
"lines": [
"बृ.भा.६.३.१४(ज्योतिर्ब्राह्मणम्)"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-162",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-41",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-229",
"noteKind": "locus",
"quote": "इति",
"text": "ष.प्र.४.१",
"lines": [
"ष.प्र.४.१"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-163",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-42",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-230",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "हिरण्यगर्भः",
"text": "महा.ना.अनु.१,सु.२,मं.१",
"lines": [
"महा.ना.अनु.१,सु.२,मं.१"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-164",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-43",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-231",
"noteKind": "note",
"quote": "तृतीया",
"text": "'सह्युक्तेऽप्रधाने' पा.सू.२.३.१९.(५६४) इत्यनेन",
"lines": [
"'सह्युक्तेऽप्रधाने' पा.सू.२.३.१९.(५६४) इत्यनेन"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-165",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-43",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-232",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "उद्दिष्टः",
"text": "बृ.भा.अन्तिममङ्गलश्लोकेषु",
"lines": [
"बृ.भा.अन्तिममङ्गलश्लोकेषु"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-166",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-46",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-241",
"noteKind": "locus",
"quote": "निर्वृतिवाचकः",
"text": "भा.उद्योग.५.६९.५, ऋ.भा.१.१६०",
"lines": [
"भा.उद्योग.५.६९.५, ऋ.भा.१.१६०"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-167",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-46",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-242",
"noteKind": "locus",
"quote": "बलम्",
"text": "ऐ.३.२.६(प्रघ.२,अ.८,मं.६)",
"lines": [
"ऐ.३.२.६(प्रघ.२,अ.८,मं.६)"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-168",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-46",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-243",
"noteKind": "locus",
"quote": "प्रचरन्ति",
"text": "आपस्तम्बश्रौतसूत्रं.२४.४.२३",
"lines": [
"आपस्तम्बश्रौतसूत्रं.२४.४.२३"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-169",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-46",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-244",
"noteKind": "locus",
"quote": "स्याद्",
"text": "गौतमधर्मसूत्रं.१.९.२+४",
"lines": [
"गौतमधर्मसूत्रं.१.९.२+४"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-170",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-47",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-245",
"noteKind": "locus",
"quote": "मुक्तोपसृप्यव्यपदेशात्",
"text": "ब्र.सू.१.३.२",
"lines": [
"ब्र.सू.१.३.२"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-171",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-53",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-270",
"noteKind": "locus",
"quote": "समुद्दिष्टः",
"text": "प्रवृत्ते, बृ.भा.७.७.",
"lines": [
"प्रवृत्ते, बृ.भा.७.७."
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-172",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-53",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-271",
"noteKind": "locus",
"quote": "थम्",
"text": "छां.३.५",
"lines": [
"छां.३.५"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-173",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-53",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-272",
"noteKind": "locus",
"quote": "महानाम्नी",
"text": "ऐ.ब्र.४.४",
"lines": [
"ऐ.ब्र.४.४"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-174",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-53",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-273",
"noteKind": "locus",
"quote": "तपति",
"text": "ऐ.ब्रा. पञ्चिका.४.२०",
"lines": [
"ऐ.ब्रा. पञ्चिका.४.२०"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-175",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-53",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-274",
"noteKind": "locus",
"quote": "शुचिषद्",
"text": "ऋ.सं.४.४०.५",
"lines": [
"ऋ.सं.४.४०.५"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-176",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-53",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-275",
"noteKind": "locus",
"quote": "तथा",
"text": "वायुप्रोक्ते, ब्र.सू.भा.२.४.९",
"lines": [
"वायुप्रोक्ते, ब्र.सू.भा.२.४.९"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-177",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-53",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-276",
"noteKind": "note",
"quote": "सद्",
"text": "माध्यन्दिन श्रुतिः, तत्त्वोद्योतः",
"lines": [
"माध्यन्दिन श्रुतिः, तत्त्वोद्योतः"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-178",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-53",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-277",
"noteKind": "locus",
"quote": "प्रत्यक्षाप्रत्यक्षपञ्चमहाभूतपरत्वाद्",
"text": "अ.व्या.२.३.४२",
"lines": [
"अ.व्या.२.३.४२"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-179",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-53",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-278",
"noteKind": "locus",
"quote": "गतिः",
"text": "मात्स्ये, भाग.ता.नि.२.५.३३",
"lines": [
"मात्स्ये, भाग.ता.नि.२.५.३३"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-180",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-53",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-279",
"noteKind": "locus",
"quote": "तु",
"text": "अ.व्या.२.३.१४",
"lines": [
"अ.व्या.२.३.१४"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-181",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-53",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-280",
"noteKind": "locus",
"quote": "विजानन्ति",
"text": "सौपर्णश्रुतिः, ब्र.सू.भा.४.२.११",
"lines": [
"सौपर्णश्रुतिः, ब्र.सू.भा.४.२.११"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-182",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-53",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-281",
"noteKind": "locus",
"quote": "व्याप्तम्",
"text": "अ.व्या. २.२.६५",
"lines": [
"अ.व्या. २.२.६५"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-183",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-53",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-282",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "इति",
"text": "'रूपं रूपं प्रति ह्यस्य' इति भाष्ये ।",
"lines": [
"'रूपं रूपं प्रति ह्यस्य' इति भाष्ये ।"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-184",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-53",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-283",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "बहुवचनप्रयोगः",
"text": "भाष्ये 'दुःखैः' इति ।",
"lines": [
"भाष्ये 'दुःखैः' इति ।"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-185",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-53",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-284",
"noteKind": "note",
"quote": "इत्यध्याहारः",
"text": "श्रुतौ",
"lines": [
"श्रुतौ"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-186",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-53",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-285",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "हरेः",
"text": "सत्तत्वे,ऐ.भा.प्रघ.२,अ.३(अन्ते)",
"lines": [
"सत्तत्वे,ऐ.भा.प्रघ.२,अ.३(अन्ते)"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-187",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-53",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-286",
"noteKind": "locus",
"quote": "ब्रह्म",
"text": "तै.उ.२.२",
"lines": [
"तै.उ.२.२"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-188",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-53",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-287",
"noteKind": "locus",
"quote": "मन्यते",
"text": "न्या.वि.ब्र.सू.१.३.२२(अनुकृत्यधिकरणम्)",
"lines": [
"न्या.वि.ब्र.सू.१.३.२२(अनुकृत्यधिकरणम्)"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-189",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-53",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-288",
"noteKind": "locus",
"quote": "च",
"text": "ब्र.सू.भा.१.३.२२",
"lines": [
"ब्र.सू.भा.१.३.२२"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-190",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-53",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-289",
"noteKind": "note",
"quote": "तच्छोकराहित्याद्",
"text": "वाराहे,ई.भा.८",
"lines": [
"वाराहे,ई.भा.८"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-191",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-53",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-290",
"noteKind": "locus",
"quote": "चाभिधीयते",
"text": "भाग.ता.नि.२.६.६",
"lines": [
"भाग.ता.नि.२.६.६"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-192",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-53",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-291",
"noteKind": "locus",
"quote": "पावकः",
"text": "भ.गी.१५.६",
"lines": [
"भ.गी.१५.६"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-193",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-53",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-292",
"noteKind": "locus",
"quote": "भासयते",
"text": "भ.गी.१५.१२",
"lines": [
"भ.गी.१५.१२"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-194",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-55",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-310",
"noteKind": "locus",
"quote": "वज्रमुच्यते",
"text": "ब्रह्मवैवर्ते, ब्र.सू.१.३.३९",
"lines": [
"ब्रह्मवैवर्ते, ब्र.सू.१.३.३९"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-195",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-55",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-311",
"noteKind": "locus",
"quote": "कम्पनाद्",
"text": "ब्र.सू.१.३.३९",
"lines": [
"ब्र.सू.१.३.३९"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-196",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-56",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-312",
"noteKind": "locus",
"quote": "ऋषयोऽन्तःप्रकाशाः",
"text": "चतुर्वेदशिखायाम्, ब्र.सू.भा.४.३.१६",
"lines": [
"चतुर्वेदशिखायाम्, ब्र.सू.भा.४.३.१६"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-197",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-60",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-328",
"noteKind": "locus",
"quote": "ह्यर्थाः",
"text": "१.३.१०",
"lines": [
"१.३.१०"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-198",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-60",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-329",
"noteKind": "locus",
"quote": "पृथग्",
"text": "बृ.भा.३.१.१ (प्रथममश्वब्राह्मणम्)",
"lines": [
"बृ.भा.३.१.१ (प्रथममश्वब्राह्मणम्)"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-199",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-61",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-330",
"noteKind": "locus",
"quote": "केचिदञ्जसा",
"text": "आध्यत्मे, ब्र.सू.भा.३.३.५२",
"lines": [
"आध्यत्मे, ब्र.सू.भा.३.३.५२"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-200",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-61",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-331",
"noteKind": "locus",
"quote": "किञ्चित्-कार्यमेव",
"text": "बृ.भा.४.१.१५(अजातशत्रुब्राह्मणम्)",
"lines": [
"बृ.भा.४.१.१५(अजातशत्रुब्राह्मणम्)"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-201",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-66",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-332",
"noteKind": "locus",
"quote": "प्रवर्तते",
"text": "अ.व्या.२.२.१५७",
"lines": [
"अ.व्या.२.२.१५७"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-202",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-68",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-342",
"noteKind": "locus",
"quote": "वर्तते",
"text": "प्रयोगे, भाग.ता.नि.११.२३.५१",
"lines": [
"प्रयोगे, भाग.ता.नि.११.२३.५१"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-203",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-68",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-343",
"noteKind": "locus",
"quote": "मनुष्याधिकारत्वाद्",
"text": "ब्र.सू.१.३.२५",
"lines": [
"ब्र.सू.१.३.२५"
]
},
{
"id": "VedeshatirthaVivarana-204",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VedeshatirthaVivarana-68",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-344",
"noteKind": "locus",
"quote": "पूर्वोक्तस्यावधारणे",
"text": "गारुडे, ब्र.सू.भा.२.४.२३",
"lines": [
"गारुडे, ब्र.सू.भा.२.४.२३"
]
}
]
}