Padyamala/Vyakhya/Bhavavivaranam: Difference between revisions

= भावविवरणम् =

<div class="gr-page-nav">[[Padyamala|Padyamala]]</div>

<div class="gr-teeka-page" data-primary="Padyamala" data-slug="Bhavavivaranam">

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C01_S01_V01">

| verse_id = VA_C01_S01_V01

<p class="gr-vyakhya-para">श्रीभगवता बादरायणेनोक्तस्य जगज्जन्मादिकर्तृत्वरूपपरब्रह्मलक्षणस्य सिद्धये जगत्सत्यतां समर्थयितुं परोक्तप्रपञ्चमिथ्यात्वसाधक प्रमाणानामाभासताव्यत्पादनायेदं प्रकरणमारभमाणे जयतीर्थश्रीमच्चरणः प्रारिप्सिताविघ्नपरिसमाप्त्यादिप्रयोजनकं सिष्टाचारपरम्पराप्राप्तमीश्वर प्रणामरूपं मङ्गलं शिष्यशिक्षायै निबध्नाति।। नम इति ।। विष्णवे नम इत्यन्वयः। नमः स्वस्तीत्यादिना चतुर्थी। त्रिविधा हि देवता वन्ध्या भवति। विशिष्टेष्टाधिकृता चेति। तत्र नम्यत्वप्रयोजकवैशिष्ट्यप्रदर्शनायागणितेति विशेषणम्। अगणिता निःशेषः कल्याणा विनाशादिरहिता गुणा आनन्दादयस्तैः पूर्णायेत्यर्थः। यद्वा गुणशब्दो दुःखादिष्वपीत्यतस्तव्द्युदासाय कल्पाणेत्युक्तम्।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अधिकृतत्वं दर्शयति।। सत्याशेषेति। ननु यथा स्वाप्नसर्पस्य मिथ्यात्वात्तन्निरूपितं प्रसर्पणमपि मिथ्या तथा जगतो मिथ्यात्वात्तत्कर्तृत्वमपि मिथ्येत्याशङ्कानिरासायोक्तं सत्येति। तच्च समर्थयिष्यते। यद्यपि सत्यत्वमेवात्र समर्थ्यत इति नेश्वर प्रतिपाद्यत्वरूपमधिकृतत्वं तथाऽपि तात्पर्यवृत्त्या जगज्जन्मादिकर्तृत्वमेवेश्वरस्य प्रतिपाद्यं सत्यत्वं तु तदुपयोगितया। अत एव तस्मात्सत्यभेदचेतनाचेतनात्मनो विश्वस्य हरिः कर्तेति निराबाधमवस्थितमितीश्वरस्य जगज्जन्मादिकर्तृत्वोपसंहारं करिष्यत्याचार्यः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अननु कर्तृशब्दस्तृजन्तस्तृन्नन्तो वा। आद्ये षष्ठीतत्पुरुषसमासानुपपत्तिः। वृत्तिकारमते कर्तरि चेति सूत्रेण कर्तृर्थकक्तप्रत्यययोगे तृज्योगे च षष्ठी समासनिषेधात्। मतान्तरेऽपि तृजकाभ्यां कर्तरीति तन्निषेधात्। अन्तेऽपि तदनुपपत्तिरेव। न लोकाव्ययेति तृन्योगे षष्ठ्या एव निषेधादिति चेत्। अत्र ब्रूमः। कर्तृशब्दस्य तृजन्त एव। न चोक्तदोषः। जनिकर्तुरिति निर्देशाज्ज्ञापकात्तन्निषेधस्यानित्यात्वात्। यदाह दुर्घटवृत्तिकारः। जनिकर्तुरिति निर्देशादनित्योऽयं निषेधः। तेन भूभर्तुरित्याद्युपपन्नमिति। निषेधस्य नित्यत्वेऽपि न दोषः। शेषषष्ठ्याः समासाह्गीकारात्। अत एव त्रिभुवनविधातुरित्यस्य शेषषष्ठ्याः समास इति कैय्यटः कर्तृशब्दस्तृन्नन्तो वाऽस्तु। न च तत्पक्षोक्तदोषः। प्रमेयदीपिकायां जिज्ञासुरपि योगस्येत्यत्र उप्रत्यययोगेऽपि न लोकेति निषेधो नास्ति। नञा निर्दिष्टस्यानित्यत्वात्। अत एव कात्यायनो द्विषः शतुर्वा वचनमित्याद्यवोचदिति स्फुटम्। न लोकेति निषेधस्यानित्यत्वोक्तेः। यद्वा न लोकेति कारकषष्ठ्या एव निषेधो न तु शेषषष्ठ्याः। अन्यथा द्विजस्य कुर्वन्नरकस्य जिष्णुरित्यादौ  षष्ठी न स्यात्। तथा च तृन्योगे कारकषष्ट्या अप्राप्तावपि शेषषष्ठीप्राप्तिसम्भवात् षष्ठीसमासो युक्त इत्यलम्।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C01_S01_V02">

| verse_id = VA_C01_S01_V02

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C01_S01_V03">

| verse_id = VA_C01_S01_V03

<p class="gr-vyakhya-para">स्वेति। स्वात्यन्ताभावसमानाधिकरणत्वमित्युक्ते व्याघातः स्यात्। प्रतियोगितदत्यन्ता भावयोरेकाधिकरणत्वायोगात्। अतस्तथा प्रतीयमानत्वमित्युक्तम्। एवञ्च न व्याघातः। प्रतियोग्यधिकरणतया भ्रान्तिसिद्धस्य वस्तुनोऽभावाधिकरणत्वोपपत्तेः। एवञ्च स्वाधिकरणतया प्रतीयमाननिष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगित्वं मिथ्यात्वमिति पर्यवसन्नम्। नन्वधिकरणतया प्रमितत्वोक्तौ स्वादिकरणत्वेन प्रमितेः स्वात्यन्ता भावयोगेनासम्भवः। अधिकरणत्वेन प्रतीतत्वमात्रोक्तौ च सिद्धसाधनम्। अन्यथाख्यातिपक्षे सत्यस्यापि रजतत्वादेः स्वाधिकरणत्वेन प्रतीतशुक्त्यादिनिष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगित्वादिति चेन्न। स्वात्यन्ताभावाधिकरणस्यैव प्रतीयमानत्वस्य विवक्षितत्वात्। अन्यथाख्यातिपक्षे च रजतत्वादेः स्वात्यन्ताभावानधिकरणे रजतेऽपि प्रतीयमानत्वान्नोक्तदोषः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">विकल्पासहत्वादिति। विकल्पं न सहत इति। विकल्पासहत्वादित्यर्थः। विकल्पे कृते सत्येकोऽपि विकल्पो न युक्तिपथमनुसरतीति परमार्थः।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C02_S01_B01">

| verse_id = VA_C02_S01_B01

<p class="gr-vyakhya-para">तच्च तावल्लक्षणाभावेनानिर्वचनीयत्वं दूषयितुं विकल्पयति।। किं निर्वचनविरह इति। व्यवहाराविषयत्वमित्यर्थः। अत्र निर्वचनीयं निर्वचनविषयः। न निर्वचनीयमनिर्वचनीयं तस्य भावोऽनिर्वचनीयत्वमिति स्थिते आद्यस्य लाभः। न विद्यते निर्वचनं यस्य तत्तथा निर्वाच्यविरहवदिति यावत्। तस्य भाव इति स्थिते द्वितीयस्य लाभ इत्यूचुः। अन्ये तु निरुपपूर्वत्वाद्वच परिभाषण इत्यतो भावेऽनीयर्‌प्रत्ययान्तेन निर्वचनीयशब्देनाविद्यमानं निर्वचनीयं यस्येति बहुव्रीहौ त्वप्रत्यये चाद्यपक्षस्य कर्मण्यनीयर्‌प्रत्ययान्तेन तेन सह बहुव्रीहौ त्वप्रत्यये च द्वितीयस्य च प्रसक्तिरित्याहुः।। स्वाभ्युपगतेति। इदं रूप्यमिति व्यवहारेत्यर्थः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">द्वितीय इति। निर्वाच्यपदस्य सत्त्वपरत्वे प्रथमस्यासत्त्वापरत्वे च द्वितीयस्य च प्रसक्तिः।। असत इति। तथा च लक्षणस्यातिव्याप्तिः। अनुमाने तु शशशृङ्गादिवदसत्त्वेनाप्युपपत्त्याऽर्थान्तरतेति भावः। एवमग्रेऽपि।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">सत्त्वासत्त्वयोः प्रामाणिकत्वेऽप्यभावाधिकरणे तत्संसर्गाभावस्याप्रामाणिकत्वात्। अत एव सिद्धान्ते घटो नास्तीत्यत्र घटस्य प्रामाणिकत्वेनात्यन्ताभाव प्रतियोगित्वासम्भवाद्धटसंसर्गाभावस्य प्रतियोगित्वमास्थितम्। न चैवमसत्त्वसंसर्गस्यात्यन्ताभावप्रतियोगित्वेऽसत्त्वस्यापि प्रतियोगिकोटिनिविष्टत्वादत्यन्तासत्त्वं स्यादिति वाच्यम्। दण्डविशिष्टदेवदत्ताभावे दण्डस्य प्रतियोगितावच्छेदकत्वेन प्रतियोगित्ववदसत्त्वस्य प्रतियोगितावच्छेदकत्वेनाप्रतियोगित्वोपपत्तेः। एवञ्च न कश्चिद्दोष इत्याहुः।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C02_S01_B02">

| verse_id = VA_C02_S01_B02

<p class="gr-vyakhya-para">यद्वा नन्वेवं सति प्रपञ्चे सत्त्वविराहासत्त्वविरहसाधनं किमर्थमित्यत आह।। तत्तदिति। तत्तत्प्रतियोगिनोः सत्त्वविरहासत्त्वविरहप्रतियोगिनोः सत्त्वासत्त्वयोरित्यर्थः। न तु सत्त्वविराहासत्त्वविरहयोस्तात्त्विकत्वायेति मात्रशब्दार्थः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">तत्तद्विलक्षणतेति। सदसद्विलक्षणतेत्यर्थः। तथा सत्यतात्त्विकत्वे सति तस्यसदसद्वैलक्षण्यस्यानिर्वचनीयतापातात् निर्वचनायोग्यतापातात् दुर्निरूपत्वापातादिति यावत्। यदि निषेधसमुच्चयोऽतात्त्विकस्तर्ह्यतात्त्विकप्रपञ्चवदनिर्वाच्यत्वं दुर्निरूपं स्यात्। निषेधसमुच्चयस्यैवानिर्वाच्य-त्वरूपत्वादिति फक्किकार्थः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अज्ञाताशय इवोत्तरमाह।। आत्मादाविति। आदिपदात्तुच्छपरिग्रहः। असत्त्वविरहे सत्त्वमिति व्याप्तिग्रहस्यात्मनि, सत्त्वविरहेऽसत्त्वमिति व्याप्तिग्रहस्य तुच्छे सम्भवादित्यर्थः।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C02_S01_B03">

| verse_id = VA_C02_S01_B03

<p class="gr-vyakhya-para">घटादिव्यावृत्तेति। इदं च साधनाव्यापकत्वप्रकटनायोक्तम्।। आत्मन एकत्वेनेति। तन्मते जीवात्मपरमात्मनां तत्त्वतो भेदाभावेन नात्मत्वस्य जातित्वम्। व्यक्त्यभेदस्य जातिबाधकत्वात्। तथा चात्मत्वरूपोपाधेरात्मनि व्यभिचारेण साध्याव्यापकत्वमिति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">कल्पितात्मेति। तथा च व्यक्त्यभेदाभावादात्मत्वस्य जातित्वं युक्तमिति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">साध्याविशिष्टत्त्वादिति।। साध्यं च नोपाधिः। अनुमानमात्रोच्छेदप्रसङ्गात्। प्रतिपक्षोन्नयने साध्यावैशिष्ट्यापाताच्चेति भावः।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C02_S01_B04">

| verse_id = VA_C02_S01_B04

<p class="gr-vyakhya-para">ननु समव्याप्तित्वं नोपाधिलक्षणमिति चेन्न। तथात्वे शब्दोऽनित्यः कृतकत्वादित्यत्र श्रावणत्वमुपाधिः स्यात्। अतोऽपेक्षितमेव समपदम्। गगने व्यभिचारात्। साधनाव्यापकाः साध्यसमव्याप्ता उपाधय इति। समव्याप्तोपाधिवाद्युदयनमतेनेति बोध्यम्।। ।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">नासत्त्वस्येति। नासत इत्यर्थ इति प्रोचुः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">पक्षाव्यावृत्तेरिति। आत्मपदलक्ष्यादिन्द्रियरूपपक्षादव्यावृत्तेरित्यर्थः। ततश्चात्रापि भागासिद्धिरेव। यथोक्तम्। इन्द्रियादावात्मशब्दलक्ष्ये हेतोर्भागासिद्धेरितीति ज्ञातव्यम्।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C02_S01_B05">

| verse_id = VA_C02_S01_B05

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C03_S01_B01">

| verse_id = VA_C03_S01_B01

<p class="gr-vyakhya-para">अनिर्वाच्यत्वलक्षणं दूषयित्वा तत्प्रमाणमपि दूषयितुं प्रतिजानीते।। किञ्चेति।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">नन्विदं नीलमितिवदिदं सदसद्विलक्षणमित्य प्रतिभासात्प्रत्यक्षस्य नियताविषयत्वेनोपमानस्येदं सदसद्विलक्षणमित्यश्रवणादागमस्य चाभावेऽपि विमतं सदसद्विलक्षणं बाध्यत्वाव्द्यतिरेकेण ब्रह्मवदित्यनुमानं मानं भविष्यतीत्यत आह।। विवादेति। ।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु साध्यधर्मविशिष्टः पक्षः। न हि तद्विशिष्टस्य तदेव विशेषणं सम्भवति। आत्माश्रयप्रसङ्गात्। तत्कथं पक्षस्याप्रसिद्धविशेषणत्वादीत्युक्तमिति चेदत्राहुः। पक्षपदेन तदेकदेशो धर्मी लक्ष्यते। यद्वाऽप्रसिद्धं विशेषणं यस्मिन्निति सप्तम्यर्थे बहुव्रीहिसमासमाश्रित्य मुख्यार्थ एव पक्षशब्दः। अतो न कश्चिद्दोषः।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C03_S01_B02">

| verse_id = VA_C03_S01_B02

<p class="gr-vyakhya-para">एवमुक्तरीत्यैकस्याभावद्वयप्रतियोगित्वपर्यवसानाभावान्न घटत्वे व्यभिचारोऽपि। नन्वेवं सत्येकवस्तुनिष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगित्वसामान्यमेव साध्यम्। तच्च घठत्वेऽप्यस्तीति नोक्तव्यभिचार इत्युक्तं स्यात्। तथा च द्वित्वावच्छिन्नात्यन्ताभावमादाय सिद्धसाधनता। यत्किञ्चिद्विशेषमादाय सामान्यपर्यवसानस्य बहुलमुपलम्भादिति चेत्।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">उच्यते। व्यासज्यवृत्तिधर्मानवच्छिन्नप्रतियोगिताकत्वमप्यत्यन्ताभावविशेषणम्। तेन न द्वित्वावच्छिन्नप्रतियोगिताकात्यन्ताभावमादाय सिद्धसाधनतेति।। रूपरसवदिति। यद्यप्यत्रैकवस्तुनिष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगित्वमात्रं साध्यमित्युपपादितम्। तच्चैकैकस्मिन् रूपादौ वर्तत इति दृष्टान्तद्वयोपादानं व्यर्थम्। तथाऽप्येकवस्तुनिष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगिनी इत्येकशेषविशिष्टसमासोपपत्त्यर्थं दृष्टान्तद्वयोपादानम्। तथा हि सति यथा रूपरसौ वा फललक्षणैकवस्तुनिष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगिनौ तथा सत्त्वासत्त्वे अप्युक्तविधाभावप्रतियोगिनी इत्येकशेषलब्धार्थाय स्वारस्यात्। एकमात्रदृष्टान्तोपादाने तु यथा रूपमेकवस्तुनिष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगिनी इत्येकवचनद्विवचनान्तयोरन्वयः स्यात्। स चायुक्तः। रूपप्रातिपदिकार्थस्यैकशेषलब्धा एकवस्तुनिष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगिनी इति। अत्र सत्त्वासत्त्वयोः सदसन्निष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगित्वस्य सिद्धत्वात्सिद्धसाध्यतानिवृत्त्यै एकवस्तुनिष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगिविशेषणम्।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु व्यतिरेकिधर्मत्वं हेतुरिति नोक्तव्यभिचार इत्यत आह।। अविरुद्धत्वमिति।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C03_S01_B03">

| verse_id = VA_C03_S01_B03

<p class="gr-vyakhya-para">ननु साधनव्यापकोऽयमुपाधिः। अनिर्वचनीयवादिमते सत्त्वासत्त्वयोरपि परस्परविरहात्मकत्वाभावादनिर्वचनीयरूपतृतीयकोटेः सत्त्वादिति चेन्मैवम्। अधुनाऽप्यनिर्वचनीयस्य सिषाधयिषितत्वेन तत्सिद्धेः प्रागविरोधाप्रतीतेः। अन्यथाऽन्योन्याश्रयापत्तेरिति दिक्।।  आभाससमानयोगक्षेमश्चेति। अप्राप्तस्य प्राप्तिवाचकेन योगशब्देन निरूढलक्षणया साधकं ग्राह्यम्। प्राप्तस्य परिपालनवाचकेन क्षेमशब्देन च बाधकं ग्राह्यम्। एवञ्चाभाससमानसाधकबाधकोपेत इत्यर्थः। नन्वाभाससाम्यं कथं दोष इति चेत्। यथायथं दोषज्ञापकतया। तथा हि। यस्मिन्नाभासे वादिप्रतिवादिभ्यां दोषो ज्ञातस्तद्दोषेतरसकलतदाभासगतसाधकबाधकवत्तया ज्ञायमानायां स्थापनायां तत्र तस्यापि दोषस्योपस्थितिर्भविष्यतीति तादृशसकलदोषोत्थापकतया तस्य दोषत्वमित्याहुः।।। अनिर्वाच्यत्वानुमानभङ्गः।।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C04_S01_B01">

| verse_id = VA_C04_S01_B01

<p class="gr-vyakhya-para">अर्थापत्तिं शङ्कते।। सच्चेदिति। शुक्तिरूप्यादिरेवात्र धर्मी न त्वम्बरादि। अग्रे प्रपञ्चव्यभिचारोक्त्ययोगात्।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अर्थापत्तिरिति। बाधप्रतीत्यन्यथाथाऽनुपत्तिरित्यर्थः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">सिद्धसाधनत्वादिति। सन्दिग्धो ह्यर्थोऽर्थापत्तिविषयः। सिद्धसाधनत्वे चाक्षेप्यस्य सिद्धत्वेनार्थापत्तेरविषयवृत्तित्वमिति भावः।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C04_S01_B02">

| verse_id = VA_C04_S01_B02

<p class="gr-vyakhya-para">भ्रान्तिव्यवहारेति। भ्रान्तिरूपव्यवहारेत्यर्थः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">कुत इत्यत आह।। प्रकृतादिति। तस्यानिर्वचनीयत्वमिति। अन्याकारस्य प्रातिभासिकत्वमित्यर्थः।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C04_S01_B03">

| verse_id = VA_C04_S01_B03

<p class="gr-vyakhya-para">अन्याकारेणेति। प्रातिभासिकवैलक्षण्येनेत्यर्थः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">आद्ये प्रातिभासिकं प्रातिभासिकत्वेन प्रतीयत इति पक्षे।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु त्वत्पक्षेप्यसति रूप्ये यत्सत्त्वं भाति तत्सदसद्वा। नाद्यः रजतस्यापि सत्त्वापत्तेः। द्वितीये किमसत्त्वेनैवाभात्युत सत्त्वेन। नाद्यः। प्रवृत्त्यभावापत्तेः। द्वितीये तदपि सदसद्वेत्यादि विकल्पप्रसरेणानवस्थादोषः समान इति चेत्। अत्राहुः। स्यादियमनवस्था तदा यद्यपर्यवसितासत्परम्परा प्रातिभासिकत्वपरम्परावदसिद्धविषया स्यात्। न चैवं किन्तु बीजाङ्कुरपरम्परावत्सिद्धविषयैव। असदेव रजतं प्रत्यभादित्यनुभवादिति न कश्चिद्दोष इति। यद्वा परमते प्रातिभासिकस्य सत्त्वस्य सत्त्वेनाभानेन प्रातिभासिकत्वासिद्धिवन्मन्मतेऽसतः सत्त्वस्य सत्त्वेनाप्रतीतावसत्त्वासिद्धेरभावान्नानवस्थेति बोध्यम्।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C04_S01_B04">

| verse_id = VA_C04_S01_B04

<p class="gr-vyakhya-para">जातेरिति। सत्ताजातेरित्यर्थः। तथा च तद्विरहसाधने बाध इति भावः।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C04_S01_B05">

| verse_id = VA_C04_S01_B05

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C04_S01_B06">

| verse_id = VA_C04_S01_B06

<p class="gr-vyakhya-para">उतेति। अत्रैकदेशकालप्रतिपन्नस्येत्यनुषञ्जनीयम्। इदमंशं च बाध्यत्वं मद्रीत्याऽऽरोप्ये प्रसिद्धम्।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अंशे सिद्धसाधनत्वादिति। घटादौ च साध्यस्य सिद्धत्वादिति</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु कथमंशे बाधस्य प्रतिबन्धकत्वं समानप्रकारकविरहज्ञानस्यैव सिद्धिप्रतिबन्धकत्वात्। प्रकृते च कालत्वाद्यवच्छेदेन साध्याभावनिश्चयेऽपि पक्षतावच्छेदकविमतत्वावच्छेदन तदनिश्चयादिति चेन्न। पक्षतावच्छेदकावच्छिन्ने सर्वत्र जायमानाया अनुमितेस्तदंशे प्रमात्वबाध इत्यत्र तात्पर्यादित्याहुः।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C04_S01_B07">

| verse_id = VA_C04_S01_B07

<p class="gr-vyakhya-para">अतिप्रसङ्गादिति।। स एवाधस्तादिति।। सदेव सौम्येदमग्र आसीदिति च श्रुत्या कतिपयदेशकालप्रतिपन्नस्य ब्रह्मणोऽपि त्रिकालाखिलदेश निषेधप्रतियोगितासाधनप्रसङ्गादित्यर्थः। न च स एवाधस्तादित्यादिनाऽनेकदेशप्रतिपन्नस्य ब्रह्मणः कथमेकदेशप्रतिपन्नत्वमिति वाच्यम्। एकदेशेत्यादिना कतिपयदेशादेरेव विवक्षितत्वात्। अन्यथा बाध्यत्वाभिमते शुक्तिरूप्यादावेकदेश प्रतिपन्नत्वाभावादसम्भवः स्यात्। न हि शुक्तिरूप्यादिकमेकमात्रदेशादौ प्रतीयते। अनेकेषु शुक्तिरङ्गवङ्गादिषु तत्प्रतीतेः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अन्ये तु किञ्च प्रतिपन्नोपाधावित्यत्र प्रतिपन्नत्वं नाम यद्यदधिष्ठानकत्वेनप्रमितं तस्य तन्निष्ठनिषेधप्रतियोगित्वं वा विविक्षितं यद्यदधिष्ठानत्वेन भ्रान्तिविषयीभूतं तस्य तन्निषेधप्रतियोगित्वं वेति विकल्प्य दूषयितुं पृच्छति।। का चेति। आद्ये यद्यदधिष्ठानकत्वेन यत्प्रमितमित्यस्य क्वचिदधिष्ठाने प्रमितमित्यर्थपर्यवसानं बुद्दध्वा दूषयति।। नाद्य इति।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">प्रमाणाविषयत्वमिति पक्षं दूषयति।। न चतुर्थ इति।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C04_S01_B08">

| verse_id = VA_C04_S01_B08

<p class="gr-vyakhya-para">ब्रह्मणोऽपीति। तन्मते ब्रह्मणः स्वप्रकाशत्वेन प्रमाणमात्राविषयत्वादिति भावः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु ब्रह्म वेदान्तजन्यवृत्तिव्याप्यया प्रमामविषय एवेति नाति प्रसङ्गः। चिदकर्मकत्वात्स्वप्रकाशत्वं युक्तमित्यरुचेराह।। प्रमाणाविषयत्व इति। प्रमाणमात्राविषयत्व इत्यर्थः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">तदेव कुत इति। प्रमाणाभावादिति भावः। तथा च विषयमिथ्यात्वसिद्धावतत्त्वावेदकप्रत्यक्षादिसिद्धपक्षीकारेण प्रमाणप्रवृत्तिस्तस्यां च विषयमिथ्यात्वसिद्धिरित्यन्योन्याश्रय इति बोध्यम्।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C04_S01_B09">

| verse_id = VA_C04_S01_B09

<p class="gr-vyakhya-para">आद्ये व्याप्त्यनङ्गीकारेऽतिप्रसङ्गमाह।। अतत्त्वावेदकत्वमिति।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अविशेषादिति। यद्येनाविशिष्टं तत्तथेति नियमादित्यर्थः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">असत्त्वेनेति। असत्त्वप्रसङ्गेनेत्यर्थः। अविद्यातत्कार्ययोरन्यतरत्वं मिथ्यात्वमिति पक्षं निरोकरोति।। न षष्ठ इति।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C04_S01_B10">

| verse_id = VA_C04_S01_B10

<p class="gr-vyakhya-para">ननु प्रागभावेऽतिव्याप्तिरित्यरुच्याऽऽह।।अनादिभावेति। घटादिकं प्रागभावं ब्रह्मस्वरूपं च व्युदसितुं क्रमाद्विशेषणानि। अनादिभावत्वे सतीति वक्तव्ये भावरूपत्वोक्तिरविद्याया वस्तुतो भावत्वमपि नेति प्रकटनाय। चैतन्याविद्यासम्बन्धं वारयितुं विज्ञानेति। तस्य च न ज्ञाननिवर्त्यत्वम्। ज्ञानजन्याज्ञाननिवर्त्यत्वाङ्गीकारेण साक्षाज्ज्ञाननिवर्त्यत्वाभावादिति मन्तव्यम्।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">नन्वत्रासम्भवः। अविद्यायाः परमते भावाभावविलक्षणत्वेन भावत्वाभावात्। न च भावपदमभावविलक्षणत्वपरम्। भावविलक्षणेऽज्ञानेऽभाववैलक्षण्यस्याप्ययोगात्। भावविलक्षणस्याभावत्वनियमादित्यपरितोषादाह।। भ्रमेति। मृत्पिण्डादिवारणायोक्तं भ्रमेति।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">असम्भव इति। अविद्याया अपि ब्रह्मव्यतिरिक्तत्वेनानादित्वायोगादिति भावः।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C04_S01_B11">

| verse_id = VA_C04_S01_B11

<p class="gr-vyakhya-para">ननु मया ब्रह्मातिरिक्तस्यान्यस्यानादित्वानङ्गीकारेऽप्यज्ञानस्यानादित्वमङ्गीक्रियत एव। तथा हि अध्यस्तस्य रूप्यादेरध्यस्तत्वमेव किञ्चिदुपादानं वक्तव्यम्। सत्योपादानत्वे कार्यस्य कारणस्वभावतयाऽध्यस्त स्यापि सत्यत्वापातात्। तस्याध्यस्तोपादानस्य  सादित्वे तादृशोपादानान्तरकल्पनयाऽनवस्थानादनाद्येव तदुपादानमिति कल्प्यम्। तादृशं च ज्ञानमेव। अन्यस्यादर्शनात्। एवञ्च नासम्भव इत्यनुशयादाह।। अनादिभावरूपस्येति। अज्ञानं न ज्ञानविलाप्यमनादिभावत्वाद्ब्रह्मवदिति विवक्षितानुमाने हेत्वसिद्धिं शङ्कते।। भावाभावेति।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">भावत्वोपचारादिति। तथा चानादिभावत्वहेतोः पक्षधर्मतासिद्धिरिति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">व्यभिचारादिति। अत्यन्तासति ज्ञानानिवर्त्यत्वरूपसाध्यसत्त्वेऽप्यात्मत्वभावत्वरूपोपाध्यभावेन व्यभिचारादित्यर्थः।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C04_S01_B12">

| verse_id = VA_C04_S01_B12

<p class="gr-vyakhya-para">पदार्थस्येति। भ्रमविषयस्येति शेषः। भ्रमविषयस्यार्थस्य मन्मतेऽसत्त्वेन त्वन्मते च सद्विलक्षणत्वेन न सोपादानत्वम्। सोपादानत्वे कदाचित्सत्त्वस्यैव लाघवेन तन्त्रत्वात्। न त्वसद्विलक्षणं तन्त्रं गौरवात्। ततश्चाविद्यायामर्थरूपभ्रमोपादानत्वाभावादसम्भव इति भावः। एवञ्चासत्त्वेनेत्यस्य सद्विलक्षमत्वेनेति चार्थो बोद्यः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु परमतेऽविद्यावृत्तिर्भ्रमोऽन्तः करणवृत्तिः प्रमा। तथा चान्तःकरणस्य भ्रमोपादानत्वाभावान्नातिव्याप्तिः। न च स्वमतेनैतदिति वाच्यम्। तथाऽपि पररीत्याऽत्र पक्षे दोषाभावादित्यस्वरसादाह।। भ्रमस्येति। ज्ञानरूपभ्रमस्य नाविद्योपादानकत्वम्। सोपादानत्वे भावत्वस्यैव तन्त्रत्वात्। भावविलक्षणे च भ्रमेभावत्वाभावात्। ततश्चाविद्यायां भ्रमोपादानत्वाभावादसम्भव इत्यर्थः। तदुपादनत्वाभावेऽविद्योपादानकत्वाभावे। ज्ञानस्येति शेषः। तथा सति ज्ञानस्य सत्यत्वे सति।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C04_S01_B13">

| verse_id = VA_C04_S01_B13

<p class="gr-vyakhya-para">ज्ञानस्य सत्यत्वे बाधो न स्यादिति तर्के वर्तते च बाधस्तस्मात्सत्यत्वं नेति विपर्ययपर्यवसाने प्रत्यक्षबाध इत्याह।। एतावन्तमिति।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">रजतमभादित्यनुभवेति। एतावन्तं कालं रजतानमासीदिति सत्त्वानुसान्धानेत्यर्थः। अनुभवस्यासद्वैलक्षण्यावगाहित्वेऽपि सत्त्वानवगाहित्वान्न तद्भाध इति शङ्कते।। अनिर्वचनीयस्यापीति। अभावविलक्षणतयाऽसद्विलक्षणतया।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">मुखमद्राक्षमित्येवेति। पररीत्या सद्विलक्षणत्वमभ्युपेत्येदम्। वस्तुस्तु प्रतिबिम्बस्य छायादिवत्सत्यत्वादिहादर्शे मुखमासीदिति सत्त्वानुसन्धानेऽपि न क्षतिरिति बोध्यम्।। छ ।। अविद्यालक्षणनिरासः ।। छ ।।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C05_S01_B01">

| verse_id = VA_C05_S01_B01

<p class="gr-vyakhya-para">अविद्याप्रमाणमपि दूषयितुं प्रतिजानीते।। अविद्यायां चेति। एवंविधायामुक्तलक्षणविशिष्टायाम्। अनेनाविद्याया भवद्भिरङ्गीकारात्तत्र प्रमाणखण्डनादि व्याहतमिति निरस्तम्। किं शब्द आक्षेपे। न किमपीत्यर्थः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">प्रत्यक्षस्य सर्वप्रमाणज्येष्ठत्वेऽप्यवश्यमेषाऽविद्येति पञ्चपादिकायामविद्यासद्भावेऽनुमानमेवादावुक्तम्। अवश्यमिति पदादनुमानं सूचितम्। एष्येति प्रत्यक्षमिति तत्त्वसन्दीपनोक्तेः। अतोऽनुमानमेवादौ शङ्कते।। देवदत्तेति। देवदत्तगतप्रमेत्यर्थः। अन्यथा देवदत्तविषयकयज्ञदत्तगतप्रमामादाय सिद्धसाधनत्वात्। रूपादिज्ञाने सिद्धार्थतानिवृत्त्यै ज्ञानमित्यनुक्त्वा प्रमेत्याह। धर्म्यंशप्रमाणप्रवृत्तेरिद मित्याकाराया अज्ञानानिवर्तिकाया अपेक्षितत्वाय विमतेत्यपि पूरणीयम्। साध्ये तु यज्ञदत्तप्रमायामभावातिरिक्तानादिनिवर्तकत्वासम्मत्याऽप्रसिद्धि निवृत्त्यै तत्स्थेति।देवदत्तविशिष्टेत्यर्थः। यज्ञदत्तप्रमाप्रागभावमादाय सिद्धसाधनताव्यावृत्त्यै प्रमाप्रागभावातिरेकिण इति। पूर्वज्ञानं मिथ्याज्ञानं वाऽऽदाय तन्निवृत्त्यै अनादेरिति।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">सत्प्रतिपक्षता चेति। प्रकरणसममेवेत्यर्थः। एवकारेणास्य दोषस्यापरिहार्यत्वमाह।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C06_S01_B01">

| verse_id = VA_C06_S01_B01

<p class="gr-vyakhya-para">विवरणोक्तमनुमानमाशङ्कते।। अथेति। अत्र विगीतमिति पक्षविशेषणम्। तत्कृत्यं च प्राग्वत्। रूप्यादिज्ञानेऽबाधाय प्रमाणपदम्। ज्ञानमिति प्रमाणशब्दस्य भावसाधनत्वज्ञापनाय। तेन न करणमादाय बाधः। साध्ये पदकृत्यं चाग्रे वक्ष्यति। हेतौ धारावाहिकद्वितीयादिज्ञानेषु व्यभिचारनिरासायाप्रकाशितेति। अर्थपदं तु स्पष्टीङ्करणार्थम्। दृष्टान्ते सौरालोकप्रदेशस्य प्रदीपप्रभाव्यावत्त्यर्थमन्धकार इति। द्वितीयादिप्रभासु साध्यसाधनवैधुर्यपरिहाराय प्रथमेत्युक्तमिति सर्वं समञ्जसम्।। स्वजनकसामग्र्येति। तस्याः स्वविषयावरणत्वाभावात्तद्व्यावृत्तिरिति भावः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अदृष्टेनेति। स्वप्रतिबन्धकादृष्टेनेत्यर्थः। प्रमाणज्ञानस्य स्ववृत्तिप्रतिबन्धकादृष्टनिवृत्तिपूर्वकत्वात्तादृशादृष्टस्य प्रमाणज्ञाननिवर्त्यत्वं नास्तीति तद्व्यावृत्तिः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अर्थान्तरेति। विषयगताज्ञाततामादायेति शेषः। मिध्याज्ञानं व्यावर्तयितुं वस्त्वन्तरेत्युक्तमिति बोध्यम्।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C06_S01_B02">

| verse_id = VA_C06_S01_B02

<p class="gr-vyakhya-para">द्वितीये किमनात्मविषयज्ञानं धर्म्युतात्मविषयम्। नाद्यः। आत्मावरकस्याज्ञानस्यानङ्गीकारेण तत्साधने बाधापातात्। द्वितीये त्वनात्मज्ञानस्य विपक्षत्वात्तत्र व्यभिचार इत्याह।। जड इति। एवञ्च प्रतिज्ञादूषणस्यावसरप्राप्तत्वात्कथं प्रथमं हेतुदोषोक्तिरिति निरस्तम्।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु विप्रतिपन्नस्यात्मज्ञानस्यानात्मज्ञानस्य च धर्मित्वम्। न च बाधः। घटाद्यवच्छिन्नचैतन्यं प्रत्यक्षाद्यविषयत्वेनोपेयते। तच्चाज्ञानावृतमिति कथं इत्याद्यपरितुष्यन्नाह।। व्यर्थं चेति।। तद्व्यावृत्तेरिति।। स्वप्रागभावव्यावृत्तेरित्यर्थः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">सहावस्थानविरोधादिति।। सहावस्थानाभावादित्यर्थः। सहावस्थानाभावे च कथं भावस्याभावनिवर्तकत्वम्। "नाजात एकोऽन्यं हन्ति नाप्यन्याधार" इति न्यायेन सहानवस्थितयोर्वध्यघातकभावायोगादिति भावः।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C06_S01_B03">

| verse_id = VA_C06_S01_B03

<p class="gr-vyakhya-para">सिद्धसाधनमिति। त्वदभिलषितमिथ्यात्वसिद्ध्याऽस्माकं सिद्धसाधनमित्यर्थः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">साध्यविकल इति। दीपप्रभानिवर्त्यान्धकारस्यानिर्वचनीयताया अस्माकमसिद्धत्वादिति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु प्रमाणज्ञानोत्पत्तिप्रतिबन्धकपापस्य कथं प्रमाणज्ञाननिवर्त्यत्वम्। प्रतिबन्धकनिवृत्त्यनन्तरमेव तदुत्पादेन तन्निवृत्त्यनुपपत्तेरिति चेत्। उच्यते। अन्यत्र सर्वत्र प्रतिबन्धकनाशानन्तरं कार्योत्पादेऽपि प्रकृते सहकारिसामर्थ्येन जातस्य ज्ञानस्यैव प्रतिबन्धकनिवर्तकत्वं वक्तव्यम्। न चैतददृष्टचरमिति वाच्यम्। यथा भूमावुप्तस्य विक्षिप्तस्य बीजस्य मृगपक्ष्यादिबाधशङ्कया मृन्मेदुरादिनाऽपिधानेऽप्यूष्मादि सहकारिसामर्थ्येनाङ्कुरादिना परिणतस्योर्ध्वगमनेन तदपगमहेतुत्वं दृष्टम्। यथा वा पलालपर्णजातैः पिहितस्यापीक्ष्वङ्कुरस्य सहकारिसामर्थ्येनाभिवृद्धस्य तदपगमहेतुत्वं दृष्टम्। यथोक्तं नैषधे। पलालपर्णजातैः पिहितः स्वयं हि प्रकाशमासादयतीक्षुडिम्भ इति। यथा वाऽज्ञानेनावृत्तं ज्ञानं तेन मुह्यन्ति जन्तव इत्युक्त्वा ज्ञानेन तु तदज्ञानं येषां नाशितमात्मन इत्यज्ञानावृतस्यैव ज्ञानस्य ज्ञाननिवर्तकत्वमुक्तम्। तद्वदिहापीति भाव इत्याहुः।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C06_S01_B03">

| verse_id = VA_C06_S01_B03

<p class="gr-vyakhya-para">अप्रसिद्धविशेषणतामेवाह।। प्रामाणिकेति।। ज्ञानप्रतिबन्धकेति। चरमसाक्षात्कारोत्पत्तिप्रतिबन्धकादृष्टस्येत्यर्थः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु चरमसाक्षात्कारप्रतिबन्धकापाये सति न तदुत्पत्तिरिति प्रथमं तन्निवृत्तिः। तेन स्वनिवर्त्यपदेनैव चरमसाक्षात्कारप्रतिबन्धकादृष्टव्यावृत्तेः कथं सिद्धसाधनमित्यत आह।। ज्ञानेति। अन्यथा तस्य मिथ्यात्वासिद्धेः। ज्ञाननिवर्त्यत्वस्य मिथ्यात्वप्रयोजकत्वादिति भावः। उक्तं च। चरमसाक्षात्कारोत्पत्तिप्रतिबन्धकादृष्टस्य तदनिवर्त्यत्वे मिथ्यात्वासिद्ध्या स्वनिवर्त्यपदेन तद्व्यावर्त्यसिद्धेरिति। न च चरमसाक्षात्कारप्रतिबन्धकादृष्टे सति न तदुत्पत्तिरिति प्रथमं तन्निवृत्तिः। कारणात्मना स्थितस्य तस्य ज्ञाननिवर्त्यत्वाच्च मिथ्यात्वमपीति वाच्यम्। तावताऽपि ज्ञाननिवर्त्यत्वाद् व्याहतेः। अन्ये तु ज्ञानप्रतिबन्धकापायस्येत्यस्य प्रतीत एवार्थ इत्यङ्गीकृत्य ज्ञाननिवर्त्यत्वादित्यस्य</p>

<p class="gr-vyakhya-para">इति स्मृत्याऽग्निचित्कपिलादिदर्शनस्य दुरितादिनिवर्तकतया, "सेतुं दृष्ट्वा समुद्रस्य ब्रह्महत्यां व्यपोहती"ति सेतुदर्शनस्य ब्रह्महत्यादिपापनिवर्तकतया प्रसिद्धत्वादिति भाव इत्याहुः। इतरे तु ननु पापस्य स्वप्रतिबद्ध्यज्ञानव्यक्तिविशेषनिवर्त्यत्वाभावात्कथं सिद्धसाधनमित्यत आह।। ज्ञाननिवर्त्यत्वात्तस्यापीति। पक्षीभूतस्य प्रमाणज्ञानमात्रस्य प्रतिबन्धकपापनिवर्तकतावच्छेदकाक्रान्तत्वेन निवृत्तियोग्यत्वात्प्रतिबन्धकपापस्य ज्ञाननिवर्त्यत्वमुपपन्नमिति भाव इत्याहुः।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C06_S01_B04">

| verse_id = VA_C06_S01_B04

<p class="gr-vyakhya-para">ज्ञापकाप्यायकत्वमिति। आप्यै वृद्धाविति धातोर्ज्ञापकवर्धकत्वज्ञापके शक्तिविशेषाधायकत्वमिति यावत्। ज्ञानहेतुसहकारित्वमित्यर्थ इत्यप्याहुः। ज्ञापकत्वं नाम ज्ञप्तिकारणत्वं वा ज्ञप्तिकर्तृत्वं वा। रूपग्राहकं चक्षुरित्यादौ कारणेऽपि कर्त्रर्थककप्रत्ययस्य लक्षणया प्रयोगदर्शनेन विकल्पोपत्तेः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">तत्र नाद्य इत्याह।। चक्षुरादाविति। साक्षात्कारं प्रति व्यापारवत्त्वरूपकारणत्वस्य चक्षुरादौ सत्त्वेऽप्युक्तसाध्याभावादिति भावः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">छ भावरूपाज्ञानसद्भावे प्रत्यक्षं शङ्कते।। न किञ्चिदिति। सुषुप्तौ सर्ववृत्त्युपरमेण धर्मिप्रतियोगिवृत्तिज्ञानाभावान्नाज्ञानाभावज्ञानमिति शङ्कते।। नन्विति ।। साक्षिणेति। धर्मिप्रतियोगिनोरात्मज्ञानयोः साक्षिवेद्यत्वादिति भावः। छ ।।।। अविद्यानुमानभङ्गः ।। छ ।।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C07_S01_B01">

| verse_id = VA_C07_S01_B01

<p class="gr-vyakhya-para">ननु धर्मिप्रतियोगिज्ञाने विद्यमाने कथं ज्ञानाभावप्रत्यक्षमिति चेन्मैवम्। साक्षिरूपे तस्मिन्विद्यमानेऽपि वृत्तिज्ञानाभावप्रत्यक्षाङ्गीकारे विरोधाभावात्। अन्यथा ज्ञानभावस्य तव सर्वथाऽप्यप्रतीतिप्रसङ्गः। ततश्च तन्निरासप्रयासानुपपत्तिः। मम साक्षिणा ज्ञानाभावप्रतीतिरिति चेन्न। तर्हीयमेव सा भवत्विति।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अभावमानेति। अभावग्राहकं यन्मानमनुपलब्धिः। प्रत्यक्षं वा तदविषयत्वादित्यर्थः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">किञ्च त्वदुक्तमर्थं न जानामीत्यस्य न ज्ञानाभावविषयत्वं वक्तुं युक्तम्। अभावप्रतियोगिनस्त्वदुक्तार्थ ज्ञानस्याज्ञानेऽवच्छेदकतयाऽर्थस्यापि ज्ञानप्राप्त्या ज्ञानाभावस्यैवायोगात्। ज्ञाने तु न ज्ञानाभावज्ञानं प्रतियोगिज्ञानाभावात्। अर्थज्ञानाभावेन त्वदुक्तमर्थमित्यनुवादकत्वायोगाच्चेति भावेनोक्तमज्ञायमाने वेति। अर्थ इति शेषः। भावरूपाज्ञानवादे त्वात्मनः सुप्तत्वेऽप्यर्थस्याज्ञायमानत्वेऽपि साक्षिणा धर्मिप्रतियोगिज्ञानसम्भवेन वृत्तिज्ञानासम्भवो व्यवहारस्याज्ञानविषयत्वं युक्तम्। वृत्तेरेवाज्ञानविरोधित्वेन साक्षिणस्तदविरोधित्वादिति परस्य हृदयम्। केचित्त्वज्ञायमाने चेत्यस्य ज्ञानाभाववति चेत्यर्थं इत्याहुः।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C07_S01_B02">

| verse_id = VA_C07_S01_B02

<p class="gr-vyakhya-para">विशिष्टविषयज्ञानस्येति। व्यवहारजनकत्वेनावश्यकस्येत्यर्थः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">तदर्थस्येति। त्वदुक्तोऽर्थ इत्यनुवादगोचरार्थस्येत्यर्थः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अतद्विषयत्वादिति। साक्षात्तद्विषयत्वाभावादित्यर्थः।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C07_S01_B03">

| verse_id = VA_C07_S01_B03

<p class="gr-vyakhya-para">नैवं व्यवहार इति। विशेषाधिगमे तदभावविषयकव्यवहारो न युज्यते। व्याघातात्। अनधिगमने तु सुतराम्। तदवच्छिन्नस्य ज्ञानलक्षणप्रतियोगिनो ज्ञातुमशक्यत्वात्। न हि विशेषरूपावच्छेदकाज्ञानेऽतदवच्छिन्नाधिगमरूपप्रतियोगिज्ञानं सम्भवतीति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अर्थ इति। त्वदुक्तमर्थमित्यनुवादगोचरार्थ इत्यर्थः।। सर्वथाऽपीति। ज्ञातत्वे तत्रार्थे किं मानमिति प्रश्नायोगः। सिद्धे प्रश्नायोगात्। अज्ञातत्वे तु सुतरां सामान्यतो ज्ञाते विशेषतः प्रश्नदर्शनात्। इह च सामान्यतोऽपि ज्ञानाभावादिति ज्ञातत्वेऽज्ञातत्वे च प्रश्नायोग इत्यर्थः। उपलक्षणमेतत्। अज्ञातत्वपक्षे त्वदुक्तमर्थमित्यनुवादायोगाच्चेत्यपि ग्राह्यम्। प्रश्नायोगमनुवादायोगं च परिहर्तुं शङ्कते।। अस्माकं त्विति।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">केयमविद्या नामेत्यादिनोक्तमुपसंहरति।। तस्मादिति।। छ ।। अविद्याप्रमाणनिरासः ।। छ ।।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C08_S01_B01">

| verse_id = VA_C08_S01_B01

<p class="gr-vyakhya-para">सत्यमपि किमत्यन्ताभावपदेन स्वरूपेणात्यन्ताभावो विवक्षितः किं वा पारमार्थिकत्वाकारेण वेति विकल्प्याद्य आह।। अत्यन्ताभावपदेनेति।। असत्त्वाभिप्राय इति। स्वरूपेणात्यन्ताभावस्याभिप्रेतत्व इत्यर्थः। अन्त्य आह।। तदतिरिक्तस्येति। स्वरूपेणात्यन्ताभावातिरिक्तस्य पारमार्थिकत्वाकारेणात्यन्ताभावस्येत्यर्थः।। अपसिद्धान्तादिति। वियदादौ शुक्तिरूप्यादौ चेति शेषः। नेह नानाऽस्ति किञ्चनेति श्रुत्या रूप्यं नास्ति नासीत्र भविष्यतीत्यनुभवेन च स्वरूपेणैव निषेधादिति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">भाववैलक्षण्यमिति। सद्वैलक्षण्यमित्यर्थः।। असत्त्वापत्त्येति। नृशृङ्गादावपि सद्वैलक्षण्यादन्यस्यासत्त्वस्याभावेनात्यन्तासत्त्वापातादित्यर्थः।। छ ।। मिथ्यात्वनिरुक्तिनिरासः ।। छ ।।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C09_S01_B01">

| verse_id = VA_C09_S01_B01

<p class="gr-vyakhya-para">उo- वादावलीविवरणम्।। नापि दृश्यत्वस्येति। निरुक्तिरिति शेषो न त्वनुषङ्गः। तस्य समासैकदेशत्वात्।। वृत्तिरूपेति। विषयेन्द्रियसंयोगादिके सति बाह्येन्द्रियद्वारा निर्गतान्तःकरणस्य तत्तद्विषयाकारः परिणामविशेषो वृत्तिस्तद्रूपेत्यर्थः। यद्यपि दृग्वृत्तिविषयत्व परमते घटादावेवल न तु गगनादौ। परैरतीन्द्रियेऽन्तःकरणनिर्गमानङ्गीकारात्। नापि शुक्तिरूप्यादौ। तदिन्द्रियसंयोगाभावात्। तथाऽपि गगनादिसन्निकृष्टशब्दादिरूपकरणेन निर्गतस्यैवान्तःकरणस्य तत्तदाकारपरिणामाङ्गीकारात्तादृशविषयत्वं गगनादावस्त्येव। शुक्तिरूप्यादौ त्वविद्यापरिणामरूपवृत्तिविषयत्वमस्ति। शुक्तीन्द्रियसन्निकर्षे सतीदमाकाराऽन्तःकरणवृत्तिरुदेति। तस्यां च चैतन्यं प्रतिफलति। तत्र शुक्तित्वाविद्याऽस्ति। सा च दोषवशात्क्षुब्धा सती रजतात्मना रजताकारज्ञानात्मना च परिणमत इति तैरङ्गीकृतत्वात्। एवञ्च वृत्तिविषयत्वं पक्षदृष्टान्तानुगतं भवतीति न कश्चिद्दोषः।। चिद्रूपेति। घटादौ शुक्तिरूप्यादौ चान्तःकरणाविद्यावृत्तिप्रतिफलितचिद्विषयत्वामादाय गगनादावज्ञानावच्छेदकतया साक्षिविषयत्वमादाय चिद्विषयत्वरूपदृश्यत्वं बोध्यम्। तस्यापीति। अन्यथा ब्रह्मपराणां वेदान्तानां वैय्यर्थ्यं स्यात्। सर्वप्रत्ययवेद्ये च ब्रह्मरूपे व्यवस्थित इति स्ववचनविरोधश्च स्यादिति भावः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु न वृत्तिमात्रविषयत्वं दृश्यत्वं किन्तु वृत्तिजन्यफलव्याप्यत्वं तदभावाच्च नात्मन्यनैकान्त्यमिति भावेन शङ्कते।। वृत्तिजनितेति।। ज्ञाततेति। ज्ञातताशब्दवाच्यं वृत्तिप्रतिफलितचैतन्यं वा तदभिव्यक्ताधिष्ठनचैतन्यं वेत्यर्थः। उक्तं हि। ज्ञातताशब्दवाच्यमभिव्यक्तं स्फुरणं सम्बन्धरूपं फलमिति स्वमतेनाह।। घटादावपीति।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C09_S01_B02">

| verse_id = VA_C09_S01_B02

<p class="gr-vyakhya-para">स्वमतेऽपि गगनादेः साक्षिरूपचिद्विषयत्वादुक्तं भागासिद्धिरिति। अन्यथाऽसिद्धिरित्येवावक्ष्यत्। अस्वप्रकाशत्वं दृश्यत्वमिति पक्ष आह।। द्वितीय इति। स्वप्रकाशत्वप्रश्नोऽसङ्गत इत्यत आह।। यदभाव इति।। प्रागुक्तेति। वेदनं किं वृत्तिरूपंविवक्षितं चिद्रूपं वा। नाद्यः। आत्मन्यनैकान्त्यात्। नान्त्यः घटादावसिद्धेरिति प्रागुक्तविकल्पदोषापात इत्यर्थः।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C09_S01_B03">

| verse_id = VA_C09_S01_B03

<p class="gr-vyakhya-para">विवादादिति। एतावन्तं कालं सुखमहमस्वाप्समित्युत्तरकालीनपरामर्शेन तद्व्यवहारस्य विशिष्टत्वेनैवसिद्धेरिति भावः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">चित्सुखोक्तं स्वप्रकाशत्वलक्षणं शङ्कते।। अवेद्यत्वे सतीति। इदं च घटादावतिव्याप्तिवारणायातीतादेर्व्यावृत्तेर्विशेष्यम्। प्रपञ्चितं चैतदाकार एवाधस्यात्।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">नन्ववेद्यत्वं फलव्याप्यत्वाभावः। अपरोक्षव्यवहारविषयत्वं च वृत्तिव्याप्यत्वम्। एवञ्च न व्याहतिरित्यत आह।। कथञ्चिदिति। फलस्य प्रागेव दूषितत्वात्कथञ्चिदित्युक्तम्। अपरोक्षव्यवहार विषयत्वरूपविशेष्यत्वमङ्गीकृत्यावेद्यत्वरूपविशेषणाभावेनेत्यर्थः। तथा चावेद्यत्वाभावे सत्यपरोक्षव्यवहारविषयत्वं दृश्यत्वमिति फलितार्थः। एवं विशेष्याभावेनेत्यत्रापि सविशेषणमवेद्यत्वमित्यङ्गीकृत्य विशेष्यापरोक्षव्यावहारविषयत्वाभावेन, दृश्यत्वनिर्वचनेऽवेद्यत्वे सत्यपरोक्षव्यवहारविषयत्वाभावे दृश्यत्वमिति फलितार्थः। तथा च प्रथमे व्यर्थविशेष्यत्वं द्वितीये स्वरूपासिद्धिस्तृतीये व्यर्थविशेष्यासिद्धिरिति मन्तव्यम्।। छ ।। दृश्यत्वविकल्पनिरासः ।। छ ।।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C10_S01_B01">

| verse_id = VA_C10_S01_B01

<p class="gr-vyakhya-para">।। अन्यतरासिद्धेरिति। आद्ये तवासिद्धिरन्त्येम मासिद्धिरित्यर्थः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु धूममात्रस्य पर्वताग्निसाधकत्वमुक्तम्। तस्य तद्व्यक्तिरूपतया तत्तन्मात्रनिष्ठत्वेन पूर्वोक्तविकल्पापातादित्यत आह।। धूमवत्त्वस्येति। तथा च धूमवत्त्वोपाधेः पक्षाद्यनुगतत्वेन धूमस्य सामान्याकारेण पक्षाद्यनुगतत्वात्तन्मात्रहेतुत्वेऽपि न क्षतिः। पक्षाद्यनुगतत्वं च प्रातिस्विकस्यैव तस्य सामान्याकारेण तत्र तत्र विद्यमानत्वमेव न त्वेकस्य सर्वगतत्वम्। यथा पृथिवीलक्षणस्य गन्धस्य नैकस्य सर्वपृथिवीगतत्वं किन्तु तत्तत्पृथिवीगतस्यैव सामान्याकारेण तद्वत्। न च तत्र गन्धत्वेन गन्धानामनुगमात्सामान्याकारेण सर्वगतत्वमिति वाच्यम्। गन्धत्वानुगमेन गन्धानुगमासम्भवात्। न हि पितुः पाण्डित्येन पुत्रः पण्डितो भवति। न च प्रातिस्विकस्य धूमस्य कथं सामान्यरूपत्वमिति वाच्यम्। प्रातिस्विकस्यापि तस्य विशेषबलेन सामान्यरूपतोपपत्तेः। अन्यथा परमतेऽपि सामान्यादिकं सदिति सामान्येनोक्तिर्न स्यात्। तत्रापि सत्त्वस्य प्रातिस्विकतया तत्तत्स्वरूपत्वाङ्गीकारादिति द्रष्टव्यम्।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">किञ्च दृश्यत्वं नाम ज्ञानविषयत्वं वा ज्ञानोल्लेखित्वमात्रं वेति विकल्पं हृदि कृत्वाऽऽद्य आह।। दृश्यत्वस्येति। ज्ञानविषयत्वस्येत्यर्थः।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C10_S01_B02">

| verse_id = VA_C10_S01_B02

<p class="gr-vyakhya-para">अनुभ्युपगमादिति। यत्सन्निकृष्टकरणेन यज्ज्ञानमुत्पन्नं स तस्य विषय इत्येवंविधविषयत्वस्य रजतेऽनभ्युपगमादित्यर्थः।। अन्याकारेणेति। अत्यन्तासद्रजततयेत्यर्थः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननुरजतस्यापि दृग्विषयताऽङ्गीकार्या। रजतं दृष्टमिति प्रतीतिसिद्धत्वादिति भावेन शङ्कते।। नन्विति। तर्ह्यपि तथाऽपि दृग्विषयताया निराकृतत्वात्कथञ्चिदित्युक्तम्।। तस्या इति। रजतं दृष्टमिति  प्रतितिसिद्धाया दृग्विषयताया इत्यर्थः।। दृश्यत्वाभासत्वादिति। कल्पितदृस्यत्वरूपत्वादित्यर्थः। रजतं दृष्टमिति प्रतीतिस्तु भ्रमं रजतं दृष्टमिति भ्रममात्रत्वादिति भगवत्पदोक्तेरिति भावः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु वृत्तिव्याप्यत्वं वृत्त्यभिव्यक्तचिदध्यस्तत्वम्। फल्याप्यत्वमपि तदध्यस्तत्वमेव। एवञ्च रजतेऽपि मद्रीत्या दृश्यत्वलाभ इति चेन्मैवम्। तथा सति ब्रह्मणो वृत्तिव्याप्यत्वानापत्तेः। तस्याध्यस्तत्वाभावात्। फलाध्यस्तत्वमित्यत्रापि फलं न तावत्प्रवृत्तिप्रतिबिम्बितचैतन्यम्। तस्य कल्पितत्वेनाध्यस्ताधिष्ठानत्वाभावात्। नापि वृत्तिप्रतिबिम्बितचैतन्याद्यभिव्यक्तं विषयाधिष्ठानचैतन्यम्। आवश्यकेन वृत्तिप्रतिबिम्बितचैतन्येनैव प्रकाशोपपत्तौ तदधिष्ठानचिदभिव्यक्तत्वादि कल्पनायोगादिति। ज्ञानोल्लेख्यत्वं दृश्यत्वमिति द्वितीयेऽपि किं वृत्तिव्याप्यत्वमभिप्रेतं फलव्याप्यत्वं वा। आद्य आह।। आत्मनोऽपीति। शुक्तिरजतादेः सपक्षस्येव विपक्षस्यात्मनोऽपित्यर्थः। आत्मनो दृश्यत्वाभावे बाधकमुक्त्वा दृश्यत्वे साधकमाह।। आत्मेति। नन्वात्मनो निर्धर्मकत्वेन वस्तुत्वहेतोरसिद्धिः। न च धर्मकत्वाङ्गीकारविरोधः। अभावरूपधर्माङ्गीकारादित्यरुचेराह।। अयं घट इति। सन्निहितो घट इत्यर्थः। तेनासन्निहितघटेन सिद्धसाधनता एतद्धटात्मान्यत्सर्वं जगत्तदन्यदेतद्धटात्मख्यं वस्तुद्धयं तद्रूपं यद्दृश्यं तदन्यदिति साध्यार्थः। पक्षे एतद्धटाख्यदृश्यान्यत्वस्य बाधादात्माख्यदृश्यान्यत्वमादायासाध्यसिद्धिः। दृष्टन्ते एतद्धष्टाख्यदृश्यान्यत्वमादायात्म रूपदृश्यस्याधूनाऽप्यसिद्धेरिति बोध्यम्। पटान्यत्वनार्थान्तरनिवृत्त्यै एतद्धटान्येति। बाधनिवृत्त्यै आत्मेति। दृष्टान्ते साध्यवैकल्यपरिहारायैतद्धटेति। एतद्धटात्मान्यदृश्यान्य इत्युक्ते पुनः पटान्यत्वेनार्थान्तरमतोऽन्यान्येति।  दृश्यैतद्धटात्मान्यकृतेऽप्रसिद्धिरतोऽन्यान्येति सर्वं सार्थकम्। न चायं घट एतद्धटात्मान्यान्यनित्यान्य इत्याभाससाम्यम्। विपक्षे बाधकाभावेनाप्रयोजकत्वं च। अत्र चोक्तवक्ष्यमाणबाधकबलेन तदभावादिति।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C10_S01_B03">

| verse_id = VA_C10_S01_B03

<p class="gr-vyakhya-para">ननु वेदान्तजन्यज्ञानस्य ब्रह्माविषयकत्वेऽपि तदज्ञाननिवर्तकत्वं युक्तम्। ज्ञानस्याज्ञाननिवर्तकत्वे तदन्याविषयकत्वस्यैव तन्त्रत्वादित्याशङ्क्य निराकरोति।। न चेति। न हीत्यर्थः। यत्किञ्चित्तदन्यविषयकत्वम्।। षष्ठ्यर्थस्येति। नन्वेवं सति रजतस्य ज्ञानमिति कथं षष्ठ्यर्थस्य विषयविषयितासम्बन्धस्याभावादिति चेन्न। तत्रोल्लेख्योल्लेखिभावसम्बन्धस्य षष्ठ्यर्थत्वात्। न च तद्विषयत्वातिरिक्तं तदुल्लेखित्वं नास्तीति युक्तम्। यत्सन्निकृष्टेनेत्यादिरूपविषयताहीनस्यापि दृश्यस्य दृग्व्यावर्तकत्वमात्ररूपोल्लेख्यत्वानुभवात्।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु वेदान्तजन्यवृत्तेरात्माज्ञाननिवर्तकत्वे श्रवणादिप्रयोज्यजातिविशेषवत्त्वं तन्त्रं न त्वात्मविषयत्वादिकं गौरवात्। तथा चात्मनो दृश्यत्वाभावान्नोक्तव्यभिचार इति शङ्कते।। यद्वि श्रुतमयेनेति। विचारावधारीततात्पर्यविशिष्टशब्दज्ञानरूपश्रवणेनेत्यर्थः। करणे तृतीया। यद्यपि शब्दः परोक्षज्ञानजननस्वभावो वृत्तिश्चापरोक्ष्येणेति न तत्करणत्वं श्रवणस्य तथाऽपि तत्तांशगोचरज्ञानासमर्थस्यापीन्द्रियस्य तत्समर्थ संस्कारसाहित्यात्प्रत्यभिज्ञाजनकत्वम्। तथा स्वतोऽपरोक्षज्ञानजननासमर्थस्यापि शब्दस्य मनननिदिध्यासनसाहित्यादपरोक्षज्ञानजनकत्वम्। इयांस्तु विशेषः। इन्द्रियमपरोक्षज्ञानमात्रजनकं वेदान्तवाक्यं तु पूर्वं परोक्षज्ञानं जनयित्वा पश्चान्मननादिसहकारिसामर्थ्येनापरोक्षज्ञानमपि जनयतीति। तत्त्वचिन्तामयीं निदिध्यासरूपाम्। अस्त्वेवं तथाऽपि वेदान्तजन्यज्ञानस्य किं शुद्धात्मा विषय उतान्यः। नान्त्यः। तस्याध्यस्तत्वेन तज्ज्ञानस्य भ्रान्तित्वात्। तस्य च त्वन्मतेऽप्रमात्वादित्यभिप्रेत्याद्य आह।। तथाऽभ्युपगम इति। दृगुल्लेख्यत्वं नाम फलव्याप्यत्वमिति द्वितीयं शङ्कते।। आत्मन इति। यद्यप्ययं ग्रन्थो वृत्तिव्याप्यदृगुल्लेख्यत्वमित्याद्यपक्षेऽनैकान्त्योपपादनसमप्त्यनन्तरं गतस्तथाऽपि व्यभिचारानिस्तारादिति यदुक्तं तत्परिहारोऽप्यनेन भवतीत्यत्रास्य ग्रन्थस्य निवेशः।। दत्तोत्तरत्वादिति। फलं ज्ञातता व्यवहारो वेत्यादिनेति शेषः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु तदज्ञाननिवर्तकत्वे तदाकारत्वमेव तन्त्रम्। तच्च ज्ञानस्य तद्विषयत्वाभावेऽपि करणसामर्थ्यादेव शशशृङ्गादिशब्दजन्यज्ञानस्येव युक्तम्। तेन नोक्तदोष इति शङ्कते।। विषयत्वाभावेऽपीति।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C10_S01_B04">

| verse_id = VA_C10_S01_B04

<p class="gr-vyakhya-para">आत्माकार इति। घटात्वाकारो घट इतिवदिति भावः। आद्येऽपि विषये यावानाकारस्तावदाकारत्वं ज्ञानेऽपि विवक्षितं यत्किञ्चित्तदाकारकत्वं वा। आद्य आह।। ज्ञानज्ञेययोरिति। द्वितीयं शङ्कते।। एकैवेति। सत्तामङ्गीकृत्याह।। सत्तयेति। द्वितीयेऽपि ज्ञानानन्दादीनां साम्यं विवक्षितं संस्थानसाम्यं वा सत्तया साम्यं वा। आद्य आह।। अत्यन्तसादृश्यस्येति। संस्थानसाम्यस्येत्यर्थः। द्वितीयेत्वाह।। किञ्चिदिति। सत्तासाम्यस्येत्यर्थः। यद्यपि निराकारताङ्गीकारेणैवात्माकार इवाकारो यस्येति पक्षोऽप्यनुपपन्नः। तथाऽप्यशोकवनिकान्यायेनाभ्युच्चयेन दूषणान्तरोक्तिरिति ध्येयम्।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">नन्वात्मज्ञानस्याकार इवेत्यात्मनो ज्ञानाकारसाम्यमुक्तम्। तत्र नात्यन्तसाम्यम्। ज्ञानाकारस्य ज्ञानाश्रितत्ववदात्मनस्तदभावात्। नापि यत्किञ्चित्साम्यम्। वेदान्तजन्यज्ञानस्य घटज्ञानत्वापत्तेरित्यत उक्तं व्यावर्तकत्वेनेति। आधाराधेयभावाभावेन व्यावर्तकत्वमपि कथमित्यत उक्तं विषयतयेति।। तदेव च विषयत्वमिति। तथा च तद्विषयत्वमेव तदाकारत्वमित्यात्मनो दृश्यत्वप्राप्यात्मनि व्यभिचारः सुस्थ इति</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननूक्तरीत्याऽऽत्मनो दृग्विषयत्वसिद्धावपि न दृगुल्लेख्यत्वसिद्धिः। न च तत्पक्ष एव व्यभिचारोक्तिरिति वाच्यम्। दृगुल्लेख्यत्वपक्षेऽनैकान्त्यमिति पक्षक्षतेः। दृग्विषयत्वस्य शुक्तिरूप्याद्व्यावृत्ततया व्यभिचारोक्त्यनवकाशाच्च। पक्षत्रयवृत्तित्वस्य व्यभिचारित्वादिति चेन्न। विषयतासिद्धावुल्लेख्यत्वस्यापि सिद्धेः। तस्यास्तद्विषयत्वात्।। यत्किञ्चिदेतदिति। फल्ग्वित्यर्थः।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C10_S01_B05">

| verse_id = VA_C10_S01_B05

<p class="gr-vyakhya-para">किञ्च स्वव्यवहारशब्देन यत्किञ्चत्स्वव्यवहारो विवक्षितो यावत्स्वव्यवहारो वा। नाद्यः। आत्मन्यनैकान्त्यात्। तत्राप्यद्वितीयत्वादिव्यवहारे स्वातिरिक्तसंविदपेक्षनियतिसद्भावात्। अन्त्येऽपि संवित्किञ्चिद्रूपा विवक्षिता वृत्तिरूपा वा। आद्य आह।। संविदिति। आत्मनोऽद्वितीयत्वादिव्यवहारे चिद्रूपसंविदपेक्षाभावात्स्वातिरिक्तविशेषणं व्यर्थमित्यर्थः। उपलक्षणमेतत्। अतितादावसिद्धिश्चेत्यपि ग्राह्यम्। द्वितीयेऽप्याह।। संविदिति। विशेष्यसंशव्यवहारे वृत्तिसंविदपेक्षाभावादिति</p>

<p class="gr-vyakhya-para">यत्किञ्चित्संविच्छब्देन स्वविषयकसंविद्विवक्षिता स्वोल्लेखिसंविद्वा। आद्ये विरुद्धतामाह।। न चेति। रजतपदमध्यस्तमात्रोपलक्षकम्। एवञ्चोक्तरूपदृश्यत्वस्य पक्षमात्रवृत्तित्वाद्विरुद्धतेति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">किमसतः सत्त्वरूपमिथ्यात्वमस्तीत्यर्थः। बाध्यत्वरूपं वाऽनिर्वचनीयरूपं वेति किल्प्याद्य आह।। तथा सतीति। द्वितीये आह।। न चेति। तृतीये आह।। नापीति।। छ ।। दृश्यत्वहेतुनिरासः ।। छ ।।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C11_S01_B01">

| verse_id = VA_C11_S01_B01

<p class="gr-vyakhya-para">।। जङ्घाल इति। एकस्मिन्नेव दिवसे बहुयोजनपरिमितमार्गगमनशीलो नरो जङघालः। जङ्घालोऽतिजवस्तुल्यौ जङ्घाकरिकजाङ्घिकावित्यभिधानात्।। विशिष्टात्मनीति। अन्तःकरणावच्छिन्नचैतन्यमहमर्थसञ्ज्ञकविशिष्टात्मा तत्रेत्यर्थः। परमते तस्यैव ज्ञातृत्वादिति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">असदात्मनोरिति। अत्रात्मशब्देन शुद्धात्मनो ग्रहणम्। परमते तस्यैव ज्ञातृत्वाभावादिति बोध्यम्। आद्येऽप्यतिरिक्तपदेन तात्त्विकभेदवत्त्वं वा विवक्षितमतात्त्विकभेदवत्त्वं वेति विकल्प्याद्यं निराह।। तथेहि। द्वितीयं शङ्कते।। परमार्थत इति।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु भेदस्यानादित्वात्कथं दोषजन्यभ्रमविलसितत्वमित्यत उक्तमनादीति।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C11_S01_B02">

| verse_id = VA_C11_S01_B02

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C11_S01_B03">

| verse_id = VA_C11_S01_B03

<p class="gr-vyakhya-para">-ज्ञानस्वरूपतेति । अत्र ज्ञानपदं ज्ञप्तिपरम्। एवमग्रेऽपि।। स्ववृत्तिविरोधादिति। विषयविषयिभावसम्बन्धस्योभयनिष्ठत्वेन तस्मिन्स्ववृत्तिविरोधादित्यर्थः। एदं च पररीत्या। स्वमते मामहं जानामीत्यनुभवबलेनैकस्मिन्नपि तस्याङ्गीकारादिति मन्तव्यम्।। मोक्ष इति। तत्र पराभावादिति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ज्ञानत्वस्यैवेति। सविषयत्वस्य ज्ञानत्वव्यापकतावधारणेनात्मरूपज्ञानस्य निर्विषयत्वे ज्ञानत्वमेव न स्यादित्यर्थः।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C11_S01_B04">

| verse_id = VA_C11_S01_B04

<p class="gr-vyakhya-para">एतेनेत्युक्तं विवृणोति।। उक्तेति।। छ ।।  जडत्वहेतुनिरासः ।। छ ।।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C12_S01_B01">

| verse_id = VA_C12_S01_B01

<p class="gr-vyakhya-para">।। कालाकाशादिति। आदिपदेन ज्ञानपरिग्रहः। तस्यापि सर्वगतब्रह्मावरणत्वेन देशादिपरिच्छेदायोगात्। सर्वस्य देशपरिच्छिन्नत्वपक्षे व्याघातमुपपादयितुं देशापरिच्छिन्नत्वं नाम यत्किञ्चिद्देशेऽसत्त्वं वा प्रतीतदेशेऽसत्त्वं वेति विकल्प्याद्यमनुवदति।। देशत इति।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">तद्दूषयितुमाह।। तथा चेति।। तथा च कथमिति। सर्वस्य हि देशपरिच्छिन्नत्वे सर्वं क्वचिद्देशेऽस्ति क्वचिद्देशे नास्तीति वाच्यम्। तथा च सर्वाभावाधिष्ठानत्वेन देशशब्दितमाकाशमङ्गीकृत्य पुनस्तस्याप्यभावाभिधाने मे माता वन्ध्येतिवद्व्याघात इत्यर्थः इत्यूचुः। अन्ये तु ब्रह्मातिरिक्तं सर्वमपि परिच्छिन्नमिति वदता सर्वाभावाधिष्ठानं ब्रह्मातिरिक्तमपरिच्छिन्नं किञ्चदङ्गीकार्यम्। अन्यथा तस्यापि प्रतियोगिकौटौ निवेशेनाधिष्ठानत्वानुपपत्तेः। तथा च कथं न व्याघात इत्यर्थ इत्याहुः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">दूषयति। तथा चेति।। अयोगेनेति। उत्तरः कालः पूर्वकालः सदाऽस्तीत्यबाधितप्रतीत्याऽनित्यत्वाद्यभावावगमादिति भावः।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C12_S01_B02">

| verse_id = VA_C12_S01_B02

<p class="gr-vyakhya-para">जीव ईशो विशुद्धा चिद्भेदस्तस्यास्तयोर्द्वयोः।  अविद्या तच्चितोर्योगः षडस्माकमनादयः।।इति परिभाषेत्यर्थः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">तत्कारणस्येति। अविद्यायाः कार्यत्वे तत्कारणं वाच्यम्। न च तदस्ति ब्रह्मणो निर्विकारत्वात्। तदतिरिक्तस्याविद्याकार्यत्वेन तत्कारणत्वायोगादित्यर्थः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">पूर्वपक्ष्याशयं प्रश्नमुखेनोद्धाटयति।। तत्किमिति।। विरुद्धता चेति। परमार्थभेदभिन्नत्वस्य सत्यत्वेनैव व्याप्तत्वादिति भावः।।</p>

}}

</div>

<div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C13_S01_B01">