Padyamala/Vyakhya/Bhavavivaranam: Difference between revisions

Line 1:

= भावविवरणम् =

~~__NOTOC__~~

<div class="gr-page-nav">[[Padyamala|Padyamala]]</div>

== ~~अध्याय~~ 1 ==

== अध्यायः 1 ==

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = ~~VA_C01_S01_V01~~

| id = VA_C01_S01_V01_Bhavavivaranam

~~| text~~ =

Line 31:

Line 26:

<p class="gr-vyakhya-para">इष्टत्वप्रदर्शनायोक्तं।। मुरद्विष इति। अनेनानिष्टनिवर्तनक्षमत्वमस्य सूचितम्। इष्टसम्पादनक्षमत्वं चागणितेत्यनेनैवानन्दादिपूर्णत्वोक्त्या सूचितम्। एवञ्चानिष्टनिवर्तकत्वादिष्टसम्पादकत्वाच्च भगवानिष्ट इति सिध्यति। तस्मात्सत्स्वपि हरादिष्वस्यैव नम्यत्वे को हेतुरिति शङ्काऽनवकाशः। अत्र जगज्जन्मपूर्वकर्त्र इत्यत्र षष्ठीतत्पुर्षो न त्वन्यः। तद्विधायकाभावात्। कृद्योगे षष्ठ्या एव प्राप्तौ तत्समासस्यैव युक्तत्वाच्च।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अननु कर्तृशब्दस्तृजन्तस्तृन्नन्तो वा। आद्ये षष्ठीतत्पुरुषसमासानुपपत्तिः। वृत्तिकारमते कर्तरि चेति सूत्रेण कर्तृर्थकक्तप्रत्यययोगे तृज्योगे च षष्ठी समासनिषेधात्। मतान्तरेऽपि तृजकाभ्यां कर्तरीति तन्निषेधात्। अन्तेऽपि तदनुपपत्तिरेव। न लोकाव्ययेति तृन्योगे षष्ठ्या एव निषेधादिति चेत्। अत्र ब्रूमः। कर्तृशब्दस्य तृजन्त एव। न चोक्तदोषः। जनिकर्तुरिति निर्देशाज्ज्ञापकात्तन्निषेधस्यानित्यात्वात्। यदाह दुर्घटवृत्तिकारः। जनिकर्तुरिति निर्देशादनित्योऽयं निषेधः। तेन भूभर्तुरित्याद्युपपन्नमिति। निषेधस्य नित्यत्वेऽपि न दोषः। शेषषष्ठ्याः समासाह्गीकारात्। अत एव त्रिभुवनविधातुरित्यस्य शेषषष्ठ्याः समास इति कैय्यटः कर्तृशब्दस्तृन्नन्तो वाऽस्तु। न च तत्पक्षोक्तदोषः। प्रमेयदीपिकायां जिज्ञासुरपि योगस्येत्यत्र उप्रत्यययोगेऽपि न लोकेति निषेधो नास्ति। नञा निर्दिष्टस्यानित्यत्वात्। अत एव कात्यायनो द्विषः शतुर्वा वचनमित्याद्यवोचदिति स्फुटम्। न लोकेति निषेधस्यानित्यत्वोक्तेः। यद्वा न लोकेति कारकषष्ठ्या एव निषेधो न तु शेषषष्ठ्याः। अन्यथा द्विजस्य कुर्वन्नरकस्य जिष्णुरित्यादौ षष्ठी न स्यात्। तथा च तृन्योगे कारकषष्ट्या अप्राप्तावपि शेषषष्ठीप्राप्तिसम्भवात् षष्ठीसमासो युक्त इत्यलम्।</p>

}}

</div>

Line 43:

Line 38:

<span class="shloka-line">मूलम्--ननु कथं सत्यता जगतोऽङ्गीकाराधिकारिणी। विमतं मिथ्या दृश्यत्वाज्जडत्वात् परिच्छिन्नत्वाच्छुक्तिरजतवदित्यनुमानविरोधादिति। मैवम्। मिथ्यात्वानिरुक्तेः।</span>

</div>

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = ~~VA_C01_S01_V02~~

| id = VA_C01_S01_V02_Bhavavivaranam

~~| text~~ =

<p class="gr-vyakhya-para">सत्याशेषेत्यत्रोक्तं सत्यत्वमसहमानः प्रत्यवतिष्ठते।। नन्विति। अङ्गीकाराधिकारिणीति। अङ्गीकारयोग्येत्यर्थः। कुत इत्याशङ्क्यानन्दबोधोक्तमिथ्यात्वानुमानमाह। विमतमिति। अत्र ब्रह्मप्रमान्याबाध्यत्वे सत्यसद्विलक्षणत्वे सति ब्रह्मान्यत् विमतिपदेन विवक्षितम्। तस्य विमतिपदेन ग्रहणं चाश्रयासिद्ध्यादिपरिहारस्तु यदि पक्षीकृतं विश्वमसिद्धं स्यात्तदा किमाश्रया विमतिः स्यादित्यादिरूपेण बोध्यः। परिच्छिन्नत्वादित्यनन्तरं वाशब्दो बोध्यः। तेन नाधिक्यशङ्का। भट्टमतानुसारिणा च परेण त्र्यवयवप्रयोगः कृत इति न न्यूनताऽपीति बोध्यम्। आदिपदादयं पट इति तत्त्वप्रदीपोक्तानुमानं ग्राह्यम्।। मिथ्यात्वानिरूक्तेरिति। निर्दोषमिथ्यात्वनिर्वचनायोगादित्यर्थः।</p>

}}

</div>

Line 61:

Line 52:

<span class="shloka-line">मूलम्-तत्किमनिर्वचनीयत्वं वा असत्त्वं वा सद्विविक्तत्वं वा प्रमाणाविषयत्वं वा अप्रमाणविषयत्वं वा अविद्यातत्कार्ययोरन्यरत्वं वा स्वात्यन्ताभावसमानाधिकरणतया प्रतीयमानत्वं वा। नाद्यः। विकल्पासहत्वात्।।</span>

</div>

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = ~~VA_C01_S01_V03~~

| id = VA_C01_S01_V03_Bhavavivaranam

~~| text~~ =

<p class="gr-vyakhya-para">।। सद्विविक्तत्वमिति। सद्रूपत्वाभाव इत्यर्थः। तेन सतोऽपि सदन्तरविविक्तत्वात्तादृशमिथ्यात्वसाधने सिद्धसाधनमिति चोद्यानवकाशः। ननु सत्ताजात्यैव सद्रूपत्वस्योपपाद्यत्वाद्ब्रह्मणि च निर्धर्मकतया सत्ताभावेन सद्रूपत्वाभावादतिव्याप्तिरिति चेत्। मैवम्। सत्तारहितस्यापि ब्रह्मणः सामान्यात्सद्रूपत्वेनोक्तदोषाभावात्।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">स्वेति। स्वात्यन्ताभावसमानाधिकरणत्वमित्युक्ते व्याघातः स्यात्। प्रतियोगितदत्यन्ता भावयोरेकाधिकरणत्वायोगात्। अतस्तथा प्रतीयमानत्वमित्युक्तम्। एवञ्च न व्याघातः। प्रतियोग्यधिकरणतया भ्रान्तिसिद्धस्य वस्तुनोऽभावाधिकरणत्वोपपत्तेः। एवञ्च स्वाधिकरणतया प्रतीयमाननिष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगित्वं मिथ्यात्वमिति पर्यवसन्नम्। नन्वधिकरणतया प्रमितत्वोक्तौ स्वादिकरणत्वेन प्रमितेः स्वात्यन्ता भावयोगेनासम्भवः। अधिकरणत्वेन प्रतीतत्वमात्रोक्तौ च सिद्धसाधनम्। अन्यथाख्यातिपक्षे सत्यस्यापि रजतत्वादेः स्वाधिकरणत्वेन प्रतीतशुक्त्यादिनिष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगित्वादिति चेन्न। स्वात्यन्ताभावाधिकरणस्यैव प्रतीयमानत्वस्य विवक्षितत्वात्। अन्यथाख्यातिपक्षे च रजतत्वादेः स्वात्यन्ताभावानधिकरणे रजतेऽपि प्रतीयमानत्वान्नोक्तदोषः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">विकल्पासहत्वादिति। विकल्पं न सहत इति। विकल्पासहत्वादित्यर्थः। विकल्पे कृते सत्येकोऽपि विकल्पो न युक्तिपथमनुसरतीति परमार्थः।</p>

}}

</div>

== ~~अध्याय~~ 2 ==

== अध्यायः 2 ==

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-तथा हि। अनिर्वचनीयत्वं किं निर्वचनविरहो वा निर्वाच्यविरहो वा। नाद्यः। स्वाभ्युपगतव्यवहारविषयत्वविरोधात्। द्वितीये सत्वविरहो वाऽसत्त्वविरहो वा। नाद्यः। असतोऽनिर्वाच्यतापातात्। नोत्तरः। ब्रह्मणोऽनिर्वाच्यतापातात्। अथ सदसद्वैलक्षण्यमनिर्वाच्यत्वमिति मतं तदाऽस्माभिर्जगतः सदसद्रूपताऽनभ्युपगमात्सिद्धसाधनता। अथ प्रत्येकमुभयवैलक्षण्यं विवक्षितं तथाऽप्यसद्ब्रह्मवैलक्षण्याभ्युपगमेन प्रस्तुतदोषानिस्तारः। एतेन सदसत्त्वानधिकरणत्वमनिर्वचनीयत्वमित्यपास्तम्।प्रत्येकं सदसत्त्वाभ्यां विचारपदवीं न यत्। गाहते तदनिर्वाच्यमाहुर्वेदान्त (वादिन) वेदिनः।।इति चेन्न। तादृशवस्तुनोऽ(प्र)सिद्धत्वेनाप्रसिद्धविशेषणत्वात्। असत्त्वविरहे सत्त्वस्य सत्त्वविरहेऽसत्त्वस्य (निपतितत्वे) नियतत्वेनोभयविरहितत्वं व्याहतमेव।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C02_S01_B01

~~| id = VA_C02_S01_B01_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<h4 class="gr-vyakhya-head">द्वितीयभङ्गः</h4>

<p class="gr-vyakhya-para">तच्च तावल्लक्षणाभावेनानिर्वचनीयत्वं दूषयितुं विकल्पयति।। किं निर्वचनविरह इति। व्यवहाराविषयत्वमित्यर्थः। अत्र निर्वचनीयं निर्वचनविषयः। न निर्वचनीयमनिर्वचनीयं तस्य भावोऽनिर्वचनीयत्वमिति स्थिते आद्यस्य लाभः। न विद्यते निर्वचनं यस्य तत्तथा निर्वाच्यविरहवदिति यावत्। तस्य भाव इति स्थिते द्वितीयस्य लाभ इत्यूचुः। अन्ये तु निरुपपूर्वत्वाद्वच परिभाषण इत्यतो भावेऽनीयर्‌प्रत्ययान्तेन निर्वचनीयशब्देनाविद्यमानं निर्वचनीयं यस्येति बहुव्रीहौ त्वप्रत्यये चाद्यपक्षस्य कर्मण्यनीयर्‌प्रत्ययान्तेन तेन सह बहुव्रीहौ त्वप्रत्यये च द्वितीयस्य च प्रसक्तिरित्याहुः।। स्वाभ्युपगतेति। इदं रूप्यमिति व्यवहारेत्यर्थः।।</p>

Line 95:

Line 75:

<p class="gr-vyakhya-para">आरोपप्रधाने कथमारोप्यप्रतिषेधप्रतियोगित्वमिति चेन्न। आरोप्यवत्तस्यापि तत्प्रतिषेधविरोधित्वेनानुभवात्। एवञ्च प्रतियोगिसत्त्वमभावविरोधीत्यादिकमपि सिद्वान्ते समञ्जसं भवतीति ज्ञातव्यम्। अन्ये त्वसत्त्वविरह इत्येतदसत्त्वविरहसंसर्गाभाव इति व्याख्येयम्। एवं सत्त्वविरह इत्येतदपि। तथा च प्रामाणिकस्यैव निषेधप्रतियोगित्वमिति न सिद्धान्तहानिः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">सत्त्वासत्त्वयोः प्रामाणिकत्वेऽप्यभावाधिकरणे तत्संसर्गाभावस्याप्रामाणिकत्वात्। अत एव सिद्धान्ते घटो नास्तीत्यत्र घटस्य प्रामाणिकत्वेनात्यन्ताभाव प्रतियोगित्वासम्भवाद्धटसंसर्गाभावस्य प्रतियोगित्वमास्थितम्। न चैवमसत्त्वसंसर्गस्यात्यन्ताभावप्रतियोगित्वेऽसत्त्वस्यापि प्रतियोगिकोटिनिविष्टत्वादत्यन्तासत्त्वं स्यादिति वाच्यम्। दण्डविशिष्टदेवदत्ताभावे दण्डस्य प्रतियोगितावच्छेदकत्वेन प्रतियोगित्ववदसत्त्वस्य प्रतियोगितावच्छेदकत्वेनाप्रतियोगित्वोपपत्तेः। एवञ्च न कश्चिद्दोष इत्याहुः।</p>

}}

</div>

Line 104:

Line 84:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-ननु निषेधसमुच्चयस्य तात्त्विकत्वानभ्युपगमान्न व्याघातः। तत्तत्प्रतियोगिदुर्निरूपतामात्रप्रकटनाय तत्तद्विलक्षणताभिलापादिति चेन्न। तथा सति तस्यानिर्वचनीयतापातात्। यथा खलु सत्त्वासत्त्वे भवन्मते दुर्निरूपत्वान्न जगतो विद्येते तथाऽनिर्वचनीयताया अपि दुर्निरूपत्वेन तदभावो ध्रुवः स्यात्। असत्त्वविरहे सत्त्वसमित्यादिव्याप्त्यसिद्धेर्न व्याहतिरिति चेन्न। आत्मादौ व्याप्तिसम्भवात्।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C02_S01_B02

~~| id = VA_C02_S01_B02_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">ननु स्वप्ने ग्रीष्मवसन्तयोर्विरुद्धयोरप्यविरोधदर्शनेन तात्त्विकयोरेव विरोधः। तथा च सत्त्वासत्त्वनिषेधयोरतात्त्विकत्वान्न व्याघात इति शङ्कते।। नन्विति। इदं चोद्यमुभयविरहित्वं व्याघातमेवेति प्रतिज्ञाश्रयत्वात्प्रथमं प्रकृतम्। तेनाग्रिमचोद्यव्याहत्युपपादकं हेत्वसिद्ध्यर्थत्वात्प्राक्कार्यमिति शङ्कानवकाशः। व्याघाताभावे हेत्वन्तरमाह।। तत्तदिति। न त्वसत्त्वादिविधानायेति मात्रशब्दार्थः। जगति सत्त्वादि दुर्निरूपम्। ततस्तन्नास्तीति प्रतिषेधायैव सदसद्वैलक्षण्यस्योक्तिर्न त्वसत्त्वादिविधानायातो न व्याहतिरित्यर्थः। न च समुच्चयार्थकचशब्दाद्यभावः। तदभावेऽप्यसत्त्वविरह इत्यादिग्रन्थस्य दोषान्तरपरत्ववदस्यापि हेत्त्वन्तरपरत्वोपपत्तेः। एवमेतद्वाक्यव्याख्याने सदादिप्रकारदुर्निरूपतामात्रं प्रतिज्ञायते न पुनरसदादिप्रकारो विधीयते कुतो न व्याहतिरिति भक्तिपादसुधासंवादो बोध्यः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">यद्वा नन्वेवं सति प्रपञ्चे सत्त्वविराहासत्त्वविरहसाधनं किमर्थमित्यत आह।। तत्तदिति। तत्तत्प्रतियोगिनोः सत्त्वविरहासत्त्वविरहप्रतियोगिनोः सत्त्वासत्त्वयोरित्यर्थः। न तु सत्त्वविराहासत्त्वविरहयोस्तात्त्विकत्वायेति मात्रशब्दार्थः।</p>

Line 118:

Line 91:

<p class="gr-vyakhya-para">नन्वसत्त्वविरहे सत्त्वमित्यादिव्याप्तिग्रहो न तावत्प्रपञ्चे। तस्य पक्षत्वात्। नापि शुक्तिरूप्ये तस्य त्वन्मतेऽसत्त्वात्। मन्मते चोभयविलक्षणत्वात्। नापि तुच्छे। तत्र सत्त्वाभावात्। नाप्यात्मनि। तत्र सत्त्वस्यात्मत्वप्रयुक्तत्वेनासत्त्वविराहाप्रयुक्तत्वादिति गूढाभिसन्धिः शङ्कते।। असत्त्वविरह इति।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अज्ञाताशय इवोत्तरमाह।। आत्मादाविति। आदिपदात्तुच्छपरिग्रहः। असत्त्वविरहे सत्त्वमिति व्याप्तिग्रहस्यात्मनि, सत्त्वविरहेऽसत्त्वमिति व्याप्तिग्रहस्य तुच्छे सम्भवादित्यर्थः।</p>

}}

</div>

Line 127:

Line 100:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-तत्रात्मत्वप्रयुक्तं सत्त्वमिति चेत्किं तदात्मत्वम्। घटादिव्यावृत्ताऽऽत्मवृत्तिर्जातिर्वा किंवा सत्त्वं उताबाध्यत्वं ज्ञानत्वं वा ज्ञानाधारत्वं वा स्वप्रकाशत्वं वा आत्मपदावाच्यत्वं वा तल्लक्ष्यत्वं वा। नाद्यः। आत्मन एकत्वेन तत्र जातेरयोगात्। कल्पितात्मभेदसद्भावान्नैवमिति चेन्न। कल्पितात्मनां पक्ष(कुक्षि)निक्षिप्ततया तस्यानुपाधित्वात्। न द्वितीयः। साध्यविशिष्टत्वात्।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C02_S01_B03

~~| id = VA_C02_S01_B03_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">आत्मनि सत्त्वे आत्मत्वमेव प्रयोजकं न त्वसत्त्वराहित्यमिति स्वाशयमुद्धाटयति।। तत्रेति। आत्मनीत्यर्थः। तथा च सत्त्वेऽसत्त्व विरहस्याप्रयोजकत्वेनोभयविरहितत्वं न व्याहतमिति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">घटादिव्यावृत्तेति। इदं च साधनाव्यापकत्वप्रकटनायोक्तम्।। आत्मन एकत्वेनेति। तन्मते जीवात्मपरमात्मनां तत्त्वतो भेदाभावेन नात्मत्वस्य जातित्वम्। व्यक्त्यभेदस्य जातिबाधकत्वात्। तथा चात्मत्वरूपोपाधेरात्मनि व्यभिचारेण साध्याव्यापकत्वमिति भावः।।</p>

Line 140:

Line 106:

<p class="gr-vyakhya-para">कल्पितात्मनामिति। उपाधेर्हि प्रतिपक्षोन्नायकत्वेन दोषः। तथा च कल्पितात्मनिष्ठजातेरुपाधित्वे तद्व्यतिरेकेण जगति सत्त्वव्यतिरेकः साध्यः। न चासौ युक्तः। कल्पितात्मनि भागासिद्धिप्रसङ्गादिति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">साध्याविशिष्टत्त्वादिति।। साध्यं च नोपाधिः। अनुमानमात्रोच्छेदप्रसङ्गात्। प्रतिपक्षोन्नयने साध्यावैशिष्ट्यापाताच्चेति भावः।</p>

}}

</div>

Line 149:

Line 115:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-न तृतीयः। असति व्यभिचारात्। तस्यापि बाध्यत्वे नासत्त्वस्यास्ति बाधकमित्यात्मवचनविरोधात्। न चतुर्थः। पक्षैकदेशाव्यावृत्तेः न पञ्चमः। आत्मन्यभावात्। तद्वतस्तस्य पक्षनिक्षेपात्। न षष्ठः। स्वप्रकाशताया उपर्यपाकार्यत्वात्। न सप्तमः। आत्मन्यभावात्। नान्त्यः। पक्षाव्यावृत्तेः।।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C02_S01_B04

~~| id = VA_C02_S01_B04_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">।। व्यभिचारादिति। प्रसक्तस्यैव बाध्यत्वेनानिर्वचनीयख्यातिवादे सतोऽप्रसक्त्या तत्राबाध्यत्वे विद्यमानेऽपि सत्त्वाभावाव्द्यभिचार इत्यर्थः। इदं चैकसाध्याविनाभाव इति।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु समव्याप्तित्वं नोपाधिलक्षणमिति चेन्न। तथात्वे शब्दोऽनित्यः कृतकत्वादित्यत्र श्रावणत्वमुपाधिः स्यात्। अतोऽपेक्षितमेव समपदम्। गगने व्यभिचारात्। साधनाव्यापकाः साध्यसमव्याप्ता उपाधय इति। समव्याप्तोपाधिवाद्युदयनमतेनेति बोध्यम्।। ।</p>

Line 166:

Line 125:

<p class="gr-vyakhya-para">आत्मनीति। तस्य त्वन्मतेऽवाच्यत्वादित्याशयः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">पक्षाव्यावृत्तेरिति। आत्मपदलक्ष्यादिन्द्रियरूपपक्षादव्यावृत्तेरित्यर्थः। ततश्चात्रापि भागासिद्धिरेव। यथोक्तम्। इन्द्रियादावात्मशब्दलक्ष्ये हेतोर्भागासिद्धेरितीति ज्ञातव्यम्।</p>

}}

</div>

Line 175:

Line 134:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

<~~span~~ class="~~shloka~~-~~line~~">~~मूलम्-न~~ च वाच्यमात्मादौ न विकल्पोऽवकल्पने तस्य तवापि सिद्धत्वादिति। अस्माभिरुक्तप्रकारान्यतरस्वीकारेऽपि त्वन्मते दोषग्रासानिस्तारात्। तस्मादसत्त्वविरहे सत्त्वमित्यादिव्याप्तिसिद्धेरुभयविरहित्वं व्याहतमेवेति सिद्धम्।</~~span~~>

<p class="gr-vyakhya-para">नन्वात्मत्वखण्डनं स्वव्याहतं तस्य त्वयाऽप्यङ्गीकारात्। तथा च यादृशात्मत्वं त्वयाऽङ्गीक्रियते तादृशमेव मयाऽपि प्रयोजकीकरिष्यत इत्याशङ्क्य निराह।। आत्मादाविति। आत्मत्वादावित्यर्थः। आदिपदान्मिथ्यात्वपरिग्रहः। तस्यापि शुक्तिरूप्यादौ सिद्धान्तिभिरङ्गीकारादिति बोध्यम् ।। छ ।। अनिर्वाच्यत्वलक्षणभङ्गः।</p>

</div>

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id = VA_C02_S01_B05~~

~~| id = VA_C02_S01_B05_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">नन्वात्मत्वखण्डनं स्वव्याहतं तस्य त्वयाऽप्यङ्गीकारात्। तथा च यादृशात्मत्वं त्वयाऽङ्गीक्रियते तादृशमेव मयाऽपि प्रयोजकीकरिष्यत इत्याशङ्क्य निराह।। आत्मादाविति। आत्मत्वादावित्यर्थः। आदिपदान्मिथ्यात्वपरिग्रहः। तस्यापि शुक्तिरूप्यादौ सिद्धान्तिभिरङ्गीकारादिति बोध्यम् ।। छ ।। अनिर्वाच्यत्वलक्षणभङ्गः।</p>

}}

</div>

== ~~अध्याय~~ 3 ==

== अध्यायः 3 ==

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka~~-~~line~~">मूलम् किञ्च न सदसद्विलक्षणत्वे मानम्। विवादपदं सदसद्विलक्षणमिति प्रतिज्ञायां पक्षस्याप्रसिद्ध विशेषणत्वप्रसङ्गात्।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id = VA_C03_S01_B01~~

~~| id = VA_C03_S01_B01_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<h4 class="gr-vyakhya-head">तृतीयभङ्गः</h4>

<p class="gr-vyakhya-para">अनिर्वाच्यत्वलक्षणं दूषयित्वा तत्प्रमाणमपि दूषयितुं प्रतिजानीते।। किञ्चेति।</p>

Line 209:

Line 154:

<p class="gr-vyakhya-para">तृतीयेऽप्याह।। पक्षस्येति। विशिष्टस्य क्वाप्यप्रसिद्ध्यभावादिति भावः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु साध्यधर्मविशिष्टः पक्षः। न हि तद्विशिष्टस्य तदेव विशेषणं सम्भवति। आत्माश्रयप्रसङ्गात्। तत्कथं पक्षस्याप्रसिद्धविशेषणत्वादीत्युक्तमिति चेदत्राहुः। पक्षपदेन तदेकदेशो धर्मी लक्ष्यते। यद्वाऽप्रसिद्धं विशेषणं यस्मिन्निति सप्तम्यर्थे बहुव्रीहिसमासमाश्रित्य मुख्यार्थ एव पक्षशब्दः। अतो न कश्चिद्दोषः।</p>

}}

</div>

Line 218:

Line 163:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-सत्त्वासत्त्वे एकवस्तुनिष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगिनी धर्मत्वाद्रूपरसवदित्यनुमाने वस्तुशब्दस्य सच्छब्दपर्यायत्वात्सत्त्वं सन्निष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगीति व्याघातः। प्रमेयत्वाभिधेयत्वादावनैकान्तिकश्च। अविरुद्धत्वमुपाधिश्च।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C03_S01_B02

~~| id = VA_C03_S01_B02_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">-ननु नाप्रसिद्धविशेषणता। सत्त्वासत्त्वे इत्यनुमानेन सदसद्विलक्षणत्वप्रसिद्धेः। न च व्यतिरेकिवैय्यर्थ्यम्। सामान्यतः क्वचित्सदसद्विलक्षणत्वप्रसिद्धौ शुक्तिरूप्यादिधर्मिविशेषविशिष्टतया तत्सिद्ध्यर्थं व्यतिरेकिसाफल्यादित्याशङ्क्य तदनुमानमनूद्य दूषयति।। सत्त्वासत्त्वे इति। सत्त्वासत्त्वयोरन्यतरस्य पक्षत्वे विवक्षितासिद्धेः सिद्धसाधनापत्तेश्चोभयोः पक्षता साध्ये तु भिन्नभिन्नाधिकरणनिष्ठात्यन्ता भावप्रतियोगित्वस्यास्माकं प्रति सिद्धतया सिद्धसाधनवारणायैकस्तुनिष्ठेत्युक्तम्। उक्तप्रतिज्ञावाक्यादेकात्यन्ताभाव प्रतीतेरेवाभावात्। रामौ रामा इत्यादौ सर्वत्रैकशेषेऽनेकार्थप्रतीतिनियमात्। ततश्च द्वयोरेकात्यन्ताभावप्रतियोगित्वपर्यवसानाभावान्न बाधसिद्धसाधनते इति।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">एवमुक्तरीत्यैकस्याभावद्वयप्रतियोगित्वपर्यवसानाभावान्न घटत्वे व्यभिचारोऽपि। नन्वेवं सत्येकवस्तुनिष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगित्वसामान्यमेव साध्यम्। तच्च घठत्वेऽप्यस्तीति नोक्तव्यभिचार इत्युक्तं स्यात्। तथा च द्वित्वावच्छिन्नात्यन्ताभावमादाय सिद्धसाधनता। यत्किञ्चिद्विशेषमादाय सामान्यपर्यवसानस्य बहुलमुपलम्भादिति चेत्।</p>

Line 234:

Line 172:

<p class="gr-vyakhya-para">प्रमेयत्वेति। न च तस्यापि पक्षतुल्यत्वान्न व्यभिचार इति वाच्यम्। व्याघातात्। प्रमेयत्वादेर्यन्निष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगित्वं तस्यापि किञ्चिदादिशब्दजन्य ज्ञानविषयत्वात्। किञ्चिदादिशब्दाभिधेयत्वाच्चेत्यभिप्रायात्।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु व्यतिरेकिधर्मत्वं हेतुरिति नोक्तव्यभिचार इत्यत आह।। अविरुद्धत्वमिति।</p>

}}

</div>

Line 243:

Line 181:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-किञ्च घटत्वाघटत्वे एकधर्मिनिष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगिनी धर्मत्वाद्रूपरसवदित्याभाससमानयोगक्षेमश्च। सच्चेन्न बाध्येतासच्चेन्न प्रतीयेतेत्यर्थापत्तिरेवानिर्वचनीये प्रमाणमिति चेन्न।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C03_S01_B03

~~| id = VA_C03_S01_B03_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">नन्वविरुद्धत्वं यदि परस्परविरहव्याप्यत्वभावस्तदा गोत्वाश्वत्वादौ साध्येऽव्याप्तिः। तयोर्महिष्यादिनिष्ठात्यन्ताभाव प्रतियोगित्वेऽपि परस्परविरहव्याप्यत्वात्। यदि च परस्परविरहरूपत्वाभावस्तदा रूपतद्‌ध्वंसादौ साध्येऽव्याप्तिः। तयोर्वाय्वादिनिष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगित्वेऽपि परस्परविरहरूपत्वात्। न च रूपतद्‌ध्वंसस्य रूपविरहरूपत्वेऽपि रूपस्य ध्वंसविरहरूपत्वं कथमिति वाच्यम्। अभावप्रतियोगिकाभावान्तरानङ्गीकारेण रूपध्वंसविरहस्य रूपात्मकत्वाङ्गीकारादिति चेन्न। प्रतिषेध्यप्रतिषेधानात्मकत्वस्य विवक्षितत्वात्। प्रतिषेधश्चात्यन्ताभाव एवेति न कश्चिद्दोषः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु साधनव्यापकोऽयमुपाधिः। अनिर्वचनीयवादिमते सत्त्वासत्त्वयोरपि परस्परविरहात्मकत्वाभावादनिर्वचनीयरूपतृतीयकोटेः सत्त्वादिति चेन्मैवम्। अधुनाऽप्यनिर्वचनीयस्य सिषाधयिषितत्वेन तत्सिद्धेः प्रागविरोधाप्रतीतेः। अन्यथाऽन्योन्याश्रयापत्तेरिति दिक्।। आभाससमानयोगक्षेमश्चेति। अप्राप्तस्य प्राप्तिवाचकेन योगशब्देन निरूढलक्षणया साधकं ग्राह्यम्। प्राप्तस्य परिपालनवाचकेन क्षेमशब्देन च बाधकं ग्राह्यम्। एवञ्चाभाससमानसाधकबाधकोपेत इत्यर्थः। नन्वाभाससाम्यं कथं दोष इति चेत्। यथायथं दोषज्ञापकतया। तथा हि। यस्मिन्नाभासे वादिप्रतिवादिभ्यां दोषो ज्ञातस्तद्दोषेतरसकलतदाभासगतसाधकबाधकवत्तया ज्ञायमानायां स्थापनायां तत्र तस्यापि दोषस्योपस्थितिर्भविष्यतीति तादृशसकलदोषोत्थापकतया तस्य दोषत्वमित्याहुः।।। अनिर्वाच्यत्वानुमानभङ्गः।।</p>

}}

</div>

== ~~अध्याय~~ 4 ==

== अध्यायः 4 ==

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-सच्चेन्न बाध्येतेत्यत्र किमिदं सद्विक्षितं किं सत्तायुक्तमथाबाध्यमुत ब्रह्मस्वरूपम्। नाद्यः। सत्तायुक्तस्य प्रपञ्चस्य भवन्मते बाध्यतया यत्सत्तदबाध्यमिति व्याप्त्यसिद्धेः। न द्वितीयः। यदबाध्यं तदबाध्यमिति साध्याविशिष्टत्वात्। न तृतीयः। सिद्धसाधनत्वात्।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C04_S01_B01

~~| id = VA_C04_S01_B01_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">अर्थापत्तिं शङ्कते।। सच्चेदिति। शुक्तिरूप्यादिरेवात्र धर्मी न त्वम्बरादि। अग्रे प्रपञ्चव्यभिचारोक्त्ययोगात्।।</p>

Line 277:

Line 201:

<p class="gr-vyakhya-para">साध्याविशिष्टत्वादिति।। आक्षेपकस्याप्रमितत्त्वं ह्यर्थापत्तिदोषः। तथा च साध्यावौशिष्ट्य आक्षेप्यवदाक्षेपकस्यापि सन्दिग्धत्वेनाप्रमितत्वरूपार्थापत्तिदोषप्रसङ्ग इति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">सिद्धसाधनत्वादिति। सन्दिग्धो ह्यर्थोऽर्थापत्तिविषयः। सिद्धसाधनत्वे चाक्षेप्यस्य सिद्धत्वेनार्थापत्तेरविषयवृत्तित्वमिति भावः।</p>

}}

</div>

Line 286:

Line 210:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-असच्चेन्न प्रतीयेतेत्यत्रासतोऽसत्त्वेन प्रतीतिर्निषिध्यते सत्त्वेन वा। आद्येऽसद्व्यवहारलोपप्रसङ्गः द्वितीये भ्रान्तिव्यवहारलोपप्रसङ्गः। प्रकृतादन्यात्मना प्रतीतेरेव भ्रान्तित्वात्। तत्र चान्याकारस्यासतः सत्त्वेन प्रतिभासाङ्गीकारात्। तस्यानिर्वचनीयत्वं ब्रूम इति चेन्न।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C04_S01_B02

~~| id = VA_C04_S01_B02_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">।। असद्व्यवहारेति। इदमसदित्याद्यबाधितासद्व्यवहारेत्यर्थः। तादृशव्यवहारस्य सत्त्वप्रकारकासद्विशेष्यकप्रमासाध्यत्वादिति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">भ्रान्तिव्यवहारेति। भ्रान्तिरूपव्यवहारेत्यर्थः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">कुत इत्यत आह।। प्रकृतादिति। तस्यानिर्वचनीयत्वमिति। अन्याकारस्य प्रातिभासिकत्वमित्यर्थः।</p>

}}

</div>

Line 306:

Line 223:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-तदपि किं प्रकृतेनैव रूपेण प्रतीयते भ्रान्तावन्याकारेण वा। आद्ये भ्रान्तिव्यवहारलोपप्रसङ्गः। द्वितीयेऽसतः सत्त्वेन प्रतीतिरनिवार्या। अथ तस्याप्यनिर्वचनीयत्वं मन्यसे तर्ह्यनवस्था। तथा च निर्णयदर्शनं दुःशकं प्रसज्येत।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C04_S01_B03

~~| id = VA_C04_S01_B03_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">।। प्रकृतेनैवेति। प्रातिभासिकत्वेनैवेत्यर्थः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अन्याकारेणेति। प्रातिभासिकवैलक्षण्येनेत्यर्थः।</p>

Line 323:

Line 233:

<p class="gr-vyakhya-para">नन्वियमपर्यवसितपरम्परासिद्धविषया तेन बीजाङ्कुरपरम्परावददूषणमित्यत आह।। तथा चेति। उत्तरोत्तरानिर्वाच्यासिद्ध्या पूर्वपूर्वासिद्धिरिति प्राथमिकानिर्वाच्यसाध्यनिर्णयो दुःशक इत्यर्थ इत्यूचुः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु त्वत्पक्षेप्यसति रूप्ये यत्सत्त्वं भाति तत्सदसद्वा। नाद्यः रजतस्यापि सत्त्वापत्तेः। द्वितीये किमसत्त्वेनैवाभात्युत सत्त्वेन। नाद्यः। प्रवृत्त्यभावापत्तेः। द्वितीये तदपि सदसद्वेत्यादि विकल्पप्रसरेणानवस्थादोषः समान इति चेत्। अत्राहुः। स्यादियमनवस्था तदा यद्यपर्यवसितासत्परम्परा प्रातिभासिकत्वपरम्परावदसिद्धविषया स्यात्। न चैवं किन्तु बीजाङ्कुरपरम्परावत्सिद्धविषयैव। असदेव रजतं प्रत्यभादित्यनुभवादिति न कश्चिद्दोष इति। यद्वा परमते प्रातिभासिकस्य सत्त्वस्य सत्त्वेनाभानेन प्रातिभासिकत्वासिद्धिवन्मन्मतेऽसतः सत्त्वस्य सत्त्वेनाप्रतीतावसत्त्वासिद्धेरभावान्नानवस्थेति बोध्यम्।</p>

}}

</div>

Line 332:

Line 242:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-न द्वितीयः। अपदर्शनत्वात्। न तृतीयः। विचारागोचरत्वात्। तथा हि। काऽसौ सद्विविक्तता नाम। किं परजातिविरहोऽब्रह्मत्वं वाऽसत्त्वं वाऽबाध्येतरत्वं वा। नाद्यः। तेनापि जगति जातेरनिराकरणात्। न द्वितीयः। सिद्धसाधनत्वात्। न तृतीयः। अपसिद्धान्तात्। चतुर्थेऽपि ब्रह्मेतरत्वाभ्युपगमेन सिद्धसाधनत्वात्। अबाद्येतरत्वं नाम बाध्यत्वमिति चेन्न। बाध्यत्वानिरूपणात्।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C04_S01_B04

~~| id = VA_C04_S01_B04_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">असत्त्वं मिथ्यात्वमिति पक्षं निषेधति।। न द्वितीय इति। अपदर्शनत्वादपसिद्धान्तत्वात्।। परजातिविरह इति। व्यापकजातिविरहः सत्ताजातिविरह इति यावत्।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">जातेरिति। सत्ताजातेरित्यर्थः। तथा च तद्विरहसाधने बाध इति भावः।</p>

}}

</div>

Line 351:

Line 254:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

<~~span~~ class="~~shloka~~-~~line~~">वादावलीतत्किमन्यथाज्ञातस्य सम्यग्ज्ञातत्वं प्रतिपन्नोपाधौ निषेधप्रतियोगित्वं वा। नाद्यः। सिद्धसाधनत्वात्। अस्माभिरपि सर्वमनिर्वचनीयमित्याद्यन्यथाज्ञातस्य जगतो यथावज्ज्ञातताभ्युपगमात्।</~~span~~>

<p class="gr-vyakhya-para">।। यथावदिति। सत्यत्वेनेत्यर्थः।</p>

</div>

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id = VA_C04_S01_B05~~

~~| id = VA_C04_S01_B05_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

~~<p class="gr-vyakhya-para">।। यथावदिति। सत्यत्वेनेत्यर्थः।</p>~~

}}

</div>

Line 369:

Line 265:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka~~-~~line~~">मूलम्द्वितीये किमेकदेशकालप्रतिपन्नस्य कालान्तरादौ निषेधप्रतियोगित्वमुत त्रिकालाखिलदेशनिषेधप्रतियोगित्वम्। नाद्यः। अंशे सिद्धसाधनत्वात्। रीत्यन्तरेणानित्यत्वादेरेवोक्तत्वात्। न द्वितीयः। नित्यसर्वगतयोः कालाकाशयोस्तादृशबाधप्रतिज्ञाने व्याघातात्।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id = VA_C04_S01_B06~~

~~| id = VA_C04_S01_B06_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">प्रतिपन्नोपाधौ निषेधप्रतियोगित्वमिति पक्षे प्रतिपन्नोपाधावित्यस्यैकदेशकालप्रतिपन्नस्येति पर्यवसानमभिप्रेत्य निषेधप्रतियोगित्वं विकल्पयति।। द्वितीये किमिति। एवंविधं च बाध्यत्वं न्यायमते शुक्तिरजतत्वादौ प्रसिद्धमिति ज्ञातव्यम्।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">उतेति। अत्रैकदेशकालप्रतिपन्नस्येत्यनुषञ्जनीयम्। इदमंशं च बाध्यत्वं मद्रीत्याऽऽरोप्ये प्रसिद्धम्।।</p>

Line 385:

Line 274:

<p class="gr-vyakhya-para">नित्येति। नित्यत्वात्त्रैकालिकनिषेधप्रतियोगित्वं सर्वगतत्वादखिलदेशनिषेध प्रतियोगित्वं च व्याहतम्। तथा चांशतो बाध इति भावः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु कथमंशे बाधस्य प्रतिबन्धकत्वं समानप्रकारकविरहज्ञानस्यैव सिद्धिप्रतिबन्धकत्वात्। प्रकृते च कालत्वाद्यवच्छेदेन साध्याभावनिश्चयेऽपि पक्षतावच्छेदकविमतत्वावच्छेदन तदनिश्चयादिति चेन्न। पक्षतावच्छेदकावच्छिन्ने सर्वत्र जायमानाया अनुमितेस्तदंशे प्रमात्वबाध इत्यत्र तात्पर्यादित्याहुः।</p>

}}

</div>

Line 394:

Line 283:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-काचेयं प्रतिपन्नता नाम। प्रमाणप्रतिपन्नता भ्रान्तिप्रतिपन्नता वा। नाद्यः। प्रमाणप्रतिपन्नस्य त्रिकालाखिलदेशनिषेधप्रतियोगितासाधनेऽतिप्रसङ्गत्। द्वितीये वक्तव्यं कोऽयं निषेधः। अभाववेदनं सद्विविक्तत्ववेदनं वा। नाद्यः। अत्यन्तासत्त्वापातात्। न द्वितीयः। तस्यैवाद्याप्यनिरूपणात्। न चतुर्थः। विचारगोचरत्वात्।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C04_S01_B07

~~| id = VA_C04_S01_B07_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">एकदेशकालप्रतिपन्नस्य त्रिकालाखइलदेशनिषेधप्रतियोगित्वं बाध्यत्वमिति पक्षे एकदेशकालप्रतिपन्नत्वं दुर्निरूपत्वमिति प्रतिजानीते।। का चेति ।। प्रमाणेनैकदेशकालप्रतिपन्नस्येत्यर्थः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अतिप्रसङ्गादिति।। स एवाधस्तादिति।। सदेव सौम्येदमग्र आसीदिति च श्रुत्या कतिपयदेशकालप्रतिपन्नस्य ब्रह्मणोऽपि त्रिकालाखिलदेश निषेधप्रतियोगितासाधनप्रसङ्गादित्यर्थः। न च स एवाधस्तादित्यादिनाऽनेकदेशप्रतिपन्नस्य ब्रह्मणः कथमेकदेशप्रतिपन्नत्वमिति वाच्यम्। एकदेशेत्यादिना कतिपयदेशादेरेव विवक्षितत्वात्। अन्यथा बाध्यत्वाभिमते शुक्तिरूप्यादावेकदेश प्रतिपन्नत्वाभावादसम्भवः स्यात्। न हि शुक्तिरूप्यादिकमेकमात्रदेशादौ प्रतीयते। अनेकेषु शुक्तिरङ्गवङ्गादिषु तत्प्रतीतेः।</p>

Line 413:

Line 295:

<p class="gr-vyakhya-para">तस्यैवेति। सद्विविक्तत्वप्रविष्टसत्त्वस्यैवेत्यर्थः। तथा चात्माश्रयत्वमन्योन्याश्रयत्वं वेति</p>

<p class="gr-vyakhya-para">प्रमाणाविषयत्वमिति पक्षं दूषयति।। न चतुर्थ इति।</p>

}}

</div>

Line 422:

Line 304:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka~~-~~line~~">वादावलीतथा हि। प्रमाणाविषयत्वं नाम यत्किञ्चित्प्रमाणाविषयत्वं वा प्रमाणमात्राविषयत्वं वा। नाद्यः। गन्धादेः श्रोत्राद्यविषयतासिद्ध्या सिद्धसाधनत्वात्। न द्वितीयः। ब्रह्मणोऽपि मिथ्यात्वापातात्। प्रमाणाविषयत्वे प्रपञ्चस्य तत्पक्षीकरणायोगाच्च। अतत्त्वावेदकप्रत्यक्षादिसिद्धतया पक्षीकरणमुपपन्नमिति चेन्न। प्रत्यक्षादेरतत्त्वावेदकत्वे मानाभावात्। विषयस्यासत्त्वादेव तत्सिद्धिरिति चेत्तदेव कुतः।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id = VA_C04_S01_B08~~

~~| id = VA_C04_S01_B08_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">।। गन्धादेरिति। गन्धे श्रोत्राविषयत्वस्य शब्दादौ चक्षुराद्यविषयत्वस्यातीन्द्रिये प्रत्यक्षप्रमाणाविषयत्वस्य च सत्त्वेन यथायथं यत्किञ्चत्प्रमाणाविषयत्वस्य सिद्ध्या सिद्धसाधनत्वादित्यर्थः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ब्रह्मणोऽपीति। तन्मते ब्रह्मणः स्वप्रकाशत्वेन प्रमाणमात्राविषयत्वादिति भावः।</p>

Line 436:

Line 311:

<p class="gr-vyakhya-para">विषयासत्त्वादिति। मिथ्याभूतार्थविषयकत्वादित्यर्थः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">तदेव कुत इति। प्रमाणाभावादिति भावः। तथा च विषयमिथ्यात्वसिद्धावतत्त्वावेदकप्रत्यक्षादिसिद्धपक्षीकारेण प्रमाणप्रवृत्तिस्तस्यां च विषयमिथ्यात्वसिद्धिरित्यन्योन्याश्रय इति बोध्यम्।</p>

}}

</div>

Line 445:

Line 320:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-किञ्चात्त्वावेदकं प्रमाणं चेति व्याघातः। अतत्त्वावेदकं प्रमाणं चेच्छुक्तिरजतज्ञानमपि प्रमाणं किन्न स्यात्। अतत्त्वावेदकत्वाविशेषात्। प्रमाणं चेन्नातत्त्वावेदकम्। अद्वैतवाक्यवत्। न पञ्चमः। सर्वमनिर्वचनीयं क्षणिकं ब्रह्माकार्यमित्याद्यप्रमाणविषयताभ्युपगमेन सिद्धसाधनत्वात्। भ्रमप्रतीतत्वं विवक्षिमिति चेत्। तथा सति तस्यासत्त्वेन सिद्धान्तविरोधः। न षष्ठः।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C04_S01_B09

~~| id = VA_C04_S01_B09_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">।। व्याघात इति। यत्रातत्त्वावेदकत्वं तत्र प्रमाणत्वाभावो यत्र प्रमाणत्त्वं तत्रातत्त्वावेदकत्वाभाव इति नियमादिति भावः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">आद्ये व्याप्त्यनङ्गीकारेऽतिप्रसङ्गमाह।। अतत्त्वावेदकत्वमिति।।</p>

Line 461:

Line 329:

<p class="gr-vyakhya-para">द्वितीयं शङ्गते। भ्रमेति। इतीत्याहुः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">असत्त्वेनेति। असत्त्वप्रसङ्गेनेत्यर्थः। अविद्यातत्कार्ययोरन्यतरत्वं मिथ्यात्वमिति पक्षं निरोकरोति।। न षष्ठ इति।</p>

}}

</div>

Line 470:

Line 338:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka~~-~~line~~">वादावलीकेयमविद्या नाम। अनाद्यनिर्वाच्या वा अनादिभावरूपत्वे सति विज्ञानविलाप्या वा भ्रमोपादानं वा। नाद्यः। अनिर्वाच्यासिद्ध्याऽप्रसिद्धविशेषणत्वात्। आकाशादौ लक्षणस्यातिव्याप्तेश्च। ब्रह्मव्यतिरिक्तस्यानादित्वानभ्युपगमान्नैवमिति चेत्। एवं तर्हि लक्षणस्यासम्भवः।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id = VA_C04_S01_B10~~

~~| id = VA_C04_S01_B10_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">लक्षणाभावेनाविद्यां दूषयितुं पृच्छति।। केयमिति।। अनादीति। घटादिकमात्मानं च व्यावर्तयितुं क्रमेण विशेषणे।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु प्रागभावेऽतिव्याप्तिरित्यरुच्याऽऽह।।अनादिभावेति। घटादिकं प्रागभावं ब्रह्मस्वरूपं च व्युदसितुं क्रमाद्विशेषणानि। अनादिभावत्वे सतीति वक्तव्ये भावरूपत्वोक्तिरविद्याया वस्तुतो भावत्वमपि नेति प्रकटनाय। चैतन्याविद्यासम्बन्धं वारयितुं विज्ञानेति। तस्य च न ज्ञाननिवर्त्यत्वम्। ज्ञानजन्याज्ञाननिवर्त्यत्वाङ्गीकारेण साक्षाज्ज्ञाननिवर्त्यत्वाभावादिति मन्तव्यम्।</p>

Line 484:

Line 345:

<p class="gr-vyakhya-para">अनुभ्युपगमादिति।। अध्यस्तस्य वस्तुनोऽनादित्वायोगादिति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">असम्भव इति। अविद्याया अपि ब्रह्मव्यतिरिक्तत्वेनानादित्वायोगादिति भावः।</p>

}}

</div>

Line 493:

Line 354:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-न द्वितीयः। अनादित्वस्यासम्भवित्वात्। अनादिभावरूपस्य विज्ञानविलापनाऽसम्भवाच्च ब्रह्मवत्। भावाभावविलक्षणाविद्याया अभावविलक्षणतामात्रेण बावत्वोपचारादात्मवदनादिभावत्वेना निवर्त्यत्वानुमानानुपपत्तिरिति चेन्न। अभावविलक्षणतामात्रेणाप्यानादेर निवर्त्यत्वानुमानसम्भवात्। न चात्मत्वादिरुपाधिः। अत्यन्तासति व्यभिचारात्।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C04_S01_B11

~~| id = VA_C04_S01_B11_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">।। असम्भवित्वादिति। ब्रह्मव्यतिरिक्तस्य त्वयाऽनादित्वानुभ्यपगमादिति भावः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु मया ब्रह्मातिरिक्तस्यान्यस्यानादित्वानङ्गीकारेऽप्यज्ञानस्यानादित्वमङ्गीक्रियत एव। तथा हि अध्यस्तस्य रूप्यादेरध्यस्तत्वमेव किञ्चिदुपादानं वक्तव्यम्। सत्योपादानत्वे कार्यस्य कारणस्वभावतयाऽध्यस्त स्यापि सत्यत्वापातात्। तस्याध्यस्तोपादानस्य सादित्वे तादृशोपादानान्तरकल्पनयाऽनवस्थानादनाद्येव तदुपादानमिति कल्प्यम्। तादृशं च ज्ञानमेव। अन्यस्यादर्शनात्। एवञ्च नासम्भव इत्यनुशयादाह।। अनादिभावरूपस्येति। अज्ञानं न ज्ञानविलाप्यमनादिभावत्वाद्ब्रह्मवदिति विवक्षितानुमाने हेत्वसिद्धिं शङ्कते।। भावाभावेति।।</p>

Line 506:

Line 360:

<p class="gr-vyakhya-para">आत्मत्वादिरिति। आदिपदेन भावत्वादिपरिग्रहः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">व्यभिचारादिति। अत्यन्तासति ज्ञानानिवर्त्यत्वरूपसाध्यसत्त्वेऽप्यात्मत्वभावत्वरूपोपाध्यभावेन व्यभिचारादित्यर्थः।</p>

}}

</div>

Line 515:

Line 369:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-न तृतीयः। भ्रमशब्देनार्थो ज्ञानं वा। नाद्यः। पदार्थस्यासत्त्वेन तदुपादानतया असम्भवात्। न द्वितीयः। अन्तःकरणेऽतिव्याप्तेः। भ्रमस्याविद्योपादानकताऽभावेनासम्भवित्वाच्च। तदनुपादानत्वे सत्यत्वं स्यादिति चेत्। स्यादेव। तथा सति प्रमाणज्ञानवदेव विषयापहारलक्षणबाधस्याप्यप्रसङ्ग इति चेन्न। तव व्याप्त्यसिद्धेः।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C04_S01_B12

~~| id = VA_C04_S01_B12_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">।। अर्थो ज्ञानं वेति। परमते च भ्रमस्यार्थज्ञानात्मकत्वात्तद्रीत्याऽयं विकल्पः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">पदार्थस्येति। भ्रमविषयस्येति शेषः। भ्रमविषयस्यार्थस्य मन्मतेऽसत्त्वेन त्वन्मते च सद्विलक्षणत्वेन न सोपादानत्वम्। सोपादानत्वे कदाचित्सत्त्वस्यैव लाघवेन तन्त्रत्वात्। न त्वसद्विलक्षणं तन्त्रं गौरवात्। ततश्चाविद्यायामर्थरूपभ्रमोपादानत्वाभावादसम्भव इति भावः। एवञ्चासत्त्वेनेत्यस्य सद्विलक्षमत्वेनेति चार्थो बोद्यः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु परमतेऽविद्यावृत्तिर्भ्रमोऽन्तः करणवृत्तिः प्रमा। तथा चान्तःकरणस्य भ्रमोपादानत्वाभावान्नातिव्याप्तिः। न च स्वमतेनैतदिति वाच्यम्। तथाऽपि पररीत्याऽत्र पक्षे दोषाभावादित्यस्वरसादाह।। भ्रमस्येति। ज्ञानरूपभ्रमस्य नाविद्योपादानकत्वम्। सोपादानत्वे भावत्वस्यैव तन्त्रत्वात्। भावविलक्षणे च भ्रमेभावत्वाभावात्। ततश्चाविद्यायां भ्रमोपादानत्वाभावादसम्भव इत्यर्थः। तदुपादनत्वाभावेऽविद्योपादानकत्वाभावे। ज्ञानस्येति शेषः। तथा सति ज्ञानस्य सत्यत्वे सति।</p>

}}

</div>

Line 535:

Line 382:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-तत्त्वावेदकस्यापि त्वयाऽऽविद्यकत्वाभ्युपगमात्। एतावन्तं कालं रजतमभादित्यनुभवविरोधाच्च। अनिर्वचनीयस्यापि भ्रमस्याभावविलक्षणतया तथात्वेनानुसन्धानोपपत्तिरिति चेन्न। स्वरूपसत एवासीदिति प्रतिसन्धानात्। एतावन्तं कालमिहादर्शे मुखमासीत्। स्फटिकश्च लोहित आसीदित्याद्यनुसन्धानान्नैवमिति चेत्। एतावन्तं कालं मुखमद्राक्षमित्येवानुसन्धानेनानुसन्धानान्तरे विवादात्।। छ ।। अविद्यालक्षणनिरासः।।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C04_S01_B13

~~| id = VA_C04_S01_B13_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">असिद्धिमेवोपपादयति।। तत्त्वावेदकस्यापीति। तथा च दृष्टान्तीकृते चरमसाक्षात्कारे बाधाभावापादकस्य सत्यत्वस्यैवाभावेनापादकवैकल्यमिति भावः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ज्ञानस्य सत्यत्वे बाधो न स्यादिति तर्के वर्तते च बाधस्तस्मात्सत्यत्वं नेति विपर्ययपर्यवसाने प्रत्यक्षबाध इत्याह।। एतावन्तमिति।।</p>

Line 550:

Line 390:

<p class="gr-vyakhya-para">ननु यदुक्तं स्वरूपसत एवेत्यादि तन्न। स्वरूपसत्ताहीनेऽपि प्रतिबिम्बादौ सत्त्वानुभवदर्शनादिति भावेनोक्तं शङ्कते।। एतावन्तमिति।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">मुखमद्राक्षमित्येवेति। पररीत्या सद्विलक्षणत्वमभ्युपेत्येदम्। वस्तुस्तु प्रतिबिम्बस्य छायादिवत्सत्यत्वादिहादर्शे मुखमासीदिति सत्त्वानुसन्धानेऽपि न क्षतिरिति बोध्यम्।। छ ।। अविद्यालक्षणनिरासः ।। छ ।।</p>

}}

</div>

== ~~अध्याय~~ 5 ==

== अध्यायः 5 ==

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-अविद्यायां चैवंविधायां किं प्रमाणम्। देवदत्तप्रमा तत्स्थप्रमाप्रागभावातिरेकिणोऽनादेर्ध्वंसिका प्रमात्वादविगीतप्रमा यथेत्यनुमानं मानमिति चेन्न। घटोऽयमेतद्धटप्रागभावव्यतिरिक्तानादेर्निवर्तको घटत्वाद्वटान्तरवदित्याभाससमानयोगक्षेमत्वात्। एतेन विगीतो भ्रम एतज्जनकाबाध्यातिरिक्तोपादाननकः विभ्रमत्वात्सम्प्रतिपन्नवदिति च निरस्तम्। अनादित्वप्रमानिवर्त्यत्वयोर्विरोधाच्च। देवदत्तप्रमा देवदत्तगतैतत्प्रमाप्रागभावातिनिक्तानादेर्निवर्तिका न भवति प्रमात्वात्सम्प्रतिपन्नवदिति सत्प्रतिपक्षता च।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C05_S01_B01

~~| id = VA_C05_S01_B01_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">अविद्याप्रमाणमपि दूषयितुं प्रतिजानीते।। अविद्यायां चेति। एवंविधायामुक्तलक्षणविशिष्टायाम्। अनेनाविद्याया भवद्भिरङ्गीकारात्तत्र प्रमाणखण्डनादि व्याहतमिति निरस्तम्। किं शब्द आक्षेपे। न किमपीत्यर्थः।</p>

Line 579:

Line 412:

<p class="gr-vyakhya-para">देवदत्तगतेति। देवदत्तगतप्रमायाः स्वप्रागभावरूपानादिनिवर्तकत्वेन बाधादाह।। प्रमाप्रागभावातिरिक्तेति। यज्ञदत्तगतप्रमाप्रागभावातिरिक्तस्वप्रागभावरूपानादिनिवर्तकत्वेन बाध इत्यत उक्तमेतदिति प्रमाविशेषणम्। देवदत्तगतेति तदर्थः। देवदत्तप्रमाप्रागभावातिरिक्तस्वप्रागभावनिवर्तकत्वेन दृष्टान्ते साध्यवैकल्यमित्यत उक्तं देवदत्तगतेति। इदं चानादेर्विशेषणम्। अन्यथोक्तसाध्यवैकल्यापरिहारात्। अत्र दृष्टान्ते देवदत्तगतप्रमाप्राग भावानिवर्तकत्वाभावमादाय साध्यसिद्धिः। पक्षे प्रागभावातिरिक्ताज्ञान निवर्तकत्वाभावमादायेति बोध्यम्।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">सत्प्रतिपक्षता चेति। प्रकरणसममेवेत्यर्थः। एवकारेणास्य दोषस्यापरिहार्यत्वमाह।</p>

}}

</div>

== ~~अध्याय~~ 6 ==

== अध्यायः 6 ==

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-अथ प्रमाणज्ञानं स्वप्रागभावव्यतिरिक्तस्वविषयावरणस्व निवर्त्यस्वदेशगतवस्त्वन्तरपूर्वकं अप्रकाशितार्थप्रकाशकत्वात् अन्धकारे प्रथमोत्पन्नप्रदीपप्रबावदित्यनुमानं मानमस्तु। अत्र च प्रमाणज्ञानं वस्त्वन्तरपूर्वकमित्युक्ते स्वप्रागभावेन सिद्धसाधनता। तन्निवृत्त्यर्थं स्वप्रागभावव्यतिरिक्तेति पदम्। तथाऽपि स्वप्रागभावव्यतिरिक्तस्वजनकसामग्रया सिद्धसाधनम्। तन्निवृत्त्यर्थं स्वविषयावरणेति पदम्। तथाऽप्यदृष्टेन सिद्धसाधनम्। तन्निवृत्त्यर्थं स्वनिवर्त्येति पदम्। अर्थान्तरनिवृत्तये आत्माश्रितदाज्ञानसिद्धये च स्वदेशेति पदमिति।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C06_S01_B01

~~| id = VA_C06_S01_B01_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">विवरणोक्तमनुमानमाशङ्कते।। अथेति। अत्र विगीतमिति पक्षविशेषणम्। तत्कृत्यं च प्राग्वत्। रूप्यादिज्ञानेऽबाधाय प्रमाणपदम्। ज्ञानमिति प्रमाणशब्दस्य भावसाधनत्वज्ञापनाय। तेन न करणमादाय बाधः। साध्ये पदकृत्यं चाग्रे वक्ष्यति। हेतौ धारावाहिकद्वितीयादिज्ञानेषु व्यभिचारनिरासायाप्रकाशितेति। अर्थपदं तु स्पष्टीङ्करणार्थम्। दृष्टान्ते सौरालोकप्रदेशस्य प्रदीपप्रभाव्यावत्त्यर्थमन्धकार इति। द्वितीयादिप्रभासु साध्यसाधनवैधुर्यपरिहाराय प्रथमेत्युक्तमिति सर्वं समञ्जसम्।। स्वजनकसामग्र्येति। तस्याः स्वविषयावरणत्वाभावात्तद्व्यावृत्तिरिति भावः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अदृष्टेनेति। स्वप्रतिबन्धकादृष्टेनेत्यर्थः। प्रमाणज्ञानस्य स्ववृत्तिप्रतिबन्धकादृष्टनिवृत्तिपूर्वकत्वात्तादृशादृष्टस्य प्रमाणज्ञाननिवर्त्यत्वं नास्तीति तद्व्यावृत्तिः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अर्थान्तरेति। विषयगताज्ञाततामादायेति शेषः। मिध्याज्ञानं व्यावर्तयितुं वस्त्वन्तरेत्युक्तमिति बोध्यम्।</p>

}}

</div>

Line 610:

Line 436:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka~~-~~line~~">मूलम्नानेनानुमानेन त्वदभिमताज्ञानसिद्धिः। जडेऽज्ञानानभ्युपगमेनान्तःकरणवृत्तिलक्षणप्रमाणज्ञानानं तथाविधवस्तुपूर्वकत्वाभावेऽपि हेतोस्तत्र सद्भावादनैकान्तिकत्वात्। व्यर्थं च स्वप्रागभावव्यतिरिक्तेति विशेषणम्। स्वनिवर्त्यविशेषणेनैव तद्व्यावृत्तेः। न हि भावः स्वप्रागभावनिवर्तकः। अपि तु भावोत्पत्तिरेव तत्प्रागभावनिवर्तिका। भावाभावयोः सहावस्थानविरोधात्। अतः स्वनिवर्त्यविशेषणेनैव स्वप्रागभावव्यावृत्तेर्व्यर्थं स्वप्रागभावव्यतिरिक्तेति विशेषणम्।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id = VA_C06_S01_B02~~

~~| id = VA_C06_S01_B02_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">किमत्र चिद्रूपज्ञानं धर्म्युत वृत्तिरूपम्। नाद्यः। एवं सति वृत्तेर्विपक्षत्वेन तत्र व्यभिचारादित्यत आह।। जड इति।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">द्वितीये किमनात्मविषयज्ञानं धर्म्युतात्मविषयम्। नाद्यः। आत्मावरकस्याज्ञानस्यानङ्गीकारेण तत्साधने बाधापातात्। द्वितीये त्वनात्मज्ञानस्य विपक्षत्वात्तत्र व्यभिचार इत्याह।। जड इति। एवञ्च प्रतिज्ञादूषणस्यावसरप्राप्तत्वात्कथं प्रथमं हेतुदोषोक्तिरिति निरस्तम्।</p>

Line 624:

Line 443:

<p class="gr-vyakhya-para">ननु भावः स्वप्रागभावनिवर्तको न भवतीत्येतत्कुत इत्यत आह।। भावाभावयेरिति।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">सहावस्थानविरोधादिति।। सहावस्थानाभावादित्यर्थः। सहावस्थानाभावे च कथं भावस्याभावनिवर्तकत्वम्। "नाजात एकोऽन्यं हन्ति नाप्यन्याधार" इति न्यायेन सहानवस्थितयोर्वध्यघातकभावायोगादिति भावः।</p>

}}

</div>

Line 633:

Line 452:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-किञ्च सत्यतथाविधवस्तुपूर्वकत्वे साध्ये सिद्धसाधनम्। अनिर्वचनियतथाविधवस्तुपूर्वकत्वे साध्ये साध्यविकलो दृष्टन्तः। अविशेषिततथाविधवस्तुपूर्वकत्वे साध्येऽप्रसिद्धविशेषणता। प्रामाणिकाप्रामाणिकयोः साधारणधर्मस्याप्यप्रामाणिकत्वात्। अनिर्वचनीयस्य केनापि प्रमाणेनाप्रमितत्वात्। न हि शशविषाणगोविषाण योर्विषाणत्वसामान्यमस्ति। ज्ञानप्रतिबन्धकपापस्यसिद्धतया सिद्धसाधनत्वं च। ज्ञाननिवर्त्यत्वात्तस्यापि।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C06_S01_B03

~~| id = VA_C06_S01_B03_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">तथाविधेति। स्वप्रागभावव्यतिरिक्तेत्यादिविशेषणोपेतेत्यर्थः ।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">सिद्धसाधनमिति। त्वदभिलषितमिथ्यात्वसिद्ध्याऽस्माकं सिद्धसाधनमित्यर्थः।।</p>

Line 650:

Line 462:

<p class="gr-vyakhya-para">ननु तद्व्यावृत्त्यर्थमेव स्वनिवर्त्यपदस्य दत्तत्वात्कथं तेन सिद्धसाधनतेत्यत आह।। ज्ञाननिवर्त्यत्वात्तस्यापीति।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु प्रमाणज्ञानोत्पत्तिप्रतिबन्धकपापस्य कथं प्रमाणज्ञाननिवर्त्यत्वम्। प्रतिबन्धकनिवृत्त्यनन्तरमेव तदुत्पादेन तन्निवृत्त्यनुपपत्तेरिति चेत्। उच्यते। अन्यत्र सर्वत्र प्रतिबन्धकनाशानन्तरं कार्योत्पादेऽपि प्रकृते सहकारिसामर्थ्येन जातस्य ज्ञानस्यैव प्रतिबन्धकनिवर्तकत्वं वक्तव्यम्। न चैतददृष्टचरमिति वाच्यम्। यथा भूमावुप्तस्य विक्षिप्तस्य बीजस्य मृगपक्ष्यादिबाधशङ्कया मृन्मेदुरादिनाऽपिधानेऽप्यूष्मादि सहकारिसामर्थ्येनाङ्कुरादिना परिणतस्योर्ध्वगमनेन तदपगमहेतुत्वं दृष्टम्। यथा वा पलालपर्णजातैः पिहितस्यापीक्ष्वङ्कुरस्य सहकारिसामर्थ्येनाभिवृद्धस्य तदपगमहेतुत्वं दृष्टम्। यथोक्तं नैषधे। पलालपर्णजातैः पिहितः स्वयं हि प्रकाशमासादयतीक्षुडिम्भ इति। यथा वाऽज्ञानेनावृत्तं ज्ञानं तेन मुह्यन्ति जन्तव इत्युक्त्वा ज्ञानेन तु तदज्ञानं येषां नाशितमात्मन इत्यज्ञानावृतस्यैव ज्ञानस्य ज्ञाननिवर्तकत्वमुक्तम्। तद्वदिहापीति भाव इत्याहुः।</p>

}}

</div>

Line 659:

Line 471:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-किञ्च सत्यतथाविधवस्तुपूर्वकत्वे साध्ये सिद्धसाधनम्। अनिर्वचनियतथाविधवस्तुपूर्वकत्वे साध्ये साध्यविकलो दृष्टन्तः। अविशेषिततथाविधवस्तुपूर्वकत्वे साध्येऽप्रसिद्धविशेषणता। प्रामाणिकाप्रामाणिकयोः साधारणधर्मस्याप्यप्रामाणिकत्वात्। अनिर्वचनीयस्य केनापि प्रमाणेनाप्रमितत्वात्। न हि शशविषाणगोविषाण योर्विषाणत्वसामान्यमस्ति। ज्ञानप्रतिबन्धकपापस्यसिद्धतया सिद्धसाधनत्वं च। ज्ञाननिवर्त्यत्वात्तस्यापि।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C06_S01_B03

~~| id = VA_C06_S01_B03_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">।। सिद्धसाधनमिति। मयाऽपि जीवस्वरूपावरकसत्यभावरूपा ज्ञानस्वीकारादिति</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अप्रसिद्धविशेषणतामेवाह।। प्रामाणिकेति।। ज्ञानप्रतिबन्धकेति। चरमसाक्षात्कारोत्पत्तिप्रतिबन्धकादृष्टस्येत्यर्थः।</p>

Line 672:

Line 477:

<p class="gr-vyakhya-para">अग्निचित्कपिला सत्रं राजा भिक्षुर्महोदधिः। दृष्टमात्राः पुनन्त्येते तस्मात्पश्येत नित्यश।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">इति स्मृत्याऽग्निचित्कपिलादिदर्शनस्य दुरितादिनिवर्तकतया, "सेतुं दृष्ट्वा समुद्रस्य ब्रह्महत्यां व्यपोहती"ति सेतुदर्शनस्य ब्रह्महत्यादिपापनिवर्तकतया प्रसिद्धत्वादिति भाव इत्याहुः। इतरे तु ननु पापस्य स्वप्रतिबद्ध्यज्ञानव्यक्तिविशेषनिवर्त्यत्वाभावात्कथं सिद्धसाधनमित्यत आह।। ज्ञाननिवर्त्यत्वात्तस्यापीति। पक्षीभूतस्य प्रमाणज्ञानमात्रस्य प्रतिबन्धकपापनिवर्तकतावच्छेदकाक्रान्तत्वेन निवृत्तियोग्यत्वात्प्रतिबन्धकपापस्य ज्ञाननिवर्त्यत्वमुपपन्नमिति भाव इत्याहुः।</p>

}}

</div>

Line 681:

Line 486:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-किञ्च किमिदं प्रकाशकत्वं नाम। ज्ञापकत्वं वा ज्ञापकाप्यायकत्वं वा ज्ञानत्वं वा। नाद्यः। चक्षुरादौ व्यभिचारात्। दृष्टान्तस्य साधनविकलत्वाच्च। ज्ञाने ज्ञानकारणत्वाभावेनासिद्धेश्च। न द्वितीयः। असिद्धेः। अञ्जनादौ व्यभिचाराच्च। न तृतीयः। साधनविकलत्वात् दृष्टान्तस्य। न किञ्चिदहमवेदिषमिति परामर्शसिद्धः सौषुप्तिकानुभवोऽस्तु प्रमाणमिति चेन्न। तस्य ज्ञानाभावविषयतयोपपत्तेः। नन्वभावप्रतीतेर्धर्मिप्रतियोगिबोधपराधीनतया तदभावे तस्यानुभवितुमयोग्यत्वमिति चेन्न। साक्षिणा धर्मिप्रतियोगिग्रहणोपपत्तेः।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C06_S01_B04

~~| id = VA_C06_S01_B04_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">हेतुमपि दूषयति। किञ्चेति।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ज्ञापकाप्यायकत्वमिति। आप्यै वृद्धाविति धातोर्ज्ञापकवर्धकत्वज्ञापके शक्तिविशेषाधायकत्वमिति यावत्। ज्ञानहेतुसहकारित्वमित्यर्थ इत्यप्याहुः। ज्ञापकत्वं नाम ज्ञप्तिकारणत्वं वा ज्ञप्तिकर्तृत्वं वा। रूपग्राहकं चक्षुरित्यादौ कारणेऽपि कर्त्रर्थककप्रत्ययस्य लक्षणया प्रयोगदर्शनेन विकल्पोपत्तेः।</p>

Line 698:

Line 496:

<p class="gr-vyakhya-para">ज्ञाने पक्षीकृते ज्ञाने। एतेन द्वितीयो निरस्त इत्याहुः।। अञ्जनादाविति। तस्यापि चक्षुरादौ भूगतधनज्ञापकशस्त्याधायकत्वादिति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">छ भावरूपाज्ञानसद्भावे प्रत्यक्षं शङ्कते।। न किञ्चिदिति। सुषुप्तौ सर्ववृत्त्युपरमेण धर्मिप्रतियोगिवृत्तिज्ञानाभावान्नाज्ञानाभावज्ञानमिति शङ्कते।। नन्विति ।। साक्षिणेति। धर्मिप्रतियोगिनोरात्मज्ञानयोः साक्षिवेद्यत्वादिति भावः। छ ।।।। अविद्यानुमानभङ्गः ।। छ ।।</p>

}}

</div>

== ~~अध्याय~~ 7 ==

== अध्यायः 7 ==

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-यत्तु कश्चिदाह नाज्ञानं ज्ञानाभावः। अभावमानागम्यत्वात्। सम्प्रतिपन्नवत्। अभावो ह्यभावस्य प्रत्यक्षस्य वा विषयः। अज्ञानं च न मानगम्यम्। माननिवर्त्यत्वात्। सम्प्रतिपन्नवदिति। तदसत्। अज्ञानस्य मानागम्यत्वे तत्साधनायानुमानकथनायोगात्। एतन्मानगम्यत्वेन मानागम्यमिति व्याघातः। फलव्याप्यताऽभावेऽपि वृत्तिव्याप्यतामात्रेण तत्रानुमानप्रवृत्तिरिति न युक्तम्। अज्ञानस्य वृत्तिव्याप्यतानङ्गीकारात्। न च प्रमाणनिवर्त्यत्वस्य प्रमाणागम्यत्वेन व्याप्तिरस्ति। प्रत्यभिज्ञाप्रमाणनिवर्त्यस्य संस्कारस्य मानगम्यत्वात्। न च त्वदुक्तमर्थं न जानामीत्यादिव्यवहारोऽत्यन्तसुप्ते ज्ञायमाने चाज्ञायमानेऽसम्भाव्यमानोऽज्ञानं गमयतीति युक्तम्।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C07_S01_B01

~~| id = VA_C07_S01_B01_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">ननु धर्मिप्रतियोगिज्ञाने विद्यमाने कथं ज्ञानाभावप्रत्यक्षमिति चेन्मैवम्। साक्षिरूपे तस्मिन्विद्यमानेऽपि वृत्तिज्ञानाभावप्रत्यक्षाङ्गीकारे विरोधाभावात्। अन्यथा ज्ञानभावस्य तव सर्वथाऽप्यप्रतीतिप्रसङ्गः। ततश्च तन्निरासप्रयासानुपपत्तिः। मम साक्षिणा ज्ञानाभावप्रतीतिरिति चेन्न। तर्हीयमेव सा भवत्विति।।</p>

Line 729:

Line 520:

<p class="gr-vyakhya-para">नन्वस्ति तावत्त्वदुक्तमर्थं न जानामीत्यादिव्यवहारः। स चानुभवजन्योऽतो व्यवहारानुमितोऽनुभवोऽज्ञानसद्भावे मानमित्यशङ्क्य निषेधति।। न च त्वदुक्तमिति। एतेनाविद्याप्रत्यक्षप्रकरणेऽर्थापत्त्युपन्यसनमसङ्गतमिति निरस्तम्। आदिपदेनाहमज्ञो मामन्यं च न जानामीति व्यवहारो ग्राह्यः। नन्वयमपि व्यवहारो ज्ञानाभावविषयोऽस्त्वित्यत उक्तमत्यन्तसुषुप्त इति। आत्मनीति शेषः। ज्ञानाभावो हि सुप्तात्मनि वाच्यः। जाग्रदात्मनि यत्किञ्चिज्ज्ञानस्यैव सत्त्वात्। न चात्मनि सुप्ते सति ज्ञानाभावानुभवः सम्भवति। धर्मिज्ञानाभावात्। सुप्तौ बाह्यार्थज्ञानाभावेन त्वदुक्तमर्थमित्युल्लेखायोगाच्चेति भावः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">किञ्च त्वदुक्तमर्थं न जानामीत्यस्य न ज्ञानाभावविषयत्वं वक्तुं युक्तम्। अभावप्रतियोगिनस्त्वदुक्तार्थ ज्ञानस्याज्ञानेऽवच्छेदकतयाऽर्थस्यापि ज्ञानप्राप्त्या ज्ञानाभावस्यैवायोगात्। ज्ञाने तु न ज्ञानाभावज्ञानं प्रतियोगिज्ञानाभावात्। अर्थज्ञानाभावेन त्वदुक्तमर्थमित्यनुवादकत्वायोगाच्चेति भावेनोक्तमज्ञायमाने वेति। अर्थ इति शेषः। भावरूपाज्ञानवादे त्वात्मनः सुप्तत्वेऽप्यर्थस्याज्ञायमानत्वेऽपि साक्षिणा धर्मिप्रतियोगिज्ञानसम्भवेन वृत्तिज्ञानासम्भवो व्यवहारस्याज्ञानविषयत्वं युक्तम्। वृत्तेरेवाज्ञानविरोधित्वेन साक्षिणस्तदविरोधित्वादिति परस्य हृदयम्। केचित्त्वज्ञायमाने चेत्यस्य ज्ञानाभाववति चेत्यर्थं इत्याहुः।</p>

}}

</div>

Line 738:

Line 529:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-किमत्र सर्वानुवादेन व्यवहारः किं वा सामान्यतः। नाद्यः तादृशव्यवहरस्यैवाभावात्। भावे वा त्वदुक्तं न प्रमाणतो जानामीत्येवम्परत्वोपपत्तेः। प्रतिवादिवाक्यादधिगतार्थस्यानुवादपुरस्सरं प्रमाणाभावेन निरसनदर्शनात्। न च त्वदुक्ते प्रमाणज्ञानं मम नास्तीत्यस्य विशिष्टविषयज्ञानस्य प्रमाणत्वात्तिद्विशेषणतयाऽर्थस्यापि प्रमाणेनाधिगमात्स्ववचनव्याघात इति युक्तम्। एतत्प्रमाणज्ञानस्य प्रमाणाभावविषयत्वेऽपि तदर्थस्यानेतद्विषयत्वात्। अन्यथा भ्रमो ममासीदित्यादिप्रमाणज्ञानस्यापि विशिष्टभ्रमविषयतया भ्रमविषयस्यापि प्रमाणिकतापातात्।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C07_S01_B02

~~| id = VA_C07_S01_B02_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">सर्वानुवादेनेति। विशेषकारेणानुवादपुरस्सरमित्यर्थः।। सामान्यत इति। सामान्याकारेणानुवादपुरस्सरमित्यर्थः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">विशिष्टविषयज्ञानस्येति। व्यवहारजनकत्वेनावश्यकस्येत्यर्थः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">तदर्थस्येति। त्वदुक्तोऽर्थ इत्यनुवादगोचरार्थस्येत्यर्थः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अतद्विषयत्वादिति। साक्षात्तद्विषयत्वाभावादित्यर्थः।</p>

}}

</div>

Line 759:

Line 543:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-न द्वितीयः सामान्यानुवादेन विशेषव्यवहारोपपत्तेः। विशेषस्याप्यधिगमानधिगमयोर्नैवं व्यवहार इति चेन्न। अस्ति कश्चिद्विशेष इति सामान्यतो ज्ञातत्वात्। किञ्च भावरूपाविद्याभ्युपगमेऽपि किं पूर्वमर्थो ज्ञातो न वा। सर्वथाऽपि प्रश्नायोगः। अस्माकं तु सर्वं वस्तु ज्ञाततयाऽज्ञाततया वा साक्षिचैतन्यविषय एवेति प्रमाणज्ञानोदयात्प्रागज्ञातत्वविशेषितोऽर्थः साक्षिसिद्धोऽनुवादगोचरो भवति च प्रश्नार्ह इति चेन्न। साक्षिसिद्धतयाऽपि सिद्धेऽर्थे व्यवहारायोगात्। साक्षिणा ज्ञातेऽपि प्रमाणबुभुत्सया व्यवहार इति चेन्न। साक्षिसिद्धेत्वे प्रमाणबुभुत्साया निष्फलत्वात्। तथा च त्वयाऽपि सामान्यतः सिद्धोऽर्थो विशेषज्ञानायानूद्यत इति वक्तव्यम्। वयमपि सामान्यतः साक्षिसिद्धस्य विशेषप्रमाणबुभुत्सया व्यवहारं ब्रुमः। तस्मान्नाविद्या निरूपणगोचरतामाचरतीति कुतस्तत्कार्यं कुतस्तरां चाविद्यातत्कार्ययोरन्यतरत्वस्य साध्यता सिद्ध्यतीति।। छ ।। अविद्याप्रमाणनिरासः ।। छ ।।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C07_S01_B03

~~| id = VA_C07_S01_B03_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">।। विशेषर्थेति। विशेषार्थाधिगमाभाव विषयकव्यवहारोपपत्तेरित्यर्थः। तथा च न भावरूपाज्ञानसिद्धिरित्याशयः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">नैवं व्यवहार इति। विशेषाधिगमे तदभावविषयकव्यवहारो न युज्यते। व्याघातात्। अनधिगमने तु सुतराम्। तदवच्छिन्नस्य ज्ञानलक्षणप्रतियोगिनो ज्ञातुमशक्यत्वात्। न हि विशेषरूपावच्छेदकाज्ञानेऽतदवच्छिन्नाधिगमरूपप्रतियोगिज्ञानं सम्भवतीति भावः।।</p>

Line 780:

Line 557:

<p class="gr-vyakhya-para">सामान्यत इति। सामान्यतो ज्ञातेऽर्थे विशेषप्रश्नस्यैतद्रृहस्वामिको ब्राह्मणः किन्नामाऽसौ देवदत्त इत्यादौ पृष्टत्वादिति</p>

<p class="gr-vyakhya-para">केयमविद्या नामेत्यादिनोक्तमुपसंहरति।। तस्मादिति।। छ ।। अविद्याप्रमाणनिरासः ।। छ ।।</p>

}}

</div>

== ~~अध्याय~~ 8 ==

== अध्यायः 8 ==

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-न च भावरूपाज्ञाननिराकरणे सिद्धान्तविरोधः। परन्यायेन परनिराकरणात्। न सप्तमः। अत्यन्ताभावपदेनासत्त्वाभिप्रायेऽपसिद्धान्तः। तदतिरिक्तस्याप्रसिद्धत्वात्। भाववैलक्षण्यमिति चेत्तर्हि तत एवासत्त्वापत्त्या नोक्तदोषनिवृत्तिः। तस्मान्न मिथ्यात्वनिरुिक्तः।। छ ।। मिथ्यात्वनिरुिक्तनिरासोपसंहारः ।। छ ।।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C08_S01_B01

~~| id = VA_C08_S01_B01_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">सत्यमपि किमत्यन्ताभावपदेन स्वरूपेणात्यन्ताभावो विवक्षितः किं वा पारमार्थिकत्वाकारेण वेति विकल्प्याद्य आह।। अत्यन्ताभावपदेनेति।। असत्त्वाभिप्राय इति। स्वरूपेणात्यन्ताभावस्याभिप्रेतत्व इत्यर्थः। अन्त्य आह।। तदतिरिक्तस्येति। स्वरूपेणात्यन्ताभावातिरिक्तस्य पारमार्थिकत्वाकारेणात्यन्ताभावस्येत्यर्थः।। अपसिद्धान्तादिति। वियदादौ शुक्तिरूप्यादौ चेति शेषः। नेह नानाऽस्ति किञ्चनेति श्रुत्या रूप्यं नास्ति नासीत्र भविष्यतीत्यनुभवेन च स्वरूपेणैव निषेधादिति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">भाववैलक्षण्यमिति। सद्वैलक्षण्यमित्यर्थः।। असत्त्वापत्त्येति। नृशृङ्गादावपि सद्वैलक्षण्यादन्यस्यासत्त्वस्याभावेनात्यन्तासत्त्वापातादित्यर्थः।। छ ।। मिथ्यात्वनिरुक्तिनिरासः ।। छ ।।</p>

}}

</div>

== ~~अध्याय~~ 9 ==

== अध्यायः 9 ==

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-नापि दृश्यत्वस्य। तथा हि। किमिदं दृश्यत्वम्। दृग्विषयत्वमस्वप्रकाशत्वं वा। आद्ये किं दृग्वृत्तिरूपा चिद्रूपा वा। नाद्यः। आत्मन्यनैकान्त्यात्। तस्यापि वेदान्तजनितवृत्तिविषयत्वात्। वृत्तिजनितफलासम्बन्धान्नानैकान्त्यमिति चेत्। फलं ज्ञातता, व्यवहारो वा। आद्ये घटादावपि तदभावादसिद्धिः।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C09_S01_B01

~~| id = VA_C09_S01_B01_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<h4 class="gr-vyakhya-head">नवमभङ्गः</h4>

<p class="gr-vyakhya-para">उo- वादावलीविवरणम्।। नापि दृश्यत्वस्येति। निरुक्तिरिति शेषो न त्वनुषङ्गः। तस्य समासैकदेशत्वात्।। वृत्तिरूपेति। विषयेन्द्रियसंयोगादिके सति बाह्येन्द्रियद्वारा निर्गतान्तःकरणस्य तत्तद्विषयाकारः परिणामविशेषो वृत्तिस्तद्रूपेत्यर्थः। यद्यपि दृग्वृत्तिविषयत्व परमते घटादावेवल न तु गगनादौ। परैरतीन्द्रियेऽन्तःकरणनिर्गमानङ्गीकारात्। नापि शुक्तिरूप्यादौ। तदिन्द्रियसंयोगाभावात्। तथाऽपि गगनादिसन्निकृष्टशब्दादिरूपकरणेन निर्गतस्यैवान्तःकरणस्य तत्तदाकारपरिणामाङ्गीकारात्तादृशविषयत्वं गगनादावस्त्येव। शुक्तिरूप्यादौ त्वविद्यापरिणामरूपवृत्तिविषयत्वमस्ति। शुक्तीन्द्रियसन्निकर्षे सतीदमाकाराऽन्तःकरणवृत्तिरुदेति। तस्यां च चैतन्यं प्रतिफलति। तत्र शुक्तित्वाविद्याऽस्ति। सा च दोषवशात्क्षुब्धा सती रजतात्मना रजताकारज्ञानात्मना च परिणमत इति तैरङ्गीकृतत्वात्। एवञ्च वृत्तिविषयत्वं पक्षदृष्टान्तानुगतं भवतीति न कश्चिद्दोषः।। चिद्रूपेति। घटादौ शुक्तिरूप्यादौ चान्तःकरणाविद्यावृत्तिप्रतिफलितचिद्विषयत्वामादाय गगनादावज्ञानावच्छेदकतया साक्षिविषयत्वमादाय चिद्विषयत्वरूपदृश्यत्वं बोध्यम्। तस्यापीति। अन्यथा ब्रह्मपराणां वेदान्तानां वैय्यर्थ्यं स्यात्। सर्वप्रत्ययवेद्ये च ब्रह्मरूपे व्यवस्थित इति स्ववचनविरोधश्च स्यादिति भावः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु न वृत्तिमात्रविषयत्वं दृश्यत्वं किन्तु वृत्तिजन्यफलव्याप्यत्वं तदभावाच्च नात्मन्यनैकान्त्यमिति भावेन शङ्कते।। वृत्तिजनितेति।। ज्ञाततेति। ज्ञातताशब्दवाच्यं वृत्तिप्रतिफलितचैतन्यं वा तदभिव्यक्ताधिष्ठनचैतन्यं वेत्यर्थः। उक्तं हि। ज्ञातताशब्दवाच्यमभिव्यक्तं स्फुरणं सम्बन्धरूपं फलमिति स्वमतेनाह।। घटादावपीति।</p>

}}

</div>

Line 831:

Line 594:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-अतीतानागतनित्यानुमेयेषु ज्ञातताभावाद्भागासिद्धिश्च। तथा हि। अवेद्यत्वे सत्यपरोक्षव्यवहारयोग्यत्वं स्वप्रकाशत्वमिति तल्लक्षणमबिदधता चित्सुखेनापरोक्षव्यवहारयोग्यताविशेषणकृत्याभिधानप्रस्तावेऽभिहितम्। न चावेद्यत्वमित्येतावदेवास्तु तल्लक्षणमिति वाच्यम्। तथा सत्यतीतानागतनित्यानुमेयेषु चातिव्याप्तेः। फलव्याप्यतालक्षणवेद्यत्वस्य तत्राभावादिति। द्वितीये पुनरनैकान्त्यमेव। आत्मनोऽपि वृत्तिजन्यव्यवहारविषयत्वात्। चिद्रूपदृग्विषयत्वन्तु घटादावस्माभिर्नाङ्गीक्रियत इति भागासिद्धिः। स्वप्रकाशत्वं च निर्वक्तव्यं यदभावो दृश्यत्वम्। अवेद्यत्वमिति चेत्तर्हि वेद्यत्वं दृश्यत्वमित्युक्तं स्यात्। तथा च प्रागुक्तविकल्पदोषापातः।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C09_S01_B02

~~| id = VA_C09_S01_B02_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">पररीत्याऽऽह ।। अतीतेति। अतीतादावुक्तरूपफलं परैर्नाङ्गीकृतमित्येतच्चित्सुखाचार्यवचनाज्ज्ञायत इत्याह।। तथा हीत्यादिना तत्राभावादित्यन्तेन। न चातीतादिकमपि स्वसत्ताकाले फलव्याप्यमिति वाच्यम्। नित्यानुमेयेऽसिद्ध्यनुद्धारात्। अत एवादिपदेन तदगृहीतत्वात्स्वपदेन ग्रहणम्। न च नित्यानुमेयमपि योगिनां प्रति फलव्याप्यमिति वाच्यम्। न च योगिप्रत्यक्ष गम्यतयाऽपरेक्षत्वधर्मादीनामिति चित्सुखवचनविरोदेन तत्र फलव्याप्यत्वाङ्गीकारादिति। नन्वतीतादौ कथमवेद्यत्वम्। वृत्तिव्याप्यत्वरूपवेद्यत्वस्य सत्त्वादित्यत आह।। फलव्याप्यतेति। फलं व्यवहार इति द्वितीयपक्ष आह।। द्वितीय इति। नन्वस्तु तर्हि दृक् चिद्रूपेति द्वितीयः पक्षः। अतीतादेरपि कदाचित्स्वाकार वृत्तिप्रतिफलितचिद्विषयत्वान्न तत्रासिद्धिः। नित्यातीन्द्रियस्यापि ज्ञातत्वेनाज्ञातत्वेन वा साक्षिविषयत्वात्तत्रापि नासिद्धिः। आत्मनस्तु चिद्रूपत्वेन तदविषयत्वान्न तत्रानैकान्त्यमित्यत आह।। चिद्रूपेति। नाङ्गीक्रियत इति। प्रमाणाभावात्। न च घटं जानामीति सकर्मकज्ञानगृह्यान्यो घटः प्रकाशत इत्यकर्मकप्रकाशरूपा चिदनुभवसिद्धेति वाच्यम्। तथात्वेऽतीतः प्रकाशत इति बुद्ध्या तस्यापि चिद्रूपविषयत्वापातात्। न चेष्टापत्तिः। अभिव्यक्तापरोक्षैकरसचिदुपरागेण विषयस्याप्यापरोक्ष्यप्रसङ्गादिति</p>

<p class="gr-vyakhya-para">स्वमतेऽपि गगनादेः साक्षिरूपचिद्विषयत्वादुक्तं भागासिद्धिरिति। अन्यथाऽसिद्धिरित्येवावक्ष्यत्। अस्वप्रकाशत्वं दृश्यत्वमिति पक्ष आह।। द्वितीय इति। स्वप्रकाशत्वप्रश्नोऽसङ्गत इत्यत आह।। यदभाव इति।। प्रागुक्तेति। वेदनं किं वृत्तिरूपंविवक्षितं चिद्रूपं वा। नाद्यः। आत्मन्यनैकान्त्यात्। नान्त्यः घटादावसिद्धेरिति प्रागुक्तविकल्पदोषापात इत्यर्थः।</p>

}}

</div>

Line 850:

Line 606:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-स्वव्यवहारे स्वातिरिक्तसंविदनपेक्षत्वं स्वप्रकाशत्वं तदभावो दृश्यत्वमिति चेत्तर्ह्यात्मनोऽप्यद्वितीयव्यवहारे संविदन्तरापेक्षासद्भावाद्व्यभिचारः। निर्विकल्पकस्वव्यवहारे संविदन्तरानपेक्ष आत्मेति चेत्तर्हि घटोऽपि तथैवेत्यसिद्धिः। घटे निर्विकल्पकव्यवहार एव नास्तीति चेदात्मन्यपि स नास्त्येव। सुषुप्तावस्तीति चेन्न। तस्यापि निर्विकल्पकत्वे विवादात्। अवेद्यत्वे सत्यपरोक्षव्यवहारविषयत्वं स्वप्रकाशत्वमिति चेन्न। व्याहतत्वेनासम्भवित्वात्। कथञ्चिदव्याहतत्वेऽपि विशेषणाभावेनोत विशेष्याभावेनाथोभयाभावेन दृश्यत्वं निर्वक्तव्यम्। तत्राद्येऽवेद्यत्वाभावो वेद्यत्वमेव हेतुरस्तु किं विशेष्येण। तस्य चोक्तं दूषणम्। द्वितीये स्वरूपासिद्धिः। तृतीये व्यर्थविशेष्यत्वं विशेष्यासिद्धिश्चेति।। छ ।। दृश्यत्वविकल्पनिरासः ।। छ ।।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C09_S01_B03

~~| id = VA_C09_S01_B03_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">।। स्वव्यवहार इति। आत्मनोऽपि स्वव्यवहारे स्वरूपसंवित्सापेक्षत्वादसम्भवनिवृत्त्यै स्वातिरिक्तेत्युक्तम्। व्यवहारशब्देन किं विशिष्टव्यवहारो विवक्षितः स्वरूपमात्रव्यवहारो वेति विकल्पं हृदि निधायाद्यं दूषयति।। अद्वितीयेति।। संविदन्तरेति। एकमेवाद्वितीयमित्यादिवाक्यजन्यवृत्तिसापेक्षितत्वादित्यर्थः। द्वितीयं शङ्कते।। निर्विकल्पकस्वव्यवहार इति। स्वरूपमात्रविषयकस्वव्यवहार इत्यर्थः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">विवादादिति। एतावन्तं कालं सुखमहमस्वाप्समित्युत्तरकालीनपरामर्शेन तद्व्यवहारस्य विशिष्टत्वेनैवसिद्धेरिति भावः।</p>

Line 863:

Line 612:

<p class="gr-vyakhya-para">व्याहतत्वेनेति। अपरोक्षव्यवहारविषयत्वमित्युक्ते वेद्यत्वस्यैव प्राप्त्या पुनरवेद्यत्वे सतीत्युक्ते व्याहतिरित्यर्थः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">नन्ववेद्यत्वं फलव्याप्यत्वाभावः। अपरोक्षव्यवहारविषयत्वं च वृत्तिव्याप्यत्वम्। एवञ्च न व्याहतिरित्यत आह।। कथञ्चिदिति। फलस्य प्रागेव दूषितत्वात्कथञ्चिदित्युक्तम्। अपरोक्षव्यवहार विषयत्वरूपविशेष्यत्वमङ्गीकृत्यावेद्यत्वरूपविशेषणाभावेनेत्यर्थः। तथा चावेद्यत्वाभावे सत्यपरोक्षव्यवहारविषयत्वं दृश्यत्वमिति फलितार्थः। एवं विशेष्याभावेनेत्यत्रापि सविशेषणमवेद्यत्वमित्यङ्गीकृत्य विशेष्यापरोक्षव्यावहारविषयत्वाभावेन, दृश्यत्वनिर्वचनेऽवेद्यत्वे सत्यपरोक्षव्यवहारविषयत्वाभावे दृश्यत्वमिति फलितार्थः। तथा च प्रथमे व्यर्थविशेष्यत्वं द्वितीये स्वरूपासिद्धिस्तृतीये व्यर्थविशेष्यासिद्धिरिति मन्तव्यम्।। छ ।। दृश्यत्वविकल्पनिरासः ।। छ ।।</p>

}}

</div>

== ~~अध्याय~~ 10 ==

== अध्यायः 10 ==

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-किञ्च दृश्यत्वं प्रमाणतो वा भ्रान्ता वा। नोभयमपि। अन्यतरासिद्धेः। ननु सामान्यतः प्रयुक्तस्य हेतोर्विशेषविकल्पैर्निराकरणे सर्वानुमानाभावप्रसङ्गः। तथा हि। धूमाद्धूमध्वजसाधने किमेतद्देशकालसंलग्नो धूमो हेतुः किं वाऽनेतद्देशकालसंलग्न इति विकल्प्याद्ये साधनशून्यं निदर्शनम्। द्वितीयेऽसिद्धिरिति दूषणसम्भवादिति। मैवम्। तत्र धूममात्रस्य पर्वतेऽग्निसाधकत्वेनादूषणत्वाभ्युपगमात्। तर्हि किं वक्रो धूमो हेतुरिति विकल्पेन दूषणप्रसङ्ग इति चेन्न। तस्य सामान्यस्यैव हेतुत्वात्। न चास्तु तथा प्रकृतेऽपीति वाच्यम्। प्रमाणभ्रान्तिदृश्ययोर्दृश्यत्वसामान्याभावात्। न हि जलनभोनलिनयोर्नलिनत्वसामान्यमस्ति। तर्हि कथं भ्रान्तिदृश्यत्वमित्यच्यत इति चेन्न। यथा नभो नलिनमित्युच्यते तथैवेत्यवेहि। दृश्यत्वस्य सन्मात्रवृत्तित्वाद्विरुद्धता च। न च शुक्तिरजतं दृश्यमिति वाच्यम्। तत्र शुक्तिकाया एव दृस्यत्वात्।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C10_S01_B01

~~| id = VA_C10_S01_B01_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<h4 class="gr-vyakhya-head">दशमभङ्गः</h4>

<p class="gr-vyakhya-para">।। अन्यतरासिद्धेरिति। आद्ये तवासिद्धिरन्त्येम मासिद्धिरित्यर्थः।</p>

Line 888:

Line 630:

<p class="gr-vyakhya-para">तर्हीति। दृश्यत्वरूपधर्माभाव इत्यर्थः</p>

<p class="gr-vyakhya-para">किञ्च दृश्यत्वं नाम ज्ञानविषयत्वं वा ज्ञानोल्लेखित्वमात्रं वेति विकल्पं हृदि कृत्वाऽऽद्य आह।। दृश्यत्वस्येति। ज्ञानविषयत्वस्येत्यर्थः।</p>

}}

</div>

Line 897:

Line 639:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-ननु रजतसंविदः कथं शुक्तिकाविषयो विरोधादिति चेन्न। रजतसंविद इति कोऽर्थः। किं रजतविषयाया इति रचतत्वोल्लेखिसंविद इति वा। नाद्यः। अनभ्युपगमात्। द्वितीये को विरोधः। स्वविषयशुक्तिकामेवान्याकारेण गृह्णातीत्यस्याविरुद्धत्वात्। ननु तर्ह्यपि रजतेऽस्ति कथञ्चिदृश्यतेति चेन्न। तस्य दृश्यत्वाभासत्वात्। तादृशस्य पक्षेऽनन्वयात्। किञ्च रजतस्य फलव्याप्यतया वृत्तिव्याप्यतया वा दृश्यत्वम्। नोभयमपि। अध्यस्ततयैव तत्सिद्ध्यभ्युपगमात्। न च तत्प्रतीतावुपायान्तरं वाऽस्ति। सन्निकर्षाभावात्। आत्मनोऽपि दृयशत्वादनैकान्तिकता च। नात्मा दृश्यत इति चेन्न। व्याहतेः। न ह्यज्ञाते धर्मिणि धर्मविधानं तन्निषेधो वा युज्यते। आत्मा दृश्यो वस्तुत्वाद्धटवत्। अयं घट एतद्धटात्मान्यान्यदृश्यान्यः प्रमेयत्वाद्धटवदिति च तस्य दृश्यत्वसिद्धेः।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C10_S01_B02

~~| id = VA_C10_S01_B02_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">हेतोः साध्याभावेनैव व्याप्तिदर्शनाय सन्मात्रवृत्तित्वादित्युक्तम्। शङ्कते।। न च रजतेति। न च विषय इत्यन्वयः। न त्विति पाठे स्पष्टं शङ्कापरत्वम्।। विरोधादिति। अन्यज्ञानस्यान्यविषयत्वविरोधादित्यर्थः। यद्वा रजतज्ञाननुव्यवसायविरोधादित्यर्थः। तेन ज्ञानेन रजतविषयत्वस्यैव विषयीकरणादिति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अनुभ्युपगमादिति। यत्सन्निकृष्टकरणेन यज्ज्ञानमुत्पन्नं स तस्य विषय इत्येवंविधविषयत्वस्य रजतेऽनभ्युपगमादित्यर्थः।। अन्याकारेणेति। अत्यन्तासद्रजततयेत्यर्थः।</p>

Line 913:

Line 648:

<p class="gr-vyakhya-para">अध्यस्ततयेति। अध्यस्तत्वरूपसम्बन्धेनेत्यर्थः। तथा च ज्ञानज्ञेययोरध्यस्तत्वरूपाध्यासिक सम्बन्धाङ्गीकाराद्वृत्तिविषयत्वरूपं फलविषयत्वरूपं वा दृश्यत्वं त्वन्मते रजते न सम्भवति विषयत्वरूपसम्बन्धस्यैवाभावादिति भावः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु वृत्तिव्याप्यत्वं वृत्त्यभिव्यक्तचिदध्यस्तत्वम्। फल्याप्यत्वमपि तदध्यस्तत्वमेव। एवञ्च रजतेऽपि मद्रीत्या दृश्यत्वलाभ इति चेन्मैवम्। तथा सति ब्रह्मणो वृत्तिव्याप्यत्वानापत्तेः। तस्याध्यस्तत्वाभावात्। फलाध्यस्तत्वमित्यत्रापि फलं न तावत्प्रवृत्तिप्रतिबिम्बितचैतन्यम्। तस्य कल्पितत्वेनाध्यस्ताधिष्ठानत्वाभावात्। नापि वृत्तिप्रतिबिम्बितचैतन्याद्यभिव्यक्तं विषयाधिष्ठानचैतन्यम्। आवश्यकेन वृत्तिप्रतिबिम्बितचैतन्येनैव प्रकाशोपपत्तौ तदधिष्ठानचिदभिव्यक्तत्वादि कल्पनायोगादिति। ज्ञानोल्लेख्यत्वं दृश्यत्वमिति द्वितीयेऽपि किं वृत्तिव्याप्यत्वमभिप्रेतं फलव्याप्यत्वं वा। आद्य आह।। आत्मनोऽपीति। शुक्तिरजतादेः सपक्षस्येव विपक्षस्यात्मनोऽपित्यर्थः। आत्मनो दृश्यत्वाभावे बाधकमुक्त्वा दृश्यत्वे साधकमाह।। आत्मेति। नन्वात्मनो निर्धर्मकत्वेन वस्तुत्वहेतोरसिद्धिः। न च धर्मकत्वाङ्गीकारविरोधः। अभावरूपधर्माङ्गीकारादित्यरुचेराह।। अयं घट इति। सन्निहितो घट इत्यर्थः। तेनासन्निहितघटेन सिद्धसाधनता एतद्धटात्मान्यत्सर्वं जगत्तदन्यदेतद्धटात्मख्यं वस्तुद्धयं तद्रूपं यद्दृश्यं तदन्यदिति साध्यार्थः। पक्षे एतद्धटाख्यदृश्यान्यत्वस्य बाधादात्माख्यदृश्यान्यत्वमादायासाध्यसिद्धिः। दृष्टन्ते एतद्धष्टाख्यदृश्यान्यत्वमादायात्म रूपदृश्यस्याधूनाऽप्यसिद्धेरिति बोध्यम्। पटान्यत्वनार्थान्तरनिवृत्त्यै एतद्धटान्येति। बाधनिवृत्त्यै आत्मेति। दृष्टान्ते साध्यवैकल्यपरिहारायैतद्धटेति। एतद्धटात्मान्यदृश्यान्य इत्युक्ते पुनः पटान्यत्वेनार्थान्तरमतोऽन्यान्येति। दृश्यैतद्धटात्मान्यकृतेऽप्रसिद्धिरतोऽन्यान्येति सर्वं सार्थकम्। न चायं घट एतद्धटात्मान्यान्यनित्यान्य इत्याभाससाम्यम्। विपक्षे बाधकाभावेनाप्रयोजकत्वं च। अत्र चोक्तवक्ष्यमाणबाधकबलेन तदभावादिति।</p>

}}

</div>

Line 922:

Line 657:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka~~-~~line~~">मूलम्किञ्च दृश्यत्वाभावे तदविद्यानिवृत्त्याभावेन मोक्षाभावप्रसङ्गः। न च त्वत्पक्षे ब्रह्मज्ञानं नाम यत्किञ्चित्स्यात्। षष्ठ्यर्थस्य विषयताऽनतिरेकात्। यद्धि श्रुतमयेन ज्ञानेन तत्त्वमभिधाय चिन्तामयीमवस्थामवलम्बमानस्यान्तःकरणपरिणामवृत्तिरूपं ज्ञानमुपजायते तेन भवेदविद्यानिवृत्तिरिति चेन्न। तथाऽभ्युपगमे परमात्त्मनोऽपि दृश्यतया व्यभिचारानिस्तारात्। आत्मनोऽपि वृत्तिव्याप्यत्वेऽपि फलव्याप्यताया अभावान्न दृश्यत्वमिति चेन्न। दत्तोत्तरत्वात्। विषयत्वाभावेऽप्यात्माकारज्ञानमात्मज्ञानं तेन भवेदविद्यानिवृत्तिरिति चेन्न। विचारागोचरत्वात्।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id = VA_C10_S01_B03~~

~~| id = VA_C10_S01_B03_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">ननु स्वरूपेण दृश्यत्वं हेतुरात्मा तु विशिष्टरूपेणैव दृश्यस्तेन न व्यभिचारो नापि व्याहतिर्नाप्युक्तानुमानविरोध इत्यरुचेराह।। किञ्चेति। शुद्धज्ञानाभावे तदाच्छादकस्य मूलज्ञानस्य वेदान्तजन्यज्ञानेन निवृत्तिर्न स्यात्। ज्ञानस्याज्ञाननिवर्तकत्वेन समानविषयतायास्तन्त्रत्वात्। ततश्च मोक्षो न स्यात्। अविद्यास्तमयो मोक्ष इति तदुक्तेरित्यर्थः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु वेदान्तजन्यज्ञानस्य ब्रह्माविषयकत्वेऽपि तदज्ञाननिवर्तकत्वं युक्तम्। ज्ञानस्याज्ञाननिवर्तकत्वे तदन्याविषयकत्वस्यैव तन्त्रत्वादित्याशङ्क्य निराकरोति।। न चेति। न हीत्यर्थः। यत्किञ्चित्तदन्यविषयकत्वम्।। षष्ठ्यर्थस्येति। नन्वेवं सति रजतस्य ज्ञानमिति कथं षष्ठ्यर्थस्य विषयविषयितासम्बन्धस्याभावादिति चेन्न। तत्रोल्लेख्योल्लेखिभावसम्बन्धस्य षष्ठ्यर्थत्वात्। न च तद्विषयत्वातिरिक्तं तदुल्लेखित्वं नास्तीति युक्तम्। यत्सन्निकृष्टेनेत्यादिरूपविषयताहीनस्यापि दृश्यस्य दृग्व्यावर्तकत्वमात्ररूपोल्लेख्यत्वानुभवात्।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु वेदान्तजन्यवृत्तेरात्माज्ञाननिवर्तकत्वे श्रवणादिप्रयोज्यजातिविशेषवत्त्वं तन्त्रं न त्वात्मविषयत्वादिकं गौरवात्। तथा चात्मनो दृश्यत्वाभावान्नोक्तव्यभिचार इति शङ्कते।। यद्वि श्रुतमयेनेति। विचारावधारीततात्पर्यविशिष्टशब्दज्ञानरूपश्रवणेनेत्यर्थः। करणे तृतीया। यद्यपि शब्दः परोक्षज्ञानजननस्वभावो वृत्तिश्चापरोक्ष्येणेति न तत्करणत्वं श्रवणस्य तथाऽपि तत्तांशगोचरज्ञानासमर्थस्यापीन्द्रियस्य तत्समर्थ संस्कारसाहित्यात्प्रत्यभिज्ञाजनकत्वम्। तथा स्वतोऽपरोक्षज्ञानजननासमर्थस्यापि शब्दस्य मनननिदिध्यासनसाहित्यादपरोक्षज्ञानजनकत्वम्। इयांस्तु विशेषः। इन्द्रियमपरोक्षज्ञानमात्रजनकं वेदान्तवाक्यं तु पूर्वं परोक्षज्ञानं जनयित्वा पश्चान्मननादिसहकारिसामर्थ्येनापरोक्षज्ञानमपि जनयतीति। तत्त्वचिन्तामयीं निदिध्यासरूपाम्। अस्त्वेवं तथाऽपि वेदान्तजन्यज्ञानस्य किं शुद्धात्मा विषय उतान्यः। नान्त्यः। तस्याध्यस्तत्वेन तज्ज्ञानस्य भ्रान्तित्वात्। तस्य च त्वन्मतेऽप्रमात्वादित्यभिप्रेत्याद्य आह।। तथाऽभ्युपगम इति। दृगुल्लेख्यत्वं नाम फलव्याप्यत्वमिति द्वितीयं शङ्कते।। आत्मन इति। यद्यप्ययं ग्रन्थो वृत्तिव्याप्यदृगुल्लेख्यत्वमित्याद्यपक्षेऽनैकान्त्योपपादनसमप्त्यनन्तरं गतस्तथाऽपि व्यभिचारानिस्तारादिति यदुक्तं तत्परिहारोऽप्यनेन भवतीत्यत्रास्य ग्रन्थस्य निवेशः।। दत्तोत्तरत्वादिति। फलं ज्ञातता व्यवहारो वेत्यादिनेति शेषः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु तदज्ञाननिवर्तकत्वे तदाकारत्वमेव तन्त्रम्। तच्च ज्ञानस्य तद्विषयत्वाभावेऽपि करणसामर्थ्यादेव शशशृङ्गादिशब्दजन्यज्ञानस्येव युक्तम्। तेन नोक्तदोष इति शङ्कते।। विषयत्वाभावेऽपीति।</p>

}}

</div>

Line 943:

Line 671:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-तथा हि। आत्माकारमिति कोऽर्थः। आत्माकार एवाकारो यस्येति वाऽऽत्माकार इवाकारो यस्येति वाऽऽत्माऽऽकारो यस्येति वा। नाद्यः। ज्ञानज्ञेययोरेकाकारताऽनुपलम्भात्। एकैव सत्ता ज्ञानज्ञेययोराकारोऽस्तीति चेन्न। अनुगतसत्ताया अनङ्गीकारात्। सत्तयैकाकारत्वे च वेदान्तवाक्यजनितज्ञानमात्माकारमेव कुतः। घटाकारमपि किन्न स्यात्। न च परेणात्मनि सत्ता नामाकारोऽङ्गीक्रियो। निराकारताऽङ्गीकारात्। न द्वितीयः। अत्यन्तसादृश्यस्यानुपलम्भात्। किञ्चित्सादृश्यस्य प्रागिवातिप्रसञ्जकत्वात्। तृतीयेऽपि पक्षे नात्मा साक्षाज्ज्ञानस्याकारः सम्भवति। आधाराधेयभावस्यासम्भवात्। अतः परिशेषाद्विषयतया व्यावर्तकत्वेन चात्मा ज्ञानस्याकार इवेति वक्तव्यम्। तदेव च विषयत्वमिति यत्किञ्चिदेतत्।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C10_S01_B04

~~| id = VA_C10_S01_B04_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">।। आत्माकार एवेति। एतद्धटाकारं घटान्तरमितिवदित्यर्थः।। आत्माकार इवेति। गवाकारो गवय इतिवदिति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">आत्माकार इति। घटात्वाकारो घट इतिवदिति भावः। आद्येऽपि विषये यावानाकारस्तावदाकारत्वं ज्ञानेऽपि विवक्षितं यत्किञ्चित्तदाकारकत्वं वा। आद्य आह।। ज्ञानज्ञेययोरिति। द्वितीयं शङ्कते।। एकैवेति। सत्तामङ्गीकृत्याह।। सत्तयेति। द्वितीयेऽपि ज्ञानानन्दादीनां साम्यं विवक्षितं संस्थानसाम्यं वा सत्तया साम्यं वा। आद्य आह।। अत्यन्तसादृश्यस्येति। संस्थानसाम्यस्येत्यर्थः। द्वितीयेत्वाह।। किञ्चिदिति। सत्तासाम्यस्येत्यर्थः। यद्यपि निराकारताङ्गीकारेणैवात्माकार इवाकारो यस्येति पक्षोऽप्यनुपपन्नः। तथाऽप्यशोकवनिकान्यायेनाभ्युच्चयेन दूषणान्तरोक्तिरिति ध्येयम्।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">नन्वात्मज्ञानस्याकार इवेत्यात्मनो ज्ञानाकारसाम्यमुक्तम्। तत्र नात्यन्तसाम्यम्। ज्ञानाकारस्य ज्ञानाश्रितत्ववदात्मनस्तदभावात्। नापि यत्किञ्चित्साम्यम्। वेदान्तजन्यज्ञानस्य घटज्ञानत्वापत्तेरित्यत उक्तं व्यावर्तकत्वेनेति। आधाराधेयभावाभावेन व्यावर्तकत्वमपि कथमित्यत उक्तं विषयतयेति।। तदेव च विषयत्वमिति। तथा च तद्विषयत्वमेव तदाकारत्वमित्यात्मनो दृश्यत्वप्राप्यात्मनि व्यभिचारः सुस्थ इति</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननूक्तरीत्याऽऽत्मनो दृग्विषयत्वसिद्धावपि न दृगुल्लेख्यत्वसिद्धिः। न च तत्पक्ष एव व्यभिचारोक्तिरिति वाच्यम्। दृगुल्लेख्यत्वपक्षेऽनैकान्त्यमिति पक्षक्षतेः। दृग्विषयत्वस्य शुक्तिरूप्याद्व्यावृत्ततया व्यभिचारोक्त्यनवकाशाच्च। पक्षत्रयवृत्तित्वस्य व्यभिचारित्वादिति चेन्न। विषयतासिद्धावुल्लेख्यत्वस्यापि सिद्धेः। तस्यास्तद्विषयत्वात्।। यत्किञ्चिदेतदिति। फल्ग्वित्यर्थः।</p>

}}

</div>

Line 964:

Line 685:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-ननु भवेदिदं यदि दृग्विषयत्वं दृश्यत्वम्। स्वप्रतिबद्धव्यवहारे स्वातिरिक्तसंविदपेक्षानियतिर्दृश्यत्वम्। कथमेतादृशी दृश्यता कथितदूषणगणग्रस्ता स्यात्। मैवम्। अतिरिक्तपदेन पारमार्थिकभेदवत्त्वं वाऽऽविद्यकभेदवत्त्वं वा। नाद्यः। तवासिद्धेः। न द्वितीयः। ममासिद्धेः। सामान्यतः प्रयोग इति च प्रागेव परास्तम्। संविदपेक्षानियतत्वमात्रस्य हेतुत्वोपपत्तेर्व्यर्थविशेषणत्वं च। न चास्ति रजतेऽपि ज्ञानावेक्षा व्यवहाराय तस्याध्यस्ततयैव सिद्ध्यभ्युपगमादित्यवादिष्म। अत्यन्तासत्यनैकान्त्यं च। न च तदपि मिथ्येति वाच्यम्। तथा सति रजतादेरसद्विलक्षणत्वप्रतिपादन प्रयासवैय्यर्थ्यापातात्। न च बाध्यत्वमसतो युज्यते। अप्रतीत्यङ्गीकारात्। नापि तस्यानिर्वचनीयत्वम्। तत्र प्रमाणाभावादिति।। छ ।। दृश्यत्वहेतुनिरासः ।। छ ।।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C10_S01_B05

~~| id = VA_C10_S01_B05_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">।। स्वेति। अद्वितीयत्वादिव्यवहारे स्वातिरिक्तसंविदपेक्षाऽस्तीत्यात्मनि दृश्यत्वनिवृत्त्यै नियतिपदम्। अद्वितीयत्वादिव्यवहारे तदपेक्षायामपि स्फुरणरूपे व्यवहारे तदभावात्तन्नियमो नास्तीति बोध्यम्।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">किञ्च स्वव्यवहारशब्देन यत्किञ्चत्स्वव्यवहारो विवक्षितो यावत्स्वव्यवहारो वा। नाद्यः। आत्मन्यनैकान्त्यात्। तत्राप्यद्वितीयत्वादिव्यवहारे स्वातिरिक्तसंविदपेक्षनियतिसद्भावात्। अन्त्येऽपि संवित्किञ्चिद्रूपा विवक्षिता वृत्तिरूपा वा। आद्य आह।। संविदिति। आत्मनोऽद्वितीयत्वादिव्यवहारे चिद्रूपसंविदपेक्षाभावात्स्वातिरिक्तविशेषणं व्यर्थमित्यर्थः। उपलक्षणमेतत्। अतितादावसिद्धिश्चेत्यपि ग्राह्यम्। द्वितीयेऽप्याह।। संविदिति। विशेष्यसंशव्यवहारे वृत्तिसंविदपेक्षाभावादिति</p>

Line 977:

Line 691:

<p class="gr-vyakhya-para">ज्ञानापेक्षेति। स्वविषयकज्ञानापेक्षेत्यर्थः। द्वितीये त्वाह ।। अत्यन्तासतीति। तद्व्यवहारेऽपि शशशृङ्गादिशब्दजन्यस्वोल्लेखिसंविदपेक्षानियतिसद्भावादिति</p>

<p class="gr-vyakhya-para">किमसतः सत्त्वरूपमिथ्यात्वमस्तीत्यर्थः। बाध्यत्वरूपं वाऽनिर्वचनीयरूपं वेति किल्प्याद्य आह।। तथा सतीति। द्वितीये आह।। न चेति। तृतीये आह।। नापीति।। छ ।। दृश्यत्वहेतुनिरासः ।। छ ।।</p>

}}

</div>

== ~~अध्याय~~ 11 ==

== अध्यायः 11 ==

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-न च जडत्वहेतुरपि निगदितदूषणगणलङ्घने जङ्घालः। तथा हि। किमिदं जडत्वं नाम। ज्ञानानाधारत्वं वाऽनात्मत्वं वाऽज्ञानरूपत्वं वाऽस्वप्रकाशत्वं वा।नाद्यः। विशिष्टात्मनि पक्षनिक्षिप्तेऽसिद्धत्वात्। असदात्मनोर्विपक्षभूतयोश्च वर्तमानत्वात्। न द्वितीयः। अनात्मत्वपदेनात्मातिरिक्तत्वं वाऽऽत्मत्वानाधारत्वं वा विवक्षितम्। नाद्यः। तवासिद्धेः। न हि त्वत्पक्षे परमात्मनो जगदतिरिक्तमस्ति। परमार्थतस्तदभावेऽप्यनाद्यविद्याविलसितो भेदोऽस्तीति चेत्तर्ह्यस्माकमसिद्धो हेतुः। असति व्यभिचारश्च।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C11_S01_B01

~~| id = VA_C11_S01_B01_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<h4 class="gr-vyakhya-head">एकादशभङ्गः</h4>

<p class="gr-vyakhya-para">।। जङ्घाल इति। एकस्मिन्नेव दिवसे बहुयोजनपरिमितमार्गगमनशीलो नरो जङघालः। जङ्घालोऽतिजवस्तुल्यौ जङ्घाकरिकजाङ्घिकावित्यभिधानात्।। विशिष्टात्मनीति। अन्तःकरणावच्छिन्नचैतन्यमहमर्थसञ्ज्ञकविशिष्टात्मा तत्रेत्यर्थः। परमते तस्यैव ज्ञातृत्वादिति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">असदात्मनोरिति। अत्रात्मशब्देन शुद्धात्मनो ग्रहणम्। परमते तस्यैव ज्ञातृत्वाभावादिति बोध्यम्। आद्येऽप्यतिरिक्तपदेन तात्त्विकभेदवत्त्वं वा विवक्षितमतात्त्विकभेदवत्त्वं वेति विकल्प्याद्यं निराह।। तथेहि। द्वितीयं शङ्कते।। परमार्थत इति।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु भेदस्यानादित्वात्कथं दोषजन्यभ्रमविलसितत्वमित्यत उक्तमनादीति।</p>

}}

</div>

Line 1,008:

Line 715:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

<~~span~~ class="~~shloka~~-~~line~~">~~मूलम्न द्वितीयः।~~ आत्मत्वस्य प्रागुक्तप्रकारान्तर्भावे साध्याविशिष्टतासिद्ध्यनैकान्त्यान्यतमापातात्। एतेन यत्त्वयाऽऽत्मत्वमभिप्रेतं तदेवास्त्वस्माकमिति परिहृतम्। अस्माकमुक्तप्रकारान्यतरसङ्ग्रहसम्भवात्। न ~~तृतीयः। वृत्तिज्ञानभागेऽसिद्धत्वात्।~~</~~span~~>

<p class="gr-vyakhya-para">।। प्रागुक्तेति। किं तदात्मत्वं जातिर्वा सत्त्वं वेत्यादिप्रागुक्तेत्यर्थः।। साध्याविशिष्टतेति। आत्मत्वस्य सत्त्वाबाध्यत्वरूपत्वे साध्याविशिष्टत्वम्। ज्ञानत्वज्ञानाधारत्वात्मशब्दलक्ष्यत्वान्यतमत्वरूपत्वेऽसिद्धिः। जातिस्वप्रकाशत्वात्मशब्दवाच्यत्वान्यतमरूपत्वे त्वनैकान्त्यमिति बोध्यम्। अज्ञानरूपत्वं जडत्वमिति तृतीयं निराकरोति।। न तृतीय इति।</p>

</div>

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id = VA_C11_S01_B02~~

~~| id = VA_C11_S01_B02_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">।। प्रागुक्तेति। किं तदात्मत्वं जातिर्वा सत्त्वं वेत्यादिप्रागुक्तेत्यर्थः।। साध्याविशिष्टतेति। आत्मत्वस्य सत्त्वाबाध्यत्वरूपत्वे साध्याविशिष्टत्वम्। ज्ञानत्वज्ञानाधारत्वात्मशब्दलक्ष्यत्वान्यतमत्वरूपत्वेऽसिद्धिः। जातिस्वप्रकाशत्वात्मशब्दवाच्यत्वान्यतमरूपत्वे त्वनैकान्त्यमिति बोध्यम्। अज्ञानरूपत्वं जडत्वमिति तृतीयं निराकरोति।। न तृतीय इति।</p>

}}

</div>

Line 1,026:

Line 726:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka~~-~~line~~">मूलम्आत्मनो ज्ञानस्वरूपता न निर्वाह्यतामारोहति। तथा हि। तज्ज्ञानं सविषयं निर्विषयं वा। आद्ये स्वविषयं परविषयं वा। नाद्यः। स्ववृत्तिविरोधात्। न द्वितीयः । मोक्षे ज्ञआनाभावप्रसङ्गात्। नोत्तरः। ज्ञानत्वस्यैवाभावप्रसङ्गात्। निर्विषयज्ञानरूपत्वे चास्तु प्रपञ्चेऽपि तादृग्ज्ञानरूपत्वमित्यसिद्धिप्रसङ्गः।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id = VA_C11_S01_B03~~

~~| id = VA_C11_S01_B03_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">नन्वज्ञानरूपत्वं नाम ज्ञप्तिरूपत्वम्। एवञ्च न भागासिद्धिः। वृत्तेः करणव्युत्पत्त्या ज्ञानशब्दवाच्यत्वेऽपि ज्ञप्तित्वाभावात्। उक्तं हि विवरणे साङ्ख्यवेदान्तिनां करणव्युत्पत्त्या बुद्धिर्वृत्तिज्ञानमित्यनुशयादाह।। आत्मन इति। तथा च तत्रानैकान्त्यमिति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">-ज्ञानस्वरूपतेति । अत्र ज्ञानपदं ज्ञप्तिपरम्। एवमग्रेऽपि।। स्ववृत्तिविरोधादिति। विषयविषयिभावसम्बन्धस्योभयनिष्ठत्वेन तस्मिन्स्ववृत्तिविरोधादित्यर्थः। एदं च पररीत्या। स्वमते मामहं जानामीत्यनुभवबलेनैकस्मिन्नपि तस्याङ्गीकारादिति मन्तव्यम्।। मोक्ष इति। तत्र पराभावादिति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ज्ञानत्वस्यैवेति। सविषयत्वस्य ज्ञानत्वव्यापकतावधारणेनात्मरूपज्ञानस्य निर्विषयत्वे ज्ञानत्वमेव न स्यादित्यर्थः।</p>

}}

</div>

Line 1,046:

Line 739:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka~~-~~line~~">मूलम्न चतुर्थः। स्वकर्मकसंविद्रूपतामन्तरेण स्वप्रकाशान्तरस्योत्तरत्र वारयिष्यमाणत्वात्। स्वकर्मकप्रकाशत्वस्यात्मन्यपि तवाभावादिति। एतेनाचेतनत्वं जडत्वमिति निरस्तम्। उक्तपक्षाबहिर्भावात्। अस्माभिर्ज्ञातृत्वानाधारत्वस्य जडत्वेनाभिलापान्नास्मत्प्रतिबन्धी।। छ ।। जडत्वहेतुनिरासः ।। छ ।।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id = VA_C11_S01_B04~~

~~| id = VA_C11_S01_B04_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">।। स्वप्रकाशान्तस्येति। स्वप्रकाशान्तरस्येत्यर्थः।। उत्तरत्रेति।। स्वेति। स्वेनेति वा स्वप्रमाणेन विनेति वेत्यत्रेत्यर्थः। अस्तु निरुक्तस्य स्वप्रकाशत्वाभावरूपं जडत्वं हेतुरित्यत आह।। स्वकर्मकेति। ततश्च त्वद्रीत्याऽऽत्मन्यनैकान्त्यमिति</p>

<p class="gr-vyakhya-para">एतेनेत्युक्तं विवृणोति।। उक्तेति।। छ ।। जडत्वहेतुनिरासः ।। छ ।।</p>

}}

</div>

== ~~अध्याय~~ 12 ==

== अध्यायः 12 ==

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-परिच्छिन्नत्वहेतुरपि न साध्यसाधकतामध्यस्ते। तथा हि। परिच्छिन्नत्वं नाम देशतः परिच्छिन्नत्वं वा कालतो वाऽन्योन्याभावाधिकरणत्वं वा। नाद्यः। कालाकाशादिभागेऽसिद्धेः। अत एव न द्वितीयः। ब्रह्मव्यतिरिक्तं सकलमपि देशकालाभ्यां परिच्छिन्नमिति चेन्न। व्याघातात्। तथा हि। देशतः परिच्छिन्नत्वं नाम क्वचिन्निष्ठाभावप्रतियोगिता। तथा न सर्वस्याभावं प्रतिजानता किञ्चिदधिष्ठानमभ्युपेयम्। अभावस्याधिष्ठानबोधाधीनबोधत्वात्। तथा च कथं न व्याघातः। सकलमपि ब्रह्मण्यध्यस्तमतस्तत्र नास्तीति निषेधान्नाधिष्ठानाभ्युपगत्या व्याघात इति चेन्न। परिच्छिन्नता नाम बाध्यतेत्यर्थः स्यात्तथात्वे साध्याविशिष्टतयैव दुष्टतापत्तिः। कालपरिच्छेदे चानित्यता सादिता त्रिकालासत्यता वाऽभिप्रेता भवेत्तथा च कालस्यैतादृशपरिच्छेदायोगेनागतः स एव दुरात्मा व्याघातः।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C12_S01_B01

~~| id = VA_C12_S01_B01_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<h4 class="gr-vyakhya-head">द्वादशभङ्गः</h4>

<p class="gr-vyakhya-para">।। कालाकाशादिति। आदिपदेन ज्ञानपरिग्रहः। तस्यापि सर्वगतब्रह्मावरणत्वेन देशादिपरिच्छेदायोगात्। सर्वस्य देशपरिच्छिन्नत्वपक्षे व्याघातमुपपादयितुं देशापरिच्छिन्नत्वं नाम यत्किञ्चिद्देशेऽसत्त्वं वा प्रतीतदेशेऽसत्त्वं वेति विकल्प्याद्यमनुवदति।। देशत इति।</p>

Line 1,080:

Line 759:

<p class="gr-vyakhya-para">द्वितीयमनुवदति।। त्रिकालेति।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">दूषयति। तथा चेति।। अयोगेनेति। उत्तरः कालः पूर्वकालः सदाऽस्तीत्यबाधितप्रतीत्याऽनित्यत्वाद्यभावावगमादिति भावः।</p>

}}

</div>

Line 1,089:

Line 768:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~- कुतश्चाकाशादेः कालपरिच्छेदाध्यवसायः। जडत्वहेतुनेति चेन्न। तस्यापाकृतत्वात्। घटादौ कार्यताप्रयुक्तत्वाच्च परिच्छिन्नत्वस्य। यज्जडं तत्कार्यमिति चेन्न। अविद्यायां व्यभिचारात्। तस्याश्च कार्यत्वेऽनादित्वपरिभाषा परिलुप्येत। तत्कारणस्याभावश्च। पञ्चमप्रकारं मोक्षमाचक्षाणस्य जडत्वहेतोर्मोक्षे नित्यतयाऽभ्युपगते व्यभिचारः। तस्य च कालपरिच्छिन्नत्वे पुनरावृत्तिप्रसङ्गः। न हि सहस्राक्षोऽपि क्षयं क्षेप्तुं क्षम (त) इत्युन्मत्तवादश्च स्यात्। न तृतीयः। नेति नेतीत्यादिना ब्रह्मण्यपि जगदन्योन्याभावाधिकरणतायाः श्रुतत्वात्। सोऽपि भेदोऽविद्याविलसित इति चेन्न। तत्किमिदानीं परमार्थभेदभिन्नत्वं हेतुः। तथा सति पक्षे तदसिद्धिः स्यात्। विरुद्धता च स्यादिति।। छ ।। परिच्छिन्नत्वहेतुनिरासः।। छ ।।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C12_S01_B02

~~| id = VA_C12_S01_B02_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">कालाकाशादेः कालपरिच्छिन्नत्वं व्याहत्या दूषयित्वा प्रमाणाभावेनापि दूषयति।। कुतश्चेति।। मानं शङ्कते।। जडत्वेति। तदयं प्रयोगः। आकाशादिकं कालपरिच्छिन्नं जडत्वादिति।। अपाकृतत्वादिति। जडत्वभङ्ग इति शेषः। असिद्धिमुक्त्वोपाधिमाह।। घटादाविति। जडत्वहेतुनैव पक्षे कार्यत्वसाधनात्साधनव्यापक उपाधिरिति शङ्कते।। यज्जडमिति। कार्यत्वस्यापि सत्त्वान्न व्यभिचार इत्यत आह।। तस्याश्चेति।। अनादित्वपरिभाषेति।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">जीव ईशो विशुद्धा चिद्भेदस्तस्यास्तयोर्द्वयोः। अविद्या तच्चितोर्योगः षडस्माकमनादयः।।इति परिभाषेत्यर्थः।।</p>

Line 1,105:

Line 777:

<p class="gr-vyakhya-para">अन्योन्याभावाधिकरणत्वं परिच्छिन्नत्वमिति तृतीयपक्षं निषेधति।। न तृतीय इति। तात्त्विकभेदवत्त्वं हेतुरिति गूढाभिसन्धिः शङ्कते।। सोऽपीति। श्रुतोऽपीत्यर्थः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">पूर्वपक्ष्याशयं प्रश्नमुखेनोद्धाटयति।। तत्किमिति।। विरुद्धता चेति। परमार्थभेदभिन्नत्वस्य सत्यत्वेनैव व्याप्तत्वादिति भावः।।</p>

}}

</div>

== ~~अध्याय~~ 13 ==

== अध्यायः 13 ==

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~ - सन्घट इत्यादिप्रत्यक्षेण बाधितविषयत्वात्कालात्ययापदिष्टच्च। ननु केयं सत्यता या प्रत्यक्षगोचरा। किं सत्त्वं वा विधिगम्यत्वं वाऽर्थक्रियाकारित्वं वा प्रातिभासिकेतरत्वं वाऽसत्त्वातिरिक्तत्वं वाऽबाध्यत्वं वा। आद्यपञ्चकान्यतमाभ्युपगमे नास्माकं प्रत्यक्षविरोधः। तस्यास्माभिरिनिराकरणात्। न षष्ठः। प्रत्यक्षस्योत्तरकालीनबाधाभावग्राहितायोगात्। तस्मात्सद्गन्धर्वनगरमित्यादिवदयं प्रत्यक्षेण सत्त्वग्रहणप्रवाद इति।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C13_S01_B01

~~| id = VA_C13_S01_B01_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<h4 class="gr-vyakhya-head">त्रयोदशभङ्गः</h4>

<p class="gr-vyakhya-para">।। किं सत्त्वमिति। सत्ताजातिरित्यर्थः।। आद्यपञ्चकान्यतमाभ्युपगमेनेति। नन्वन्यतरशब्दः स्वभावाद्विषयस्यैव निर्धारणे वर्तते। न चात्र विषयनिर्धारणमस्ति। बहूनां प्रकान्तत्वेन तद्विषयस्यैव निर्धारणस्येह प्रस्तुतत्वात्। अतः कथमन्यतमेत्युक्तमिति चेत्। उच्यते। सत्यविधिगम्यत्वं चेत्येकं द्वयमर्थक्रियाकारिकत्वं प्रातिभासिकेतरत्वं चेत्यपरद्वयमेवमादिरूपेण द्वौ द्वावभिप्रेत्यान्यतमेत्युक्तम्। अत एव तेषां मोहः पापीयानिति गौतमसूत्रे द्वौ द्वावभिप्रेत्य पापीयानित्युक्तम्। अन्यथा कथमीयसुन् द्विवचनविभज्योपपदे तरबीयसुनाविति सूत्रात्। रागद्वेषमोहानां च बहुत्वादिति भगवता तत्वोद्योतकारेण व्याख्यातम्।। अनिराकरणादिति। अन्यथा शून्यवादापत्तेरिति भावः।।</p>

Line 1,128:

Line 793:

<p class="gr-vyakhya-para">विरोधित्वे सति प्राबल्यं बाधकत्वे तन्त्रम्। तत्र प्रत्यक्षस्य विरोधित्वाभावमुक्त्वा प्राबल्याभावं वदन्नुपसंहरति।। तस्मादिति।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">गन्धर्वनगरमिति। मायाविनिर्मितान्तरिक्षगतं गन्धर्वनगरमित्यर्थ इत्यूचुः। कल्पतरौ त्वभ्रेष्वारोपितं गृहादिकं गन्धर्वनगरमित्युक्तम्। तथा च गन्धर्वनगरप्रत्यक्षवत्कल्पितसत्त्वग्राहित्वान्न सत्यत्वग्राहिप्रत्यक्षस्य प्राबल्यम्। अन्यथा गन्धर्वनगरप्रत्यक्षस्यापि प्राबल्योपत्तेर्गन्धर्वनगरं नास्तीति प्रत्यक्षबाधकत्वापत्तेरिति भावः।</p>

}}

</div>

Line 1,137:

Line 802:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-मैवम्। अबाध्यतायाः प्रत्यक्षग्राह्यत्वात्। न च तस्योत्तरकालीनबाधाभावाग्राहकत्वमिति वाच्यम्। तदानीमबाध्यताग्रहणेनैव तत्सिद्धेः। तत्कालीनाबाध्यता गन्धर्वनगरेऽपि गृह्यत इति चेत्। सत्यम्। तथाऽप्यस्ति विशेषः। प्रामाण्यं हि ज्ञानस्योत्सर्गतोऽपवादादप्रामाण्यमिति विद्वत्सम्मतिः। तथा च तत्र बाधकादप्रामाण्यमुपस्थाप्यते प्रकृते तु तादृशबाधकादर्शनात्त्रिकालाबाध्यतैव निरपवादात्सिध्यतीति।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C13_S01_B02

~~| id = VA_C13_S01_B02_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">।। अबाध्यताया इति। न चाबाध्यत्वानिरुक्तिः। त्रैकालिकनिषेधप्रतियोगित्वं बाध्यत्वं तदभावः सत्त्वमिति तन्निर्वचनात्।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु नैतादृशं सत्त्वं चक्षुरादियोग्यम् तदयोग्यकालघटितत्त्वेनैतादृश सत्त्वग्रहणे चक्षुरादेरसामर्थ्यात्। न ह्युक्तनिषेधप्रतियोगित्वं कस्यचित्प्रत्यक्षं येन तदभावः प्रत्यक्षो भवेदिति चेत्। मैवम्। त्रैकालिकनिषेधप्रतियोगिभिन्नत्वं सत्त्वमिति विवक्षणात्। अन्योन्याभावस्य च प्रतियोग्यप्रत्यक्षत्वेऽपि प्रत्यक्षं सम्भवति। पिशाचस्याप्रत्यक्षत्वेऽपि तदन्योन्याभावस्य प्रत्यक्षत्वदर्शनात्। एवञ्च न कश्चिद्दोषः। पूर्वोक्तमविरोधित्वमाशङ्‌क्य निषेधति।। न चेति।</p>

Line 1,154:

Line 812:

<p class="gr-vyakhya-para">कल्पितसत्त्वग्राहित्वान्न प्राबल्यमिति पूर्वपक्षावसरे यदुक्तं तच्छङ्कते।। तत्कालीनेति। विषयस्याकल्पितत्वज्ञाने प्रामाण्यमेव तन्त्रम्। तच्च जगत्सत्यत्वप्रत्यक्षे ज्ञानग्राहिण साक्षिणा गृह्यते। प्रामाण्यस्य स्वतस्त्वात्। न तु गन्धर्वनगरप्रत्यक्ष इव तदोत्पद्यते। तद्वदत्र बाधनिश्चयाभावात्।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">एवञ्च प्रामाण्यसिद्धौ प्राबवल्यमपि सिद्धमेवेत्याशयेन सिद्धान्तयति।। सत्यमिति।</p>

}}

</div>

Line 1,163:

Line 821:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~">मूलम्-अस्त्वनुमानमेव बाधकं प्रत्यक्षस्येति चेन्न। प्रत्यक्षविरोधेन प्राप्तमरणावस्थस्य प्रत्यक्षविरोधाक्षमत्वात्। अन्यथा दहनशैत्यानुमानमपि तदुष्णतावगाहिप्रत्यक्षबाधकत्वेन प्रमाणं प्रसज्येत। यदा च प्रत्यक्षं समबलप्रत्यक्षान्तरेण न बाध्यते हन्त तदा का वार्ता तत्पादोपजीविनो वराकस्य तर्कस्य तद्बाधकत्वे। नभोमलिनतामाकलयत्प्रत्यक्षममूर्तानुमानेन बाधितं दृष्टमिति चेन्न। तत्राप्याप्तवाक्यादिनैव बाधाभ्युपगमेनासम्प्रतिपत्तेः। यदा च पुनः स्वयमेवानुमिमीते तदाऽपि बलवत्प्रत्यक्षग-~~हीतव्याप्तिकादेव तस्मादध्यवसायः।</span>~~

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C13_S01_B03

~~| id = VA_C13_S01_B03_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">ननूत्सर्गतः सिद्धमपि जगत्सत्त्वप्रत्यक्षप्रामाण्यं त्याज्यमेव। गन्धर्वनगरप्रत्यक्षवदेवात्रापि किञ्चिद्बाधकसम्भवादिति चेन्न। तत्किं प्रत्यक्षप्रामाण्यत्यागोऽनुमानविरोधाद्भाविबाधकशङ्कामात्रेण वेति विकल्प्याद्यं शङ्कते।। अस्त्विति।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अक्षमत्वादिति। अनुमानागमपक्षादिग्राहितयोपजीव्यत्वेन प्रत्यक्षस्य प्राबल्यादिति भावः।</p>

Line 1,182:

Line 833:

<p class="gr-vyakhya-para">असम्प्रतिपत्तेरिति। अनुमानबाध्यत्वानङ्गीकारादित्यर्थः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">नन्वाप्तवाक्यं यदा नास्ति केवलं स्वयमेवामूर्तत्वानुमानेन नैल्याभावमनुसन्धत्ते। तदा तद्बाध्यत्वमक्षस्य स्यादेवेत्यत आह।। यदा चेति। अत्रापि पूर्ववत्साक्षिप्रत्यक्षगौरवेणैवाक्षस्यानुमानबाधोऽनुसन्धेयः। न चैवं वन्हिशैन्यानुमानेऽप्यस्तिति वाच्यम्। तत्राप्रयोजकत्वेन व्याप्त्यभावात्। मिथ्यात्वहेतौ घटधीवत्प्राप्तधीरपि स्वार्थसत्त्वग्राहितयाऽनुमितिप्रतिकूलैव न तु तस्या मूलम्। अतो मिथ्यात्वानुमित्या न सत्त्वप्रत्यक्षबाध इति बोध्यम्। त्समादनुमानात्। अध्यवसायोऽनैल्यनिश्चयः।</p>

}}

</div>

Line 1,191:

Line 842:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-प्रत्यक्षत्वाद्गन्धर्वनगरप्रत्यक्षवद्विप्रतिपन्नमपि प्रत्यक्षं भ्रान्तं किन्न स्यादिति चेत्तर्हि वाक्यत्वाज्जरद्गवादिवाक्यवत्सत्यज्ञानादिवाक्यमप्रमाणं किन्न स्यात्। किञ्च प्रत्यक्षशब्देन प्रत्यक्षाभासविवक्षायां पक्षे तदभावः। प्रमाणाभिप्राये दृष्टान्तेऽनन्वयः। ज्ञानत्वमात्रस्य हेतुत्वे सत्यज्ञानादिवचनजन्यज्ञाने व्यभिचारः।। छ ।। मिथ्यात्वानुमानस्य प्रत्यक्षबाधः ।। छ ।।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C13_S01_B04

~~| id = VA_C13_S01_B04_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">अस्तु तर्हि गन्धर्वनगरप्रत्यक्षवदत्रापि किञ्चिद्बाधकं भविष्यतीति भाविबाधकशङ्क्या प्रत्यक्षप्रामाण्यत्याग इति द्वितीयं शङ्कते।। प्रत्यक्षत्वादिति।। जरद्गवादिवाक्यवदिति।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">जरद्गवः पादुककम्बालाभ्यां द्वारि स्थितो गायति भद्रकाणि। तं ब्राह्मणी पृच्छति पुत्रकामा राजन्रुमायां लशुनस्य कोऽर्घ।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">इति जरद्गववाक्यम्। शङ्खः कदल्यां कदली च भेर्यां भेर्यां महच्चाविरभूद्विमानमित्येतदादिशब्देन गृह्यते। जरद्गवो वृद्धवृषभः। वृद्धोऽक्षस्तु जरद्गव इत्यमरः। भद्राणि कुशलानि। रुमायां लवणोत्पत्तिस्थाने। रुमा स्याल्लवणाकर इत्यमरः। अन्ये तु लुमायामिति पठित्वाऽऽपण इत्यर्थ इत्याहुः। अर्घो मौल्यं मौल्ये पूजाविधावर्घ इत्यमरः।। छ ।। मिथ्यात्वानुमानस्य प्रत्यक्षबाधः ।। छ ।।</p>

}}

</div>

== ~~अध्याय~~ 14 ==

== अध्यायः 14 ==

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-विश्वं सत्यमित्याद्यागमविरोधश्च व्यावहारिकं सत्त्वमत्रोच्यत इति चेन्न। निर्बीजत्वात्कल्पनायाः। व्यर्थं च प्रपञ्चे व्यावहारिकसत्यत्वप्रतिपादनम्। न हि कश्चिल्लोकिको वैदिको वा व्यावहारिकसत्यतां प्रपञ्चे नाभ्यपैति। तस्माद्वादिप्रसिद्धमिथ्यात्वनिषेधेन पारमार्थिकसत्त्वमेव प्रतिपाद्यते। अप्राप्ते शास्त्रमर्थवदिति न्यायात्। नेह नानेत्यादिश्रुतिनिषेध्यसमर्पकतयाऽनुवदति विश्वसत्यतावाक्यमिति चेन्न। तथा सति विश्वं सत्यमित्यादिवचनविधानसिद्ध्यर्थं नेह नानेत्यनुवाद इति प्रसङ्गात्।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C14_S01_B01

~~| id = VA_C14_S01_B01_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">।। विश्वं सत्यमित्यादीति। आदिपदाद्यच्चिकेत सत्यमित्यादिपरिग्रहः।</p>

Line 1,232:

Line 869:

<p class="gr-vyakhya-para">अत एवाह।। विधानसिद्ध्यर्थमिति। बाधाभावरूपाबाध्यत्वलक्षणसत्यत्वविधानार्थमित्यर्थः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अनुवाद इति। तत्र प्रतियोगिभूतबाधानुवाद इत्यर्थः। अत्र यद्यपि विश्वं सत्यमिति न निषेधस्तथाऽपि न्यायमते तमःशब्दवत्सर्वमते प्रलयादिशब्दवच्च वस्तुगत्या भवत्येव निषेध इति बोध्यम्।</p>

}}

</div>

Line 1,241:

Line 878:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka~~-~~line~~">मूलम्किञ्चसदेवेदमग्र आसीदित्यादिवाक्यनिषेध्यसमर्पकतया सत्यज्ञानादिवाक्यं ब्रह्मणः सत्यतामनुवदतीति चातिप्रसङ्गः। विश्वमिथ्यात्वब्रह्मसत्यत्वे श्रुतिमन्तरा न सिद्ध्यत इति कथमनुवाद इति चेन्न। दृश्यत्वादिहेतुना मिथ्यात्वसाधनात्। भ्रमानुपपत्त्याऽधिष्ठानतया ब्रह्मणोऽपि सत्यत्वकल्पनात्। किञ्च विश्वसत्यत्वानुवाद इति वदता विश्वस्य प्रामाणिकताऽभ्युपेयते न वा। नाद्यः। तत्प्रमाणविरोधात्। निषेध्यस्य स्वेन प्रमाणविषयताऽनभ्युपगमाच्च। न द्वितीयः। असिद्धस्यानुवादायोगात्। लोकसिद्धानुवाद इति चेन्न। लोके च प्रमाणसिद्धमनूद्यते भ्रान्त्या वा। नाद्यः दत्तोरत्वात्। नोत्तरः। तथैव लोकस्य भ्रान्तिसिद्धब्रह्मसद्भावो निषिध्यत इति प्रसङ्गात्। तस्माद्यद्वदन्तीत्यादिवचनं परिहारे विशेषयुक्तिं च विनाऽनुवादायोगात्। व्यावहारिकसत्यत्वस्य च वक्तुमप्रयोजकत्वात्। पारमार्थिकमेव सत्यत्वं जगत्युदितमित्यस्ति श्रुतिविरोधः।। छ ।। मिथ्यात्वानुमानस्य श्रुतिविरोधः।। छ ।।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id = VA_C14_S01_B02~~

~~| id = VA_C14_S01_B02_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">सत्त्ववाक्यस्य निषेध्यसमर्पकत्वे जगद्विषयवाक्येऽतिप्रङ्गमभिधाय ब्रह्मविषयवाक्येऽपि तमाह।। किञ्चेति।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अतिप्रसङ्ग इति। यत्तन्नेत्यादिनिषेधार्थानुवादलिङ्गाभावाविशेषादिति भावः। नेह नानेत्यादेर्मिथ्यात्वाद्यनुवादकत्वापक्षे मिथ्यत्वादिकं किं प्रत्यक्षादिसिद्धं किं वा श्रुतिसिद्धमिति विकल्प्य नाद्य इति शङ्कते।। विश्वेति।।</p>

Line 1,262:

Line 892:

<p class="gr-vyakhya-para">ननु यथा न सुरां पिबेदित्यत्र यत्तन्नेत्याद्यभावेऽपि सुरां पिबेदित्यादे र्निषेध्यार्थानुवादकत्वं तथेहाप्यसत्त्वानुवादकत्वमित्यत उक्तं विशेषेति। निषेधसमभिव्याहाररूपविशेषयुक्तिरस्तीति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अनुवादायोगादिति। अनुवादकत्वायोगादित्यर्थः।। छ ।। मिथ्यात्वानुमानस्य श्रुतिविरोधः ।। छ ।।</p>

}}

</div>

== ~~अध्याय~~ 15 ==

== अध्यायः 15 ==

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka~~-~~line~~"~~>वादावली~~"असत्यमप्रतिष्ठं ये जगदाहुरनीश्वर" मित्यादिनिरवकाशस्मृतिविरोधश्च। न चात्रासत्यशब्दोऽत्यन्तासत्परोऽत्यन्तासत्त्वाभ्युपगन्तुर्वादिन एवाभावादाहुरित्यस्यायोगादिति ।। छ ।। मिथ्यात्वानुमानस्य स्मृतिविरोधः ।। छ ।।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id = VA_C15_S01_B01~~

~~| id = VA_C15_S01_B01_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<h4 class="gr-vyakhya-head">पञ्चदशभङ्गः</h4>

<p class="gr-vyakhya-para">मिथ्यात्वानुमानस्य स्मृतिविरोधं चाह।। असत्यमिति।।</p>

Line 1,286:

Line 909:

<p class="gr-vyakhya-para">वादिन एवेति। अर्थक्रियाकारित्वादिनाऽसद्वैलक्षण्यस्य शून्यवादिमतेऽपि सत्त्वादिति भावः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु माऽस्त्वत्यन्तासत्त्वाभ्युपगन्ता वादी। तथाऽपि स्मृतिकर्ता व्यासः स्वयमेवाशङ्क्य निषेधतीति किन्न स्यादित्यत आह।। आहुरिति।। छ ।। मिथ्यात्वानुमानस्य स्मृतिविरोधः ।। छ ।।</p>

}}

</div>

== ~~अध्याय~~ 16 ==

== अध्यायः 16 ==

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka~~-~~line~~">मूलम्विप्रतिपन्नं सत्यं प्रमाणदृष्टत्वाद्ब्रह्मवदित्यनुमानविरोधश्च। न च साध्यानिरुक्तिः। अबाध्यतायाः साध्यत्वात्। तस्याश्च ब्रह्मणि सिद्धत्वान्नाप्रसिद्धविशेषणता। ननु किमिदं प्रमाणदृष्टत्वम्। तात्त्विकप्रमाणदृष्टत्वमतात्त्विकप्रमाणदृष्टत्वं वा। नाद्यः। अस्माकमसिद्धेः। प्रत्यक्षादिप्रमाणानां तत्त्वावेदकताऽनभ्युपगमात्। नोत्तरः। तवासिद्धेः। साधनविकलत्वं च दृष्टान्तस्येति।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id = VA_C16_S01_B01~~

~~| id = VA_C16_S01_B01_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<h4 class="gr-vyakhya-head">षोडशभङ्गः</h4>

<p class="gr-vyakhya-para">दृश्यत्वादेरनुमानबाधमाह।। विप्रितिपन्नमिति। अत्र प्राग्वद्विप्रपन्नशब्दार्थो बोध्यः।।</p>

Line 1,309:

Line 925:

<p class="gr-vyakhya-para">ननु प्रमाणदृष्टत्वं नाम प्रमाणविषयत्वं तच्च शुक्तिरूप्यादौ व्यभिचारि। तस्यापि व्यवसायद्वाराऽनुव्यवसायविषयत्वात्। साक्षात्प्रमाविषयत्वविवक्षायामपि तदन्यवृत्तिः। शुक्तिरूप्यादेरपि बाधकज्ञानं प्रति निषेध्यत्वेन साक्षाद्विषयत्वादिति चेत्। मैवम्। अनिषेध्यत्वेन प्रमां प्रति साक्षाद्विषयत्वस्य प्रमाणदृष्टत्वपदेन विवक्षितत्वात्।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">तात्त्विकेति। तत्त्वावेदकेत्यर्थः। यथाश्रुते परमते प्रमाणमात्रस्यातात्त्विकत्वाद्विकल्पायोग इति बोध्यम्।</p>

}}

</div>

Line 1,318:

Line 934:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-मैवम्। प्रत्यक्षादिप्रमाणानामतत्त्वावेदकत्वे मानाभावात्। प्रत्यक्षादिकं तत्त्वावेदकं प्रमाणत्वात्सत्यज्ञानादिवाक्यवत्। अन्यथा प्रामाण्यमेव न स्यात्। प्रपञ्चस्तत्त्वावेदकप्रमाणदृष्टः। सम्प्रतिपन्नभ्रान्तपदार्थेतरत्वाद्ब्रह्मवत्। आत्मत्वमुपाधिरिति चेन्न। अबाध्यत्वादेरात्मत्वस्य पक्षे सम्भवात्। अन्यथाऽऽत्मत्वस्याप्यभावः स्याद्ब्रह्मणि।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C16_S01_B02

~~| id = VA_C16_S01_B02_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">आद्यपक्षमभ्युपेत्य सिद्धान्तयति।। मैवमिति।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">तत्रोक्तदोषं निरस्यति।। प्रत्यक्षादीति। नन्वतत्त्वावेदकत्वे मानाभावमात्रेण न तत्त्वावेदकत्वसिद्धिः।</p>

Line 1,336:

Line 945:

<p class="gr-vyakhya-para">सम्भवादिति। साधनसम्भवादित्यर्थः। उक्तहेतुनेति शेषः। तथा चोपाधेः साधानव्यापकत्वमिति भावः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अन्त्ये आह।। अन्यथेति। तथा च जात्यादिनिरूप्यस्यात्मत्वस्यात्मन्यपि त्वद्रीत्याऽभावात्साध्यव्यापकतेति भावः।</p>

}}

</div>

Line 1,345:

Line 954:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-किञ्च तत्त्वावेदकत्वादिविशेषानवधूय प्रमाणमात्रदृष्टत्वं हेतुः किन्न स्यात्। न ह्यस्य विपक्षे वृत्तिः। वृत्तिव्याप्यताया आत्मन्यभ्युपगमान्न तत्र साधानावृत्तिः। तथाऽपि प्रामाणिकत्वातिरिक्तं सत्यत्वं नास्तीति साध्याविशिष्टतेति चेन्न। स्वपरासम्मतेः। न तावत्स्वरीत्येदमुक्तम्। प्रमाणाविषयस्यापि ब्रह्मणः सत्यत्वाभ्युपगमात्। नाप्यस्मद्रीत्या। ब्रह्मण इव प्रपञ्चस्यास्माभिः प्रामाणिकत्वातिरिक्तस्य सत्यत्वस्याभ्युपगमात्। अन्यथा शशविषामवत्प्रमाणवृत्त्ययोगात्। तथा।पि ब्रह्मणः प्रामाणिकत्वाभावात्साधनविकलो दृष्टान्त इति चेन्न। असाधारणस्य दूषणत्वाभावपक्षे केवलव्यतिरेकित्वोपपत्तेः। ब्रह्मणश्चाप्रामाणिकत्वे शशविषाणवदसत्त्वप्रसङ्गः। स्तवतःसिद्धत्वान्नेति चेन्न। स्वत इति स्वेनेति वा प्रमाणेन विनेति वा। नाद्यः। अनभ्युपगमात्। न हि स्वस्मिन्स्वस्य कारकताऽभ्युपगम्यते। अन्यथा शशविषाणस्याप्येवं सिद्धिः स्यात्। न द्वितीयः। प्रमाणाभावे सत्त्वं न स्यादित्यस्य प्रमाणेन विना सिद्ध्यतीत्यस्यानुत्तरत्वात्।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C16_S01_B03

~~| id = VA_C16_S01_B03_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">विमतं सत्यं प्रमाणदृष्टत्वादित्यनुमानस्य दृष्टन्ते साधनवैकल्यं परिहरति।। वृत्तिव्याप्यताया इति।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">प्रमाणाविषयस्यापीति। प्रामाणिकत्वमेव सत्यत्वं चेद्ब्रह्मणि सत्यत्वं त्वन्मते न स्यात्त्वया प्रामाणिकत्वानभ्युपगमादित्यर्थः।</p>

Line 1,360:

Line 962:

<p class="gr-vyakhya-para">कारकतेति। कर्मकारकतेत्यर्थः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">एवं सिद्धिरिति। स्वेनैव सिद्धिरित्यर्थः।</p>

}}

</div>

Line 1,369:

Line 971:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-सिद्ध्युपायान्तरस्यानुपन्यस्तत्वात्। स्वतःसिद्धत्वं नाम स्वप्रकाशत्वमिति चेन्न। दत्तोत्तरत्वात्। अर्थक्रियाकारित्वाच्च सत्यत्वसाधनं सम्भवति। स्वाप्नरम्भासम्भोगादौ व्यभिचारइति चेन्न। पक्षसमत्वात्। न हि पक्षे पक्षसदृशे वाव्यभिचारः। रज्जुभुजङ्गादौ व्यभिचार इति चेन्न। तज्ज्ञानस्यैव भयकम्पादिजनकत्वात्।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C16_S01_B04

~~| id = VA_C16_S01_B04_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">।। दत्तोत्तरत्वादिति। स्वकर्मकप्रकाशरूपत्वस्यात्मन्यपि तत्त्वाभावादित्यत्रेति शेषः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अर्थक्रियाकारित्वाच्चेति। सप्रकारकज्ञानाबाध्यार्थक्रियाकारित्वादित्यर्थः। तेन सत्यार्थक्रियाग्रहणे परं प्रति पक्षे सपक्षे चासिद्धिः। असत्यार्थक्रियाग्रहणे ऐन्द्रजालिकादौ व्यभिचार इति शङ्कानवकाशः।।</p>

Line 1,382:

Line 977:

<p class="gr-vyakhya-para">रज्जुभुजङ्गादाविति। अत्रादिपदेन सवितृसुषिरादिकं ग्राह्यम्।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">तज्ज्ञानस्यैवेति। सत्यप्यर्थे तदज्ञानेन भयाद्यभावादिति भावः।</p>

}}

</div>

Line 1,391:

Line 986:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-ननु ज्ञानमात्रमेव भयकम्पादिजनकमर्थविशेषितं वा। आद्ये सकलज्ञानानां भयकम्पादिजनकत्वाप्रसङ्गः। द्वितीये सर्पस्यापि तज्जनकत्वमायातमिति चेन्न। सर्पतया ज्ञातरज्जोरेव विशेषणत्वेन व्यभिचाराभावात्। सर्पाजन्यत्वाच्च। आत्मन्यर्थक्रियाकारित्वं नास्तीति चेन्न। तस्य निखिलप्रपञ्चकारणत्वेन श्रुतिशतसमधिगतत्वात्। सोऽपि पक्षनिक्षिप्तश्चेन्महायानिकपक्षपातः स्यात्। तदतिरिक्तात्माभ्युपगमान्नैवमिति चेन्न। तदतिरिक्तस्याप्येतद्विशेषणवत्तया पक्षनिक्षेपात्।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C16_S01_B05

~~| id = VA_C16_S01_B05_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">।। द्वितीय इति। विशिष्टस्य ज्ञातत्वे विशेषणस्य ज्ञातत्ववद्विशिष्टत्वस्य हेतुत्वे विशेषणस्यापि हेतुत्वं प्राप्तमित्यर्थः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अर्थावच्छिन्नं ज्ञानं भयादिजनकमित्यन्त्यपक्षाङ्गीकारेऽकपि न सर्पस्य भयादिजनकत्वप्रसङ्ग इति भावेन परिहरति।। नेति।।</p>

Line 1,411:

Line 999:

<p class="gr-vyakhya-para">ननु विशिष्टात्मन्यस्य शुद्धात्मनो मयाङ्गीकारान्न बौद्धपक्षपात इति शङ्कते।। तदिति।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">एतद्विशेषमवत्तयेति। विशिष्टात्मातिरिक्तत्वरूपविशेषणविशिष्टतयेत्यर्थः।। पक्षनिक्षेपादिति। तथा च बौद्धमतप्रवेशापत्तिर्दुर्वारेति भावः।</p>

}}

</div>

Line 1,420:

Line 1,008:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-किञ्च विशिष्टस्याप्यात्मनोऽर्थक्रियाभ्युपगमादात्मांशस्य सा कथं न स्यात्। व्यावहारिकत्वं च विश्वसत्यतायां प्रमाणम्। अभिज्ञाऽभिवदनादीनामपि शुक्तिमात्रविषयत्वात् ।। छ ।। मिथ्यात्वानुमानस्यानुमानविरोधः।। छ ।।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C16_S01_B06

~~| id = VA_C16_S01_B06_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">ननु विशिष्टस्य मिथ्यात्वेऽपि विशेष्यं ब्रह्म सत्यमेव। तत्सत्यमिति श्रुतेः। न चैवं विशिष्टस्य मिथ्यात्वोक्तिविरोधस्तुदुक्तेः सविशेषणे हीति न्यायेन विशेषणमिथ्यात्वेनाप्युपपत्तेः। एवञ्च नोक्तदोष इत्यरुचेराह।। किञ्चेति।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">आत्मांशस्येति। विशेष्यांशस्येत्यर्थः।।</p>

Line 1,435:

Line 1,016:

<p class="gr-vyakhya-para">शुक्तिकामात्रेति। तथा च न व्यभिचार इति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">छ ।। मिथ्यात्वानुमानस्यानुमानविरोधः।। छ ।।</p>

}}

</div>

== ~~अध्याय~~ 17 ==

== अध्यायः 17 ==

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-दोषगम्यत्वमुपाधिश्च। न च दृश्यत्वादिना प्रपञ्चेऽपि तत्साध्यम्। मिथ्यात्वसाधन इवात्रापि दोषप्रसक्तेः।। छ ।। मिथ्यात्वानुमानस्य सोपाधिकत्वसमर्थनम् ।। छ ।।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C17_S01_B01

~~| id = VA_C17_S01_B01_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<h4 class="gr-vyakhya-head">सप्तदशभङ्गः</h4>

<p class="gr-vyakhya-para">स्वपक्षे पक्षादिप्रविभागानन्तरमुपाधेः प्रतिपक्षोन्नायकतया दोषत्वात्प्रतिपक्षोन्नयने पुनरनुमानविरोध इत्यभिप्रेत्यानुमान विरोधोक्त्यनन्तरमुपाधिमाह।। दोषगम्यत्वमिति। दोषप्रयुक्तभानत्वमित्यर्थः। अयं चोपाधिः। स श्यामोमित्रातनयत्वादित्यत्र शाकपाकजत्ववत्सन्दिग्धोपाधिः साधनाव्यापकतायाः सन्दिग्धत्वादिति बोध्यम्।</p>

Line 1,458:

Line 1,032:

<p class="gr-vyakhya-para">ननु दृश्यत्वादिना दोषगम्यत्वस्य पक्षे साधनादुपाधिः साधनव्यापक इत्याशङ्क्य निराचष्टे।। न चेति।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अत्रापि दोषप्रसक्तेरिति। दोषगम्यत्वस्य साधने मिथ्यात्वाख्योपाधिप्रसक्तेरित्यर्थः। न च युगपदुभयं साध्यम्। अर्थान्तरत्वात्। यदाह गङ्गेशः। उभयसाधनेऽर्थान्तरता। एकमात्रे हि विवादो न तूभयत्रेति।। छ ।। मिथ्यात्वानुमानस्य सोपाधिकत्वसमर्थनम् ।। छ ।।</p>

}}

</div>

== ~~अध्याय~~ 18 ==

== अध्यायः 18 ==

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-अनिर्वचनीयत्वाविद्यातत्कार्ययोरन्यतरत्वस्य मिथ्यात्वाभिप्राये निदर्शनस्य साध्यविकल्त्वं च। ननु कादाचित्कत्वहेतुना सकारणकत्वानुमाने कारणस्य सदसद्रूपत्वासम्भवादविद्याकार्यत्वमेव पर्यवस्यतीति चेन्न। केयं कादाचित्कता नाम। कदाचित्प्रतीतता वा कदाचिदुत्पन्नता वा। नाद्यः। व्याप्त्यभावात्। नोत्तरः। हेतोरसिद्धत्वात्। तस्मान्न त्रिविधोऽप्ययं प्रयोगो युक्तिपथमवतरतीति।। छ ।। मिथ्यात्वानुमानस्य दृष्टन्ते साध्यवैकल्यम् ।। छ ।।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C18_S01_B01

~~| id = VA_C18_S01_B01_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<h4 class="gr-vyakhya-head">अष्टादशभङ्गः</h4>

<p class="gr-vyakhya-para">विमतं मिथ्येत्यत्र मिथ्यापदेनानिर्वचनीयत्वस्याविद्यातत्कार्ययोरन्यतरत्वस्य वा विवक्षायां दृष्टन्ते साध्यवैकल्यमित्याह।। अनिर्वचनीयत्वेति। साध्यवैकल्यपरिहारं शङ्कते।। नन्विति।।</p>

Line 1,482:

Line 1,049:

<p class="gr-vyakhya-para">व्याप्त्यभावादिति। त्वद्रीत्या जीवब्रह्मण्येव मद्रीत्या परब्रह्मणि चानैकान्त्यादिति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">असिद्धत्वादिति। रूप्यमुत्पन्नमिति प्रतीत्यभावाद्रूप्यस्योत्पन्नत्वे सकर्तृकत्वापाताच्चेति भावः ।। छ ।।इति मिथ्यात्वानुमानस्य दृष्टान्ते साध्यवैकल्यम् ।। छ ।।</p>

}}

</div>

== ~~अध्याय~~ 19 ==

== अध्यायः 19 ==

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-किञ्च यदि जगत् भ्रान्तिकल्पितं स्यात्तर्हि कल्प्यमानजगत्सदृशसत्याधिष्ठानप्रधानपूर्वकमङ्गीकार्यं प्रसज्येत। न च सत्यजगद्‌द्वयाङ्गीकारो युक्तः। पिण्याकयाचनार्थं गतस्य खारीतैलप्रदानप्रतिज्ञावदधिकापातात्। ततो नेदं जगद्भ्रान्तिकल्पितमिति तर्कपराहतं दृश्यत्वाद्यनुमानम्। किञ्च कल्पनाया आरोप्यसदृशाधिष्ठानप्रधानपूर्वकत्वं व्यापकम्। तच्चात्र नास्ति। सत्यजगद्द्वयाङ्गीकारादस्यैव जगतः सत्यत्वाह्गीकारस्य लघुत्त्वात्। अतो व्याप्यकल्पनापि नास्तीति प्रमाणविरोधः। तथा च प्रयोगः प्रपञ्चो न भ्रान्तिकल्पितः। निरधिष्ठानत्वान्निष्प्रधानत्वादात्मवद्व्यतिरेकेण वा रजतवत्। विपक्षे त्वारोप्यसदृशाधिष्ठानप्रधानभूतसत्यजगद्‌द्व्यङ्गीकारप्रसङ्गो बाधकः</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C19_S01_B01

~~| id = VA_C19_S01_B01_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<h4 class="gr-vyakhya-head">एकोनविशंतितमभङ्गः</h4>

<p class="gr-vyakhya-para">प्रतिकूलतर्कपराहताश्च दृश्यत्वादय इत्याह।। किञ्चेति।। अङ्गीकार्यं प्रसज्येतेति। भ्रान्तेः सदृशं सत्यं चाधिष्ठानं प्रधानं च विनाऽयोगादिति भावः।</p>

Line 1,506:

Line 1,066:

<p class="gr-vyakhya-para">तर्कस्य विपर्यये पर्यवसानमाह।। ततो नेदमिति।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु तर्कस्य प्रमाणानुग्राहकत्वेन स्वानुग्राह्यप्रमाणद्वारेणैव कस्यचिदर्थस्य साधकत्वं बाधकत्वं वा स्यान्न स्वत इति मन्वानं प्रति तदनुग्राह्यमनुमानं वक्तुमाह।। किञ्चेति। एवमग्रेऽपि नन्वधिष्ठानप्रधानशून्यत्वेनाकल्पितत्वसाधने व्यर्थविशेषणासिद्धिरित्यतः प्रयोगमाह।। तथा चेति।</p>

}}

</div>

Line 1,515:

Line 1,075:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-ननु यदुक्तं यद्भ्रन्तिकल्पितं तत्साधिष्ठानमिति तन्न। स्वाप्नपदार्थे व्यभिचारात्। तथा हि स्वाप्नास्तावत्पदार्थाः भ्रान्तिकल्पिताः। सत्यत्वे हि तेऽनादिनित्या उतोत्पत्तिविनाशवन्तः। आद्ये प्रागूर्ध्वञ्चोपलभ्येरन्। द्वितीये किन्न बोधानन्तरमुपलभ्यन्ते। तदैवोत्पद्यविनष्टा इति चेन्न। असम्भाववितत्वात्। किञ्चैवमुपादानानि निमित्तानि चोपलब्धव्यानि। अपि चैतानन्तः पश्यति बहिर्वा। नाद्यः। अल्पप्रदेशे महतां दर्शनासम्भवात्। नोत्तरः। पार्श्वस्थानामप्युपलम्भप्रसङ्गात्। केन चैते करणेनोपलभ्यन्ते। न तावद्बाह्येन्द्रियैः तेषां तदोपरतत्वात्। नापि मनसा। तस्य बहिरस्वातन्त्र्यात्।। किञ्च काश्यां सुप्तो मधुरां पश्यति तथा हेमन्ते सुप्तो वसन्तम्। न च तत्र तयोः सम्भवः। तस्माद्भ्रान्तिकल्पिताः। न चात्र किञ्चिदधिष्ठानमस्ति। आत्मनो भेदेनोपलम्भात्। न ह्यहं गज इति तदा प्रतीतिरस्तीति। एतदप्यविमर्शसुन्दरम्। तेषां सत्यत्वात्। तेन निरधिष्ठानत्वेऽपि न विरोधः</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C19_S01_B02

~~| id = VA_C19_S01_B02_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">व्यतिरेकव्यभिचारं शङ्कते।। नन्विति।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु कथं भ्रान्तिकल्पिता इति प्रतिज्ञा। अप्रामाण्यस्य परतस्त्वेन विषयान्यथात्वस्य बाधकैकाधीनत्वादित्यतः सत्यत्वे बाधकं वक्तुं विकल्पयति।। सत्यत्वे हीति। प्रागूर्ध्वमित्यतः पूर्वं स्वप्नावस्थान इति पूरणीयम्। न हि विद्यमाना अप्युपलब्धिसाधनेषु चक्षुरादिष्वनुपरतेषु नोपलभ्यन्ते। उपलभ्यन्ते चोपरतेष्विति सम्भवतीति भावः।</p>

Line 1,531:

Line 1,084:

<p class="gr-vyakhya-para">एवं साध्याभावमुपपाद्य निरधिष्ठानहेतुत्वमुपपादयति।। न चात्र किञ्चिदिति।। प्रतीतिरस्तीति। तस्माद्या भ्रान्तिकल्पितास्ताः साधिष्ठना इति व्यतिरेकव्याप्तिर्न सम्भवतीति वाक्यशेषः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">न विरोध इति। व्यभिचारदोषो नेत्यर्थः।</p>

}}

</div>

Line 1,540:

Line 1,093:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-ननु सत्यत्वे बाधकमुक्तम्। मैवम्। उत्पत्तिविनाशाङ्गीकारात्। न चप्रागूर्ध्वमुपलम्भप्रसङ्गः विद्युदादिवत्तात्कालिकत्वसम्भवात्। तर्ह्युपादानाद्युपलब्धिः स्यादिति चेन्न। वासनोपादानकत्वात्। वासनानां चातीन्द्रियत्वादनुपलब्धिर्युज्यते। निमित्तादिकं त्वदृष्टेश्वरादिकमिति। अतीन्द्रियकार्यस्यापि त्र्यणुकवदुपलम्भः सम्भवति। अत एवान्तर्मनस उपलब्धिर्युज्यते।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C19_S01_B03

~~| id = VA_C19_S01_B03_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">अस्म्भवित्वशङ्कानिरासार्थमुक्तं विद्युदादिवदिति। तर्हि निमित्तोपालपब्धिः स्यादित्यत आह।। निमित्तादिकमिति। तथा च तस्याप्यततीन्द्रियत्वादनुपलबिधिरिति भावः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">नन्वतीन्द्रियोपादानकत्वे द्व्यणुकवदतीन्द्रियत्वं स्यादित्यत आह।। अतीन्द्रियेति। एतेन स्वाप्नार्थानामुद्भूतरूपादिमत्त्वं च समाहितम्। त्र्यणुकवदेवोपपत्तेः। वासनाया अपि मनोवृत्तित्वेन द्रव्यतया द्व्ययुकवदनुद्भूतरूपवत्त्वात्।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अत एवेति। वासनाकार्यत्वादेवेत्यर्थः। तत्रापि चेत्यादेरुत्तरमन्तरिति। केन चेत्यादेरुत्तरं मनसेति। न च तस्य बहिःस्वातन्त्र्यादित्युक्तदोषः। वासनोपादानकस्वाप्नपदार्थानामान्तरत्वेन बाह्यत्वाभावात्। एतेन मधुरादिदर्शनं च समाहितमिति बोध्यम्।</p>

}}

</div>

Line 1,560:

Line 1,106:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~">मूलम्-निरधिष्ठानत्वमसिद्धम्। आत्मनोऽधिष्ठानत्वादिति चेन्न। आत्मनोऽधिष्ठानत्वासम्भवात्। नात्मा जगदारोपाधिष्ठानम्। अविषयत्वात्। तद्विरुद्धतया प्रतीयमानत्वात्। यथा पर्वतो न सर्षपारोपाधिष्ठानम्। प्रपञ्चो वा नात्मन्यध्यस्तः। तद्विरुद्धतया प्रतीयमानत्वात्। यथा सर्षपो न पर्वतेऽध्यस्तः। विरुद्धाकारप्रतीतावध्यासाङ्गीकारे तस्य कदाऽप्यनिवृत्तिप्रसङ्गः। -किञ्च यदि जगदात्मन्यारोपितं स्यात्तदाऽऽत्मनो भिन्नत्वेन न दृश्यते। यद्यत्रारोपितं तत्ततो भिन्नत्वेन न प्रतीयते। यथा शुक्तिकायामारोपितं रजतं न शुक्तिकाया भिन्नत्वेन प्रतीयते भ्रान्तौ। दृश्यते चेदमिदानीं जगदात्मनो भिन्नत्वेन। तस्मान्न तत्रारोपितमिति।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C19_S01_B04

~~| id = VA_C19_S01_B04_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">उo-वादावलीविवरणम्।। अधिष्ठानत्वासम्भवादिति। अधिष्ठानत्वात्तस्य तन्त्रस्य वा सामान्यतो ज्ञातत्वे सत्यज्ञातविशेषत्वस्यात्मन्यभावात्। आत्मनो निःसामान्यत्वान्निर्विशेषत्वाच्चेति भावः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु सामान्यज्ञानं सद्विषयज्ञानं च तत्र न तन्त्रं, गौरवात्। किन्तु स्वरूपज्ञानं विशेषज्ञानं च, लाघवात्। तच्च स्वप्रकाशे निर्विशेषे चात्मनोऽस्तीत्यपरितोषादाह।। नात्मेति।</p>

Line 1,576:

Line 1,115:

<p class="gr-vyakhya-para">तत्तेदन्ते स्वतान्यत्वे त्वत्तामत्ते परस्परम्। प्रतिद्वन्द्वितया लोके प्रसिद्धे नास्ति संशयः ।। इति ।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">न च स्वतान्यत्वयोर्भेदग्रहेऽप्यात्मनो न ग्रह इति वाच्यम्। स्वयमेवात्मेति पर्यायाविति स्वेनैवोक्तत्वादित्याशयः। तर्कस्य व्याप्तिमुक्त्वा विपर्यपर्यवसानमाह।। दृश्यते चेति।</p>

}}

</div>

Line 1,585:

Line 1,124:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-किञ्च ब्रह्मणि प्रपञ्चस्यारोपितत्वं वदन्नत्यत्र प्रपञ्चस्य सत्तामङ्गीकरोति न वा। आद्ये परस्य मिथ्यात्वप्रतिज्ञाहानिः। न चेत्कस्य कुत्रारोपः न हि शशविषाणं क्वचिदारोप्यते। नास्माभिरन्यत्र सतः प्रपञ्चस्य ब्रह्मण्यारोपोऽभिधीयते। येन सर्वमिथ्यात्वप्रतिज्ञाहानिरापद्येत। किन्त्वनिर्वचनीयरूपः कश्चिदनात्माकारोऽयं प्रपञ्चे ब्रह्मण्यारोपित इत्यङ्गीक्रियत इत् चेन्न। अनात्माकारः प्रपञ्च इति कोऽर्थः। किमात्मनोऽन्य उतात्मविरुद्ध उतात्माभावो वा। नाद्यद्वितीयौ। क्वचित्प्रपञ्चस्य सत्यतापातात्। न तृतीयः। आत्मन्यात्माभावारोपस्य क्वाप्यदृष्टत्वात्। न हि कश्चिदहमहं न भवामीति भ्रान्तो दृश्यते।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C19_S01_B05

~~| id = VA_C19_S01_B05_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">।। अन्यत्र प्रपञ्चस्य सत्तामिति। एतच्चान्यथारव्यातिवादिमतमाश्रित्योक्तम्। स्वमते त्वन्यत्र विद्यमान प्रपञ्चसदृशत्वमारोप्यस्य प्रपञ्चलस्याङ्गीक्रियते न वेति विकल्पार्थो द्रष्टव्यः। आरोप्यस्यासत्त्वेऽपि तत्र प्रधानसादृश्यं वैज्ञानिकसम्बन्धेनैवास्ति न वस्तुत इति न काऽप्यनुपपत्तिरिति सम्प्रदायः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">शङ्कते।। नास्माभिरिति।। अनिर्वचनीयरूप इति। अनेन न चोक्तस्येत्युक्तदोषनिरास इति बोध्यम्।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">किमात्मनोऽन्य इति। नञस्तदन्यत्वतद्विरुद्धत्वतद भावार्थतयाऽनश्वोऽधर्मोऽपापमित्यादौ प्रसिद्धत्वादिति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">सत्यतापातादिति। अन्यत्र सत्यस्यैव तदन्यस्य तद्विरुद्धस्य वा रूप्यादेः शुक्त्यादावरोपदर्शनात्। अन्यथा शशशृङ्गादेरपि क्वचिदारोपः स्यादिति भावः। इदं च तार्किकमतावष्टम्भेन। स्वमते त्वन्यत्र विद्यमानं यत्तत्सदृशस्यैव तदन्यस्य तद्विरुद्धस्य वा रूप्यादेः शुक्त्यादावारोपदर्शनादिति भावः।</p>

}}

</div>

Line 1,606:

Line 1,138:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-विमत आत्माऽऽत्माभावारोपाधिष्ठानं न भवति। आत्मत्वाद्देवदत्त्वत्। ननु निष्प्रधानत्वमसिद्धम्। पूर्वपूर्वप्रपञ्चस्योत्तरोत्तरप्रपञ्चारोपे प्रधानत्वादिति चेन्न। असत्त्वात्।। छ ।। मिथ्यात्वहेतुनां प्रतिकूलतर्कपराहतिः।। छ ।।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C19_S01_B06

~~| id = VA_C19_S01_B06_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">एवञ्च प्रपञ्चो न भ्रान्तिकल्पितो निरधिष्ठानत्वान्निष्प्रधानत्वाच्चेति प्रयोगेऽप्याद्यहेतोर्व्यभिचारमसिद्धिं च परिहृत्य द्वितीयहेतोरसिद्धिमुद्धर्तुमाक्षिपति।। नन्विति।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अध्यस्तत्वादिति। अध्यस्तस्यापि प्रधानत्वे मैत्राध्यस्तरूपस्यापि चैत्रभ्रमे प्रधानत्वापातात्। न च स्वेनाध्यस्तस्य स्वीयभ्रमे प्रधानत्वमिति वाच्यम्। भ्रामात्पूर्वं स्वस्य प्रधानाध्यासनियमाभावात्।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">किञ्च कल्पाद्यभ्रमायोगः। तत्पूर्वं प्रधानाध्यासाभावात्। कल्पान्तरीयप्रधानाध्यासस्य च व्यवहितपूर्ववृत्तित्वाभावेनैतत्कल्पीयभ्रमजनकत्वायोगादिति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">छ ।। मिथ्यात्वहेतूनां प्रतिकूलतर्कपराहतिः ।। छ ।।</p>

}}

</div>

== ~~अध्याय~~ 20 ==

== अध्यायः 20 ==

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-एवमनेकानुमानप्रतिहतत्वान्न दृश्यत्वानुमानं समञ्जसमिति सिद्धम्।। छ ।। दृश्यत्वादिहेतुत्रयभङ्गः ।। छ ।।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C20_S01_B01

~~| id = VA_C20_S01_B01_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<h4 class="gr-vyakhya-head">विंशतिततमभङ्गः</h4>

<p class="gr-vyakhya-para">अनुमानविरोधमुपसंहरन्नानन्दबोधोक्तहेतुत्रयं न मिथ्यात्वसाधकमिति निगमयति।। एवमिति।। छ ।। दृश्यत्वादिहेतुत्रयभङ्गः।। छ ।।</p>

}}

</div>

== ~~अध्याय~~ 21 ==

== अध्यायः 21 ==

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-किञ्च जगतो मिथ्यात्वाभावे न बाधकं पश्यामः। सत्यत्वे कथं प्रकाशेत। न तावत्स्वातः। जडत्वात्। नापि परतः। प्रकाशान्तरेण सम्बन्धाभावात्। असम्बद्धस्य प्रकाशनेऽतिप्रसङ्गात्। असत्त्वे तु चित्प्रकाशारोपितस्याधिष्ठानाध्यस्तत्वसम्बन्धेन प्रकाशोपपत्तिरिति चेन्न। विचारागोचरत्वात्। तथा हि। कथं प्रकाशेतेति कोऽर्थः। कथं प्रकाशः स्यादिति वा कथं प्रकाशाश्रय इति वा कथं प्रकाशविषय इति वा। न प्रथमद्वितीयौ। अनभ्युपगमात्। तृतीयेऽपि किं प्रकाशशब्देन चैतन्यं विवक्षितं वृत्तिर्वा। नाद्यः। चैतन्याविषयत्वेऽपि बाधकाभावात्। वृत्तिविषयत्वेनैव व्यवहारोपपत्तेः। चैतन्यस्यापि स्वाभाविकं भविष्यतिति व्यवहारोपपत्तेः। चैतन्यस्यापि स्वाभाविकं भविष्यतीति को दोषः। असङ्गश्रुतिस्तु परमेश्वरस्य पापादिसम्बन्धाभाववादिनी।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C21_S01_B01

~~| id = VA_C21_S01_B01_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<h4 class="gr-vyakhya-head">एकविंशतितमभङ्गः</h4>

<p class="gr-vyakhya-para">।। अनुकूलतर्कहीनाश्च मिथ्यात्वहेतव इत्याह।। किञ्चेति।</p>

Line 1,673:

Line 1,184:

<p class="gr-vyakhya-para">यथाऽऽकाशस्थितो नित्यं वायुः सर्वत्रगो महान्। तथा सर्वाणि भूतानि मत्स्थानीत्युपधारय।।</p>

}}

</div>

Line 1,682:

Line 1,193:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-न द्वितीयः करणसामर्थ्येन विषयविषयिभावोपपत्तेः। किञ्चाध्यस्तत्वेन प्रकाशने जीवेऽध्यासपक्षे सर्वदा प्रकाशः स्यात्। ब्रह्मण्यध्यासे न कदाचित्। बहुजीवपक्षेऽपि जीवेऽध्यासे सर्वदा सर्वेषां प्रपञ्चः प्रकाशेत। ब्रह्माधिष्ठानत्वे तु न कस्यापि कदाऽपि तथापि सत्यत्वे दृश्यत्वं न युज्यते। दृग्दृश्ययोः संसर्गानिरूपणादिति चेन्न। संयोगासम्भवे समवायवदन्यस्यापि तयोरसम्भवे कल्प्यत्वात्। विषयविषयिभावस्य सम्भवात्।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C21_S01_B02

~~| id = VA_C21_S01_B02_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">प्रकाशशब्देन वृत्तिर्विवक्षितेति पक्षं दूषयति।। न द्वितीय इति।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">करणसामर्थ्येनेति। स्वज्ञानजनककरणसन्निकृष्टत्वेनेत्यर्थः। तथा च यज्ज्ञानं यत्सन्निकृष्टकरणजन्यं स तस्य विषय इति जन्यज्ञाने नियमाद्धटादेश्च स्वज्ञानकरणेन्द्रियादिसम्बन्धसद्भावाद्विषयतोपपत्तिरिति भावः।</p>

Line 1,697:

Line 1,201:

<p class="gr-vyakhya-para">ननु करणसामर्थ्येनापि कथं विषयविषयिभावः प्रकाशान्तरेण सम्बन्धाभावादित्युक्तदोषापरिहारादिति शङ्कते।। तथाऽपीति। सत्यत्वपक्षेकरणसामर्थ्येनापि प्रकाशत्वं न युज्यते। प्रकाशिप्रकाशयोः सम्बन्धस्यानुक्तत्वादित्यर्थः। एवञ्च मिथ्याहेतुत्वमात्रेऽप्रयोजकत्वमुक्तम्। अतस्तदुद्धाराय सर्वसाधारणं बाधकं शङ्कनीयम्। कथं दृश्यत्वहेतूच्छित्तिः शङ्क्यत इति चोद्यानवकाशः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">संयोगासम्भव इति। गुणगुणिनोः संयोगानुपपत्तौ समवाय इव तन्तुद्वयस्यापि समवायासम्भवे च संयोग इव दृग्दृश्ययोः संयोगसमवायानुपपत्तौ विषयताख्यः सम्बन्धः कल्प्यत इत्यर्थः। न च तस्याद्विष्ठत्वात्कथं सम्बन्धत्वमिति वाच्यम्। अभावभूतलयोर्विशेषणविशेष्यभावस्याद्विष्ठत्वेऽपि विशिष्टधीनिर्वाहकत्वेन सम्बन्धत्ववदत्राप्युपपत्तेरित्याशयात्।</p>

}}

</div>

Line 1,706:

Line 1,210:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-न च तदनिरूपणम्। ज्ञानजन्यफलाधारत्वलक्षणं तत्तत्प्रतीतियोग्यत्वं विषयत्वमस्त्विति चेत्तत्फलं ज्ञातता व्यवहारो वा। नाद्यः। अतीतादौ तदसम्भवेनाविषयत्वापत्तेः। न द्वितीयः। गगनादावभावादिति। मैवम्। अतीतादौ ज्ञातताऽभ्युपगमे विरोधाभावात्। अन्यथा तद्व्यवहारायोगात्। अतीतादावनुगतविषयत्वं नास्तीति चेत्प्रतिनियतमेवास्तु। व्यवहारोऽपि तत्तद्योग्यमेव ज्ञानजन्यफलं किन्न स्यात्। तस्मान्नानुमानं विश्वमिथ्यात्वे मानम्।। छ ।। मिथ्यात्वहेतूनामप्रयोजकत्वम्।। छ ।।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C21_S01_B03

~~| id = VA_C21_S01_B03_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">।। तदनिरूपणमिति। विषयत्वानिरूपणमित्यर्थः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">कुत इत्यत आह।। ज्ञानजन्येति। य इत्युपस्कर्तव्यम्।।</p>

Line 1,720:

Line 1,217:

<p class="gr-vyakhya-para">अथवा ज्ञानजन्यफलाधारत्वं विषयत्वम्। न चोक्तदोषः। फलशब्देनाभिलपनग्रहणादिति भावेनाह।। व्यवहारोऽपीति। अभिलापो वेत्यर्थः। न च व्यवहारस्य ज्ञेयनिष्ठत्वमित्युक्तदोषः। आत्मनिष्ठस्यापि ज्ञानस्य परमते सम्बन्धविशेषणज्ञेयनिष्ठत्ववदत्राप्युपपत्तेरिति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">तस्मादिति। असिद्ध्यादिदोषगणादित्यर्थः।। छ ।। मिथ्यात्वहेतूनामप्रयोजकत्वम्।। छ ।।</p>

}}

</div>

== ~~अध्याय~~ 22 ==

== अध्यायः 22 ==

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-किञ्च यदि जगत् भ्रान्तिकल्पितं स्यात्तर्हि कल्प्यमानजगत्सदृशसत्याधिष्ठानप्रधानपूर्वकमङ्गीकार्यं प्रसज्येत। न च सत्यजगद्‌द्वयाङ्गीकारो युक्तः। पिण्याकयाचनार्थं गतस्य खारीतैलप्रदानप्रतिज्ञावदधिकापातात्। ततो नेदं जगद्भ्रान्तिकल्पितमिति तर्कपराहतं दृश्यत्वाद्यनुमानम्। किञ्च कल्पनाया आरोप्यसदृशाधिष्ठानप्रधानपूर्वकत्वं व्यापकम्। तच्चात्र नास्ति। सत्यजगद्द्वयाङ्गीकारादस्यैव जगतः सत्यत्वाह्गीकारस्य लघुत्त्वात्। अतो व्याप्यकल्पनापि नास्तीति प्रमाणविरोधः। तथा च प्रयोगः प्रपञ्चो न भ्रान्तिकल्पितः। निरधिष्ठानत्वान्निष्प्रधानत्वादात्मवद्व्यतिरेकेण वा रजतवत्। विपक्षे त्वारोप्यसदृशाधिष्ठानप्रधानभूतसत्यजगद्‌द्व्यङ्गीकारप्रसङ्गो बाधकः</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C22_S01_B01

~~| id = VA_C22_S01_B01_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<h4 class="gr-vyakhya-head">द्वाविंशतितमभङ्गः</h4>

<p class="gr-vyakhya-para">प्रतिकूलतर्कपराहताश्च दृश्यत्वादय इत्याह।। किञ्चेति।। अङ्गीकार्यं प्रसज्येतेति। भ्रान्तेः सदृशं सत्यं चाधिष्ठानं प्रधानं च विनाऽयोगादिति भावः।</p>

Line 1,746:

Line 1,236:

<p class="gr-vyakhya-para">ननु तर्कस्य प्रमाणानुग्राहकत्वेन स्वानुग्राह्यप्रमाणद्वारेणैव कस्यचिदर्थस्य साधकत्वं बाधकत्वं वा स्यान्न स्वत इति मन्वानं प्रति तदनुग्राह्यमनुमानं वक्तुमाह।। किञ्चेति।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">एवमग्रेऽपि नन्वधिष्ठानप्रधानशून्यत्वेनाकल्पितत्वसाधने व्यर्थविशेषणासिद्धिरित्यतः प्रयोगमाह।। तथा चेति।</p>

}}

</div>

Line 1,755:

Line 1,245:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-ननु यदुक्तं यद्भ्रन्तिकल्पितं तत्साधिष्ठानमिति तन्न। स्वाप्नपदार्थे व्यभिचारात्। तथा हि स्वाप्नास्तावत्पदार्थाः भ्रान्तिकल्पिताः। सत्यत्वे हि तेऽनादिनित्या उतोत्पत्तिविनाशवन्तः। आद्ये प्रागूर्ध्वञ्चोपलभ्येरन्। द्वितीये किन्न बोधानन्तरमुपलभ्यन्ते। तदैवोत्पद्यविनष्टा इति चेन्न। असम्भाववितत्वात्। किञ्चैवमुपादानानि निमित्तानि चोपलब्धव्यानि। अपि चैतानन्तः पश्यति बहिर्वा। नाद्यः। अल्पप्रदेशे महतां दर्शनासम्भवात्। नोत्तरः। पार्श्वस्थानामप्युपलम्भप्रसङ्गात्। केन चैते करणेनोपलभ्यन्ते। न तावद्बाह्येन्द्रियैः तेषां तदोपरतत्वात्। नापि मनसा। तस्य बहिरस्वातन्त्र्यात्।। किञ्च काश्यां सुप्तो मधुरां पश्यति तथा हेमन्ते सुप्तो वसन्तम्। न च तत्र तयोः सम्भवः। तस्माद्भ्रान्तिकल्पिताः। न चात्र किञ्चिदधिष्ठानमस्ति। आत्मनो भेदेनोपलम्भात्। न ह्यहं गज इति तदा प्रतीतिरस्तीति। एतदप्यविमर्शसुन्दरम्। तेषां सत्यत्वात्। तेन निरधिष्ठानत्वेऽपि न विरोधः</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C22_S01_B02

~~| id = VA_C22_S01_B02_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">व्यतिरेकव्यभिचारं शङ्कते।। नन्विति।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु कथं भ्रान्तिकल्पिता इति प्रतिज्ञा। अप्रामाण्यस्य परतस्त्वेन विषयान्यथात्वस्य बाधकैकाधीनत्वादित्यतः सत्यत्वे बाधकं वक्तुं विकल्पयति।। सत्यत्वे हीति। प्रागूर्ध्वमित्यतः पूर्वं स्वप्नावस्थान इति पूरणीयम्। न हि विद्यमाना अप्युपलब्धिसाधनेषु चक्षुरादिष्वनुपरतेषु नोपलभ्यन्ते। उपलभ्यन्ते चोपरतेष्विति सम्भवतीति भावः।</p>

Line 1,772:

Line 1,255:

<p class="gr-vyakhya-para">प्रतीतिरस्तीति। तस्माद्या भ्रान्तिकल्पितास्ताः साधिष्ठना इति व्यतिरेकव्याप्तिर्न सम्भवतीति वाक्यशेषः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">न विरोध इति। व्यभिचारदोषो नेत्यर्थः।</p>

}}

</div>

Line 1,781:

Line 1,264:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-ननु सत्यत्वे बाधकमुक्तम्। मैवम्। उत्पत्तिविनाशाङ्गीकारात्। न चप्रागूर्ध्वमुपलम्भप्रसङ्गः विद्युदादिवत्तात्कालिकत्वसम्भवात्। तर्ह्युपादानाद्युपलब्धिः स्यादिति चेन्न। वासनोपादानकत्वात्। वासनानां चातीन्द्रियत्वादनुपलब्धिर्युज्यते। निमित्तादिकं त्वदृष्टेश्वरादिकमिति। अतीन्द्रियकार्यस्यापि त्र्यणुकवदुपलम्भः सम्भवति। अत एवान्तर्मनस उपलब्धिर्युज्यते।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C22_S01_B03

~~| id = VA_C22_S01_B03_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">अस्म्भवित्वशङ्कानिरासार्थमुक्तं विद्युदादिवदिति। तर्हि निमित्तोपालपब्धिः स्यादित्यत आह।। निमित्तादिकमिति। तथा च तस्याप्यततीन्द्रियत्वादनुपलबिधिरिति भावः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">नन्वतीन्द्रियोपादानकत्वे द्व्यणुकवदतीन्द्रियत्वं स्यादित्यत आह।। अतीन्द्रियेति।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">एतेन स्वाप्नार्थानामुद्भूतरूपादिमत्त्वं च समाहितम्। त्र्यणुकवदेवोपपत्तेः। वासनाया अपि मनोवृत्तित्वेन द्रव्यतया द्व्ययुकवदनुद्भूतरूपवत्त्वात्।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अत एवेति। वासनाकार्यत्वादेवेत्यर्थः। तत्रापि चेत्यादेरुत्तरमन्तरिति। केन चेत्यादेरुत्तरं मनसेति। न च तस्य बहिःस्वातन्त्र्यादित्युक्तदोषः। वासनोपादानकस्वाप्नपदार्थानामान्तरत्वेन बाह्यत्वाभावात्। एतेन मधुरादिदर्शनं च समाहितमिति बोध्यम्।</p>

}}

</div>

Line 1,802:

Line 1,278:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-निरधिष्ठानत्वमसिद्धम्। आत्मनोऽधिष्ठानत्वादिति चेन्न। आत्मनोऽधिष्ठानत्वासम्भवात्। नात्मा जगदारोपाधिष्ठानम्। अविषयत्वात्। तद्विरुद्धतया प्रतीयमानत्वात्। यथा पर्वतो न सर्षपारोपाधिष्ठानम्। प्रपञ्चो वा नात्मन्यध्यस्तः। तद्विरुद्धतया प्रतीयमानत्वात्। यथा सर्षपो न पर्वतेऽध्यस्तः। विरुद्धाकारप्रतीतावध्यासाङ्गीकारे तस्य कदाऽप्यनिवृत्तिप्रसङ्गः। किञ्च यदि जगदात्मन्यारोपितं स्यात्तदाऽऽत्मनो भिन्नत्वेन न दृश्यते। यद्यत्रारोपितं तत्ततो भिन्नत्वेन न प्रतीयते। यथा शुक्तिकायामारोपितं रजतं न शुक्तिकाया भिन्नत्वेन प्रतीयते भ्रान्तौ। दृश्यते चेदमिदानीं जगदात्मनो भिन्नत्वेन। तस्मान्न तत्रारोपितमिति।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C22_S01_B04

~~| id = VA_C22_S01_B04_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">।। अधिष्ठानत्वासम्भवादिति। अधिष्ठानत्वात्तस्य तन्त्रस्य वा सामान्यतो ज्ञातत्वे सत्यज्ञातविशेषत्वस्यात्मन्यभावात्। आत्मनो निःसामान्यत्वान्निर्विशेषत्वाच्चेति भावः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">ननु सामान्यज्ञानं सद्विषयज्ञानं च तत्र न तन्त्रं, गौरवात्। किन्तु स्वरूपज्ञानं विशेषज्ञानं च, लाघवात्। तच्च स्वप्रकाशे निर्विशेषे चात्मनोऽस्तीत्यपरितोषादाह।। नात्मेति। अविषयत्वादिति। जगदारोपाविषयत्वादित्यर्थः।</p>

Line 1,816:

Line 1,285:

<p class="gr-vyakhya-para">भिन्नत्वेन न दृश्ययेतेति। न चेष्टापत्तिः। आत्मानात्मनोरात्मत्वानात्मत्वयोर्भेदप्रतीतेः स्फुटत्वात्। उक्तं हि त्वयैव।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">तत्तेदन्ते स्वतान्यत्वे त्वत्तामत्ते परस्परम्। प्रतिद्वन्द्वितया लोके प्रसिद्धे नास्ति संशयः ।। इति । न च स्वतान्यत्वयोर्भेदग्रहेऽप्यात्मनो न ग्रह इति वाच्यम्। स्वयमेवात्मेति पर्यायाविति स्वेनैवोक्तत्वादित्याशयः। तर्कस्य व्याप्तिमुक्त्वा विपर्यपर्यवसानमाह।। दृश्यते चेति।</p>

}}

</div>

Line 1,825:

Line 1,294:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-किञ्च ब्रह्मणि प्रपञ्चस्यारोपितत्वं वदन्नत्यत्र प्रपञ्चस्य सत्तामङ्गीकरोति न वा। आद्ये परस्य मिथ्यात्वप्रतिज्ञाहानिः। न चेत्कस्य कुत्रारोपः न हि शशविषाणं क्वचिदारोप्यते। नास्माभिरन्यत्र सतः प्रपञ्चस्य ब्रह्मण्यारोपोऽभिधीयते। येन सर्वमिथ्यात्वप्रतिज्ञाहानिरापद्येत। किन्त्वनिर्वचनीयरूपः कश्चिदनात्माकारोऽयं प्रपञ्चे ब्रह्मण्यारोपित इत्यङ्गीक्रियत इत् चेन्न। अनात्माकारः प्रपञ्च इति कोऽर्थः। किमात्मनोऽन्य उतात्मविरुद्ध उतात्माभावो वा। नाद्यद्वितीयौ। क्वचित्प्रपञ्चस्य सत्यतापातात्। न तृतीयः। आत्मन्यात्माभावारोपस्य क्वाप्यदृष्टत्वात्। न हि कश्चिदहमहं न भवामीति भ्रान्तो दृश्यते।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C22_S01_B05

~~| id = VA_C22_S01_B05_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">।। अन्यत्र प्रपञ्चस्य सत्तामिति। एतच्चान्यथारव्यातिवादिमतमाश्रित्योक्तम्। स्वमते त्वन्यत्र विद्यमान प्रपञ्चसदृशत्वमारोप्यस्य प्रपञ्चलस्याङ्गीक्रियते न वेति विकल्पार्थो द्रष्टव्यः। आरोप्यस्यासत्त्वेऽपि तत्र प्रधानसादृश्यं वैज्ञानिकसम्बन्धेनैवास्ति न वस्तुत इति न काऽप्यनुपपत्तिरिति सम्प्रदायः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">शङ्कते।। नास्माभिरिति।। अनिर्वचनीयरूप इति। अनेन न चोक्तस्येत्युक्तदोषनिरास इति बोध्यम्।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">किमात्मनोऽन्य इति। नञस्तदन्यत्वतद्विरुद्धत्वतद भावार्थतयाऽनश्वोऽधर्मोऽपापमित्यादौ प्रसिद्धत्वादिति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">सत्यतापातादिति। अन्यत्र सत्यस्यैव तदन्यस्य तद्विरुद्धस्य वा रूप्यादेः शुक्त्यादावरोपदर्शनात्। अन्यथा शशशृङ्गादेरपि क्वचिदारोपः स्यादिति भावः। इदं च तार्किकमतावष्टम्भेन। स्वमते त्वन्यत्र विद्यमानं यत्तत्सदृशस्यैव तदन्यस्य तद्विरुद्धस्य वा रूप्यादेः शुक्त्यादावारोपदर्शनादिति भावः।</p>

}}

</div>

Line 1,846:

Line 1,308:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-विमत आत्माऽऽत्माभावारोपाधिष्ठानं न भवति। आत्मत्वाद्देवदत्त्वत्। ननु निष्प्रधानत्वमसिद्धम्। पूर्वपूर्वप्रपञ्चस्योत्तरोत्तरप्रपञ्चारोपे प्रधानत्वादिति चेन्न। असत्त्वात्।। छ ।। मिथ्यात्वहेतुनां प्रतिकूलतर्कपराहतिः।। छ ।।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C22_S01_B06

~~| id = VA_C22_S01_B06_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">एवञ्च प्रपञ्चो न भ्रान्तिकल्पितो निरधिष्ठानत्वान्निष्प्रधानत्वाच्चेति प्रयोगेऽप्याद्यहेतोर्व्यभिचारमसिद्धिं च परिहृत्य द्वितीयहेतोरसिद्धिमुद्धर्तुमाक्षिपति।। नन्विति।। अध्यस्तत्वादिति। अध्यस्तस्यापि प्रधानत्वे मैत्राध्यस्तरूपस्यापि चैत्रभ्रमे प्रधानत्वापातात्। न च स्वेनाध्यस्तस्य स्वीयभ्रमे प्रधानत्वमिति वाच्यम्। भ्रामात्पूर्वं स्वस्य प्रधानाध्यासनियमाभावात्।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">किञ्च कल्पाद्यभ्रमायोगः। तत्पूर्वं प्रधानाध्यासाभावात्। कल्पान्तरीयप्रधानाध्यासस्य च व्यवहितपूर्ववृत्तित्वाभावेनैतत्कल्पीयभ्रमजनकत्वायोगादिति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">छ ।। मिथ्यात्वहेतूनां प्रतिकूलतर्कपराहतिः ।। छ ।।</p>

}}

</div>

== ~~अध्याय~~ 23 ==

== अध्यायः 23 ==

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-एवमनेकानुमानप्रतिहतत्वान्न दृश्यत्वानुमानं समञ्जसमिति सिद्धम्।। छ ।। दृश्यत्वादिहेतुत्रयभङ्गः ।। छ ।।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C23_S01_B01

~~| id = VA_C23_S01_B01_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<h4 class="gr-vyakhya-head">त्रयोविंशतितमभङ्गः</h4>

<p class="gr-vyakhya-para">-अनुमानविरोधमुपसंहरन्नानन्दबोधोक्तहेतुत्रयं न मिथ्यात्वसाधकमिति निगमयति।। एवमिति।। छ ।। दृश्यत्वादिहेतुत्रयभङ्गः।। छ ।।</p>

}}

</div>

== ~~अध्याय~~ 24 ==

== अध्यायः 24 ==

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-अस्य पटस्यावयवित्वादिनैतत्तन्तुनिष्ठात्यन्ताभाव प्रतियोगित्वसाधनमप्यत्यन्ताभावस्य निष्प्रतियोगिकत्वेन बाधितम्। एतत्तन्तुषु नास्तीति साधने सिद्धसाधनम्। कार्यकारणयोरभेदेनाधाराधेयभावाभावात्। एतत्तन्तुकार्यं न भवतीति साधनेऽकार्यत्वस्यान्यकार्यत्वस्य वा सिद्ध्याऽर्थान्तरत्वम्। आकाशादिषु चैवं प्रयोगाभावेन सर्वजगन्मिथ्यात्वासिद्धिश्च।। छ ।। अंशित्वानुमानस्य बाधः ।। छ ।।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C24_S01_B01

~~| id = VA_C24_S01_B01_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<h4 class="gr-vyakhya-head">चतुर्विंशतितमभङ्गः</h4>

<p class="gr-vyakhya-para">अयं पट एतत्तन्तुनिष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगी अवयवित्वात्पटत्वाच्च पटान्तरवदिति तत्त्वप्रदीपोक्तमनुमानं दूषयति।। अस्य पटस्येत्यादिना।।</p>

Line 1,901:

Line 1,342:

<p class="gr-vyakhya-para">आकाशादिष्विति। तत्रावयवित्वेन मिथ्यात्वसाधने हेतोरसिद्धिप्रसङ्गादिति भावः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">छ ।। अंशित्वानुमानस्य बाधः ।। छ ।।</p>

}}

</div>

== ~~अध्याय~~ 25 ==

== अध्यायः 25 ==

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-किञ्च किमत्र पटस्यासत्त्वमापाद्यते संसर्गनिषेधो वा क्रियते। नाद्यः त्वद्दर्शनविरोधात्। सत्त्वमात्रं निषिध्यते नासत्त्वमापाद्यत इति चेन्न। तन्निषेधे तद्‌ध्रौव्यात्। सत्त्वनिषेधे चैतन्तुनिष्ठपदवैय्यर्थ्यम्। न च सिद्धसाधनतापरिहारार्थं विशेषणमिति वक्तव्यम्। एतत्पटात्यन्ताभावस्यास्माकमसिद्धेः। एतेन दृष्टान्तोऽपि साध्यविकलतया प्रत्युक्तो वेदितव्यः। ननु पटान्तरस्यात्यन्ताभावो न चेत्पटः किन्न स्यात्। किमत्र पटसंसर्गः स्यात्पटो वा। आद्ये न व्याप्तिसिद्धिः। द्वितीये सिद्धसाधनम्। नाप्युत्तरः। तन्तुपटसंसर्गाभावस्य सिद्धत्वात्। अथायं पट एतत्तन्तुजन्यो न भवतीति प्रतिज्ञावाक्यार्थः स्यात्तर्हि तस्यांशित्वमपि न स्यादिति हेतोरसिद्धिः स्यात्। न तत्त्वतस्यदप्यस्तीति चेन्न। अतात्त्विकावयवित्वस्यास्माकमसिद्धेः। इह तन्तुषु पट इत्यादिप्रत्यक्षविरुद्धं चैतत्।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C25_S01_B01

~~| id = VA_C25_S01_B01_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<h4 class="gr-vyakhya-head">पञ्चविंशतितमभङ्गः</h4>

<p class="gr-vyakhya-para">नन्वेतत्तन्तुषु नास्तीति साध्यते। न च सिद्धसाधनम्। कार्यकारणयोरभेदेऽपि भेदस्यापि सत्त्वेनाधाराधेयभावोपपत्तेरित्यरुचेराह।। किञ्चेति।</p>

Line 1,938:

Line 1,372:

<p class="gr-vyakhya-para">आशयं समुद्धाट्य दूषयति।। अतात्त्विकेति।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">एवं साध्यनिर्वचनेन प्रतिज्ञांशं दूषयित्वा बाधेनापि दूषयति।। एतत्तन्तुष्विति। इदं च न्यायमतेन। स्वमते एवंविधप्रत्यक्षाभावादित्यूचुः। सर्वतन्तुभिः पटस्यात्यन्ताभेदेऽप्यैकैकतन्तुभिदाभेदादित्येवं प्रत्यक्षमुक्तमित्याहुः ।। छ ।।</p>

}}

</div>

Line 1,947:

Line 1,381:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-नन्विह नभसि नीलिमेति प्रत्यक्षाभिमतप्रत्ययबाधेनारूपित्वानुमानप्रवृत्तिवदत्राप्यनुमान प्रवृत्त्युपपत्तिः किन्न स्यादिति चेन्न। तथा सति दहनशैत्यानुमानादेरप्यप्रतिबद्धप्रसरेण बाधपरिभाषापरिमोषापातात्। उभयवादिसम्प्रतिपन्नप्रामाण्ये प्रत्यक्षादौ जाग्रति बाधः सुखं प्रसरेदिति चेत्तत्किं प्रकृते प्रत्यक्षप्रामाण्यानभ्युपगमे कारणम्। अनुमानविरोध इति चेत्समं दहनशैत्यानुमानेऽपि। न च प्रत्यक्षस्यानुमानबाधितत्वे दृष्टान्तं पश्यामः। नभोनीलिमाप्रतितिभ्रमताऽप्यागमाद्यवगम्यैव। अनुमानस्याप्रसरात्। तथा हि। महत्त्वान्नभसो रूपं निषिध्यतेऽगन्धवत्त्वाद्वा स्पर्शरहितत्वाद्वा। न त्रयमपि। तत एवाशब्दत्वप्रसङ्गात्।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C25_S01_B02

~~| id = VA_C25_S01_B02_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">।। अत्रापीति। इह तन्तुषु पट इति प्रत्यक्षबाधेऽपीत्यर्थः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अनुमानेति। अयं पट इत्यनुमानेत्यर्थः।</p>

Line 1,964:

Line 1,391:

<p class="gr-vyakhya-para">महत्त्वादिति। परममहत्त्वादित्यर्थः। तेन न घटादौ व्यभिचारः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अगन्धेति। रूपादिचतुष्टयान्यतमाभावादित्यर्थः। यद्वा नैल्याभावरूपसाध्याभावाभिप्रायेणेदम्।</p>

}}

</div>

Line 1,973:

Line 1,400:

<div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>

~~<span class~~="~~shloka-line~~"~~>मूलम्~~-अथ तत्रागमविरोधस्तर्ह्यरूपित्वमपि तस्यागमसिद्धमेव। नानुमानादिति। तस्मात्कालातीतादोषं क्वचित्स्वीकुर्वताऽत्रापि समानन्यायतया सा चाभ्युपेयैव।। छ ।। अंशित्वानुमाननिरासः।। छ ।।</span>

~~</div>~~

~~{{Bhashyam~~

~~| verse_id~~ = VA_C25_S01_B03

~~| id = VA_C25_S01_B03_Bhavavivaranam~~

~~| text =~~

<p class="gr-vyakhya-para">।। आगमविरोध इति। शब्दमात्रमभूत्तस्मान्नभ इत्यादिभागवताद्यागमविरोध इत्यर्थः।।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">आगमसिद्धमेवेति। यदग्रे रोहितं रूपमित्याद्यागमसिद्धमित्यर्थः।</p>

<p class="gr-vyakhya-para">अयं पट इत्यनुमानस्य कालात्ययापदिष्टत्वमुपसंहरति।। तस्मादिति। अत्रापि अंशित्वानुमानेऽपि ।। छ ।। अंशित्वानुमाननिरासः।। छ ।।</p>

}}

</div>

@@ Line 1: / Line 1: @@
 = भावविवरणम् =
-__NOTOC__
 <div class="gr-page-nav">[[Padyamala|Padyamala]]</div>
 <div class="gr-teeka-page" data-primary="Padyamala" data-slug="Bhavavivaranam">
-== अध्याय 1 ==
+== अध्यायः 1 ==
 <div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C01_S01_V01">
 <div class="teeka-block">
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-{{Bhashyam
+<div class="bhashya" id="VA_C01_S01_V01_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C01_S01_V01">
-| verse_id = VA_C01_S01_V01
-| id = VA_C01_S01_V01_Bhavavivaranam
-| text =
 <h4 class="gr-vyakhya-head">प्रथमः  भङ्गः</h4>
 <div class="shloka-block">
@@ Line 31: / Line 26: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">इष्टत्वप्रदर्शनायोक्तं।। मुरद्विष इति। अनेनानिष्टनिवर्तनक्षमत्वमस्य सूचितम्। इष्टसम्पादनक्षमत्वं चागणितेत्यनेनैवानन्दादिपूर्णत्वोक्त्या सूचितम्। एवञ्चानिष्टनिवर्तकत्वादिष्टसम्पादकत्वाच्च भगवानिष्ट इति सिध्यति। तस्मात्सत्स्वपि हरादिष्वस्यैव नम्यत्वे को हेतुरिति शङ्काऽनवकाशः। अत्र जगज्जन्मपूर्वकर्त्र इत्यत्र षष्ठीतत्पुर्षो न त्वन्यः। तद्विधायकाभावात्। कृद्योगे षष्ठ्या एव प्राप्तौ तत्समासस्यैव युक्तत्वाच्च।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">अननु कर्तृशब्दस्तृजन्तस्तृन्नन्तो वा। आद्ये षष्ठीतत्पुरुषसमासानुपपत्तिः। वृत्तिकारमते कर्तरि चेति सूत्रेण कर्तृर्थकक्तप्रत्यययोगे तृज्योगे च षष्ठी समासनिषेधात्। मतान्तरेऽपि तृजकाभ्यां कर्तरीति तन्निषेधात्। अन्तेऽपि तदनुपपत्तिरेव। न लोकाव्ययेति तृन्योगे षष्ठ्या एव निषेधादिति चेत्। अत्र ब्रूमः। कर्तृशब्दस्य तृजन्त एव। न चोक्तदोषः। जनिकर्तुरिति निर्देशाज्ज्ञापकात्तन्निषेधस्यानित्यात्वात्। यदाह दुर्घटवृत्तिकारः। जनिकर्तुरिति निर्देशादनित्योऽयं निषेधः। तेन भूभर्तुरित्याद्युपपन्नमिति। निषेधस्य नित्यत्वेऽपि न दोषः। शेषषष्ठ्याः समासाह्गीकारात्। अत एव त्रिभुवनविधातुरित्यस्य शेषषष्ठ्याः समास इति कैय्यटः कर्तृशब्दस्तृन्नन्तो वाऽस्तु। न च तत्पक्षोक्तदोषः। प्रमेयदीपिकायां जिज्ञासुरपि योगस्येत्यत्र उप्रत्यययोगेऽपि न लोकेति निषेधो नास्ति। नञा निर्दिष्टस्यानित्यत्वात्। अत एव कात्यायनो द्विषः शतुर्वा वचनमित्याद्यवोचदिति स्फुटम्। न लोकेति निषेधस्यानित्यत्वोक्तेः। यद्वा न लोकेति कारकषष्ठ्या एव निषेधो न तु शेषषष्ठ्याः। अन्यथा द्विजस्य कुर्वन्नरकस्य जिष्णुरित्यादौ  षष्ठी न स्यात्। तथा च तृन्योगे कारकषष्ट्या अप्राप्तावपि शेषषष्ठीप्राप्तिसम्भवात् षष्ठीसमासो युक्त इत्यलम्।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 43: / Line 38: @@
 <span class="shloka-line">मूलम्--ननु कथं सत्यता जगतोऽङ्गीकाराधिकारिणी। विमतं मिथ्या दृश्यत्वाज्जडत्वात् परिच्छिन्नत्वाच्छुक्तिरजतवदित्यनुमानविरोधादिति। मैवम्। मिथ्यात्वानिरुक्तेः।</span>
 </div>
-{{Bhashyam
+<div class="bhashya" id="VA_C01_S01_V02_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C01_S01_V02">
-| verse_id = VA_C01_S01_V02
-| id = VA_C01_S01_V02_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">सत्याशेषेत्यत्रोक्तं सत्यत्वमसहमानः प्रत्यवतिष्ठते।। नन्विति। अङ्गीकाराधिकारिणीति। अङ्गीकारयोग्येत्यर्थः। कुत इत्याशङ्क्यानन्दबोधोक्तमिथ्यात्वानुमानमाह। विमतमिति। अत्र ब्रह्मप्रमान्याबाध्यत्वे सत्यसद्विलक्षणत्वे सति ब्रह्मान्यत् विमतिपदेन विवक्षितम्। तस्य विमतिपदेन ग्रहणं चाश्रयासिद्ध्यादिपरिहारस्तु यदि पक्षीकृतं विश्वमसिद्धं स्यात्तदा किमाश्रया विमतिः स्यादित्यादिरूपेण बोध्यः। परिच्छिन्नत्वादित्यनन्तरं वाशब्दो बोध्यः। तेन नाधिक्यशङ्का। भट्टमतानुसारिणा च परेण त्र्यवयवप्रयोगः कृत इति न न्यूनताऽपीति बोध्यम्। आदिपदादयं पट इति तत्त्वप्रदीपोक्तानुमानं ग्राह्यम्।। मिथ्यात्वानिरूक्तेरिति। निर्दोषमिथ्यात्वनिर्वचनायोगादित्यर्थः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 61: / Line 52: @@
 <span class="shloka-line">मूलम्-तत्किमनिर्वचनीयत्वं वा असत्त्वं वा सद्विविक्तत्वं वा प्रमाणाविषयत्वं वा अप्रमाणविषयत्वं वा अविद्यातत्कार्ययोरन्यरत्वं वा स्वात्यन्ताभावसमानाधिकरणतया प्रतीयमानत्वं वा। नाद्यः। विकल्पासहत्वात्।।</span>
 </div>
-{{Bhashyam
+<div class="bhashya" id="VA_C01_S01_V03_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C01_S01_V03">
-| verse_id = VA_C01_S01_V03
-| id = VA_C01_S01_V03_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">।। सद्विविक्तत्वमिति। सद्रूपत्वाभाव इत्यर्थः। तेन सतोऽपि सदन्तरविविक्तत्वात्तादृशमिथ्यात्वसाधने सिद्धसाधनमिति चोद्यानवकाशः। ननु सत्ताजात्यैव सद्रूपत्वस्योपपाद्यत्वाद्ब्रह्मणि च निर्धर्मकतया सत्ताभावेन सद्रूपत्वाभावादतिव्याप्तिरिति चेत्। मैवम्। सत्तारहितस्यापि ब्रह्मणः सामान्यात्सद्रूपत्वेनोक्तदोषाभावात्।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">स्वेति। स्वात्यन्ताभावसमानाधिकरणत्वमित्युक्ते व्याघातः स्यात्। प्रतियोगितदत्यन्ता भावयोरेकाधिकरणत्वायोगात्। अतस्तथा प्रतीयमानत्वमित्युक्तम्। एवञ्च न व्याघातः। प्रतियोग्यधिकरणतया भ्रान्तिसिद्धस्य वस्तुनोऽभावाधिकरणत्वोपपत्तेः। एवञ्च स्वाधिकरणतया प्रतीयमाननिष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगित्वं मिथ्यात्वमिति पर्यवसन्नम्। नन्वधिकरणतया प्रमितत्वोक्तौ स्वादिकरणत्वेन प्रमितेः स्वात्यन्ता भावयोगेनासम्भवः। अधिकरणत्वेन प्रतीतत्वमात्रोक्तौ च सिद्धसाधनम्। अन्यथाख्यातिपक्षे सत्यस्यापि रजतत्वादेः स्वाधिकरणत्वेन प्रतीतशुक्त्यादिनिष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगित्वादिति चेन्न। स्वात्यन्ताभावाधिकरणस्यैव प्रतीयमानत्वस्य विवक्षितत्वात्। अन्यथाख्यातिपक्षे च रजतत्वादेः स्वात्यन्ताभावानधिकरणे रजतेऽपि प्रतीयमानत्वान्नोक्तदोषः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">विकल्पासहत्वादिति। विकल्पं न सहत इति। विकल्पासहत्वादित्यर्थः। विकल्पे कृते सत्येकोऽपि विकल्पो न युक्तिपथमनुसरतीति परमार्थः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
 </div>
-== अध्याय 2 ==
+== अध्यायः 2 ==
 <div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C02_S01_B01">
 <div class="teeka-block">
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C02_S01_B01_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C02_S01_B01">
-<span class="shloka-line">मूलम्-तथा हि। अनिर्वचनीयत्वं किं निर्वचनविरहो वा निर्वाच्यविरहो वा। नाद्यः। स्वाभ्युपगतव्यवहारविषयत्वविरोधात्। द्वितीये सत्वविरहो वाऽसत्त्वविरहो वा। नाद्यः। असतोऽनिर्वाच्यतापातात्। नोत्तरः। ब्रह्मणोऽनिर्वाच्यतापातात्। अथ सदसद्वैलक्षण्यमनिर्वाच्यत्वमिति मतं तदाऽस्माभिर्जगतः सदसद्रूपताऽनभ्युपगमात्सिद्धसाधनता। अथ प्रत्येकमुभयवैलक्षण्यं विवक्षितं तथाऽप्यसद्ब्रह्मवैलक्षण्याभ्युपगमेन प्रस्तुतदोषानिस्तारः। एतेन सदसत्त्वानधिकरणत्वमनिर्वचनीयत्वमित्यपास्तम्।प्रत्येकं सदसत्त्वाभ्यां विचारपदवीं न यत्। गाहते तदनिर्वाच्यमाहुर्वेदान्त (वादिन) वेदिनः।।इति चेन्न। तादृशवस्तुनोऽ(प्र)सिद्धत्वेनाप्रसिद्धविशेषणत्वात्। असत्त्वविरहे सत्त्वस्य सत्त्वविरहेऽसत्त्वस्य (निपतितत्वे) नियतत्वेनोभयविरहितत्वं व्याहतमेव।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C02_S01_B01
-| id = VA_C02_S01_B01_Bhavavivaranam
-| text =
 <h4 class="gr-vyakhya-head">द्वितीयभङ्गः</h4>
 <p class="gr-vyakhya-para">तच्च तावल्लक्षणाभावेनानिर्वचनीयत्वं दूषयितुं विकल्पयति।। किं निर्वचनविरह इति। व्यवहाराविषयत्वमित्यर्थः। अत्र निर्वचनीयं निर्वचनविषयः। न निर्वचनीयमनिर्वचनीयं तस्य भावोऽनिर्वचनीयत्वमिति स्थिते आद्यस्य लाभः। न विद्यते निर्वचनं यस्य तत्तथा निर्वाच्यविरहवदिति यावत्। तस्य भाव इति स्थिते द्वितीयस्य लाभ इत्यूचुः। अन्ये तु निरुपपूर्वत्वाद्वच परिभाषण इत्यतो भावेऽनीयर्‌प्रत्ययान्तेन निर्वचनीयशब्देनाविद्यमानं निर्वचनीयं यस्येति बहुव्रीहौ त्वप्रत्यये चाद्यपक्षस्य कर्मण्यनीयर्‌प्रत्ययान्तेन तेन सह बहुव्रीहौ त्वप्रत्यये च द्वितीयस्य च प्रसक्तिरित्याहुः।। स्वाभ्युपगतेति। इदं रूप्यमिति व्यवहारेत्यर्थः।।</p>
@@ Line 95: / Line 75: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">आरोपप्रधाने कथमारोप्यप्रतिषेधप्रतियोगित्वमिति चेन्न। आरोप्यवत्तस्यापि तत्प्रतिषेधविरोधित्वेनानुभवात्। एवञ्च प्रतियोगिसत्त्वमभावविरोधीत्यादिकमपि सिद्वान्ते समञ्जसं भवतीति ज्ञातव्यम्। अन्ये त्वसत्त्वविरह इत्येतदसत्त्वविरहसंसर्गाभाव इति व्याख्येयम्। एवं सत्त्वविरह इत्येतदपि। तथा च प्रामाणिकस्यैव निषेधप्रतियोगित्वमिति न सिद्धान्तहानिः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">सत्त्वासत्त्वयोः प्रामाणिकत्वेऽप्यभावाधिकरणे तत्संसर्गाभावस्याप्रामाणिकत्वात्। अत एव सिद्धान्ते घटो नास्तीत्यत्र घटस्य प्रामाणिकत्वेनात्यन्ताभाव प्रतियोगित्वासम्भवाद्धटसंसर्गाभावस्य प्रतियोगित्वमास्थितम्। न चैवमसत्त्वसंसर्गस्यात्यन्ताभावप्रतियोगित्वेऽसत्त्वस्यापि प्रतियोगिकोटिनिविष्टत्वादत्यन्तासत्त्वं स्यादिति वाच्यम्। दण्डविशिष्टदेवदत्ताभावे दण्डस्य प्रतियोगितावच्छेदकत्वेन प्रतियोगित्ववदसत्त्वस्य प्रतियोगितावच्छेदकत्वेनाप्रतियोगित्वोपपत्तेः। एवञ्च न कश्चिद्दोष इत्याहुः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 104: / Line 84: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C02_S01_B02_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C02_S01_B02">
-<span class="shloka-line">मूलम्-ननु निषेधसमुच्चयस्य तात्त्विकत्वानभ्युपगमान्न व्याघातः। तत्तत्प्रतियोगिदुर्निरूपतामात्रप्रकटनाय तत्तद्विलक्षणताभिलापादिति चेन्न। तथा सति तस्यानिर्वचनीयतापातात्। यथा खलु सत्त्वासत्त्वे भवन्मते दुर्निरूपत्वान्न जगतो विद्येते तथाऽनिर्वचनीयताया अपि दुर्निरूपत्वेन तदभावो ध्रुवः स्यात्। असत्त्वविरहे सत्त्वसमित्यादिव्याप्त्यसिद्धेर्न व्याहतिरिति चेन्न। आत्मादौ व्याप्तिसम्भवात्।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C02_S01_B02
-| id = VA_C02_S01_B02_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु स्वप्ने ग्रीष्मवसन्तयोर्विरुद्धयोरप्यविरोधदर्शनेन तात्त्विकयोरेव विरोधः। तथा च सत्त्वासत्त्वनिषेधयोरतात्त्विकत्वान्न व्याघात इति शङ्कते।। नन्विति। इदं चोद्यमुभयविरहित्वं व्याघातमेवेति प्रतिज्ञाश्रयत्वात्प्रथमं प्रकृतम्। तेनाग्रिमचोद्यव्याहत्युपपादकं हेत्वसिद्ध्यर्थत्वात्प्राक्कार्यमिति शङ्कानवकाशः। व्याघाताभावे हेत्वन्तरमाह।। तत्तदिति। न त्वसत्त्वादिविधानायेति मात्रशब्दार्थः। जगति सत्त्वादि दुर्निरूपम्। ततस्तन्नास्तीति प्रतिषेधायैव सदसद्वैलक्षण्यस्योक्तिर्न त्वसत्त्वादिविधानायातो न व्याहतिरित्यर्थः। न च समुच्चयार्थकचशब्दाद्यभावः। तदभावेऽप्यसत्त्वविरह इत्यादिग्रन्थस्य दोषान्तरपरत्ववदस्यापि हेत्त्वन्तरपरत्वोपपत्तेः। एवमेतद्वाक्यव्याख्याने सदादिप्रकारदुर्निरूपतामात्रं प्रतिज्ञायते न पुनरसदादिप्रकारो विधीयते कुतो न व्याहतिरिति भक्तिपादसुधासंवादो बोध्यः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">यद्वा नन्वेवं सति प्रपञ्चे सत्त्वविराहासत्त्वविरहसाधनं किमर्थमित्यत आह।। तत्तदिति। तत्तत्प्रतियोगिनोः सत्त्वविरहासत्त्वविरहप्रतियोगिनोः सत्त्वासत्त्वयोरित्यर्थः। न तु सत्त्वविराहासत्त्वविरहयोस्तात्त्विकत्वायेति मात्रशब्दार्थः।</p>
@@ Line 118: / Line 91: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">नन्वसत्त्वविरहे सत्त्वमित्यादिव्याप्तिग्रहो न तावत्प्रपञ्चे। तस्य पक्षत्वात्। नापि शुक्तिरूप्ये तस्य त्वन्मतेऽसत्त्वात्। मन्मते चोभयविलक्षणत्वात्। नापि तुच्छे। तत्र सत्त्वाभावात्। नाप्यात्मनि। तत्र सत्त्वस्यात्मत्वप्रयुक्तत्वेनासत्त्वविराहाप्रयुक्तत्वादिति गूढाभिसन्धिः शङ्कते।। असत्त्वविरह इति।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">अज्ञाताशय इवोत्तरमाह।। आत्मादाविति। आदिपदात्तुच्छपरिग्रहः। असत्त्वविरहे सत्त्वमिति व्याप्तिग्रहस्यात्मनि, सत्त्वविरहेऽसत्त्वमिति व्याप्तिग्रहस्य तुच्छे सम्भवादित्यर्थः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 127: / Line 100: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C02_S01_B03_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C02_S01_B03">
-<span class="shloka-line">मूलम्-तत्रात्मत्वप्रयुक्तं सत्त्वमिति चेत्किं तदात्मत्वम्। घटादिव्यावृत्ताऽऽत्मवृत्तिर्जातिर्वा किंवा सत्त्वं उताबाध्यत्वं ज्ञानत्वं वा ज्ञानाधारत्वं वा स्वप्रकाशत्वं वा आत्मपदावाच्यत्वं वा तल्लक्ष्यत्वं वा। नाद्यः। आत्मन एकत्वेन तत्र जातेरयोगात्। कल्पितात्मभेदसद्भावान्नैवमिति चेन्न। कल्पितात्मनां पक्ष(कुक्षि)निक्षिप्ततया तस्यानुपाधित्वात्। न द्वितीयः। साध्यविशिष्टत्वात्।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C02_S01_B03
-| id = VA_C02_S01_B03_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">आत्मनि सत्त्वे आत्मत्वमेव प्रयोजकं न त्वसत्त्वराहित्यमिति स्वाशयमुद्धाटयति।। तत्रेति। आत्मनीत्यर्थः। तथा च सत्त्वेऽसत्त्व विरहस्याप्रयोजकत्वेनोभयविरहितत्वं न व्याहतमिति भावः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">घटादिव्यावृत्तेति। इदं च साधनाव्यापकत्वप्रकटनायोक्तम्।। आत्मन एकत्वेनेति। तन्मते जीवात्मपरमात्मनां तत्त्वतो भेदाभावेन नात्मत्वस्य जातित्वम्। व्यक्त्यभेदस्य जातिबाधकत्वात्। तथा चात्मत्वरूपोपाधेरात्मनि व्यभिचारेण साध्याव्यापकत्वमिति भावः।।</p>
@@ Line 140: / Line 106: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">कल्पितात्मनामिति। उपाधेर्हि प्रतिपक्षोन्नायकत्वेन दोषः। तथा च कल्पितात्मनिष्ठजातेरुपाधित्वे तद्व्यतिरेकेण जगति सत्त्वव्यतिरेकः साध्यः। न चासौ युक्तः। कल्पितात्मनि भागासिद्धिप्रसङ्गादिति भावः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">साध्याविशिष्टत्त्वादिति।। साध्यं च नोपाधिः। अनुमानमात्रोच्छेदप्रसङ्गात्। प्रतिपक्षोन्नयने साध्यावैशिष्ट्यापाताच्चेति भावः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 149: / Line 115: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C02_S01_B04_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C02_S01_B04">
-<span class="shloka-line">मूलम्-न तृतीयः। असति व्यभिचारात्। तस्यापि बाध्यत्वे नासत्त्वस्यास्ति बाधकमित्यात्मवचनविरोधात्। न चतुर्थः। पक्षैकदेशाव्यावृत्तेः न पञ्चमः। आत्मन्यभावात्। तद्वतस्तस्य पक्षनिक्षेपात्। न षष्ठः। स्वप्रकाशताया उपर्यपाकार्यत्वात्। न सप्तमः। आत्मन्यभावात्। नान्त्यः। पक्षाव्यावृत्तेः।।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C02_S01_B04
-| id = VA_C02_S01_B04_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">।। व्यभिचारादिति। प्रसक्तस्यैव बाध्यत्वेनानिर्वचनीयख्यातिवादे सतोऽप्रसक्त्या तत्राबाध्यत्वे विद्यमानेऽपि सत्त्वाभावाव्द्यभिचार इत्यर्थः। इदं चैकसाध्याविनाभाव इति।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु समव्याप्तित्वं नोपाधिलक्षणमिति चेन्न। तथात्वे शब्दोऽनित्यः कृतकत्वादित्यत्र श्रावणत्वमुपाधिः स्यात्। अतोऽपेक्षितमेव समपदम्। गगने व्यभिचारात्। साधनाव्यापकाः साध्यसमव्याप्ता उपाधय इति। समव्याप्तोपाधिवाद्युदयनमतेनेति बोध्यम्।। ।</p>
@@ Line 166: / Line 125: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">आत्मनीति। तस्य त्वन्मतेऽवाच्यत्वादित्याशयः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">पक्षाव्यावृत्तेरिति। आत्मपदलक्ष्यादिन्द्रियरूपपक्षादव्यावृत्तेरित्यर्थः। ततश्चात्रापि भागासिद्धिरेव। यथोक्तम्। इन्द्रियादावात्मशब्दलक्ष्ये हेतोर्भागासिद्धेरितीति ज्ञातव्यम्।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 175: / Line 134: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C02_S01_B05_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C02_S01_B05">
-<span class="shloka-line">मूलम्-न च वाच्यमात्मादौ न विकल्पोऽवकल्पने तस्य तवापि सिद्धत्वादिति। अस्माभिरुक्तप्रकारान्यतरस्वीकारेऽपि त्वन्मते दोषग्रासानिस्तारात्। तस्मादसत्त्वविरहे सत्त्वमित्यादिव्याप्तिसिद्धेरुभयविरहित्वं व्याहतमेवेति सिद्धम्।</span>
+<p class="gr-vyakhya-para">नन्वात्मत्वखण्डनं स्वव्याहतं तस्य त्वयाऽप्यङ्गीकारात्। तथा च यादृशात्मत्वं त्वयाऽङ्गीक्रियते तादृशमेव मयाऽपि प्रयोजकीकरिष्यत इत्याशङ्क्य निराह।। आत्मादाविति। आत्मत्वादावित्यर्थः। आदिपदान्मिथ्यात्वपरिग्रहः। तस्यापि शुक्तिरूप्यादौ सिद्धान्तिभिरङ्गीकारादिति बोध्यम् ।। छ ।। अनिर्वाच्यत्वलक्षणभङ्गः।</p>
 </div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C02_S01_B05
-| id = VA_C02_S01_B05_Bhavavivaranam
-| text =
-<p class="gr-vyakhya-para">नन्वात्मत्वखण्डनं स्वव्याहतं तस्य त्वयाऽप्यङ्गीकारात्। तथा च यादृशात्मत्वं त्वयाऽङ्गीक्रियते तादृशमेव मयाऽपि प्रयोजकीकरिष्यत इत्याशङ्क्य निराह।। आत्मादाविति। आत्मत्वादावित्यर्थः। आदिपदान्मिथ्यात्वपरिग्रहः। तस्यापि शुक्तिरूप्यादौ सिद्धान्तिभिरङ्गीकारादिति बोध्यम् ।। छ ।। अनिर्वाच्यत्वलक्षणभङ्गः।</p>
-}}
 </div>
 </div>
 </div>
-== अध्याय 3 ==
+== अध्यायः 3 ==
 <div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C03_S01_B01">
 <div class="teeka-block">
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C03_S01_B01_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C03_S01_B01">
-<span class="shloka-line">मूलम् किञ्च न सदसद्विलक्षणत्वे मानम्। विवादपदं सदसद्विलक्षणमिति प्रतिज्ञायां पक्षस्याप्रसिद्ध विशेषणत्वप्रसङ्गात्।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C03_S01_B01
-| id = VA_C03_S01_B01_Bhavavivaranam
-| text =
 <h4 class="gr-vyakhya-head">तृतीयभङ्गः</h4>
 <p class="gr-vyakhya-para">अनिर्वाच्यत्वलक्षणं दूषयित्वा तत्प्रमाणमपि दूषयितुं प्रतिजानीते।। किञ्चेति।</p>
@@ Line 209: / Line 154: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">तृतीयेऽप्याह।। पक्षस्येति। विशिष्टस्य क्वाप्यप्रसिद्ध्यभावादिति भावः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु साध्यधर्मविशिष्टः पक्षः। न हि तद्विशिष्टस्य तदेव विशेषणं सम्भवति। आत्माश्रयप्रसङ्गात्। तत्कथं पक्षस्याप्रसिद्धविशेषणत्वादीत्युक्तमिति चेदत्राहुः। पक्षपदेन तदेकदेशो धर्मी लक्ष्यते। यद्वाऽप्रसिद्धं विशेषणं यस्मिन्निति सप्तम्यर्थे बहुव्रीहिसमासमाश्रित्य मुख्यार्थ एव पक्षशब्दः। अतो न कश्चिद्दोषः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 218: / Line 163: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C03_S01_B02_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C03_S01_B02">
-<span class="shloka-line">मूलम्-सत्त्वासत्त्वे एकवस्तुनिष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगिनी धर्मत्वाद्रूपरसवदित्यनुमाने वस्तुशब्दस्य सच्छब्दपर्यायत्वात्सत्त्वं सन्निष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगीति व्याघातः। प्रमेयत्वाभिधेयत्वादावनैकान्तिकश्च। अविरुद्धत्वमुपाधिश्च।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C03_S01_B02
-| id = VA_C03_S01_B02_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">-ननु नाप्रसिद्धविशेषणता। सत्त्वासत्त्वे इत्यनुमानेन सदसद्विलक्षणत्वप्रसिद्धेः। न च व्यतिरेकिवैय्यर्थ्यम्। सामान्यतः क्वचित्सदसद्विलक्षणत्वप्रसिद्धौ शुक्तिरूप्यादिधर्मिविशेषविशिष्टतया तत्सिद्ध्यर्थं व्यतिरेकिसाफल्यादित्याशङ्क्य तदनुमानमनूद्य दूषयति।। सत्त्वासत्त्वे इति। सत्त्वासत्त्वयोरन्यतरस्य पक्षत्वे विवक्षितासिद्धेः सिद्धसाधनापत्तेश्चोभयोः पक्षता साध्ये तु भिन्नभिन्नाधिकरणनिष्ठात्यन्ता भावप्रतियोगित्वस्यास्माकं प्रति सिद्धतया सिद्धसाधनवारणायैकस्तुनिष्ठेत्युक्तम्। उक्तप्रतिज्ञावाक्यादेकात्यन्ताभाव प्रतीतेरेवाभावात्। रामौ रामा इत्यादौ सर्वत्रैकशेषेऽनेकार्थप्रतीतिनियमात्। ततश्च द्वयोरेकात्यन्ताभावप्रतियोगित्वपर्यवसानाभावान्न बाधसिद्धसाधनते इति।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">एवमुक्तरीत्यैकस्याभावद्वयप्रतियोगित्वपर्यवसानाभावान्न घटत्वे व्यभिचारोऽपि। नन्वेवं सत्येकवस्तुनिष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगित्वसामान्यमेव साध्यम्। तच्च घठत्वेऽप्यस्तीति नोक्तव्यभिचार इत्युक्तं स्यात्। तथा च द्वित्वावच्छिन्नात्यन्ताभावमादाय सिद्धसाधनता। यत्किञ्चिद्विशेषमादाय सामान्यपर्यवसानस्य बहुलमुपलम्भादिति चेत्।</p>
@@ Line 234: / Line 172: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">प्रमेयत्वेति। न च तस्यापि पक्षतुल्यत्वान्न व्यभिचार इति वाच्यम्। व्याघातात्। प्रमेयत्वादेर्यन्निष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगित्वं तस्यापि किञ्चिदादिशब्दजन्य ज्ञानविषयत्वात्। किञ्चिदादिशब्दाभिधेयत्वाच्चेत्यभिप्रायात्।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु व्यतिरेकिधर्मत्वं हेतुरिति नोक्तव्यभिचार इत्यत आह।। अविरुद्धत्वमिति।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 243: / Line 181: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C03_S01_B03_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C03_S01_B03">
-<span class="shloka-line">मूलम्-किञ्च घटत्वाघटत्वे एकधर्मिनिष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगिनी धर्मत्वाद्रूपरसवदित्याभाससमानयोगक्षेमश्च। सच्चेन्न बाध्येतासच्चेन्न प्रतीयेतेत्यर्थापत्तिरेवानिर्वचनीये प्रमाणमिति चेन्न।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C03_S01_B03
-| id = VA_C03_S01_B03_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">नन्वविरुद्धत्वं यदि परस्परविरहव्याप्यत्वभावस्तदा गोत्वाश्वत्वादौ साध्येऽव्याप्तिः। तयोर्महिष्यादिनिष्ठात्यन्ताभाव प्रतियोगित्वेऽपि परस्परविरहव्याप्यत्वात्। यदि च परस्परविरहरूपत्वाभावस्तदा रूपतद्‌ध्वंसादौ साध्येऽव्याप्तिः। तयोर्वाय्वादिनिष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगित्वेऽपि परस्परविरहरूपत्वात्। न च रूपतद्‌ध्वंसस्य रूपविरहरूपत्वेऽपि रूपस्य ध्वंसविरहरूपत्वं कथमिति वाच्यम्। अभावप्रतियोगिकाभावान्तरानङ्गीकारेण रूपध्वंसविरहस्य रूपात्मकत्वाङ्गीकारादिति चेन्न। प्रतिषेध्यप्रतिषेधानात्मकत्वस्य विवक्षितत्वात्। प्रतिषेधश्चात्यन्ताभाव एवेति न कश्चिद्दोषः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु साधनव्यापकोऽयमुपाधिः। अनिर्वचनीयवादिमते सत्त्वासत्त्वयोरपि परस्परविरहात्मकत्वाभावादनिर्वचनीयरूपतृतीयकोटेः सत्त्वादिति चेन्मैवम्। अधुनाऽप्यनिर्वचनीयस्य सिषाधयिषितत्वेन तत्सिद्धेः प्रागविरोधाप्रतीतेः। अन्यथाऽन्योन्याश्रयापत्तेरिति दिक्।।  आभाससमानयोगक्षेमश्चेति। अप्राप्तस्य प्राप्तिवाचकेन योगशब्देन निरूढलक्षणया साधकं ग्राह्यम्। प्राप्तस्य परिपालनवाचकेन क्षेमशब्देन च बाधकं ग्राह्यम्। एवञ्चाभाससमानसाधकबाधकोपेत इत्यर्थः। नन्वाभाससाम्यं कथं दोष इति चेत्। यथायथं दोषज्ञापकतया। तथा हि। यस्मिन्नाभासे वादिप्रतिवादिभ्यां दोषो ज्ञातस्तद्दोषेतरसकलतदाभासगतसाधकबाधकवत्तया ज्ञायमानायां स्थापनायां तत्र तस्यापि दोषस्योपस्थितिर्भविष्यतीति तादृशसकलदोषोत्थापकतया तस्य दोषत्वमित्याहुः।।। अनिर्वाच्यत्वानुमानभङ्गः।।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
 </div>
-== अध्याय 4 ==
+== अध्यायः 4 ==
 <div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C04_S01_B01">
 <div class="teeka-block">
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C04_S01_B01_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C04_S01_B01">
-<span class="shloka-line">मूलम्-सच्चेन्न बाध्येतेत्यत्र किमिदं सद्विक्षितं किं सत्तायुक्तमथाबाध्यमुत ब्रह्मस्वरूपम्। नाद्यः। सत्तायुक्तस्य प्रपञ्चस्य भवन्मते बाध्यतया यत्सत्तदबाध्यमिति व्याप्त्यसिद्धेः। न द्वितीयः। यदबाध्यं तदबाध्यमिति साध्याविशिष्टत्वात्। न तृतीयः। सिद्धसाधनत्वात्।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C04_S01_B01
-| id = VA_C04_S01_B01_Bhavavivaranam
-| text =
 <h4 class="gr-vyakhya-head">चतुर्थः भङ्गः</h4>
 <p class="gr-vyakhya-para">अर्थापत्तिं शङ्कते।। सच्चेदिति। शुक्तिरूप्यादिरेवात्र धर्मी न त्वम्बरादि। अग्रे प्रपञ्चव्यभिचारोक्त्ययोगात्।।</p>
@@ Line 277: / Line 201: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">साध्याविशिष्टत्वादिति।। आक्षेपकस्याप्रमितत्त्वं ह्यर्थापत्तिदोषः। तथा च साध्यावौशिष्ट्य आक्षेप्यवदाक्षेपकस्यापि सन्दिग्धत्वेनाप्रमितत्वरूपार्थापत्तिदोषप्रसङ्ग इति भावः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">सिद्धसाधनत्वादिति। सन्दिग्धो ह्यर्थोऽर्थापत्तिविषयः। सिद्धसाधनत्वे चाक्षेप्यस्य सिद्धत्वेनार्थापत्तेरविषयवृत्तित्वमिति भावः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 286: / Line 210: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C04_S01_B02_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C04_S01_B02">
-<span class="shloka-line">मूलम्-असच्चेन्न प्रतीयेतेत्यत्रासतोऽसत्त्वेन प्रतीतिर्निषिध्यते सत्त्वेन वा। आद्येऽसद्व्यवहारलोपप्रसङ्गः द्वितीये भ्रान्तिव्यवहारलोपप्रसङ्गः। प्रकृतादन्यात्मना प्रतीतेरेव भ्रान्तित्वात्। तत्र चान्याकारस्यासतः सत्त्वेन प्रतिभासाङ्गीकारात्। तस्यानिर्वचनीयत्वं ब्रूम इति चेन्न।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C04_S01_B02
-| id = VA_C04_S01_B02_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">।। असद्व्यवहारेति। इदमसदित्याद्यबाधितासद्व्यवहारेत्यर्थः। तादृशव्यवहारस्य सत्त्वप्रकारकासद्विशेष्यकप्रमासाध्यत्वादिति भावः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">भ्रान्तिव्यवहारेति। भ्रान्तिरूपव्यवहारेत्यर्थः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">कुत इत्यत आह।। प्रकृतादिति। तस्यानिर्वचनीयत्वमिति। अन्याकारस्य प्रातिभासिकत्वमित्यर्थः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 306: / Line 223: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C04_S01_B03_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C04_S01_B03">
-<span class="shloka-line">मूलम्-तदपि किं प्रकृतेनैव रूपेण प्रतीयते भ्रान्तावन्याकारेण वा। आद्ये भ्रान्तिव्यवहारलोपप्रसङ्गः। द्वितीयेऽसतः सत्त्वेन प्रतीतिरनिवार्या। अथ तस्याप्यनिर्वचनीयत्वं मन्यसे तर्ह्यनवस्था। तथा च निर्णयदर्शनं दुःशकं प्रसज्येत।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C04_S01_B03
-| id = VA_C04_S01_B03_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">।। प्रकृतेनैवेति। प्रातिभासिकत्वेनैवेत्यर्थः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">अन्याकारेणेति। प्रातिभासिकवैलक्षण्येनेत्यर्थः।</p>
@@ Line 323: / Line 233: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">नन्वियमपर्यवसितपरम्परासिद्धविषया तेन बीजाङ्कुरपरम्परावददूषणमित्यत आह।। तथा चेति। उत्तरोत्तरानिर्वाच्यासिद्ध्या पूर्वपूर्वासिद्धिरिति प्राथमिकानिर्वाच्यसाध्यनिर्णयो दुःशक इत्यर्थ इत्यूचुः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु त्वत्पक्षेप्यसति रूप्ये यत्सत्त्वं भाति तत्सदसद्वा। नाद्यः रजतस्यापि सत्त्वापत्तेः। द्वितीये किमसत्त्वेनैवाभात्युत सत्त्वेन। नाद्यः। प्रवृत्त्यभावापत्तेः। द्वितीये तदपि सदसद्वेत्यादि विकल्पप्रसरेणानवस्थादोषः समान इति चेत्। अत्राहुः। स्यादियमनवस्था तदा यद्यपर्यवसितासत्परम्परा प्रातिभासिकत्वपरम्परावदसिद्धविषया स्यात्। न चैवं किन्तु बीजाङ्कुरपरम्परावत्सिद्धविषयैव। असदेव रजतं प्रत्यभादित्यनुभवादिति न कश्चिद्दोष इति। यद्वा परमते प्रातिभासिकस्य सत्त्वस्य सत्त्वेनाभानेन प्रातिभासिकत्वासिद्धिवन्मन्मतेऽसतः सत्त्वस्य सत्त्वेनाप्रतीतावसत्त्वासिद्धेरभावान्नानवस्थेति बोध्यम्।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 332: / Line 242: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C04_S01_B04_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C04_S01_B04">
-<span class="shloka-line">मूलम्-न द्वितीयः। अपदर्शनत्वात्। न तृतीयः। विचारागोचरत्वात्। तथा हि। काऽसौ सद्विविक्तता नाम। किं परजातिविरहोऽब्रह्मत्वं वाऽसत्त्वं वाऽबाध्येतरत्वं वा। नाद्यः। तेनापि जगति जातेरनिराकरणात्। न द्वितीयः। सिद्धसाधनत्वात्। न तृतीयः। अपसिद्धान्तात्। चतुर्थेऽपि ब्रह्मेतरत्वाभ्युपगमेन सिद्धसाधनत्वात्। अबाद्येतरत्वं नाम बाध्यत्वमिति चेन्न। बाध्यत्वानिरूपणात्।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C04_S01_B04
-| id = VA_C04_S01_B04_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">असत्त्वं मिथ्यात्वमिति पक्षं निषेधति।। न द्वितीय इति। अपदर्शनत्वादपसिद्धान्तत्वात्।। परजातिविरह इति। व्यापकजातिविरहः सत्ताजातिविरह इति यावत्।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">जातेरिति। सत्ताजातेरित्यर्थः। तथा च तद्विरहसाधने बाध इति भावः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 351: / Line 254: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C04_S01_B05_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C04_S01_B05">
-<span class="shloka-line">वादावलीतत्किमन्यथाज्ञातस्य सम्यग्ज्ञातत्वं प्रतिपन्नोपाधौ निषेधप्रतियोगित्वं वा। नाद्यः। सिद्धसाधनत्वात्। अस्माभिरपि सर्वमनिर्वचनीयमित्याद्यन्यथाज्ञातस्य जगतो यथावज्ज्ञातताभ्युपगमात्।</span>
+<p class="gr-vyakhya-para">।। यथावदिति। सत्यत्वेनेत्यर्थः।</p>
 </div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C04_S01_B05
-| id = VA_C04_S01_B05_Bhavavivaranam
-| text =
-<p class="gr-vyakhya-para">।। यथावदिति। सत्यत्वेनेत्यर्थः।</p>
-}}
 </div>
 </div>
@@ Line 369: / Line 265: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C04_S01_B06_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C04_S01_B06">
-<span class="shloka-line">मूलम्द्वितीये किमेकदेशकालप्रतिपन्नस्य कालान्तरादौ निषेधप्रतियोगित्वमुत त्रिकालाखिलदेशनिषेधप्रतियोगित्वम्। नाद्यः। अंशे सिद्धसाधनत्वात्। रीत्यन्तरेणानित्यत्वादेरेवोक्तत्वात्। न द्वितीयः। नित्यसर्वगतयोः कालाकाशयोस्तादृशबाधप्रतिज्ञाने व्याघातात्।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C04_S01_B06
-| id = VA_C04_S01_B06_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">प्रतिपन्नोपाधौ निषेधप्रतियोगित्वमिति पक्षे प्रतिपन्नोपाधावित्यस्यैकदेशकालप्रतिपन्नस्येति पर्यवसानमभिप्रेत्य निषेधप्रतियोगित्वं विकल्पयति।। द्वितीये किमिति। एवंविधं च बाध्यत्वं न्यायमते शुक्तिरजतत्वादौ प्रसिद्धमिति ज्ञातव्यम्।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">उतेति। अत्रैकदेशकालप्रतिपन्नस्येत्यनुषञ्जनीयम्। इदमंशं च बाध्यत्वं मद्रीत्याऽऽरोप्ये प्रसिद्धम्।।</p>
@@ Line 385: / Line 274: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">नित्येति। नित्यत्वात्त्रैकालिकनिषेधप्रतियोगित्वं सर्वगतत्वादखिलदेशनिषेध प्रतियोगित्वं च व्याहतम्। तथा चांशतो बाध इति भावः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु कथमंशे बाधस्य प्रतिबन्धकत्वं समानप्रकारकविरहज्ञानस्यैव सिद्धिप्रतिबन्धकत्वात्। प्रकृते च कालत्वाद्यवच्छेदेन साध्याभावनिश्चयेऽपि पक्षतावच्छेदकविमतत्वावच्छेदन तदनिश्चयादिति चेन्न। पक्षतावच्छेदकावच्छिन्ने सर्वत्र जायमानाया अनुमितेस्तदंशे प्रमात्वबाध इत्यत्र तात्पर्यादित्याहुः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 394: / Line 283: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C04_S01_B07_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C04_S01_B07">
-<span class="shloka-line">मूलम्-काचेयं प्रतिपन्नता नाम। प्रमाणप्रतिपन्नता भ्रान्तिप्रतिपन्नता वा। नाद्यः। प्रमाणप्रतिपन्नस्य त्रिकालाखिलदेशनिषेधप्रतियोगितासाधनेऽतिप्रसङ्गत्। द्वितीये वक्तव्यं कोऽयं निषेधः। अभाववेदनं सद्विविक्तत्ववेदनं वा। नाद्यः। अत्यन्तासत्त्वापातात्। न द्वितीयः। तस्यैवाद्याप्यनिरूपणात्। न चतुर्थः। विचारगोचरत्वात्।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C04_S01_B07
-| id = VA_C04_S01_B07_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">एकदेशकालप्रतिपन्नस्य त्रिकालाखइलदेशनिषेधप्रतियोगित्वं बाध्यत्वमिति पक्षे एकदेशकालप्रतिपन्नत्वं दुर्निरूपत्वमिति प्रतिजानीते।। का चेति ।। प्रमाणेनैकदेशकालप्रतिपन्नस्येत्यर्थः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">अतिप्रसङ्गादिति।। स एवाधस्तादिति।। सदेव सौम्येदमग्र आसीदिति च श्रुत्या कतिपयदेशकालप्रतिपन्नस्य ब्रह्मणोऽपि त्रिकालाखिलदेश निषेधप्रतियोगितासाधनप्रसङ्गादित्यर्थः। न च स एवाधस्तादित्यादिनाऽनेकदेशप्रतिपन्नस्य ब्रह्मणः कथमेकदेशप्रतिपन्नत्वमिति वाच्यम्। एकदेशेत्यादिना कतिपयदेशादेरेव विवक्षितत्वात्। अन्यथा बाध्यत्वाभिमते शुक्तिरूप्यादावेकदेश प्रतिपन्नत्वाभावादसम्भवः स्यात्। न हि शुक्तिरूप्यादिकमेकमात्रदेशादौ प्रतीयते। अनेकेषु शुक्तिरङ्गवङ्गादिषु तत्प्रतीतेः।</p>
@@ Line 413: / Line 295: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">तस्यैवेति। सद्विविक्तत्वप्रविष्टसत्त्वस्यैवेत्यर्थः। तथा चात्माश्रयत्वमन्योन्याश्रयत्वं वेति</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">प्रमाणाविषयत्वमिति पक्षं दूषयति।। न चतुर्थ इति।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 422: / Line 304: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C04_S01_B08_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C04_S01_B08">
-<span class="shloka-line">वादावलीतथा हि। प्रमाणाविषयत्वं नाम यत्किञ्चित्प्रमाणाविषयत्वं वा प्रमाणमात्राविषयत्वं वा। नाद्यः। गन्धादेः श्रोत्राद्यविषयतासिद्ध्या सिद्धसाधनत्वात्। न द्वितीयः। ब्रह्मणोऽपि मिथ्यात्वापातात्। प्रमाणाविषयत्वे प्रपञ्चस्य तत्पक्षीकरणायोगाच्च। अतत्त्वावेदकप्रत्यक्षादिसिद्धतया पक्षीकरणमुपपन्नमिति चेन्न। प्रत्यक्षादेरतत्त्वावेदकत्वे मानाभावात्। विषयस्यासत्त्वादेव तत्सिद्धिरिति चेत्तदेव कुतः।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C04_S01_B08
-| id = VA_C04_S01_B08_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">।। गन्धादेरिति। गन्धे श्रोत्राविषयत्वस्य शब्दादौ चक्षुराद्यविषयत्वस्यातीन्द्रिये प्रत्यक्षप्रमाणाविषयत्वस्य च सत्त्वेन यथायथं यत्किञ्चत्प्रमाणाविषयत्वस्य सिद्ध्या सिद्धसाधनत्वादित्यर्थः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ब्रह्मणोऽपीति। तन्मते ब्रह्मणः स्वप्रकाशत्वेन प्रमाणमात्राविषयत्वादिति भावः।</p>
@@ Line 436: / Line 311: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">विषयासत्त्वादिति। मिथ्याभूतार्थविषयकत्वादित्यर्थः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">तदेव कुत इति। प्रमाणाभावादिति भावः। तथा च विषयमिथ्यात्वसिद्धावतत्त्वावेदकप्रत्यक्षादिसिद्धपक्षीकारेण प्रमाणप्रवृत्तिस्तस्यां च विषयमिथ्यात्वसिद्धिरित्यन्योन्याश्रय इति बोध्यम्।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 445: / Line 320: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C04_S01_B09_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C04_S01_B09">
-<span class="shloka-line">मूलम्-किञ्चात्त्वावेदकं प्रमाणं चेति व्याघातः। अतत्त्वावेदकं प्रमाणं चेच्छुक्तिरजतज्ञानमपि प्रमाणं किन्न स्यात्। अतत्त्वावेदकत्वाविशेषात्। प्रमाणं चेन्नातत्त्वावेदकम्। अद्वैतवाक्यवत्। न पञ्चमः। सर्वमनिर्वचनीयं क्षणिकं ब्रह्माकार्यमित्याद्यप्रमाणविषयताभ्युपगमेन सिद्धसाधनत्वात्। भ्रमप्रतीतत्वं विवक्षिमिति चेत्। तथा सति तस्यासत्त्वेन सिद्धान्तविरोधः। न षष्ठः।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C04_S01_B09
-| id = VA_C04_S01_B09_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">।। व्याघात इति। यत्रातत्त्वावेदकत्वं तत्र प्रमाणत्वाभावो यत्र प्रमाणत्त्वं तत्रातत्त्वावेदकत्वाभाव इति नियमादिति भावः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">आद्ये व्याप्त्यनङ्गीकारेऽतिप्रसङ्गमाह।। अतत्त्वावेदकत्वमिति।।</p>
@@ Line 461: / Line 329: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">द्वितीयं शङ्गते। भ्रमेति। इतीत्याहुः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">असत्त्वेनेति। असत्त्वप्रसङ्गेनेत्यर्थः। अविद्यातत्कार्ययोरन्यतरत्वं मिथ्यात्वमिति पक्षं निरोकरोति।। न षष्ठ इति।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 470: / Line 338: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C04_S01_B10_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C04_S01_B10">
-<span class="shloka-line">वादावलीकेयमविद्या नाम। अनाद्यनिर्वाच्या वा अनादिभावरूपत्वे सति विज्ञानविलाप्या वा भ्रमोपादानं वा। नाद्यः। अनिर्वाच्यासिद्ध्याऽप्रसिद्धविशेषणत्वात्। आकाशादौ लक्षणस्यातिव्याप्तेश्च। ब्रह्मव्यतिरिक्तस्यानादित्वानभ्युपगमान्नैवमिति चेत्। एवं तर्हि लक्षणस्यासम्भवः।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C04_S01_B10
-| id = VA_C04_S01_B10_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">लक्षणाभावेनाविद्यां दूषयितुं पृच्छति।। केयमिति।। अनादीति। घटादिकमात्मानं च व्यावर्तयितुं क्रमेण विशेषणे।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु प्रागभावेऽतिव्याप्तिरित्यरुच्याऽऽह।।अनादिभावेति। घटादिकं प्रागभावं ब्रह्मस्वरूपं च व्युदसितुं क्रमाद्विशेषणानि। अनादिभावत्वे सतीति वक्तव्ये भावरूपत्वोक्तिरविद्याया वस्तुतो भावत्वमपि नेति प्रकटनाय। चैतन्याविद्यासम्बन्धं वारयितुं विज्ञानेति। तस्य च न ज्ञाननिवर्त्यत्वम्। ज्ञानजन्याज्ञाननिवर्त्यत्वाङ्गीकारेण साक्षाज्ज्ञाननिवर्त्यत्वाभावादिति मन्तव्यम्।</p>
@@ Line 484: / Line 345: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">अनुभ्युपगमादिति।। अध्यस्तस्य वस्तुनोऽनादित्वायोगादिति भावः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">असम्भव इति। अविद्याया अपि ब्रह्मव्यतिरिक्तत्वेनानादित्वायोगादिति भावः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 493: / Line 354: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C04_S01_B11_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C04_S01_B11">
-<span class="shloka-line">मूलम्-न द्वितीयः। अनादित्वस्यासम्भवित्वात्। अनादिभावरूपस्य विज्ञानविलापनाऽसम्भवाच्च ब्रह्मवत्। भावाभावविलक्षणाविद्याया अभावविलक्षणतामात्रेण बावत्वोपचारादात्मवदनादिभावत्वेना निवर्त्यत्वानुमानानुपपत्तिरिति चेन्न। अभावविलक्षणतामात्रेणाप्यानादेर निवर्त्यत्वानुमानसम्भवात्। न चात्मत्वादिरुपाधिः। अत्यन्तासति व्यभिचारात्।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C04_S01_B11
-| id = VA_C04_S01_B11_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">।। असम्भवित्वादिति। ब्रह्मव्यतिरिक्तस्य त्वयाऽनादित्वानुभ्यपगमादिति भावः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु मया ब्रह्मातिरिक्तस्यान्यस्यानादित्वानङ्गीकारेऽप्यज्ञानस्यानादित्वमङ्गीक्रियत एव। तथा हि अध्यस्तस्य रूप्यादेरध्यस्तत्वमेव किञ्चिदुपादानं वक्तव्यम्। सत्योपादानत्वे कार्यस्य कारणस्वभावतयाऽध्यस्त स्यापि सत्यत्वापातात्। तस्याध्यस्तोपादानस्य  सादित्वे तादृशोपादानान्तरकल्पनयाऽनवस्थानादनाद्येव तदुपादानमिति कल्प्यम्। तादृशं च ज्ञानमेव। अन्यस्यादर्शनात्। एवञ्च नासम्भव इत्यनुशयादाह।। अनादिभावरूपस्येति। अज्ञानं न ज्ञानविलाप्यमनादिभावत्वाद्ब्रह्मवदिति विवक्षितानुमाने हेत्वसिद्धिं शङ्कते।। भावाभावेति।।</p>
@@ Line 506: / Line 360: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">आत्मत्वादिरिति। आदिपदेन भावत्वादिपरिग्रहः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">व्यभिचारादिति। अत्यन्तासति ज्ञानानिवर्त्यत्वरूपसाध्यसत्त्वेऽप्यात्मत्वभावत्वरूपोपाध्यभावेन व्यभिचारादित्यर्थः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 515: / Line 369: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C04_S01_B12_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C04_S01_B12">
-<span class="shloka-line">मूलम्-न तृतीयः। भ्रमशब्देनार्थो ज्ञानं वा। नाद्यः। पदार्थस्यासत्त्वेन तदुपादानतया असम्भवात्। न द्वितीयः। अन्तःकरणेऽतिव्याप्तेः। भ्रमस्याविद्योपादानकताऽभावेनासम्भवित्वाच्च। तदनुपादानत्वे सत्यत्वं स्यादिति चेत्। स्यादेव। तथा सति प्रमाणज्ञानवदेव विषयापहारलक्षणबाधस्याप्यप्रसङ्ग इति चेन्न। तव व्याप्त्यसिद्धेः।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C04_S01_B12
-| id = VA_C04_S01_B12_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">।। अर्थो ज्ञानं वेति। परमते च भ्रमस्यार्थज्ञानात्मकत्वात्तद्रीत्याऽयं विकल्पः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">पदार्थस्येति। भ्रमविषयस्येति शेषः। भ्रमविषयस्यार्थस्य मन्मतेऽसत्त्वेन त्वन्मते च सद्विलक्षणत्वेन न सोपादानत्वम्। सोपादानत्वे कदाचित्सत्त्वस्यैव लाघवेन तन्त्रत्वात्। न त्वसद्विलक्षणं तन्त्रं गौरवात्। ततश्चाविद्यायामर्थरूपभ्रमोपादानत्वाभावादसम्भव इति भावः। एवञ्चासत्त्वेनेत्यस्य सद्विलक्षमत्वेनेति चार्थो बोद्यः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु परमतेऽविद्यावृत्तिर्भ्रमोऽन्तः करणवृत्तिः प्रमा। तथा चान्तःकरणस्य भ्रमोपादानत्वाभावान्नातिव्याप्तिः। न च स्वमतेनैतदिति वाच्यम्। तथाऽपि पररीत्याऽत्र पक्षे दोषाभावादित्यस्वरसादाह।। भ्रमस्येति। ज्ञानरूपभ्रमस्य नाविद्योपादानकत्वम्। सोपादानत्वे भावत्वस्यैव तन्त्रत्वात्। भावविलक्षणे च भ्रमेभावत्वाभावात्। ततश्चाविद्यायां भ्रमोपादानत्वाभावादसम्भव इत्यर्थः। तदुपादनत्वाभावेऽविद्योपादानकत्वाभावे। ज्ञानस्येति शेषः। तथा सति ज्ञानस्य सत्यत्वे सति।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 535: / Line 382: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C04_S01_B13_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C04_S01_B13">
-<span class="shloka-line">मूलम्-तत्त्वावेदकस्यापि त्वयाऽऽविद्यकत्वाभ्युपगमात्। एतावन्तं कालं रजतमभादित्यनुभवविरोधाच्च। अनिर्वचनीयस्यापि भ्रमस्याभावविलक्षणतया तथात्वेनानुसन्धानोपपत्तिरिति चेन्न। स्वरूपसत एवासीदिति प्रतिसन्धानात्। एतावन्तं कालमिहादर्शे मुखमासीत्। स्फटिकश्च लोहित आसीदित्याद्यनुसन्धानान्नैवमिति चेत्। एतावन्तं कालं मुखमद्राक्षमित्येवानुसन्धानेनानुसन्धानान्तरे विवादात्।। छ ।। अविद्यालक्षणनिरासः।।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C04_S01_B13
-| id = VA_C04_S01_B13_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">असिद्धिमेवोपपादयति।। तत्त्वावेदकस्यापीति। तथा च दृष्टान्तीकृते चरमसाक्षात्कारे बाधाभावापादकस्य सत्यत्वस्यैवाभावेनापादकवैकल्यमिति भावः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ज्ञानस्य सत्यत्वे बाधो न स्यादिति तर्के वर्तते च बाधस्तस्मात्सत्यत्वं नेति विपर्ययपर्यवसाने प्रत्यक्षबाध इत्याह।। एतावन्तमिति।।</p>
@@ Line 550: / Line 390: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु यदुक्तं स्वरूपसत एवेत्यादि तन्न। स्वरूपसत्ताहीनेऽपि प्रतिबिम्बादौ सत्त्वानुभवदर्शनादिति भावेनोक्तं शङ्कते।। एतावन्तमिति।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">मुखमद्राक्षमित्येवेति। पररीत्या सद्विलक्षणत्वमभ्युपेत्येदम्। वस्तुस्तु प्रतिबिम्बस्य छायादिवत्सत्यत्वादिहादर्शे मुखमासीदिति सत्त्वानुसन्धानेऽपि न क्षतिरिति बोध्यम्।। छ ।। अविद्यालक्षणनिरासः ।। छ ।।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
 </div>
-== अध्याय 5 ==
+== अध्यायः 5 ==
 <div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C05_S01_B01">
 <div class="teeka-block">
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C05_S01_B01_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C05_S01_B01">
-<span class="shloka-line">मूलम्-अविद्यायां चैवंविधायां किं प्रमाणम्। देवदत्तप्रमा तत्स्थप्रमाप्रागभावातिरेकिणोऽनादेर्ध्वंसिका प्रमात्वादविगीतप्रमा यथेत्यनुमानं मानमिति चेन्न। घटोऽयमेतद्धटप्रागभावव्यतिरिक्तानादेर्निवर्तको घटत्वाद्वटान्तरवदित्याभाससमानयोगक्षेमत्वात्। एतेन विगीतो भ्रम एतज्जनकाबाध्यातिरिक्तोपादाननकः विभ्रमत्वात्सम्प्रतिपन्नवदिति च निरस्तम्। अनादित्वप्रमानिवर्त्यत्वयोर्विरोधाच्च। देवदत्तप्रमा देवदत्तगतैतत्प्रमाप्रागभावातिनिक्तानादेर्निवर्तिका न भवति प्रमात्वात्सम्प्रतिपन्नवदिति सत्प्रतिपक्षता च।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C05_S01_B01
-| id = VA_C05_S01_B01_Bhavavivaranam
-| text =
 <h4 class="gr-vyakhya-head">पञ्चमभङ्गः</h4>
 <p class="gr-vyakhya-para">अविद्याप्रमाणमपि दूषयितुं प्रतिजानीते।। अविद्यायां चेति। एवंविधायामुक्तलक्षणविशिष्टायाम्। अनेनाविद्याया भवद्भिरङ्गीकारात्तत्र प्रमाणखण्डनादि व्याहतमिति निरस्तम्। किं शब्द आक्षेपे। न किमपीत्यर्थः।</p>
@@ Line 579: / Line 412: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">देवदत्तगतेति। देवदत्तगतप्रमायाः स्वप्रागभावरूपानादिनिवर्तकत्वेन बाधादाह।। प्रमाप्रागभावातिरिक्तेति। यज्ञदत्तगतप्रमाप्रागभावातिरिक्तस्वप्रागभावरूपानादिनिवर्तकत्वेन बाध इत्यत उक्तमेतदिति प्रमाविशेषणम्। देवदत्तगतेति तदर्थः। देवदत्तप्रमाप्रागभावातिरिक्तस्वप्रागभावनिवर्तकत्वेन दृष्टान्ते साध्यवैकल्यमित्यत उक्तं देवदत्तगतेति। इदं चानादेर्विशेषणम्। अन्यथोक्तसाध्यवैकल्यापरिहारात्। अत्र दृष्टान्ते देवदत्तगतप्रमाप्राग भावानिवर्तकत्वाभावमादाय साध्यसिद्धिः। पक्षे प्रागभावातिरिक्ताज्ञान निवर्तकत्वाभावमादायेति बोध्यम्।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">सत्प्रतिपक्षता चेति। प्रकरणसममेवेत्यर्थः। एवकारेणास्य दोषस्यापरिहार्यत्वमाह।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
 </div>
-== अध्याय 6 ==
+== अध्यायः 6 ==
 <div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C06_S01_B01">
 <div class="teeka-block">
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C06_S01_B01_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C06_S01_B01">
-<span class="shloka-line">मूलम्-अथ प्रमाणज्ञानं स्वप्रागभावव्यतिरिक्तस्वविषयावरणस्व निवर्त्यस्वदेशगतवस्त्वन्तरपूर्वकं अप्रकाशितार्थप्रकाशकत्वात् अन्धकारे प्रथमोत्पन्नप्रदीपप्रबावदित्यनुमानं मानमस्तु। अत्र च प्रमाणज्ञानं वस्त्वन्तरपूर्वकमित्युक्ते स्वप्रागभावेन सिद्धसाधनता। तन्निवृत्त्यर्थं स्वप्रागभावव्यतिरिक्तेति पदम्। तथाऽपि स्वप्रागभावव्यतिरिक्तस्वजनकसामग्रया सिद्धसाधनम्। तन्निवृत्त्यर्थं स्वविषयावरणेति पदम्। तथाऽप्यदृष्टेन सिद्धसाधनम्। तन्निवृत्त्यर्थं स्वनिवर्त्येति पदम्। अर्थान्तरनिवृत्तये आत्माश्रितदाज्ञानसिद्धये च स्वदेशेति पदमिति।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C06_S01_B01
-| id = VA_C06_S01_B01_Bhavavivaranam
-| text =
 <h4 class="gr-vyakhya-head">षष्ठः भङ्गः</h4>
 <p class="gr-vyakhya-para">विवरणोक्तमनुमानमाशङ्कते।। अथेति। अत्र विगीतमिति पक्षविशेषणम्। तत्कृत्यं च प्राग्वत्। रूप्यादिज्ञानेऽबाधाय प्रमाणपदम्। ज्ञानमिति प्रमाणशब्दस्य भावसाधनत्वज्ञापनाय। तेन न करणमादाय बाधः। साध्ये पदकृत्यं चाग्रे वक्ष्यति। हेतौ धारावाहिकद्वितीयादिज्ञानेषु व्यभिचारनिरासायाप्रकाशितेति। अर्थपदं तु स्पष्टीङ्करणार्थम्। दृष्टान्ते सौरालोकप्रदेशस्य प्रदीपप्रभाव्यावत्त्यर्थमन्धकार इति। द्वितीयादिप्रभासु साध्यसाधनवैधुर्यपरिहाराय प्रथमेत्युक्तमिति सर्वं समञ्जसम्।। स्वजनकसामग्र्येति। तस्याः स्वविषयावरणत्वाभावात्तद्व्यावृत्तिरिति भावः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">अदृष्टेनेति। स्वप्रतिबन्धकादृष्टेनेत्यर्थः। प्रमाणज्ञानस्य स्ववृत्तिप्रतिबन्धकादृष्टनिवृत्तिपूर्वकत्वात्तादृशादृष्टस्य प्रमाणज्ञाननिवर्त्यत्वं नास्तीति तद्व्यावृत्तिः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">अर्थान्तरेति। विषयगताज्ञाततामादायेति शेषः। मिध्याज्ञानं व्यावर्तयितुं वस्त्वन्तरेत्युक्तमिति बोध्यम्।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 610: / Line 436: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C06_S01_B02_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C06_S01_B02">
-<span class="shloka-line">मूलम्नानेनानुमानेन त्वदभिमताज्ञानसिद्धिः। जडेऽज्ञानानभ्युपगमेनान्तःकरणवृत्तिलक्षणप्रमाणज्ञानानं तथाविधवस्तुपूर्वकत्वाभावेऽपि हेतोस्तत्र सद्भावादनैकान्तिकत्वात्। व्यर्थं च स्वप्रागभावव्यतिरिक्तेति विशेषणम्। स्वनिवर्त्यविशेषणेनैव तद्व्यावृत्तेः। न हि भावः स्वप्रागभावनिवर्तकः। अपि तु भावोत्पत्तिरेव तत्प्रागभावनिवर्तिका। भावाभावयोः सहावस्थानविरोधात्। अतः स्वनिवर्त्यविशेषणेनैव स्वप्रागभावव्यावृत्तेर्व्यर्थं स्वप्रागभावव्यतिरिक्तेति विशेषणम्।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C06_S01_B02
-| id = VA_C06_S01_B02_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">किमत्र चिद्रूपज्ञानं धर्म्युत वृत्तिरूपम्। नाद्यः। एवं सति वृत्तेर्विपक्षत्वेन तत्र व्यभिचारादित्यत आह।। जड इति।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">द्वितीये किमनात्मविषयज्ञानं धर्म्युतात्मविषयम्। नाद्यः। आत्मावरकस्याज्ञानस्यानङ्गीकारेण तत्साधने बाधापातात्। द्वितीये त्वनात्मज्ञानस्य विपक्षत्वात्तत्र व्यभिचार इत्याह।। जड इति। एवञ्च प्रतिज्ञादूषणस्यावसरप्राप्तत्वात्कथं प्रथमं हेतुदोषोक्तिरिति निरस्तम्।</p>
@@ Line 624: / Line 443: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु भावः स्वप्रागभावनिवर्तको न भवतीत्येतत्कुत इत्यत आह।। भावाभावयेरिति।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">सहावस्थानविरोधादिति।। सहावस्थानाभावादित्यर्थः। सहावस्थानाभावे च कथं भावस्याभावनिवर्तकत्वम्। "नाजात एकोऽन्यं हन्ति नाप्यन्याधार" इति न्यायेन सहानवस्थितयोर्वध्यघातकभावायोगादिति भावः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 633: / Line 452: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C06_S01_B03_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C06_S01_B03">
-<span class="shloka-line">मूलम्-किञ्च सत्यतथाविधवस्तुपूर्वकत्वे साध्ये सिद्धसाधनम्। अनिर्वचनियतथाविधवस्तुपूर्वकत्वे साध्ये साध्यविकलो दृष्टन्तः। अविशेषिततथाविधवस्तुपूर्वकत्वे साध्येऽप्रसिद्धविशेषणता। प्रामाणिकाप्रामाणिकयोः साधारणधर्मस्याप्यप्रामाणिकत्वात्। अनिर्वचनीयस्य केनापि प्रमाणेनाप्रमितत्वात्। न हि शशविषाणगोविषाण योर्विषाणत्वसामान्यमस्ति। ज्ञानप्रतिबन्धकपापस्यसिद्धतया सिद्धसाधनत्वं च। ज्ञाननिवर्त्यत्वात्तस्यापि।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C06_S01_B03
-| id = VA_C06_S01_B03_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">तथाविधेति। स्वप्रागभावव्यतिरिक्तेत्यादिविशेषणोपेतेत्यर्थः ।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">सिद्धसाधनमिति। त्वदभिलषितमिथ्यात्वसिद्ध्याऽस्माकं सिद्धसाधनमित्यर्थः।।</p>
@@ Line 650: / Line 462: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु तद्व्यावृत्त्यर्थमेव स्वनिवर्त्यपदस्य दत्तत्वात्कथं तेन सिद्धसाधनतेत्यत आह।। ज्ञाननिवर्त्यत्वात्तस्यापीति।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु प्रमाणज्ञानोत्पत्तिप्रतिबन्धकपापस्य कथं प्रमाणज्ञाननिवर्त्यत्वम्। प्रतिबन्धकनिवृत्त्यनन्तरमेव तदुत्पादेन तन्निवृत्त्यनुपपत्तेरिति चेत्। उच्यते। अन्यत्र सर्वत्र प्रतिबन्धकनाशानन्तरं कार्योत्पादेऽपि प्रकृते सहकारिसामर्थ्येन जातस्य ज्ञानस्यैव प्रतिबन्धकनिवर्तकत्वं वक्तव्यम्। न चैतददृष्टचरमिति वाच्यम्। यथा भूमावुप्तस्य विक्षिप्तस्य बीजस्य मृगपक्ष्यादिबाधशङ्कया मृन्मेदुरादिनाऽपिधानेऽप्यूष्मादि सहकारिसामर्थ्येनाङ्कुरादिना परिणतस्योर्ध्वगमनेन तदपगमहेतुत्वं दृष्टम्। यथा वा पलालपर्णजातैः पिहितस्यापीक्ष्वङ्कुरस्य सहकारिसामर्थ्येनाभिवृद्धस्य तदपगमहेतुत्वं दृष्टम्। यथोक्तं नैषधे। पलालपर्णजातैः पिहितः स्वयं हि प्रकाशमासादयतीक्षुडिम्भ इति। यथा वाऽज्ञानेनावृत्तं ज्ञानं तेन मुह्यन्ति जन्तव इत्युक्त्वा ज्ञानेन तु तदज्ञानं येषां नाशितमात्मन इत्यज्ञानावृतस्यैव ज्ञानस्य ज्ञाननिवर्तकत्वमुक्तम्। तद्वदिहापीति भाव इत्याहुः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 659: / Line 471: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C06_S01_B03_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C06_S01_B03">
-<span class="shloka-line">मूलम्-किञ्च सत्यतथाविधवस्तुपूर्वकत्वे साध्ये सिद्धसाधनम्। अनिर्वचनियतथाविधवस्तुपूर्वकत्वे साध्ये साध्यविकलो दृष्टन्तः। अविशेषिततथाविधवस्तुपूर्वकत्वे साध्येऽप्रसिद्धविशेषणता। प्रामाणिकाप्रामाणिकयोः साधारणधर्मस्याप्यप्रामाणिकत्वात्। अनिर्वचनीयस्य केनापि प्रमाणेनाप्रमितत्वात्। न हि शशविषाणगोविषाण योर्विषाणत्वसामान्यमस्ति। ज्ञानप्रतिबन्धकपापस्यसिद्धतया सिद्धसाधनत्वं च। ज्ञाननिवर्त्यत्वात्तस्यापि।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C06_S01_B03
-| id = VA_C06_S01_B03_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">।। सिद्धसाधनमिति। मयाऽपि जीवस्वरूपावरकसत्यभावरूपा ज्ञानस्वीकारादिति</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">अप्रसिद्धविशेषणतामेवाह।। प्रामाणिकेति।। ज्ञानप्रतिबन्धकेति। चरमसाक्षात्कारोत्पत्तिप्रतिबन्धकादृष्टस्येत्यर्थः।</p>
@@ Line 672: / Line 477: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">अग्निचित्कपिला सत्रं राजा भिक्षुर्महोदधिः। दृष्टमात्राः पुनन्त्येते तस्मात्पश्येत नित्यश।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">इति स्मृत्याऽग्निचित्कपिलादिदर्शनस्य दुरितादिनिवर्तकतया, "सेतुं दृष्ट्वा समुद्रस्य ब्रह्महत्यां व्यपोहती"ति सेतुदर्शनस्य ब्रह्महत्यादिपापनिवर्तकतया प्रसिद्धत्वादिति भाव इत्याहुः। इतरे तु ननु पापस्य स्वप्रतिबद्ध्यज्ञानव्यक्तिविशेषनिवर्त्यत्वाभावात्कथं सिद्धसाधनमित्यत आह।। ज्ञाननिवर्त्यत्वात्तस्यापीति। पक्षीभूतस्य प्रमाणज्ञानमात्रस्य प्रतिबन्धकपापनिवर्तकतावच्छेदकाक्रान्तत्वेन निवृत्तियोग्यत्वात्प्रतिबन्धकपापस्य ज्ञाननिवर्त्यत्वमुपपन्नमिति भाव इत्याहुः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 681: / Line 486: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C06_S01_B04_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C06_S01_B04">
-<span class="shloka-line">मूलम्-किञ्च किमिदं प्रकाशकत्वं नाम। ज्ञापकत्वं वा ज्ञापकाप्यायकत्वं वा ज्ञानत्वं वा। नाद्यः। चक्षुरादौ व्यभिचारात्। दृष्टान्तस्य साधनविकलत्वाच्च। ज्ञाने ज्ञानकारणत्वाभावेनासिद्धेश्च। न द्वितीयः। असिद्धेः। अञ्जनादौ व्यभिचाराच्च। न तृतीयः। साधनविकलत्वात् दृष्टान्तस्य। न किञ्चिदहमवेदिषमिति परामर्शसिद्धः सौषुप्तिकानुभवोऽस्तु प्रमाणमिति चेन्न। तस्य ज्ञानाभावविषयतयोपपत्तेः। नन्वभावप्रतीतेर्धर्मिप्रतियोगिबोधपराधीनतया तदभावे तस्यानुभवितुमयोग्यत्वमिति चेन्न। साक्षिणा धर्मिप्रतियोगिग्रहणोपपत्तेः।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C06_S01_B04
-| id = VA_C06_S01_B04_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">हेतुमपि दूषयति। किञ्चेति।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ज्ञापकाप्यायकत्वमिति। आप्यै वृद्धाविति धातोर्ज्ञापकवर्धकत्वज्ञापके शक्तिविशेषाधायकत्वमिति यावत्। ज्ञानहेतुसहकारित्वमित्यर्थ इत्यप्याहुः। ज्ञापकत्वं नाम ज्ञप्तिकारणत्वं वा ज्ञप्तिकर्तृत्वं वा। रूपग्राहकं चक्षुरित्यादौ कारणेऽपि कर्त्रर्थककप्रत्ययस्य लक्षणया प्रयोगदर्शनेन विकल्पोपत्तेः।</p>
@@ Line 698: / Line 496: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">ज्ञाने पक्षीकृते ज्ञाने। एतेन द्वितीयो निरस्त इत्याहुः।। अञ्जनादाविति। तस्यापि चक्षुरादौ भूगतधनज्ञापकशस्त्याधायकत्वादिति भावः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">छ भावरूपाज्ञानसद्भावे प्रत्यक्षं शङ्कते।। न किञ्चिदिति। सुषुप्तौ सर्ववृत्त्युपरमेण धर्मिप्रतियोगिवृत्तिज्ञानाभावान्नाज्ञानाभावज्ञानमिति शङ्कते।। नन्विति ।। साक्षिणेति। धर्मिप्रतियोगिनोरात्मज्ञानयोः साक्षिवेद्यत्वादिति भावः। छ ।।।। अविद्यानुमानभङ्गः ।। छ ।।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
 </div>
-== अध्याय 7 ==
+== अध्यायः 7 ==
 <div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C07_S01_B01">
 <div class="teeka-block">
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C07_S01_B01_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C07_S01_B01">
-<span class="shloka-line">मूलम्-यत्तु कश्चिदाह नाज्ञानं ज्ञानाभावः। अभावमानागम्यत्वात्। सम्प्रतिपन्नवत्। अभावो ह्यभावस्य प्रत्यक्षस्य वा विषयः। अज्ञानं च न मानगम्यम्। माननिवर्त्यत्वात्। सम्प्रतिपन्नवदिति। तदसत्। अज्ञानस्य मानागम्यत्वे तत्साधनायानुमानकथनायोगात्। एतन्मानगम्यत्वेन मानागम्यमिति व्याघातः। फलव्याप्यताऽभावेऽपि वृत्तिव्याप्यतामात्रेण तत्रानुमानप्रवृत्तिरिति न युक्तम्। अज्ञानस्य वृत्तिव्याप्यतानङ्गीकारात्। न च प्रमाणनिवर्त्यत्वस्य प्रमाणागम्यत्वेन व्याप्तिरस्ति। प्रत्यभिज्ञाप्रमाणनिवर्त्यस्य संस्कारस्य मानगम्यत्वात्। न च त्वदुक्तमर्थं न जानामीत्यादिव्यवहारोऽत्यन्तसुप्ते ज्ञायमाने चाज्ञायमानेऽसम्भाव्यमानोऽज्ञानं गमयतीति युक्तम्।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C07_S01_B01
-| id = VA_C07_S01_B01_Bhavavivaranam
-| text =
 <h4 class="gr-vyakhya-head">सप्तमभङ्गः</h4>
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु धर्मिप्रतियोगिज्ञाने विद्यमाने कथं ज्ञानाभावप्रत्यक्षमिति चेन्मैवम्। साक्षिरूपे तस्मिन्विद्यमानेऽपि वृत्तिज्ञानाभावप्रत्यक्षाङ्गीकारे विरोधाभावात्। अन्यथा ज्ञानभावस्य तव सर्वथाऽप्यप्रतीतिप्रसङ्गः। ततश्च तन्निरासप्रयासानुपपत्तिः। मम साक्षिणा ज्ञानाभावप्रतीतिरिति चेन्न। तर्हीयमेव सा भवत्विति।।</p>
@@ Line 729: / Line 520: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">नन्वस्ति तावत्त्वदुक्तमर्थं न जानामीत्यादिव्यवहारः। स चानुभवजन्योऽतो व्यवहारानुमितोऽनुभवोऽज्ञानसद्भावे मानमित्यशङ्क्य निषेधति।। न च त्वदुक्तमिति। एतेनाविद्याप्रत्यक्षप्रकरणेऽर्थापत्त्युपन्यसनमसङ्गतमिति निरस्तम्। आदिपदेनाहमज्ञो मामन्यं च न जानामीति व्यवहारो ग्राह्यः। नन्वयमपि व्यवहारो ज्ञानाभावविषयोऽस्त्वित्यत उक्तमत्यन्तसुषुप्त इति। आत्मनीति शेषः। ज्ञानाभावो हि सुप्तात्मनि वाच्यः। जाग्रदात्मनि यत्किञ्चिज्ज्ञानस्यैव सत्त्वात्। न चात्मनि सुप्ते सति ज्ञानाभावानुभवः सम्भवति। धर्मिज्ञानाभावात्। सुप्तौ बाह्यार्थज्ञानाभावेन त्वदुक्तमर्थमित्युल्लेखायोगाच्चेति भावः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">किञ्च त्वदुक्तमर्थं न जानामीत्यस्य न ज्ञानाभावविषयत्वं वक्तुं युक्तम्। अभावप्रतियोगिनस्त्वदुक्तार्थ ज्ञानस्याज्ञानेऽवच्छेदकतयाऽर्थस्यापि ज्ञानप्राप्त्या ज्ञानाभावस्यैवायोगात्। ज्ञाने तु न ज्ञानाभावज्ञानं प्रतियोगिज्ञानाभावात्। अर्थज्ञानाभावेन त्वदुक्तमर्थमित्यनुवादकत्वायोगाच्चेति भावेनोक्तमज्ञायमाने वेति। अर्थ इति शेषः। भावरूपाज्ञानवादे त्वात्मनः सुप्तत्वेऽप्यर्थस्याज्ञायमानत्वेऽपि साक्षिणा धर्मिप्रतियोगिज्ञानसम्भवेन वृत्तिज्ञानासम्भवो व्यवहारस्याज्ञानविषयत्वं युक्तम्। वृत्तेरेवाज्ञानविरोधित्वेन साक्षिणस्तदविरोधित्वादिति परस्य हृदयम्। केचित्त्वज्ञायमाने चेत्यस्य ज्ञानाभाववति चेत्यर्थं इत्याहुः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 738: / Line 529: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C07_S01_B02_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C07_S01_B02">
-<span class="shloka-line">मूलम्-किमत्र सर्वानुवादेन व्यवहारः किं वा सामान्यतः। नाद्यः तादृशव्यवहरस्यैवाभावात्। भावे वा त्वदुक्तं न प्रमाणतो जानामीत्येवम्परत्वोपपत्तेः। प्रतिवादिवाक्यादधिगतार्थस्यानुवादपुरस्सरं प्रमाणाभावेन निरसनदर्शनात्। न च त्वदुक्ते प्रमाणज्ञानं मम नास्तीत्यस्य विशिष्टविषयज्ञानस्य प्रमाणत्वात्तिद्विशेषणतयाऽर्थस्यापि प्रमाणेनाधिगमात्स्ववचनव्याघात इति युक्तम्। एतत्प्रमाणज्ञानस्य प्रमाणाभावविषयत्वेऽपि तदर्थस्यानेतद्विषयत्वात्। अन्यथा भ्रमो ममासीदित्यादिप्रमाणज्ञानस्यापि विशिष्टभ्रमविषयतया भ्रमविषयस्यापि प्रमाणिकतापातात्।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C07_S01_B02
-| id = VA_C07_S01_B02_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">सर्वानुवादेनेति। विशेषकारेणानुवादपुरस्सरमित्यर्थः।। सामान्यत इति। सामान्याकारेणानुवादपुरस्सरमित्यर्थः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">विशिष्टविषयज्ञानस्येति। व्यवहारजनकत्वेनावश्यकस्येत्यर्थः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">तदर्थस्येति। त्वदुक्तोऽर्थ इत्यनुवादगोचरार्थस्येत्यर्थः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">अतद्विषयत्वादिति। साक्षात्तद्विषयत्वाभावादित्यर्थः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 759: / Line 543: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C07_S01_B03_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C07_S01_B03">
-<span class="shloka-line">मूलम्-न द्वितीयः सामान्यानुवादेन विशेषव्यवहारोपपत्तेः। विशेषस्याप्यधिगमानधिगमयोर्नैवं व्यवहार इति चेन्न। अस्ति कश्चिद्विशेष इति सामान्यतो ज्ञातत्वात्। किञ्च भावरूपाविद्याभ्युपगमेऽपि किं पूर्वमर्थो ज्ञातो न वा। सर्वथाऽपि प्रश्नायोगः। अस्माकं तु सर्वं वस्तु ज्ञाततयाऽज्ञाततया वा साक्षिचैतन्यविषय एवेति प्रमाणज्ञानोदयात्प्रागज्ञातत्वविशेषितोऽर्थः साक्षिसिद्धोऽनुवादगोचरो भवति च प्रश्नार्ह इति चेन्न। साक्षिसिद्धतयाऽपि सिद्धेऽर्थे व्यवहारायोगात्। साक्षिणा ज्ञातेऽपि प्रमाणबुभुत्सया व्यवहार इति चेन्न। साक्षिसिद्धेत्वे प्रमाणबुभुत्साया निष्फलत्वात्। तथा च त्वयाऽपि सामान्यतः सिद्धोऽर्थो विशेषज्ञानायानूद्यत इति वक्तव्यम्। वयमपि सामान्यतः साक्षिसिद्धस्य विशेषप्रमाणबुभुत्सया व्यवहारं ब्रुमः। तस्मान्नाविद्या निरूपणगोचरतामाचरतीति कुतस्तत्कार्यं कुतस्तरां चाविद्यातत्कार्ययोरन्यतरत्वस्य साध्यता सिद्ध्यतीति।। छ ।। अविद्याप्रमाणनिरासः ।। छ ।।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C07_S01_B03
-| id = VA_C07_S01_B03_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">।। विशेषर्थेति। विशेषार्थाधिगमाभाव विषयकव्यवहारोपपत्तेरित्यर्थः। तथा च न भावरूपाज्ञानसिद्धिरित्याशयः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">नैवं व्यवहार इति। विशेषाधिगमे तदभावविषयकव्यवहारो न युज्यते। व्याघातात्। अनधिगमने तु सुतराम्। तदवच्छिन्नस्य ज्ञानलक्षणप्रतियोगिनो ज्ञातुमशक्यत्वात्। न हि विशेषरूपावच्छेदकाज्ञानेऽतदवच्छिन्नाधिगमरूपप्रतियोगिज्ञानं सम्भवतीति भावः।।</p>
@@ Line 780: / Line 557: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">सामान्यत इति। सामान्यतो ज्ञातेऽर्थे विशेषप्रश्नस्यैतद्रृहस्वामिको ब्राह्मणः किन्नामाऽसौ देवदत्त इत्यादौ पृष्टत्वादिति</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">केयमविद्या नामेत्यादिनोक्तमुपसंहरति।। तस्मादिति।। छ ।। अविद्याप्रमाणनिरासः ।। छ ।।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
 </div>
-== अध्याय 8 ==
+== अध्यायः 8 ==
 <div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C08_S01_B01">
 <div class="teeka-block">
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C08_S01_B01_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C08_S01_B01">
-<span class="shloka-line">मूलम्-न च भावरूपाज्ञाननिराकरणे सिद्धान्तविरोधः। परन्यायेन परनिराकरणात्। न सप्तमः। अत्यन्ताभावपदेनासत्त्वाभिप्रायेऽपसिद्धान्तः। तदतिरिक्तस्याप्रसिद्धत्वात्। भाववैलक्षण्यमिति चेत्तर्हि तत एवासत्त्वापत्त्या नोक्तदोषनिवृत्तिः। तस्मान्न मिथ्यात्वनिरुिक्तः।। छ ।। मिथ्यात्वनिरुिक्तनिरासोपसंहारः ।। छ ।।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C08_S01_B01
-| id = VA_C08_S01_B01_Bhavavivaranam
-| text =
 <h4 class="gr-vyakhya-head">अष्टमभङ्गः</h4>
 <p class="gr-vyakhya-para">सत्यमपि किमत्यन्ताभावपदेन स्वरूपेणात्यन्ताभावो विवक्षितः किं वा पारमार्थिकत्वाकारेण वेति विकल्प्याद्य आह।। अत्यन्ताभावपदेनेति।। असत्त्वाभिप्राय इति। स्वरूपेणात्यन्ताभावस्याभिप्रेतत्व इत्यर्थः। अन्त्य आह।। तदतिरिक्तस्येति। स्वरूपेणात्यन्ताभावातिरिक्तस्य पारमार्थिकत्वाकारेणात्यन्ताभावस्येत्यर्थः।। अपसिद्धान्तादिति। वियदादौ शुक्तिरूप्यादौ चेति शेषः। नेह नानाऽस्ति किञ्चनेति श्रुत्या रूप्यं नास्ति नासीत्र भविष्यतीत्यनुभवेन च स्वरूपेणैव निषेधादिति भावः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">भाववैलक्षण्यमिति। सद्वैलक्षण्यमित्यर्थः।। असत्त्वापत्त्येति। नृशृङ्गादावपि सद्वैलक्षण्यादन्यस्यासत्त्वस्याभावेनात्यन्तासत्त्वापातादित्यर्थः।। छ ।। मिथ्यात्वनिरुक्तिनिरासः ।। छ ।।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
 </div>
-== अध्याय 9 ==
+== अध्यायः 9 ==
 <div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C09_S01_B01">
 <div class="teeka-block">
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C09_S01_B01_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C09_S01_B01">
-<span class="shloka-line">मूलम्-नापि दृश्यत्वस्य। तथा हि। किमिदं दृश्यत्वम्। दृग्विषयत्वमस्वप्रकाशत्वं वा। आद्ये किं दृग्वृत्तिरूपा चिद्रूपा वा। नाद्यः। आत्मन्यनैकान्त्यात्। तस्यापि वेदान्तजनितवृत्तिविषयत्वात्। वृत्तिजनितफलासम्बन्धान्नानैकान्त्यमिति चेत्। फलं ज्ञातता, व्यवहारो वा। आद्ये घटादावपि तदभावादसिद्धिः।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C09_S01_B01
-| id = VA_C09_S01_B01_Bhavavivaranam
-| text =
 <h4 class="gr-vyakhya-head">नवमभङ्गः</h4>
 <p class="gr-vyakhya-para">उo- वादावलीविवरणम्।। नापि दृश्यत्वस्येति। निरुक्तिरिति शेषो न त्वनुषङ्गः। तस्य समासैकदेशत्वात्।। वृत्तिरूपेति। विषयेन्द्रियसंयोगादिके सति बाह्येन्द्रियद्वारा निर्गतान्तःकरणस्य तत्तद्विषयाकारः परिणामविशेषो वृत्तिस्तद्रूपेत्यर्थः। यद्यपि दृग्वृत्तिविषयत्व परमते घटादावेवल न तु गगनादौ। परैरतीन्द्रियेऽन्तःकरणनिर्गमानङ्गीकारात्। नापि शुक्तिरूप्यादौ। तदिन्द्रियसंयोगाभावात्। तथाऽपि गगनादिसन्निकृष्टशब्दादिरूपकरणेन निर्गतस्यैवान्तःकरणस्य तत्तदाकारपरिणामाङ्गीकारात्तादृशविषयत्वं गगनादावस्त्येव। शुक्तिरूप्यादौ त्वविद्यापरिणामरूपवृत्तिविषयत्वमस्ति। शुक्तीन्द्रियसन्निकर्षे सतीदमाकाराऽन्तःकरणवृत्तिरुदेति। तस्यां च चैतन्यं प्रतिफलति। तत्र शुक्तित्वाविद्याऽस्ति। सा च दोषवशात्क्षुब्धा सती रजतात्मना रजताकारज्ञानात्मना च परिणमत इति तैरङ्गीकृतत्वात्। एवञ्च वृत्तिविषयत्वं पक्षदृष्टान्तानुगतं भवतीति न कश्चिद्दोषः।। चिद्रूपेति। घटादौ शुक्तिरूप्यादौ चान्तःकरणाविद्यावृत्तिप्रतिफलितचिद्विषयत्वामादाय गगनादावज्ञानावच्छेदकतया साक्षिविषयत्वमादाय चिद्विषयत्वरूपदृश्यत्वं बोध्यम्। तस्यापीति। अन्यथा ब्रह्मपराणां वेदान्तानां वैय्यर्थ्यं स्यात्। सर्वप्रत्ययवेद्ये च ब्रह्मरूपे व्यवस्थित इति स्ववचनविरोधश्च स्यादिति भावः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु न वृत्तिमात्रविषयत्वं दृश्यत्वं किन्तु वृत्तिजन्यफलव्याप्यत्वं तदभावाच्च नात्मन्यनैकान्त्यमिति भावेन शङ्कते।। वृत्तिजनितेति।। ज्ञाततेति। ज्ञातताशब्दवाच्यं वृत्तिप्रतिफलितचैतन्यं वा तदभिव्यक्ताधिष्ठनचैतन्यं वेत्यर्थः। उक्तं हि। ज्ञातताशब्दवाच्यमभिव्यक्तं स्फुरणं सम्बन्धरूपं फलमिति स्वमतेनाह।। घटादावपीति।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 831: / Line 594: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C09_S01_B02_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C09_S01_B02">
-<span class="shloka-line">मूलम्-अतीतानागतनित्यानुमेयेषु ज्ञातताभावाद्भागासिद्धिश्च। तथा हि। अवेद्यत्वे सत्यपरोक्षव्यवहारयोग्यत्वं स्वप्रकाशत्वमिति तल्लक्षणमबिदधता चित्सुखेनापरोक्षव्यवहारयोग्यताविशेषणकृत्याभिधानप्रस्तावेऽभिहितम्। न चावेद्यत्वमित्येतावदेवास्तु तल्लक्षणमिति वाच्यम्। तथा सत्यतीतानागतनित्यानुमेयेषु चातिव्याप्तेः। फलव्याप्यतालक्षणवेद्यत्वस्य तत्राभावादिति। द्वितीये पुनरनैकान्त्यमेव। आत्मनोऽपि वृत्तिजन्यव्यवहारविषयत्वात्। चिद्रूपदृग्विषयत्वन्तु घटादावस्माभिर्नाङ्गीक्रियत इति भागासिद्धिः। स्वप्रकाशत्वं च निर्वक्तव्यं यदभावो दृश्यत्वम्। अवेद्यत्वमिति चेत्तर्हि वेद्यत्वं दृश्यत्वमित्युक्तं स्यात्। तथा च प्रागुक्तविकल्पदोषापातः।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C09_S01_B02
-| id = VA_C09_S01_B02_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">पररीत्याऽऽह ।। अतीतेति। अतीतादावुक्तरूपफलं परैर्नाङ्गीकृतमित्येतच्चित्सुखाचार्यवचनाज्ज्ञायत इत्याह।। तथा हीत्यादिना तत्राभावादित्यन्तेन। न चातीतादिकमपि स्वसत्ताकाले फलव्याप्यमिति वाच्यम्। नित्यानुमेयेऽसिद्ध्यनुद्धारात्। अत एवादिपदेन तदगृहीतत्वात्स्वपदेन ग्रहणम्। न च नित्यानुमेयमपि योगिनां प्रति फलव्याप्यमिति वाच्यम्। न च योगिप्रत्यक्ष गम्यतयाऽपरेक्षत्वधर्मादीनामिति चित्सुखवचनविरोदेन तत्र फलव्याप्यत्वाङ्गीकारादिति। नन्वतीतादौ कथमवेद्यत्वम्। वृत्तिव्याप्यत्वरूपवेद्यत्वस्य सत्त्वादित्यत आह।। फलव्याप्यतेति। फलं व्यवहार इति द्वितीयपक्ष आह।। द्वितीय इति। नन्वस्तु तर्हि दृक् चिद्रूपेति द्वितीयः पक्षः। अतीतादेरपि कदाचित्स्वाकार वृत्तिप्रतिफलितचिद्विषयत्वान्न तत्रासिद्धिः। नित्यातीन्द्रियस्यापि ज्ञातत्वेनाज्ञातत्वेन वा साक्षिविषयत्वात्तत्रापि नासिद्धिः। आत्मनस्तु चिद्रूपत्वेन तदविषयत्वान्न तत्रानैकान्त्यमित्यत आह।। चिद्रूपेति। नाङ्गीक्रियत इति। प्रमाणाभावात्। न च घटं जानामीति सकर्मकज्ञानगृह्यान्यो घटः प्रकाशत इत्यकर्मकप्रकाशरूपा चिदनुभवसिद्धेति वाच्यम्। तथात्वेऽतीतः प्रकाशत इति बुद्ध्या तस्यापि चिद्रूपविषयत्वापातात्। न चेष्टापत्तिः। अभिव्यक्तापरोक्षैकरसचिदुपरागेण विषयस्याप्यापरोक्ष्यप्रसङ्गादिति</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">स्वमतेऽपि गगनादेः साक्षिरूपचिद्विषयत्वादुक्तं भागासिद्धिरिति। अन्यथाऽसिद्धिरित्येवावक्ष्यत्। अस्वप्रकाशत्वं दृश्यत्वमिति पक्ष आह।। द्वितीय इति। स्वप्रकाशत्वप्रश्नोऽसङ्गत इत्यत आह।। यदभाव इति।। प्रागुक्तेति। वेदनं किं वृत्तिरूपंविवक्षितं चिद्रूपं वा। नाद्यः। आत्मन्यनैकान्त्यात्। नान्त्यः घटादावसिद्धेरिति प्रागुक्तविकल्पदोषापात इत्यर्थः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 850: / Line 606: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C09_S01_B03_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C09_S01_B03">
-<span class="shloka-line">मूलम्-स्वव्यवहारे स्वातिरिक्तसंविदनपेक्षत्वं स्वप्रकाशत्वं तदभावो दृश्यत्वमिति चेत्तर्ह्यात्मनोऽप्यद्वितीयव्यवहारे संविदन्तरापेक्षासद्भावाद्व्यभिचारः। निर्विकल्पकस्वव्यवहारे संविदन्तरानपेक्ष आत्मेति चेत्तर्हि घटोऽपि तथैवेत्यसिद्धिः। घटे निर्विकल्पकव्यवहार एव नास्तीति चेदात्मन्यपि स नास्त्येव। सुषुप्तावस्तीति चेन्न। तस्यापि निर्विकल्पकत्वे विवादात्। अवेद्यत्वे सत्यपरोक्षव्यवहारविषयत्वं स्वप्रकाशत्वमिति चेन्न। व्याहतत्वेनासम्भवित्वात्। कथञ्चिदव्याहतत्वेऽपि विशेषणाभावेनोत विशेष्याभावेनाथोभयाभावेन दृश्यत्वं निर्वक्तव्यम्। तत्राद्येऽवेद्यत्वाभावो वेद्यत्वमेव हेतुरस्तु किं विशेष्येण। तस्य चोक्तं दूषणम्। द्वितीये स्वरूपासिद्धिः। तृतीये व्यर्थविशेष्यत्वं विशेष्यासिद्धिश्चेति।। छ ।। दृश्यत्वविकल्पनिरासः ।। छ ।।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C09_S01_B03
-| id = VA_C09_S01_B03_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">।। स्वव्यवहार इति। आत्मनोऽपि स्वव्यवहारे स्वरूपसंवित्सापेक्षत्वादसम्भवनिवृत्त्यै स्वातिरिक्तेत्युक्तम्। व्यवहारशब्देन किं विशिष्टव्यवहारो विवक्षितः स्वरूपमात्रव्यवहारो वेति विकल्पं हृदि निधायाद्यं दूषयति।। अद्वितीयेति।। संविदन्तरेति। एकमेवाद्वितीयमित्यादिवाक्यजन्यवृत्तिसापेक्षितत्वादित्यर्थः। द्वितीयं शङ्कते।। निर्विकल्पकस्वव्यवहार इति। स्वरूपमात्रविषयकस्वव्यवहार इत्यर्थः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">विवादादिति। एतावन्तं कालं सुखमहमस्वाप्समित्युत्तरकालीनपरामर्शेन तद्व्यवहारस्य विशिष्टत्वेनैवसिद्धेरिति भावः।</p>
@@ Line 863: / Line 612: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">व्याहतत्वेनेति। अपरोक्षव्यवहारविषयत्वमित्युक्ते वेद्यत्वस्यैव प्राप्त्या पुनरवेद्यत्वे सतीत्युक्ते व्याहतिरित्यर्थः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">नन्ववेद्यत्वं फलव्याप्यत्वाभावः। अपरोक्षव्यवहारविषयत्वं च वृत्तिव्याप्यत्वम्। एवञ्च न व्याहतिरित्यत आह।। कथञ्चिदिति। फलस्य प्रागेव दूषितत्वात्कथञ्चिदित्युक्तम्। अपरोक्षव्यवहार विषयत्वरूपविशेष्यत्वमङ्गीकृत्यावेद्यत्वरूपविशेषणाभावेनेत्यर्थः। तथा चावेद्यत्वाभावे सत्यपरोक्षव्यवहारविषयत्वं दृश्यत्वमिति फलितार्थः। एवं विशेष्याभावेनेत्यत्रापि सविशेषणमवेद्यत्वमित्यङ्गीकृत्य विशेष्यापरोक्षव्यावहारविषयत्वाभावेन, दृश्यत्वनिर्वचनेऽवेद्यत्वे सत्यपरोक्षव्यवहारविषयत्वाभावे दृश्यत्वमिति फलितार्थः। तथा च प्रथमे व्यर्थविशेष्यत्वं द्वितीये स्वरूपासिद्धिस्तृतीये व्यर्थविशेष्यासिद्धिरिति मन्तव्यम्।। छ ।। दृश्यत्वविकल्पनिरासः ।। छ ।।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
 </div>
-== अध्याय 10 ==
+== अध्यायः 10 ==
 <div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C10_S01_B01">
 <div class="teeka-block">
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C10_S01_B01_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C10_S01_B01">
-<span class="shloka-line">मूलम्-किञ्च दृश्यत्वं प्रमाणतो वा भ्रान्ता वा। नोभयमपि। अन्यतरासिद्धेः। ननु सामान्यतः प्रयुक्तस्य हेतोर्विशेषविकल्पैर्निराकरणे सर्वानुमानाभावप्रसङ्गः। तथा हि। धूमाद्धूमध्वजसाधने किमेतद्देशकालसंलग्नो धूमो हेतुः किं वाऽनेतद्देशकालसंलग्न इति विकल्प्याद्ये साधनशून्यं निदर्शनम्। द्वितीयेऽसिद्धिरिति दूषणसम्भवादिति। मैवम्। तत्र धूममात्रस्य पर्वतेऽग्निसाधकत्वेनादूषणत्वाभ्युपगमात्। तर्हि किं वक्रो धूमो हेतुरिति विकल्पेन दूषणप्रसङ्ग इति चेन्न। तस्य सामान्यस्यैव हेतुत्वात्। न चास्तु तथा प्रकृतेऽपीति वाच्यम्। प्रमाणभ्रान्तिदृश्ययोर्दृश्यत्वसामान्याभावात्। न हि जलनभोनलिनयोर्नलिनत्वसामान्यमस्ति। तर्हि कथं भ्रान्तिदृश्यत्वमित्यच्यत इति चेन्न। यथा नभो नलिनमित्युच्यते तथैवेत्यवेहि। दृश्यत्वस्य सन्मात्रवृत्तित्वाद्विरुद्धता च। न च शुक्तिरजतं दृश्यमिति वाच्यम्। तत्र शुक्तिकाया एव दृस्यत्वात्।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C10_S01_B01
-| id = VA_C10_S01_B01_Bhavavivaranam
-| text =
 <h4 class="gr-vyakhya-head">दशमभङ्गः</h4>
 <p class="gr-vyakhya-para">।। अन्यतरासिद्धेरिति। आद्ये तवासिद्धिरन्त्येम मासिद्धिरित्यर्थः।</p>
@@ Line 888: / Line 630: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">तर्हीति। दृश्यत्वरूपधर्माभाव इत्यर्थः</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">किञ्च दृश्यत्वं नाम ज्ञानविषयत्वं वा ज्ञानोल्लेखित्वमात्रं वेति विकल्पं हृदि कृत्वाऽऽद्य आह।। दृश्यत्वस्येति। ज्ञानविषयत्वस्येत्यर्थः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 897: / Line 639: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C10_S01_B02_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C10_S01_B02">
-<span class="shloka-line">मूलम्-ननु रजतसंविदः कथं शुक्तिकाविषयो विरोधादिति चेन्न। रजतसंविद इति कोऽर्थः। किं रजतविषयाया इति रचतत्वोल्लेखिसंविद इति वा। नाद्यः। अनभ्युपगमात्। द्वितीये को विरोधः। स्वविषयशुक्तिकामेवान्याकारेण गृह्णातीत्यस्याविरुद्धत्वात्। ननु तर्ह्यपि रजतेऽस्ति कथञ्चिदृश्यतेति चेन्न। तस्य दृश्यत्वाभासत्वात्। तादृशस्य पक्षेऽनन्वयात्। किञ्च रजतस्य फलव्याप्यतया वृत्तिव्याप्यतया वा दृश्यत्वम्। नोभयमपि। अध्यस्ततयैव तत्सिद्ध्यभ्युपगमात्। न च तत्प्रतीतावुपायान्तरं वाऽस्ति। सन्निकर्षाभावात्। आत्मनोऽपि दृयशत्वादनैकान्तिकता च। नात्मा दृश्यत इति चेन्न। व्याहतेः। न ह्यज्ञाते धर्मिणि धर्मविधानं तन्निषेधो वा युज्यते। आत्मा दृश्यो वस्तुत्वाद्धटवत्। अयं घट एतद्धटात्मान्यान्यदृश्यान्यः प्रमेयत्वाद्धटवदिति च तस्य दृश्यत्वसिद्धेः।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C10_S01_B02
-| id = VA_C10_S01_B02_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">हेतोः साध्याभावेनैव व्याप्तिदर्शनाय सन्मात्रवृत्तित्वादित्युक्तम्। शङ्कते।। न च रजतेति। न च विषय इत्यन्वयः। न त्विति पाठे स्पष्टं शङ्कापरत्वम्।। विरोधादिति। अन्यज्ञानस्यान्यविषयत्वविरोधादित्यर्थः। यद्वा रजतज्ञाननुव्यवसायविरोधादित्यर्थः। तेन ज्ञानेन रजतविषयत्वस्यैव विषयीकरणादिति भावः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">अनुभ्युपगमादिति। यत्सन्निकृष्टकरणेन यज्ज्ञानमुत्पन्नं स तस्य विषय इत्येवंविधविषयत्वस्य रजतेऽनभ्युपगमादित्यर्थः।। अन्याकारेणेति। अत्यन्तासद्रजततयेत्यर्थः।</p>
@@ Line 913: / Line 648: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">अध्यस्ततयेति। अध्यस्तत्वरूपसम्बन्धेनेत्यर्थः। तथा च ज्ञानज्ञेययोरध्यस्तत्वरूपाध्यासिक सम्बन्धाङ्गीकाराद्वृत्तिविषयत्वरूपं फलविषयत्वरूपं वा दृश्यत्वं त्वन्मते रजते न सम्भवति विषयत्वरूपसम्बन्धस्यैवाभावादिति भावः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु वृत्तिव्याप्यत्वं वृत्त्यभिव्यक्तचिदध्यस्तत्वम्। फल्याप्यत्वमपि तदध्यस्तत्वमेव। एवञ्च रजतेऽपि मद्रीत्या दृश्यत्वलाभ इति चेन्मैवम्। तथा सति ब्रह्मणो वृत्तिव्याप्यत्वानापत्तेः। तस्याध्यस्तत्वाभावात्। फलाध्यस्तत्वमित्यत्रापि फलं न तावत्प्रवृत्तिप्रतिबिम्बितचैतन्यम्। तस्य कल्पितत्वेनाध्यस्ताधिष्ठानत्वाभावात्। नापि वृत्तिप्रतिबिम्बितचैतन्याद्यभिव्यक्तं विषयाधिष्ठानचैतन्यम्। आवश्यकेन वृत्तिप्रतिबिम्बितचैतन्येनैव प्रकाशोपपत्तौ तदधिष्ठानचिदभिव्यक्तत्वादि कल्पनायोगादिति। ज्ञानोल्लेख्यत्वं दृश्यत्वमिति द्वितीयेऽपि किं वृत्तिव्याप्यत्वमभिप्रेतं फलव्याप्यत्वं वा। आद्य आह।। आत्मनोऽपीति। शुक्तिरजतादेः सपक्षस्येव विपक्षस्यात्मनोऽपित्यर्थः। आत्मनो दृश्यत्वाभावे बाधकमुक्त्वा दृश्यत्वे साधकमाह।। आत्मेति। नन्वात्मनो निर्धर्मकत्वेन वस्तुत्वहेतोरसिद्धिः। न च धर्मकत्वाङ्गीकारविरोधः। अभावरूपधर्माङ्गीकारादित्यरुचेराह।। अयं घट इति। सन्निहितो घट इत्यर्थः। तेनासन्निहितघटेन सिद्धसाधनता एतद्धटात्मान्यत्सर्वं जगत्तदन्यदेतद्धटात्मख्यं वस्तुद्धयं तद्रूपं यद्दृश्यं तदन्यदिति साध्यार्थः। पक्षे एतद्धटाख्यदृश्यान्यत्वस्य बाधादात्माख्यदृश्यान्यत्वमादायासाध्यसिद्धिः। दृष्टन्ते एतद्धष्टाख्यदृश्यान्यत्वमादायात्म रूपदृश्यस्याधूनाऽप्यसिद्धेरिति बोध्यम्। पटान्यत्वनार्थान्तरनिवृत्त्यै एतद्धटान्येति। बाधनिवृत्त्यै आत्मेति। दृष्टान्ते साध्यवैकल्यपरिहारायैतद्धटेति। एतद्धटात्मान्यदृश्यान्य इत्युक्ते पुनः पटान्यत्वेनार्थान्तरमतोऽन्यान्येति।  दृश्यैतद्धटात्मान्यकृतेऽप्रसिद्धिरतोऽन्यान्येति सर्वं सार्थकम्। न चायं घट एतद्धटात्मान्यान्यनित्यान्य इत्याभाससाम्यम्। विपक्षे बाधकाभावेनाप्रयोजकत्वं च। अत्र चोक्तवक्ष्यमाणबाधकबलेन तदभावादिति।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 922: / Line 657: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C10_S01_B03_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C10_S01_B03">
-<span class="shloka-line">मूलम्किञ्च दृश्यत्वाभावे तदविद्यानिवृत्त्याभावेन मोक्षाभावप्रसङ्गः। न च त्वत्पक्षे ब्रह्मज्ञानं नाम यत्किञ्चित्स्यात्। षष्ठ्यर्थस्य विषयताऽनतिरेकात्। यद्धि श्रुतमयेन ज्ञानेन तत्त्वमभिधाय चिन्तामयीमवस्थामवलम्बमानस्यान्तःकरणपरिणामवृत्तिरूपं ज्ञानमुपजायते तेन भवेदविद्यानिवृत्तिरिति चेन्न। तथाऽभ्युपगमे परमात्त्मनोऽपि दृश्यतया व्यभिचारानिस्तारात्। आत्मनोऽपि वृत्तिव्याप्यत्वेऽपि फलव्याप्यताया अभावान्न दृश्यत्वमिति चेन्न। दत्तोत्तरत्वात्। विषयत्वाभावेऽप्यात्माकारज्ञानमात्मज्ञानं तेन भवेदविद्यानिवृत्तिरिति चेन्न। विचारागोचरत्वात्।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C10_S01_B03
-| id = VA_C10_S01_B03_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु स्वरूपेण दृश्यत्वं हेतुरात्मा तु विशिष्टरूपेणैव दृश्यस्तेन न व्यभिचारो नापि व्याहतिर्नाप्युक्तानुमानविरोध इत्यरुचेराह।। किञ्चेति। शुद्धज्ञानाभावे तदाच्छादकस्य मूलज्ञानस्य वेदान्तजन्यज्ञानेन निवृत्तिर्न स्यात्। ज्ञानस्याज्ञाननिवर्तकत्वेन समानविषयतायास्तन्त्रत्वात्। ततश्च मोक्षो न स्यात्। अविद्यास्तमयो मोक्ष इति तदुक्तेरित्यर्थः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु वेदान्तजन्यज्ञानस्य ब्रह्माविषयकत्वेऽपि तदज्ञाननिवर्तकत्वं युक्तम्। ज्ञानस्याज्ञाननिवर्तकत्वे तदन्याविषयकत्वस्यैव तन्त्रत्वादित्याशङ्क्य निराकरोति।। न चेति। न हीत्यर्थः। यत्किञ्चित्तदन्यविषयकत्वम्।। षष्ठ्यर्थस्येति। नन्वेवं सति रजतस्य ज्ञानमिति कथं षष्ठ्यर्थस्य विषयविषयितासम्बन्धस्याभावादिति चेन्न। तत्रोल्लेख्योल्लेखिभावसम्बन्धस्य षष्ठ्यर्थत्वात्। न च तद्विषयत्वातिरिक्तं तदुल्लेखित्वं नास्तीति युक्तम्। यत्सन्निकृष्टेनेत्यादिरूपविषयताहीनस्यापि दृश्यस्य दृग्व्यावर्तकत्वमात्ररूपोल्लेख्यत्वानुभवात्।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु वेदान्तजन्यवृत्तेरात्माज्ञाननिवर्तकत्वे श्रवणादिप्रयोज्यजातिविशेषवत्त्वं तन्त्रं न त्वात्मविषयत्वादिकं गौरवात्। तथा चात्मनो दृश्यत्वाभावान्नोक्तव्यभिचार इति शङ्कते।। यद्वि श्रुतमयेनेति। विचारावधारीततात्पर्यविशिष्टशब्दज्ञानरूपश्रवणेनेत्यर्थः। करणे तृतीया। यद्यपि शब्दः परोक्षज्ञानजननस्वभावो वृत्तिश्चापरोक्ष्येणेति न तत्करणत्वं श्रवणस्य तथाऽपि तत्तांशगोचरज्ञानासमर्थस्यापीन्द्रियस्य तत्समर्थ संस्कारसाहित्यात्प्रत्यभिज्ञाजनकत्वम्। तथा स्वतोऽपरोक्षज्ञानजननासमर्थस्यापि शब्दस्य मनननिदिध्यासनसाहित्यादपरोक्षज्ञानजनकत्वम्। इयांस्तु विशेषः। इन्द्रियमपरोक्षज्ञानमात्रजनकं वेदान्तवाक्यं तु पूर्वं परोक्षज्ञानं जनयित्वा पश्चान्मननादिसहकारिसामर्थ्येनापरोक्षज्ञानमपि जनयतीति। तत्त्वचिन्तामयीं निदिध्यासरूपाम्। अस्त्वेवं तथाऽपि वेदान्तजन्यज्ञानस्य किं शुद्धात्मा विषय उतान्यः। नान्त्यः। तस्याध्यस्तत्वेन तज्ज्ञानस्य भ्रान्तित्वात्। तस्य च त्वन्मतेऽप्रमात्वादित्यभिप्रेत्याद्य आह।। तथाऽभ्युपगम इति। दृगुल्लेख्यत्वं नाम फलव्याप्यत्वमिति द्वितीयं शङ्कते।। आत्मन इति। यद्यप्ययं ग्रन्थो वृत्तिव्याप्यदृगुल्लेख्यत्वमित्याद्यपक्षेऽनैकान्त्योपपादनसमप्त्यनन्तरं गतस्तथाऽपि व्यभिचारानिस्तारादिति यदुक्तं तत्परिहारोऽप्यनेन भवतीत्यत्रास्य ग्रन्थस्य निवेशः।। दत्तोत्तरत्वादिति। फलं ज्ञातता व्यवहारो वेत्यादिनेति शेषः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु तदज्ञाननिवर्तकत्वे तदाकारत्वमेव तन्त्रम्। तच्च ज्ञानस्य तद्विषयत्वाभावेऽपि करणसामर्थ्यादेव शशशृङ्गादिशब्दजन्यज्ञानस्येव युक्तम्। तेन नोक्तदोष इति शङ्कते।। विषयत्वाभावेऽपीति।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 943: / Line 671: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C10_S01_B04_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C10_S01_B04">
-<span class="shloka-line">मूलम्-तथा हि। आत्माकारमिति कोऽर्थः। आत्माकार एवाकारो यस्येति वाऽऽत्माकार इवाकारो यस्येति वाऽऽत्माऽऽकारो यस्येति वा। नाद्यः। ज्ञानज्ञेययोरेकाकारताऽनुपलम्भात्। एकैव सत्ता ज्ञानज्ञेययोराकारोऽस्तीति चेन्न। अनुगतसत्ताया अनङ्गीकारात्। सत्तयैकाकारत्वे च वेदान्तवाक्यजनितज्ञानमात्माकारमेव कुतः। घटाकारमपि किन्न स्यात्। न च परेणात्मनि सत्ता नामाकारोऽङ्गीक्रियो। निराकारताऽङ्गीकारात्। न द्वितीयः। अत्यन्तसादृश्यस्यानुपलम्भात्। किञ्चित्सादृश्यस्य प्रागिवातिप्रसञ्जकत्वात्। तृतीयेऽपि पक्षे नात्मा साक्षाज्ज्ञानस्याकारः सम्भवति। आधाराधेयभावस्यासम्भवात्। अतः परिशेषाद्विषयतया व्यावर्तकत्वेन चात्मा ज्ञानस्याकार इवेति वक्तव्यम्। तदेव च विषयत्वमिति यत्किञ्चिदेतत्।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C10_S01_B04
-| id = VA_C10_S01_B04_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">।। आत्माकार एवेति। एतद्धटाकारं घटान्तरमितिवदित्यर्थः।। आत्माकार इवेति। गवाकारो गवय इतिवदिति भावः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">आत्माकार इति। घटात्वाकारो घट इतिवदिति भावः। आद्येऽपि विषये यावानाकारस्तावदाकारत्वं ज्ञानेऽपि विवक्षितं यत्किञ्चित्तदाकारकत्वं वा। आद्य आह।। ज्ञानज्ञेययोरिति। द्वितीयं शङ्कते।। एकैवेति। सत्तामङ्गीकृत्याह।। सत्तयेति। द्वितीयेऽपि ज्ञानानन्दादीनां साम्यं विवक्षितं संस्थानसाम्यं वा सत्तया साम्यं वा। आद्य आह।। अत्यन्तसादृश्यस्येति। संस्थानसाम्यस्येत्यर्थः। द्वितीयेत्वाह।। किञ्चिदिति। सत्तासाम्यस्येत्यर्थः। यद्यपि निराकारताङ्गीकारेणैवात्माकार इवाकारो यस्येति पक्षोऽप्यनुपपन्नः। तथाऽप्यशोकवनिकान्यायेनाभ्युच्चयेन दूषणान्तरोक्तिरिति ध्येयम्।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">नन्वात्मज्ञानस्याकार इवेत्यात्मनो ज्ञानाकारसाम्यमुक्तम्। तत्र नात्यन्तसाम्यम्। ज्ञानाकारस्य ज्ञानाश्रितत्ववदात्मनस्तदभावात्। नापि यत्किञ्चित्साम्यम्। वेदान्तजन्यज्ञानस्य घटज्ञानत्वापत्तेरित्यत उक्तं व्यावर्तकत्वेनेति। आधाराधेयभावाभावेन व्यावर्तकत्वमपि कथमित्यत उक्तं विषयतयेति।। तदेव च विषयत्वमिति। तथा च तद्विषयत्वमेव तदाकारत्वमित्यात्मनो दृश्यत्वप्राप्यात्मनि व्यभिचारः सुस्थ इति</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ननूक्तरीत्याऽऽत्मनो दृग्विषयत्वसिद्धावपि न दृगुल्लेख्यत्वसिद्धिः। न च तत्पक्ष एव व्यभिचारोक्तिरिति वाच्यम्। दृगुल्लेख्यत्वपक्षेऽनैकान्त्यमिति पक्षक्षतेः। दृग्विषयत्वस्य शुक्तिरूप्याद्व्यावृत्ततया व्यभिचारोक्त्यनवकाशाच्च। पक्षत्रयवृत्तित्वस्य व्यभिचारित्वादिति चेन्न। विषयतासिद्धावुल्लेख्यत्वस्यापि सिद्धेः। तस्यास्तद्विषयत्वात्।। यत्किञ्चिदेतदिति। फल्ग्वित्यर्थः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 964: / Line 685: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C10_S01_B05_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C10_S01_B05">
-<span class="shloka-line">मूलम्-ननु भवेदिदं यदि दृग्विषयत्वं दृश्यत्वम्। स्वप्रतिबद्धव्यवहारे स्वातिरिक्तसंविदपेक्षानियतिर्दृश्यत्वम्। कथमेतादृशी दृश्यता कथितदूषणगणग्रस्ता स्यात्। मैवम्। अतिरिक्तपदेन पारमार्थिकभेदवत्त्वं वाऽऽविद्यकभेदवत्त्वं वा। नाद्यः। तवासिद्धेः। न द्वितीयः। ममासिद्धेः। सामान्यतः प्रयोग इति च प्रागेव परास्तम्। संविदपेक्षानियतत्वमात्रस्य हेतुत्वोपपत्तेर्व्यर्थविशेषणत्वं च। न चास्ति रजतेऽपि ज्ञानावेक्षा व्यवहाराय तस्याध्यस्ततयैव सिद्ध्यभ्युपगमादित्यवादिष्म। अत्यन्तासत्यनैकान्त्यं च। न च तदपि मिथ्येति वाच्यम्। तथा सति रजतादेरसद्विलक्षणत्वप्रतिपादन प्रयासवैय्यर्थ्यापातात्। न च बाध्यत्वमसतो युज्यते। अप्रतीत्यङ्गीकारात्। नापि तस्यानिर्वचनीयत्वम्। तत्र प्रमाणाभावादिति।। छ ।। दृश्यत्वहेतुनिरासः ।। छ ।।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C10_S01_B05
-| id = VA_C10_S01_B05_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">।। स्वेति। अद्वितीयत्वादिव्यवहारे स्वातिरिक्तसंविदपेक्षाऽस्तीत्यात्मनि दृश्यत्वनिवृत्त्यै नियतिपदम्। अद्वितीयत्वादिव्यवहारे तदपेक्षायामपि स्फुरणरूपे व्यवहारे तदभावात्तन्नियमो नास्तीति बोध्यम्।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">किञ्च स्वव्यवहारशब्देन यत्किञ्चत्स्वव्यवहारो विवक्षितो यावत्स्वव्यवहारो वा। नाद्यः। आत्मन्यनैकान्त्यात्। तत्राप्यद्वितीयत्वादिव्यवहारे स्वातिरिक्तसंविदपेक्षनियतिसद्भावात्। अन्त्येऽपि संवित्किञ्चिद्रूपा विवक्षिता वृत्तिरूपा वा। आद्य आह।। संविदिति। आत्मनोऽद्वितीयत्वादिव्यवहारे चिद्रूपसंविदपेक्षाभावात्स्वातिरिक्तविशेषणं व्यर्थमित्यर्थः। उपलक्षणमेतत्। अतितादावसिद्धिश्चेत्यपि ग्राह्यम्। द्वितीयेऽप्याह।। संविदिति। विशेष्यसंशव्यवहारे वृत्तिसंविदपेक्षाभावादिति</p>
@@ Line 977: / Line 691: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">ज्ञानापेक्षेति। स्वविषयकज्ञानापेक्षेत्यर्थः। द्वितीये त्वाह ।। अत्यन्तासतीति। तद्व्यवहारेऽपि शशशृङ्गादिशब्दजन्यस्वोल्लेखिसंविदपेक्षानियतिसद्भावादिति</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">किमसतः सत्त्वरूपमिथ्यात्वमस्तीत्यर्थः। बाध्यत्वरूपं वाऽनिर्वचनीयरूपं वेति किल्प्याद्य आह।। तथा सतीति। द्वितीये आह।। न चेति। तृतीये आह।। नापीति।। छ ।। दृश्यत्वहेतुनिरासः ।। छ ।।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
 </div>
-== अध्याय 11 ==
+== अध्यायः 11 ==
 <div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C11_S01_B01">
 <div class="teeka-block">
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C11_S01_B01_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C11_S01_B01">
-<span class="shloka-line">मूलम्-न च जडत्वहेतुरपि निगदितदूषणगणलङ्घने जङ्घालः। तथा हि। किमिदं जडत्वं नाम। ज्ञानानाधारत्वं वाऽनात्मत्वं वाऽज्ञानरूपत्वं वाऽस्वप्रकाशत्वं वा।नाद्यः। विशिष्टात्मनि पक्षनिक्षिप्तेऽसिद्धत्वात्। असदात्मनोर्विपक्षभूतयोश्च वर्तमानत्वात्। न द्वितीयः। अनात्मत्वपदेनात्मातिरिक्तत्वं वाऽऽत्मत्वानाधारत्वं वा विवक्षितम्। नाद्यः। तवासिद्धेः। न हि त्वत्पक्षे परमात्मनो जगदतिरिक्तमस्ति। परमार्थतस्तदभावेऽप्यनाद्यविद्याविलसितो भेदोऽस्तीति चेत्तर्ह्यस्माकमसिद्धो हेतुः। असति व्यभिचारश्च।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C11_S01_B01
-| id = VA_C11_S01_B01_Bhavavivaranam
-| text =
 <h4 class="gr-vyakhya-head">एकादशभङ्गः</h4>
 <p class="gr-vyakhya-para">।। जङ्घाल इति। एकस्मिन्नेव दिवसे बहुयोजनपरिमितमार्गगमनशीलो नरो जङघालः। जङ्घालोऽतिजवस्तुल्यौ जङ्घाकरिकजाङ्घिकावित्यभिधानात्।। विशिष्टात्मनीति। अन्तःकरणावच्छिन्नचैतन्यमहमर्थसञ्ज्ञकविशिष्टात्मा तत्रेत्यर्थः। परमते तस्यैव ज्ञातृत्वादिति भावः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">असदात्मनोरिति। अत्रात्मशब्देन शुद्धात्मनो ग्रहणम्। परमते तस्यैव ज्ञातृत्वाभावादिति बोध्यम्। आद्येऽप्यतिरिक्तपदेन तात्त्विकभेदवत्त्वं वा विवक्षितमतात्त्विकभेदवत्त्वं वेति विकल्प्याद्यं निराह।। तथेहि। द्वितीयं शङ्कते।। परमार्थत इति।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु भेदस्यानादित्वात्कथं दोषजन्यभ्रमविलसितत्वमित्यत उक्तमनादीति।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,008: / Line 715: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C11_S01_B02_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C11_S01_B02">
-<span class="shloka-line">मूलम्न द्वितीयः। आत्मत्वस्य प्रागुक्तप्रकारान्तर्भावे साध्याविशिष्टतासिद्ध्यनैकान्त्यान्यतमापातात्। एतेन यत्त्वयाऽऽत्मत्वमभिप्रेतं तदेवास्त्वस्माकमिति परिहृतम्। अस्माकमुक्तप्रकारान्यतरसङ्ग्रहसम्भवात्। न तृतीयः। वृत्तिज्ञानभागेऽसिद्धत्वात्।</span>
+<p class="gr-vyakhya-para">।। प्रागुक्तेति। किं तदात्मत्वं जातिर्वा सत्त्वं वेत्यादिप्रागुक्तेत्यर्थः।। साध्याविशिष्टतेति। आत्मत्वस्य सत्त्वाबाध्यत्वरूपत्वे साध्याविशिष्टत्वम्। ज्ञानत्वज्ञानाधारत्वात्मशब्दलक्ष्यत्वान्यतमत्वरूपत्वेऽसिद्धिः। जातिस्वप्रकाशत्वात्मशब्दवाच्यत्वान्यतमरूपत्वे त्वनैकान्त्यमिति बोध्यम्। अज्ञानरूपत्वं जडत्वमिति तृतीयं निराकरोति।। न तृतीय इति।</p>
 </div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C11_S01_B02
-| id = VA_C11_S01_B02_Bhavavivaranam
-| text =
-<p class="gr-vyakhya-para">।। प्रागुक्तेति। किं तदात्मत्वं जातिर्वा सत्त्वं वेत्यादिप्रागुक्तेत्यर्थः।। साध्याविशिष्टतेति। आत्मत्वस्य सत्त्वाबाध्यत्वरूपत्वे साध्याविशिष्टत्वम्। ज्ञानत्वज्ञानाधारत्वात्मशब्दलक्ष्यत्वान्यतमत्वरूपत्वेऽसिद्धिः। जातिस्वप्रकाशत्वात्मशब्दवाच्यत्वान्यतमरूपत्वे त्वनैकान्त्यमिति बोध्यम्। अज्ञानरूपत्वं जडत्वमिति तृतीयं निराकरोति।। न तृतीय इति।</p>
-}}
 </div>
 </div>
@@ Line 1,026: / Line 726: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C11_S01_B03_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C11_S01_B03">
-<span class="shloka-line">मूलम्आत्मनो ज्ञानस्वरूपता न निर्वाह्यतामारोहति। तथा हि। तज्ज्ञानं सविषयं निर्विषयं वा। आद्ये स्वविषयं परविषयं वा। नाद्यः। स्ववृत्तिविरोधात्। न द्वितीयः । मोक्षे ज्ञआनाभावप्रसङ्गात्। नोत्तरः। ज्ञानत्वस्यैवाभावप्रसङ्गात्। निर्विषयज्ञानरूपत्वे चास्तु प्रपञ्चेऽपि तादृग्ज्ञानरूपत्वमित्यसिद्धिप्रसङ्गः।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C11_S01_B03
-| id = VA_C11_S01_B03_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">नन्वज्ञानरूपत्वं नाम ज्ञप्तिरूपत्वम्। एवञ्च न भागासिद्धिः। वृत्तेः करणव्युत्पत्त्या ज्ञानशब्दवाच्यत्वेऽपि ज्ञप्तित्वाभावात्। उक्तं हि विवरणे साङ्ख्यवेदान्तिनां करणव्युत्पत्त्या बुद्धिर्वृत्तिज्ञानमित्यनुशयादाह।। आत्मन इति। तथा च तत्रानैकान्त्यमिति भावः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">-ज्ञानस्वरूपतेति । अत्र ज्ञानपदं ज्ञप्तिपरम्। एवमग्रेऽपि।। स्ववृत्तिविरोधादिति। विषयविषयिभावसम्बन्धस्योभयनिष्ठत्वेन तस्मिन्स्ववृत्तिविरोधादित्यर्थः। एदं च पररीत्या। स्वमते मामहं जानामीत्यनुभवबलेनैकस्मिन्नपि तस्याङ्गीकारादिति मन्तव्यम्।। मोक्ष इति। तत्र पराभावादिति भावः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ज्ञानत्वस्यैवेति। सविषयत्वस्य ज्ञानत्वव्यापकतावधारणेनात्मरूपज्ञानस्य निर्विषयत्वे ज्ञानत्वमेव न स्यादित्यर्थः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,046: / Line 739: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C11_S01_B04_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C11_S01_B04">
-<span class="shloka-line">मूलम्न चतुर्थः। स्वकर्मकसंविद्रूपतामन्तरेण स्वप्रकाशान्तरस्योत्तरत्र वारयिष्यमाणत्वात्। स्वकर्मकप्रकाशत्वस्यात्मन्यपि तवाभावादिति। एतेनाचेतनत्वं जडत्वमिति निरस्तम्। उक्तपक्षाबहिर्भावात्। अस्माभिर्ज्ञातृत्वानाधारत्वस्य जडत्वेनाभिलापान्नास्मत्प्रतिबन्धी।। छ ।। जडत्वहेतुनिरासः ।। छ ।।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C11_S01_B04
-| id = VA_C11_S01_B04_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">।। स्वप्रकाशान्तस्येति। स्वप्रकाशान्तरस्येत्यर्थः।। उत्तरत्रेति।। स्वेति। स्वेनेति वा स्वप्रमाणेन विनेति वेत्यत्रेत्यर्थः। अस्तु निरुक्तस्य स्वप्रकाशत्वाभावरूपं जडत्वं हेतुरित्यत आह।। स्वकर्मकेति। ततश्च त्वद्रीत्याऽऽत्मन्यनैकान्त्यमिति</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">एतेनेत्युक्तं विवृणोति।। उक्तेति।। छ ।।   जडत्वहेतुनिरासः ।। छ ।।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
 </div>
-== अध्याय 12 ==
+== अध्यायः 12 ==
 <div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C12_S01_B01">
 <div class="teeka-block">
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C12_S01_B01_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C12_S01_B01">
-<span class="shloka-line">मूलम्-परिच्छिन्नत्वहेतुरपि न साध्यसाधकतामध्यस्ते। तथा हि। परिच्छिन्नत्वं नाम देशतः परिच्छिन्नत्वं वा कालतो वाऽन्योन्याभावाधिकरणत्वं वा। नाद्यः। कालाकाशादिभागेऽसिद्धेः। अत एव न द्वितीयः। ब्रह्मव्यतिरिक्तं सकलमपि देशकालाभ्यां परिच्छिन्नमिति चेन्न। व्याघातात्। तथा हि। देशतः परिच्छिन्नत्वं नाम क्वचिन्निष्ठाभावप्रतियोगिता। तथा न सर्वस्याभावं प्रतिजानता किञ्चिदधिष्ठानमभ्युपेयम्। अभावस्याधिष्ठानबोधाधीनबोधत्वात्। तथा च कथं न व्याघातः। सकलमपि ब्रह्मण्यध्यस्तमतस्तत्र नास्तीति निषेधान्नाधिष्ठानाभ्युपगत्या व्याघात इति चेन्न। परिच्छिन्नता नाम बाध्यतेत्यर्थः स्यात्तथात्वे साध्याविशिष्टतयैव दुष्टतापत्तिः। कालपरिच्छेदे चानित्यता सादिता त्रिकालासत्यता वाऽभिप्रेता भवेत्तथा च कालस्यैतादृशपरिच्छेदायोगेनागतः स एव दुरात्मा व्याघातः।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C12_S01_B01
-| id = VA_C12_S01_B01_Bhavavivaranam
-| text =
 <h4 class="gr-vyakhya-head">द्वादशभङ्गः</h4>
 <p class="gr-vyakhya-para">।। कालाकाशादिति। आदिपदेन ज्ञानपरिग्रहः। तस्यापि सर्वगतब्रह्मावरणत्वेन देशादिपरिच्छेदायोगात्। सर्वस्य देशपरिच्छिन्नत्वपक्षे व्याघातमुपपादयितुं देशापरिच्छिन्नत्वं नाम यत्किञ्चिद्देशेऽसत्त्वं वा प्रतीतदेशेऽसत्त्वं वेति विकल्प्याद्यमनुवदति।। देशत इति।</p>
@@ Line 1,080: / Line 759: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">द्वितीयमनुवदति।। त्रिकालेति।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">दूषयति। तथा चेति।। अयोगेनेति। उत्तरः कालः पूर्वकालः सदाऽस्तीत्यबाधितप्रतीत्याऽनित्यत्वाद्यभावावगमादिति भावः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,089: / Line 768: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C12_S01_B02_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C12_S01_B02">
-<span class="shloka-line">मूलम्-  कुतश्चाकाशादेः कालपरिच्छेदाध्यवसायः। जडत्वहेतुनेति चेन्न। तस्यापाकृतत्वात्। घटादौ कार्यताप्रयुक्तत्वाच्च परिच्छिन्नत्वस्य। यज्जडं तत्कार्यमिति चेन्न। अविद्यायां व्यभिचारात्। तस्याश्च कार्यत्वेऽनादित्वपरिभाषा परिलुप्येत। तत्कारणस्याभावश्च। पञ्चमप्रकारं मोक्षमाचक्षाणस्य जडत्वहेतोर्मोक्षे नित्यतयाऽभ्युपगते व्यभिचारः। तस्य च कालपरिच्छिन्नत्वे पुनरावृत्तिप्रसङ्गः। न हि सहस्राक्षोऽपि क्षयं क्षेप्तुं क्षम (त) इत्युन्मत्तवादश्च स्यात्। न तृतीयः। नेति नेतीत्यादिना ब्रह्मण्यपि  जगदन्योन्याभावाधिकरणतायाः श्रुतत्वात्। सोऽपि भेदोऽविद्याविलसित इति चेन्न। तत्किमिदानीं परमार्थभेदभिन्नत्वं हेतुः। तथा सति पक्षे तदसिद्धिः स्यात्। विरुद्धता च स्यादिति।। छ ।। परिच्छिन्नत्वहेतुनिरासः।। छ ।।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C12_S01_B02
-| id = VA_C12_S01_B02_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">कालाकाशादेः कालपरिच्छिन्नत्वं व्याहत्या दूषयित्वा प्रमाणाभावेनापि दूषयति।। कुतश्चेति।। मानं शङ्कते।। जडत्वेति। तदयं प्रयोगः। आकाशादिकं कालपरिच्छिन्नं जडत्वादिति।। अपाकृतत्वादिति। जडत्वभङ्ग इति शेषः। असिद्धिमुक्त्वोपाधिमाह।। घटादाविति। जडत्वहेतुनैव पक्षे कार्यत्वसाधनात्साधनव्यापक उपाधिरिति शङ्कते।। यज्जडमिति। कार्यत्वस्यापि सत्त्वान्न व्यभिचार इत्यत आह।। तस्याश्चेति।। अनादित्वपरिभाषेति।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">जीव ईशो विशुद्धा चिद्भेदस्तस्यास्तयोर्द्वयोः।   अविद्या तच्चितोर्योगः षडस्माकमनादयः।।इति परिभाषेत्यर्थः।।</p>
@@ Line 1,105: / Line 777: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">अन्योन्याभावाधिकरणत्वं परिच्छिन्नत्वमिति तृतीयपक्षं निषेधति।। न तृतीय इति। तात्त्विकभेदवत्त्वं हेतुरिति गूढाभिसन्धिः शङ्कते।। सोऽपीति। श्रुतोऽपीत्यर्थः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">पूर्वपक्ष्याशयं प्रश्नमुखेनोद्धाटयति।। तत्किमिति।। विरुद्धता चेति। परमार्थभेदभिन्नत्वस्य सत्यत्वेनैव व्याप्तत्वादिति भावः।।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
 </div>
-== अध्याय 13 ==
+== अध्यायः 13 ==
 <div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C13_S01_B01">
 <div class="teeka-block">
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C13_S01_B01_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C13_S01_B01">
-<span class="shloka-line">मूलम् - सन्घट इत्यादिप्रत्यक्षेण बाधितविषयत्वात्कालात्ययापदिष्टच्च।  ननु केयं सत्यता या प्रत्यक्षगोचरा। किं सत्त्वं वा विधिगम्यत्वं वाऽर्थक्रियाकारित्वं वा प्रातिभासिकेतरत्वं वाऽसत्त्वातिरिक्तत्वं वाऽबाध्यत्वं वा। आद्यपञ्चकान्यतमाभ्युपगमे नास्माकं प्रत्यक्षविरोधः। तस्यास्माभिरिनिराकरणात्। न षष्ठः। प्रत्यक्षस्योत्तरकालीनबाधाभावग्राहितायोगात्। तस्मात्सद्गन्धर्वनगरमित्यादिवदयं प्रत्यक्षेण सत्त्वग्रहणप्रवाद इति।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C13_S01_B01
-| id = VA_C13_S01_B01_Bhavavivaranam
-| text =
 <h4 class="gr-vyakhya-head">त्रयोदशभङ्गः</h4>
 <p class="gr-vyakhya-para">।। किं सत्त्वमिति। सत्ताजातिरित्यर्थः।। आद्यपञ्चकान्यतमाभ्युपगमेनेति। नन्वन्यतरशब्दः स्वभावाद्विषयस्यैव निर्धारणे वर्तते। न चात्र विषयनिर्धारणमस्ति। बहूनां प्रकान्तत्वेन तद्विषयस्यैव निर्धारणस्येह प्रस्तुतत्वात्। अतः कथमन्यतमेत्युक्तमिति चेत्। उच्यते। सत्यविधिगम्यत्वं चेत्येकं द्वयमर्थक्रियाकारिकत्वं प्रातिभासिकेतरत्वं चेत्यपरद्वयमेवमादिरूपेण द्वौ द्वावभिप्रेत्यान्यतमेत्युक्तम्। अत एव तेषां मोहः पापीयानिति गौतमसूत्रे द्वौ द्वावभिप्रेत्य पापीयानित्युक्तम्। अन्यथा कथमीयसुन् द्विवचनविभज्योपपदे तरबीयसुनाविति सूत्रात्। रागद्वेषमोहानां च बहुत्वादिति भगवता तत्वोद्योतकारेण व्याख्यातम्।। अनिराकरणादिति। अन्यथा शून्यवादापत्तेरिति भावः।।</p>
@@ Line 1,128: / Line 793: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">विरोधित्वे सति प्राबल्यं बाधकत्वे तन्त्रम्। तत्र प्रत्यक्षस्य विरोधित्वाभावमुक्त्वा प्राबल्याभावं वदन्नुपसंहरति।। तस्मादिति।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">गन्धर्वनगरमिति। मायाविनिर्मितान्तरिक्षगतं गन्धर्वनगरमित्यर्थ इत्यूचुः। कल्पतरौ त्वभ्रेष्वारोपितं गृहादिकं गन्धर्वनगरमित्युक्तम्। तथा च गन्धर्वनगरप्रत्यक्षवत्कल्पितसत्त्वग्राहित्वान्न सत्यत्वग्राहिप्रत्यक्षस्य प्राबल्यम्। अन्यथा गन्धर्वनगरप्रत्यक्षस्यापि प्राबल्योपत्तेर्गन्धर्वनगरं नास्तीति प्रत्यक्षबाधकत्वापत्तेरिति भावः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,137: / Line 802: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C13_S01_B02_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C13_S01_B02">
-<span class="shloka-line">मूलम्-मैवम्। अबाध्यतायाः प्रत्यक्षग्राह्यत्वात्। न च तस्योत्तरकालीनबाधाभावाग्राहकत्वमिति वाच्यम्। तदानीमबाध्यताग्रहणेनैव तत्सिद्धेः। तत्कालीनाबाध्यता गन्धर्वनगरेऽपि गृह्यत इति चेत्। सत्यम्। तथाऽप्यस्ति विशेषः। प्रामाण्यं हि ज्ञानस्योत्सर्गतोऽपवादादप्रामाण्यमिति विद्वत्सम्मतिः। तथा च तत्र बाधकादप्रामाण्यमुपस्थाप्यते प्रकृते तु तादृशबाधकादर्शनात्त्रिकालाबाध्यतैव निरपवादात्सिध्यतीति।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C13_S01_B02
-| id = VA_C13_S01_B02_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">।। अबाध्यताया इति। न चाबाध्यत्वानिरुक्तिः। त्रैकालिकनिषेधप्रतियोगित्वं बाध्यत्वं तदभावः सत्त्वमिति तन्निर्वचनात्।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु नैतादृशं सत्त्वं चक्षुरादियोग्यम् तदयोग्यकालघटितत्त्वेनैतादृश सत्त्वग्रहणे चक्षुरादेरसामर्थ्यात्। न ह्युक्तनिषेधप्रतियोगित्वं कस्यचित्प्रत्यक्षं येन तदभावः प्रत्यक्षो भवेदिति चेत्। मैवम्। त्रैकालिकनिषेधप्रतियोगिभिन्नत्वं सत्त्वमिति विवक्षणात्। अन्योन्याभावस्य च प्रतियोग्यप्रत्यक्षत्वेऽपि प्रत्यक्षं सम्भवति। पिशाचस्याप्रत्यक्षत्वेऽपि तदन्योन्याभावस्य प्रत्यक्षत्वदर्शनात्। एवञ्च न कश्चिद्दोषः। 	पूर्वोक्तमविरोधित्वमाशङ्‌क्य निषेधति।। न चेति।</p>
@@ Line 1,154: / Line 812: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">कल्पितसत्त्वग्राहित्वान्न प्राबल्यमिति पूर्वपक्षावसरे यदुक्तं तच्छङ्कते।। तत्कालीनेति। विषयस्याकल्पितत्वज्ञाने प्रामाण्यमेव तन्त्रम्। तच्च जगत्सत्यत्वप्रत्यक्षे ज्ञानग्राहिण साक्षिणा गृह्यते। प्रामाण्यस्य स्वतस्त्वात्। न तु गन्धर्वनगरप्रत्यक्ष इव तदोत्पद्यते। तद्वदत्र बाधनिश्चयाभावात्।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">एवञ्च प्रामाण्यसिद्धौ प्राबवल्यमपि सिद्धमेवेत्याशयेन सिद्धान्तयति।। सत्यमिति।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,163: / Line 821: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C13_S01_B03_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C13_S01_B03">
-<span class="shloka-line">मूलम्-अस्त्वनुमानमेव बाधकं प्रत्यक्षस्येति चेन्न। प्रत्यक्षविरोधेन प्राप्तमरणावस्थस्य प्रत्यक्षविरोधाक्षमत्वात्। अन्यथा दहनशैत्यानुमानमपि तदुष्णतावगाहिप्रत्यक्षबाधकत्वेन प्रमाणं प्रसज्येत। यदा च प्रत्यक्षं समबलप्रत्यक्षान्तरेण न बाध्यते हन्त तदा का वार्ता तत्पादोपजीविनो वराकस्य तर्कस्य तद्बाधकत्वे। नभोमलिनतामाकलयत्प्रत्यक्षममूर्तानुमानेन बाधितं दृष्टमिति चेन्न। तत्राप्याप्तवाक्यादिनैव बाधाभ्युपगमेनासम्प्रतिपत्तेः। यदा च पुनः स्वयमेवानुमिमीते तदाऽपि बलवत्प्रत्यक्षग-हीतव्याप्तिकादेव तस्मादध्यवसायः।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C13_S01_B03
-| id = VA_C13_S01_B03_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">ननूत्सर्गतः सिद्धमपि जगत्सत्त्वप्रत्यक्षप्रामाण्यं त्याज्यमेव। गन्धर्वनगरप्रत्यक्षवदेवात्रापि किञ्चिद्बाधकसम्भवादिति चेन्न। तत्किं प्रत्यक्षप्रामाण्यत्यागोऽनुमानविरोधाद्भाविबाधकशङ्कामात्रेण वेति विकल्प्याद्यं शङ्कते।। अस्त्विति।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">अक्षमत्वादिति। अनुमानागमपक्षादिग्राहितयोपजीव्यत्वेन प्रत्यक्षस्य प्राबल्यादिति भावः।</p>
@@ Line 1,182: / Line 833: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">असम्प्रतिपत्तेरिति। अनुमानबाध्यत्वानङ्गीकारादित्यर्थः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">नन्वाप्तवाक्यं यदा नास्ति केवलं स्वयमेवामूर्तत्वानुमानेन नैल्याभावमनुसन्धत्ते। तदा तद्बाध्यत्वमक्षस्य स्यादेवेत्यत आह।। यदा चेति। अत्रापि पूर्ववत्साक्षिप्रत्यक्षगौरवेणैवाक्षस्यानुमानबाधोऽनुसन्धेयः। न चैवं वन्हिशैन्यानुमानेऽप्यस्तिति वाच्यम्। तत्राप्रयोजकत्वेन व्याप्त्यभावात्। मिथ्यात्वहेतौ घटधीवत्प्राप्तधीरपि स्वार्थसत्त्वग्राहितयाऽनुमितिप्रतिकूलैव न तु तस्या मूलम्। अतो मिथ्यात्वानुमित्या न सत्त्वप्रत्यक्षबाध इति बोध्यम्। त्समादनुमानात्। अध्यवसायोऽनैल्यनिश्चयः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,191: / Line 842: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C13_S01_B04_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C13_S01_B04">
-<span class="shloka-line">मूलम्-प्रत्यक्षत्वाद्गन्धर्वनगरप्रत्यक्षवद्विप्रतिपन्नमपि प्रत्यक्षं भ्रान्तं किन्न स्यादिति चेत्तर्हि वाक्यत्वाज्जरद्गवादिवाक्यवत्सत्यज्ञानादिवाक्यमप्रमाणं किन्न स्यात्। किञ्च प्रत्यक्षशब्देन प्रत्यक्षाभासविवक्षायां पक्षे तदभावः। प्रमाणाभिप्राये दृष्टान्तेऽनन्वयः। ज्ञानत्वमात्रस्य हेतुत्वे सत्यज्ञानादिवचनजन्यज्ञाने व्यभिचारः।। छ ।। मिथ्यात्वानुमानस्य प्रत्यक्षबाधः ।। छ ।।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C13_S01_B04
-| id = VA_C13_S01_B04_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">अस्तु तर्हि गन्धर्वनगरप्रत्यक्षवदत्रापि किञ्चिद्बाधकं भविष्यतीति भाविबाधकशङ्क्या प्रत्यक्षप्रामाण्यत्याग इति द्वितीयं शङ्कते।। प्रत्यक्षत्वादिति।। जरद्गवादिवाक्यवदिति।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">जरद्गवः पादुककम्बालाभ्यां द्वारि स्थितो गायति भद्रकाणि।   तं ब्राह्मणी पृच्छति पुत्रकामा राजन्रुमायां लशुनस्य कोऽर्घ।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">इति जरद्गववाक्यम्। शङ्खः कदल्यां कदली च भेर्यां भेर्यां महच्चाविरभूद्विमानमित्येतदादिशब्देन गृह्यते। जरद्गवो वृद्धवृषभः। वृद्धोऽक्षस्तु जरद्गव इत्यमरः। भद्राणि कुशलानि। रुमायां लवणोत्पत्तिस्थाने। रुमा स्याल्लवणाकर इत्यमरः। अन्ये तु लुमायामिति पठित्वाऽऽपण इत्यर्थ इत्याहुः। अर्घो मौल्यं मौल्ये पूजाविधावर्घ इत्यमरः।। छ ।। मिथ्यात्वानुमानस्य प्रत्यक्षबाधः ।। छ ।।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
 </div>
-== अध्याय 14 ==
+== अध्यायः 14 ==
 <div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C14_S01_B01">
 <div class="teeka-block">
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C14_S01_B01_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C14_S01_B01">
-<span class="shloka-line">मूलम्-विश्वं सत्यमित्याद्यागमविरोधश्च व्यावहारिकं सत्त्वमत्रोच्यत इति चेन्न। निर्बीजत्वात्कल्पनायाः। व्यर्थं च प्रपञ्चे व्यावहारिकसत्यत्वप्रतिपादनम्। न हि कश्चिल्लोकिको वैदिको वा व्यावहारिकसत्यतां प्रपञ्चे नाभ्यपैति। तस्माद्वादिप्रसिद्धमिथ्यात्वनिषेधेन पारमार्थिकसत्त्वमेव प्रतिपाद्यते। अप्राप्ते शास्त्रमर्थवदिति न्यायात्। नेह नानेत्यादिश्रुतिनिषेध्यसमर्पकतयाऽनुवदति विश्वसत्यतावाक्यमिति चेन्न। तथा सति विश्वं सत्यमित्यादिवचनविधानसिद्ध्यर्थं नेह नानेत्यनुवाद इति प्रसङ्गात्।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C14_S01_B01
-| id = VA_C14_S01_B01_Bhavavivaranam
-| text =
 <h4 class="gr-vyakhya-head">चतुर्दशभङ्गः</h4>
 <p class="gr-vyakhya-para">।। विश्वं सत्यमित्यादीति। आदिपदाद्यच्चिकेत सत्यमित्यादिपरिग्रहः।</p>
@@ Line 1,232: / Line 869: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">अत एवाह।। विधानसिद्ध्यर्थमिति। बाधाभावरूपाबाध्यत्वलक्षणसत्यत्वविधानार्थमित्यर्थः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">अनुवाद इति। तत्र प्रतियोगिभूतबाधानुवाद इत्यर्थः। अत्र यद्यपि विश्वं सत्यमिति न निषेधस्तथाऽपि न्यायमते तमःशब्दवत्सर्वमते प्रलयादिशब्दवच्च वस्तुगत्या भवत्येव निषेध इति बोध्यम्।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,241: / Line 878: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C14_S01_B02_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C14_S01_B02">
-<span class="shloka-line">मूलम्किञ्चसदेवेदमग्र आसीदित्यादिवाक्यनिषेध्यसमर्पकतया सत्यज्ञानादिवाक्यं ब्रह्मणः सत्यतामनुवदतीति चातिप्रसङ्गः। विश्वमिथ्यात्वब्रह्मसत्यत्वे श्रुतिमन्तरा न सिद्ध्यत इति कथमनुवाद इति चेन्न। दृश्यत्वादिहेतुना मिथ्यात्वसाधनात्। भ्रमानुपपत्त्याऽधिष्ठानतया ब्रह्मणोऽपि सत्यत्वकल्पनात्। किञ्च विश्वसत्यत्वानुवाद इति वदता विश्वस्य प्रामाणिकताऽभ्युपेयते न वा। नाद्यः। तत्प्रमाणविरोधात्। निषेध्यस्य स्वेन प्रमाणविषयताऽनभ्युपगमाच्च। न द्वितीयः। असिद्धस्यानुवादायोगात्। लोकसिद्धानुवाद इति चेन्न। लोके च प्रमाणसिद्धमनूद्यते भ्रान्त्या वा। नाद्यः दत्तोरत्वात्। नोत्तरः। तथैव लोकस्य भ्रान्तिसिद्धब्रह्मसद्भावो निषिध्यत इति प्रसङ्गात्। तस्माद्यद्वदन्तीत्यादिवचनं परिहारे विशेषयुक्तिं च विनाऽनुवादायोगात्। व्यावहारिकसत्यत्वस्य च वक्तुमप्रयोजकत्वात्। पारमार्थिकमेव सत्यत्वं जगत्युदितमित्यस्ति श्रुतिविरोधः।। छ ।। मिथ्यात्वानुमानस्य श्रुतिविरोधः।। छ ।।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C14_S01_B02
-| id = VA_C14_S01_B02_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">सत्त्ववाक्यस्य निषेध्यसमर्पकत्वे जगद्विषयवाक्येऽतिप्रङ्गमभिधाय ब्रह्मविषयवाक्येऽपि तमाह।। किञ्चेति।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">अतिप्रसङ्ग इति। यत्तन्नेत्यादिनिषेधार्थानुवादलिङ्गाभावाविशेषादिति भावः। नेह नानेत्यादेर्मिथ्यात्वाद्यनुवादकत्वापक्षे मिथ्यत्वादिकं किं प्रत्यक्षादिसिद्धं किं वा श्रुतिसिद्धमिति विकल्प्य नाद्य इति शङ्कते।। विश्वेति।।</p>
@@ Line 1,262: / Line 892: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु यथा न सुरां पिबेदित्यत्र यत्तन्नेत्याद्यभावेऽपि सुरां पिबेदित्यादे र्निषेध्यार्थानुवादकत्वं तथेहाप्यसत्त्वानुवादकत्वमित्यत उक्तं विशेषेति। निषेधसमभिव्याहाररूपविशेषयुक्तिरस्तीति भावः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">अनुवादायोगादिति। अनुवादकत्वायोगादित्यर्थः।। छ ।। मिथ्यात्वानुमानस्य श्रुतिविरोधः ।। छ ।।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
 </div>
-== अध्याय 15 ==
+== अध्यायः 15 ==
 <div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C15_S01_B01">
 <div class="teeka-block">
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C15_S01_B01_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C15_S01_B01">
-<span class="shloka-line">वादावली"असत्यमप्रतिष्ठं ये जगदाहुरनीश्वर" मित्यादिनिरवकाशस्मृतिविरोधश्च। न चात्रासत्यशब्दोऽत्यन्तासत्परोऽत्यन्तासत्त्वाभ्युपगन्तुर्वादिन एवाभावादाहुरित्यस्यायोगादिति ।। छ ।। मिथ्यात्वानुमानस्य स्मृतिविरोधः ।। छ ।।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C15_S01_B01
-| id = VA_C15_S01_B01_Bhavavivaranam
-| text =
 <h4 class="gr-vyakhya-head">पञ्चदशभङ्गः</h4>
 <p class="gr-vyakhya-para">मिथ्यात्वानुमानस्य स्मृतिविरोधं चाह।। असत्यमिति।।</p>
@@ Line 1,286: / Line 909: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">वादिन एवेति। अर्थक्रियाकारित्वादिनाऽसद्वैलक्षण्यस्य शून्यवादिमतेऽपि सत्त्वादिति भावः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु माऽस्त्वत्यन्तासत्त्वाभ्युपगन्ता वादी। तथाऽपि स्मृतिकर्ता व्यासः स्वयमेवाशङ्क्य निषेधतीति किन्न स्यादित्यत आह।। आहुरिति।। छ ।। मिथ्यात्वानुमानस्य स्मृतिविरोधः ।। छ ।।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
 </div>
-== अध्याय 16 ==
+== अध्यायः 16 ==
 <div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C16_S01_B01">
 <div class="teeka-block">
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C16_S01_B01_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C16_S01_B01">
-<span class="shloka-line">मूलम्विप्रतिपन्नं सत्यं प्रमाणदृष्टत्वाद्ब्रह्मवदित्यनुमानविरोधश्च। न च साध्यानिरुक्तिः। अबाध्यतायाः साध्यत्वात्। तस्याश्च ब्रह्मणि सिद्धत्वान्नाप्रसिद्धविशेषणता। ननु किमिदं प्रमाणदृष्टत्वम्। तात्त्विकप्रमाणदृष्टत्वमतात्त्विकप्रमाणदृष्टत्वं वा। नाद्यः। अस्माकमसिद्धेः। प्रत्यक्षादिप्रमाणानां तत्त्वावेदकताऽनभ्युपगमात्। नोत्तरः। तवासिद्धेः। साधनविकलत्वं च दृष्टान्तस्येति।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C16_S01_B01
-| id = VA_C16_S01_B01_Bhavavivaranam
-| text =
 <h4 class="gr-vyakhya-head">षोडशभङ्गः</h4>
 <p class="gr-vyakhya-para">दृश्यत्वादेरनुमानबाधमाह।। विप्रितिपन्नमिति। अत्र प्राग्वद्विप्रपन्नशब्दार्थो बोध्यः।।</p>
@@ Line 1,309: / Line 925: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु प्रमाणदृष्टत्वं नाम प्रमाणविषयत्वं तच्च शुक्तिरूप्यादौ व्यभिचारि। तस्यापि व्यवसायद्वाराऽनुव्यवसायविषयत्वात्। साक्षात्प्रमाविषयत्वविवक्षायामपि तदन्यवृत्तिः। शुक्तिरूप्यादेरपि बाधकज्ञानं प्रति निषेध्यत्वेन साक्षाद्विषयत्वादिति चेत्। मैवम्। अनिषेध्यत्वेन प्रमां प्रति साक्षाद्विषयत्वस्य प्रमाणदृष्टत्वपदेन विवक्षितत्वात्।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">तात्त्विकेति। तत्त्वावेदकेत्यर्थः। यथाश्रुते परमते प्रमाणमात्रस्यातात्त्विकत्वाद्विकल्पायोग इति बोध्यम्।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,318: / Line 934: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C16_S01_B02_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C16_S01_B02">
-<span class="shloka-line">मूलम्-मैवम्। प्रत्यक्षादिप्रमाणानामतत्त्वावेदकत्वे मानाभावात्। प्रत्यक्षादिकं तत्त्वावेदकं प्रमाणत्वात्सत्यज्ञानादिवाक्यवत्। अन्यथा प्रामाण्यमेव न स्यात्। प्रपञ्चस्तत्त्वावेदकप्रमाणदृष्टः। सम्प्रतिपन्नभ्रान्तपदार्थेतरत्वाद्ब्रह्मवत्। आत्मत्वमुपाधिरिति चेन्न। अबाध्यत्वादेरात्मत्वस्य पक्षे सम्भवात्। अन्यथाऽऽत्मत्वस्याप्यभावः स्याद्ब्रह्मणि।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C16_S01_B02
-| id = VA_C16_S01_B02_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">आद्यपक्षमभ्युपेत्य सिद्धान्तयति।। मैवमिति।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">तत्रोक्तदोषं निरस्यति।। प्रत्यक्षादीति। नन्वतत्त्वावेदकत्वे मानाभावमात्रेण न तत्त्वावेदकत्वसिद्धिः।</p>
@@ Line 1,336: / Line 945: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">सम्भवादिति। साधनसम्भवादित्यर्थः। उक्तहेतुनेति शेषः। तथा चोपाधेः साधानव्यापकत्वमिति भावः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">अन्त्ये आह।। अन्यथेति। तथा च जात्यादिनिरूप्यस्यात्मत्वस्यात्मन्यपि त्वद्रीत्याऽभावात्साध्यव्यापकतेति भावः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,345: / Line 954: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C16_S01_B03_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C16_S01_B03">
-<span class="shloka-line">मूलम्-किञ्च तत्त्वावेदकत्वादिविशेषानवधूय प्रमाणमात्रदृष्टत्वं हेतुः किन्न स्यात्। न ह्यस्य विपक्षे वृत्तिः। वृत्तिव्याप्यताया आत्मन्यभ्युपगमान्न तत्र साधानावृत्तिः। तथाऽपि प्रामाणिकत्वातिरिक्तं सत्यत्वं नास्तीति साध्याविशिष्टतेति चेन्न। स्वपरासम्मतेः। न तावत्स्वरीत्येदमुक्तम्। प्रमाणाविषयस्यापि ब्रह्मणः सत्यत्वाभ्युपगमात्। नाप्यस्मद्रीत्या। ब्रह्मण इव प्रपञ्चस्यास्माभिः प्रामाणिकत्वातिरिक्तस्य सत्यत्वस्याभ्युपगमात्। अन्यथा शशविषामवत्प्रमाणवृत्त्ययोगात्। तथा।पि ब्रह्मणः प्रामाणिकत्वाभावात्साधनविकलो दृष्टान्त इति चेन्न। असाधारणस्य दूषणत्वाभावपक्षे केवलव्यतिरेकित्वोपपत्तेः। ब्रह्मणश्चाप्रामाणिकत्वे शशविषाणवदसत्त्वप्रसङ्गः। स्तवतःसिद्धत्वान्नेति चेन्न। स्वत इति स्वेनेति वा प्रमाणेन विनेति वा। नाद्यः। अनभ्युपगमात्। न हि स्वस्मिन्स्वस्य कारकताऽभ्युपगम्यते। अन्यथा शशविषाणस्याप्येवं सिद्धिः स्यात्। न द्वितीयः। प्रमाणाभावे सत्त्वं न स्यादित्यस्य प्रमाणेन विना सिद्ध्यतीत्यस्यानुत्तरत्वात्।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C16_S01_B03
-| id = VA_C16_S01_B03_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">विमतं सत्यं प्रमाणदृष्टत्वादित्यनुमानस्य दृष्टन्ते साधनवैकल्यं परिहरति।। वृत्तिव्याप्यताया इति।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">प्रमाणाविषयस्यापीति। प्रामाणिकत्वमेव सत्यत्वं चेद्ब्रह्मणि सत्यत्वं त्वन्मते न स्यात्त्वया प्रामाणिकत्वानभ्युपगमादित्यर्थः।</p>
@@ Line 1,360: / Line 962: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">कारकतेति। कर्मकारकतेत्यर्थः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">एवं सिद्धिरिति। स्वेनैव सिद्धिरित्यर्थः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,369: / Line 971: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C16_S01_B04_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C16_S01_B04">
-<span class="shloka-line">मूलम्-सिद्ध्युपायान्तरस्यानुपन्यस्तत्वात्। स्वतःसिद्धत्वं नाम स्वप्रकाशत्वमिति चेन्न। दत्तोत्तरत्वात्। अर्थक्रियाकारित्वाच्च सत्यत्वसाधनं सम्भवति। स्वाप्नरम्भासम्भोगादौ व्यभिचारइति चेन्न। पक्षसमत्वात्। न हि पक्षे पक्षसदृशे वाव्यभिचारः। रज्जुभुजङ्गादौ व्यभिचार इति चेन्न। तज्ज्ञानस्यैव भयकम्पादिजनकत्वात्।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C16_S01_B04
-| id = VA_C16_S01_B04_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">।। दत्तोत्तरत्वादिति। स्वकर्मकप्रकाशरूपत्वस्यात्मन्यपि तत्त्वाभावादित्यत्रेति शेषः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">अर्थक्रियाकारित्वाच्चेति। सप्रकारकज्ञानाबाध्यार्थक्रियाकारित्वादित्यर्थः। तेन सत्यार्थक्रियाग्रहणे परं प्रति पक्षे सपक्षे चासिद्धिः। असत्यार्थक्रियाग्रहणे ऐन्द्रजालिकादौ व्यभिचार इति शङ्कानवकाशः।।</p>
@@ Line 1,382: / Line 977: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">रज्जुभुजङ्गादाविति। अत्रादिपदेन सवितृसुषिरादिकं ग्राह्यम्।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">तज्ज्ञानस्यैवेति। सत्यप्यर्थे तदज्ञानेन भयाद्यभावादिति भावः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,391: / Line 986: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C16_S01_B05_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C16_S01_B05">
-<span class="shloka-line">मूलम्-ननु ज्ञानमात्रमेव भयकम्पादिजनकमर्थविशेषितं वा। आद्ये सकलज्ञानानां भयकम्पादिजनकत्वाप्रसङ्गः। द्वितीये सर्पस्यापि तज्जनकत्वमायातमिति चेन्न। सर्पतया ज्ञातरज्जोरेव विशेषणत्वेन व्यभिचाराभावात्। सर्पाजन्यत्वाच्च। आत्मन्यर्थक्रियाकारित्वं नास्तीति चेन्न। तस्य निखिलप्रपञ्चकारणत्वेन श्रुतिशतसमधिगतत्वात्। सोऽपि पक्षनिक्षिप्तश्चेन्महायानिकपक्षपातः स्यात्। तदतिरिक्तात्माभ्युपगमान्नैवमिति चेन्न। तदतिरिक्तस्याप्येतद्विशेषणवत्तया पक्षनिक्षेपात्।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C16_S01_B05
-| id = VA_C16_S01_B05_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">।। द्वितीय इति। विशिष्टस्य ज्ञातत्वे विशेषणस्य ज्ञातत्ववद्विशिष्टत्वस्य हेतुत्वे विशेषणस्यापि हेतुत्वं प्राप्तमित्यर्थः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">अर्थावच्छिन्नं ज्ञानं भयादिजनकमित्यन्त्यपक्षाङ्गीकारेऽकपि न सर्पस्य भयादिजनकत्वप्रसङ्ग इति भावेन परिहरति।। नेति।।</p>
@@ Line 1,411: / Line 999: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु विशिष्टात्मन्यस्य शुद्धात्मनो मयाङ्गीकारान्न बौद्धपक्षपात इति शङ्कते।। तदिति।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">एतद्विशेषमवत्तयेति। विशिष्टात्मातिरिक्तत्वरूपविशेषणविशिष्टतयेत्यर्थः।। पक्षनिक्षेपादिति। तथा च बौद्धमतप्रवेशापत्तिर्दुर्वारेति भावः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,420: / Line 1,008: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C16_S01_B06_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C16_S01_B06">
-<span class="shloka-line">मूलम्-किञ्च विशिष्टस्याप्यात्मनोऽर्थक्रियाभ्युपगमादात्मांशस्य सा कथं न स्यात्। व्यावहारिकत्वं च विश्वसत्यतायां प्रमाणम्। अभिज्ञाऽभिवदनादीनामपि शुक्तिमात्रविषयत्वात् ।। छ ।। मिथ्यात्वानुमानस्यानुमानविरोधः।। छ ।।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C16_S01_B06
-| id = VA_C16_S01_B06_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु विशिष्टस्य मिथ्यात्वेऽपि विशेष्यं ब्रह्म सत्यमेव। तत्सत्यमिति श्रुतेः। न चैवं विशिष्टस्य मिथ्यात्वोक्तिविरोधस्तुदुक्तेः सविशेषणे हीति न्यायेन विशेषणमिथ्यात्वेनाप्युपपत्तेः। एवञ्च नोक्तदोष इत्यरुचेराह।। किञ्चेति।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">आत्मांशस्येति। विशेष्यांशस्येत्यर्थः।।</p>
@@ Line 1,435: / Line 1,016: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">शुक्तिकामात्रेति। तथा च न व्यभिचार इति भावः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">छ ।। मिथ्यात्वानुमानस्यानुमानविरोधः।। छ ।।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
 </div>
-== अध्याय 17 ==
+== अध्यायः 17 ==
 <div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C17_S01_B01">
 <div class="teeka-block">
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C17_S01_B01_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C17_S01_B01">
-<span class="shloka-line">मूलम्-दोषगम्यत्वमुपाधिश्च। न च दृश्यत्वादिना प्रपञ्चेऽपि तत्साध्यम्। मिथ्यात्वसाधन इवात्रापि दोषप्रसक्तेः।। छ ।। मिथ्यात्वानुमानस्य सोपाधिकत्वसमर्थनम् ।। छ ।।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C17_S01_B01
-| id = VA_C17_S01_B01_Bhavavivaranam
-| text =
 <h4 class="gr-vyakhya-head">सप्तदशभङ्गः</h4>
 <p class="gr-vyakhya-para">स्वपक्षे पक्षादिप्रविभागानन्तरमुपाधेः प्रतिपक्षोन्नायकतया दोषत्वात्प्रतिपक्षोन्नयने पुनरनुमानविरोध इत्यभिप्रेत्यानुमान विरोधोक्त्यनन्तरमुपाधिमाह।। दोषगम्यत्वमिति। दोषप्रयुक्तभानत्वमित्यर्थः। अयं चोपाधिः। स श्यामोमित्रातनयत्वादित्यत्र शाकपाकजत्ववत्सन्दिग्धोपाधिः साधनाव्यापकतायाः सन्दिग्धत्वादिति बोध्यम्।</p>
@@ Line 1,458: / Line 1,032: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु दृश्यत्वादिना दोषगम्यत्वस्य पक्षे साधनादुपाधिः साधनव्यापक इत्याशङ्क्य निराचष्टे।। न चेति।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">अत्रापि दोषप्रसक्तेरिति। दोषगम्यत्वस्य साधने मिथ्यात्वाख्योपाधिप्रसक्तेरित्यर्थः। न च युगपदुभयं साध्यम्। अर्थान्तरत्वात्। यदाह गङ्गेशः। उभयसाधनेऽर्थान्तरता। एकमात्रे हि विवादो न तूभयत्रेति।। छ ।। मिथ्यात्वानुमानस्य सोपाधिकत्वसमर्थनम् ।। छ ।।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
 </div>
-== अध्याय 18 ==
+== अध्यायः 18 ==
 <div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C18_S01_B01">
 <div class="teeka-block">
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C18_S01_B01_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C18_S01_B01">
-<span class="shloka-line">मूलम्-अनिर्वचनीयत्वाविद्यातत्कार्ययोरन्यतरत्वस्य मिथ्यात्वाभिप्राये निदर्शनस्य साध्यविकल्त्वं च।  ननु कादाचित्कत्वहेतुना सकारणकत्वानुमाने कारणस्य सदसद्रूपत्वासम्भवादविद्याकार्यत्वमेव पर्यवस्यतीति चेन्न। केयं कादाचित्कता नाम। कदाचित्प्रतीतता वा कदाचिदुत्पन्नता वा। नाद्यः। व्याप्त्यभावात्। नोत्तरः। हेतोरसिद्धत्वात्। तस्मान्न त्रिविधोऽप्ययं प्रयोगो युक्तिपथमवतरतीति।। छ ।। मिथ्यात्वानुमानस्य दृष्टन्ते साध्यवैकल्यम् ।। छ ।।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C18_S01_B01
-| id = VA_C18_S01_B01_Bhavavivaranam
-| text =
 <h4 class="gr-vyakhya-head">अष्टादशभङ्गः</h4>
 <p class="gr-vyakhya-para">विमतं मिथ्येत्यत्र मिथ्यापदेनानिर्वचनीयत्वस्याविद्यातत्कार्ययोरन्यतरत्वस्य वा विवक्षायां दृष्टन्ते साध्यवैकल्यमित्याह।। अनिर्वचनीयत्वेति। साध्यवैकल्यपरिहारं शङ्कते।। नन्विति।।</p>
@@ Line 1,482: / Line 1,049: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">व्याप्त्यभावादिति। त्वद्रीत्या जीवब्रह्मण्येव मद्रीत्या परब्रह्मणि चानैकान्त्यादिति भावः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">असिद्धत्वादिति। रूप्यमुत्पन्नमिति प्रतीत्यभावाद्रूप्यस्योत्पन्नत्वे सकर्तृकत्वापाताच्चेति भावः ।। छ ।।इति मिथ्यात्वानुमानस्य दृष्टान्ते साध्यवैकल्यम् ।। छ ।।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
 </div>
-== अध्याय 19 ==
+== अध्यायः 19 ==
 <div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C19_S01_B01">
 <div class="teeka-block">
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C19_S01_B01_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C19_S01_B01">
-<span class="shloka-line">मूलम्-किञ्च यदि जगत् भ्रान्तिकल्पितं स्यात्तर्हि कल्प्यमानजगत्सदृशसत्याधिष्ठानप्रधानपूर्वकमङ्गीकार्यं प्रसज्येत। न च सत्यजगद्‌द्वयाङ्गीकारो युक्तः। पिण्याकयाचनार्थं गतस्य खारीतैलप्रदानप्रतिज्ञावदधिकापातात्। ततो नेदं जगद्भ्रान्तिकल्पितमिति तर्कपराहतं दृश्यत्वाद्यनुमानम्। किञ्च कल्पनाया आरोप्यसदृशाधिष्ठानप्रधानपूर्वकत्वं व्यापकम्। तच्चात्र नास्ति। सत्यजगद्द्वयाङ्गीकारादस्यैव जगतः सत्यत्वाह्गीकारस्य लघुत्त्वात्। अतो व्याप्यकल्पनापि नास्तीति प्रमाणविरोधः। तथा च प्रयोगः प्रपञ्चो न भ्रान्तिकल्पितः। निरधिष्ठानत्वान्निष्प्रधानत्वादात्मवद्व्यतिरेकेण वा रजतवत्। विपक्षे त्वारोप्यसदृशाधिष्ठानप्रधानभूतसत्यजगद्‌द्व्यङ्गीकारप्रसङ्गो बाधकः</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C19_S01_B01
-| id = VA_C19_S01_B01_Bhavavivaranam
-| text =
 <h4 class="gr-vyakhya-head">एकोनविशंतितमभङ्गः</h4>
 <p class="gr-vyakhya-para">प्रतिकूलतर्कपराहताश्च दृश्यत्वादय इत्याह।। किञ्चेति।। अङ्गीकार्यं प्रसज्येतेति। भ्रान्तेः सदृशं सत्यं चाधिष्ठानं प्रधानं च विनाऽयोगादिति भावः।</p>
@@ Line 1,506: / Line 1,066: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">तर्कस्य विपर्यये पर्यवसानमाह।। ततो नेदमिति।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु तर्कस्य प्रमाणानुग्राहकत्वेन स्वानुग्राह्यप्रमाणद्वारेणैव कस्यचिदर्थस्य साधकत्वं बाधकत्वं वा स्यान्न स्वत इति मन्वानं प्रति तदनुग्राह्यमनुमानं वक्तुमाह।। किञ्चेति। एवमग्रेऽपि नन्वधिष्ठानप्रधानशून्यत्वेनाकल्पितत्वसाधने व्यर्थविशेषणासिद्धिरित्यतः प्रयोगमाह।। तथा चेति।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,515: / Line 1,075: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C19_S01_B02_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C19_S01_B02">
-<span class="shloka-line">मूलम्-ननु यदुक्तं यद्भ्रन्तिकल्पितं तत्साधिष्ठानमिति तन्न। स्वाप्नपदार्थे व्यभिचारात्। तथा हि स्वाप्नास्तावत्पदार्थाः भ्रान्तिकल्पिताः। सत्यत्वे हि तेऽनादिनित्या उतोत्पत्तिविनाशवन्तः। आद्ये प्रागूर्ध्वञ्चोपलभ्येरन्। द्वितीये किन्न बोधानन्तरमुपलभ्यन्ते। तदैवोत्पद्यविनष्टा इति चेन्न। असम्भाववितत्वात्। किञ्चैवमुपादानानि निमित्तानि चोपलब्धव्यानि। अपि चैतानन्तः पश्यति बहिर्वा। नाद्यः। अल्पप्रदेशे महतां दर्शनासम्भवात्। नोत्तरः। पार्श्वस्थानामप्युपलम्भप्रसङ्गात्। केन चैते करणेनोपलभ्यन्ते। न तावद्बाह्येन्द्रियैः तेषां तदोपरतत्वात्। नापि मनसा। तस्य बहिरस्वातन्त्र्यात्।।  किञ्च काश्यां सुप्तो मधुरां पश्यति तथा हेमन्ते सुप्तो वसन्तम्। न च तत्र तयोः सम्भवः। तस्माद्भ्रान्तिकल्पिताः। न चात्र किञ्चिदधिष्ठानमस्ति। आत्मनो भेदेनोपलम्भात्। न ह्यहं गज इति तदा प्रतीतिरस्तीति। एतदप्यविमर्शसुन्दरम्। तेषां सत्यत्वात्। तेन निरधिष्ठानत्वेऽपि न विरोधः</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C19_S01_B02
-| id = VA_C19_S01_B02_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">व्यतिरेकव्यभिचारं शङ्कते।। नन्विति।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु कथं भ्रान्तिकल्पिता इति प्रतिज्ञा। अप्रामाण्यस्य परतस्त्वेन विषयान्यथात्वस्य बाधकैकाधीनत्वादित्यतः सत्यत्वे बाधकं वक्तुं विकल्पयति।। सत्यत्वे हीति। प्रागूर्ध्वमित्यतः पूर्वं स्वप्नावस्थान इति पूरणीयम्। न हि विद्यमाना अप्युपलब्धिसाधनेषु चक्षुरादिष्वनुपरतेषु नोपलभ्यन्ते। उपलभ्यन्ते चोपरतेष्विति सम्भवतीति भावः।</p>
@@ Line 1,531: / Line 1,084: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">एवं साध्याभावमुपपाद्य निरधिष्ठानहेतुत्वमुपपादयति।। न चात्र किञ्चिदिति।। प्रतीतिरस्तीति। तस्माद्या भ्रान्तिकल्पितास्ताः साधिष्ठना इति व्यतिरेकव्याप्तिर्न सम्भवतीति वाक्यशेषः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">न विरोध इति। व्यभिचारदोषो नेत्यर्थः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,540: / Line 1,093: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C19_S01_B03_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C19_S01_B03">
-<span class="shloka-line">मूलम्-ननु सत्यत्वे बाधकमुक्तम्। मैवम्। उत्पत्तिविनाशाङ्गीकारात्। न चप्रागूर्ध्वमुपलम्भप्रसङ्गः विद्युदादिवत्तात्कालिकत्वसम्भवात्। तर्ह्युपादानाद्युपलब्धिः स्यादिति चेन्न। वासनोपादानकत्वात्। वासनानां चातीन्द्रियत्वादनुपलब्धिर्युज्यते। निमित्तादिकं त्वदृष्टेश्वरादिकमिति। अतीन्द्रियकार्यस्यापि त्र्यणुकवदुपलम्भः सम्भवति। अत एवान्तर्मनस उपलब्धिर्युज्यते।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C19_S01_B03
-| id = VA_C19_S01_B03_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">अस्म्भवित्वशङ्कानिरासार्थमुक्तं विद्युदादिवदिति। तर्हि निमित्तोपालपब्धिः स्यादित्यत आह।। निमित्तादिकमिति। तथा च तस्याप्यततीन्द्रियत्वादनुपलबिधिरिति भावः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">नन्वतीन्द्रियोपादानकत्वे द्व्यणुकवदतीन्द्रियत्वं स्यादित्यत आह।। अतीन्द्रियेति। एतेन स्वाप्नार्थानामुद्भूतरूपादिमत्त्वं च समाहितम्। त्र्यणुकवदेवोपपत्तेः। वासनाया अपि मनोवृत्तित्वेन द्रव्यतया द्व्ययुकवदनुद्भूतरूपवत्त्वात्।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">अत एवेति। वासनाकार्यत्वादेवेत्यर्थः। तत्रापि चेत्यादेरुत्तरमन्तरिति। केन चेत्यादेरुत्तरं मनसेति। न च तस्य बहिःस्वातन्त्र्यादित्युक्तदोषः। वासनोपादानकस्वाप्नपदार्थानामान्तरत्वेन बाह्यत्वाभावात्। एतेन मधुरादिदर्शनं च समाहितमिति बोध्यम्।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,560: / Line 1,106: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C19_S01_B04_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C19_S01_B04">
-<span class="shloka-line">मूलम्-निरधिष्ठानत्वमसिद्धम्। आत्मनोऽधिष्ठानत्वादिति चेन्न। आत्मनोऽधिष्ठानत्वासम्भवात्। नात्मा जगदारोपाधिष्ठानम्। अविषयत्वात्। तद्विरुद्धतया प्रतीयमानत्वात्। यथा पर्वतो न सर्षपारोपाधिष्ठानम्। प्रपञ्चो वा नात्मन्यध्यस्तः। तद्विरुद्धतया प्रतीयमानत्वात्। यथा सर्षपो न पर्वतेऽध्यस्तः। विरुद्धाकारप्रतीतावध्यासाङ्गीकारे तस्य कदाऽप्यनिवृत्तिप्रसङ्गः।  -किञ्च यदि जगदात्मन्यारोपितं स्यात्तदाऽऽत्मनो भिन्नत्वेन न दृश्यते। यद्यत्रारोपितं तत्ततो भिन्नत्वेन न प्रतीयते। यथा शुक्तिकायामारोपितं रजतं न शुक्तिकाया भिन्नत्वेन प्रतीयते भ्रान्तौ। दृश्यते चेदमिदानीं जगदात्मनो भिन्नत्वेन। तस्मान्न तत्रारोपितमिति।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C19_S01_B04
-| id = VA_C19_S01_B04_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">उo-वादावलीविवरणम्।। अधिष्ठानत्वासम्भवादिति। अधिष्ठानत्वात्तस्य तन्त्रस्य वा सामान्यतो ज्ञातत्वे सत्यज्ञातविशेषत्वस्यात्मन्यभावात्। आत्मनो निःसामान्यत्वान्निर्विशेषत्वाच्चेति भावः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु सामान्यज्ञानं सद्विषयज्ञानं च तत्र न तन्त्रं, गौरवात्। किन्तु स्वरूपज्ञानं विशेषज्ञानं च, लाघवात्। तच्च स्वप्रकाशे निर्विशेषे चात्मनोऽस्तीत्यपरितोषादाह।। नात्मेति।</p>
@@ Line 1,576: / Line 1,115: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">तत्तेदन्ते स्वतान्यत्वे त्वत्तामत्ते परस्परम्।                  प्रतिद्वन्द्वितया लोके प्रसिद्धे नास्ति संशयः ।। इति ।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">न च स्वतान्यत्वयोर्भेदग्रहेऽप्यात्मनो न ग्रह इति वाच्यम्। स्वयमेवात्मेति पर्यायाविति स्वेनैवोक्तत्वादित्याशयः। तर्कस्य व्याप्तिमुक्त्वा विपर्यपर्यवसानमाह।। दृश्यते चेति।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,585: / Line 1,124: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C19_S01_B05_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C19_S01_B05">
-<span class="shloka-line">मूलम्-किञ्च ब्रह्मणि प्रपञ्चस्यारोपितत्वं वदन्नत्यत्र प्रपञ्चस्य सत्तामङ्गीकरोति न वा। आद्ये परस्य मिथ्यात्वप्रतिज्ञाहानिः। न चेत्कस्य कुत्रारोपः न हि शशविषाणं क्वचिदारोप्यते। नास्माभिरन्यत्र सतः प्रपञ्चस्य ब्रह्मण्यारोपोऽभिधीयते। येन सर्वमिथ्यात्वप्रतिज्ञाहानिरापद्येत। किन्त्वनिर्वचनीयरूपः कश्चिदनात्माकारोऽयं प्रपञ्चे ब्रह्मण्यारोपित इत्यङ्गीक्रियत इत् चेन्न। अनात्माकारः प्रपञ्च इति कोऽर्थः। किमात्मनोऽन्य उतात्मविरुद्ध उतात्माभावो वा। नाद्यद्वितीयौ। क्वचित्प्रपञ्चस्य सत्यतापातात्। न तृतीयः। आत्मन्यात्माभावारोपस्य क्वाप्यदृष्टत्वात्। न हि कश्चिदहमहं न भवामीति भ्रान्तो दृश्यते।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C19_S01_B05
-| id = VA_C19_S01_B05_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">।। अन्यत्र प्रपञ्चस्य सत्तामिति। एतच्चान्यथारव्यातिवादिमतमाश्रित्योक्तम्। स्वमते त्वन्यत्र विद्यमान प्रपञ्चसदृशत्वमारोप्यस्य प्रपञ्चलस्याङ्गीक्रियते न वेति विकल्पार्थो द्रष्टव्यः। आरोप्यस्यासत्त्वेऽपि तत्र प्रधानसादृश्यं वैज्ञानिकसम्बन्धेनैवास्ति न वस्तुत इति न काऽप्यनुपपत्तिरिति सम्प्रदायः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">शङ्कते।। नास्माभिरिति।। अनिर्वचनीयरूप इति। अनेन न चोक्तस्येत्युक्तदोषनिरास इति बोध्यम्।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">किमात्मनोऽन्य इति। नञस्तदन्यत्वतद्विरुद्धत्वतद भावार्थतयाऽनश्वोऽधर्मोऽपापमित्यादौ प्रसिद्धत्वादिति भावः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">सत्यतापातादिति। अन्यत्र सत्यस्यैव तदन्यस्य तद्विरुद्धस्य वा रूप्यादेः शुक्त्यादावरोपदर्शनात्। अन्यथा शशशृङ्गादेरपि क्वचिदारोपः स्यादिति भावः। इदं च तार्किकमतावष्टम्भेन। स्वमते त्वन्यत्र विद्यमानं यत्तत्सदृशस्यैव तदन्यस्य तद्विरुद्धस्य वा रूप्यादेः शुक्त्यादावारोपदर्शनादिति भावः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,606: / Line 1,138: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C19_S01_B06_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C19_S01_B06">
-<span class="shloka-line">मूलम्-विमत आत्माऽऽत्माभावारोपाधिष्ठानं न भवति। आत्मत्वाद्देवदत्त्वत्।  ननु निष्प्रधानत्वमसिद्धम्। पूर्वपूर्वप्रपञ्चस्योत्तरोत्तरप्रपञ्चारोपे प्रधानत्वादिति चेन्न। असत्त्वात्।। छ ।। मिथ्यात्वहेतुनां प्रतिकूलतर्कपराहतिः।। छ ।।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C19_S01_B06
-| id = VA_C19_S01_B06_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">एवञ्च प्रपञ्चो न भ्रान्तिकल्पितो निरधिष्ठानत्वान्निष्प्रधानत्वाच्चेति प्रयोगेऽप्याद्यहेतोर्व्यभिचारमसिद्धिं च परिहृत्य द्वितीयहेतोरसिद्धिमुद्धर्तुमाक्षिपति।। नन्विति।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">अध्यस्तत्वादिति। अध्यस्तस्यापि प्रधानत्वे मैत्राध्यस्तरूपस्यापि चैत्रभ्रमे प्रधानत्वापातात्। न च स्वेनाध्यस्तस्य स्वीयभ्रमे प्रधानत्वमिति वाच्यम्। भ्रामात्पूर्वं स्वस्य प्रधानाध्यासनियमाभावात्।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">किञ्च कल्पाद्यभ्रमायोगः। तत्पूर्वं प्रधानाध्यासाभावात्। कल्पान्तरीयप्रधानाध्यासस्य च व्यवहितपूर्ववृत्तित्वाभावेनैतत्कल्पीयभ्रमजनकत्वायोगादिति भावः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">छ ।। मिथ्यात्वहेतूनां प्रतिकूलतर्कपराहतिः ।। छ ।।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
 </div>
-== अध्याय 20 ==
+== अध्यायः 20 ==
 <div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C20_S01_B01">
 <div class="teeka-block">
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C20_S01_B01_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C20_S01_B01">
-<span class="shloka-line">मूलम्-एवमनेकानुमानप्रतिहतत्वान्न दृश्यत्वानुमानं समञ्जसमिति सिद्धम्।। छ ।। दृश्यत्वादिहेतुत्रयभङ्गः ।। छ ।।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C20_S01_B01
-| id = VA_C20_S01_B01_Bhavavivaranam
-| text =
 <h4 class="gr-vyakhya-head">विंशतिततमभङ्गः</h4>
 <p class="gr-vyakhya-para">अनुमानविरोधमुपसंहरन्नानन्दबोधोक्तहेतुत्रयं न मिथ्यात्वसाधकमिति निगमयति।। एवमिति।। छ ।। दृश्यत्वादिहेतुत्रयभङ्गः।। छ ।।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
 </div>
-== अध्याय 21 ==
+== अध्यायः 21 ==
 <div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C21_S01_B01">
 <div class="teeka-block">
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C21_S01_B01_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C21_S01_B01">
-<span class="shloka-line">मूलम्-किञ्च जगतो मिथ्यात्वाभावे न बाधकं पश्यामः। सत्यत्वे कथं प्रकाशेत। न तावत्स्वातः। जडत्वात्। नापि परतः। प्रकाशान्तरेण सम्बन्धाभावात्। असम्बद्धस्य प्रकाशनेऽतिप्रसङ्गात्। असत्त्वे तु चित्प्रकाशारोपितस्याधिष्ठानाध्यस्तत्वसम्बन्धेन प्रकाशोपपत्तिरिति चेन्न। विचारागोचरत्वात्। तथा हि। कथं प्रकाशेतेति कोऽर्थः। कथं प्रकाशः स्यादिति वा कथं प्रकाशाश्रय इति वा कथं प्रकाशविषय इति वा। न प्रथमद्वितीयौ। अनभ्युपगमात्। तृतीयेऽपि किं प्रकाशशब्देन चैतन्यं विवक्षितं वृत्तिर्वा। नाद्यः। चैतन्याविषयत्वेऽपि बाधकाभावात्। वृत्तिविषयत्वेनैव व्यवहारोपपत्तेः। चैतन्यस्यापि स्वाभाविकं भविष्यतिति व्यवहारोपपत्तेः। चैतन्यस्यापि स्वाभाविकं भविष्यतीति को दोषः। असङ्गश्रुतिस्तु परमेश्वरस्य पापादिसम्बन्धाभाववादिनी।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C21_S01_B01
-| id = VA_C21_S01_B01_Bhavavivaranam
-| text =
 <h4 class="gr-vyakhya-head">एकविंशतितमभङ्गः</h4>
 <p class="gr-vyakhya-para">।। अनुकूलतर्कहीनाश्च मिथ्यात्वहेतव इत्याह।। किञ्चेति।</p>
@@ Line 1,673: / Line 1,184: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">यथाऽऽकाशस्थितो नित्यं वायुः सर्वत्रगो महान्।  तथा सर्वाणि भूतानि मत्स्थानीत्युपधारय।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">इति सर्वसम्बन्धोक्तेश्चेति भावः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,682: / Line 1,193: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C21_S01_B02_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C21_S01_B02">
-<span class="shloka-line">मूलम्-न द्वितीयः करणसामर्थ्येन विषयविषयिभावोपपत्तेः। किञ्चाध्यस्तत्वेन प्रकाशने जीवेऽध्यासपक्षे सर्वदा प्रकाशः स्यात्। ब्रह्मण्यध्यासे न कदाचित्। बहुजीवपक्षेऽपि जीवेऽध्यासे सर्वदा सर्वेषां प्रपञ्चः प्रकाशेत। ब्रह्माधिष्ठानत्वे तु न कस्यापि कदाऽपि तथापि सत्यत्वे दृश्यत्वं न युज्यते। दृग्दृश्ययोः संसर्गानिरूपणादिति चेन्न। संयोगासम्भवे समवायवदन्यस्यापि तयोरसम्भवे कल्प्यत्वात्। विषयविषयिभावस्य सम्भवात्।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C21_S01_B02
-| id = VA_C21_S01_B02_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">प्रकाशशब्देन वृत्तिर्विवक्षितेति पक्षं दूषयति।। न द्वितीय इति।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">करणसामर्थ्येनेति। स्वज्ञानजनककरणसन्निकृष्टत्वेनेत्यर्थः। तथा च यज्ज्ञानं यत्सन्निकृष्टकरणजन्यं स तस्य विषय इति जन्यज्ञाने नियमाद्धटादेश्च स्वज्ञानकरणेन्द्रियादिसम्बन्धसद्भावाद्विषयतोपपत्तिरिति भावः।</p>
@@ Line 1,697: / Line 1,201: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु करणसामर्थ्येनापि कथं विषयविषयिभावः प्रकाशान्तरेण सम्बन्धाभावादित्युक्तदोषापरिहारादिति शङ्कते।। तथाऽपीति। सत्यत्वपक्षेकरणसामर्थ्येनापि प्रकाशत्वं न युज्यते। प्रकाशिप्रकाशयोः सम्बन्धस्यानुक्तत्वादित्यर्थः। एवञ्च मिथ्याहेतुत्वमात्रेऽप्रयोजकत्वमुक्तम्। अतस्तदुद्धाराय सर्वसाधारणं बाधकं शङ्कनीयम्। कथं दृश्यत्वहेतूच्छित्तिः शङ्क्यत इति चोद्यानवकाशः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">संयोगासम्भव इति। गुणगुणिनोः संयोगानुपपत्तौ समवाय इव तन्तुद्वयस्यापि समवायासम्भवे च संयोग इव दृग्दृश्ययोः संयोगसमवायानुपपत्तौ विषयताख्यः सम्बन्धः कल्प्यत इत्यर्थः। न च तस्याद्विष्ठत्वात्कथं सम्बन्धत्वमिति वाच्यम्। अभावभूतलयोर्विशेषणविशेष्यभावस्याद्विष्ठत्वेऽपि विशिष्टधीनिर्वाहकत्वेन सम्बन्धत्ववदत्राप्युपपत्तेरित्याशयात्।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,706: / Line 1,210: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C21_S01_B03_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C21_S01_B03">
-<span class="shloka-line">मूलम्-न च तदनिरूपणम्। ज्ञानजन्यफलाधारत्वलक्षणं तत्तत्प्रतीतियोग्यत्वं विषयत्वमस्त्विति चेत्तत्फलं ज्ञातता व्यवहारो वा। नाद्यः। अतीतादौ तदसम्भवेनाविषयत्वापत्तेः। न द्वितीयः। गगनादावभावादिति। मैवम्। अतीतादौ ज्ञातताऽभ्युपगमे विरोधाभावात्। अन्यथा तद्व्यवहारायोगात्। अतीतादावनुगतविषयत्वं नास्तीति चेत्प्रतिनियतमेवास्तु। व्यवहारोऽपि तत्तद्योग्यमेव ज्ञानजन्यफलं किन्न स्यात्। तस्मान्नानुमानं विश्वमिथ्यात्वे मानम्।। छ ।। मिथ्यात्वहेतूनामप्रयोजकत्वम्।। छ ।।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C21_S01_B03
-| id = VA_C21_S01_B03_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">।। तदनिरूपणमिति। विषयत्वानिरूपणमित्यर्थः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">कुत इत्यत आह।। ज्ञानजन्येति। य इत्युपस्कर्तव्यम्।।</p>
@@ Line 1,720: / Line 1,217: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">अथवा ज्ञानजन्यफलाधारत्वं विषयत्वम्। न चोक्तदोषः। फलशब्देनाभिलपनग्रहणादिति भावेनाह।। व्यवहारोऽपीति। अभिलापो वेत्यर्थः। न च व्यवहारस्य ज्ञेयनिष्ठत्वमित्युक्तदोषः। आत्मनिष्ठस्यापि ज्ञानस्य परमते सम्बन्धविशेषणज्ञेयनिष्ठत्ववदत्राप्युपपत्तेरिति भावः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">तस्मादिति। असिद्ध्यादिदोषगणादित्यर्थः।। छ ।। मिथ्यात्वहेतूनामप्रयोजकत्वम्।। छ ।।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
 </div>
-== अध्याय 22 ==
+== अध्यायः 22 ==
 <div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C22_S01_B01">
 <div class="teeka-block">
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C22_S01_B01_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C22_S01_B01">
-<span class="shloka-line">मूलम्-किञ्च यदि जगत् भ्रान्तिकल्पितं स्यात्तर्हि कल्प्यमानजगत्सदृशसत्याधिष्ठानप्रधानपूर्वकमङ्गीकार्यं प्रसज्येत। न च सत्यजगद्‌द्वयाङ्गीकारो युक्तः। पिण्याकयाचनार्थं गतस्य खारीतैलप्रदानप्रतिज्ञावदधिकापातात्। ततो नेदं जगद्भ्रान्तिकल्पितमिति तर्कपराहतं दृश्यत्वाद्यनुमानम्।  किञ्च कल्पनाया आरोप्यसदृशाधिष्ठानप्रधानपूर्वकत्वं व्यापकम्। तच्चात्र नास्ति। सत्यजगद्द्वयाङ्गीकारादस्यैव जगतः सत्यत्वाह्गीकारस्य लघुत्त्वात्। अतो व्याप्यकल्पनापि नास्तीति प्रमाणविरोधः। तथा च प्रयोगः प्रपञ्चो न भ्रान्तिकल्पितः। निरधिष्ठानत्वान्निष्प्रधानत्वादात्मवद्व्यतिरेकेण वा रजतवत्। विपक्षे त्वारोप्यसदृशाधिष्ठानप्रधानभूतसत्यजगद्‌द्व्यङ्गीकारप्रसङ्गो बाधकः</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C22_S01_B01
-| id = VA_C22_S01_B01_Bhavavivaranam
-| text =
 <h4 class="gr-vyakhya-head">द्वाविंशतितमभङ्गः</h4>
 <p class="gr-vyakhya-para">प्रतिकूलतर्कपराहताश्च दृश्यत्वादय इत्याह।। किञ्चेति।। अङ्गीकार्यं प्रसज्येतेति। भ्रान्तेः सदृशं सत्यं चाधिष्ठानं प्रधानं च विनाऽयोगादिति भावः।</p>
@@ Line 1,746: / Line 1,236: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु तर्कस्य प्रमाणानुग्राहकत्वेन स्वानुग्राह्यप्रमाणद्वारेणैव कस्यचिदर्थस्य साधकत्वं बाधकत्वं वा स्यान्न स्वत इति मन्वानं प्रति तदनुग्राह्यमनुमानं वक्तुमाह।। किञ्चेति।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">एवमग्रेऽपि नन्वधिष्ठानप्रधानशून्यत्वेनाकल्पितत्वसाधने व्यर्थविशेषणासिद्धिरित्यतः प्रयोगमाह।। तथा चेति।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,755: / Line 1,245: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C22_S01_B02_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C22_S01_B02">
-<span class="shloka-line">मूलम्-ननु यदुक्तं यद्भ्रन्तिकल्पितं तत्साधिष्ठानमिति तन्न। स्वाप्नपदार्थे व्यभिचारात्। तथा हि स्वाप्नास्तावत्पदार्थाः भ्रान्तिकल्पिताः। सत्यत्वे हि तेऽनादिनित्या उतोत्पत्तिविनाशवन्तः। आद्ये प्रागूर्ध्वञ्चोपलभ्येरन्। द्वितीये किन्न बोधानन्तरमुपलभ्यन्ते। तदैवोत्पद्यविनष्टा इति चेन्न। असम्भाववितत्वात्। किञ्चैवमुपादानानि निमित्तानि चोपलब्धव्यानि। अपि चैतानन्तः पश्यति बहिर्वा। नाद्यः। अल्पप्रदेशे महतां दर्शनासम्भवात्। नोत्तरः। पार्श्वस्थानामप्युपलम्भप्रसङ्गात्। केन चैते करणेनोपलभ्यन्ते। न तावद्बाह्येन्द्रियैः तेषां तदोपरतत्वात्। नापि मनसा। तस्य बहिरस्वातन्त्र्यात्।।  किञ्च काश्यां सुप्तो मधुरां पश्यति तथा हेमन्ते सुप्तो वसन्तम्। न च तत्र तयोः सम्भवः। तस्माद्भ्रान्तिकल्पिताः। न चात्र किञ्चिदधिष्ठानमस्ति। आत्मनो भेदेनोपलम्भात्। न ह्यहं गज इति तदा प्रतीतिरस्तीति। एतदप्यविमर्शसुन्दरम्। तेषां सत्यत्वात्। तेन निरधिष्ठानत्वेऽपि न विरोधः</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C22_S01_B02
-| id = VA_C22_S01_B02_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">व्यतिरेकव्यभिचारं शङ्कते।। नन्विति।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु कथं भ्रान्तिकल्पिता इति प्रतिज्ञा। अप्रामाण्यस्य परतस्त्वेन विषयान्यथात्वस्य बाधकैकाधीनत्वादित्यतः सत्यत्वे बाधकं वक्तुं विकल्पयति।। सत्यत्वे हीति। प्रागूर्ध्वमित्यतः पूर्वं स्वप्नावस्थान इति पूरणीयम्। न हि विद्यमाना अप्युपलब्धिसाधनेषु चक्षुरादिष्वनुपरतेषु नोपलभ्यन्ते। उपलभ्यन्ते चोपरतेष्विति सम्भवतीति भावः।</p>
@@ Line 1,772: / Line 1,255: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">प्रतीतिरस्तीति। तस्माद्या भ्रान्तिकल्पितास्ताः साधिष्ठना इति व्यतिरेकव्याप्तिर्न सम्भवतीति वाक्यशेषः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">न विरोध इति। व्यभिचारदोषो नेत्यर्थः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,781: / Line 1,264: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C22_S01_B03_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C22_S01_B03">
-<span class="shloka-line">मूलम्-ननु सत्यत्वे बाधकमुक्तम्। मैवम्। उत्पत्तिविनाशाङ्गीकारात्। न चप्रागूर्ध्वमुपलम्भप्रसङ्गः विद्युदादिवत्तात्कालिकत्वसम्भवात्। तर्ह्युपादानाद्युपलब्धिः स्यादिति चेन्न। वासनोपादानकत्वात्। वासनानां चातीन्द्रियत्वादनुपलब्धिर्युज्यते। निमित्तादिकं त्वदृष्टेश्वरादिकमिति। अतीन्द्रियकार्यस्यापि त्र्यणुकवदुपलम्भः सम्भवति। अत एवान्तर्मनस उपलब्धिर्युज्यते।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C22_S01_B03
-| id = VA_C22_S01_B03_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">अस्म्भवित्वशङ्कानिरासार्थमुक्तं विद्युदादिवदिति। तर्हि निमित्तोपालपब्धिः स्यादित्यत आह।। निमित्तादिकमिति। तथा च तस्याप्यततीन्द्रियत्वादनुपलबिधिरिति भावः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">नन्वतीन्द्रियोपादानकत्वे द्व्यणुकवदतीन्द्रियत्वं स्यादित्यत आह।।  अतीन्द्रियेति।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">एतेन स्वाप्नार्थानामुद्भूतरूपादिमत्त्वं च समाहितम्। त्र्यणुकवदेवोपपत्तेः। वासनाया अपि मनोवृत्तित्वेन द्रव्यतया द्व्ययुकवदनुद्भूतरूपवत्त्वात्।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">अत एवेति। वासनाकार्यत्वादेवेत्यर्थः। तत्रापि चेत्यादेरुत्तरमन्तरिति। केन चेत्यादेरुत्तरं मनसेति। न च तस्य बहिःस्वातन्त्र्यादित्युक्तदोषः। वासनोपादानकस्वाप्नपदार्थानामान्तरत्वेन बाह्यत्वाभावात्। एतेन मधुरादिदर्शनं च समाहितमिति बोध्यम्।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,802: / Line 1,278: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C22_S01_B04_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C22_S01_B04">
-<span class="shloka-line">मूलम्-निरधिष्ठानत्वमसिद्धम्। आत्मनोऽधिष्ठानत्वादिति चेन्न। आत्मनोऽधिष्ठानत्वासम्भवात्। नात्मा जगदारोपाधिष्ठानम्। अविषयत्वात्। तद्विरुद्धतया प्रतीयमानत्वात्। यथा पर्वतो न सर्षपारोपाधिष्ठानम्। प्रपञ्चो वा नात्मन्यध्यस्तः। तद्विरुद्धतया प्रतीयमानत्वात्। यथा सर्षपो न पर्वतेऽध्यस्तः। विरुद्धाकारप्रतीतावध्यासाङ्गीकारे तस्य कदाऽप्यनिवृत्तिप्रसङ्गः।  किञ्च यदि जगदात्मन्यारोपितं स्यात्तदाऽऽत्मनो भिन्नत्वेन न दृश्यते। यद्यत्रारोपितं तत्ततो भिन्नत्वेन न प्रतीयते। यथा शुक्तिकायामारोपितं रजतं न शुक्तिकाया भिन्नत्वेन प्रतीयते भ्रान्तौ। दृश्यते चेदमिदानीं जगदात्मनो भिन्नत्वेन। तस्मान्न तत्रारोपितमिति।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C22_S01_B04
-| id = VA_C22_S01_B04_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">।। अधिष्ठानत्वासम्भवादिति। अधिष्ठानत्वात्तस्य तन्त्रस्य वा सामान्यतो ज्ञातत्वे सत्यज्ञातविशेषत्वस्यात्मन्यभावात्। आत्मनो निःसामान्यत्वान्निर्विशेषत्वाच्चेति भावः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">ननु सामान्यज्ञानं सद्विषयज्ञानं च तत्र न तन्त्रं, गौरवात्। किन्तु स्वरूपज्ञानं विशेषज्ञानं च, लाघवात्। तच्च स्वप्रकाशे निर्विशेषे चात्मनोऽस्तीत्यपरितोषादाह।। नात्मेति। अविषयत्वादिति। जगदारोपाविषयत्वादित्यर्थः।</p>
@@ Line 1,816: / Line 1,285: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">भिन्नत्वेन न दृश्ययेतेति। न चेष्टापत्तिः। आत्मानात्मनोरात्मत्वानात्मत्वयोर्भेदप्रतीतेः स्फुटत्वात्। उक्तं हि त्वयैव।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">तत्तेदन्ते स्वतान्यत्वे त्वत्तामत्ते परस्परम्।                    प्रतिद्वन्द्वितया लोके प्रसिद्धे नास्ति संशयः ।। इति ।                    	न च स्वतान्यत्वयोर्भेदग्रहेऽप्यात्मनो न ग्रह इति वाच्यम्। स्वयमेवात्मेति पर्यायाविति स्वेनैवोक्तत्वादित्याशयः। तर्कस्य व्याप्तिमुक्त्वा विपर्यपर्यवसानमाह।। दृश्यते चेति।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,825: / Line 1,294: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C22_S01_B05_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C22_S01_B05">
-<span class="shloka-line">मूलम्-किञ्च ब्रह्मणि प्रपञ्चस्यारोपितत्वं वदन्नत्यत्र प्रपञ्चस्य सत्तामङ्गीकरोति न वा। आद्ये परस्य मिथ्यात्वप्रतिज्ञाहानिः। न चेत्कस्य कुत्रारोपः न हि शशविषाणं क्वचिदारोप्यते। नास्माभिरन्यत्र सतः प्रपञ्चस्य ब्रह्मण्यारोपोऽभिधीयते। येन सर्वमिथ्यात्वप्रतिज्ञाहानिरापद्येत। किन्त्वनिर्वचनीयरूपः कश्चिदनात्माकारोऽयं प्रपञ्चे ब्रह्मण्यारोपित इत्यङ्गीक्रियत इत् चेन्न। अनात्माकारः प्रपञ्च इति कोऽर्थः। किमात्मनोऽन्य उतात्मविरुद्ध उतात्माभावो वा। नाद्यद्वितीयौ। क्वचित्प्रपञ्चस्य सत्यतापातात्। न तृतीयः। आत्मन्यात्माभावारोपस्य क्वाप्यदृष्टत्वात्। न हि कश्चिदहमहं न भवामीति भ्रान्तो दृश्यते।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C22_S01_B05
-| id = VA_C22_S01_B05_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">।। अन्यत्र प्रपञ्चस्य सत्तामिति। एतच्चान्यथारव्यातिवादिमतमाश्रित्योक्तम्। स्वमते त्वन्यत्र विद्यमान प्रपञ्चसदृशत्वमारोप्यस्य प्रपञ्चलस्याङ्गीक्रियते न वेति विकल्पार्थो द्रष्टव्यः। आरोप्यस्यासत्त्वेऽपि तत्र प्रधानसादृश्यं वैज्ञानिकसम्बन्धेनैवास्ति न वस्तुत इति न काऽप्यनुपपत्तिरिति सम्प्रदायः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">शङ्कते।। नास्माभिरिति।। अनिर्वचनीयरूप इति। अनेन न चोक्तस्येत्युक्तदोषनिरास इति बोध्यम्।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">किमात्मनोऽन्य इति। नञस्तदन्यत्वतद्विरुद्धत्वतद भावार्थतयाऽनश्वोऽधर्मोऽपापमित्यादौ प्रसिद्धत्वादिति भावः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">सत्यतापातादिति। अन्यत्र सत्यस्यैव तदन्यस्य तद्विरुद्धस्य वा रूप्यादेः शुक्त्यादावरोपदर्शनात्। अन्यथा शशशृङ्गादेरपि क्वचिदारोपः स्यादिति भावः। इदं च तार्किकमतावष्टम्भेन। स्वमते त्वन्यत्र विद्यमानं यत्तत्सदृशस्यैव तदन्यस्य तद्विरुद्धस्य वा रूप्यादेः शुक्त्यादावारोपदर्शनादिति भावः।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,846: / Line 1,308: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C22_S01_B06_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C22_S01_B06">
-<span class="shloka-line">मूलम्-विमत आत्माऽऽत्माभावारोपाधिष्ठानं न भवति। आत्मत्वाद्देवदत्त्वत्। ननु निष्प्रधानत्वमसिद्धम्। पूर्वपूर्वप्रपञ्चस्योत्तरोत्तरप्रपञ्चारोपे प्रधानत्वादिति चेन्न। असत्त्वात्।। छ ।। मिथ्यात्वहेतुनां प्रतिकूलतर्कपराहतिः।। छ ।।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C22_S01_B06
-| id = VA_C22_S01_B06_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">एवञ्च प्रपञ्चो न भ्रान्तिकल्पितो निरधिष्ठानत्वान्निष्प्रधानत्वाच्चेति प्रयोगेऽप्याद्यहेतोर्व्यभिचारमसिद्धिं च परिहृत्य द्वितीयहेतोरसिद्धिमुद्धर्तुमाक्षिपति।। नन्विति।। अध्यस्तत्वादिति। अध्यस्तस्यापि प्रधानत्वे मैत्राध्यस्तरूपस्यापि चैत्रभ्रमे प्रधानत्वापातात्। न च स्वेनाध्यस्तस्य स्वीयभ्रमे प्रधानत्वमिति वाच्यम्। भ्रामात्पूर्वं स्वस्य प्रधानाध्यासनियमाभावात्।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">किञ्च कल्पाद्यभ्रमायोगः। तत्पूर्वं प्रधानाध्यासाभावात्। कल्पान्तरीयप्रधानाध्यासस्य च व्यवहितपूर्ववृत्तित्वाभावेनैतत्कल्पीयभ्रमजनकत्वायोगादिति भावः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">छ ।। मिथ्यात्वहेतूनां प्रतिकूलतर्कपराहतिः ।। छ ।।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
 </div>
-== अध्याय 23 ==
+== अध्यायः 23 ==
 <div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C23_S01_B01">
 <div class="teeka-block">
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C23_S01_B01_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C23_S01_B01">
-<span class="shloka-line">मूलम्-एवमनेकानुमानप्रतिहतत्वान्न दृश्यत्वानुमानं समञ्जसमिति सिद्धम्।। छ ।। दृश्यत्वादिहेतुत्रयभङ्गः ।। छ ।।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C23_S01_B01
-| id = VA_C23_S01_B01_Bhavavivaranam
-| text =
 <h4 class="gr-vyakhya-head">त्रयोविंशतितमभङ्गः</h4>
 <p class="gr-vyakhya-para">-अनुमानविरोधमुपसंहरन्नानन्दबोधोक्तहेतुत्रयं न मिथ्यात्वसाधकमिति निगमयति।। एवमिति।। छ ।। दृश्यत्वादिहेतुत्रयभङ्गः।। छ ।।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
 </div>
-== अध्याय 24 ==
+== अध्यायः 24 ==
 <div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C24_S01_B01">
 <div class="teeka-block">
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C24_S01_B01_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C24_S01_B01">
-<span class="shloka-line">मूलम्-अस्य पटस्यावयवित्वादिनैतत्तन्तुनिष्ठात्यन्ताभाव प्रतियोगित्वसाधनमप्यत्यन्ताभावस्य निष्प्रतियोगिकत्वेन बाधितम्। एतत्तन्तुषु नास्तीति साधने सिद्धसाधनम्। कार्यकारणयोरभेदेनाधाराधेयभावाभावात्। एतत्तन्तुकार्यं न भवतीति साधनेऽकार्यत्वस्यान्यकार्यत्वस्य वा सिद्ध्याऽर्थान्तरत्वम्। आकाशादिषु चैवं प्रयोगाभावेन सर्वजगन्मिथ्यात्वासिद्धिश्च।। छ ।। अंशित्वानुमानस्य बाधः ।। छ ।।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C24_S01_B01
-| id = VA_C24_S01_B01_Bhavavivaranam
-| text =
 <h4 class="gr-vyakhya-head">चतुर्विंशतितमभङ्गः</h4>
 <p class="gr-vyakhya-para">अयं पट एतत्तन्तुनिष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगी अवयवित्वात्पटत्वाच्च पटान्तरवदिति तत्त्वप्रदीपोक्तमनुमानं दूषयति।। अस्य पटस्येत्यादिना।।</p>
@@ Line 1,901: / Line 1,342: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">आकाशादिष्विति। तत्रावयवित्वेन मिथ्यात्वसाधने हेतोरसिद्धिप्रसङ्गादिति भावः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">छ ।। अंशित्वानुमानस्य बाधः ।। छ ।।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
 </div>
-== अध्याय 25 ==
+== अध्यायः 25 ==
 <div class="gr-teeka-entry" data-parent="VA_C25_S01_B01">
 <div class="teeka-block">
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C25_S01_B01_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C25_S01_B01">
-<span class="shloka-line">मूलम्-किञ्च किमत्र पटस्यासत्त्वमापाद्यते संसर्गनिषेधो वा क्रियते। नाद्यः त्वद्दर्शनविरोधात्। सत्त्वमात्रं निषिध्यते नासत्त्वमापाद्यत इति चेन्न। तन्निषेधे तद्‌ध्रौव्यात्। सत्त्वनिषेधे चैतन्तुनिष्ठपदवैय्यर्थ्यम्। न च सिद्धसाधनतापरिहारार्थं विशेषणमिति वक्तव्यम्। एतत्पटात्यन्ताभावस्यास्माकमसिद्धेः। एतेन दृष्टान्तोऽपि साध्यविकलतया प्रत्युक्तो वेदितव्यः।  ननु पटान्तरस्यात्यन्ताभावो न चेत्पटः किन्न स्यात्। किमत्र पटसंसर्गः स्यात्पटो वा। आद्ये न व्याप्तिसिद्धिः। द्वितीये सिद्धसाधनम्। नाप्युत्तरः। तन्तुपटसंसर्गाभावस्य सिद्धत्वात्। अथायं पट एतत्तन्तुजन्यो न भवतीति प्रतिज्ञावाक्यार्थः स्यात्तर्हि तस्यांशित्वमपि न स्यादिति हेतोरसिद्धिः स्यात्। न तत्त्वतस्यदप्यस्तीति चेन्न। अतात्त्विकावयवित्वस्यास्माकमसिद्धेः। इह तन्तुषु पट इत्यादिप्रत्यक्षविरुद्धं चैतत्।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C25_S01_B01
-| id = VA_C25_S01_B01_Bhavavivaranam
-| text =
 <h4 class="gr-vyakhya-head">पञ्चविंशतितमभङ्गः</h4>
 <p class="gr-vyakhya-para">नन्वेतत्तन्तुषु नास्तीति साध्यते। न च सिद्धसाधनम्। कार्यकारणयोरभेदेऽपि भेदस्यापि सत्त्वेनाधाराधेयभावोपपत्तेरित्यरुचेराह।। किञ्चेति।</p>
@@ Line 1,938: / Line 1,372: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">आशयं समुद्धाट्य दूषयति।। अतात्त्विकेति।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">एवं साध्यनिर्वचनेन प्रतिज्ञांशं दूषयित्वा बाधेनापि दूषयति।। एतत्तन्तुष्विति। इदं च न्यायमतेन। स्वमते एवंविधप्रत्यक्षाभावादित्यूचुः। सर्वतन्तुभिः पटस्यात्यन्ताभेदेऽप्यैकैकतन्तुभिदाभेदादित्येवं प्रत्यक्षमुक्तमित्याहुः ।। छ ।।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,947: / Line 1,381: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C25_S01_B02_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C25_S01_B02">
-<span class="shloka-line">मूलम्-नन्विह नभसि नीलिमेति प्रत्यक्षाभिमतप्रत्ययबाधेनारूपित्वानुमानप्रवृत्तिवदत्राप्यनुमान प्रवृत्त्युपपत्तिः किन्न स्यादिति चेन्न। तथा सति दहनशैत्यानुमानादेरप्यप्रतिबद्धप्रसरेण बाधपरिभाषापरिमोषापातात्। उभयवादिसम्प्रतिपन्नप्रामाण्ये प्रत्यक्षादौ जाग्रति बाधः सुखं प्रसरेदिति चेत्तत्किं प्रकृते प्रत्यक्षप्रामाण्यानभ्युपगमे कारणम्। अनुमानविरोध इति चेत्समं दहनशैत्यानुमानेऽपि। न च प्रत्यक्षस्यानुमानबाधितत्वे दृष्टान्तं पश्यामः। नभोनीलिमाप्रतितिभ्रमताऽप्यागमाद्यवगम्यैव। अनुमानस्याप्रसरात्। तथा हि। महत्त्वान्नभसो रूपं निषिध्यतेऽगन्धवत्त्वाद्वा स्पर्शरहितत्वाद्वा। न त्रयमपि। तत एवाशब्दत्वप्रसङ्गात्।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C25_S01_B02
-| id = VA_C25_S01_B02_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">।। अत्रापीति। इह तन्तुषु पट इति प्रत्यक्षबाधेऽपीत्यर्थः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">अनुमानेति। अयं पट इत्यनुमानेत्यर्थः।</p>
@@ Line 1,964: / Line 1,391: @@
 <p class="gr-vyakhya-para">महत्त्वादिति। परममहत्त्वादित्यर्थः। तेन न घटादौ व्यभिचारः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">अगन्धेति। रूपादिचतुष्टयान्यतमाभावादित्यर्थः। यद्वा नैल्याभावरूपसाध्याभावाभिप्रायेणेदम्।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>
@@ Line 1,973: / Line 1,400: @@
 <div class="teeka-title">भावविवरणम्</div>
 <div class="teeka-body">
-<div class="shloka-block gr-moola-ref">
+<div class="bhashya" id="VA_C25_S01_B03_Bhavavivaranam" data-verse="VA_C25_S01_B03">
-<span class="shloka-line">मूलम्-अथ तत्रागमविरोधस्तर्ह्यरूपित्वमपि तस्यागमसिद्धमेव। नानुमानादिति। तस्मात्कालातीतादोषं क्वचित्स्वीकुर्वताऽत्रापि समानन्यायतया सा चाभ्युपेयैव।। छ ।। अंशित्वानुमाननिरासः।। छ ।।</span>
-</div>
-{{Bhashyam
-| verse_id = VA_C25_S01_B03
-| id = VA_C25_S01_B03_Bhavavivaranam
-| text =
 <p class="gr-vyakhya-para">।। आगमविरोध इति। शब्दमात्रमभूत्तस्मान्नभ इत्यादिभागवताद्यागमविरोध इत्यर्थः।।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">आगमसिद्धमेवेति। यदग्रे रोहितं रूपमित्याद्यागमसिद्धमित्यर्थः।</p>
 <p class="gr-vyakhya-para">अयं पट इत्यनुमानस्य कालात्ययापदिष्टत्वमुपसंहरति।। तस्मादिति। अत्रापि अंशित्वानुमानेऽपि ।। छ ।। अंशित्वानुमाननिरासः।। छ ।।</p>
-}}
+</div>
 </div>
 </div>