Jump to content

JSON:Katha/Vyakhya/VyasatirthaVivarana: Difference between revisions

From Anandamakaranda
Automated update via color-coded pipeline
Automated update via color-coded pipeline
Line 10: Line 10:
"pageTitle": "Katha/Vyakhya/VyasatirthaVivarana",
"pageTitle": "Katha/Vyakhya/VyasatirthaVivarana",
"related": [],
"related": [],
"nextId": 30,
"nextId": 91,
"author": "श्रीव्यासतीर्थाः",
"author": "श्रीव्यासतीर्थाः",
"docType": "Teeka",
"docType": "Teeka",
"category": "टीका"
"category": "टीका",
"order": 1
},
},
"blocks": [
"blocks": [
Line 32: Line 33:
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S01_V03",
"parent": "KKN_C01_S01_V01",
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयत्पदं मुनिभिर्ध्यातं वेदान्तश्रान्तमानसैः ।\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवन्दे तं परमात्मानं विष्णुं श्रीमध्ववल्लभम् ॥\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयो देवः परमत्वेन सर्वदेवैरुपास्यते ।\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहृदये वामनाख्यं तं वन्दे श्रीमध्ववल्लभम् ॥\u003C/span\u003E इहामुत्र भोगविरक्तस्य शमदमादिमतो मुमुक्षोरधिकारिणोऽनिष्टनिवृत्तीष्टावाप्तिसाधनप्रतिपादिकां काठकोपनिषदं यथावत् व्याचिख्यासुर्भगवान् आनन्दतीर्थमुनिः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआदौ मङ्गलाचरणं चिकीर्षितपरिसमाप्त्यादिकारणम्\u003C/span\u003E इत्याशयवांस्तदुक्तगुणवत्तया भगवन्तं स्तुवन् प्रणमति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनम इति\u003C/span\u003E॥ सर्वतः परमत्वम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइन्द्रियेभ्यः पराः\u003C/span\u003E इत्यारभ्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअव्यक्तात् पुरुषः परः\u003C/span\u003E इत्यन्तेनोक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो मध्य आत्मनि तिष्ठति\u003C/span\u003E इत्यत्र सर्वप्राणिहृदिस्थत्वम्, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमध्ये वामनमासीनम्\u003C/span\u003E इति वामनत्वं चोक्तम् । भक्त्याद्याधिक्यद्योतकेन नमनाभ्यासेन तद्युक्तमेव मङ्गलाचरणं चिकीर्षितसमाप्त्यादिकारणमिति सूचयति । यमादेर्ऋषित्वावगमात्, छन्दसोऽक्षरगणनयाऽवगतिसम्भवान्न तदुक्तिः । न केवलं ब्रह्मविद्या मोक्षैकफला; किन्तु? पुष्पनिभस्वर्गफलाऽपि भवतीत्याशयवान् श्रोतुः श्रद्धाजननाय ब्रह्मविद्याम् आख्यायिकयाऽऽह वेदपुरुषः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउशन्नित्यादिकया\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउशन्\u003C/span\u003E स्वर्गादीच्छन् ॥ पीतमेवोदकं याभिः, न तु पातव्यमस्ति । जग्धमेव तृणम्, न तु जग्धव्यम् अस्ति । दुह्यत इति दोहः= क्षीरम्, दुग्ध एव दोहः, न तु दोग्धव्यमस्ति यासां तास्तथोक्ताः । न विद्यते नन्दः= सुखं येषु ते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्दाः, तान् स गच्छति ता ददद्\u003C/span\u003E इति मन्वानः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस पितरमुवाच।\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eद्वितीयं तृतीयं\u003C/span\u003E द्विवारं त्रिवारं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचोवाच\u003C/span\u003E ॥ १-३ ॥",
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयत्पदं मुनिभिर्ध्यातं वेदान्तश्रान्तमानसैः ।\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवन्दे तं परमात्मानं विष्णुं श्रीमध्ववल्लभम् ॥\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयो देवः परमत्वेन सर्वदेवैरुपास्यते ।\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहृदये वामनाख्यं तं वन्दे श्रीमध्ववल्लभम् ॥\u003C/span\u003E इहामुत्र भोगविरक्तस्य शमदमादिमतो मुमुक्षोरधिकारिणोऽनिष्टनिवृत्तीष्टावाप्तिसाधनप्रतिपादिकां काठकोपनिषदं यथावत् व्याचिख्यासुर्भगवान् आनन्दतीर्थमुनिः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआदौ मङ्गलाचरणं चिकीर्षितपरिसमाप्त्यादिकारणम्\u003C/span\u003E इत्याशयवांस्तदुक्तगुणवत्तया भगवन्तं स्तुवन् प्रणमति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनम इति\u003C/span\u003E॥ सर्वतः परमत्वम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइन्द्रियेभ्यः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-2\"\u003Eपराः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यारभ्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअव्यक्तात् पुरुषः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-3\"\u003Eपरः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यन्तेनोक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो मध्य आत्मनि \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-4\"\u003Eतिष्ठति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र सर्वप्राणिहृदिस्थत्वम्, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमध्ये \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-5\"\u003Eवामनमासीनम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वामनत्वं चोक्तम् । भक्त्याद्याधिक्यद्योतकेन नमनाभ्यासेन तद्युक्तमेव मङ्गलाचरणं चिकीर्षितसमाप्त्यादिकारणमिति सूचयति । यमादेर्ऋषित्वावगमात्, छन्दसोऽक्षरगणनयाऽवगतिसम्भवान्न तदुक्तिः । न केवलं ब्रह्मविद्या मोक्षैकफला; किन्तु? पुष्पनिभस्वर्गफलाऽपि भवतीत्याशयवान् श्रोतुः श्रद्धाजननाय ब्रह्मविद्याम् आख्यायिकयाऽऽह वेदपुरुषः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउशन्नित्यादिकया\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउशन्\u003C/span\u003E स्वर्गादीच्छन् ॥ पीतमेवोदकं याभिः, न तु पातव्यमस्ति । जग्धमेव तृणम्, न तु \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-6\"\u003Eजग्धव्यम्\u003C/span\u003E अस्ति । दुह्यत इति दोहः= क्षीरम्, दुग्ध एव दोहः, न तु दोग्धव्यमस्ति यासां तास्तथोक्ताः । न विद्यते नन्दः= सुखं येषु ते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्दाः, तान् स गच्छति ता ददद्\u003C/span\u003E इति मन्वानः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस पितरमुवाच।\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eद्वितीयं तृतीयं\u003C/span\u003E द्विवारं त्रिवारं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचोवाच\u003C/span\u003E ॥ १-३ ॥",
"lines": [
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयत्पदं मुनिभिर्ध्यातं वेदान्तश्रान्तमानसैः ।\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवन्दे तं परमात्मानं विष्णुं श्रीमध्ववल्लभम् ॥\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयो देवः परमत्वेन सर्वदेवैरुपास्यते ।\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहृदये वामनाख्यं तं वन्दे श्रीमध्ववल्लभम् ॥\u003C/span\u003E इहामुत्र भोगविरक्तस्य शमदमादिमतो मुमुक्षोरधिकारिणोऽनिष्टनिवृत्तीष्टावाप्तिसाधनप्रतिपादिकां काठकोपनिषदं यथावत् व्याचिख्यासुर्भगवान् आनन्दतीर्थमुनिः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआदौ मङ्गलाचरणं चिकीर्षितपरिसमाप्त्यादिकारणम्\u003C/span\u003E इत्याशयवांस्तदुक्तगुणवत्तया भगवन्तं स्तुवन् प्रणमति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनम इति\u003C/span\u003E॥ सर्वतः परमत्वम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइन्द्रियेभ्यः पराः\u003C/span\u003E इत्यारभ्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअव्यक्तात् पुरुषः परः\u003C/span\u003E इत्यन्तेनोक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो मध्य आत्मनि तिष्ठति\u003C/span\u003E इत्यत्र सर्वप्राणिहृदिस्थत्वम्, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमध्ये वामनमासीनम्\u003C/span\u003E इति वामनत्वं चोक्तम् । भक्त्याद्याधिक्यद्योतकेन नमनाभ्यासेन तद्युक्तमेव मङ्गलाचरणं चिकीर्षितसमाप्त्यादिकारणमिति सूचयति । यमादेर्ऋषित्वावगमात्, छन्दसोऽक्षरगणनयाऽवगतिसम्भवान्न तदुक्तिः । न केवलं ब्रह्मविद्या मोक्षैकफला; किन्तु? पुष्पनिभस्वर्गफलाऽपि भवतीत्याशयवान् श्रोतुः श्रद्धाजननाय ब्रह्मविद्याम् आख्यायिकयाऽऽह वेदपुरुषः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउशन्नित्यादिकया\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउशन्\u003C/span\u003E स्वर्गादीच्छन् ॥ पीतमेवोदकं याभिः, न तु पातव्यमस्ति । जग्धमेव तृणम्, न तु जग्धव्यम् अस्ति । दुह्यत इति दोहः= क्षीरम्, दुग्ध एव दोहः, न तु दोग्धव्यमस्ति यासां तास्तथोक्ताः । न विद्यते नन्दः= सुखं येषु ते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्दाः, तान् स गच्छति ता ददद्\u003C/span\u003E इति मन्वानः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस पितरमुवाच।\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eद्वितीयं तृतीयं\u003C/span\u003E द्विवारं त्रिवारं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचोवाच\u003C/span\u003E ॥ १-३ ॥"
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयत्पदं मुनिभिर्ध्यातं वेदान्तश्रान्तमानसैः ।\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवन्दे तं परमात्मानं विष्णुं श्रीमध्ववल्लभम् ॥\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयो देवः परमत्वेन सर्वदेवैरुपास्यते ।\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहृदये वामनाख्यं तं वन्दे श्रीमध्ववल्लभम् ॥\u003C/span\u003E इहामुत्र भोगविरक्तस्य शमदमादिमतो मुमुक्षोरधिकारिणोऽनिष्टनिवृत्तीष्टावाप्तिसाधनप्रतिपादिकां काठकोपनिषदं यथावत् व्याचिख्यासुर्भगवान् आनन्दतीर्थमुनिः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआदौ मङ्गलाचरणं चिकीर्षितपरिसमाप्त्यादिकारणम्\u003C/span\u003E इत्याशयवांस्तदुक्तगुणवत्तया भगवन्तं स्तुवन् प्रणमति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनम इति\u003C/span\u003E॥ सर्वतः परमत्वम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइन्द्रियेभ्यः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-2\"\u003Eपराः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यारभ्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअव्यक्तात् पुरुषः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-3\"\u003Eपरः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यन्तेनोक्तम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो मध्य आत्मनि \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-4\"\u003Eतिष्ठति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र सर्वप्राणिहृदिस्थत्वम्, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमध्ये \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-5\"\u003Eवामनमासीनम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वामनत्वं चोक्तम् । भक्त्याद्याधिक्यद्योतकेन नमनाभ्यासेन तद्युक्तमेव मङ्गलाचरणं चिकीर्षितसमाप्त्यादिकारणमिति सूचयति । यमादेर्ऋषित्वावगमात्, छन्दसोऽक्षरगणनयाऽवगतिसम्भवान्न तदुक्तिः । न केवलं ब्रह्मविद्या मोक्षैकफला; किन्तु? पुष्पनिभस्वर्गफलाऽपि भवतीत्याशयवान् श्रोतुः श्रद्धाजननाय ब्रह्मविद्याम् आख्यायिकयाऽऽह वेदपुरुषः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउशन्नित्यादिकया\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउशन्\u003C/span\u003E स्वर्गादीच्छन् ॥ पीतमेवोदकं याभिः, न तु पातव्यमस्ति । जग्धमेव तृणम्, न तु \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-6\"\u003Eजग्धव्यम्\u003C/span\u003E अस्ति । दुह्यत इति दोहः= क्षीरम्, दुग्ध एव दोहः, न तु दोग्धव्यमस्ति यासां तास्तथोक्ताः । न विद्यते नन्दः= सुखं येषु ते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्दाः, तान् स गच्छति ता ददद्\u003C/span\u003E इति मन्वानः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस पितरमुवाच।\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eद्वितीयं तृतीयं\u003C/span\u003E द्विवारं त्रिवारं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचोवाच\u003C/span\u003E ॥ १-३ ॥"
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": null
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S01_V01",
"KKN_C01_S01_V02",
"KKN_C01_S01_V03"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-2",
"kind": "pathantara",
"quote": "पराः",
"text": "अ.१,व.३,श्लो.१०"
},
{
"id": "fn-3",
"kind": "pathantara",
"quote": "परः",
"text": "अ.१,व.३,श्लो.१२"
},
{
"id": "fn-4",
"kind": "pathantara",
"quote": "तिष्ठति",
"text": "अ.२,व.१,श्लो.१२"
},
{
"id": "fn-5",
"kind": "pathantara",
"quote": "वामनमासीनम्",
"text": "अ.२,व.२,श्लो.०३"
},
{
"id": "fn-6",
"kind": "note",
"quote": "जग्धव्यम्",
"text": "'जग्धव्यम्'इत्यार्षः प्रयोगः । पाणिनीयव्याकरणरीत्या 'अद'धातोः 'क्त'प्रत्यये परतः 'जग्धम्' इति भवति । 'तव्य'प्रत्यये तु 'अत्तव्यम्' इत्येव रूपम् ।"
}
]
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-3",
"id": "VyasatirthaVivarana-3",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "व्यासतीर्थीयम्",
"lines": [
"व्यासतीर्थीयम्"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-4",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S01_V07",
"parent": "KKN_C01_S01_V04",
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
Line 54: Line 104:
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "व्यासतीर्थीयम्"
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S01_V04",
"KKN_C01_S01_V05",
"KKN_C01_S01_V06",
"KKN_C01_S01_V07"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-5",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "व्यासतीर्थीयम्",
"lines": [
"व्यासतीर्थीयम्"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-6",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S01_V08",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "भार्योक्तो यमोऽर्घ्यादिपूजां कृत्वा वक्ति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतिस्र इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतस्मात् प्रति\u003C/span\u003E तस्य प्रतीकाराय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रीन् वरान् वृणीष्व\u003C/span\u003E ॥ ८ ॥ वरान् वृणोति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्तेत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ मदनिष्ठे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्तसङ्कल्पः माऽभि\u003C/span\u003E मां प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवीतमन्युः\u003C/span\u003E अपगतकोपः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वत्प्रसृष्टं\u003C/span\u003E प्रेषितं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतीतः\u003C/span\u003E प्रत्यभिज्ञावान्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा\u003C/span\u003E इति सर्वत्रानुवर्तनीयम् ॥ ९ ॥ प्रत्यभिज्ञापूर्वं तं वरं ददाति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरस्ताद्\u003C/span\u003E ग्रामान्तराद् आगते त्वयि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा प्रतीतो\u003C/span\u003E भवति तथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमत्प्रसृष्टः\u003C/span\u003E मया प्रेरित उद्दालकस्यापत्यम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऔद्दालकिः\u003C/span\u003E अरुणाया अपत्यम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआरुणिः प्रतीतो\u003C/span\u003E भवति ॥ १० ॥ स्वर्ग्याग्निस्वरूपज्ञानलक्षणं द्वितीयं वरं याचितुं हेतुतया तत्फलस्वर्गस्वरूपं निरूपयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वर्ग इति\u003C/span\u003E ॥ ११ ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्ग्यं\u003C/span\u003E स्वर्गसाधनम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअध्येषि\u003C/span\u003E जानासि । ज्योतिष्टोमादावप्रवृत्तस्य रोचकफलं स्वर्गः, प्रधानफलं तु मोक्ष इत्याशयवानाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद् द्वितीयेन वरेण वृणे\u003C/span\u003E द्वितीयं वरं वृणे ॥ १२ ॥",
"lines": [
"भार्योक्तो यमोऽर्घ्यादिपूजां कृत्वा वक्ति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतिस्र इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतस्मात् प्रति\u003C/span\u003E तस्य प्रतीकाराय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रीन् वरान् वृणीष्व\u003C/span\u003E ॥ ८ ॥ वरान् वृणोति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्तेत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ मदनिष्ठे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्तसङ्कल्पः माऽभि\u003C/span\u003E मां प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवीतमन्युः\u003C/span\u003E अपगतकोपः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वत्प्रसृष्टं\u003C/span\u003E प्रेषितं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतीतः\u003C/span\u003E प्रत्यभिज्ञावान्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा\u003C/span\u003E इति सर्वत्रानुवर्तनीयम् ॥ ९ ॥ प्रत्यभिज्ञापूर्वं तं वरं ददाति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरस्ताद्\u003C/span\u003E ग्रामान्तराद् आगते त्वयि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा प्रतीतो\u003C/span\u003E भवति तथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमत्प्रसृष्टः\u003C/span\u003E मया प्रेरित उद्दालकस्यापत्यम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऔद्दालकिः\u003C/span\u003E अरुणाया अपत्यम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआरुणिः प्रतीतो\u003C/span\u003E भवति ॥ १० ॥ स्वर्ग्याग्निस्वरूपज्ञानलक्षणं द्वितीयं वरं याचितुं हेतुतया तत्फलस्वर्गस्वरूपं निरूपयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वर्ग इति\u003C/span\u003E ॥ ११ ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्ग्यं\u003C/span\u003E स्वर्गसाधनम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअध्येषि\u003C/span\u003E जानासि । ज्योतिष्टोमादावप्रवृत्तस्य रोचकफलं स्वर्गः, प्रधानफलं तु मोक्ष इत्याशयवानाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद् द्वितीयेन वरेण वृणे\u003C/span\u003E द्वितीयं वरं वृणे ॥ १२ ॥"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S01_V08",
"KKN_C01_S01_V09",
"KKN_C01_S01_V10",
"KKN_C01_S01_V11",
"KKN_C01_S01_V12",
"KKN_C01_S01_V13"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-7",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S01_V12",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्ते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति ज्योतिष्टोममात्रान्मोक्षः प्रतीयते। सा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतमेवं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-53\"\u003Eविद्वान्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिश्रुतिविरुद्धा । अतस्तत् प्रमाणेन घटयन्नाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्नाविति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस त्वमग्निम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र स्वर्ग्याग्निज्ञानमात्रस्य याचितत्वात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्र ते ब्रवीमि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादौ तावन्मात्रस्यैव ज्ञापितत्वाच्च कथमेवं व्याख्या? इत्याशङ्कां \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्नौ\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति प्रमाणेन निवृत्तामपि दार्ढ्याय निवारयन् आदित एव प्रमाणेन व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइच्छन्निति\u003C/span\u003E ॥ '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E \u003C/span\u003Eते ईदृश्यो गावो न दातव्याः, सर्वस्वदक्षिणा- प्रतिज्ञाऽपि मां दत्त्वा पूरयितव्या\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति बालः पुत्रस्तमुवाच\u003C/span\u003E' इति योजना । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमग्निं तस्मै \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-54\"\u003Eउवाच\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E । कथम्भूतमग्निम् ? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्\u003C/span\u003E इत्यादियोजना । तत्प्रसिद्धाग्न्यादिमात्रपरत्वप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्र्यत्वादिति\u003C/span\u003E ॥ अनन्तस्य लोकः आप्यते येन, अनन्तलोक आप्यते येनेति सोऽनन्त-लोकाप्तिरिति द्वावप्यर्थाविति तत्पदं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोक इति\u003C/span\u003E ॥ १३ ॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्ते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति ज्योतिष्टोममात्रान्मोक्षः प्रतीयते। सा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतमेवं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-53\"\u003Eविद्वान्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिश्रुतिविरुद्धा । अतस्तत् प्रमाणेन घटयन्नाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्नाविति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस त्वमग्निम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र स्वर्ग्याग्निज्ञानमात्रस्य याचितत्वात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्र ते ब्रवीमि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादौ तावन्मात्रस्यैव ज्ञापितत्वाच्च कथमेवं व्याख्या? इत्याशङ्कां \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्नौ\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति प्रमाणेन निवृत्तामपि दार्ढ्याय निवारयन् आदित एव प्रमाणेन व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइच्छन्निति\u003C/span\u003E ॥ '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E \u003C/span\u003Eते ईदृश्यो गावो न दातव्याः, सर्वस्वदक्षिणा- प्रतिज्ञाऽपि मां दत्त्वा पूरयितव्या\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति बालः पुत्रस्तमुवाच\u003C/span\u003E' इति योजना । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमग्निं तस्मै \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-54\"\u003Eउवाच\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E । कथम्भूतमग्निम् ? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्\u003C/span\u003E इत्यादियोजना । तत्प्रसिद्धाग्न्यादिमात्रपरत्वप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्र्यत्वादिति\u003C/span\u003E ॥ अनन्तस्य लोकः आप्यते येन, अनन्तलोक आप्यते येनेति सोऽनन्त-लोकाप्तिरिति द्वावप्यर्थाविति तत्पदं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोक इति\u003C/span\u003E ॥ १३ ॥"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S01_V08",
"KKN_C01_S01_V09",
"KKN_C01_S01_V10",
"KKN_C01_S01_V11",
"KKN_C01_S01_V12",
"KKN_C01_S01_V13"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-53",
"kind": "locus",
"quote": "विद्वान्",
"text": "तै.आ.३.१.३"
},
{
"id": "fn-54",
"kind": "locus",
"quote": "उवाच",
"text": "१.१.१४"
}
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-8",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "व्यासतीर्थीयम्",
"lines": [
"व्यासतीर्थीयम्"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-9",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S01_V14",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "इष्टकासङ्ख्यापरिमाणयोर्व्यक्तत्वात् तयोश्च ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयावतीर्वा यथा वा\u003C/span\u003E’ इत्युक्तत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया\u003C/span\u003E इति व्यर्थम्? इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eया इति ॥\u003C/span\u003E तेनोक्तेष्टकादेवता का? इष्टकासङ्ख्या च का? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइष्टकेति ॥\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रत्यवदद्\u003C/span\u003E अनूदितवान् ॥१४॥ अस्य तुष्टः मृत्युः पुनराह यदाह तत्तुष्ट्यावसर एवाऽह, न तुकालान्तर इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतमब्रवीदिति ॥\u003C/span\u003E ‘अयमग्निस्तव नाम्नैव भवितेति वरमदात्’ ॥१५॥ स्वयं यमस्तथा प्रायुङ्क्त चेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रिनाचिकेत इति ॥\u003C/span\u003E नचिकेतसोऽयं नाचिकेतः, त्रिवारं नाचिकेतो यस्यासौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिनाचिकेतः\u003C/span\u003E । ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिभिरेत्य सन्धिम्\u003C/span\u003E’ इत्येतद् अनुवदन्, अप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रिभिरिति ॥\u003C/span\u003E वेदाविरुद्धत्वं च केन प्रकारेण? इत्यतस्तात्पर्यार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेदेति ॥\u003C/span\u003E ‘यजन-अध्ययन-दानाख्यत्रिकर्मकृद्’ इत्यन्यथाप्रतीतिनिरासाय अनुवदन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रिकर्मकृदिति ॥\u003C/span\u003E कुतोऽत्र यज्ञादयोऽर्थः? इत्यतः, तेषाम् आवश्यकत्वेन उक्तत्वादित्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयज्ञेति ॥\u003C/span\u003E यजनादेरपि षट्कर्मत्वेनाऽवश्यकतयोक्तत्वात् कथमेवम्? इत्यतो यजनादेर्यज्ञादिष्वन्तर्भावादिति द्रष्टव्यमित्यर्थः । त्रिकर्मकृत्त्वमात्रेण जन्ममृत्यू तरति किम् ? इत्यतः ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिभिरेत्य सन्धिम्\u003C/span\u003E’ इत्युक्तवेदोक्तभगवत्तत्वादिकं जानंश्च इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्मजज्ञमिति ॥\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिचाय्य\u003C/span\u003E विचार्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइमां\u003C/span\u003E वक्ष्यमाणां यो विद्वानेतत् त्रयं विदित्वा एवं ज्ञातप्रकारेण चिनुते स इत्यादियोजना । तत्र त्रयमित्येतदप्रतीतेः व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रयमिति ॥\u003C/span\u003E सिंहावलोकनन्यायेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्मजज्ञ\u003C/span\u003Eपदम् अप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्मेति ॥\u003C/span\u003E नन्वेवं तर्हि ‘अनेकरूप’पदम् अप्रतीयमानार्थम् उर्वरितम् इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनेकरूपामिति ॥\u003C/span\u003E भवत्वेवं व्याख्या यदि बहुरूपशब्दस्य सुवर्णवाचित्वं सिध्येत् । तदेव कुतः ? इत्यतोऽभिधानेन समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबहुरूपमिति ॥\u003C/span\u003E अस्तु ‘अनेकरूपा सुवर्णमयी’ इति । अत्र सेति कुतः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयम इति ॥\u003C/span\u003E ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस त्वमग्निं स्वर्ग्यम्\u003C/span\u003E’ इति ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्ग्यमग्निं नचिकेतः\u003C/span\u003E’ इति पृष्टम्, उक्तं च अग्निर्हरिस्वरूपम् इति व्याख्यानरूपागमैः सिद्धमेव । आन्तरोपपत्तिभिश्च तत् साधयति- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोकादिरित्यादिना । लोकादि...रित्यादिविशेषणैश्च\u003C/span\u003E विशेषणानाम् अन्यत्रासम्भवात् पृष्टोऽग्निरुक्तश्च भगवानेव इत्यर्थः । इतोऽपि नाग्निमात्रं पृष्टम्, उक्तं चेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्तोममहदिति ॥\u003C/span\u003E उत्तरत्र \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरामर्शाच\u003C/span\u003E । उरुगायनाम्नो भगवति प्रसिद्धौ खलु प्रश्नपरिहारयोर्भगवत्परत्वम् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवत इति ॥\u003C/span\u003E ‘हि’शब्देन ‘श्रीर्यत्र रूपिण्युरुगायपादयोः करोति मानं बहुधा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-73\"\u003Eविभूतिभिः\u003C/span\u003E’ इति, ‘\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-74\"\u003Eविचक्रमाणस्त्रेधोरुगायः\u003C/span\u003E’ इति स्मृतिश्रुतिभिः प्रसिद्धिं स्फुटयति । प्रकृतमर्थं लिङ्गान्तरेण च समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुहानिहितत्वं चेति ॥\u003C/span\u003E ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविद्धि त्वमेतं निहितं गुहायाम्\u003C/span\u003E’ इत्युक्तं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुहानिहितत्वं\u003C/span\u003E च तस्यैव भगवत एव। ‘तस्याः शिखाया मध्ये परमात्मा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-75\"\u003Eव्यवस्थितः\u003C/span\u003E’ इत्यादौ, अत्र च ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमध्ये \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-76\"\u003Eवामनमासीनम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E’ इत्यादौ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविशेषतःप्रसिद्धम्\u003C/span\u003E इत्यतोऽप्यग्निर्हरिस्वरूपमेव पृष्टमुक्तं चेत्यर्थः । अनन्तलोका-प्तित्वादिविशेषणानाम् अन्यत्रापि घटमानत्वे कथं प्रश्नपरिहारयोर्विष्णुस्वरूप-विषयत्वनिश्चयः? इत्यतो मैवम् । अग्निपरिज्ञानाद् अनन्तलोकाप्तिश्रवणाद् इत्याशयवान्, तस्य अग्नावसम्भवं समर्थयितुं प्रतिजानीते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन च अग्नीति ॥\u003C/span\u003E कुतोऽग्निपरिज्ञानादेरनन्तलोकाप्त्यभावोऽवगत? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्वा इति ॥\u003C/span\u003E ‘\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजुहोति\u003C/span\u003E ददाति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबहूनि वर्षसहस्राणि तपस्तप्यते\u003C/span\u003E तत् सर्वम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तवदेव\u003C/span\u003E अन्तवत्फलं भवति’ इति योजना । ननु स्वर्गो बहुकालिनत्वाद् ‘अनन्त’ इत्युच्यते, अतः तत्प्रापकोऽग्निरप्यनन्तलोकाप्तिरि-त्युच्यते, अतः काऽत्र युक्तिः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन चेति ॥\u003C/span\u003E बाधकाभावेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्यार्थे\u003C/span\u003E सति युक्ते सति। प्रीत्या स्वदत्तं वरमवधारयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतम् इति ॥\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतवैव\u003C/span\u003E नाम्ना \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रवक्ष्यन्ति जनाः\u003C/span\u003E ॥",
"lines": [
"इष्टकासङ्ख्यापरिमाणयोर्व्यक्तत्वात् तयोश्च ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयावतीर्वा यथा वा\u003C/span\u003E’ इत्युक्तत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया\u003C/span\u003E इति व्यर्थम्? इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eया इति ॥\u003C/span\u003E तेनोक्तेष्टकादेवता का? इष्टकासङ्ख्या च का? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइष्टकेति ॥\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रत्यवदद्\u003C/span\u003E अनूदितवान् ॥१४॥ अस्य तुष्टः मृत्युः पुनराह यदाह तत्तुष्ट्यावसर एवाऽह, न तुकालान्तर इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतमब्रवीदिति ॥\u003C/span\u003E ‘अयमग्निस्तव नाम्नैव भवितेति वरमदात्’ ॥१५॥ स्वयं यमस्तथा प्रायुङ्क्त चेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रिनाचिकेत इति ॥\u003C/span\u003E नचिकेतसोऽयं नाचिकेतः, त्रिवारं नाचिकेतो यस्यासौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिनाचिकेतः\u003C/span\u003E । ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिभिरेत्य सन्धिम्\u003C/span\u003E’ इत्येतद् अनुवदन्, अप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रिभिरिति ॥\u003C/span\u003E वेदाविरुद्धत्वं च केन प्रकारेण? इत्यतस्तात्पर्यार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेदेति ॥\u003C/span\u003E ‘यजन-अध्ययन-दानाख्यत्रिकर्मकृद्’ इत्यन्यथाप्रतीतिनिरासाय अनुवदन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रिकर्मकृदिति ॥\u003C/span\u003E कुतोऽत्र यज्ञादयोऽर्थः? इत्यतः, तेषाम् आवश्यकत्वेन उक्तत्वादित्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयज्ञेति ॥\u003C/span\u003E यजनादेरपि षट्कर्मत्वेनाऽवश्यकतयोक्तत्वात् कथमेवम्? इत्यतो यजनादेर्यज्ञादिष्वन्तर्भावादिति द्रष्टव्यमित्यर्थः । त्रिकर्मकृत्त्वमात्रेण जन्ममृत्यू तरति किम् ? इत्यतः ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिभिरेत्य सन्धिम्\u003C/span\u003E’ इत्युक्तवेदोक्तभगवत्तत्वादिकं जानंश्च इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्मजज्ञमिति ॥\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिचाय्य\u003C/span\u003E विचार्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइमां\u003C/span\u003E वक्ष्यमाणां यो विद्वानेतत् त्रयं विदित्वा एवं ज्ञातप्रकारेण चिनुते स इत्यादियोजना । तत्र त्रयमित्येतदप्रतीतेः व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रयमिति ॥\u003C/span\u003E सिंहावलोकनन्यायेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्मजज्ञ\u003C/span\u003Eपदम् अप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्मेति ॥\u003C/span\u003E नन्वेवं तर्हि ‘अनेकरूप’पदम् अप्रतीयमानार्थम् उर्वरितम् इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनेकरूपामिति ॥\u003C/span\u003E भवत्वेवं व्याख्या यदि बहुरूपशब्दस्य सुवर्णवाचित्वं सिध्येत् । तदेव कुतः ? इत्यतोऽभिधानेन समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबहुरूपमिति ॥\u003C/span\u003E अस्तु ‘अनेकरूपा सुवर्णमयी’ इति । अत्र सेति कुतः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयम इति ॥\u003C/span\u003E ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस त्वमग्निं स्वर्ग्यम्\u003C/span\u003E’ इति ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्ग्यमग्निं नचिकेतः\u003C/span\u003E’ इति पृष्टम्, उक्तं च अग्निर्हरिस्वरूपम् इति व्याख्यानरूपागमैः सिद्धमेव । आन्तरोपपत्तिभिश्च तत् साधयति- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोकादिरित्यादिना । लोकादि...रित्यादिविशेषणैश्च\u003C/span\u003E विशेषणानाम् अन्यत्रासम्भवात् पृष्टोऽग्निरुक्तश्च भगवानेव इत्यर्थः । इतोऽपि नाग्निमात्रं पृष्टम्, उक्तं चेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्तोममहदिति ॥\u003C/span\u003E उत्तरत्र \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरामर्शाच\u003C/span\u003E । उरुगायनाम्नो भगवति प्रसिद्धौ खलु प्रश्नपरिहारयोर्भगवत्परत्वम् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवत इति ॥\u003C/span\u003E ‘हि’शब्देन ‘श्रीर्यत्र रूपिण्युरुगायपादयोः करोति मानं बहुधा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-73\"\u003Eविभूतिभिः\u003C/span\u003E’ इति, ‘\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-74\"\u003Eविचक्रमाणस्त्रेधोरुगायः\u003C/span\u003E’ इति स्मृतिश्रुतिभिः प्रसिद्धिं स्फुटयति । प्रकृतमर्थं लिङ्गान्तरेण च समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुहानिहितत्वं चेति ॥\u003C/span\u003E ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविद्धि त्वमेतं निहितं गुहायाम्\u003C/span\u003E’ इत्युक्तं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुहानिहितत्वं\u003C/span\u003E च तस्यैव भगवत एव। ‘तस्याः शिखाया मध्ये परमात्मा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-75\"\u003Eव्यवस्थितः\u003C/span\u003E’ इत्यादौ, अत्र च ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमध्ये \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-76\"\u003Eवामनमासीनम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E’ इत्यादौ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविशेषतःप्रसिद्धम्\u003C/span\u003E इत्यतोऽप्यग्निर्हरिस्वरूपमेव पृष्टमुक्तं चेत्यर्थः । अनन्तलोका-प्तित्वादिविशेषणानाम् अन्यत्रापि घटमानत्वे कथं प्रश्नपरिहारयोर्विष्णुस्वरूप-विषयत्वनिश्चयः? इत्यतो मैवम् । अग्निपरिज्ञानाद् अनन्तलोकाप्तिश्रवणाद् इत्याशयवान्, तस्य अग्नावसम्भवं समर्थयितुं प्रतिजानीते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन च अग्नीति ॥\u003C/span\u003E कुतोऽग्निपरिज्ञानादेरनन्तलोकाप्त्यभावोऽवगत? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्वा इति ॥\u003C/span\u003E ‘\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजुहोति\u003C/span\u003E ददाति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबहूनि वर्षसहस्राणि तपस्तप्यते\u003C/span\u003E तत् सर्वम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तवदेव\u003C/span\u003E अन्तवत्फलं भवति’ इति योजना । ननु स्वर्गो बहुकालिनत्वाद् ‘अनन्त’ इत्युच्यते, अतः तत्प्रापकोऽग्निरप्यनन्तलोकाप्तिरि-त्युच्यते, अतः काऽत्र युक्तिः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन चेति ॥\u003C/span\u003E बाधकाभावेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्यार्थे\u003C/span\u003E सति युक्ते सति। प्रीत्या स्वदत्तं वरमवधारयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतम् इति ॥\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतवैव\u003C/span\u003E नाम्ना \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रवक्ष्यन्ति जनाः\u003C/span\u003E ॥"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S01_V14",
"KKN_C01_S01_V15",
"KKN_C01_S01_V16",
"KKN_C01_S01_V17",
"KKN_C01_S01_V18"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-73",
"kind": "locus",
"quote": "विभूतिभिः",
"text": "भाग.२.९.१३"
},
{
"id": "fn-74",
"kind": "locus",
"quote": "विचक्रमाणस्त्रेधोरुगायः",
"text": "ऋ.सं.१.१५४.१."
},
{
"id": "fn-75",
"kind": "locus",
"quote": "व्यवस्थितः",
"text": "महानारायण.९.१२"
},
{
"id": "fn-76",
"kind": "locus",
"quote": "वामनमासीनम्",
"text": "२.२.३"
}
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-10",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "व्यासतीर्थीयम्",
"lines": [
"व्यासतीर्थीयम्"
]
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-4",
"id": "VyasatirthaVivarana-11",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S01_V13",
"parent": null,
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
"text": "भार्योक्तो यमोऽर्घ्यादिपूजां कृत्वा वक्ति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतिस्र इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतस्मात् प्रति\u003C/span\u003E तस्य प्रतीकाराय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रीन् वरान् वृणीष्व\u003C/span\u003E ॥ ८ ॥ वरान् वृणोति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्तेत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ मदनिष्ठे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्तसङ्कल्पः माऽभि\u003C/span\u003E मां प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवीतमन्युः\u003C/span\u003E अपगतकोपः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वत्प्रसृष्टं\u003C/span\u003E प्रेषितं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतीतः\u003C/span\u003E प्रत्यभिज्ञावान्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा\u003C/span\u003E इति सर्वत्रानुवर्तनीयम् ॥ ९ ॥ प्रत्यभिज्ञापूर्वं तं वरं ददाति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरस्ताद्\u003C/span\u003E ग्रामान्तराद् आगते त्वयि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा प्रतीतो\u003C/span\u003E भवति तथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमत्प्रसृष्टः\u003C/span\u003E मया प्रेरित उद्दालकस्यापत्यम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऔद्दालकिः\u003C/span\u003E अरुणाया अपत्यम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआरुणिः प्रतीतो\u003C/span\u003E भवति ॥ १० ॥ स्वर्ग्याग्निस्वरूपज्ञानलक्षणं द्वितीयं वरं याचितुं हेतुतया तत्फलस्वर्गस्वरूपं निरूपयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वर्ग इति\u003C/span\u003E ॥ ११ ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्ग्यं\u003C/span\u003E स्वर्गसाधनम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअध्येषि\u003C/span\u003E जानासि । ज्योतिष्टोमादावप्रवृत्तस्य रोचकफलं स्वर्गः, प्रधानफलं तु मोक्ष इत्याशयवानाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद् द्वितीयेन वरेण वृणे\u003C/span\u003E द्वितीयं वरं वृणे ॥ १२ ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्ते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति ज्योतिष्टोममात्रान्मोक्षः प्रतीयते। सा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतमेवं विद्वान्\u003C/span\u003E इत्यादिश्रुतिविरुद्धा । अतस्तत् प्रमाणेन घटयन्नाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्नाविति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस त्वमग्निम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र स्वर्ग्याग्निज्ञानमात्रस्य याचितत्वात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्र ते ब्रवीमि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादौ तावन्मात्रस्यैव ज्ञापितत्वाच्च कथमेवं व्याख्या? इत्याशङ्कां \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्नौ\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति प्रमाणेन निवृत्तामपि दार्ढ्याय निवारयन् आदित एव प्रमाणेन व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइच्छन्निति\u003C/span\u003E ॥ '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E \u003C/span\u003Eते ईदृश्यो गावो न दातव्याः, सर्वस्वदक्षिणा- प्रतिज्ञाऽपि मां दत्त्वा पूरयितव्या\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति बालः पुत्रस्तमुवाच\u003C/span\u003E' इति योजना । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमग्निं तस्मै उवाच\u003C/span\u003E । कथम्भूतमग्निम् ? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्\u003C/span\u003E इत्यादियोजना । तत्प्रसिद्धाग्न्यादिमात्रपरत्वप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्र्यत्वादिति\u003C/span\u003E ॥ अनन्तस्य लोकः आप्यते येन, अनन्तलोक आप्यते येनेति सोऽनन्त-लोकाप्तिरिति द्वावप्यर्थाविति तत्पदं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोक इति\u003C/span\u003E ॥ १३ ॥",
"text": "तृतीयं वरं वरयते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेयमिति\u003C/span\u003E ॥ “ ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रेते मनुष्ये\u003C/span\u003E प्रेरकोऽस्ति’ इत्येके, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनायमस्ति\u003C/span\u003E’ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइति चैके\u003C/span\u003E, अतो विप्रतिपत्तेर्मम \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविचिकित्सा\u003C/span\u003E संशयो जायत इति विचिकित्सा” \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया\u003C/span\u003E यद्विषया \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E एतस्य स्वरूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वयाऽनुशिष्टोऽहं विद्याम्\u003C/span\u003E इति योजना । तद्वाक्यं विदुषां विप्रतिपत्तिरिति प्रतीतिं निवारयन् योजयति – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रेत इति\u003C/span\u003E ॥ ‘मरणानन्तरमपि जीवोऽस्तीत्येके तदनन्तरं नास्तीति चैके, अतो ममैवं विचिकित्सा जाता, एतद्विद्याम्’ इति केषाञ्चिद् व्याख्या, तां दूषयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्येति\u003C/span\u003E ॥ ‘यन्नियामकं पृष्टं तदेतद्वै’ इति योजना। ननु नात्र वाक्ये मोक्षः प्रतीयते; येन ‘मोक्षे नियामकोऽस्ति किम्?, अस्ति नियामकः’ इति प्रश्न-परिहारौ प्रतीमः, इत्यतो ज्ञापकयुक्तिमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहादिति\u003C/span\u003E ॥ ननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमरणं माऽनुप्राक्षीः\u003C/span\u003E इति वचनाद् ‘मरणानन्तरमपि जीवोऽस्ति किम्?’ इति पृष्टम् इत्यवगम्यते, इत्यतो युक्तिः सावकाशा? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुक्तेरपीति\u003C/span\u003E ॥ ननु देहाद् विमुच्यमानस्य स्थूलदेहपरित्याग एवार्थः किं न स्याद् ? इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविस्रंसमानस्य\u003C/span\u003E इत्यनेन पुनरुक्तिप्रसङ्गान्नैषोऽर्थ इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थूलेति\u003C/span\u003E ॥ द्वितीयप्रश्नस्येव तृतीयप्रश्नस्यापि ईश्वरपरत्वे अक्लेशेनाग्निस्थपरमात्मस्वरूपमुक्त्वा, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमा मोपरोत्सीः\u003C/span\u003E इति संक्लिश्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतायुष\u003C/span\u003E इत्यादिप्रलोभेन सर्वे वेदा इत्याद्युक्तिरयुक्ता । द्वयोरपि प्रश्नयोरेकविषयत्वाद्, इत्यतो द्वयोरपीश्वरविषयत्वेऽपि संक्लिश्योक्तिं घटयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्निस्थमित्यादिना\u003C/span\u003E ॥ ‘जीवान्तःस्थितत्वं च नाऽकाशस्य इव’ इत्युक्तम्- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनियामकमिति\u003C/span\u003E ॥ तथा ‘इन्द्रियेभ्यः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-104\"\u003Eपराः\u003C/span\u003E’ इत्यादिनोक्तान् सर्वोत्तमत्वादिगुणान् अविज्ञाय वर्तमानस्य मुक्तनियामकत्व-सर्वोत्तमत्वादिगुणज्ञानान्मोक्षसिद्धेः द्वितीयप्रश्नपरिहारौ अयुक्तौ ? इति शङ्कां प्रयोजनकथनेन वारयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतथाऽपीति\u003C/span\u003E ॥ ईश्वरविषय एव तृतीयोऽपि प्रश्न इत्यत्र ज्ञापकान्तरं चाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थाणुमिति\u003C/span\u003E ॥ ननु मुक्तजीवविषयश्चेत् प्रश्नः कृतः, तर्हि मुक्तानां योन्यादिप्राप्त्यभावाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-105\"\u003Eयोनिमन्ये\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्याद्युक्त्वा, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एषु सुप्तेषु जागर्ति\u003C/span\u003E इत्यत्र तन्नियामकत्वोक्तिर्विरुद्धा? इत्यतो विरोधं प्रश्नविवक्षोक्त्या परिहरति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमृतेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेयं प्रेते\u003C/span\u003E इत्यत्र मृत-मुक्तस्थितोभयरूपो भगवान् विवक्षितः । तत्र मृत-नियामकत्वमत्रोच्यत इत्येतस्मान्न विरोध इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एषु सुप्तेषु\u003C/span\u003E इत्यत्र ‘जाग्रद् वर्तते ब्रह्म’ इत्युक्तम्; तत् कुतः? इत्यतः समाख्यां तत्र पठति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुह्यमिति\u003C/span\u003E ॥ तृतीयप्रश्नविषयस्यातिदुर्ज्ञेयत्वमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेवैरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविचिकित्सितं\u003C/span\u003E सन्दिग्धम् । तत्र ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणुः\u003C/span\u003E सूक्ष्मः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएष धर्मः\u003C/span\u003E’ इत्युक्तिः कथम्? भगवत्स्वरूपस्य प्रकृतत्वाद् इत्यतः तद् घटयन्नाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eधारकत्वादिति\u003C/span\u003E ॥ ‘एतस्य वरस्य तुल्योऽन्यो वरो नास्ति’, ‘अस्य वक्ता च त्वादृगन्यो न लभ्यः, अतस्त्वं ब्रूहि’ इति योजना ॥ २१ ॥ नानाप्रलोभैर्लुब्ध एवास्यां विद्यायामधिकारीति भावेन यमो गुह्यं वरं याचमानं प्रलोभयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतायुष इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहस्तिहिरण्यं\u003C/span\u003E हस्तिनो हिरण्यं च द्वन्द्वैकवद्भावः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयावद्\u003C/span\u003E जीवितुम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइच्छसि\u003C/span\u003E तावतीः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशरदो जीव\u003C/span\u003E ॥ २२ ॥ त्वदीयं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवरमेतत्तुल्यं यदि मन्यसे\u003C/span\u003E तर्हि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद् वृणीष्व\u003C/span\u003E । नो चेद् अन्यच्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवित्तं वृणीष्व\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचिरजीविकां\u003C/span\u003E क्षेत्रं च वृणीष्व । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएधि\u003C/span\u003E एधस्व, शाधि इति यावत् ॥ २३ ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामानां\u003C/span\u003E मध्ये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामभाजं करोमि\u003C/span\u003E इत्युक्तमेव विशदमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eये य इति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eछन्दत\u003C/span\u003E इच्छानुसारतः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइमा\u003C/span\u003E रूपादिगुणवतीः लोकस्था इति वा । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरिचारयस्व\u003C/span\u003E सेव्यो भव ॥ २४ ॥ एवं प्रलोभितो नचिकेताः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतायुष\u003C/span\u003E इत्यादेरुत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्व इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्तक! मर्त्यस्य यदेतद्\u003C/span\u003E य एते पुत्रादयः ते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्वोऽभावाः\u003C/span\u003E श्वोऽसन्तः। स्वरक्षणप्रयासेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वेन्द्रियाणां तेजश्च जरयन्ति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वयं च जीव\u003C/span\u003E इत्यस्योत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअपीति\u003C/span\u003E ॥ ‘सर्वमपि’ इत्यपिशब्दसम्बन्धः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइमा रामाः\u003C/span\u003E इत्यस्योत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतवैवेति\u003C/span\u003E ॥२५॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवृणीष्व वित्तम्\u003C/span\u003E इत्यस्य उत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन वित्तेनेति\u003C/span\u003E ॥ देवे दृष्टे पृथग् वित्तायुःप्रार्थनं न कार्यमेव, तयोरनुषङ्गसिद्धत्वाद् इत्याह–\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलप्स्यामह इति\u003C/span\u003E॥ आयुषः स्वयमीश्वरत्वाच्च न तत् पृथग् वरणीयमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीविष्याम\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइति\u003C/span\u003E ॥ २६ ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजीर्यताममृतानां\u003C/span\u003E देवानां सकाशमेत्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमर्त्यो जीर्यन् क्वाधःस्थः\u003C/span\u003E अपकृष्टश्च क्वेति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलप्स्यामहे\u003C/span\u003E इत्यादि विवृण्वतोक्तम् । दीर्घजीवनस्योक्त दुःखहेतुत्वाच्च नैतद् वरणीयमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभिध्यायन्निति\u003C/span\u003E॥ निवृत्तान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवर्णरतिप्रमोदान्\u003C/span\u003E ॥२७॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइदं\u003C/span\u003E ‘प्रेते मनुष्ये प्रेरकोऽस्तीति, नास्तीत्युक्तप्रकारेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्मिन् विचिकित्सन्ति\u003C/span\u003E सन्दिग्धा भवन्ति, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवरो\u003C/span\u003E वरविषयो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगूढं\u003C/span\u003E गूढत्वम् । \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-106\"\u003Eमरणस्याप्रकृतत्वाद्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमरणं माऽनुप्राक्षीः\u003C/span\u003E इत्युक्तिः कथम् ? इत्यतस्तद् घटयन्नाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमरण इति\u003C/span\u003E ॥ अप्रतीतेः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसाम्पराय\u003C/span\u003Eशब्दार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसाम्पराय इति\u003C/span\u003E ॥ साम्परायशब्दस्य श्रेयोवाचित्वात् कथं मुक्त्यर्थो व्याख्यातः? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमहतीति\u003C/span\u003E ॥ महत्त्वविशेषणान्मुक्त्यर्थो व्याख्यात इत्यर्थः ॥ २८ ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E॥ इति श्रीमत्काठकव्यासतीर्थीये प्रथमाध्यायस्य प्रथमा वल्ली ॥\u003C/span\u003E",
"lines": [
"lines": [
"भार्योक्तो यमोऽर्घ्यादिपूजां कृत्वा वक्ति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतिस्र इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतस्मात् प्रति\u003C/span\u003E तस्य प्रतीकाराय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रीन् वरान् वृणीष्व\u003C/span\u003E ॥ ८ ॥ वरान् वृणोति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्तेत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ मदनिष्ठे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशान्तसङ्कल्पः माऽभि\u003C/span\u003E मां प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवीतमन्युः\u003C/span\u003E अपगतकोपः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वत्प्रसृष्टं\u003C/span\u003E प्रेषितं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतीतः\u003C/span\u003E प्रत्यभिज्ञावान्, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा\u003C/span\u003E इति सर्वत्रानुवर्तनीयम् ॥ ९ ॥ प्रत्यभिज्ञापूर्वं तं वरं ददाति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपुरस्ताद्\u003C/span\u003E ग्रामान्तराद् आगते त्वयि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा प्रतीतो\u003C/span\u003E भवति तथा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमत्प्रसृष्टः\u003C/span\u003E मया प्रेरित उद्दालकस्यापत्यम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऔद्दालकिः\u003C/span\u003E अरुणाया अपत्यम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआरुणिः प्रतीतो\u003C/span\u003E भवति ॥ १० ॥ स्वर्ग्याग्निस्वरूपज्ञानलक्षणं द्वितीयं वरं याचितुं हेतुतया तत्फलस्वर्गस्वरूपं निरूपयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वर्ग इति\u003C/span\u003E ॥ ११ ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्ग्यं\u003C/span\u003E स्वर्गसाधनम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअध्येषि\u003C/span\u003E जानासि । ज्योतिष्टोमादावप्रवृत्तस्य रोचकफलं स्वर्गः, प्रधानफलं तु मोक्ष इत्याशयवानाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्गेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद् द्वितीयेन वरेण वृणे\u003C/span\u003E द्वितीयं वरं वृणे ॥ १२ ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्ते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति ज्योतिष्टोममात्रान्मोक्षः प्रतीयते। सा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतमेवं विद्वान्\u003C/span\u003E इत्यादिश्रुतिविरुद्धा । अतस्तत् प्रमाणेन घटयन्नाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्नाविति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस त्वमग्निम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र स्वर्ग्याग्निज्ञानमात्रस्य याचितत्वात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्र ते ब्रवीमि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादौ तावन्मात्रस्यैव ज्ञापितत्वाच्च कथमेवं व्याख्या? इत्याशङ्कां \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्नौ\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति प्रमाणेन निवृत्तामपि दार्ढ्याय निवारयन् आदित एव प्रमाणेन व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइच्छन्निति\u003C/span\u003E ॥ '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E \u003C/span\u003Eते ईदृश्यो गावो न दातव्याः, सर्वस्वदक्षिणा- प्रतिज्ञाऽपि मां दत्त्वा पूरयितव्या\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति बालः पुत्रस्तमुवाच\u003C/span\u003E' इति योजना । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमग्निं तस्मै उवाच\u003C/span\u003E । कथम्भूतमग्निम् ? \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्तलोकाप्तिम्\u003C/span\u003E इत्यादियोजना । तत्प्रसिद्धाग्न्यादिमात्रपरत्वप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्र्यत्वादिति\u003C/span\u003E ॥ अनन्तस्य लोकः आप्यते येन, अनन्तलोक आप्यते येनेति सोऽनन्त-लोकाप्तिरिति द्वावप्यर्थाविति तत्पदं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोक इति\u003C/span\u003E ॥ १३ ॥"
"तृतीयं वरं वरयते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेयमिति\u003C/span\u003E ॥ “ ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रेते मनुष्ये\u003C/span\u003E प्रेरकोऽस्ति’ इत्येके, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनायमस्ति\u003C/span\u003E’ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइति चैके\u003C/span\u003E, अतो विप्रतिपत्तेर्मम \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविचिकित्सा\u003C/span\u003E संशयो जायत इति विचिकित्सा” \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया\u003C/span\u003E यद्विषया \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E एतस्य स्वरूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वयाऽनुशिष्टोऽहं विद्याम्\u003C/span\u003E इति योजना । तद्वाक्यं विदुषां विप्रतिपत्तिरिति प्रतीतिं निवारयन् योजयति – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रेत इति\u003C/span\u003E ॥ ‘मरणानन्तरमपि जीवोऽस्तीत्येके तदनन्तरं नास्तीति चैके, अतो ममैवं विचिकित्सा जाता, एतद्विद्याम्’ इति केषाञ्चिद् व्याख्या, तां दूषयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्येति\u003C/span\u003E ॥ ‘यन्नियामकं पृष्टं तदेतद्वै’ इति योजना। ननु नात्र वाक्ये मोक्षः प्रतीयते; येन ‘मोक्षे नियामकोऽस्ति किम्?, अस्ति नियामकः’ इति प्रश्न-परिहारौ प्रतीमः, इत्यतो ज्ञापकयुक्तिमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहादिति\u003C/span\u003E ॥ ननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमरणं माऽनुप्राक्षीः\u003C/span\u003E इति वचनाद् ‘मरणानन्तरमपि जीवोऽस्ति किम्?’ इति पृष्टम् इत्यवगम्यते, इत्यतो युक्तिः सावकाशा? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुक्तेरपीति\u003C/span\u003E ॥ ननु देहाद् विमुच्यमानस्य स्थूलदेहपरित्याग एवार्थः किं न स्याद् ? इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविस्रंसमानस्य\u003C/span\u003E इत्यनेन पुनरुक्तिप्रसङ्गान्नैषोऽर्थ इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थूलेति\u003C/span\u003E ॥ द्वितीयप्रश्नस्येव तृतीयप्रश्नस्यापि ईश्वरपरत्वे अक्लेशेनाग्निस्थपरमात्मस्वरूपमुक्त्वा, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमा मोपरोत्सीः\u003C/span\u003E इति संक्लिश्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतायुष\u003C/span\u003E इत्यादिप्रलोभेन सर्वे वेदा इत्याद्युक्तिरयुक्ता । द्वयोरपि प्रश्नयोरेकविषयत्वाद्, इत्यतो द्वयोरपीश्वरविषयत्वेऽपि संक्लिश्योक्तिं घटयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्निस्थमित्यादिना\u003C/span\u003E ॥ ‘जीवान्तःस्थितत्वं च नाऽकाशस्य इव’ इत्युक्तम्- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनियामकमिति\u003C/span\u003E ॥ तथा ‘इन्द्रियेभ्यः \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-104\"\u003Eपराः\u003C/span\u003E’ इत्यादिनोक्तान् सर्वोत्तमत्वादिगुणान् अविज्ञाय वर्तमानस्य मुक्तनियामकत्व-सर्वोत्तमत्वादिगुणज्ञानान्मोक्षसिद्धेः द्वितीयप्रश्नपरिहारौ अयुक्तौ ? इति शङ्कां प्रयोजनकथनेन वारयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतथाऽपीति\u003C/span\u003E ॥ ईश्वरविषय एव तृतीयोऽपि प्रश्न इत्यत्र ज्ञापकान्तरं चाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थाणुमिति\u003C/span\u003E ॥ ननु मुक्तजीवविषयश्चेत् प्रश्नः कृतः, तर्हि मुक्तानां योन्यादिप्राप्त्यभावाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-105\"\u003Eयोनिमन्ये\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्याद्युक्त्वा, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एषु सुप्तेषु जागर्ति\u003C/span\u003E इत्यत्र तन्नियामकत्वोक्तिर्विरुद्धा? इत्यतो विरोधं प्रश्नविवक्षोक्त्या परिहरति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमृतेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेयं प्रेते\u003C/span\u003E इत्यत्र मृत-मुक्तस्थितोभयरूपो भगवान् विवक्षितः । तत्र मृत-नियामकत्वमत्रोच्यत इत्येतस्मान्न विरोध इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एषु सुप्तेषु\u003C/span\u003E इत्यत्र ‘जाग्रद् वर्तते ब्रह्म’ इत्युक्तम्; तत् कुतः? इत्यतः समाख्यां तत्र पठति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुह्यमिति\u003C/span\u003E ॥ तृतीयप्रश्नविषयस्यातिदुर्ज्ञेयत्वमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेवैरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविचिकित्सितं\u003C/span\u003E सन्दिग्धम् । तत्र ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणुः\u003C/span\u003E सूक्ष्मः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएष धर्मः\u003C/span\u003E’ इत्युक्तिः कथम्? भगवत्स्वरूपस्य प्रकृतत्वाद् इत्यतः तद् घटयन्नाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eधारकत्वादिति\u003C/span\u003E ॥ ‘एतस्य वरस्य तुल्योऽन्यो वरो नास्ति’, ‘अस्य वक्ता च त्वादृगन्यो न लभ्यः, अतस्त्वं ब्रूहि’ इति योजना ॥ २१ ॥ नानाप्रलोभैर्लुब्ध एवास्यां विद्यायामधिकारीति भावेन यमो गुह्यं वरं याचमानं प्रलोभयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतायुष इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहस्तिहिरण्यं\u003C/span\u003E हस्तिनो हिरण्यं च द्वन्द्वैकवद्भावः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयावद्\u003C/span\u003E जीवितुम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइच्छसि\u003C/span\u003E तावतीः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशरदो जीव\u003C/span\u003E ॥ २२ ॥ त्वदीयं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवरमेतत्तुल्यं यदि मन्यसे\u003C/span\u003E तर्हि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद् वृणीष्व\u003C/span\u003E । नो चेद् अन्यच्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवित्तं वृणीष्व\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचिरजीविकां\u003C/span\u003E क्षेत्रं च वृणीष्व । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएधि\u003C/span\u003E एधस्व, शाधि इति यावत् ॥ २३ ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामानां\u003C/span\u003E मध्ये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामभाजं करोमि\u003C/span\u003E इत्युक्तमेव विशदमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eये य इति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eछन्दत\u003C/span\u003E इच्छानुसारतः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइमा\u003C/span\u003E रूपादिगुणवतीः लोकस्था इति वा । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरिचारयस्व\u003C/span\u003E सेव्यो भव ॥ २४ ॥ एवं प्रलोभितो नचिकेताः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतायुष\u003C/span\u003E इत्यादेरुत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्व इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्तक! मर्त्यस्य यदेतद्\u003C/span\u003E य एते पुत्रादयः ते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्वोऽभावाः\u003C/span\u003E श्वोऽसन्तः। स्वरक्षणप्रयासेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वेन्द्रियाणां तेजश्च जरयन्ति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वयं च जीव\u003C/span\u003E इत्यस्योत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअपीति\u003C/span\u003E ॥ ‘सर्वमपि’ इत्यपिशब्दसम्बन्धः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइमा रामाः\u003C/span\u003E इत्यस्योत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतवैवेति\u003C/span\u003E ॥२५॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवृणीष्व वित्तम्\u003C/span\u003E इत्यस्य उत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन वित्तेनेति\u003C/span\u003E ॥ देवे दृष्टे पृथग् वित्तायुःप्रार्थनं न कार्यमेव, तयोरनुषङ्गसिद्धत्वाद् इत्याह–\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलप्स्यामह इति\u003C/span\u003E॥ आयुषः स्वयमीश्वरत्वाच्च न तत् पृथग् वरणीयमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीविष्याम\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइति\u003C/span\u003E ॥ २६ ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजीर्यताममृतानां\u003C/span\u003E देवानां सकाशमेत्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमर्त्यो जीर्यन् क्वाधःस्थः\u003C/span\u003E अपकृष्टश्च क्वेति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलप्स्यामहे\u003C/span\u003E इत्यादि विवृण्वतोक्तम् । दीर्घजीवनस्योक्त दुःखहेतुत्वाच्च नैतद् वरणीयमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभिध्यायन्निति\u003C/span\u003E॥ निवृत्तान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवर्णरतिप्रमोदान्\u003C/span\u003E ॥२७॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइदं\u003C/span\u003E ‘प्रेते मनुष्ये प्रेरकोऽस्तीति, नास्तीत्युक्तप्रकारेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्मिन् विचिकित्सन्ति\u003C/span\u003E सन्दिग्धा भवन्ति, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवरो\u003C/span\u003E वरविषयो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगूढं\u003C/span\u003E गूढत्वम् । \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-106\"\u003Eमरणस्याप्रकृतत्वाद्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमरणं माऽनुप्राक्षीः\u003C/span\u003E इत्युक्तिः कथम् ? इत्यतस्तद् घटयन्नाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमरण इति\u003C/span\u003E ॥ अप्रतीतेः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसाम्पराय\u003C/span\u003Eशब्दार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसाम्पराय इति\u003C/span\u003E ॥ साम्परायशब्दस्य श्रेयोवाचित्वात् कथं मुक्त्यर्थो व्याख्यातः? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमहतीति\u003C/span\u003E ॥ महत्त्वविशेषणान्मुक्त्यर्थो व्याख्यात इत्यर्थः ॥ २८ ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E॥ इति श्रीमत्काठकव्यासतीर्थीये प्रथमाध्यायस्य प्रथमा वल्ली ॥\u003C/span\u003E"
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "व्यासतीर्थीयम्"
"teekaLabel": null,
"footnotes": [
{
"id": "fn-104",
"kind": "locus",
"quote": "पराः",
"text": "१.३.१०"
},
{
"id": "fn-105",
"kind": "locus",
"quote": "योनिमन्ये",
"text": "२.२.७"
},
{
"id": "fn-106",
"kind": "pathantara",
"quote": "मरणस्याप्रकृतत्वाद्",
"text": "‘अनुपक्रान्तत्वाद्’ पा.।"
}
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-12",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "व्यासतीर्थीयम्",
"lines": [
"व्यासतीर्थीयम्"
]
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-5",
"id": "VyasatirthaVivarana-13",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S01_V18",
"parent": "KKN_C01_S02_V01",
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
"text": "इष्टकासङ्ख्यापरिमाणयोर्व्यक्तत्वात् तयोश्च ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयावतीर्वा यथा वा\u003C/span\u003E’ इत्युक्तत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया\u003C/span\u003E इति व्यर्थम्? इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eया इति ॥\u003C/span\u003E तेनोक्तेष्टकादेवता का? इष्टकासङ्ख्या च का? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइष्टकेति ॥\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रत्यवदद्\u003C/span\u003E अनूदितवान् ॥१४॥ अस्य तुष्टः मृत्युः पुनराह यदाह तत्तुष्ट्यावसर एवाऽह, न तुकालान्तर इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतमब्रवीदिति ॥\u003C/span\u003E ‘अयमग्निस्तव नाम्नैव भवितेति वरमदात्’ ॥१५॥ स्वयं यमस्तथा प्रायुङ्क्त चेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रिनाचिकेत इति ॥\u003C/span\u003E नचिकेतसोऽयं नाचिकेतः, त्रिवारं नाचिकेतो यस्यासौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिनाचिकेतः\u003C/span\u003E । ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिभिरेत्य सन्धिम्\u003C/span\u003E’ इत्येतद् अनुवदन्, अप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रिभिरिति ॥\u003C/span\u003E वेदाविरुद्धत्वं च केन प्रकारेण? इत्यतस्तात्पर्यार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेदेति ॥\u003C/span\u003E ‘यजन-अध्ययन-दानाख्यत्रिकर्मकृद्’ इत्यन्यथाप्रतीतिनिरासाय अनुवदन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रिकर्मकृदिति ॥\u003C/span\u003E कुतोऽत्र यज्ञादयोऽर्थः? इत्यतः, तेषाम् आवश्यकत्वेन उक्तत्वादित्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयज्ञेति ॥\u003C/span\u003E यजनादेरपि षट्कर्मत्वेनाऽवश्यकतयोक्तत्वात् कथमेवम्? इत्यतो यजनादेर्यज्ञादिष्वन्तर्भावादिति द्रष्टव्यमित्यर्थः । त्रिकर्मकृत्त्वमात्रेण जन्ममृत्यू तरति किम् ? इत्यतः ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिभिरेत्य सन्धिम्\u003C/span\u003E’ इत्युक्तवेदोक्तभगवत्तत्वादिकं जानंश्च इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्मजज्ञमिति ॥\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिचाय्य\u003C/span\u003E विचार्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइमां\u003C/span\u003E वक्ष्यमाणां यो विद्वानेतत् त्रयं विदित्वा एवं ज्ञातप्रकारेण चिनुते स इत्यादियोजना । तत्र त्रयमित्येतदप्रतीतेः व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रयमिति ॥\u003C/span\u003E सिंहावलोकनन्यायेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्मजज्ञ\u003C/span\u003Eपदम् अप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्मेति ॥\u003C/span\u003E नन्वेवं तर्हि ‘अनेकरूप’पदम् अप्रतीयमानार्थम् उर्वरितम् इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनेकरूपामिति ॥\u003C/span\u003E भवत्वेवं व्याख्या यदि बहुरूपशब्दस्य सुवर्णवाचित्वं सिध्येत् । तदेव कुतः ? इत्यतोऽभिधानेन समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबहुरूपमिति ॥\u003C/span\u003E अस्तु ‘अनेकरूपा सुवर्णमयी’ इति । अत्र सेति कुतः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयम इति ॥\u003C/span\u003E ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस त्वमग्निं स्वर्ग्यम्\u003C/span\u003E’ इति ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्ग्यमग्निं नचिकेतः\u003C/span\u003E’ इति पृष्टम्, उक्तं च अग्निर्हरिस्वरूपम् इति व्याख्यानरूपागमैः सिद्धमेव । आन्तरोपपत्तिभिश्च तत् साधयति- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोकादिरित्यादिना । लोकादि...रित्यादिविशेषणैश्च\u003C/span\u003E विशेषणानाम् अन्यत्रासम्भवात् पृष्टोऽग्निरुक्तश्च भगवानेव इत्यर्थः । इतोऽपि नाग्निमात्रं पृष्टम्, उक्तं चेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्तोममहदिति ॥\u003C/span\u003E उत्तरत्र \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरामर्शाच\u003C/span\u003E । उरुगायनाम्नो भगवति प्रसिद्धौ खलु प्रश्नपरिहारयोर्भगवत्परत्वम् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवत इति ॥\u003C/span\u003E ‘हि’शब्देन ‘श्रीर्यत्र रूपिण्युरुगायपादयोः करोति मानं बहुधा विभूतिभिः’ इति, ‘विचक्रमाणस्त्रेधोरुगायः’ इति स्मृतिश्रुतिभिः प्रसिद्धिं स्फुटयति । प्रकृतमर्थं लिङ्गान्तरेण च समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुहानिहितत्वं चेति ॥\u003C/span\u003E ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविद्धि त्वमेतं निहितं गुहायाम्\u003C/span\u003E’ इत्युक्तं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुहानिहितत्वं\u003C/span\u003E च तस्यैव भगवत एव। ‘तस्याः शिखाया मध्ये परमात्मा व्यवस्थितः’ इत्यादौ, अत्र च ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमध्ये वामनमासीनम्\u003C/span\u003E’ इत्यादौ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविशेषतःप्रसिद्धम्\u003C/span\u003E इत्यतोऽप्यग्निर्हरिस्वरूपमेव पृष्टमुक्तं चेत्यर्थः । अनन्तलोका-प्तित्वादिविशेषणानाम् अन्यत्रापि घटमानत्वे कथं प्रश्नपरिहारयोर्विष्णुस्वरूप-विषयत्वनिश्चयः? इत्यतो मैवम् । अग्निपरिज्ञानाद् अनन्तलोकाप्तिश्रवणाद् इत्याशयवान्, तस्य अग्नावसम्भवं समर्थयितुं प्रतिजानीते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन च अग्नीति ॥\u003C/span\u003E कुतोऽग्निपरिज्ञानादेरनन्तलोकाप्त्यभावोऽवगत? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्वा इति ॥\u003C/span\u003E ‘\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजुहोति\u003C/span\u003E ददाति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबहूनि वर्षसहस्राणि तपस्तप्यते\u003C/span\u003E तत् सर्वम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तवदेव\u003C/span\u003E अन्तवत्फलं भवति’ इति योजना । ननु स्वर्गो बहुकालिनत्वाद् ‘अनन्त’ इत्युच्यते, अतः तत्प्रापकोऽग्निरप्यनन्तलोकाप्तिरि-त्युच्यते, अतः काऽत्र युक्तिः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन चेति ॥\u003C/span\u003E बाधकाभावेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्यार्थे\u003C/span\u003E सति युक्ते सति। प्रीत्या स्वदत्तं वरमवधारयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतम् इति ॥\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतवैव\u003C/span\u003E नाम्ना \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रवक्ष्यन्ति जनाः\u003C/span\u003E ॥",
"text": "दीयमानमपि पुत्रादिकं प्रेयोऽपरनामानं परित्यज्य श्रेयोऽपरनाम्नीं ब्रह्मविद्याम् अभ्यर्थयमानं प्रशंसितुं श्रेयसः प्रेयसः सकाशात् को विशेषः? येन तद् अभ्यर्थयमानः प्रशस्यते, इत्यतः मोचकत्वाद्, प्रेयसो बन्धकत्वात् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्यदित्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइव\u003C/span\u003Eशब्देन जानतां श्रेयःप्रेयसोरेकत्वं सूचयति । अन्यत्वमेव दर्शयति- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eते उभे नानार्थे\u003C/span\u003E भिन्नप्रयोजने इति। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसिनीतः\u003C/span\u003E बध्नीतः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eषिञ्= बन्धने\u003C/span\u003E इति धातोः । प्रेय एव बन्धकत्वेन निरूपितम् अर्थादिति ॥ १ ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतयोः\u003C/span\u003E इत्युक्तप्रकारेण श्रेयसः साधुहेतुत्वात् प्रेयसो बन्धकत्वाद् धीरो विवेकतः श्रेयो वृणीयाद् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रेयश्चेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनुष्यम्\u003C/span\u003E आ इत \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतो\u003C/span\u003E मनुष्यं बन्धकत्वेन प्राप्य तिष्ठतः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eधीरस्तौ सम्परीत्य\u003C/span\u003E ज्ञात्वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविविनक्ति\u003C/span\u003E विवेचयति । विवेकं कृत्वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eधीरः प्रेयसः\u003C/span\u003E प्रेयोऽभितोऽवज्ञाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रेयो वृणीते\u003C/span\u003E । प्रेय एव दर्शयितुमुक्तम्- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोगक्षेमान् कुशलानिति\u003C/span\u003E ॥ २ ॥ यत्प्रशंसार्थं श्रेयःप्रेयसोः स्वरूपं निरूपितं तम् इदानीं प्रशंसति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस त्वमिति\u003C/span\u003E ॥ मया प्रलोभितोऽपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वं\u003C/span\u003E कामानां दोषान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभिध्यायन् वित्तमयीं\u003C/span\u003E सुवर्णमयीम् । तस्या रम्यत्वाभावान्नावाप्तः? इत्यत उक्तम्- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्यामिति\u003C/span\u003E ॥३॥",
"lines": [
"lines": [
"इष्टकासङ्ख्यापरिमाणयोर्व्यक्तत्वात् तयोश्च ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयावतीर्वा यथा वा\u003C/span\u003E’ इत्युक्तत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया\u003C/span\u003E इति व्यर्थम्? इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eया इति ॥\u003C/span\u003E तेनोक्तेष्टकादेवता का? इष्टकासङ्ख्या च का? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइष्टकेति ॥\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रत्यवदद्\u003C/span\u003E अनूदितवान् ॥१४॥ अस्य तुष्टः मृत्युः पुनराह यदाह तत्तुष्ट्यावसर एवाऽह, न तुकालान्तर इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतमब्रवीदिति ॥\u003C/span\u003E ‘अयमग्निस्तव नाम्नैव भवितेति वरमदात्’ ॥१५॥ स्वयं यमस्तथा प्रायुङ्क्त चेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रिनाचिकेत इति ॥\u003C/span\u003E नचिकेतसोऽयं नाचिकेतः, त्रिवारं नाचिकेतो यस्यासौ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिनाचिकेतः\u003C/span\u003E । ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिभिरेत्य सन्धिम्\u003C/span\u003E’ इत्येतद् अनुवदन्, अप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रिभिरिति ॥\u003C/span\u003E वेदाविरुद्धत्वं च केन प्रकारेण? इत्यतस्तात्पर्यार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेदेति ॥\u003C/span\u003E ‘यजन-अध्ययन-दानाख्यत्रिकर्मकृद्’ इत्यन्यथाप्रतीतिनिरासाय अनुवदन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रिकर्मकृदिति ॥\u003C/span\u003E कुतोऽत्र यज्ञादयोऽर्थः? इत्यतः, तेषाम् आवश्यकत्वेन उक्तत्वादित्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयज्ञेति ॥\u003C/span\u003E यजनादेरपि षट्कर्मत्वेनाऽवश्यकतयोक्तत्वात् कथमेवम्? इत्यतो यजनादेर्यज्ञादिष्वन्तर्भावादिति द्रष्टव्यमित्यर्थः । त्रिकर्मकृत्त्वमात्रेण जन्ममृत्यू तरति किम् ? इत्यतः ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्रिभिरेत्य सन्धिम्\u003C/span\u003E’ इत्युक्तवेदोक्तभगवत्तत्वादिकं जानंश्च इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्मजज्ञमिति ॥\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिचाय्य\u003C/span\u003E विचार्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइमां\u003C/span\u003E वक्ष्यमाणां यो विद्वानेतत् त्रयं विदित्वा एवं ज्ञातप्रकारेण चिनुते स इत्यादियोजना । तत्र त्रयमित्येतदप्रतीतेः व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्रयमिति ॥\u003C/span\u003E सिंहावलोकनन्यायेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eब्रह्मजज्ञ\u003C/span\u003Eपदम् अप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्मेति ॥\u003C/span\u003E नन्वेवं तर्हि ‘अनेकरूप’पदम् अप्रतीयमानार्थम् उर्वरितम् इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनेकरूपामिति ॥\u003C/span\u003E भवत्वेवं व्याख्या यदि बहुरूपशब्दस्य सुवर्णवाचित्वं सिध्येत् । तदेव कुतः ? इत्यतोऽभिधानेन समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबहुरूपमिति ॥\u003C/span\u003E अस्तु ‘अनेकरूपा सुवर्णमयी’ इति । अत्र सेति कुतः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयम इति ॥\u003C/span\u003E ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस त्वमग्निं स्वर्ग्यम्\u003C/span\u003E’ इति ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वर्ग्यमग्निं नचिकेतः\u003C/span\u003E’ इति पृष्टम्, उक्तं च अग्निर्हरिस्वरूपम् इति व्याख्यानरूपागमैः सिद्धमेव । आन्तरोपपत्तिभिश्च तत् साधयति- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eलोकादिरित्यादिना । लोकादि...रित्यादिविशेषणैश्च\u003C/span\u003E विशेषणानाम् अन्यत्रासम्भवात् पृष्टोऽग्निरुक्तश्च भगवानेव इत्यर्थः । इतोऽपि नाग्निमात्रं पृष्टम्, उक्तं चेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्तोममहदिति ॥\u003C/span\u003E उत्तरत्र \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरामर्शाच\u003C/span\u003E । उरुगायनाम्नो भगवति प्रसिद्धौ खलु प्रश्नपरिहारयोर्भगवत्परत्वम् ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवत इति ॥\u003C/span\u003E ‘हि’शब्देन ‘श्रीर्यत्र रूपिण्युरुगायपादयोः करोति मानं बहुधा विभूतिभिः’ इति, ‘विचक्रमाणस्त्रेधोरुगायः’ इति स्मृतिश्रुतिभिः प्रसिद्धिं स्फुटयति । प्रकृतमर्थं लिङ्गान्तरेण च समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुहानिहितत्वं चेति ॥\u003C/span\u003E ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविद्धि त्वमेतं निहितं गुहायाम्\u003C/span\u003E’ इत्युक्तं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुहानिहितत्वं\u003C/span\u003E च तस्यैव भगवत एव। ‘तस्याः शिखाया मध्ये परमात्मा व्यवस्थितः’ इत्यादौ, अत्र च ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमध्ये वामनमासीनम्\u003C/span\u003E’ इत्यादौ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविशेषतःप्रसिद्धम्\u003C/span\u003E इत्यतोऽप्यग्निर्हरिस्वरूपमेव पृष्टमुक्तं चेत्यर्थः । अनन्तलोका-प्तित्वादिविशेषणानाम् अन्यत्रापि घटमानत्वे कथं प्रश्नपरिहारयोर्विष्णुस्वरूप-विषयत्वनिश्चयः? इत्यतो मैवम् । अग्निपरिज्ञानाद् अनन्तलोकाप्तिश्रवणाद् इत्याशयवान्, तस्य अग्नावसम्भवं समर्थयितुं प्रतिजानीते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन च अग्नीति ॥\u003C/span\u003E कुतोऽग्निपरिज्ञानादेरनन्तलोकाप्त्यभावोऽवगत? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्वा इति ॥\u003C/span\u003E ‘\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजुहोति\u003C/span\u003E ददाति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबहूनि वर्षसहस्राणि तपस्तप्यते\u003C/span\u003E तत् सर्वम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तवदेव\u003C/span\u003E अन्तवत्फलं भवति’ इति योजना । ननु स्वर्गो बहुकालिनत्वाद् ‘अनन्त’ इत्युच्यते, अतः तत्प्रापकोऽग्निरप्यनन्तलोकाप्तिरि-त्युच्यते, अतः काऽत्र युक्तिः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन चेति ॥\u003C/span\u003E बाधकाभावेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्यार्थे\u003C/span\u003E सति युक्ते सति। प्रीत्या स्वदत्तं वरमवधारयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतम् इति ॥\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतवैव\u003C/span\u003E नाम्ना \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रवक्ष्यन्ति जनाः\u003C/span\u003E ॥"
"दीयमानमपि पुत्रादिकं प्रेयोऽपरनामानं परित्यज्य श्रेयोऽपरनाम्नीं ब्रह्मविद्याम् अभ्यर्थयमानं प्रशंसितुं श्रेयसः प्रेयसः सकाशात् को विशेषः? येन तद् अभ्यर्थयमानः प्रशस्यते, इत्यतः मोचकत्वाद्, प्रेयसो बन्धकत्वात् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्यदित्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइव\u003C/span\u003Eशब्देन जानतां श्रेयःप्रेयसोरेकत्वं सूचयति । अन्यत्वमेव दर्शयति- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eते उभे नानार्थे\u003C/span\u003E भिन्नप्रयोजने इति। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसिनीतः\u003C/span\u003E बध्नीतः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eषिञ्= बन्धने\u003C/span\u003E इति धातोः । प्रेय एव बन्धकत्वेन निरूपितम् अर्थादिति ॥ १ ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतयोः\u003C/span\u003E इत्युक्तप्रकारेण श्रेयसः साधुहेतुत्वात् प्रेयसो बन्धकत्वाद् धीरो विवेकतः श्रेयो वृणीयाद् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रेयश्चेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनुष्यम्\u003C/span\u003E आ इत \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतो\u003C/span\u003E मनुष्यं बन्धकत्वेन प्राप्य तिष्ठतः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eधीरस्तौ सम्परीत्य\u003C/span\u003E ज्ञात्वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविविनक्ति\u003C/span\u003E विवेचयति । विवेकं कृत्वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eधीरः प्रेयसः\u003C/span\u003E प्रेयोऽभितोऽवज्ञाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रेयो वृणीते\u003C/span\u003E । प्रेय एव दर्शयितुमुक्तम्- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोगक्षेमान् कुशलानिति\u003C/span\u003E ॥ २ ॥ यत्प्रशंसार्थं श्रेयःप्रेयसोः स्वरूपं निरूपितं तम् इदानीं प्रशंसति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस त्वमिति\u003C/span\u003E ॥ मया प्रलोभितोऽपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वं\u003C/span\u003E कामानां दोषान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभिध्यायन् वित्तमयीं\u003C/span\u003E सुवर्णमयीम् । तस्या रम्यत्वाभावान्नावाप्तः? इत्यत उक्तम्- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्यामिति\u003C/span\u003E ॥३॥"
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "व्यासतीर्थीयम्"
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S02_V01",
"KKN_C01_S02_V02",
"KKN_C01_S02_V03",
"KKN_C01_S02_V04",
"KKN_C01_S02_V05",
"KKN_C01_S02_V06",
"KKN_C01_S02_V07"
]
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-6",
"id": "VyasatirthaVivarana-14",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S01_V28",
"parent": "KKN_C01_S02_V02",
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
"text": "तृतीयं वरं वरयते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेयमिति\u003C/span\u003E ॥ “ ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रेते मनुष्ये\u003C/span\u003E प्रेरकोऽस्ति’ इत्येके, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनायमस्ति\u003C/span\u003E’ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइति चैके\u003C/span\u003E, अतो विप्रतिपत्तेर्मम \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविचिकित्सा\u003C/span\u003E संशयो जायत इति विचिकित्सा” \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया\u003C/span\u003E यद्विषया \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E एतस्य स्वरूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वयाऽनुशिष्टोऽहं विद्याम्\u003C/span\u003E इति योजना । तद्वाक्यं विदुषां विप्रतिपत्तिरिति प्रतीतिं निवारयन् योजयति – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रेत इति\u003C/span\u003E ॥ ‘मरणानन्तरमपि जीवोऽस्तीत्येके तदनन्तरं नास्तीति चैके, अतो ममैवं विचिकित्सा जाता, एतद्विद्याम्’ इति केषाञ्चिद् व्याख्या, तां दूषयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्येति\u003C/span\u003E ॥ ‘यन्नियामकं पृष्टं तदेतद्वै’ इति योजना। ननु नात्र वाक्ये मोक्षः प्रतीयते; येन ‘मोक्षे नियामकोऽस्ति किम्?, अस्ति नियामकः’ इति प्रश्न-परिहारौ प्रतीमः, इत्यतो ज्ञापकयुक्तिमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहादिति\u003C/span\u003E ॥ ननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमरणं माऽनुप्राक्षीः\u003C/span\u003E इति वचनाद् ‘मरणानन्तरमपि जीवोऽस्ति किम्?’ इति पृष्टम् इत्यवगम्यते, इत्यतो युक्तिः सावकाशा? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुक्तेरपीति\u003C/span\u003E ॥ ननु देहाद् विमुच्यमानस्य स्थूलदेहपरित्याग एवार्थः किं न स्याद् ? इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविस्रंसमानस्य\u003C/span\u003E इत्यनेन पुनरुक्तिप्रसङ्गान्नैषोऽर्थ इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थूलेति\u003C/span\u003E ॥ द्वितीयप्रश्नस्येव तृतीयप्रश्नस्यापि ईश्वरपरत्वे अक्लेशेनाग्निस्थपरमात्मस्वरूपमुक्त्वा, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमा मोपरोत्सीः\u003C/span\u003E इति संक्लिश्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतायुष\u003C/span\u003E इत्यादिप्रलोभेन सर्वे वेदा इत्याद्युक्तिरयुक्ता । द्वयोरपि प्रश्नयोरेकविषयत्वाद्, इत्यतो द्वयोरपीश्वरविषयत्वेऽपि संक्लिश्योक्तिं घटयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्निस्थमित्यादिना\u003C/span\u003E ॥ ‘जीवान्तःस्थितत्वं च नाऽकाशस्य इव’ इत्युक्तम्- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनियामकमिति\u003C/span\u003E ॥ तथा ‘इन्द्रियेभ्यः पराः’ इत्यादिनोक्तान् सर्वोत्तमत्वादिगुणान् अविज्ञाय वर्तमानस्य मुक्तनियामकत्व-सर्वोत्तमत्वादिगुणज्ञानान्मोक्षसिद्धेः द्वितीयप्रश्नपरिहारौ अयुक्तौ ? इति शङ्कां प्रयोजनकथनेन वारयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतथाऽपीति\u003C/span\u003E ॥ ईश्वरविषय एव तृतीयोऽपि प्रश्न इत्यत्र ज्ञापकान्तरं चाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थाणुमिति\u003C/span\u003E ॥ ननु मुक्तजीवविषयश्चेत् प्रश्नः कृतः, तर्हि मुक्तानां योन्यादिप्राप्त्यभावाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोनिमन्ये\u003C/span\u003E इत्याद्युक्त्वा, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एषु सुप्तेषु जागर्ति\u003C/span\u003E इत्यत्र तन्नियामकत्वोक्तिर्विरुद्धा? इत्यतो विरोधं प्रश्नविवक्षोक्त्या परिहरति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमृतेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेयं प्रेते\u003C/span\u003E इत्यत्र मृत-मुक्तस्थितोभयरूपो भगवान् विवक्षितः । तत्र मृत-नियामकत्वमत्रोच्यत इत्येतस्मान्न विरोध इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एषु सुप्तेषु\u003C/span\u003E इत्यत्र ‘जाग्रद् वर्तते ब्रह्म’ इत्युक्तम्; तत् कुतः? इत्यतः समाख्यां तत्र पठति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुह्यमिति\u003C/span\u003E ॥ तृतीयप्रश्नविषयस्यातिदुर्ज्ञेयत्वमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेवैरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविचिकित्सितं\u003C/span\u003E सन्दिग्धम् । तत्र ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणुः\u003C/span\u003E सूक्ष्मः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएष धर्मः\u003C/span\u003E’ इत्युक्तिः कथम्? भगवत्स्वरूपस्य प्रकृतत्वाद् इत्यतः तद् घटयन्नाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eधारकत्वादिति\u003C/span\u003E ॥ ‘एतस्य वरस्य तुल्योऽन्यो वरो नास्ति’, ‘अस्य वक्ता च त्वादृगन्यो न लभ्यः, अतस्त्वं ब्रूहि’ इति योजना ॥ २१ ॥ नानाप्रलोभैर्लुब्ध एवास्यां विद्यायामधिकारीति भावेन यमो गुह्यं वरं याचमानं प्रलोभयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतायुष इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहस्तिहिरण्यं\u003C/span\u003E हस्तिनो हिरण्यं च द्वन्द्वैकवद्भावः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयावद्\u003C/span\u003E जीवितुम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइच्छसि\u003C/span\u003E तावतीः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशरदो जीव\u003C/span\u003E ॥ २२ ॥ त्वदीयं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवरमेतत्तुल्यं यदि मन्यसे\u003C/span\u003E तर्हि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद् वृणीष्व\u003C/span\u003E । नो चेद् अन्यच्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवित्तं वृणीष्व\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचिरजीविकां\u003C/span\u003E क्षेत्रं च वृणीष्व । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएधि\u003C/span\u003E एधस्व, शाधि इति यावत् ॥ २३ ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामानां\u003C/span\u003E मध्ये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामभाजं करोमि\u003C/span\u003E इत्युक्तमेव विशदमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eये य इति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eछन्दत\u003C/span\u003E इच्छानुसारतः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइमा\u003C/span\u003E रूपादिगुणवतीः लोकस्था इति वा । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरिचारयस्व\u003C/span\u003E सेव्यो भव ॥ २४ ॥ एवं प्रलोभितो नचिकेताः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतायुष\u003C/span\u003E इत्यादेरुत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्व इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्तक! मर्त्यस्य यदेतद्\u003C/span\u003E य एते पुत्रादयः ते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्वोऽभावाः\u003C/span\u003E श्वोऽसन्तः। स्वरक्षणप्रयासेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वेन्द्रियाणां तेजश्च जरयन्ति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वयं च जीव\u003C/span\u003E इत्यस्योत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअपीति\u003C/span\u003E ॥ ‘सर्वमपि’ इत्यपिशब्दसम्बन्धः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइमा रामाः\u003C/span\u003E इत्यस्योत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतवैवेति\u003C/span\u003E ॥२५॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवृणीष्व वित्तम्\u003C/span\u003E इत्यस्य उत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन वित्तेनेति\u003C/span\u003E ॥ देवे दृष्टे पृथग् वित्तायुःप्रार्थनं न कार्यमेव, तयोरनुषङ्गसिद्धत्वाद् इत्याह–\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलप्स्यामह इति\u003C/span\u003E॥ आयुषः स्वयमीश्वरत्वाच्च न तत् पृथग् वरणीयमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीविष्याम\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइति\u003C/span\u003E ॥ २६ ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजीर्यताममृतानां\u003C/span\u003E देवानां सकाशमेत्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमर्त्यो जीर्यन् क्वाधःस्थः\u003C/span\u003E अपकृष्टश्च क्वेति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलप्स्यामहे\u003C/span\u003E इत्यादि विवृण्वतोक्तम् । दीर्घजीवनस्योक्त दुःखहेतुत्वाच्च नैतद् वरणीयमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभिध्यायन्निति\u003C/span\u003E॥ निवृत्तान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवर्णरतिप्रमोदान्\u003C/span\u003E ॥२७॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइदं\u003C/span\u003E ‘प्रेते मनुष्ये प्रेरकोऽस्तीति, नास्तीत्युक्तप्रकारेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्मिन् विचिकित्सन्ति\u003C/span\u003E सन्दिग्धा भवन्ति, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवरो\u003C/span\u003E वरविषयो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगूढं\u003C/span\u003E गूढत्वम् । मरणस्याप्रकृतत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमरणं माऽनुप्राक्षीः\u003C/span\u003E इत्युक्तिः कथम् ? इत्यतस्तद् घटयन्नाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमरण इति\u003C/span\u003E ॥ अप्रतीतेः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसाम्पराय\u003C/span\u003Eशब्दार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसाम्पराय इति\u003C/span\u003E ॥ साम्परायशब्दस्य श्रेयोवाचित्वात् कथं मुक्त्यर्थो व्याख्यातः? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमहतीति\u003C/span\u003E ॥ महत्त्वविशेषणान्मुक्त्यर्थो व्याख्यात इत्यर्थः ॥ २८ ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E॥ इति श्रीमत्काठकव्यासतीर्थीये प्रथमाध्यायस्य प्रथमा वल्ली ॥\u003C/span\u003E",
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोगक्षेमान्\u003C/span\u003E इति, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस त्वं प्रियान्\u003C/span\u003E इति च प्रेयसः स्वरूपं निरूपितम्। साम्प्रतमुभयस्वरूपं स्पष्टं निरूपयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदूरमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविपरीते\u003C/span\u003E विरुद्धे इत्युक्तं विरुद्धत्वमेव विवरीतुमुक्तम्- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविषूची विरुद्धगतिहेतू इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलोलुपन्तो\u003C/span\u003E लोलुपयन्तः प्रलोभयन्तीति यावत् ॥ ४ ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eश्रेयःकामः श्रेयान्\u003C/span\u003E इति भावेन प्रेयःकामान् निन्दयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअविद्यायामिति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वयं धीरा\u003C/span\u003E आत्मानं स्वयमेव धीरान् वदन्तो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदन्द्रम्यमाणा\u003C/span\u003E वक्रगतयः ॥५॥ नित्यं मोक्षाख्यं पुरुषार्थं श्रेयो विहाय कस्माद् अनित्यकामकामा? इत्यतः श्रेयःसाधनादर्शनादित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन साम्पराय इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसाम्परायः\u003C/span\u003E श्रेयःसाधनं भगवान् । तस्य कुतो न प्रतिभाति? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रमाद्यन्तमिति\u003C/span\u003E ॥ तं प्रमादमेव दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअयमिति\u003C/span\u003E ॥ ६ ॥ न केवलं प्रमादात् साम्परायप्रतिभानाभावः ; कारणान्तरं चाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रवणायापीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः\u003C/span\u003E साम्परायः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रवणायापि बहुभिर्न लभ्यः\u003C/span\u003E ।",
"lines": [
"lines": [
"तृतीयं वरं वरयते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेयमिति\u003C/span\u003E ॥ “ ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रेते मनुष्ये\u003C/span\u003E प्रेरकोऽस्ति’ इत्येके, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनायमस्ति\u003C/span\u003E’ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइति चैके\u003C/span\u003E, अतो विप्रतिपत्तेर्मम \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविचिकित्सा\u003C/span\u003E संशयो जायत इति विचिकित्सा” \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया\u003C/span\u003E यद्विषया \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E एतस्य स्वरूपं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वयाऽनुशिष्टोऽहं विद्याम्\u003C/span\u003E इति योजना । तद्वाक्यं विदुषां विप्रतिपत्तिरिति प्रतीतिं निवारयन् योजयति – \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रेत इति\u003C/span\u003E ॥ ‘मरणानन्तरमपि जीवोऽस्तीत्येके तदनन्तरं नास्तीति चैके, अतो ममैवं विचिकित्सा जाता, एतद्विद्याम्’ इति केषाञ्चिद् व्याख्या, तां दूषयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअस्येति\u003C/span\u003E ॥ ‘यन्नियामकं पृष्टं तदेतद्वै’ इति योजना। ननु नात्र वाक्ये मोक्षः प्रतीयते; येन ‘मोक्षे नियामकोऽस्ति किम्?, अस्ति नियामकः’ इति प्रश्न-परिहारौ प्रतीमः, इत्यतो ज्ञापकयुक्तिमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहादिति\u003C/span\u003E ॥ ननु \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमरणं माऽनुप्राक्षीः\u003C/span\u003E इति वचनाद् ‘मरणानन्तरमपि जीवोऽस्ति किम्?’ इति पृष्टम् इत्यवगम्यते, इत्यतो युक्तिः सावकाशा? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुक्तेरपीति\u003C/span\u003E ॥ ननु देहाद् विमुच्यमानस्य स्थूलदेहपरित्याग एवार्थः किं न स्याद् ? इत्यतो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविस्रंसमानस्य\u003C/span\u003E इत्यनेन पुनरुक्तिप्रसङ्गान्नैषोऽर्थ इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थूलेति\u003C/span\u003E ॥ द्वितीयप्रश्नस्येव तृतीयप्रश्नस्यापि ईश्वरपरत्वे अक्लेशेनाग्निस्थपरमात्मस्वरूपमुक्त्वा, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमा मोपरोत्सीः\u003C/span\u003E इति संक्लिश्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतायुष\u003C/span\u003E इत्यादिप्रलोभेन सर्वे वेदा इत्याद्युक्तिरयुक्ता । द्वयोरपि प्रश्नयोरेकविषयत्वाद्, इत्यतो द्वयोरपीश्वरविषयत्वेऽपि संक्लिश्योक्तिं घटयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअग्निस्थमित्यादिना\u003C/span\u003E ॥ ‘जीवान्तःस्थितत्वं च नाऽकाशस्य इव’ इत्युक्तम्- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनियामकमिति\u003C/span\u003E ॥ तथा ‘इन्द्रियेभ्यः पराः’ इत्यादिनोक्तान् सर्वोत्तमत्वादिगुणान् अविज्ञाय वर्तमानस्य मुक्तनियामकत्व-सर्वोत्तमत्वादिगुणज्ञानान्मोक्षसिद्धेः द्वितीयप्रश्नपरिहारौ अयुक्तौ ? इति शङ्कां प्रयोजनकथनेन वारयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतथाऽपीति\u003C/span\u003E ॥ ईश्वरविषय एव तृतीयोऽपि प्रश्न इत्यत्र ज्ञापकान्तरं चाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्थाणुमिति\u003C/span\u003E ॥ ननु मुक्तजीवविषयश्चेत् प्रश्नः कृतः, तर्हि मुक्तानां योन्यादिप्राप्त्यभावाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोनिमन्ये\u003C/span\u003E इत्याद्युक्त्वा, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एषु सुप्तेषु जागर्ति\u003C/span\u003E इत्यत्र तन्नियामकत्वोक्तिर्विरुद्धा? इत्यतो विरोधं प्रश्नविवक्षोक्त्या परिहरति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमृतेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेयं प्रेते\u003C/span\u003E इत्यत्र मृत-मुक्तस्थितोभयरूपो भगवान् विवक्षितः । तत्र मृत-नियामकत्वमत्रोच्यत इत्येतस्मान्न विरोध इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एषु सुप्तेषु\u003C/span\u003E इत्यत्र ‘जाग्रद् वर्तते ब्रह्म’ इत्युक्तम्; तत् कुतः? इत्यतः समाख्यां तत्र पठति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुह्यमिति\u003C/span\u003E ॥ तृतीयप्रश्नविषयस्यातिदुर्ज्ञेयत्वमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेवैरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविचिकित्सितं\u003C/span\u003E सन्दिग्धम् । तत्र ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणुः\u003C/span\u003E सूक्ष्मः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएष धर्मः\u003C/span\u003E’ इत्युक्तिः कथम्? भगवत्स्वरूपस्य प्रकृतत्वाद् इत्यतः तद् घटयन्नाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eधारकत्वादिति\u003C/span\u003E ॥ ‘एतस्य वरस्य तुल्योऽन्यो वरो नास्ति’, ‘अस्य वक्ता च त्वादृगन्यो न लभ्यः, अतस्त्वं ब्रूहि’ इति योजना ॥ २१ ॥ नानाप्रलोभैर्लुब्ध एवास्यां विद्यायामधिकारीति भावेन यमो गुह्यं वरं याचमानं प्रलोभयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतायुष इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहस्तिहिरण्यं\u003C/span\u003E हस्तिनो हिरण्यं च द्वन्द्वैकवद्भावः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयावद्\u003C/span\u003E जीवितुम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइच्छसि\u003C/span\u003E तावतीः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशरदो जीव\u003C/span\u003E ॥ २२ ॥ त्वदीयं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवरमेतत्तुल्यं यदि मन्यसे\u003C/span\u003E तर्हि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद् वृणीष्व\u003C/span\u003E । नो चेद् अन्यच्च \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवित्तं वृणीष्व\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eचिरजीविकां\u003C/span\u003E क्षेत्रं च वृणीष्व । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएधि\u003C/span\u003E एधस्व, शाधि इति यावत् ॥ २३ ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामानां\u003C/span\u003E मध्ये \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामभाजं करोमि\u003C/span\u003E इत्युक्तमेव विशदमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eये य इति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eछन्दत\u003C/span\u003E इच्छानुसारतः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइमा\u003C/span\u003E रूपादिगुणवतीः लोकस्था इति वा । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरिचारयस्व\u003C/span\u003E सेव्यो भव ॥ २४ ॥ एवं प्रलोभितो नचिकेताः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतायुष\u003C/span\u003E इत्यादेरुत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्व इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्तक! मर्त्यस्य यदेतद्\u003C/span\u003E य एते पुत्रादयः ते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्वोऽभावाः\u003C/span\u003E श्वोऽसन्तः। स्वरक्षणप्रयासेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वेन्द्रियाणां तेजश्च जरयन्ति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वयं च जीव\u003C/span\u003E इत्यस्योत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअपीति\u003C/span\u003E ॥ ‘सर्वमपि’ इत्यपिशब्दसम्बन्धः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइमा रामाः\u003C/span\u003E इत्यस्योत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतवैवेति\u003C/span\u003E ॥२५॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवृणीष्व वित्तम्\u003C/span\u003E इत्यस्य उत्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन वित्तेनेति\u003C/span\u003E ॥ देवे दृष्टे पृथग् वित्तायुःप्रार्थनं न कार्यमेव, तयोरनुषङ्गसिद्धत्वाद् इत्याह–\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलप्स्यामह इति\u003C/span\u003E॥ आयुषः स्वयमीश्वरत्वाच्च न तत् पृथग् वरणीयमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीविष्याम\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइति\u003C/span\u003E ॥ २६ ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजीर्यताममृतानां\u003C/span\u003E देवानां सकाशमेत्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमर्त्यो जीर्यन् क्वाधःस्थः\u003C/span\u003E अपकृष्टश्च क्वेति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलप्स्यामहे\u003C/span\u003E इत्यादि विवृण्वतोक्तम् । दीर्घजीवनस्योक्त दुःखहेतुत्वाच्च नैतद् वरणीयमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभिध्यायन्निति\u003C/span\u003E॥ निवृत्तान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवर्णरतिप्रमोदान्\u003C/span\u003E ॥२७॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइदं\u003C/span\u003E ‘प्रेते मनुष्ये प्रेरकोऽस्तीति, नास्तीत्युक्तप्रकारेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्मिन् विचिकित्सन्ति\u003C/span\u003E सन्दिग्धा भवन्ति, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवरो\u003C/span\u003E वरविषयो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगूढं\u003C/span\u003E गूढत्वम् । मरणस्याप्रकृतत्वाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमरणं माऽनुप्राक्षीः\u003C/span\u003E इत्युक्तिः कथम् ? इत्यतस्तद् घटयन्नाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमरण इति\u003C/span\u003E ॥ अप्रतीतेः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसाम्पराय\u003C/span\u003Eशब्दार्थमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसाम्पराय इति\u003C/span\u003E ॥ साम्परायशब्दस्य श्रेयोवाचित्वात् कथं मुक्त्यर्थो व्याख्यातः? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमहतीति\u003C/span\u003E ॥ महत्त्वविशेषणान्मुक्त्यर्थो व्याख्यात इत्यर्थः ॥ २८ ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E॥ इति श्रीमत्काठकव्यासतीर्थीये प्रथमाध्यायस्य प्रथमा वल्ली ॥\u003C/span\u003E"
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोगक्षेमान्\u003C/span\u003E इति, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस त्वं प्रियान्\u003C/span\u003E इति च प्रेयसः स्वरूपं निरूपितम्। साम्प्रतमुभयस्वरूपं स्पष्टं निरूपयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदूरमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविपरीते\u003C/span\u003E विरुद्धे इत्युक्तं विरुद्धत्वमेव विवरीतुमुक्तम्- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविषूची विरुद्धगतिहेतू इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलोलुपन्तो\u003C/span\u003E लोलुपयन्तः प्रलोभयन्तीति यावत् ॥ ४ ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eश्रेयःकामः श्रेयान्\u003C/span\u003E इति भावेन प्रेयःकामान् निन्दयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअविद्यायामिति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वयं धीरा\u003C/span\u003E आत्मानं स्वयमेव धीरान् वदन्तो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदन्द्रम्यमाणा\u003C/span\u003E वक्रगतयः ॥५॥ नित्यं मोक्षाख्यं पुरुषार्थं श्रेयो विहाय कस्माद् अनित्यकामकामा? इत्यतः श्रेयःसाधनादर्शनादित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन साम्पराय इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसाम्परायः\u003C/span\u003E श्रेयःसाधनं भगवान् । तस्य कुतो न प्रतिभाति? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रमाद्यन्तमिति\u003C/span\u003E ॥ तं प्रमादमेव दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअयमिति\u003C/span\u003E ॥ ६ ॥ न केवलं प्रमादात् साम्परायप्रतिभानाभावः ; कारणान्तरं चाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रवणायापीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः\u003C/span\u003E साम्परायः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रवणायापि बहुभिर्न लभ्यः\u003C/span\u003E ।"
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "व्यासतीर्थीयम्"
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S02_V01",
"KKN_C01_S02_V02",
"KKN_C01_S02_V03",
"KKN_C01_S02_V04",
"KKN_C01_S02_V05",
"KKN_C01_S02_V06",
"KKN_C01_S02_V07"
]
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-7",
"id": "VyasatirthaVivarana-15",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
Line 105: Line 352:
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
"text": "दीयमानमपि पुत्रादिकं प्रेयोऽपरनामानं परित्यज्य श्रेयोऽपरनाम्नीं ब्रह्मविद्याम् अभ्यर्थयमानं प्रशंसितुं श्रेयसः प्रेयसः सकाशात् को विशेषः? येन तद् अभ्यर्थयमानः प्रशस्यते, इत्यतः मोचकत्वाद्, प्रेयसो बन्धकत्वात् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्यदित्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइव\u003C/span\u003Eशब्देन जानतां श्रेयःप्रेयसोरेकत्वं सूचयति । अन्यत्वमेव दर्शयति- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eते उभे नानार्थे\u003C/span\u003E भिन्नप्रयोजने इति। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसिनीतः\u003C/span\u003E बध्नीतः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eषिञ्= बन्धने\u003C/span\u003E इति धातोः । प्रेय एव बन्धकत्वेन निरूपितम् अर्थादिति ॥ १ ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतयोः\u003C/span\u003E इत्युक्तप्रकारेण श्रेयसः साधुहेतुत्वात् प्रेयसो बन्धकत्वाद् धीरो विवेकतः श्रेयो वृणीयाद् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रेयश्चेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनुष्यम्\u003C/span\u003E आ इत \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतो\u003C/span\u003E मनुष्यं बन्धकत्वेन प्राप्य तिष्ठतः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eधीरस्तौ सम्परीत्य\u003C/span\u003E ज्ञात्वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविविनक्ति\u003C/span\u003E विवेचयति । विवेकं कृत्वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eधीरः प्रेयसः\u003C/span\u003E प्रेयोऽभितोऽवज्ञाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रेयो वृणीते\u003C/span\u003E । प्रेय एव दर्शयितुमुक्तम्- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोगक्षेमान् कुशलानिति\u003C/span\u003E ॥ २ ॥ यत्प्रशंसार्थं श्रेयःप्रेयसोः स्वरूपं निरूपितं तम् इदानीं प्रशंसति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस त्वमिति\u003C/span\u003E ॥ मया प्रलोभितोऽपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वं\u003C/span\u003E कामानां दोषान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभिध्यायन् वित्तमयीं\u003C/span\u003E सुवर्णमयीम् । तस्या रम्यत्वाभावान्नावाप्तः? इत्यत उक्तम्- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्यामिति\u003C/span\u003E ॥३॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोगक्षेमान्\u003C/span\u003E इति, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस त्वं प्रियान्\u003C/span\u003E इति च प्रेयसः स्वरूपं निरूपितम्। साम्प्रतमुभयस्वरूपं स्पष्टं निरूपयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदूरमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविपरीते\u003C/span\u003E विरुद्धे इत्युक्तं विरुद्धत्वमेव विवरीतुमुक्तम्- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविषूची विरुद्धगतिहेतू इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलोलुपन्तो\u003C/span\u003E लोलुपयन्तः प्रलोभयन्तीति यावत् ॥ ४ ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eश्रेयःकामः श्रेयान्\u003C/span\u003E इति भावेन प्रेयःकामान् निन्दयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअविद्यायामिति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वयं धीरा\u003C/span\u003E आत्मानं स्वयमेव धीरान् वदन्तो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदन्द्रम्यमाणा\u003C/span\u003E वक्रगतयः ॥५॥ नित्यं मोक्षाख्यं पुरुषार्थं श्रेयो विहाय कस्माद् अनित्यकामकामा? इत्यतः श्रेयःसाधनादर्शनादित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन साम्पराय इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसाम्परायः\u003C/span\u003E श्रेयःसाधनं भगवान् । तस्य कुतो न प्रतिभाति? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रमाद्यन्तमिति\u003C/span\u003E ॥ तं प्रमादमेव दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअयमिति\u003C/span\u003E ॥ ६ ॥ न केवलं प्रमादात् साम्परायप्रतिभानाभावः ; कारणान्तरं चाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रवणायापीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः\u003C/span\u003E साम्परायः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रवणायापि बहुभिर्न लभ्यः\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशृण्वन्तोऽपि बहवो यं न विद्युः\u003C/span\u003E अतोऽपि न साम्परायः प्रतिभातीत्यर्थः। श्रवणाय कस्मान्न लभ्यः? इत्यतस्तद्विषयशास्त्रव्याख्यातुः, श्रोतुश्च दुर्लभत्वाद् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआश्चर्य इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकुशलो वक्ता आश्चर्यो\u003C/span\u003E दुर्लभः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकुशलानुशिष्टोऽस्य\u003C/span\u003E व्याख्यातुः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलब्धा ज्ञाता श्रोता चाऽश्चर्य\u003C/span\u003E इति योजना ॥ ७ ॥",
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशृण्वन्तोऽपि बहवो यं न विद्युः\u003C/span\u003E अतोऽपि न साम्परायः प्रतिभातीत्यर्थः। श्रवणाय कस्मान्न लभ्यः? इत्यतस्तद्विषयशास्त्रव्याख्यातुः, श्रोतुश्च दुर्लभत्वाद् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआश्चर्य इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकुशलो वक्ता आश्चर्यो\u003C/span\u003E दुर्लभः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकुशलानुशिष्टोऽस्य\u003C/span\u003E व्याख्यातुः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलब्धा ज्ञाता श्रोता चाऽश्चर्य\u003C/span\u003E इति योजना ॥ ७ ॥",
"lines": [
"lines": [
"दीयमानमपि पुत्रादिकं प्रेयोऽपरनामानं परित्यज्य श्रेयोऽपरनाम्नीं ब्रह्मविद्याम् अभ्यर्थयमानं प्रशंसितुं श्रेयसः प्रेयसः सकाशात् को विशेषः? येन तद् अभ्यर्थयमानः प्रशस्यते, इत्यतः मोचकत्वाद्, प्रेयसो बन्धकत्वात् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्यदित्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइव\u003C/span\u003Eशब्देन जानतां श्रेयःप्रेयसोरेकत्वं सूचयति । अन्यत्वमेव दर्शयति- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eते उभे नानार्थे\u003C/span\u003E भिन्नप्रयोजने इति। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसिनीतः\u003C/span\u003E बध्नीतः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eषिञ्= बन्धने\u003C/span\u003E इति धातोः । प्रेय एव बन्धकत्वेन निरूपितम् अर्थादिति ॥ १ ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतयोः\u003C/span\u003E इत्युक्तप्रकारेण श्रेयसः साधुहेतुत्वात् प्रेयसो बन्धकत्वाद् धीरो विवेकतः श्रेयो वृणीयाद् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रेयश्चेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनुष्यम्\u003C/span\u003E आ इत \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतो\u003C/span\u003E मनुष्यं बन्धकत्वेन प्राप्य तिष्ठतः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eधीरस्तौ सम्परीत्य\u003C/span\u003E ज्ञात्वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविविनक्ति\u003C/span\u003E विवेचयति । विवेकं कृत्वा \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eधीरः प्रेयसः\u003C/span\u003E प्रेयोऽभितोऽवज्ञाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रेयो वृणीते\u003C/span\u003E । प्रेय एव दर्शयितुमुक्तम्- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोगक्षेमान् कुशलानिति\u003C/span\u003E ॥ २ ॥ यत्प्रशंसार्थं श्रेयःप्रेयसोः स्वरूपं निरूपितं तम् इदानीं प्रशंसति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस त्वमिति\u003C/span\u003E ॥ मया प्रलोभितोऽपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eत्वं\u003C/span\u003E कामानां दोषान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभिध्यायन् वित्तमयीं\u003C/span\u003E सुवर्णमयीम् । तस्या रम्यत्वाभावान्नावाप्तः? इत्यत उक्तम्- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्यामिति\u003C/span\u003E ॥३॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोगक्षेमान्\u003C/span\u003E इति, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस त्वं प्रियान्\u003C/span\u003E इति च प्रेयसः स्वरूपं निरूपितम्। साम्प्रतमुभयस्वरूपं स्पष्टं निरूपयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदूरमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविपरीते\u003C/span\u003E विरुद्धे इत्युक्तं विरुद्धत्वमेव विवरीतुमुक्तम्- \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविषूची विरुद्धगतिहेतू इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलोलुपन्तो\u003C/span\u003E लोलुपयन्तः प्रलोभयन्तीति यावत् ॥ ४ ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eश्रेयःकामः श्रेयान्\u003C/span\u003E इति भावेन प्रेयःकामान् निन्दयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअविद्यायामिति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वयं धीरा\u003C/span\u003E आत्मानं स्वयमेव धीरान् वदन्तो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदन्द्रम्यमाणा\u003C/span\u003E वक्रगतयः ॥५॥ नित्यं मोक्षाख्यं पुरुषार्थं श्रेयो विहाय कस्माद् अनित्यकामकामा? इत्यतः श्रेयःसाधनादर्शनादित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन साम्पराय इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसाम्परायः\u003C/span\u003E श्रेयःसाधनं भगवान् । तस्य कुतो न प्रतिभाति? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रमाद्यन्तमिति\u003C/span\u003E ॥ तं प्रमादमेव दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअयमिति\u003C/span\u003E ॥ ६ ॥ न केवलं प्रमादात् साम्परायप्रतिभानाभावः ; कारणान्तरं चाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रवणायापीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः\u003C/span\u003E साम्परायः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eश्रवणायापि बहुभिर्न लभ्यः\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशृण्वन्तोऽपि बहवो यं न विद्युः\u003C/span\u003E अतोऽपि न साम्परायः प्रतिभातीत्यर्थः। श्रवणाय कस्मान्न लभ्यः? इत्यतस्तद्विषयशास्त्रव्याख्यातुः, श्रोतुश्च दुर्लभत्वाद् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआश्चर्य इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकुशलो वक्ता आश्चर्यो\u003C/span\u003E दुर्लभः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकुशलानुशिष्टोऽस्य\u003C/span\u003E व्याख्यातुः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलब्धा ज्ञाता श्रोता चाऽश्चर्य\u003C/span\u003E इति योजना ॥ ७ ॥"
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशृण्वन्तोऽपि बहवो यं न विद्युः\u003C/span\u003E अतोऽपि न साम्परायः प्रतिभातीत्यर्थः। श्रवणाय कस्मान्न लभ्यः? इत्यतस्तद्विषयशास्त्रव्याख्यातुः, श्रोतुश्च दुर्लभत्वाद् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआश्चर्य इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकुशलो वक्ता आश्चर्यो\u003C/span\u003E दुर्लभः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकुशलानुशिष्टोऽस्य\u003C/span\u003E व्याख्यातुः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eलब्धा ज्ञाता श्रोता चाऽश्चर्य\u003C/span\u003E इति योजना ॥ ७ ॥"
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "व्यासतीर्थीयम्"
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S02_V01",
"KKN_C01_S02_V02",
"KKN_C01_S02_V03",
"KKN_C01_S02_V04",
"KKN_C01_S02_V05",
"KKN_C01_S02_V06",
"KKN_C01_S02_V07"
]
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-8",
"id": "VyasatirthaVivarana-16",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "अथ भाष्यार्थः",
"lines": [
"अथ भाष्यार्थः"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-17",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S02_V07",
"parent": "KKN_C01_S02_V01",
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
Line 124: Line 392:
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "अथ भाष्यार्थः"
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S02_V01",
"KKN_C01_S02_V02",
"KKN_C01_S02_V03",
"KKN_C01_S02_V04",
"KKN_C01_S02_V05",
"KKN_C01_S02_V06",
"KKN_C01_S02_V07"
]
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-9",
"id": "VyasatirthaVivarana-18",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "व्यासतीर्थीयम्",
"lines": [
"व्यासतीर्थीयम्"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-19",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S02_V09",
"parent": "KKN_C01_S02_V08",
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
Line 138: Line 427:
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "व्यासतीर्थीयम्"
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S02_V08",
"KKN_C01_S02_V09"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-20",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "अथ भाष्यार्थः",
"lines": [
"अथ भाष्यार्थः"
]
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-10",
"id": "VyasatirthaVivarana-21",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S02_V09",
"parent": "KKN_C01_S02_V08",
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
Line 152: Line 457:
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "अथ भाष्यार्थः"
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S02_V08",
"KKN_C01_S02_V09"
]
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-11",
"id": "VyasatirthaVivarana-22",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "व्यासतीर्थीयम्",
"lines": [
"व्यासतीर्थीयम्"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-23",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S02_V13",
"parent": "KKN_C01_S02_V10",
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
Line 166: Line 487:
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "व्यासतीर्थीयम्"
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S02_V10",
"KKN_C01_S02_V11",
"KKN_C01_S02_V12",
"KKN_C01_S02_V13"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-24",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "अथ भाष्यार्थः",
"lines": [
"अथ भाष्यार्थः"
]
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-12",
"id": "VyasatirthaVivarana-25",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S02_V10",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजानाम्यहं शेवधिरित्यनित्यम्\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआख्यमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनित्यैर्द्रव्यैः\u003C/span\u003E इत्येतद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअध्रुवैः\u003C/span\u003E इति प्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यमिति\u003C/span\u003E ॥ नित्यम्= सर्वदा आख्यो= विषयो येषां तानि अनित्यानि, तैः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यमाख्यविष्णुविषयैः\u003C/span\u003E इत्यर्थः । द्रव्याणि कानि ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eद्रव्यैरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनित्यैः\u003C/span\u003E इति पदं प्रकारान्तरेण व्याकुर्वन् वाक्यं योजयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआख्येति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआख्यो नित्यो विषयो येषां तानि अनित्यानि, तैः अनित्यैः । स्वपदमेव विवरीतुमुक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविष्ण्वाख्यनित्य-विषयैरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअध्रुवैः\u003C/span\u003E अनित्यैः पुरुषैः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद् ध्रुवं न प्राप्यते हि\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति प्रतीयते । तद् अस्मदादिभिः अध्रुवैः प्राप्यत्वाद् ब्रह्मणोऽयुक्तम्? अतोऽन्तरितं \u003C/span\u003Eयत्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपदम् । \u003C/span\u003Eन विद्यते ध्रुवो येषां तेऽध्रुवाः, तैः अध्रुवैः' इति विग्रहमभिप्रयन् तात्पर्येण व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eध्रुव इति\u003C/span\u003E ॥१०॥ अप्रतीतेः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eक्रतोरानन्त्य\u003C/span\u003E पदं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eक्रतोरिति\u003C/span\u003E ॥ अप्रतीतेः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्तोम महद्\u003C/span\u003E इति पदं तात्पर्यपूर्वं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्तोमैरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यम् उरुभिः मुमुक्षुभिर्गीयत इति उरुगायः\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eक्रतोः\u003C/span\u003E इत्यादेः प्रकृतोपयोगं दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइत्युक्तत्वादिति\u003C/span\u003E ॥ नन्वेतानि विशेषणानि जीवेऽपि घटन्ते? तस्य ब्रह्मात्मकत्वाद् इत्यतस्तयोर्भेदं समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशर इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवाभेदः\u003C/span\u003E जीवस्य परमात्मना अभेदः । तृतीयप्रश्नस्येश्वरविषयत्वं ज्ञापकान्तरेण समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनाचिकेतमिति\u003C/span\u003E ॥ द्वितीयप्रश्ने नाचिकेताग्निस्थितो भगवान् पृष्ट इति समर्थितम् । अत्रापि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनाचिकेतं शकेमसि\u003C/span\u003E इत्युक्तत्वान्नाचिकेताग्निस्थितो भगवान् पृष्टः, स एवोच्यत इति सिद्धमित्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामस्याऽप्तिम्\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजगतः प्रतिष्ठाम्\u003C/span\u003E इत्यनेन सामानाधिकरण्यप्रतीतिं निवारयन्नन्वयं दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउरुगायमिति\u003C/span\u003E ॥ तृतीयप्रश्नस्येश्वरविषयत्वे सर्वथाऽपरिहार्यामुपपत्तिमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन चेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयेन तद्विषयः स्यात् प्रश्न\u003C/span\u003E इति वाक्यशेषः ॥११॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअतिविपिने स्थितम्\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगह्वर इति\u003C/span\u003E ॥ मुक्तस्य संसार्यगम्यत्वाद् गह्वरत्वम् ॥१२॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजानाम्यहं शेवधिरित्यनित्यम्\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआख्यमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनित्यैर्द्रव्यैः\u003C/span\u003E इत्येतद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअध्रुवैः\u003C/span\u003E इति प्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यमिति\u003C/span\u003E ॥ नित्यम्= सर्वदा आख्यो= विषयो येषां तानि अनित्यानि, तैः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यमाख्यविष्णुविषयैः\u003C/span\u003E इत्यर्थः । द्रव्याणि कानि ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eद्रव्यैरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनित्यैः\u003C/span\u003E इति पदं प्रकारान्तरेण व्याकुर्वन् वाक्यं योजयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआख्येति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआख्यो नित्यो विषयो येषां तानि अनित्यानि, तैः अनित्यैः । स्वपदमेव विवरीतुमुक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविष्ण्वाख्यनित्य-विषयैरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअध्रुवैः\u003C/span\u003E अनित्यैः पुरुषैः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद् ध्रुवं न प्राप्यते हि\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति प्रतीयते । तद् अस्मदादिभिः अध्रुवैः प्राप्यत्वाद् ब्रह्मणोऽयुक्तम्? अतोऽन्तरितं \u003C/span\u003Eयत्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपदम् । \u003C/span\u003Eन विद्यते ध्रुवो येषां तेऽध्रुवाः, तैः अध्रुवैः' इति विग्रहमभिप्रयन् तात्पर्येण व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eध्रुव इति\u003C/span\u003E ॥१०॥ अप्रतीतेः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eक्रतोरानन्त्य\u003C/span\u003E पदं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eक्रतोरिति\u003C/span\u003E ॥ अप्रतीतेः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्तोम महद्\u003C/span\u003E इति पदं तात्पर्यपूर्वं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्तोमैरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यम् उरुभिः मुमुक्षुभिर्गीयत इति उरुगायः\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eक्रतोः\u003C/span\u003E इत्यादेः प्रकृतोपयोगं दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइत्युक्तत्वादिति\u003C/span\u003E ॥ नन्वेतानि विशेषणानि जीवेऽपि घटन्ते? तस्य ब्रह्मात्मकत्वाद् इत्यतस्तयोर्भेदं समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशर इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवाभेदः\u003C/span\u003E जीवस्य परमात्मना अभेदः । तृतीयप्रश्नस्येश्वरविषयत्वं ज्ञापकान्तरेण समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनाचिकेतमिति\u003C/span\u003E ॥ द्वितीयप्रश्ने नाचिकेताग्निस्थितो भगवान् पृष्ट इति समर्थितम् । अत्रापि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनाचिकेतं शकेमसि\u003C/span\u003E इत्युक्तत्वान्नाचिकेताग्निस्थितो भगवान् पृष्टः, स एवोच्यत इति सिद्धमित्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामस्याऽप्तिम्\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजगतः प्रतिष्ठाम्\u003C/span\u003E इत्यनेन सामानाधिकरण्यप्रतीतिं निवारयन्नन्वयं दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउरुगायमिति\u003C/span\u003E ॥ तृतीयप्रश्नस्येश्वरविषयत्वे सर्वथाऽपरिहार्यामुपपत्तिमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन चेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयेन तद्विषयः स्यात् प्रश्न\u003C/span\u003E इति वाक्यशेषः ॥११॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअतिविपिने स्थितम्\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगह्वर इति\u003C/span\u003E ॥ मुक्तस्य संसार्यगम्यत्वाद् गह्वरत्वम् ॥१२॥"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S02_V10",
"KKN_C01_S02_V11",
"KKN_C01_S02_V12",
"KKN_C01_S02_V13"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-26",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
Line 175: Line 534:
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजानाम्यहं शेवधिरित्यनित्यम्\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआख्यमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनित्यैर्द्रव्यैः\u003C/span\u003E इत्येतद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअध्रुवैः\u003C/span\u003E इति प्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यमिति\u003C/span\u003E ॥ नित्यम्= सर्वदा आख्यो= विषयो येषां तानि अनित्यानि, तैः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यमाख्यविष्णुविषयैः\u003C/span\u003E इत्यर्थः । द्रव्याणि कानि ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eद्रव्यैरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनित्यैः\u003C/span\u003E इति पदं प्रकारान्तरेण व्याकुर्वन् वाक्यं योजयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआख्येति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआख्यो नित्यो विषयो येषां तानि अनित्यानि, तैः अनित्यैः । स्वपदमेव विवरीतुमुक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविष्ण्वाख्यनित्य-विषयैरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअध्रुवैः\u003C/span\u003E अनित्यैः पुरुषैः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद् ध्रुवं न प्राप्यते हि\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति प्रतीयते । तद् अस्मदादिभिः अध्रुवैः प्राप्यत्वाद् ब्रह्मणोऽयुक्तम्? अतोऽन्तरितं \u003C/span\u003Eयत्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपदम् । \u003C/span\u003Eन विद्यते ध्रुवो येषां तेऽध्रुवाः, तैः अध्रुवैः' इति विग्रहमभिप्रयन् तात्पर्येण व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eध्रुव इति\u003C/span\u003E ॥१०॥ अप्रतीतेः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eक्रतोरानन्त्य\u003C/span\u003E पदं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eक्रतोरिति\u003C/span\u003E ॥ अप्रतीतेः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्तोम महद्\u003C/span\u003E इति पदं तात्पर्यपूर्वं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्तोमैरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यम् उरुभिः मुमुक्षुभिर्गीयत इति उरुगायः\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eक्रतोः\u003C/span\u003E इत्यादेः प्रकृतोपयोगं दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइत्युक्तत्वादिति\u003C/span\u003E ॥ नन्वेतानि विशेषणानि जीवेऽपि घटन्ते? तस्य ब्रह्मात्मकत्वाद् इत्यतस्तयोर्भेदं समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशर इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवाभेदः\u003C/span\u003E जीवस्य परमात्मना अभेदः । तृतीयप्रश्नस्येश्वरविषयत्वं ज्ञापकान्तरेण समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनाचिकेतमिति\u003C/span\u003E ॥ द्वितीयप्रश्ने नाचिकेताग्निस्थितो भगवान् पृष्ट इति समर्थितम् । अत्रापि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनाचिकेतं शकेमसि\u003C/span\u003E इत्युक्तत्वान्नाचिकेताग्निस्थितो भगवान् पृष्टः, स एवोच्यत इति सिद्धमित्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामस्याऽप्तिम्\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजगतः प्रतिष्ठाम्\u003C/span\u003E इत्यनेन सामानाधिकरण्यप्रतीतिं निवारयन्नन्वयं दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउरुगायमिति\u003C/span\u003E ॥ तृतीयप्रश्नस्येश्वरविषयत्वे सर्वथाऽपरिहार्यामुपपत्तिमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन चेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयेन तद्विषयः स्यात् प्रश्न\u003C/span\u003E इति वाक्यशेषः ॥११॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअतिविपिने स्थितम्\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगह्वर इति\u003C/span\u003E ॥ मुक्तस्य संसार्यगम्यत्वाद् गह्वरत्वम् ॥१२॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रवृह्य\u003C/span\u003E प्रपूर्य इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रवृह्येति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगह्वरेष्ठम्\u003C/span\u003E इत्यादेरुक्तोऽर्थः कुतः ? इत्यतस्तं समर्थयन्, जीवाद् भेदेनेश्वरज्ञानी \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमोदनीयं लब्ध्वा मोदते\u003C/span\u003E इत्युक्तमोदनीयस्वरूपं च निरूपयन् प्रमाणान्तरं पठति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुक्तेति\u003C/span\u003E ॥१३॥",
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रवृह्य\u003C/span\u003E प्रपूर्य इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रवृह्येति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगह्वरेष्ठम्\u003C/span\u003E इत्यादेरुक्तोऽर्थः कुतः ? इत्यतस्तं समर्थयन्, जीवाद् भेदेनेश्वरज्ञानी \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमोदनीयं लब्ध्वा मोदते\u003C/span\u003E इत्युक्तमोदनीयस्वरूपं च निरूपयन् प्रमाणान्तरं पठति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुक्तेति\u003C/span\u003E ॥१३॥",
"lines": [
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजानाम्यहं शेवधिरित्यनित्यम्\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआख्यमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनित्यैर्द्रव्यैः\u003C/span\u003E इत्येतद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअध्रुवैः\u003C/span\u003E इति प्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यमिति\u003C/span\u003E ॥ नित्यम्= सर्वदा आख्यो= विषयो येषां तानि अनित्यानि, तैः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यमाख्यविष्णुविषयैः\u003C/span\u003E इत्यर्थः । द्रव्याणि कानि ? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eद्रव्यैरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनित्यैः\u003C/span\u003E इति पदं प्रकारान्तरेण व्याकुर्वन् वाक्यं योजयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआख्येति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआख्यो नित्यो विषयो येषां तानि अनित्यानि, तैः अनित्यैः । स्वपदमेव विवरीतुमुक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविष्ण्वाख्यनित्य-विषयैरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअध्रुवैः\u003C/span\u003E अनित्यैः पुरुषैः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतद् ध्रुवं न प्राप्यते हि\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति प्रतीयते । तद् अस्मदादिभिः अध्रुवैः प्राप्यत्वाद् ब्रह्मणोऽयुक्तम्? अतोऽन्तरितं \u003C/span\u003Eयत्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपदम् । \u003C/span\u003Eन विद्यते ध्रुवो येषां तेऽध्रुवाः, तैः अध्रुवैः' इति विग्रहमभिप्रयन् तात्पर्येण व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eध्रुव इति\u003C/span\u003E ॥१०॥ अप्रतीतेः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eक्रतोरानन्त्य\u003C/span\u003E पदं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eक्रतोरिति\u003C/span\u003E ॥ अप्रतीतेः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्तोम महद्\u003C/span\u003E इति पदं तात्पर्यपूर्वं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्तोमैरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यम् उरुभिः मुमुक्षुभिर्गीयत इति उरुगायः\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eक्रतोः\u003C/span\u003E इत्यादेः प्रकृतोपयोगं दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइत्युक्तत्वादिति\u003C/span\u003E ॥ नन्वेतानि विशेषणानि जीवेऽपि घटन्ते? तस्य ब्रह्मात्मकत्वाद् इत्यतस्तयोर्भेदं समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशर इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवाभेदः\u003C/span\u003E जीवस्य परमात्मना अभेदः । तृतीयप्रश्नस्येश्वरविषयत्वं ज्ञापकान्तरेण समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनाचिकेतमिति\u003C/span\u003E ॥ द्वितीयप्रश्ने नाचिकेताग्निस्थितो भगवान् पृष्ट इति समर्थितम् । अत्रापि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनाचिकेतं शकेमसि\u003C/span\u003E इत्युक्तत्वान्नाचिकेताग्निस्थितो भगवान् पृष्टः, स एवोच्यत इति सिद्धमित्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामस्याऽप्तिम्\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजगतः प्रतिष्ठाम्\u003C/span\u003E इत्यनेन सामानाधिकरण्यप्रतीतिं निवारयन्नन्वयं दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउरुगायमिति\u003C/span\u003E ॥ तृतीयप्रश्नस्येश्वरविषयत्वे सर्वथाऽपरिहार्यामुपपत्तिमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन चेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयेन तद्विषयः स्यात् प्रश्न\u003C/span\u003E इति वाक्यशेषः ॥११॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअतिविपिने स्थितम्\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगह्वर इति\u003C/span\u003E ॥ मुक्तस्य संसार्यगम्यत्वाद् गह्वरत्वम् ॥१२॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रवृह्य\u003C/span\u003E प्रपूर्य इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रवृह्येति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगह्वरेष्ठम्\u003C/span\u003E इत्यादेरुक्तोऽर्थः कुतः ? इत्यतस्तं समर्थयन्, जीवाद् भेदेनेश्वरज्ञानी \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमोदनीयं लब्ध्वा मोदते\u003C/span\u003E इत्युक्तमोदनीयस्वरूपं च निरूपयन् प्रमाणान्तरं पठति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुक्तेति\u003C/span\u003E ॥१३॥"
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रवृह्य\u003C/span\u003E प्रपूर्य इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रवृह्येति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगह्वरेष्ठम्\u003C/span\u003E इत्यादेरुक्तोऽर्थः कुतः ? इत्यतस्तं समर्थयन्, जीवाद् भेदेनेश्वरज्ञानी \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमोदनीयं लब्ध्वा मोदते\u003C/span\u003E इत्युक्तमोदनीयस्वरूपं च निरूपयन् प्रमाणान्तरं पठति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुक्तेति\u003C/span\u003E ॥१३॥"
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "अथ भाष्यार्थः"
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S02_V10",
"KKN_C01_S02_V11",
"KKN_C01_S02_V12",
"KKN_C01_S02_V13"
]
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-13",
"id": "VyasatirthaVivarana-27",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "व्यासतीर्थीयम्",
"lines": [
"व्यासतीर्थीयम्"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-28",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S02_V20",
"parent": "KKN_C01_S02_V14",
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
Line 194: Line 571:
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "व्यासतीर्थीयम्"
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S02_V14",
"KKN_C01_S02_V15",
"KKN_C01_S02_V16",
"KKN_C01_S02_V17",
"KKN_C01_S02_V18",
"KKN_C01_S02_V19",
"KKN_C01_S02_V20"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-29",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "अथ भाष्यार्थः",
"lines": [
"अथ भाष्यार्थः"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-30",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S02_V16",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्ध्येवाक्षरम्\u003C/span\u003E इत्यादि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत्ते पदं संग्रहेण ब्रवीम्योमित्येतद्\u003C/span\u003E इत्युक्तभगवद्वाचकप्रणवमाहात्म्यमुच्यते\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतद्ध्येवेति\u003C/span\u003E ॥१६॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्ध्येवाक्षरम्\u003C/span\u003E इत्यादि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत्ते पदं संग्रहेण ब्रवीम्योमित्येतद्\u003C/span\u003E इत्युक्तभगवद्वाचकप्रणवमाहात्म्यमुच्यते\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतद्ध्येवेति\u003C/span\u003E ॥१६॥"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S02_V14",
"KKN_C01_S02_V15",
"KKN_C01_S02_V16",
"KKN_C01_S02_V17",
"KKN_C01_S02_V18",
"KKN_C01_S02_V19",
"KKN_C01_S02_V20"
]
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-14",
"id": "VyasatirthaVivarana-31",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S02_V18",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन जायते म्रियते वा विपश्चिद्\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन\u003C/span\u003Eइत्युत्तरत्रापि सम्बध्यते । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन कुतश्चिद्\u003C/span\u003E इत्येतत् प्रकृते हेतुत्वाप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन कुतश्चिदिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभावाभावौ\u003C/span\u003E जनिमृती । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन बभूव कश्चिद्\u003C/span\u003E इत्येतत् प्रकृते हेत्वन्तरार्थत्वाप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयस्मादिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजो नित्यः\u003C/span\u003E इति निगमनवाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत इति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअतः\u003C/span\u003E स्वरूपेण जननाभावाद् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजो नित्यश्च शाश्वतोऽयं पुराणः\u003C/span\u003E इत्येतदप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअविकारश्चेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनायं कुतश्चिन्न बभूव कश्चिद्\u003C/span\u003E इति वाक्यद्वयं प्रमाणवचनेऽपि प्रकृतहेत्वर्थतया स्फुटमप्रतीतेः, स्ववचनेन स्पष्टं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअयमित्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउभौ तौ न विजानीतः\u003C/span\u003E इत्येतद्युक्तेरनुक्तत्वाद् युक्तिपूर्वं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवस्यापीति\u003C/span\u003E ॥१८॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअपि\u003C/span\u003Eशब्देनेश्वरं समुच्चिनोति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वतः\u003C/span\u003E स्वरूपेण ॥१९॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन जायते म्रियते वा विपश्चिद्\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन\u003C/span\u003Eइत्युत्तरत्रापि सम्बध्यते । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन कुतश्चिद्\u003C/span\u003E इत्येतत् प्रकृते हेतुत्वाप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन कुतश्चिदिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभावाभावौ\u003C/span\u003E जनिमृती । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन बभूव कश्चिद्\u003C/span\u003E इत्येतत् प्रकृते हेत्वन्तरार्थत्वाप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयस्मादिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजो नित्यः\u003C/span\u003E इति निगमनवाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत इति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअतः\u003C/span\u003E स्वरूपेण जननाभावाद् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजो नित्यश्च शाश्वतोऽयं पुराणः\u003C/span\u003E इत्येतदप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअविकारश्चेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनायं कुतश्चिन्न बभूव कश्चिद्\u003C/span\u003E इति वाक्यद्वयं प्रमाणवचनेऽपि प्रकृतहेत्वर्थतया स्फुटमप्रतीतेः, स्ववचनेन स्पष्टं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअयमित्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउभौ तौ न विजानीतः\u003C/span\u003E इत्येतद्युक्तेरनुक्तत्वाद् युक्तिपूर्वं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवस्यापीति\u003C/span\u003E ॥१८॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअपि\u003C/span\u003Eशब्देनेश्वरं समुच्चिनोति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वतः\u003C/span\u003E स्वरूपेण ॥१९॥"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S02_V14",
"KKN_C01_S02_V15",
"KKN_C01_S02_V16",
"KKN_C01_S02_V17",
"KKN_C01_S02_V18",
"KKN_C01_S02_V19",
"KKN_C01_S02_V20"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-32",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
Line 203: Line 647:
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्ध्येवाक्षरम्\u003C/span\u003E इत्यादि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत्ते पदं संग्रहेण ब्रवीम्योमित्येतद्\u003C/span\u003E इत्युक्तभगवद्वाचकप्रणवमाहात्म्यमुच्यते\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतद्ध्येवेति\u003C/span\u003E ॥१६॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन जायते म्रियते वा विपश्चिद्\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन\u003C/span\u003Eइत्युत्तरत्रापि सम्बध्यते । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन कुतश्चिद्\u003C/span\u003E इत्येतत् प्रकृते हेतुत्वाप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन कुतश्चिदिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभावाभावौ\u003C/span\u003E जनिमृती । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन बभूव कश्चिद्\u003C/span\u003E इत्येतत् प्रकृते हेत्वन्तरार्थत्वाप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयस्मादिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजो नित्यः\u003C/span\u003E इति निगमनवाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत इति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअतः\u003C/span\u003E स्वरूपेण जननाभावाद् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजो नित्यश्च शाश्वतोऽयं पुराणः\u003C/span\u003E इत्येतदप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअविकारश्चेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनायं कुतश्चिन्न बभूव कश्चिद्\u003C/span\u003E इति वाक्यद्वयं प्रमाणवचनेऽपि प्रकृतहेत्वर्थतया स्फुटमप्रतीतेः, स्ववचनेन स्पष्टं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअयमित्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउभौ तौ न विजानीतः\u003C/span\u003E इत्येतद्युक्तेरनुक्तत्वाद् युक्तिपूर्वं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवस्यापीति\u003C/span\u003E ॥१८॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअपि\u003C/span\u003Eशब्देनेश्वरं समुच्चिनोति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वतः\u003C/span\u003E स्वरूपेण ॥१९॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणोरणीयान्\u003C/span\u003E इत्यस्य प्रकृतजीवपरत्वप्रतीतिं निवारयता ईश्वरस्य अप्रकृतत्वशङ्का निवारिता । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्माऽस्य जन्तोर्निहितो गुहायाम्\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएवमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवम्\u003C/span\u003E उक्तप्रकारेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनित्यस्येति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअक्रतुः\u003C/span\u003E क्रतूपलक्षितकर्मरहितः, तं पश्यति\u003C/span\u003E इति प्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअ इति\u003C/span\u003E ॥ एवं तर्हि कथं क्रतोः कर्मात्मकत्वात् तेन तं पश्यति इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतन्निश्चय इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतन्निश्चयः\u003C/span\u003E सम्यक् तत्परोक्षज्ञानम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मनः= स्वस्य महिमानं पश्यति\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मन इति\u003C/span\u003E ॥ आत्मनः सकाशान्महिमानम्= महामानम् । उक्तमर्थं द्रढीकुर्वन्नात्मनो जीवाद् विष्णुः कस्मान्महिमा इत्युक्तः? इति शङ्कां च परिहरति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवादिति\u003C/span\u003E ॥२०॥",
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणोरणीयान्\u003C/span\u003E इत्यस्य प्रकृतजीवपरत्वप्रतीतिं निवारयता ईश्वरस्य अप्रकृतत्वशङ्का निवारिता । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्माऽस्य जन्तोर्निहितो गुहायाम्\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएवमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवम्\u003C/span\u003E उक्तप्रकारेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनित्यस्येति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअक्रतुः\u003C/span\u003E क्रतूपलक्षितकर्मरहितः, तं पश्यति\u003C/span\u003E इति प्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअ इति\u003C/span\u003E ॥ एवं तर्हि कथं क्रतोः कर्मात्मकत्वात् तेन तं पश्यति इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतन्निश्चय इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतन्निश्चयः\u003C/span\u003E सम्यक् तत्परोक्षज्ञानम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मनः= स्वस्य महिमानं पश्यति\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मन इति\u003C/span\u003E ॥ आत्मनः सकाशान्महिमानम्= महामानम् । उक्तमर्थं द्रढीकुर्वन्नात्मनो जीवाद् विष्णुः कस्मान्महिमा इत्युक्तः? इति शङ्कां च परिहरति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवादिति\u003C/span\u003E ॥२०॥",
"lines": [
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्ध्येवाक्षरम्\u003C/span\u003E इत्यादि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत्ते पदं संग्रहेण ब्रवीम्योमित्येतद्\u003C/span\u003E इत्युक्तभगवद्वाचकप्रणवमाहात्म्यमुच्यते\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतद्ध्येवेति\u003C/span\u003E ॥१६॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन जायते म्रियते वा विपश्चिद्\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन\u003C/span\u003Eइत्युत्तरत्रापि सम्बध्यते । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन कुतश्चिद्\u003C/span\u003E इत्येतत् प्रकृते हेतुत्वाप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन कुतश्चिदिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभावाभावौ\u003C/span\u003E जनिमृती । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन बभूव कश्चिद्\u003C/span\u003E इत्येतत् प्रकृते हेत्वन्तरार्थत्वाप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयस्मादिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजो नित्यः\u003C/span\u003E इति निगमनवाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत इति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअतः\u003C/span\u003E स्वरूपेण जननाभावाद् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजो नित्यश्च शाश्वतोऽयं पुराणः\u003C/span\u003E इत्येतदप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअविकारश्चेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनायं कुतश्चिन्न बभूव कश्चिद्\u003C/span\u003E इति वाक्यद्वयं प्रमाणवचनेऽपि प्रकृतहेत्वर्थतया स्फुटमप्रतीतेः, स्ववचनेन स्पष्टं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअयमित्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउभौ तौ न विजानीतः\u003C/span\u003E इत्येतद्युक्तेरनुक्तत्वाद् युक्तिपूर्वं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवस्यापीति\u003C/span\u003E ॥१८॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअपि\u003C/span\u003Eशब्देनेश्वरं समुच्चिनोति । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वतः\u003C/span\u003E स्वरूपेण ॥१९॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणोरणीयान्\u003C/span\u003E इत्यस्य प्रकृतजीवपरत्वप्रतीतिं निवारयता ईश्वरस्य अप्रकृतत्वशङ्का निवारिता । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्माऽस्य जन्तोर्निहितो गुहायाम्\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएवमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवम्\u003C/span\u003E उक्तप्रकारेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनित्यस्येति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअक्रतुः\u003C/span\u003E क्रतूपलक्षितकर्मरहितः, तं पश्यति\u003C/span\u003E इति प्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअ इति\u003C/span\u003E ॥ एवं तर्हि कथं क्रतोः कर्मात्मकत्वात् तेन तं पश्यति इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतन्निश्चय इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतन्निश्चयः\u003C/span\u003E सम्यक् तत्परोक्षज्ञानम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मनः= स्वस्य महिमानं पश्यति\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मन इति\u003C/span\u003E ॥ आत्मनः सकाशान्महिमानम्= महामानम् । उक्तमर्थं द्रढीकुर्वन्नात्मनो जीवाद् विष्णुः कस्मान्महिमा इत्युक्तः? इति शङ्कां च परिहरति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवादिति\u003C/span\u003E ॥२०॥"
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअणोरणीयान्\u003C/span\u003E इत्यस्य प्रकृतजीवपरत्वप्रतीतिं निवारयता ईश्वरस्य अप्रकृतत्वशङ्का निवारिता । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्माऽस्य जन्तोर्निहितो गुहायाम्\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएवमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवम्\u003C/span\u003E उक्तप्रकारेण \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनित्यस्येति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअक्रतुः\u003C/span\u003E क्रतूपलक्षितकर्मरहितः, तं पश्यति\u003C/span\u003E इति प्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअ इति\u003C/span\u003E ॥ एवं तर्हि कथं क्रतोः कर्मात्मकत्वात् तेन तं पश्यति इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतन्निश्चय इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतन्निश्चयः\u003C/span\u003E सम्यक् तत्परोक्षज्ञानम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मनः= स्वस्य महिमानं पश्यति\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मन इति\u003C/span\u003E ॥ आत्मनः सकाशान्महिमानम्= महामानम् । उक्तमर्थं द्रढीकुर्वन्नात्मनो जीवाद् विष्णुः कस्मान्महिमा इत्युक्तः? इति शङ्कां च परिहरति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवादिति\u003C/span\u003E ॥२०॥"
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "अथ भाष्यार्थः"
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S02_V14",
"KKN_C01_S02_V15",
"KKN_C01_S02_V16",
"KKN_C01_S02_V17",
"KKN_C01_S02_V18",
"KKN_C01_S02_V19",
"KKN_C01_S02_V20"
]
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-15",
"id": "VyasatirthaVivarana-33",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "व्यासतीर्थीयम्",
"lines": [
"व्यासतीर्थीयम्"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-34",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S02_V25",
"parent": null,
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
Line 222: Line 687:
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "व्यासतीर्थीयम्"
"teekaLabel": null
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-16",
"id": "VyasatirthaVivarana-35",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "अथ भाष्यार्थः",
"lines": [
"अथ भाष्यार्थः"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-36",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S02_V25",
"parent": null,
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
Line 236: Line 713:
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "अथ भाष्यार्थः"
"teekaLabel": null
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-37",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "व्यासतीर्थीयम्",
"lines": [
"व्यासतीर्थीयम्"
]
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-17",
"id": "VyasatirthaVivarana-38",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S03_V02",
"parent": "KKN_C01_S03_V01",
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअध्यात्मयोगेन\u003C/span\u003E इति भगवतो ध्यानमुक्तम् । स कुत्र ध्येयः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुकृतस्य\u003C/span\u003E पुण्यस्य कार्ये शरीरे । पञ्च अग्नयः= देवयजनादयो येषां ते तथोक्ताः ॥ १ ॥ भगवद्ध्यानस्याऽहत्य साधनं किम् ? इत्यतो भगवन्तं स्तुवन् तद् वक्तुं शक्नुम इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः सेतुरिति\u003C/span\u003E ॥ सेतुत्वादिगुणकं ध्यातुं साधनं वक्तुं शक्नुम इत्यर्थः ॥ २ ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतं पिबन्तौ\u003C/span\u003E इत्येतत् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकैश्चिद्\u003C/span\u003E बुद्धि-जीवपरत्वेन, अन्यैर्जीवेश्वरविषयत्वेन व्याख्यातम्; तन्न । सुखभोक्तृत्वानुपपत्तेः, सुखस्यैव भोक्तृत्वानुपपत्तेश्च इत्याशयवान् यथावद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E देहहृदये स्थितः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्तरात्मा\u003C/span\u003E जीवहृदये स्थितः । आ ऋद्धः अर्द्धः, परेभ्योऽप्यर्द्धः परार्द्धः, तस्मिन्= \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरेभ्योऽप्यृद्धरूपके परमे\u003C/span\u003E गुहां प्रविष्टे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायौ विभुः\u003C/span\u003E विष्णुः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एक एव \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा, अन्तरात्मा\u003C/span\u003E इति द्विधा स्थितः\u003C/span\u003E । असौ, भुज्यन्त इति भोगाः= विषयाः, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशुभानेव भोगान् पिबति\u003C/span\u003E= अनुभवति । ऋतं पिबन्तावुभावपि परमात्मानौ चेत् कथं छायातपत्वम्? इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eछायेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः सेतुरीजानानाम्\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमर्यादेति\u003C/span\u003E ॥",
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-170\"\u003Eअध्यात्मयोगेन\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति भगवतो ध्यानमुक्तम् । स कुत्र ध्येयः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुकृतस्य\u003C/span\u003E पुण्यस्य कार्ये शरीरे । पञ्च अग्नयः= देवयजनादयो येषां ते तथोक्ताः ॥ १ ॥ भगवद्ध्यानस्याऽहत्य साधनं किम् ? इत्यतो भगवन्तं स्तुवन् तद् वक्तुं शक्नुम इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः सेतुरिति\u003C/span\u003E ॥ सेतुत्वादिगुणकं ध्यातुं साधनं वक्तुं शक्नुम इत्यर्थः ॥ २ ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतं पिबन्तौ\u003C/span\u003E इत्येतत् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकैश्चिद्\u003C/span\u003E बुद्धि-जीवपरत्वेन, अन्यैर्जीवेश्वरविषयत्वेन व्याख्यातम्; तन्न । सुखभोक्तृत्वानुपपत्तेः, सुखस्यैव भोक्तृत्वानुपपत्तेश्च इत्याशयवान् यथावद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E देहहृदये स्थितः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्तरात्मा\u003C/span\u003E जीवहृदये स्थितः । आ ऋद्धः अर्द्धः, परेभ्योऽप्यर्द्धः परार्द्धः, तस्मिन्= \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरेभ्योऽप्यृद्धरूपके परमे\u003C/span\u003E गुहां प्रविष्टे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायौ विभुः\u003C/span\u003E विष्णुः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एक एव \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा, अन्तरात्मा\u003C/span\u003E इति द्विधा स्थितः\u003C/span\u003E । असौ, भुज्यन्त इति भोगाः= विषयाः, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशुभानेव भोगान् पिबति\u003C/span\u003E= अनुभवति । ऋतं पिबन्तावुभावपि परमात्मानौ चेत् कथं छायातपत्वम्? इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eछायेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः सेतुरीजानानाम्\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमर्यादेति\u003C/span\u003E ॥",
"lines": [
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअध्यात्मयोगेन\u003C/span\u003E इति भगवतो ध्यानमुक्तम् । स कुत्र ध्येयः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुकृतस्य\u003C/span\u003E पुण्यस्य कार्ये शरीरे । पञ्च अग्नयः= देवयजनादयो येषां ते तथोक्ताः ॥ १ ॥ भगवद्ध्यानस्याऽहत्य साधनं किम् ? इत्यतो भगवन्तं स्तुवन् तद् वक्तुं शक्नुम इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः सेतुरिति\u003C/span\u003E ॥ सेतुत्वादिगुणकं ध्यातुं साधनं वक्तुं शक्नुम इत्यर्थः ॥ २ ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतं पिबन्तौ\u003C/span\u003E इत्येतत् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकैश्चिद्\u003C/span\u003E बुद्धि-जीवपरत्वेन, अन्यैर्जीवेश्वरविषयत्वेन व्याख्यातम्; तन्न । सुखभोक्तृत्वानुपपत्तेः, सुखस्यैव भोक्तृत्वानुपपत्तेश्च इत्याशयवान् यथावद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E देहहृदये स्थितः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्तरात्मा\u003C/span\u003E जीवहृदये स्थितः । आ ऋद्धः अर्द्धः, परेभ्योऽप्यर्द्धः परार्द्धः, तस्मिन्= \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरेभ्योऽप्यृद्धरूपके परमे\u003C/span\u003E गुहां प्रविष्टे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायौ विभुः\u003C/span\u003E विष्णुः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एक एव \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा, अन्तरात्मा\u003C/span\u003E इति द्विधा स्थितः\u003C/span\u003E । असौ, भुज्यन्त इति भोगाः= विषयाः, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशुभानेव भोगान् पिबति\u003C/span\u003E= अनुभवति । ऋतं पिबन्तावुभावपि परमात्मानौ चेत् कथं छायातपत्वम्? इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eछायेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः सेतुरीजानानाम्\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमर्यादेति\u003C/span\u003E ॥"
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-170\"\u003Eअध्यात्मयोगेन\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति भगवतो ध्यानमुक्तम् । स कुत्र ध्येयः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसुकृतस्य\u003C/span\u003E पुण्यस्य कार्ये शरीरे । पञ्च अग्नयः= देवयजनादयो येषां ते तथोक्ताः ॥ १ ॥ भगवद्ध्यानस्याऽहत्य साधनं किम् ? इत्यतो भगवन्तं स्तुवन् तद् वक्तुं शक्नुम इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः सेतुरिति\u003C/span\u003E ॥ सेतुत्वादिगुणकं ध्यातुं साधनं वक्तुं शक्नुम इत्यर्थः ॥ २ ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतं पिबन्तौ\u003C/span\u003E इत्येतत् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकैश्चिद्\u003C/span\u003E बुद्धि-जीवपरत्वेन, अन्यैर्जीवेश्वरविषयत्वेन व्याख्यातम्; तन्न । सुखभोक्तृत्वानुपपत्तेः, सुखस्यैव भोक्तृत्वानुपपत्तेश्च इत्याशयवान् यथावद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा\u003C/span\u003E देहहृदये स्थितः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्तरात्मा\u003C/span\u003E जीवहृदये स्थितः । आ ऋद्धः अर्द्धः, परेभ्योऽप्यर्द्धः परार्द्धः, तस्मिन्= \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरेभ्योऽप्यृद्धरूपके परमे\u003C/span\u003E गुहां प्रविष्टे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायौ विभुः\u003C/span\u003E विष्णुः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एक एव \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा, अन्तरात्मा\u003C/span\u003E इति द्विधा स्थितः\u003C/span\u003E । असौ, भुज्यन्त इति भोगाः= विषयाः, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशुभानेव भोगान् पिबति\u003C/span\u003E= अनुभवति । ऋतं पिबन्तावुभावपि परमात्मानौ चेत् कथं छायातपत्वम्? इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eछायेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः सेतुरीजानानाम्\u003C/span\u003E इत्येतद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमर्यादेति\u003C/span\u003E ॥"
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "व्यासतीर्थीयम्"
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S03_V01",
"KKN_C01_S03_V02"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-170",
"kind": "locus",
"quote": "अध्यात्मयोगेन",
"text": "१.२.१२"
}
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-39",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "व्यासतीर्थीयम्",
"lines": [
"व्यासतीर्थीयम्"
]
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-18",
"id": "VyasatirthaVivarana-40",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S03_V12",
"parent": "KKN_C01_S03_V03",
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
Line 264: Line 777:
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "व्यासतीर्थीयम्"
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S03_V03",
"KKN_C01_S03_V04",
"KKN_C01_S03_V05",
"KKN_C01_S03_V06",
"KKN_C01_S03_V07",
"KKN_C01_S03_V08",
"KKN_C01_S03_V09",
"KKN_C01_S03_V10",
"KKN_C01_S03_V11",
"KKN_C01_S03_V12"
]
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-19",
"id": "VyasatirthaVivarana-41",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "अथ भाष्यार्थः",
"lines": [
"अथ भाष्यार्थः"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-42",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S03_V12",
"parent": "KKN_C01_S03_V10",
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
Line 278: Line 815:
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "अथ भाष्यार्थः"
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C01_S03_V03",
"KKN_C01_S03_V04",
"KKN_C01_S03_V05",
"KKN_C01_S03_V06",
"KKN_C01_S03_V07",
"KKN_C01_S03_V08",
"KKN_C01_S03_V09",
"KKN_C01_S03_V10",
"KKN_C01_S03_V11",
"KKN_C01_S03_V12"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-43",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "व्यासतीर्थीयम्",
"lines": [
"व्यासतीर्थीयम्"
]
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-20",
"id": "VyasatirthaVivarana-44",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C01_S03_V17",
"parent": null,
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
Line 292: Line 853:
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "व्यासतीर्थीयम्"
"teekaLabel": null
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-21",
"id": "VyasatirthaVivarana-45",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "व्यासतीर्थीयम्",
"lines": [
"व्यासतीर्थीयम्"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-46",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
Line 306: Line 879:
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "व्यासतीर्थीयम्"
"teekaLabel": null
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-47",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "व्यासतीर्थीयम्",
"lines": [
"व्यासतीर्थीयम्"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-48",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S01_V02",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविषयव्यावृत्तचक्षुरादिमान्न सर्वथा मुमुक्षुर्विषयादिप्रमादी स्याद्\u003C/span\u003E इति भावेन पूर्वश्लोकोक्तमेव विशदमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपराच इति\u003C/span\u003E ॥ बाला इव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबाला\u003C/span\u003E अविवेकिनः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपाशं\u003C/span\u003E जनिमृती । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअमृतत्वं\u003C/span\u003E मोक्षम् ॥२॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअविलम्बेन तत्त्वं निरूपय\u003C/span\u003E इति पुनः पृच्छति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेनेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेनैवैतेन\u003C/span\u003E संसारे रूपादीन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविजानाति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेतदत्र\u003C/span\u003E मोक्षेऽपि नियामकं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरिशिष्यते किम्\u003C/span\u003E ? इति प्रश्नवाक्यार्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतदेतन्नियामकं मोक्षेऽपि परिशिष्यते किम्?\u003C/span\u003E इति पृष्टं यद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E मोक्षेऽपि परिशिष्यते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवै\u003C/span\u003E इति परिहारमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्वै तदिति\u003C/span\u003E ॥३॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनियामकं विस्तार्य ब्रूहि\u003C/span\u003E इत्याकाङ्क्षायां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वप्नान्तम्\u003C/span\u003E इत्यादिना नियामकं ब्रह्म विस्तरेणाऽह । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वप्नान्तम्\u003C/span\u003E इत्यतः पूर्वं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम्\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञावाक्यं द्रष्टव्यम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वप्नान्तं\u003C/span\u003E स्वप्नाख्यम् अन्तम्, स्वप्नसुषुप्ती इति यावत् ॥४॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविषयव्यावृत्तचक्षुरादिमान्न सर्वथा मुमुक्षुर्विषयादिप्रमादी स्याद्\u003C/span\u003E इति भावेन पूर्वश्लोकोक्तमेव विशदमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपराच इति\u003C/span\u003E ॥ बाला इव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबाला\u003C/span\u003E अविवेकिनः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपाशं\u003C/span\u003E जनिमृती । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअमृतत्वं\u003C/span\u003E मोक्षम् ॥२॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअविलम्बेन तत्त्वं निरूपय\u003C/span\u003E इति पुनः पृच्छति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेनेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेनैवैतेन\u003C/span\u003E संसारे रूपादीन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविजानाति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेतदत्र\u003C/span\u003E मोक्षेऽपि नियामकं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरिशिष्यते किम्\u003C/span\u003E ? इति प्रश्नवाक्यार्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतदेतन्नियामकं मोक्षेऽपि परिशिष्यते किम्?\u003C/span\u003E इति पृष्टं यद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E मोक्षेऽपि परिशिष्यते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवै\u003C/span\u003E इति परिहारमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्वै तदिति\u003C/span\u003E ॥३॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनियामकं विस्तार्य ब्रूहि\u003C/span\u003E इत्याकाङ्क्षायां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वप्नान्तम्\u003C/span\u003E इत्यादिना नियामकं ब्रह्म विस्तरेणाऽह । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वप्नान्तम्\u003C/span\u003E इत्यतः पूर्वं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम्\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञावाक्यं द्रष्टव्यम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वप्नान्तं\u003C/span\u003E स्वप्नाख्यम् अन्तम्, स्वप्नसुषुप्ती इति यावत् ॥४॥"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S01_V02",
"KKN_C02_S01_V03",
"KKN_C02_S01_V04",
"KKN_C02_S01_V05",
"KKN_C02_S01_V06",
"KKN_C02_S01_V07"
]
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-22",
"id": "VyasatirthaVivarana-49",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S01_V05",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमध्वदं\u003C/span\u003E देहे स्थित्वा सारभोक्तारम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवमन्तिकाद्\u003C/span\u003E जीवस्य समीपे। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत\u003C/span\u003E आत्मन ज्ञातत्वात् स्वात्मानं गोप्तुं नेच्छति ॥५॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्त त इदं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-213\"\u003Eप्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतत् पूर्वत्र सम्बध्यत इत्याशयवान्, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा= जीवो मरणं प्राप्य यथा= यद्भवति तद्ब्रह्म\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइदमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवस्य मरणानन्तरं यद्भवति तच्च वक्ष्यामि\u003C/span\u003E इति किमर्थम् अपृष्टार्थप्रतिज्ञा क्रियते? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीव इति\u003C/span\u003E ॥ मुमुक्षोर्जीवेश्वरवैलक्षण्यज्ञानम् आवश्यकम् । तज्ज्ञापनाय अपृष्टार्थप्रतिज्ञा कृतेत्यर्थः । जीवेश्वरभेदज्ञापनाय प्रतिज्ञा चेद् उत्तरत्र तयोर्वैधर्म्योक्तिः स्याद्? इति वदतः तटस्थस्य उक्तं वैधर्म्यम् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eय इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयः कर्मफलभोक्ता\u003C/span\u003E इति, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोनिमन्ये \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-214\"\u003Eप्रपद्यन्ते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एषु \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-215\"\u003Eसुप्तेषु\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयः प्रलयादिष्विति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा मरणं प्राप्य यथा= यद् भवति तद् ब्रह्म\u003C/span\u003E इति कस्मान्न स्याद्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन हीति\u003C/span\u003E ॥ ननु जीवेश्वरभेदज्ञापनं च किमर्थम्? येन तत्प्रतिज्ञा सार्थका? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवादिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्वया यथावत् ब्रह्म ज्ञातव्यम्\u003C/span\u003E इति आदौ उपस्कर्तव्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअतः प्रतिज्ञा सार्थका\u003C/span\u003E इति वाक्यशेषः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मानम्= जीवम्\u003C/span\u003E इति सामानाधिकरण्यप्रतीत्या जीवस्याऽत्माभेदः प्रतीयते । स प्रकृतप्रतिज्ञाविरुद्धः, अतस्तां निवारयन् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-216\"\u003Eजीवम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति द्वितीयां षष्ठ्यर्थत्वेन व्याकुर्वन् तस्यान्वयं च दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवस्येति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति द्वितीयायाः षष्ठ्यर्थत्वानङ्गीकारे बाधकमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन हीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहि\u003C/span\u003E इति सूचितामुपपत्तिं स्फोरयन्नाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवस्त्वन्तरस्येति\u003C/span\u003E॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमध्वदं\u003C/span\u003E देहे स्थित्वा सारभोक्तारम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवमन्तिकाद्\u003C/span\u003E जीवस्य समीपे। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत\u003C/span\u003E आत्मन ज्ञातत्वात् स्वात्मानं गोप्तुं नेच्छति ॥५॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्त त इदं \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-213\"\u003Eप्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतत् पूर्वत्र सम्बध्यत इत्याशयवान्, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा= जीवो मरणं प्राप्य यथा= यद्भवति तद्ब्रह्म\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइदमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवस्य मरणानन्तरं यद्भवति तच्च वक्ष्यामि\u003C/span\u003E इति किमर्थम् अपृष्टार्थप्रतिज्ञा क्रियते? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीव इति\u003C/span\u003E ॥ मुमुक्षोर्जीवेश्वरवैलक्षण्यज्ञानम् आवश्यकम् । तज्ज्ञापनाय अपृष्टार्थप्रतिज्ञा कृतेत्यर्थः । जीवेश्वरभेदज्ञापनाय प्रतिज्ञा चेद् उत्तरत्र तयोर्वैधर्म्योक्तिः स्याद्? इति वदतः तटस्थस्य उक्तं वैधर्म्यम् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eय इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयः कर्मफलभोक्ता\u003C/span\u003E इति, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोनिमन्ये \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-214\"\u003Eप्रपद्यन्ते\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एषु \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-215\"\u003Eसुप्तेषु\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयः प्रलयादिष्विति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा मरणं प्राप्य यथा= यद् भवति तद् ब्रह्म\u003C/span\u003E इति कस्मान्न स्याद्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन हीति\u003C/span\u003E ॥ ननु जीवेश्वरभेदज्ञापनं च किमर्थम्? येन तत्प्रतिज्ञा सार्थका? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवादिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्वया यथावत् ब्रह्म ज्ञातव्यम्\u003C/span\u003E इति आदौ उपस्कर्तव्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअतः प्रतिज्ञा सार्थका\u003C/span\u003E इति वाक्यशेषः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मानम्= जीवम्\u003C/span\u003E इति सामानाधिकरण्यप्रतीत्या जीवस्याऽत्माभेदः प्रतीयते । स प्रकृतप्रतिज्ञाविरुद्धः, अतस्तां निवारयन् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003E\u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-216\"\u003Eजीवम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति द्वितीयां षष्ठ्यर्थत्वेन व्याकुर्वन् तस्यान्वयं च दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवस्येति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति द्वितीयायाः षष्ठ्यर्थत्वानङ्गीकारे बाधकमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन हीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहि\u003C/span\u003E इति सूचितामुपपत्तिं स्फोरयन्नाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवस्त्वन्तरस्येति\u003C/span\u003E॥"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S01_V02",
"KKN_C02_S01_V03",
"KKN_C02_S01_V04",
"KKN_C02_S01_V05",
"KKN_C02_S01_V06",
"KKN_C02_S01_V07"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-213",
"kind": "locus",
"quote": "प्रवक्ष्यामि",
"text": "२.२.६"
},
{
"id": "fn-214",
"kind": "locus",
"quote": "प्रपद्यन्ते",
"text": "२.२.७"
},
{
"id": "fn-215",
"kind": "locus",
"quote": "सुप्तेषु",
"text": "२.२.८"
},
{
"id": "fn-216",
"kind": "locus",
"quote": "जीवम्",
"text": "२.१.५"
}
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-50",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S01_V06",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः पूर्वम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यं दुर्गमार्थत्वाद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअम्भ्रामभ्य इति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यं योजनाप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वात्मानमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकस्मादपि पूर्वम् अजातं पूर्वाजातम्\u003C/span\u003E इति सूचितमर्थं स्ववाक्येन विशदयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयथेत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ यथेन्द्रादिजनकस्य कश्यपस्य न तेभ्य उत्तमत्वम् , न तथा विष्णोर्ब्रह्मणः । तस्य पूर्वाजाततज्जनकत्वाद् उत्तमत्वमेवेति भावार्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजायत\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वयमुत्पन्नः\u003C/span\u003E इत्यर्थत्वात् कथं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजनयामास\u003C/span\u003E इति णिजर्थतया व्याख्या? इत्यतः प्रयोगदर्शनेनोपपादयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअजायतेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया प्राणेन\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतत् स्त्रीलिङ्गत्वात्, प्रसिद्धेश्च कश्यपभार्यादितिपरत्वप्रतीतेः प्रमाणमुदाहृत्य स्ववाक्येन व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअदनादिति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउत्तमो देवताभ्यश्च\u003C/span\u003E इति व्याख्यातमपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदेवतामयी\u003C/span\u003E इति पदं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेवतात्मिका\u003C/span\u003E इति प्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेवतेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया प्राणेन\u003C/span\u003E इति व्याख्यातमपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राणेन= प्राणरूपेण संविशन्ति\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राणेनेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीम्\u003C/span\u003E इत्यादि-विशेष्याप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुहामिति\u003C/span\u003E ॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः पूर्वम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यं दुर्गमार्थत्वाद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअम्भ्रामभ्य इति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यं योजनाप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वात्मानमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकस्मादपि पूर्वम् अजातं पूर्वाजातम्\u003C/span\u003E इति सूचितमर्थं स्ववाक्येन विशदयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयथेत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ यथेन्द्रादिजनकस्य कश्यपस्य न तेभ्य उत्तमत्वम् , न तथा विष्णोर्ब्रह्मणः । तस्य पूर्वाजाततज्जनकत्वाद् उत्तमत्वमेवेति भावार्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजायत\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वयमुत्पन्नः\u003C/span\u003E इत्यर्थत्वात् कथं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजनयामास\u003C/span\u003E इति णिजर्थतया व्याख्या? इत्यतः प्रयोगदर्शनेनोपपादयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअजायतेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया प्राणेन\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतत् स्त्रीलिङ्गत्वात्, प्रसिद्धेश्च कश्यपभार्यादितिपरत्वप्रतीतेः प्रमाणमुदाहृत्य स्ववाक्येन व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअदनादिति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउत्तमो देवताभ्यश्च\u003C/span\u003E इति व्याख्यातमपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदेवतामयी\u003C/span\u003E इति पदं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेवतात्मिका\u003C/span\u003E इति प्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेवतेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया प्राणेन\u003C/span\u003E इति व्याख्यातमपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राणेन= प्राणरूपेण संविशन्ति\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राणेनेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीम्\u003C/span\u003E इत्यादि-विशेष्याप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुहामिति\u003C/span\u003E ॥"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S01_V02",
"KKN_C02_S01_V03",
"KKN_C02_S01_V04",
"KKN_C02_S01_V05",
"KKN_C02_S01_V06",
"KKN_C02_S01_V07"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-51",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "व्यासतीर्थीयम्",
"lines": [
"व्यासतीर्थीयम्"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-52",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S01_V07",
"parent": "KKN_C02_S01_V08",
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविषयव्यावृत्तचक्षुरादिमान्न सर्वथा मुमुक्षुर्विषयादिप्रमादी स्याद्\u003C/span\u003E इति भावेन पूर्वश्लोकोक्तमेव विशदमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपराच इति\u003C/span\u003E ॥ बाला इव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबाला\u003C/span\u003E अविवेकिनः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपाशं\u003C/span\u003E जनिमृती । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअमृतत्वं\u003C/span\u003E मोक्षम् ॥२॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअविलम्बेन तत्त्वं निरूपय\u003C/span\u003E इति पुनः पृच्छति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेनेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेनैवैतेन\u003C/span\u003E संसारे रूपादीन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविजानाति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेतदत्र\u003C/span\u003E मोक्षेऽपि नियामकं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरिशिष्यते किम्\u003C/span\u003E ? इति प्रश्नवाक्यार्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतदेतन्नियामकं मोक्षेऽपि परिशिष्यते किम्?\u003C/span\u003E इति पृष्टं यद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E मोक्षेऽपि परिशिष्यते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवै\u003C/span\u003E इति परिहारमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्वै तदिति\u003C/span\u003E ॥३॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनियामकं विस्तार्य ब्रूहि\u003C/span\u003E इत्याकाङ्क्षायां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वप्नान्तम्\u003C/span\u003E इत्यादिना नियामकं ब्रह्म विस्तरेणाऽह । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वप्नान्तम्\u003C/span\u003E इत्यतः पूर्वं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम्\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञावाक्यं द्रष्टव्यम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वप्नान्तं\u003C/span\u003E स्वप्नाख्यम् अन्तम्, स्वप्नसुषुप्ती इति यावत् ॥४॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमध्वदं\u003C/span\u003E देहे स्थित्वा सारभोक्तारम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवमन्तिकाद्\u003C/span\u003E जीवस्य समीपे। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत\u003C/span\u003E आत्मन ज्ञातत्वात् स्वात्मानं गोप्तुं नेच्छति ॥५॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्त त इदं प्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E इत्येतत् पूर्वत्र सम्बध्यत इत्याशयवान्, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा= जीवो मरणं प्राप्य यथा= यद्भवति तद्ब्रह्म\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइदमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवस्य मरणानन्तरं यद्भवति तच्च वक्ष्यामि\u003C/span\u003E इति किमर्थम् अपृष्टार्थप्रतिज्ञा क्रियते? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीव इति\u003C/span\u003E ॥ मुमुक्षोर्जीवेश्वरवैलक्षण्यज्ञानम् आवश्यकम् । तज्ज्ञापनाय अपृष्टार्थप्रतिज्ञा कृतेत्यर्थः । जीवेश्वरभेदज्ञापनाय प्रतिज्ञा चेद् उत्तरत्र तयोर्वैधर्म्योक्तिः स्याद्? इति वदतः तटस्थस्य उक्तं वैधर्म्यम् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eय इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयः कर्मफलभोक्ता\u003C/span\u003E इति, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोनिमन्ये प्रपद्यन्ते\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एषु सुप्तेषु\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयः प्रलयादिष्विति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा मरणं प्राप्य यथा= यद् भवति तद् ब्रह्म\u003C/span\u003E इति कस्मान्न स्याद्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन हीति\u003C/span\u003E ॥ ननु जीवेश्वरभेदज्ञापनं च किमर्थम्? येन तत्प्रतिज्ञा सार्थका? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवादिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्वया यथावत् ब्रह्म ज्ञातव्यम्\u003C/span\u003E इति आदौ उपस्कर्तव्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअतः प्रतिज्ञा सार्थका\u003C/span\u003E इति वाक्यशेषः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मानम्= जीवम्\u003C/span\u003E इति सामानाधिकरण्यप्रतीत्या जीवस्याऽत्माभेदः प्रतीयते । स प्रकृतप्रतिज्ञाविरुद्धः, अतस्तां निवारयन् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति द्वितीयां षष्ठ्यर्थत्वेन व्याकुर्वन् तस्यान्वयं च दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवस्येति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति द्वितीयायाः षष्ठ्यर्थत्वानङ्गीकारे बाधकमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन हीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहि\u003C/span\u003E इति सूचितामुपपत्तिं स्फोरयन्नाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवस्त्वन्तरस्येति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः पूर्वम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यं दुर्गमार्थत्वाद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअम्भ्रामभ्य इति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यं योजनाप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वात्मानमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकस्मादपि पूर्वम् अजातं पूर्वाजातम्\u003C/span\u003E इति सूचितमर्थं स्ववाक्येन विशदयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयथेत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ यथेन्द्रादिजनकस्य कश्यपस्य न तेभ्य उत्तमत्वम् , न तथा विष्णोर्ब्रह्मणः । तस्य पूर्वाजाततज्जनकत्वाद् उत्तमत्वमेवेति भावार्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजायत\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वयमुत्पन्नः\u003C/span\u003E इत्यर्थत्वात् कथं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजनयामास\u003C/span\u003E इति णिजर्थतया व्याख्या? इत्यतः प्रयोगदर्शनेनोपपादयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअजायतेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया प्राणेन\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतत् स्त्रीलिङ्गत्वात्, प्रसिद्धेश्च कश्यपभार्यादितिपरत्वप्रतीतेः प्रमाणमुदाहृत्य स्ववाक्येन व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअदनादिति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउत्तमो देवताभ्यश्च\u003C/span\u003E इति व्याख्यातमपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदेवतामयी\u003C/span\u003E इति पदं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेवतात्मिका\u003C/span\u003E इति प्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेवतेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया प्राणेन\u003C/span\u003E इति व्याख्यातमपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राणेन= प्राणरूपेण संविशन्ति\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राणेनेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीम्\u003C/span\u003E इत्यादि-विशेष्याप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुहामिति\u003C/span\u003E ॥",
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअरण्योः\u003C/span\u003E गुरुशिष्ययोः । अदनाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निः\u003C/span\u003E । जातं वेत्तीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजातवेदाः\u003C/span\u003E भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिहितः\u003C/span\u003E ॥८॥ सृष्टिप्रलययोः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसूर्यो यत उदेति अस्तम्\u003C/span\u003E अदर्शनं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eच यत्र गच्छति तं देवा अर्पिताः\u003C/span\u003E प्राप्ताः ॥९॥ “ ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीम्\u003C/span\u003E’ इत्यत्र ब्रह्मादिभूतनियामकत्वेनाऽत्मानं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभूतेभिः\u003C/span\u003E भूतैः सह \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eव्यजायत\u003C/span\u003E जनयामास” इत्युक्तम् । तत्र मूलरूपाद् अवताररूपाणां भेदो नास्तीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेहेति\u003C/span\u003E ॥ उक्तं भेदाभावं भेददर्शिनो भेदाभेददर्शिनश्चानर्थोक्त्या समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योरिति\u003C/span\u003E ॥१०॥ करचरणाद्यवयवादिभेदोऽपि नास्तीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइदं\u003C/span\u003E तेषां भेदराहित्यं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसैव आप्तव्यम्\u003C/span\u003E । गुणानां भगवता भेदाभावं भेददर्शिनो भेदाभेददर्शिनश्चानर्थोक्त्या समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योरिति\u003C/span\u003E ॥११॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअरण्योर्निहितः\u003C/span\u003E’ इति वाक्यं प्रसिद्धाग्निपरत्वप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वज्ञ इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वज्ञ\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजातवेदा\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजागृवद्भिः\u003C/span\u003E इत्येतस्य प्रतिपदम्- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजानद्भिरिति\u003C/span\u003E । गुरुशिष्ययोररणीत्वं कथम्? इत्यतः तद् व्युत्पाद्य दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअर्यत इति\u003C/span\u003E ॥ ‘\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअर्यते\u003C/span\u003E ज्ञायते \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eणः\u003C/span\u003E सुखरूपो भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआभ्यां\u003C/span\u003E गुरुशिष्याभ्याम् इत्यरणी= गुरुशिष्यावित्यर्थः’ ।",
"lines": [
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविषयव्यावृत्तचक्षुरादिमान्न सर्वथा मुमुक्षुर्विषयादिप्रमादी स्याद्\u003C/span\u003E इति भावेन पूर्वश्लोकोक्तमेव विशदमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपराच इति\u003C/span\u003E ॥ बाला इव \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबाला\u003C/span\u003E अविवेकिनः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपाशं\u003C/span\u003E जनिमृती । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअमृतत्वं\u003C/span\u003E मोक्षम् ॥२॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअविलम्बेन तत्त्वं निरूपय\u003C/span\u003E इति पुनः पृच्छति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेनेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयेनैवैतेन\u003C/span\u003E संसारे रूपादीन् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविजानाति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेतदत्र\u003C/span\u003E मोक्षेऽपि नियामकं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरिशिष्यते किम्\u003C/span\u003E ? इति प्रश्नवाक्यार्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतदेतन्नियामकं मोक्षेऽपि परिशिष्यते किम्?\u003C/span\u003E इति पृष्टं यद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E मोक्षेऽपि परिशिष्यते \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवै\u003C/span\u003E इति परिहारमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्वै तदिति\u003C/span\u003E ॥३॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनियामकं विस्तार्य ब्रूहि\u003C/span\u003E इत्याकाङ्क्षायां \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वप्नान्तम्\u003C/span\u003E इत्यादिना नियामकं ब्रह्म विस्तरेणाऽह । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वप्नान्तम्\u003C/span\u003E इत्यतः पूर्वं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम्\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञावाक्यं द्रष्टव्यम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वप्नान्तं\u003C/span\u003E स्वप्नाख्यम् अन्तम्, स्वप्नसुषुप्ती इति यावत् ॥४॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमध्वदं\u003C/span\u003E देहे स्थित्वा सारभोक्तारम् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवमन्तिकाद्\u003C/span\u003E जीवस्य समीपे। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत\u003C/span\u003E आत्मन ज्ञातत्वात् स्वात्मानं गोप्तुं नेच्छति ॥५॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहन्त त इदं प्रवक्ष्यामि\u003C/span\u003E इत्येतत् पूर्वत्र सम्बध्यत इत्याशयवान्, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा= जीवो मरणं प्राप्य यथा= यद्भवति तद्ब्रह्म\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइदमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवस्य मरणानन्तरं यद्भवति तच्च वक्ष्यामि\u003C/span\u003E इति किमर्थम् अपृष्टार्थप्रतिज्ञा क्रियते? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीव इति\u003C/span\u003E ॥ मुमुक्षोर्जीवेश्वरवैलक्षण्यज्ञानम् आवश्यकम् । तज्ज्ञापनाय अपृष्टार्थप्रतिज्ञा कृतेत्यर्थः । जीवेश्वरभेदज्ञापनाय प्रतिज्ञा चेद् उत्तरत्र तयोर्वैधर्म्योक्तिः स्याद्? इति वदतः तटस्थस्य उक्तं वैधर्म्यम् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eय इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयः कर्मफलभोक्ता\u003C/span\u003E इति, \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोनिमन्ये प्रपद्यन्ते\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एषु सुप्तेषु\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयः प्रलयादिष्विति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मा मरणं प्राप्य यथा= यद् भवति तद् ब्रह्म\u003C/span\u003E इति कस्मान्न स्याद्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन हीति\u003C/span\u003E ॥ ननु जीवेश्वरभेदज्ञापनं च किमर्थम्? येन तत्प्रतिज्ञा सार्थका? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवादिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eत्वया यथावत् ब्रह्म ज्ञातव्यम्\u003C/span\u003E इति आदौ उपस्कर्तव्यम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअतः प्रतिज्ञा सार्थका\u003C/span\u003E इति वाक्यशेषः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मानम्= जीवम्\u003C/span\u003E इति सामानाधिकरण्यप्रतीत्या जीवस्याऽत्माभेदः प्रतीयते । स प्रकृतप्रतिज्ञाविरुद्धः, अतस्तां निवारयन् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति द्वितीयां षष्ठ्यर्थत्वेन व्याकुर्वन् तस्यान्वयं च दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवस्येति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजीवम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति द्वितीयायाः षष्ठ्यर्थत्वानङ्गीकारे बाधकमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन हीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eहि\u003C/span\u003E इति सूचितामुपपत्तिं स्फोरयन्नाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवस्त्वन्तरस्येति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयः पूर्वम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यं दुर्गमार्थत्वाद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअम्भ्रामभ्य इति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति वाक्यं योजनाप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वात्मानमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकस्मादपि पूर्वम् अजातं पूर्वाजातम्\u003C/span\u003E इति सूचितमर्थं स्ववाक्येन विशदयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयथेत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ यथेन्द्रादिजनकस्य कश्यपस्य न तेभ्य उत्तमत्वम् , न तथा विष्णोर्ब्रह्मणः । तस्य पूर्वाजाततज्जनकत्वाद् उत्तमत्वमेवेति भावार्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअजायत\u003C/span\u003E इत्यस्य \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वयमुत्पन्नः\u003C/span\u003E इत्यर्थत्वात् कथं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजनयामास\u003C/span\u003E इति णिजर्थतया व्याख्या? इत्यतः प्रयोगदर्शनेनोपपादयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअजायतेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया प्राणेन\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतत् स्त्रीलिङ्गत्वात्, प्रसिद्धेश्च कश्यपभार्यादितिपरत्वप्रतीतेः प्रमाणमुदाहृत्य स्ववाक्येन व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअदनादिति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eउत्तमो देवताभ्यश्च\u003C/span\u003E इति व्याख्यातमपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eदेवतामयी\u003C/span\u003E इति पदं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेवतात्मिका\u003C/span\u003E इति प्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेवतेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eया प्राणेन\u003C/span\u003E इति व्याख्यातमपि \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राणेन= प्राणरूपेण संविशन्ति\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राणेनेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीम्\u003C/span\u003E इत्यादि-विशेष्याप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुहामिति\u003C/span\u003E ॥"
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअरण्योः\u003C/span\u003E गुरुशिष्ययोः । अदनाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निः\u003C/span\u003E । जातं वेत्तीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजातवेदाः\u003C/span\u003E भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिहितः\u003C/span\u003E ॥८॥ सृष्टिप्रलययोः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसूर्यो यत उदेति अस्तम्\u003C/span\u003E अदर्शनं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eच यत्र गच्छति तं देवा अर्पिताः\u003C/span\u003E प्राप्ताः ॥९॥ “ ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीम्\u003C/span\u003E’ इत्यत्र ब्रह्मादिभूतनियामकत्वेनाऽत्मानं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभूतेभिः\u003C/span\u003E भूतैः सह \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eव्यजायत\u003C/span\u003E जनयामास” इत्युक्तम् । तत्र मूलरूपाद् अवताररूपाणां भेदो नास्तीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेहेति\u003C/span\u003E ॥ उक्तं भेदाभावं भेददर्शिनो भेदाभेददर्शिनश्चानर्थोक्त्या समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योरिति\u003C/span\u003E ॥१०॥ करचरणाद्यवयवादिभेदोऽपि नास्तीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइदं\u003C/span\u003E तेषां भेदराहित्यं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसैव आप्तव्यम्\u003C/span\u003E । गुणानां भगवता भेदाभावं भेददर्शिनो भेदाभेददर्शिनश्चानर्थोक्त्या समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योरिति\u003C/span\u003E ॥११॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअरण्योर्निहितः\u003C/span\u003E’ इति वाक्यं प्रसिद्धाग्निपरत्वप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वज्ञ इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वज्ञ\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजातवेदा\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजागृवद्भिः\u003C/span\u003E इत्येतस्य प्रतिपदम्- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजानद्भिरिति\u003C/span\u003E । गुरुशिष्ययोररणीत्वं कथम्? इत्यतः तद् व्युत्पाद्य दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअर्यत इति\u003C/span\u003E ॥ ‘\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअर्यते\u003C/span\u003E ज्ञायते \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eणः\u003C/span\u003E सुखरूपो भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआभ्यां\u003C/span\u003E गुरुशिष्याभ्याम् इत्यरणी= गुरुशिष्यावित्यर्थः’ ।"
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "व्यासतीर्थीयम्"
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S01_V08",
"KKN_C02_S01_V09",
"KKN_C02_S01_V10",
"KKN_C02_S01_V11"
]
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-23",
"id": "VyasatirthaVivarana-53",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S01_V11",
"parent": "KKN_C02_S01_V10",
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअरण्योः\u003C/span\u003E गुरुशिष्ययोः । अदनाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निः\u003C/span\u003E । जातं वेत्तीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजातवेदाः\u003C/span\u003E भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिहितः\u003C/span\u003E ॥८॥ सृष्टिप्रलययोः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसूर्यो यत उदेति अस्तम्\u003C/span\u003E अदर्शनं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eच यत्र गच्छति तं देवा अर्पिताः\u003C/span\u003E प्राप्ताः ॥९॥ “ ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीम्\u003C/span\u003E’ इत्यत्र ब्रह्मादिभूतनियामकत्वेनाऽत्मानं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभूतेभिः\u003C/span\u003E भूतैः सह \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eव्यजायत\u003C/span\u003E जनयामास” इत्युक्तम् । तत्र मूलरूपाद् अवताररूपाणां भेदो नास्तीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेहेति\u003C/span\u003E ॥ उक्तं भेदाभावं भेददर्शिनो भेदाभेददर्शिनश्चानर्थोक्त्या समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योरिति\u003C/span\u003E ॥१०॥ करचरणाद्यवयवादिभेदोऽपि नास्तीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइदं\u003C/span\u003E तेषां भेदराहित्यं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसैव आप्तव्यम्\u003C/span\u003E । गुणानां भगवता भेदाभावं भेददर्शिनो भेदाभेददर्शिनश्चानर्थोक्त्या समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योरिति\u003C/span\u003E ॥११॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअरण्योर्निहितः\u003C/span\u003E’ इति वाक्यं प्रसिद्धाग्निपरत्वप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वज्ञ इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वज्ञ\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजातवेदा\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजागृवद्भिः\u003C/span\u003E इत्येतस्य प्रतिपदम्- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजानद्भिरिति\u003C/span\u003E । गुरुशिष्ययोररणीत्वं कथम्? इत्यतः तद् व्युत्पाद्य दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअर्यत इति\u003C/span\u003E ॥ ‘\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअर्यते\u003C/span\u003E ज्ञायते \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eणः\u003C/span\u003E सुखरूपो भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआभ्यां\u003C/span\u003E गुरुशिष्याभ्याम् इत्यरणी= गुरुशिष्यावित्यर्थः’ । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेह\u003C/span\u003E इत्येतद् ‘यद् अस्मिंश्छरीरे चैतन्यं तदेवामुत्र= परदेहेऽपि’ इति अन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eय इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योः स मृत्युम्\u003C/span\u003E’ इत्यादि ‘पुनः पुनर्जायते म्रियते च’ इति प्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुणत इति\u003C/span\u003E ॥ अनेन ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनेह नाना\u003C/span\u003E’ इति व्याख्यातं भवति। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइव\u003C/span\u003Eशब्दार्थमाह- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत्यल्पमपीति\u003C/span\u003E ॥ इवशब्दस्यार्थान्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभेदाभेदेति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत्र\u003C/span\u003E भगवति तद्रूपेषु च । करचरणाद्यवयवादीनां भेद-भेदाभेददर्शिनोऽनर्थकथनम्– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योः स मृत्युं गच्छतीति\u003C/span\u003E ॥ तद्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतथैवेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइव\u003C/span\u003Eशब्दोऽल्पार्थः, भेदाभेदार्थश्च व्याख्यातः । तत् कुतः? इत्यतः प्रमाणम् उदाहृत्य समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभवेदिति\u003C/span\u003E ॥ ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इह नानेव पश्यति\u003C/span\u003E’, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनेह नानाऽस्ति किञ्चन\u003C/span\u003E’, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवं धर्मान् पृथक् पश्यन्\u003C/span\u003E’ इति त्रयाणां वाक्यानामेकार्थत्वप्रतीतिनिरासायाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रथममिति\u003C/span\u003E ॥ ‘भेदाभेद एव निषिध्यते; न तु भेदः, भगवद्धर्माणां भगवता भेददर्शनेन अनर्थानुक्तेः इत्याशङ्कां निवर्तयितुम्’ इति शेषः ॥",
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेह\u003C/span\u003E इत्येतद् ‘यद् अस्मिंश्छरीरे चैतन्यं तदेवामुत्र= परदेहेऽपि’ इति अन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eय इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योः स मृत्युम्\u003C/span\u003E’ इत्यादि ‘पुनः पुनर्जायते म्रियते च’ इति प्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुणत इति\u003C/span\u003E ॥ अनेन ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनेह नाना\u003C/span\u003E’ इति व्याख्यातं भवति। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइव\u003C/span\u003Eशब्दार्थमाह- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत्यल्पमपीति\u003C/span\u003E ॥ इवशब्दस्यार्थान्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभेदाभेदेति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत्र\u003C/span\u003E भगवति तद्रूपेषु च । करचरणाद्यवयवादीनां भेद-भेदाभेददर्शिनोऽनर्थकथनम्– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योः स मृत्युं गच्छतीति\u003C/span\u003E ॥ तद्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतथैवेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइव\u003C/span\u003Eशब्दोऽल्पार्थः, भेदाभेदार्थश्च व्याख्यातः । तत् कुतः? इत्यतः प्रमाणम् उदाहृत्य समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभवेदिति\u003C/span\u003E ॥ ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इह नानेव पश्यति\u003C/span\u003E’, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनेह नानाऽस्ति किञ्चन\u003C/span\u003E’, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवं धर्मान् पृथक् पश्यन्\u003C/span\u003E’ इति त्रयाणां वाक्यानामेकार्थत्वप्रतीतिनिरासायाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रथममिति\u003C/span\u003E ॥ ‘भेदाभेद एव निषिध्यते; न तु भेदः, भगवद्धर्माणां भगवता भेददर्शनेन अनर्थानुक्तेः इत्याशङ्कां निवर्तयितुम्’ इति शेषः ॥",
"lines": [
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअरण्योः\u003C/span\u003E गुरुशिष्ययोः । अदनाद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निः\u003C/span\u003E । जातं वेत्तीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजातवेदाः\u003C/span\u003E भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिहितः\u003C/span\u003E ॥८॥ सृष्टिप्रलययोः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसूर्यो यत उदेति अस्तम्\u003C/span\u003E अदर्शनं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eच यत्र गच्छति तं देवा अर्पिताः\u003C/span\u003E प्राप्ताः ॥९॥ “ ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीम्\u003C/span\u003E’ इत्यत्र ब्रह्मादिभूतनियामकत्वेनाऽत्मानं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभूतेभिः\u003C/span\u003E भूतैः सह \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eव्यजायत\u003C/span\u003E जनयामास” इत्युक्तम् । तत्र मूलरूपाद् अवताररूपाणां भेदो नास्तीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेहेति\u003C/span\u003E ॥ उक्तं भेदाभावं भेददर्शिनो भेदाभेददर्शिनश्चानर्थोक्त्या समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योरिति\u003C/span\u003E ॥१०॥ करचरणाद्यवयवादिभेदोऽपि नास्तीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइदं\u003C/span\u003E तेषां भेदराहित्यं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनसैव आप्तव्यम्\u003C/span\u003E । गुणानां भगवता भेदाभावं भेददर्शिनो भेदाभेददर्शिनश्चानर्थोक्त्या समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योरिति\u003C/span\u003E ॥११॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअरण्योर्निहितः\u003C/span\u003E’ इति वाक्यं प्रसिद्धाग्निपरत्वप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वज्ञ इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसर्वज्ञ\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजातवेदा\u003C/span\u003E इत्यस्यार्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजागृवद्भिः\u003C/span\u003E इत्येतस्य प्रतिपदम्- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजानद्भिरिति\u003C/span\u003E । गुरुशिष्ययोररणीत्वं कथम्? इत्यतः तद् व्युत्पाद्य दर्शयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअर्यत इति\u003C/span\u003E ॥ ‘\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअर्यते\u003C/span\u003E ज्ञायते \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eणः\u003C/span\u003E सुखरूपो भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआभ्यां\u003C/span\u003E गुरुशिष्याभ्याम् इत्यरणी= गुरुशिष्यावित्यर्थः’ । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेह\u003C/span\u003E इत्येतद् ‘यद् अस्मिंश्छरीरे चैतन्यं तदेवामुत्र= परदेहेऽपि’ इति अन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eय इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योः स मृत्युम्\u003C/span\u003E’ इत्यादि ‘पुनः पुनर्जायते म्रियते च’ इति प्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुणत इति\u003C/span\u003E ॥ अनेन ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनेह नाना\u003C/span\u003E’ इति व्याख्यातं भवति। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइव\u003C/span\u003Eशब्दार्थमाह- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत्यल्पमपीति\u003C/span\u003E ॥ इवशब्दस्यार्थान्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभेदाभेदेति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत्र\u003C/span\u003E भगवति तद्रूपेषु च । करचरणाद्यवयवादीनां भेद-भेदाभेददर्शिनोऽनर्थकथनम्– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योः स मृत्युं गच्छतीति\u003C/span\u003E ॥ तद्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतथैवेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइव\u003C/span\u003Eशब्दोऽल्पार्थः, भेदाभेदार्थश्च व्याख्यातः । तत् कुतः? इत्यतः प्रमाणम् उदाहृत्य समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभवेदिति\u003C/span\u003E ॥ ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इह नानेव पश्यति\u003C/span\u003E’, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनेह नानाऽस्ति किञ्चन\u003C/span\u003E’, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवं धर्मान् पृथक् पश्यन्\u003C/span\u003E’ इति त्रयाणां वाक्यानामेकार्थत्वप्रतीतिनिरासायाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रथममिति\u003C/span\u003E ॥ ‘भेदाभेद एव निषिध्यते; न तु भेदः, भगवद्धर्माणां भगवता भेददर्शनेन अनर्थानुक्तेः इत्याशङ्कां निवर्तयितुम्’ इति शेषः ॥"
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेवेह\u003C/span\u003E इत्येतद् ‘यद् अस्मिंश्छरीरे चैतन्यं तदेवामुत्र= परदेहेऽपि’ इति अन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eय इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योः स मृत्युम्\u003C/span\u003E’ इत्यादि ‘पुनः पुनर्जायते म्रियते च’ इति प्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगुणत इति\u003C/span\u003E ॥ अनेन ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनेह नाना\u003C/span\u003E’ इति व्याख्यातं भवति। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइव\u003C/span\u003Eशब्दार्थमाह- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत्यल्पमपीति\u003C/span\u003E ॥ इवशब्दस्यार्थान्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभेदाभेदेति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत्र\u003C/span\u003E भगवति तद्रूपेषु च । करचरणाद्यवयवादीनां भेद-भेदाभेददर्शिनोऽनर्थकथनम्– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्योः स मृत्युं गच्छतीति\u003C/span\u003E ॥ तद्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतथैवेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइव\u003C/span\u003Eशब्दोऽल्पार्थः, भेदाभेदार्थश्च व्याख्यातः । तत् कुतः? इत्यतः प्रमाणम् उदाहृत्य समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभवेदिति\u003C/span\u003E ॥ ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय इह नानेव पश्यति\u003C/span\u003E’, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनेह नानाऽस्ति किञ्चन\u003C/span\u003E’, ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएवं धर्मान् पृथक् पश्यन्\u003C/span\u003E’ इति त्रयाणां वाक्यानामेकार्थत्वप्रतीतिनिरासायाऽह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रथममिति\u003C/span\u003E ॥ ‘भेदाभेद एव निषिध्यते; न तु भेदः, भगवद्धर्माणां भगवता भेददर्शनेन अनर्थानुक्तेः इत्याशङ्कां निवर्तयितुम्’ इति शेषः ॥"
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "व्यासतीर्थीयम्"
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S01_V08",
"KKN_C02_S01_V09",
"KKN_C02_S01_V10",
"KKN_C02_S01_V11"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-54",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "व्यासतीर्थीयम्",
"lines": [
"व्यासतीर्थीयम्"
]
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-24",
"id": "VyasatirthaVivarana-55",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S01_V15",
"parent": null,
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
Line 348: Line 1,061:
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "व्यासतीर्थीयम्"
"teekaLabel": null
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-25",
"id": "VyasatirthaVivarana-56",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "व्यासतीर्थीयम्",
"lines": [
"व्यासतीर्थीयम्"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-57",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
Line 362: Line 1,087:
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "व्यासतीर्थीयम्"
"teekaLabel": null
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-58",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "व्यासतीर्थीयम्",
"lines": [
"व्यासतीर्थीयम्"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-59",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहंस\u003C/span\u003E इत्यादि भगवन्महिमप्रतिपादकं दुर्गमार्थत्वाद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यमित्यादिना\u003C/span\u003E ॥ अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजहातीति हम्, स एव सारत्वात् स इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहंसः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति विग्रहः सूचितो भवति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशुचौ सीदतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशुचिषत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E। तस्य प्रतिपदम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायुस्थ इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवरसुः\u003C/span\u003E श्रेष्ठसुखः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजुहोतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहोता\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेद्यां मुख्यपूज्यः सन् तिष्ठतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवेदिषद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअत्यन्नः\u003C/span\u003E अतिशयेनान्नवान् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रकृतिः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eव्योम\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति कस्मादुक्ता? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव्योतमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयस्माद् अस्याम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइदं जगद् व्योतं\u003C/span\u003E तस्मात्सा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव्योम\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति योज्यम् । तथैव \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋतेषु मुक्तेषु\u003C/span\u003E जातेषु तज्ज्ञानादिष्वास्ते तत \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतजा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति योज्यम् । मुक्ताः केन निमित्तेन ऋताः ? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगता इति\u003C/span\u003E ॥२॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअङ्गुष्ठमात्रः पुरुष आत्मनि मध्ये तिष्ठति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तस्य व्यापारमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऊर्ध्वमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअङ्गुष्ठमात्रः पुरुषः= जीवः\u003C/span\u003E इति प्रतीतिनिरासायोक्तम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eईशान\u003C/span\u003E इत्यादि पूर्वत्र । निरासकान्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमध्य इति\u003C/span\u003E ॥३॥ कांश्चिद् भगवद्गुणान् उक्त्वा तूर्णीं स्थितं पुनस्तद्गुणान् वक्तुं पृच्छति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्येति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविस्रंसमानस्य\u003C/span\u003E स्थूलदेहं परित्यजतः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E एवंगुणकं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत् परिशिष्यते वै\u003C/span\u003E ॥४॥ गुणान् ब्रवीति – \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन प्राणेनेति\u003C/span\u003E॥ तत्र प्राणापानयोः सर्वथा जीवजीवनदत्वं नास्तीति प्रतीयते । तत् प्रमाणविरुद्धम् । अतस्तस्य तात्पर्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकेवलमिति\u003C/span\u003E ॥५॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मा मरणं प्राप्य यथा भवति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञातमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोनिमिति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशरीरत्वाय\u003C/span\u003E शरीरवत्त्वाय ॥७॥ अन्तःस्थस्य प्राणादिनियन्तृत्वमुक्तम् । व्यापारान्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एष्विति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामं कामं\u003C/span\u003E स्वेच्छानुसारेण स्वाप्नपदार्थान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिर्मिमाणः\u003C/span\u003E ॥८॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन प्राणेन\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्रोक्तं सर्वजीवनियन्तृत्वं बुद्ध्यारोहार्थं दृष्टान्ताभ्यामाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभुवनं प्रविष्टः\u003C/span\u003E चेतनाग्निः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथैकः\u003C/span\u003E । यथा च तस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपं\u003C/span\u003E प्रति जडाग्निः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभुवनं प्रविष्टः\u003C/span\u003E चेतनवायुः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथैको\u003C/span\u003E यथा च अचेतनवायुः तस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपं\u003C/span\u003E प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतथा सर्वभूतान्तरात्मा एकः\u003C/span\u003E । तथा जीवोऽपि अस्य अन्तरात्मनो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपं\u003C/span\u003E प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E । वाक्यद्वयम् ऐक्यार्थत्वप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निरित्यादिना\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएते\u003C/span\u003E बुद्धिस्थाः प्रसिद्धा वा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्पर्शगम्यः\u003C/span\u003E स्पर्शगुणानुमेयः । अरूपिद्रव्यत्वेन बाह्यप्रत्यक्षागोचरत्वस्य स्थितत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिबिम्बो बिम्बान्न भिद्यते\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकेचित्\u003C/span\u003E । तन्निरासायोक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबहिश्चेति\u003C/span\u003E ॥ तद्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबाह्याश्च ते तत\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति\u003C/span\u003E ॥ ननु विष्णोर्विभुत्वात् कथं जीवानां तद्बाह्यत्वम्? इत्यतस्तद्वाक्यं विशदयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनास्येति\u003C/span\u003E ॥ ननु अनादित्वाज्जीवस्य कथं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिबिम्बो बभूव\u003C/span\u003E इत्युक्तिः? इति शङ्कां निवारयन्, एकवचनाद् एकत्वप्रतीतिं च निवारयन्नाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादीति\u003C/span\u003E ॥ ननु क्लिश्यमानजगदन्तर्गतत्वे भगवतः क्लेशः स्याद् इति शङ्कां सूर्यदृष्टान्तेन परिहरति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसूर्यो यथेति\u003C/span\u003E ॥ तद्वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसूर्यो यथेति\u003C/span\u003E ॥ लेपालेपयोर्हेतुत्वेन उभयचक्षुःस्वरूपं निरूपितम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तश्चक्षुरिति\u003C/span\u003E ॥९-११॥ जीवदोषलेपाभावे हेतुरुक्तः– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएको वशीति\u003C/span\u003E ॥ तस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वतन्त्रत्वादिति\u003C/span\u003E । नन्वेकस्य कथं बहुजीवेषु स्थित्वा नियामकत्वम्? इत्यतः स्वयमपि बहुरूपो भवतीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएकं रूपमिति\u003C/span\u003E ॥ भगवतो जीवदोषलेपाभावे हेत्वन्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eये आत्मस्थं तं पश्यन्ति तेषां\u003C/span\u003E सर्वदोषविधूननेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशाश्वतं सुखं\u003C/span\u003E किल, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्य कथं दोषलेपः\u003C/span\u003E इत्यर्थः ॥१२॥ दोषलेपाभावे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएको वशी\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तं स्वातन्त्र्यहेतुं समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनित्यो नित्यानामिति\u003C/span\u003E ॥ तद्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचेतन इति\u003C/span\u003E ॥ परमचेतनत्वात् स्वतन्त्रः, स्वतन्त्रत्वाद्धि दोषेण नैव लिप्यत इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएक एव सर्वभूतान्तरात्मा रूपं रूपं प्रति शरीरं प्रतिरूपाख्यो जीवो बभूव\u003C/span\u003E इति अन्यथाप्रतीतिं प्रमाणेन निवारितामपि, कर्हिचिद् अत्र न प्रमा-चेद् इत्याशयवान्, निवारयन् स्ववाक्येनापि तद्व्याकरोति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एक एवेति\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहिः\u003C/span\u003E इत्यस्य प्रतिपदम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभिन्न इति\u003C/span\u003E ॥ भेदाभेदौ च निवारयितुमुक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनितरामिति\u003C/span\u003E ॥ जीवः परमात्मनो भिन्न इति कुतः? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरतन्त्रत्वादिति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादितः प्रतिबिम्बा बभूवुः\u003C/span\u003E इति व्याख्यातम् । तत् प्रयोगेणापि समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइदमग्रे\u003C/span\u003E अस्य= जगतः अग्रे= प्रलयकाले \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मैवाऽसीद्\u003C/span\u003E अभूद्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइत्यादिवत् अनादित्वापेक्षया\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E इति प्रयोग इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वभूतान्तरात्मैव प्रतिशरीरं प्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E इत्यर्थः किं न स्याद् ? इत्यतो व्याख्यातं प्रमाणं बाधकम् । बाधकान्तरमप्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मनीति\u003C/span\u003E ॥१३॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेतद्\u003C/span\u003E इत्यादिनाऽपि भगवन्महिमानमाह । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतद् एवम्\u003C/span\u003E इति निर्देष्टुम् अशक्यम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनिर्देश्यम्\u003C/span\u003E । तत्र '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E \u003C/span\u003Eतदेतद्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति \u003C/span\u003Eतेषां सुखं शाश्वतम्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति प्रकृतज्ञानिसुखं परामृश्यते\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतदिति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतदेव\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमात्मस्थम्\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति प्रकृतं भगवद्रूपमेव । ज्ञानिसुखमेव परामृश्यत इति कुतो न स्यात् ? न स्यात् । परमत्वविशेषणात् । तस्य च \u003C/span\u003Eएतस्यैवाऽनन्दस्यान्यानि भूतानि \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-268\"\u003Eमात्रामुपजीवन्ति\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्यादीनां जीवसुखेऽयोगादित्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानीति\u003C/span\u003E ॥ \u003C/span\u003Eविष्णोरेव सुखं परमम्, ज्ञानिसुखं तु विष्लुट्कम्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति कुतः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्मादीनामिति\u003C/span\u003E ॥ \u003C/span\u003Eकथं नु तद्विजानीयाम्= केनोपायेन विजानीयाम्' इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसम्यगिति\u003C/span\u003E ॥ तद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनिर्देश्यं परमं सुखं तत्प्रसादमृते सम्यग् भाति न भाति\u003C/span\u003E वा इत्यस्य निश्चयं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकथं न्वहं विजानीयाम्\u003C/span\u003E ? न केनापीत्यर्थः ॥१४॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E॥ इति द्वितीयाध्यायस्य द्वितीया वल्ली ॥ २ ॥ २ ॥\u003C/span\u003E",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहंस\u003C/span\u003E इत्यादि भगवन्महिमप्रतिपादकं दुर्गमार्थत्वाद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यमित्यादिना\u003C/span\u003E ॥ अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजहातीति हम्, स एव सारत्वात् स इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहंसः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति विग्रहः सूचितो भवति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशुचौ सीदतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशुचिषत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E। तस्य प्रतिपदम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायुस्थ इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवरसुः\u003C/span\u003E श्रेष्ठसुखः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजुहोतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहोता\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेद्यां मुख्यपूज्यः सन् तिष्ठतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवेदिषद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअत्यन्नः\u003C/span\u003E अतिशयेनान्नवान् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रकृतिः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eव्योम\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति कस्मादुक्ता? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव्योतमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयस्माद् अस्याम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइदं जगद् व्योतं\u003C/span\u003E तस्मात्सा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव्योम\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति योज्यम् । तथैव \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋतेषु मुक्तेषु\u003C/span\u003E जातेषु तज्ज्ञानादिष्वास्ते तत \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतजा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति योज्यम् । मुक्ताः केन निमित्तेन ऋताः ? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगता इति\u003C/span\u003E ॥२॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअङ्गुष्ठमात्रः पुरुष आत्मनि मध्ये तिष्ठति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तस्य व्यापारमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऊर्ध्वमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअङ्गुष्ठमात्रः पुरुषः= जीवः\u003C/span\u003E इति प्रतीतिनिरासायोक्तम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eईशान\u003C/span\u003E इत्यादि पूर्वत्र । निरासकान्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमध्य इति\u003C/span\u003E ॥३॥ कांश्चिद् भगवद्गुणान् उक्त्वा तूर्णीं स्थितं पुनस्तद्गुणान् वक्तुं पृच्छति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्येति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविस्रंसमानस्य\u003C/span\u003E स्थूलदेहं परित्यजतः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E एवंगुणकं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत् परिशिष्यते वै\u003C/span\u003E ॥४॥ गुणान् ब्रवीति – \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन प्राणेनेति\u003C/span\u003E॥ तत्र प्राणापानयोः सर्वथा जीवजीवनदत्वं नास्तीति प्रतीयते । तत् प्रमाणविरुद्धम् । अतस्तस्य तात्पर्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकेवलमिति\u003C/span\u003E ॥५॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मा मरणं प्राप्य यथा भवति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञातमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोनिमिति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशरीरत्वाय\u003C/span\u003E शरीरवत्त्वाय ॥७॥ अन्तःस्थस्य प्राणादिनियन्तृत्वमुक्तम् । व्यापारान्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एष्विति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामं कामं\u003C/span\u003E स्वेच्छानुसारेण स्वाप्नपदार्थान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिर्मिमाणः\u003C/span\u003E ॥८॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन प्राणेन\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्रोक्तं सर्वजीवनियन्तृत्वं बुद्ध्यारोहार्थं दृष्टान्ताभ्यामाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभुवनं प्रविष्टः\u003C/span\u003E चेतनाग्निः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथैकः\u003C/span\u003E । यथा च तस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपं\u003C/span\u003E प्रति जडाग्निः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभुवनं प्रविष्टः\u003C/span\u003E चेतनवायुः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथैको\u003C/span\u003E यथा च अचेतनवायुः तस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपं\u003C/span\u003E प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतथा सर्वभूतान्तरात्मा एकः\u003C/span\u003E । तथा जीवोऽपि अस्य अन्तरात्मनो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपं\u003C/span\u003E प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E । वाक्यद्वयम् ऐक्यार्थत्वप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निरित्यादिना\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएते\u003C/span\u003E बुद्धिस्थाः प्रसिद्धा वा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्पर्शगम्यः\u003C/span\u003E स्पर्शगुणानुमेयः । अरूपिद्रव्यत्वेन बाह्यप्रत्यक्षागोचरत्वस्य स्थितत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिबिम्बो बिम्बान्न भिद्यते\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकेचित्\u003C/span\u003E । तन्निरासायोक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबहिश्चेति\u003C/span\u003E ॥ तद्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबाह्याश्च ते तत\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति\u003C/span\u003E ॥ ननु विष्णोर्विभुत्वात् कथं जीवानां तद्बाह्यत्वम्? इत्यतस्तद्वाक्यं विशदयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनास्येति\u003C/span\u003E ॥ ननु अनादित्वाज्जीवस्य कथं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिबिम्बो बभूव\u003C/span\u003E इत्युक्तिः? इति शङ्कां निवारयन्, एकवचनाद् एकत्वप्रतीतिं च निवारयन्नाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादीति\u003C/span\u003E ॥ ननु क्लिश्यमानजगदन्तर्गतत्वे भगवतः क्लेशः स्याद् इति शङ्कां सूर्यदृष्टान्तेन परिहरति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसूर्यो यथेति\u003C/span\u003E ॥ तद्वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसूर्यो यथेति\u003C/span\u003E ॥ लेपालेपयोर्हेतुत्वेन उभयचक्षुःस्वरूपं निरूपितम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तश्चक्षुरिति\u003C/span\u003E ॥९-११॥ जीवदोषलेपाभावे हेतुरुक्तः– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएको वशीति\u003C/span\u003E ॥ तस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वतन्त्रत्वादिति\u003C/span\u003E । नन्वेकस्य कथं बहुजीवेषु स्थित्वा नियामकत्वम्? इत्यतः स्वयमपि बहुरूपो भवतीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएकं रूपमिति\u003C/span\u003E ॥ भगवतो जीवदोषलेपाभावे हेत्वन्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eये आत्मस्थं तं पश्यन्ति तेषां\u003C/span\u003E सर्वदोषविधूननेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशाश्वतं सुखं\u003C/span\u003E किल, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्य कथं दोषलेपः\u003C/span\u003E इत्यर्थः ॥१२॥ दोषलेपाभावे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएको वशी\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तं स्वातन्त्र्यहेतुं समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनित्यो नित्यानामिति\u003C/span\u003E ॥ तद्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचेतन इति\u003C/span\u003E ॥ परमचेतनत्वात् स्वतन्त्रः, स्वतन्त्रत्वाद्धि दोषेण नैव लिप्यत इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएक एव सर्वभूतान्तरात्मा रूपं रूपं प्रति शरीरं प्रतिरूपाख्यो जीवो बभूव\u003C/span\u003E इति अन्यथाप्रतीतिं प्रमाणेन निवारितामपि, कर्हिचिद् अत्र न प्रमा-चेद् इत्याशयवान्, निवारयन् स्ववाक्येनापि तद्व्याकरोति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एक एवेति\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहिः\u003C/span\u003E इत्यस्य प्रतिपदम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभिन्न इति\u003C/span\u003E ॥ भेदाभेदौ च निवारयितुमुक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनितरामिति\u003C/span\u003E ॥ जीवः परमात्मनो भिन्न इति कुतः? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरतन्त्रत्वादिति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादितः प्रतिबिम्बा बभूवुः\u003C/span\u003E इति व्याख्यातम् । तत् प्रयोगेणापि समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइदमग्रे\u003C/span\u003E अस्य= जगतः अग्रे= प्रलयकाले \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मैवाऽसीद्\u003C/span\u003E अभूद्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइत्यादिवत् अनादित्वापेक्षया\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E इति प्रयोग इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वभूतान्तरात्मैव प्रतिशरीरं प्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E इत्यर्थः किं न स्याद् ? इत्यतो व्याख्यातं प्रमाणं बाधकम् । बाधकान्तरमप्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मनीति\u003C/span\u003E ॥१३॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेतद्\u003C/span\u003E इत्यादिनाऽपि भगवन्महिमानमाह । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतद् एवम्\u003C/span\u003E इति निर्देष्टुम् अशक्यम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनिर्देश्यम्\u003C/span\u003E । तत्र '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E \u003C/span\u003Eतदेतद्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति \u003C/span\u003Eतेषां सुखं शाश्वतम्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति प्रकृतज्ञानिसुखं परामृश्यते\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतदिति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतदेव\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमात्मस्थम्\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति प्रकृतं भगवद्रूपमेव । ज्ञानिसुखमेव परामृश्यत इति कुतो न स्यात् ? न स्यात् । परमत्वविशेषणात् । तस्य च \u003C/span\u003Eएतस्यैवाऽनन्दस्यान्यानि भूतानि \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-268\"\u003Eमात्रामुपजीवन्ति\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्यादीनां जीवसुखेऽयोगादित्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानीति\u003C/span\u003E ॥ \u003C/span\u003Eविष्णोरेव सुखं परमम्, ज्ञानिसुखं तु विष्लुट्कम्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति कुतः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्मादीनामिति\u003C/span\u003E ॥ \u003C/span\u003Eकथं नु तद्विजानीयाम्= केनोपायेन विजानीयाम्' इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसम्यगिति\u003C/span\u003E ॥ तद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनिर्देश्यं परमं सुखं तत्प्रसादमृते सम्यग् भाति न भाति\u003C/span\u003E वा इत्यस्य निश्चयं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकथं न्वहं विजानीयाम्\u003C/span\u003E ? न केनापीत्यर्थः ॥१४॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E॥ इति द्वितीयाध्यायस्य द्वितीया वल्ली ॥ २ ॥ २ ॥\u003C/span\u003E"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"footnotes": [
{
"id": "fn-268",
"kind": "locus",
"quote": "मात्रामुपजीवन्ति",
"text": "बृ.६.३.३२(ज्योतिर्ब्राह्मणम्)"
}
]
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-26",
"id": "VyasatirthaVivarana-60",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "व्यासतीर्थीयम्",
"lines": [
"व्यासतीर्थीयम्"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-61",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S03_V01",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "अतृप्तत्वाद् भूयोऽपि भगवतोऽन्यानपि जगदाश्रयत्वादीन् गुणानाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऊर्ध्वमूल इति\u003C/span\u003E ॥ तदर्थाप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वोर्ध्व इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभूमिवत्\u003C/span\u003E भूमिर्यथा वृक्षस्याऽश्रयः तथा जगतो भगवानपि मूलाऽश्रयः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजगद्वृक्षोऽश्वत्थः\u003C/span\u003E इति कस्मादुक्तः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसोऽश्व इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअश्वः अस्मिंस्तिष्ठतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअश्वत्थः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअश्वस्य थम्=अन्नम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअश्वत्थः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यर्थद्वयमभिप्रेत्योक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्व्याप्तत्वात्तदन्तत्वादिति\u003C/span\u003E ॥ व्यक्तित एवानादिनित्यत्वप्रतीतिं निवारयन्, सनातनपदं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रवाहत इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दाद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्य\u003C/span\u003E इत्यपि ग्राह्यम्। व्यक्तित एव सनातनत्वं कुतो न स्याद्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्यत इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमुख्यतस्त्वमृतो हरिः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेवामृतम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति व्याख्यातं भवति । उक्तमेवावधारयितुमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्यामृत इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ जगतोऽमुख्यामृतत्वे श्रुत्यादौ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एवैको मुख्यामृतः\u003C/span\u003E इत्युक्तेः जगत्प्रवाहत एव नित्यम् इत्यर्थः ॥१॥",
"lines": [
"अतृप्तत्वाद् भूयोऽपि भगवतोऽन्यानपि जगदाश्रयत्वादीन् गुणानाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऊर्ध्वमूल इति\u003C/span\u003E ॥ तदर्थाप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वोर्ध्व इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभूमिवत्\u003C/span\u003E भूमिर्यथा वृक्षस्याऽश्रयः तथा जगतो भगवानपि मूलाऽश्रयः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजगद्वृक्षोऽश्वत्थः\u003C/span\u003E इति कस्मादुक्तः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसोऽश्व इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअश्वः अस्मिंस्तिष्ठतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअश्वत्थः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअश्वस्य थम्=अन्नम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअश्वत्थः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यर्थद्वयमभिप्रेत्योक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्व्याप्तत्वात्तदन्तत्वादिति\u003C/span\u003E ॥ व्यक्तित एवानादिनित्यत्वप्रतीतिं निवारयन्, सनातनपदं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रवाहत इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दाद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्य\u003C/span\u003E इत्यपि ग्राह्यम्। व्यक्तित एव सनातनत्वं कुतो न स्याद्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्यत इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमुख्यतस्त्वमृतो हरिः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेवामृतम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति व्याख्यातं भवति । उक्तमेवावधारयितुमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्यामृत इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ जगतोऽमुख्यामृतत्वे श्रुत्यादौ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एवैको मुख्यामृतः\u003C/span\u003E इत्युक्तेः जगत्प्रवाहत एव नित्यम् इत्यर्थः ॥१॥"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S03_V01",
"KKN_C02_S03_V02",
"KKN_C02_S03_V03",
"KKN_C02_S03_V04",
"KKN_C02_S03_V05"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-62",
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S03_V02",
"chapter": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदिदं किञ्च\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र तत्प्रसिद्धप्राणवज्रार्थत्वप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राणाख्य इति\u003C/span\u003E ॥ निमित्तसप्तमीयम् । प्राणानिमित्ताद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएजति\u003C/span\u003E चेष्टत इत्यर्थः॥२॥ उद्यतवज्रवद् भयप्रदत्वं कुतः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभयादिति\u003C/span\u003E ॥ इन्द्रादयो वर्षादिस्वकार्ये धावन्ति ॥३॥ बाल्येऽविलम्बेन ज्ञानम् आपादितवन्तं नचिकेतसं दृष्ट्वा विस्मितोऽन्योऽपि एवमेव कुर्याद् इत्याशयवांस्तथाकर्तुः फलमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइह चेदिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविस्रसः\u003C/span\u003E विस्रंसनात्= शरीरस्य पतनात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्राग्\u003C/span\u003E इत्यर्थः ॥४॥ स्वर्गे वैकुण्ठादिषु चिन्मयशरीरित्वाय प्रकृतो बोधोपदेशः पुरुषापेक्षयाऽनेकप्रकार इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथाऽऽदर्श इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरीव\u003C/span\u003E सम्यगिव। सम्यगर्थाप्रतीतेस्तद्वाक्यजातं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवे स्थित इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपितृलोकगो\u003C/span\u003Eऽपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा स्वप्ने तथा दृश्यते\u003C/span\u003E ॥५॥",
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदिदं किञ्च\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र तत्प्रसिद्धप्राणवज्रार्थत्वप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राणाख्य इति\u003C/span\u003E ॥ निमित्तसप्तमीयम् । प्राणानिमित्ताद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएजति\u003C/span\u003E चेष्टत इत्यर्थः॥२॥ उद्यतवज्रवद् भयप्रदत्वं कुतः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभयादिति\u003C/span\u003E ॥ इन्द्रादयो वर्षादिस्वकार्ये धावन्ति ॥३॥ बाल्येऽविलम्बेन ज्ञानम् आपादितवन्तं नचिकेतसं दृष्ट्वा विस्मितोऽन्योऽपि एवमेव कुर्याद् इत्याशयवांस्तथाकर्तुः फलमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइह चेदिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविस्रसः\u003C/span\u003E विस्रंसनात्= शरीरस्य पतनात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्राग्\u003C/span\u003E इत्यर्थः ॥४॥ स्वर्गे वैकुण्ठादिषु चिन्मयशरीरित्वाय प्रकृतो बोधोपदेशः पुरुषापेक्षयाऽनेकप्रकार इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथाऽऽदर्श इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरीव\u003C/span\u003E सम्यगिव। सम्यगर्थाप्रतीतेस्तद्वाक्यजातं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवे स्थित इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपितृलोकगो\u003C/span\u003Eऽपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा स्वप्ने तथा दृश्यते\u003C/span\u003E ॥५॥"
],
"_verified": true,
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S03_V01",
"KKN_C02_S03_V02",
"KKN_C02_S03_V03",
"KKN_C02_S03_V04",
"KKN_C02_S03_V05"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-63",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "व्यासतीर्थीयम्",
"lines": [
"व्यासतीर्थीयम्"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-64",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S02_V15",
"parent": "KKN_C02_S03_V06",
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहंस\u003C/span\u003E इत्यादि भगवन्महिमप्रतिपादकं दुर्गमार्थत्वाद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यमित्यादिना\u003C/span\u003E ॥ अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजहातीति हम्, स एव सारत्वात् स इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहंसः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति विग्रहः सूचितो भवति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशुचौ सीदतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशुचिषत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E। तस्य प्रतिपदम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायुस्थ इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवरसुः\u003C/span\u003E श्रेष्ठसुखः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजुहोतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहोता\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेद्यां मुख्यपूज्यः सन् तिष्ठतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवेदिषद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअत्यन्नः\u003C/span\u003E अतिशयेनान्नवान् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रकृतिः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eव्योम\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति कस्मादुक्ता? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव्योतमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयस्माद् अस्याम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइदं जगद् व्योतं\u003C/span\u003E तस्मात्सा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव्योम\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति योज्यम् । तथैव \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋतेषु मुक्तेषु\u003C/span\u003E जातेषु तज्ज्ञानादिष्वास्ते तत \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतजा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति योज्यम् । मुक्ताः केन निमित्तेन ऋताः ? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगता इति\u003C/span\u003E ॥२॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअङ्गुष्ठमात्रः पुरुष आत्मनि मध्ये तिष्ठति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तस्य व्यापारमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऊर्ध्वमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअङ्गुष्ठमात्रः पुरुषः= जीवः\u003C/span\u003E इति प्रतीतिनिरासायोक्तम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eईशान\u003C/span\u003E इत्यादि पूर्वत्र । निरासकान्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमध्य इति\u003C/span\u003E ॥३॥ कांश्चिद् भगवद्गुणान् उक्त्वा तूर्णीं स्थितं पुनस्तद्गुणान् वक्तुं पृच्छति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्येति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविस्रंसमानस्य\u003C/span\u003E स्थूलदेहं परित्यजतः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E एवंगुणकं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत् परिशिष्यते वै\u003C/span\u003E ॥४॥ गुणान् ब्रवीति – \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन प्राणेनेति\u003C/span\u003E॥ तत्र प्राणापानयोः सर्वथा जीवजीवनदत्वं नास्तीति प्रतीयते । तत् प्रमाणविरुद्धम् । अतस्तस्य तात्पर्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकेवलमिति\u003C/span\u003E ॥५॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मा मरणं प्राप्य यथा भवति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञातमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोनिमिति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशरीरत्वाय\u003C/span\u003E शरीरवत्त्वाय ॥७॥ अन्तःस्थस्य प्राणादिनियन्तृत्वमुक्तम् । व्यापारान्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एष्विति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामं कामं\u003C/span\u003E स्वेच्छानुसारेण स्वाप्नपदार्थान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिर्मिमाणः\u003C/span\u003E ॥८॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन प्राणेन\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्रोक्तं सर्वजीवनियन्तृत्वं बुद्ध्यारोहार्थं दृष्टान्ताभ्यामाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभुवनं प्रविष्टः\u003C/span\u003E चेतनाग्निः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथैकः\u003C/span\u003E । यथा च तस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपं\u003C/span\u003E प्रति जडाग्निः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभुवनं प्रविष्टः\u003C/span\u003E चेतनवायुः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथैको\u003C/span\u003E यथा च अचेतनवायुः तस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपं\u003C/span\u003E प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतथा सर्वभूतान्तरात्मा एकः\u003C/span\u003E । तथा जीवोऽपि अस्य अन्तरात्मनो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपं\u003C/span\u003E प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E । वाक्यद्वयम् ऐक्यार्थत्वप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निरित्यादिना\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएते\u003C/span\u003E बुद्धिस्थाः प्रसिद्धा वा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्पर्शगम्यः\u003C/span\u003E स्पर्शगुणानुमेयः । अरूपिद्रव्यत्वेन बाह्यप्रत्यक्षागोचरत्वस्य स्थितत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिबिम्बो बिम्बान्न भिद्यते\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकेचित्\u003C/span\u003E । तन्निरासायोक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबहिश्चेति\u003C/span\u003E ॥ तद्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबाह्याश्च ते तत\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति\u003C/span\u003E ॥ ननु विष्णोर्विभुत्वात् कथं जीवानां तद्बाह्यत्वम्? इत्यतस्तद्वाक्यं विशदयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनास्येति\u003C/span\u003E ॥ ननु अनादित्वाज्जीवस्य कथं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिबिम्बो बभूव\u003C/span\u003E इत्युक्तिः? इति शङ्कां निवारयन्, एकवचनाद् एकत्वप्रतीतिं च निवारयन्नाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादीति\u003C/span\u003E ॥ ननु क्लिश्यमानजगदन्तर्गतत्वे भगवतः क्लेशः स्याद् इति शङ्कां सूर्यदृष्टान्तेन परिहरति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसूर्यो यथेति\u003C/span\u003E ॥ तद्वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसूर्यो यथेति\u003C/span\u003E ॥ लेपालेपयोर्हेतुत्वेन उभयचक्षुःस्वरूपं निरूपितम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तश्चक्षुरिति\u003C/span\u003E ॥९-११॥ जीवदोषलेपाभावे हेतुरुक्तः– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएको वशीति\u003C/span\u003E ॥ तस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वतन्त्रत्वादिति\u003C/span\u003E । नन्वेकस्य कथं बहुजीवेषु स्थित्वा नियामकत्वम्? इत्यतः स्वयमपि बहुरूपो भवतीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएकं रूपमिति\u003C/span\u003E ॥ भगवतो जीवदोषलेपाभावे हेत्वन्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eये आत्मस्थं तं पश्यन्ति तेषां\u003C/span\u003E सर्वदोषविधूननेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशाश्वतं सुखं\u003C/span\u003E किल, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्य कथं दोषलेपः\u003C/span\u003E इत्यर्थः ॥१२॥ दोषलेपाभावे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएको वशी\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तं स्वातन्त्र्यहेतुं समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनित्यो नित्यानामिति\u003C/span\u003E ॥ तद्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचेतन इति\u003C/span\u003E ॥ परमचेतनत्वात् स्वतन्त्रः, स्वतन्त्रत्वाद्धि दोषेण नैव लिप्यत इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएक एव सर्वभूतान्तरात्मा रूपं रूपं प्रति शरीरं प्रतिरूपाख्यो जीवो बभूव\u003C/span\u003E इति अन्यथाप्रतीतिं प्रमाणेन निवारितामपि, कर्हिचिद् अत्र न प्रमा-चेद् इत्याशयवान्, निवारयन् स्ववाक्येनापि तद्व्याकरोति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एक एवेति\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहिः\u003C/span\u003E इत्यस्य प्रतिपदम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभिन्न इति\u003C/span\u003E ॥ भेदाभेदौ च निवारयितुमुक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनितरामिति\u003C/span\u003E ॥ जीवः परमात्मनो भिन्न इति कुतः? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरतन्त्रत्वादिति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादितः प्रतिबिम्बा बभूवुः\u003C/span\u003E इति व्याख्यातम् । तत् प्रयोगेणापि समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइदमग्रे\u003C/span\u003E अस्य= जगतः अग्रे= प्रलयकाले \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मैवाऽसीद्\u003C/span\u003E अभूद्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइत्यादिवत् अनादित्वापेक्षया\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E इति प्रयोग इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वभूतान्तरात्मैव प्रतिशरीरं प्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E इत्यर्थः किं न स्याद् ? इत्यतो व्याख्यातं प्रमाणं बाधकम् । बाधकान्तरमप्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मनीति\u003C/span\u003E ॥१३॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेतद्\u003C/span\u003E इत्यादिनाऽपि भगवन्महिमानमाह । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतद् एवम्\u003C/span\u003E इति निर्देष्टुम् अशक्यम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनिर्देश्यम्\u003C/span\u003E । तत्र '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E \u003C/span\u003Eतदेतद्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति \u003C/span\u003Eतेषां सुखं शाश्वतम्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति प्रकृतज्ञानिसुखं परामृश्यते\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतदिति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतदेव\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमात्मस्थम्\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति प्रकृतं भगवद्रूपमेव । ज्ञानिसुखमेव परामृश्यत इति कुतो न स्यात् ? न स्यात् । परमत्वविशेषणात् । तस्य च \u003C/span\u003Eएतस्यैवाऽनन्दस्यान्यानि भूतानि मात्रामुपजीवन्ति\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्यादीनां जीवसुखेऽयोगादित्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानीति\u003C/span\u003E ॥ \u003C/span\u003Eविष्णोरेव सुखं परमम्, ज्ञानिसुखं तु विष्लुट्कम्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति कुतः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्मादीनामिति\u003C/span\u003E ॥ \u003C/span\u003Eकथं नु तद्विजानीयाम्= केनोपायेन विजानीयाम्' इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसम्यगिति\u003C/span\u003E ॥ तद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनिर्देश्यं परमं सुखं तत्प्रसादमृते सम्यग् भाति न भाति\u003C/span\u003E वा इत्यस्य निश्चयं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकथं न्वहं विजानीयाम्\u003C/span\u003E ? न केनापीत्यर्थः ॥१४॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E॥ इति द्वितीयाध्यायस्य द्वितीया वल्ली ॥ २ ॥ २ ॥\u003C/span\u003E",
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eखण्डार्थः\u003C/span\u003E किं बोद्धुमशकच्चेत् तत्र स्वर्गलोके महीयते? इत्यतो बोद्धव्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियाणामित्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियाणां पृथग्भावं\u003C/span\u003E वैचित्र्यम्= तारतम्यमित्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउदयास्तमयौ\u003C/span\u003E उत्पत्तिविनाशौ । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपृथगुत्पद्यमानानां\u003C/span\u003E सत्तादि ज्ञात्वा ॥६॥ ननु कथमिन्द्रियादीनां पृथग्भावादिज्ञानाच्छोकत्यागः? तस्या भगवज्ज्ञानत्वाद्, इत्यतस्तद्वाक्याभिप्रायं विशदमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्य इत्यादिना\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसत्त्वं\u003C/span\u003E बुद्धिः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअलिङ्गः\u003C/span\u003E प्राकृतभौतिकशरीररहितः । इन्द्रियादितारतम्यज्ञानपूर्वकं जगदुत्पत्तिनाशादिकर्तृत्वेन तं ज्ञात्वा मुच्यते, अतो नोक्तदोषः ॥७-८॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्यः परा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-326\"\u003Eह्यर्थाः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना तारतम्यपूर्वं भगवदाधिक्यस्य ज्ञापितत्वाद् ,\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य तिष्ठन्तं यो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-327\"\u003Eभूतेभिर्व्यजायत\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना जगत्सृष्ट्यादेर्भगवदधीनत्वस्य च ज्ञापितत्वात् पुनः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्यः परं मनः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना भगवदाधिक्यज्ञापनं व्यर्थम्? इति शङ्काम् अभ्यासस्य प्रयोजनोक्त्या वारयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपुनरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानपूर्वं\u003C/span\u003E ज्ञापनपूर्वम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञाने\u003C/span\u003E ज्ञापने। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतारतम्यज्ञापनपूर्वकं भगवतः सर्वाधिक्यज्ञापने सर्वागमानां तात्पर्यम्\u003C/span\u003E इत्यस्य प्रमितत्वे भवेदिदं तात्पर्यकल्पनम्, तदेव कुतः? इत्यतस्तत्र प्रमणमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतारतम्येति\u003C/span\u003E ॥८॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eखण्डार्थः\u003C/span\u003E",
"lines": [
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहंस\u003C/span\u003E इत्यादि भगवन्महिमप्रतिपादकं दुर्गमार्थत्वाद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्यमित्यादिना\u003C/span\u003E ॥ अनेन- \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजहातीति हम्, स एव सारत्वात् स इति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहंसः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति विग्रहः सूचितो भवति । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशुचौ सीदतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशुचिषत्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E। तस्य प्रतिपदम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवायुस्थ इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवरसुः\u003C/span\u003E श्रेष्ठसुखः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजुहोतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहोता\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eवेद्यां मुख्यपूज्यः सन् तिष्ठतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eवेदिषद्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअत्यन्नः\u003C/span\u003E अतिशयेनान्नवान् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रकृतिः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eव्योम\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति कस्मादुक्ता? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव्योतमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयस्माद् अस्याम् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइदं जगद् व्योतं\u003C/span\u003E तस्मात्सा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eव्योम\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति योज्यम् । तथैव \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऋतेषु मुक्तेषु\u003C/span\u003E जातेषु तज्ज्ञानादिष्वास्ते तत \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऋतजा\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति योज्यम् । मुक्ताः केन निमित्तेन ऋताः ? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eगता इति\u003C/span\u003E ॥२॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअङ्गुष्ठमात्रः पुरुष आत्मनि मध्ये तिष्ठति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तस्य व्यापारमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eऊर्ध्वमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअङ्गुष्ठमात्रः पुरुषः= जीवः\u003C/span\u003E इति प्रतीतिनिरासायोक्तम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eईशान\u003C/span\u003E इत्यादि पूर्वत्र । निरासकान्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमध्य इति\u003C/span\u003E ॥३॥ कांश्चिद् भगवद्गुणान् उक्त्वा तूर्णीं स्थितं पुनस्तद्गुणान् वक्तुं पृच्छति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्येति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविस्रंसमानस्य\u003C/span\u003E स्थूलदेहं परित्यजतः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएतद्\u003C/span\u003E एवंगुणकं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतत् परिशिष्यते वै\u003C/span\u003E ॥४॥ गुणान् ब्रवीति – \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन प्राणेनेति\u003C/span\u003E॥ तत्र प्राणापानयोः सर्वथा जीवजीवनदत्वं नास्तीति प्रतीयते । तत् प्रमाणविरुद्धम् । अतस्तस्य तात्पर्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकेवलमिति\u003C/span\u003E ॥५॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eआत्मा मरणं प्राप्य यथा भवति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति प्रतिज्ञातमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोनिमिति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशरीरत्वाय\u003C/span\u003E शरीरवत्त्वाय ॥७॥ अन्तःस्थस्य प्राणादिनियन्तृत्वमुक्तम् । व्यापारान्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eय एष्विति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eकामं कामं\u003C/span\u003E स्वेच्छानुसारेण स्वाप्नपदार्थान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनिर्मिमाणः\u003C/span\u003E ॥८॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन प्राणेन\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्रोक्तं सर्वजीवनियन्तृत्वं बुद्ध्यारोहार्थं दृष्टान्ताभ्यामाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभुवनं प्रविष्टः\u003C/span\u003E चेतनाग्निः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथैकः\u003C/span\u003E । यथा च तस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपं\u003C/span\u003E प्रति जडाग्निः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eभुवनं प्रविष्टः\u003C/span\u003E चेतनवायुः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथैको\u003C/span\u003E यथा च अचेतनवायुः तस्य \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपं\u003C/span\u003E प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतथा सर्वभूतान्तरात्मा एकः\u003C/span\u003E । तथा जीवोऽपि अस्य अन्तरात्मनो \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eरूपं रूपं\u003C/span\u003E प्रति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E । वाक्यद्वयम् ऐक्यार्थत्वप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअग्निरित्यादिना\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएते\u003C/span\u003E बुद्धिस्थाः प्रसिद्धा वा \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्पर्शगम्यः\u003C/span\u003E स्पर्शगुणानुमेयः । अरूपिद्रव्यत्वेन बाह्यप्रत्यक्षागोचरत्वस्य स्थितत्वात् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रतिबिम्बो बिम्बान्न भिद्यते\u003C/span\u003E इति \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकेचित्\u003C/span\u003E । तन्निरासायोक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबहिश्चेति\u003C/span\u003E ॥ तद्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eबाह्याश्च ते तत\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति\u003C/span\u003E ॥ ननु विष्णोर्विभुत्वात् कथं जीवानां तद्बाह्यत्वम्? इत्यतस्तद्वाक्यं विशदयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनास्येति\u003C/span\u003E ॥ ननु अनादित्वाज्जीवस्य कथं \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिबिम्बो बभूव\u003C/span\u003E इत्युक्तिः? इति शङ्कां निवारयन्, एकवचनाद् एकत्वप्रतीतिं च निवारयन्नाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादीति\u003C/span\u003E ॥ ननु क्लिश्यमानजगदन्तर्गतत्वे भगवतः क्लेशः स्याद् इति शङ्कां सूर्यदृष्टान्तेन परिहरति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसूर्यो यथेति\u003C/span\u003E ॥ तद्वाक्यं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसूर्यो यथेति\u003C/span\u003E ॥ लेपालेपयोर्हेतुत्वेन उभयचक्षुःस्वरूपं निरूपितम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तश्चक्षुरिति\u003C/span\u003E ॥९-११॥ जीवदोषलेपाभावे हेतुरुक्तः– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएको वशीति\u003C/span\u003E ॥ तस्यार्थः– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस्वतन्त्रत्वादिति\u003C/span\u003E । नन्वेकस्य कथं बहुजीवेषु स्थित्वा नियामकत्वम्? इत्यतः स्वयमपि बहुरूपो भवतीत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएकं रूपमिति\u003C/span\u003E ॥ भगवतो जीवदोषलेपाभावे हेत्वन्तरमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eये आत्मस्थं तं पश्यन्ति तेषां\u003C/span\u003E सर्वदोषविधूननेन \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशाश्वतं सुखं\u003C/span\u003E किल, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतस्य कथं दोषलेपः\u003C/span\u003E इत्यर्थः ॥१२॥ दोषलेपाभावे \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएको वशी\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्युक्तं स्वातन्त्र्यहेतुं समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनित्यो नित्यानामिति\u003C/span\u003E ॥ तद्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचेतन इति\u003C/span\u003E ॥ परमचेतनत्वात् स्वतन्त्रः, स्वतन्त्रत्वाद्धि दोषेण नैव लिप्यत इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएक एव सर्वभूतान्तरात्मा रूपं रूपं प्रति शरीरं प्रतिरूपाख्यो जीवो बभूव\u003C/span\u003E इति अन्यथाप्रतीतिं प्रमाणेन निवारितामपि, कर्हिचिद् अत्र न प्रमा-चेद् इत्याशयवान्, निवारयन् स्ववाक्येनापि तद्व्याकरोति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एक एवेति\u003C/span\u003E। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eबहिः\u003C/span\u003E इत्यस्य प्रतिपदम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभिन्न इति\u003C/span\u003E ॥ भेदाभेदौ च निवारयितुमुक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनितरामिति\u003C/span\u003E ॥ जीवः परमात्मनो भिन्न इति कुतः? इत्यत उक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरतन्त्रत्वादिति\u003C/span\u003E । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्येतद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादितः प्रतिबिम्बा बभूवुः\u003C/span\u003E इति व्याख्यातम् । तत् प्रयोगेणापि समर्थयते– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइदमग्रे\u003C/span\u003E अस्य= जगतः अग्रे= प्रलयकाले \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मैवाऽसीद्\u003C/span\u003E अभूद्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइत्यादिवत् अनादित्वापेक्षया\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E इति प्रयोग इत्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वभूतान्तरात्मैव प्रतिशरीरं प्रतिरूपो बभूव\u003C/span\u003E इत्यर्थः किं न स्याद् ? इत्यतो व्याख्यातं प्रमाणं बाधकम् । बाधकान्तरमप्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eआत्मनीति\u003C/span\u003E ॥१३॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेतद्\u003C/span\u003E इत्यादिनाऽपि भगवन्महिमानमाह । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतद् एवम्\u003C/span\u003E इति निर्देष्टुम् अशक्यम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनिर्देश्यम्\u003C/span\u003E । तत्र '\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E \u003C/span\u003Eतदेतद्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति \u003C/span\u003Eतेषां सुखं शाश्वतम्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति प्रकृतज्ञानिसुखं परामृश्यते\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतदिति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eएतदेव\u003C/span\u003E \u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतमात्मस्थम्\u003C/span\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति प्रकृतं भगवद्रूपमेव । ज्ञानिसुखमेव परामृश्यत इति कुतो न स्यात् ? न स्यात् । परमत्वविशेषणात् । तस्य च \u003C/span\u003Eएतस्यैवाऽनन्दस्यान्यानि भूतानि मात्रामुपजीवन्ति\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इत्यादीनां जीवसुखेऽयोगादित्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानीति\u003C/span\u003E ॥ \u003C/span\u003Eविष्णोरेव सुखं परमम्, ज्ञानिसुखं तु विष्लुट्कम्\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E इति कुतः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eब्रह्मादीनामिति\u003C/span\u003E ॥ \u003C/span\u003Eकथं नु तद्विजानीयाम्= केनोपायेन विजानीयाम्' इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसम्यगिति\u003C/span\u003E ॥ तद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनिर्देश्यं परमं सुखं तत्प्रसादमृते सम्यग् भाति न भाति\u003C/span\u003E वा इत्यस्य निश्चयं \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eकथं न्वहं विजानीयाम्\u003C/span\u003E ? न केनापीत्यर्थः ॥१४॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E॥ इति द्वितीयाध्यायस्य द्वितीया वल्ली ॥ २ ॥ २ ॥\u003C/span\u003E"
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eखण्डार्थः\u003C/span\u003E किं बोद्धुमशकच्चेत् तत्र स्वर्गलोके महीयते? इत्यतो बोद्धव्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियाणामित्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियाणां पृथग्भावं\u003C/span\u003E वैचित्र्यम्= तारतम्यमित्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउदयास्तमयौ\u003C/span\u003E उत्पत्तिविनाशौ । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपृथगुत्पद्यमानानां\u003C/span\u003E सत्तादि ज्ञात्वा ॥६॥ ननु कथमिन्द्रियादीनां पृथग्भावादिज्ञानाच्छोकत्यागः? तस्या भगवज्ज्ञानत्वाद्, इत्यतस्तद्वाक्याभिप्रायं विशदमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्य इत्यादिना\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसत्त्वं\u003C/span\u003E बुद्धिः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअलिङ्गः\u003C/span\u003E प्राकृतभौतिकशरीररहितः । इन्द्रियादितारतम्यज्ञानपूर्वकं जगदुत्पत्तिनाशादिकर्तृत्वेन तं ज्ञात्वा मुच्यते, अतो नोक्तदोषः ॥७-८॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्यः परा \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-326\"\u003Eह्यर्थाः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना तारतम्यपूर्वं भगवदाधिक्यस्य ज्ञापितत्वाद् ,\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य तिष्ठन्तं यो \u003Cspan class=\"gra-qe-footnote-highlight\" data-gra-id=\"fn-327\"\u003Eभूतेभिर्व्यजायत\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना जगत्सृष्ट्यादेर्भगवदधीनत्वस्य च ज्ञापितत्वात् पुनः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्यः परं मनः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना भगवदाधिक्यज्ञापनं व्यर्थम्? इति शङ्काम् अभ्यासस्य प्रयोजनोक्त्या वारयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपुनरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानपूर्वं\u003C/span\u003E ज्ञापनपूर्वम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञाने\u003C/span\u003E ज्ञापने। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतारतम्यज्ञापनपूर्वकं भगवतः सर्वाधिक्यज्ञापने सर्वागमानां तात्पर्यम्\u003C/span\u003E इत्यस्य प्रमितत्वे भवेदिदं तात्पर्यकल्पनम्, तदेव कुतः? इत्यतस्तत्र प्रमणमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतारतम्येति\u003C/span\u003E ॥८॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eखण्डार्थः\u003C/span\u003E"
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "व्यासतीर्थीयम्"
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S03_V06",
"KKN_C02_S03_V07",
"KKN_C02_S03_V08",
"KKN_C02_S03_V09",
"KKN_C02_S03_V10",
"KKN_C02_S03_V11",
"KKN_C02_S03_V12",
"KKN_C02_S03_V13",
"KKN_C02_S03_V14",
"KKN_C02_S03_V15",
"KKN_C02_S03_V16"
],
"footnotes": [
{
"id": "fn-326",
"kind": "locus",
"quote": "ह्यर्थाः",
"text": "१.३.१०"
},
{
"id": "fn-327",
"kind": "locus",
"quote": "भूतेभिर्व्यजायत",
"text": "२.१.६"
}
]
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-27",
"id": "VyasatirthaVivarana-65",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S03_V05",
"parent": "KKN_C02_S03_V08",
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
"text": "अतृप्तत्वाद् भूयोऽपि भगवतोऽन्यानपि जगदाश्रयत्वादीन् गुणानाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऊर्ध्वमूल इति\u003C/span\u003E ॥ तदर्थाप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वोर्ध्व इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभूमिवत्\u003C/span\u003E भूमिर्यथा वृक्षस्याऽश्रयः तथा जगतो भगवानपि मूलाऽश्रयः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजगद्वृक्षोऽश्वत्थः\u003C/span\u003E इति कस्मादुक्तः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसोऽश्व इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअश्वः अस्मिंस्तिष्ठतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअश्वत्थः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअश्वस्य थम्=अन्नम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअश्वत्थः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यर्थद्वयमभिप्रेत्योक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्व्याप्तत्वात्तदन्तत्वादिति\u003C/span\u003E ॥ व्यक्तित एवानादिनित्यत्वप्रतीतिं निवारयन्, सनातनपदं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रवाहत इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दाद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्य\u003C/span\u003E इत्यपि ग्राह्यम्। व्यक्तित एव सनातनत्वं कुतो न स्याद्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्यत इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमुख्यतस्त्वमृतो हरिः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेवामृतम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति व्याख्यातं भवति । उक्तमेवावधारयितुमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्यामृत इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ जगतोऽमुख्यामृतत्वे श्रुत्यादौ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एवैको मुख्यामृतः\u003C/span\u003E इत्युक्तेः जगत्प्रवाहत एव नित्यम् इत्यर्थः ॥१॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदिदं किञ्च\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र तत्प्रसिद्धप्राणवज्रार्थत्वप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राणाख्य इति\u003C/span\u003E ॥ निमित्तसप्तमीयम् । प्राणानिमित्ताद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएजति\u003C/span\u003E चेष्टत इत्यर्थः॥२॥ उद्यतवज्रवद् भयप्रदत्वं कुतः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभयादिति\u003C/span\u003E ॥ इन्द्रादयो वर्षादिस्वकार्ये धावन्ति ॥३॥ बाल्येऽविलम्बेन ज्ञानम् आपादितवन्तं नचिकेतसं दृष्ट्वा विस्मितोऽन्योऽपि एवमेव कुर्याद् इत्याशयवांस्तथाकर्तुः फलमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइह चेदिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविस्रसः\u003C/span\u003E विस्रंसनात्= शरीरस्य पतनात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्राग्\u003C/span\u003E इत्यर्थः ॥४॥ स्वर्गे वैकुण्ठादिषु चिन्मयशरीरित्वाय प्रकृतो बोधोपदेशः पुरुषापेक्षयाऽनेकप्रकार इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथाऽऽदर्श इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरीव\u003C/span\u003E सम्यगिव। सम्यगर्थाप्रतीतेस्तद्वाक्यजातं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवे स्थित इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपितृलोकगो\u003C/span\u003Eऽपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा स्वप्ने तथा दृश्यते\u003C/span\u003E ॥५॥",
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं ज्ञात्वा मुच्यते\u003C/span\u003E इत्युक्तं मोक्षसाधनं भगवज्ज्ञानं न चक्षुरादिनाऽनायाससाध्यम् , किन्तु? श्रवणाद्युपोद्बलितमनसैव इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन सन्दृश इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसन्दृशे\u003C/span\u003E सम्यग् ज्ञानाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्य रूपं न तिष्ठति\u003C/span\u003E। तदेव विशदयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन चक्षुषेति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्यैरपीन्द्रियैरेनं न गोचरयति\u003C/span\u003E इति शेषः । चक्षुराद्यगोचरश्चेत् कस्य गोचरः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृदेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृदा\u003C/span\u003E भक्तियुक्तेन मनसा । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनीषा\u003C/span\u003E मनीषया । ज्ञानरूपो वा भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभिक्लृप्तो\u003C/span\u003E विषयीकृतो भवतीत्यर्थः ॥९॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचक्षुराद्यगोचरं भगवद्रूपम्\u003C/span\u003E इत्ययुक्तम् ? मत्स्यादेश्चक्षुरादिगोचरत्वाद्, इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रादुर्भावानिति\u003C/span\u003E ॥ ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमा भून्मूलरूपज्ञानम्, चक्षुरादिजन्यावतारज्ञानेन मुक्तिर्भविष्यति । तथा च श्रवणादिवैयर्थ्यम्?\u003C/span\u003E इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रादुर्भावानपीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइन्द्रियैर्दृष्ट्वा\u003C/span\u003E इति शेषः ॥९॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eखण्डार्थः\u003C/span\u003E",
"lines": [
"lines": [
"अतृप्तत्वाद् भूयोऽपि भगवतोऽन्यानपि जगदाश्रयत्वादीन् गुणानाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eऊर्ध्वमूल इति\u003C/span\u003E ॥ तदर्थाप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसर्वोर्ध्व इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभूमिवत्\u003C/span\u003E भूमिर्यथा वृक्षस्याऽश्रयः तथा जगतो भगवानपि मूलाऽश्रयः । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजगद्वृक्षोऽश्वत्थः\u003C/span\u003E इति कस्मादुक्तः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसोऽश्व इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअश्वः अस्मिंस्तिष्ठतीति \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअश्वत्थः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E, \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअश्वस्य थम्=अन्नम् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअश्वत्थः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यर्थद्वयमभिप्रेत्योक्तम्– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतद्व्याप्तत्वात्तदन्तत्वादिति\u003C/span\u003E ॥ व्यक्तित एवानादिनित्यत्वप्रतीतिं निवारयन्, सनातनपदं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रवाहत इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eच\u003C/span\u003Eशब्दाद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनित्य\u003C/span\u003E इत्यपि ग्राह्यम्। व्यक्तित एव सनातनत्वं कुतो न स्याद्? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्यत इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमुख्यतस्त्वमृतो हरिः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतदेवामृतम्\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इति व्याख्यातं भवति । उक्तमेवावधारयितुमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुख्यामृत इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ जगतोऽमुख्यामृतत्वे श्रुत्यादौ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eस एवैको मुख्यामृतः\u003C/span\u003E इत्युक्तेः जगत्प्रवाहत एव नित्यम् इत्यर्थः ॥१॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदिदं किञ्च\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यत्र तत्प्रसिद्धप्राणवज्रार्थत्वप्रतीतेर्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्राणाख्य इति\u003C/span\u003E ॥ निमित्तसप्तमीयम् । प्राणानिमित्ताद् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eएजति\u003C/span\u003E चेष्टत इत्यर्थः॥२॥ उद्यतवज्रवद् भयप्रदत्वं कुतः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभयादिति\u003C/span\u003E ॥ इन्द्रादयो वर्षादिस्वकार्ये धावन्ति ॥३॥ बाल्येऽविलम्बेन ज्ञानम् आपादितवन्तं नचिकेतसं दृष्ट्वा विस्मितोऽन्योऽपि एवमेव कुर्याद् इत्याशयवांस्तथाकर्तुः फलमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइह चेदिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eविस्रसः\u003C/span\u003E विस्रंसनात्= शरीरस्य पतनात् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eप्राग्\u003C/span\u003E इत्यर्थः ॥४॥ स्वर्गे वैकुण्ठादिषु चिन्मयशरीरित्वाय प्रकृतो बोधोपदेशः पुरुषापेक्षयाऽनेकप्रकार इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथाऽऽदर्श इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरीव\u003C/span\u003E सम्यगिव। सम्यगर्थाप्रतीतेस्तद्वाक्यजातं व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजीवे स्थित इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपितृलोकगो\u003C/span\u003Eऽपि \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयथा स्वप्ने तथा दृश्यते\u003C/span\u003E ॥५॥"
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं ज्ञात्वा मुच्यते\u003C/span\u003E इत्युक्तं मोक्षसाधनं भगवज्ज्ञानं न चक्षुरादिनाऽनायाससाध्यम् , किन्तु? श्रवणाद्युपोद्बलितमनसैव इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन सन्दृश इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसन्दृशे\u003C/span\u003E सम्यग् ज्ञानाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्य रूपं न तिष्ठति\u003C/span\u003E। तदेव विशदयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन चक्षुषेति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्यैरपीन्द्रियैरेनं न गोचरयति\u003C/span\u003E इति शेषः । चक्षुराद्यगोचरश्चेत् कस्य गोचरः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृदेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृदा\u003C/span\u003E भक्तियुक्तेन मनसा । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनीषा\u003C/span\u003E मनीषया । ज्ञानरूपो वा भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभिक्लृप्तो\u003C/span\u003E विषयीकृतो भवतीत्यर्थः ॥९॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचक्षुराद्यगोचरं भगवद्रूपम्\u003C/span\u003E इत्ययुक्तम् ? मत्स्यादेश्चक्षुरादिगोचरत्वाद्, इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रादुर्भावानिति\u003C/span\u003E ॥ ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमा भून्मूलरूपज्ञानम्, चक्षुरादिजन्यावतारज्ञानेन मुक्तिर्भविष्यति । तथा च श्रवणादिवैयर्थ्यम्?\u003C/span\u003E इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रादुर्भावानपीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइन्द्रियैर्दृष्ट्वा\u003C/span\u003E इति शेषः ॥९॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eखण्डार्थः\u003C/span\u003E"
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "व्यासतीर्थीयम्"
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S03_V06",
"KKN_C02_S03_V07",
"KKN_C02_S03_V08",
"KKN_C02_S03_V09",
"KKN_C02_S03_V10",
"KKN_C02_S03_V11",
"KKN_C02_S03_V12",
"KKN_C02_S03_V13",
"KKN_C02_S03_V14",
"KKN_C02_S03_V15",
"KKN_C02_S03_V16"
]
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-28",
"id": "VyasatirthaVivarana-66",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
"parent": "KKN_C02_S03_V16",
"parent": "KKN_C02_S03_V09",
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
"text": "\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eखण्डार्थः\u003C/span\u003E किं बोद्धुमशकच्चेत् तत्र स्वर्गलोके महीयते? इत्यतो बोद्धव्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियाणामित्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियाणां पृथग्भावं\u003C/span\u003E वैचित्र्यम्= तारतम्यमित्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउदयास्तमयौ\u003C/span\u003E उत्पत्तिविनाशौ । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपृथगुत्पद्यमानानां\u003C/span\u003E सत्तादि ज्ञात्वा ॥६॥ ननु कथमिन्द्रियादीनां पृथग्भावादिज्ञानाच्छोकत्यागः? तस्या भगवज्ज्ञानत्वाद्, इत्यतस्तद्वाक्याभिप्रायं विशदमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्य इत्यादिना\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसत्त्वं\u003C/span\u003E बुद्धिः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअलिङ्गः\u003C/span\u003E प्राकृतभौतिकशरीररहितः । इन्द्रियादितारतम्यज्ञानपूर्वकं जगदुत्पत्तिनाशादिकर्तृत्वेन तं ज्ञात्वा मुच्यते, अतो नोक्तदोषः ॥७-८॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्यः परा ह्यर्थाः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना तारतम्यपूर्वं भगवदाधिक्यस्य ज्ञापितत्वाद् ,\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य तिष्ठन्तं यो भूतेभिर्व्यजायत\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना जगत्सृष्ट्यादेर्भगवदधीनत्वस्य च ज्ञापितत्वात् पुनः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्यः परं मनः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना भगवदाधिक्यज्ञापनं व्यर्थम्? इति शङ्काम् अभ्यासस्य प्रयोजनोक्त्या वारयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपुनरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानपूर्वं\u003C/span\u003E ज्ञापनपूर्वम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञाने\u003C/span\u003E ज्ञापने। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतारतम्यज्ञापनपूर्वकं भगवतः सर्वाधिक्यज्ञापने सर्वागमानां तात्पर्यम्\u003C/span\u003E इत्यस्य प्रमितत्वे भवेदिदं तात्पर्यकल्पनम्, तदेव कुतः? इत्यतस्तत्र प्रमणमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतारतम्येति\u003C/span\u003E ॥८॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eखण्डार्थः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं ज्ञात्वा मुच्यते\u003C/span\u003E इत्युक्तं मोक्षसाधनं भगवज्ज्ञानं न चक्षुरादिनाऽनायाससाध्यम् , किन्तु? श्रवणाद्युपोद्बलितमनसैव इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन सन्दृश इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसन्दृशे\u003C/span\u003E सम्यग् ज्ञानाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्य रूपं न तिष्ठति\u003C/span\u003E। तदेव विशदयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन चक्षुषेति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्यैरपीन्द्रियैरेनं न गोचरयति\u003C/span\u003E इति शेषः । चक्षुराद्यगोचरश्चेत् कस्य गोचरः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृदेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृदा\u003C/span\u003E भक्तियुक्तेन मनसा । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनीषा\u003C/span\u003E मनीषया । ज्ञानरूपो वा भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभिक्लृप्तो\u003C/span\u003E विषयीकृतो भवतीत्यर्थः ॥९॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचक्षुराद्यगोचरं भगवद्रूपम्\u003C/span\u003E इत्ययुक्तम् ? मत्स्यादेश्चक्षुरादिगोचरत्वाद्, इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रादुर्भावानिति\u003C/span\u003E ॥ ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमा भून्मूलरूपज्ञानम्, चक्षुरादिजन्यावतारज्ञानेन मुक्तिर्भविष्यति । तथा च श्रवणादिवैयर्थ्यम्?\u003C/span\u003E इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रादुर्भावानपीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइन्द्रियैर्दृष्ट्वा\u003C/span\u003E इति शेषः ॥९॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eखण्डार्थः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृदा मनीषी मनसा हरिं पश्यति\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । तत्र अभ्यर्हितं साधनं किम्? इत्यतः प्रत्याहारसिद्धं धारणादिरूपं ध्यानमेवेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eज्ञानानि\u003C/span\u003E ज्ञानकारणानि । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरमां गतिं\u003C/span\u003E परमज्ञानसाधनम् ॥१०॥ ननु कथं धारणायाः परमगतिसाधनत्वम् ? ध्यानसमाधिलक्षणयोगस्यैव तत्त्वाद्, इयतः स्थिरधारणायाः ततोऽतिविशेषाभावाद् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतामिति\u003C/span\u003E॥ अनतिविशेषत्वमेव विशदमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअप्रमत्त इति\u003C/span\u003E ॥ योगस्य विषयमाह–\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोग इति\u003C/span\u003E ॥११॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोगः प्रभवाप्ययौ हि\u003C/span\u003E इति सामानाधिकरण्यप्रतीतिमपेक्षितप्रक्षेपेण वारयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रभवेति\u003C/span\u003E ॥ ननु जगतः प्रभवाप्ययध्यानं कथं योगः ? तस्येश्वरासम्बन्धित्वाद्, इति शङ्काम् अपेक्षितपूरणेन वारयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवत इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसकाशाद्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभवन्तौ\u003C/span\u003E पूरणीयम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रति हि योग\u003C/span\u003E इति सम्बन्धः॥११॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eखण्डार्थः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Ci\u003Eन चक्षुषा पश्यति\u003C/i\u003E\u003C/span\u003E इत्युपलक्षणत्वेनोक्तं विशदयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनैव वाचेति\u003C/span\u003E॥ तर्हि केनोपलभ्यते तद्? इत्यतो व्यतिरेकेणाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Ci\u003Eअस्तीति\u003C/i\u003E ब्रुवतो गुरोः \u003Ci\u003Eअन्यत्र\u003C/i\u003E तेन विना इत्यर्थः॥१२॥ गुरूपलभ्योऽपि भगवान् प्रसन्नेन स्वेनैव इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीत्येवेति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउभयोस्तत्त्वभावेन\u003C/span\u003E तत्त्वभावनकर्त्रा प्रसन्नेन भगवतेति यावत् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीत्येवोपलब्धव्यो\u003C/span\u003E ज्ञातव्यः ॥१३॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरमात्मा अस्ति\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसन्मात्रम् इत्येव बोद्धव्यः\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन्नस्तीत्यादि व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअधिक इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनाधिक्यं जानतां\u003C/span\u003E सकाशात् ॥ ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्प्रसादादेवाऽधिक्यज्ञानम्, प्रसादश्च आधिक्यज्ञानाद्\u003C/span\u003E इत्यन्योन्याश्रयता? इत्यतो व्यक्तिभेदान्न दोष इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादीति\u003C/span\u003E ॥ ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादिकालादाधिक्यं जानतस्तज्ज्ञानं भवे भवे पुनर्वृद्धिमेति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्ययुक्तम् ? अनादितस्तद्रहितानामपि पश्चाज्जायमानत्वाद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयेषामिति\u003C/span\u003E ॥ ननु कथमेतत् ? अस्मासु पश्चाद्भाविनस्तज्ज्ञानस्यानुभवसिद्धत्वाद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअभिभूतमिति\u003C/span\u003E ॥१२-१३॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eखण्डार्थः\u003C/span\u003E ननु आधिक्यज्ञानाद् भवन् भगवत्प्रसादो न फलम्; किन्तु? फलहेतुः, अतस्तत्फलं किम् ? इत्यतो मोक्ष इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेति\u003C/span\u003E ॥१४॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E तत्सर्वकामप्रहाणप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तःकरणेति\u003C/span\u003E ॥१४॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eखण्डार्थः\u003C/span\u003E हार्दकामत्यागश्च कदा भवति? इत्याकाङ्क्षायां तत्कारणाविद्या-अहङ्कारकर्मणाम्, हृदयग्रन्थीनां यदा प्रहाणिर्भवति तद् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेति\u003C/span\u003E ॥१५॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E तद्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमिथ्येति\u003C/span\u003E ॥ अनुशासनं निष्कामकर्म-श्रवण-मनन-ध्यान-कर्तव्यप्रतिपादकं शास्त्रम् ॥१५॥ एवं मोक्षबोधिकां ब्रह्मविद्यां निरूप्य ज्ञानिनश्चरमदेहान्निष्क्रमणेऽवश्यं पूर्वं ध्येयं मार्गमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतमित्यादिना\u003C/span\u003E ॥१६॥",
"text": "\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृदा मनीषी मनसा हरिं पश्यति\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । तत्र अभ्यर्हितं साधनं किम्? इत्यतः प्रत्याहारसिद्धं धारणादिरूपं ध्यानमेवेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eज्ञानानि\u003C/span\u003E ज्ञानकारणानि । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरमां गतिं\u003C/span\u003E परमज्ञानसाधनम् ॥१०॥ ननु कथं धारणायाः परमगतिसाधनत्वम् ? ध्यानसमाधिलक्षणयोगस्यैव तत्त्वाद्, इयतः स्थिरधारणायाः ततोऽतिविशेषाभावाद् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतामिति\u003C/span\u003E॥ अनतिविशेषत्वमेव विशदमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअप्रमत्त इति\u003C/span\u003E ॥ योगस्य विषयमाह–\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोग इति\u003C/span\u003E ॥११॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोगः प्रभवाप्ययौ हि\u003C/span\u003E इति सामानाधिकरण्यप्रतीतिमपेक्षितप्रक्षेपेण वारयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रभवेति\u003C/span\u003E ॥ ननु जगतः प्रभवाप्ययध्यानं कथं योगः ? तस्येश्वरासम्बन्धित्वाद्, इति शङ्काम् अपेक्षितपूरणेन वारयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवत इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसकाशाद्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभवन्तौ\u003C/span\u003E पूरणीयम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रति हि योग\u003C/span\u003E इति सम्बन्धः॥११॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eखण्डार्थः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Ci\u003Eन चक्षुषा पश्यति\u003C/i\u003E\u003C/span\u003E इत्युपलक्षणत्वेनोक्तं विशदयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनैव वाचेति\u003C/span\u003E॥ तर्हि केनोपलभ्यते तद्? इत्यतो व्यतिरेकेणाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Ci\u003Eअस्तीति\u003C/i\u003E ब्रुवतो गुरोः \u003Ci\u003Eअन्यत्र\u003C/i\u003E तेन विना इत्यर्थः॥१२॥ गुरूपलभ्योऽपि भगवान् प्रसन्नेन स्वेनैव इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीत्येवेति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउभयोस्तत्त्वभावेन\u003C/span\u003E तत्त्वभावनकर्त्रा प्रसन्नेन भगवतेति यावत् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीत्येवोपलब्धव्यो\u003C/span\u003E ज्ञातव्यः ॥१३॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरमात्मा अस्ति\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसन्मात्रम् इत्येव बोद्धव्यः\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन्नस्तीत्यादि व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअधिक इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनाधिक्यं जानतां\u003C/span\u003E सकाशात् ॥ ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्प्रसादादेवाऽधिक्यज्ञानम्, प्रसादश्च आधिक्यज्ञानाद्\u003C/span\u003E इत्यन्योन्याश्रयता? इत्यतो व्यक्तिभेदान्न दोष इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादीति\u003C/span\u003E ॥ ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादिकालादाधिक्यं जानतस्तज्ज्ञानं भवे भवे पुनर्वृद्धिमेति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्ययुक्तम् ? अनादितस्तद्रहितानामपि पश्चाज्जायमानत्वाद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयेषामिति\u003C/span\u003E ॥ ननु कथमेतत् ? अस्मासु पश्चाद्भाविनस्तज्ज्ञानस्यानुभवसिद्धत्वाद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअभिभूतमिति\u003C/span\u003E ॥१२-१३॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eखण्डार्थः\u003C/span\u003E ननु आधिक्यज्ञानाद् भवन् भगवत्प्रसादो न फलम्; किन्तु? फलहेतुः, अतस्तत्फलं किम् ? इत्यतो मोक्ष इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेति\u003C/span\u003E ॥१४॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E तत्सर्वकामप्रहाणप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तःकरणेति\u003C/span\u003E ॥१४॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eखण्डार्थः\u003C/span\u003E हार्दकामत्यागश्च कदा भवति? इत्याकाङ्क्षायां तत्कारणाविद्या-अहङ्कारकर्मणाम्, हृदयग्रन्थीनां यदा प्रहाणिर्भवति तद् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेति\u003C/span\u003E ॥१५॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E तद्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमिथ्येति\u003C/span\u003E ॥ अनुशासनं निष्कामकर्म-श्रवण-मनन-ध्यान-कर्तव्यप्रतिपादकं शास्त्रम् ॥१५॥ एवं मोक्षबोधिकां ब्रह्मविद्यां निरूप्य ज्ञानिनश्चरमदेहान्निष्क्रमणेऽवश्यं पूर्वं ध्येयं मार्गमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतमित्यादिना\u003C/span\u003E ॥१६॥",
"lines": [
"lines": [
"\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eखण्डार्थः\u003C/span\u003E किं बोद्धुमशकच्चेत् तत्र स्वर्गलोके महीयते? इत्यतो बोद्धव्यमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियाणामित्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियाणां पृथग्भावं\u003C/span\u003E वैचित्र्यम्= तारतम्यमित्यर्थः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउदयास्तमयौ\u003C/span\u003E उत्पत्तिविनाशौ । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपृथगुत्पद्यमानानां\u003C/span\u003E सत्तादि ज्ञात्वा ॥६॥ ननु कथमिन्द्रियादीनां पृथग्भावादिज्ञानाच्छोकत्यागः? तस्या भगवज्ज्ञानत्वाद्, इत्यतस्तद्वाक्याभिप्रायं विशदमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्य इत्यादिना\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसत्त्वं\u003C/span\u003E बुद्धिः । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअलिङ्गः\u003C/span\u003E प्राकृतभौतिकशरीररहितः । इन्द्रियादितारतम्यज्ञानपूर्वकं जगदुत्पत्तिनाशादिकर्तृत्वेन तं ज्ञात्वा मुच्यते, अतो नोक्तदोषः ॥७-८॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्यः परा ह्यर्थाः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना तारतम्यपूर्वं भगवदाधिक्यस्य ज्ञापितत्वाद् ,\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eगुहां प्रविश्य तिष्ठन्तं यो भूतेभिर्व्यजायत\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना जगत्सृष्ट्यादेर्भगवदधीनत्वस्य च ज्ञापितत्वात् पुनः \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eइन्द्रियेभ्यः परं मनः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्यादिना भगवदाधिक्यज्ञापनं व्यर्थम्? इति शङ्काम् अभ्यासस्य प्रयोजनोक्त्या वारयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपुनरिति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञानपूर्वं\u003C/span\u003E ज्ञापनपूर्वम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eज्ञाने\u003C/span\u003E ज्ञापने। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतारतम्यज्ञापनपूर्वकं भगवतः सर्वाधिक्यज्ञापने सर्वागमानां तात्पर्यम्\u003C/span\u003E इत्यस्य प्रमितत्वे भवेदिदं तात्पर्यकल्पनम्, तदेव कुतः? इत्यतस्तत्र प्रमणमाह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतारतम्येति\u003C/span\u003E ॥८॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eखण्डार्थः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं ज्ञात्वा मुच्यते\u003C/span\u003E इत्युक्तं मोक्षसाधनं भगवज्ज्ञानं न चक्षुरादिनाऽनायाससाध्यम् , किन्तु? श्रवणाद्युपोद्बलितमनसैव इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन सन्दृश इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eसन्दृशे\u003C/span\u003E सम्यग् ज्ञानाय \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्य रूपं न तिष्ठति\u003C/span\u003E। तदेव विशदयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eन चक्षुषेति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्यैरपीन्द्रियैरेनं न गोचरयति\u003C/span\u003E इति शेषः । चक्षुराद्यगोचरश्चेत् कस्य गोचरः? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृदेति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृदा\u003C/span\u003E भक्तियुक्तेन मनसा । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमनीषा\u003C/span\u003E मनीषया । ज्ञानरूपो वा भगवान् \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअभिक्लृप्तो\u003C/span\u003E विषयीकृतो भवतीत्यर्थः ॥९॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eचक्षुराद्यगोचरं भगवद्रूपम्\u003C/span\u003E इत्ययुक्तम् ? मत्स्यादेश्चक्षुरादिगोचरत्वाद्, इत्यतस्तद् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रादुर्भावानिति\u003C/span\u003E ॥ ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमा भून्मूलरूपज्ञानम्, चक्षुरादिजन्यावतारज्ञानेन मुक्तिर्भविष्यति । तथा च श्रवणादिवैयर्थ्यम्?\u003C/span\u003E इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रादुर्भावानपीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइन्द्रियैर्दृष्ट्वा\u003C/span\u003E इति शेषः ॥९॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eखण्डार्थः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृदा मनीषी मनसा हरिं पश्यति\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । तत्र अभ्यर्हितं साधनं किम्? इत्यतः प्रत्याहारसिद्धं धारणादिरूपं ध्यानमेवेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eज्ञानानि\u003C/span\u003E ज्ञानकारणानि । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरमां गतिं\u003C/span\u003E परमज्ञानसाधनम् ॥१०॥ ननु कथं धारणायाः परमगतिसाधनत्वम् ? ध्यानसमाधिलक्षणयोगस्यैव तत्त्वाद्, इयतः स्थिरधारणायाः ततोऽतिविशेषाभावाद् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतामिति\u003C/span\u003E॥ अनतिविशेषत्वमेव विशदमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअप्रमत्त इति\u003C/span\u003E ॥ योगस्य विषयमाह–\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोग इति\u003C/span\u003E ॥११॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोगः प्रभवाप्ययौ हि\u003C/span\u003E इति सामानाधिकरण्यप्रतीतिमपेक्षितप्रक्षेपेण वारयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रभवेति\u003C/span\u003E ॥ ननु जगतः प्रभवाप्ययध्यानं कथं योगः ? तस्येश्वरासम्बन्धित्वाद्, इति शङ्काम् अपेक्षितपूरणेन वारयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवत इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसकाशाद्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभवन्तौ\u003C/span\u003E पूरणीयम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रति हि योग\u003C/span\u003E इति सम्बन्धः॥११॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eखण्डार्थः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Ci\u003Eन चक्षुषा पश्यति\u003C/i\u003E\u003C/span\u003E इत्युपलक्षणत्वेनोक्तं विशदयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनैव वाचेति\u003C/span\u003E॥ तर्हि केनोपलभ्यते तद्? इत्यतो व्यतिरेकेणाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Ci\u003Eअस्तीति\u003C/i\u003E ब्रुवतो गुरोः \u003Ci\u003Eअन्यत्र\u003C/i\u003E तेन विना इत्यर्थः॥१२॥ गुरूपलभ्योऽपि भगवान् प्रसन्नेन स्वेनैव इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीत्येवेति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउभयोस्तत्त्वभावेन\u003C/span\u003E तत्त्वभावनकर्त्रा प्रसन्नेन भगवतेति यावत् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीत्येवोपलब्धव्यो\u003C/span\u003E ज्ञातव्यः ॥१३॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरमात्मा अस्ति\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसन्मात्रम् इत्येव बोद्धव्यः\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन्नस्तीत्यादि व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअधिक इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनाधिक्यं जानतां\u003C/span\u003E सकाशात् ॥ ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्प्रसादादेवाऽधिक्यज्ञानम्, प्रसादश्च आधिक्यज्ञानाद्\u003C/span\u003E इत्यन्योन्याश्रयता? इत्यतो व्यक्तिभेदान्न दोष इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादीति\u003C/span\u003E ॥ ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादिकालादाधिक्यं जानतस्तज्ज्ञानं भवे भवे पुनर्वृद्धिमेति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्ययुक्तम् ? अनादितस्तद्रहितानामपि पश्चाज्जायमानत्वाद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयेषामिति\u003C/span\u003E ॥ ननु कथमेतत् ? अस्मासु पश्चाद्भाविनस्तज्ज्ञानस्यानुभवसिद्धत्वाद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअभिभूतमिति\u003C/span\u003E ॥१२-१३॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eखण्डार्थः\u003C/span\u003E ननु आधिक्यज्ञानाद् भवन् भगवत्प्रसादो न फलम्; किन्तु? फलहेतुः, अतस्तत्फलं किम् ? इत्यतो मोक्ष इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेति\u003C/span\u003E ॥१४॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E तत्सर्वकामप्रहाणप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तःकरणेति\u003C/span\u003E ॥१४॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eखण्डार्थः\u003C/span\u003E हार्दकामत्यागश्च कदा भवति? इत्याकाङ्क्षायां तत्कारणाविद्या-अहङ्कारकर्मणाम्, हृदयग्रन्थीनां यदा प्रहाणिर्भवति तद् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेति\u003C/span\u003E ॥१५॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E तद्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमिथ्येति\u003C/span\u003E ॥ अनुशासनं निष्कामकर्म-श्रवण-मनन-ध्यान-कर्तव्यप्रतिपादकं शास्त्रम् ॥१५॥ एवं मोक्षबोधिकां ब्रह्मविद्यां निरूप्य ज्ञानिनश्चरमदेहान्निष्क्रमणेऽवश्यं पूर्वं ध्येयं मार्गमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतमित्यादिना\u003C/span\u003E ॥१६॥"
"\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eहृदा मनीषी मनसा हरिं पश्यति\u003C/span\u003E इत्युक्तम् । तत्र अभ्यर्हितं साधनं किम्? इत्यतः प्रत्याहारसिद्धं धारणादिरूपं ध्यानमेवेत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eज्ञानानि\u003C/span\u003E ज्ञानकारणानि । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eपरमां गतिं\u003C/span\u003E परमज्ञानसाधनम् ॥१०॥ ननु कथं धारणायाः परमगतिसाधनत्वम् ? ध्यानसमाधिलक्षणयोगस्यैव तत्त्वाद्, इयतः स्थिरधारणायाः ततोऽतिविशेषाभावाद् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतामिति\u003C/span\u003E॥ अनतिविशेषत्वमेव विशदमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअप्रमत्त इति\u003C/span\u003E ॥ योगस्य विषयमाह–\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोग इति\u003C/span\u003E ॥११॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयोगः प्रभवाप्ययौ हि\u003C/span\u003E इति सामानाधिकरण्यप्रतीतिमपेक्षितप्रक्षेपेण वारयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रभवेति\u003C/span\u003E ॥ ननु जगतः प्रभवाप्ययध्यानं कथं योगः ? तस्येश्वरासम्बन्धित्वाद्, इति शङ्काम् अपेक्षितपूरणेन वारयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभगवत इति\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसकाशाद्\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभवन्तौ\u003C/span\u003E पूरणीयम् । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रति हि योग\u003C/span\u003E इति सम्बन्धः॥११॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eखण्डार्थः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Ci\u003Eन चक्षुषा पश्यति\u003C/i\u003E\u003C/span\u003E इत्युपलक्षणत्वेनोक्तं विशदयति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eनैव वाचेति\u003C/span\u003E॥ तर्हि केनोपलभ्यते तद्? इत्यतो व्यतिरेकेणाऽह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीति\u003C/span\u003E ॥ \u003Ci\u003Eअस्तीति\u003C/i\u003E ब्रुवतो गुरोः \u003Ci\u003Eअन्यत्र\u003C/i\u003E तेन विना इत्यर्थः॥१२॥ गुरूपलभ्योऽपि भगवान् प्रसन्नेन स्वेनैव इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीत्येवेति\u003C/span\u003E॥ \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eउभयोस्तत्त्वभावेन\u003C/span\u003E तत्त्वभावनकर्त्रा प्रसन्नेन भगवतेति यावत् । \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअस्तीत्येवोपलब्धव्यो\u003C/span\u003E ज्ञातव्यः ॥१३॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eपरमात्मा अस्ति\u003C/span\u003E इत्यनेन \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसन्मात्रम् इत्येव बोद्धव्यः\u003C/span\u003E इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन्नस्तीत्यादि व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअधिक इत्यादिना\u003C/span\u003E ॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनाधिक्यं जानतां\u003C/span\u003E सकाशात् ॥ ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eतत्प्रसादादेवाऽधिक्यज्ञानम्, प्रसादश्च आधिक्यज्ञानाद्\u003C/span\u003E इत्यन्योन्याश्रयता? इत्यतो व्यक्तिभेदान्न दोष इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादीति\u003C/span\u003E ॥ ननु \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअनादिकालादाधिक्यं जानतस्तज्ज्ञानं भवे भवे पुनर्वृद्धिमेति\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E इत्ययुक्तम् ? अनादितस्तद्रहितानामपि पश्चाज्जायमानत्वाद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयेषामिति\u003C/span\u003E ॥ ननु कथमेतत् ? अस्मासु पश्चाद्भाविनस्तज्ज्ञानस्यानुभवसिद्धत्वाद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअभिभूतमिति\u003C/span\u003E ॥१२-१३॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eखण्डार्थः\u003C/span\u003E ननु आधिक्यज्ञानाद् भवन् भगवत्प्रसादो न फलम्; किन्तु? फलहेतुः, अतस्तत्फलं किम् ? इत्यतो मोक्ष इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेति\u003C/span\u003E ॥१४॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E तत्सर्वकामप्रहाणप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअन्तःकरणेति\u003C/span\u003E ॥१४॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eखण्डार्थः\u003C/span\u003E हार्दकामत्यागश्च कदा भवति? इत्याकाङ्क्षायां तत्कारणाविद्या-अहङ्कारकर्मणाम्, हृदयग्रन्थीनां यदा प्रहाणिर्भवति तद् इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयदेति\u003C/span\u003E ॥१५॥ \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभाष्यार्थः\u003C/span\u003E तद्व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमिथ्येति\u003C/span\u003E ॥ अनुशासनं निष्कामकर्म-श्रवण-मनन-ध्यान-कर्तव्यप्रतिपादकं शास्त्रम् ॥१५॥ एवं मोक्षबोधिकां ब्रह्मविद्यां निरूप्य ज्ञानिनश्चरमदेहान्निष्क्रमणेऽवश्यं पूर्वं ध्येयं मार्गमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eशतमित्यादिना\u003C/span\u003E ॥१६॥"
],
],
"_verified": true,
"_verified": true,
"teekaLabel": "व्यासतीर्थीयम्"
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S03_V06",
"KKN_C02_S03_V07",
"KKN_C02_S03_V08",
"KKN_C02_S03_V09",
"KKN_C02_S03_V10",
"KKN_C02_S03_V11",
"KKN_C02_S03_V12",
"KKN_C02_S03_V13",
"KKN_C02_S03_V14",
"KKN_C02_S03_V15",
"KKN_C02_S03_V16"
]
},
},
{
{
"id": "VyasatirthaVivarana-29",
"id": "VyasatirthaVivarana-67",
"oldKey": null,
"type": "section",
"parent": null,
"chapter": null,
"verseType": "topic",
"text": "व्यासतीर्थीयम्",
"lines": [
"व्यासतीर्थीयम्"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-68",
"oldKey": null,
"oldKey": null,
"type": "teeka",
"type": "teeka",
"parent": "UNVERIFIED:1943",
"parent": "KKN_C02_S03_V17",
"chapter": null,
"chapter": null,
"verseType": null,
"verseType": null,
Line 417: Line 1,307:
"‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्यप्रोक्ते गतिरत्र नास्ति\u003C/span\u003E’ इत्यादौ निरूपितं भेदज्ञानमेव अपवर्गसाधनमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअङ्गुष्ठेति\u003C/span\u003E ।। ‘तं जीवं देहाद् भेदेन विजानीयाद्’ इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशरीरभूत इति\u003C/span\u003E ।। जीवस्य शरीरतया भगवदधिष्ठितत्वं तद्वशत्वं च कुतः ? येन तयोर्भेदं प्रतीमः, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयस्येति\u003C/span\u003E ।। नन्वथापि शरीराज्जीवस्यैव भेद उच्यते; न जीवाद् भगवतः? तज्ज्ञापकाभावाद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजनानामिति\u003C/span\u003E ।। ‘च’शब्देन ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्याऽत्मा शरीरम्\u003C/span\u003E’ इत्युक्तं बाह्यं च ज्ञापकं समुच्चिनोति। नन्वत्र जीवस्यैव शरीराद् भेद उच्यते? भगवतोऽङ्गुष्ठमात्रत्वाभावाद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहेति\u003C/span\u003E ।। अस्तु अत्रोच्यमानो भगवान् । तस्य शरीरादेव भेदोऽत्रोच्यते? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसंसारीति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअभेदो\u003C/span\u003E ‘भगवतः’ इति शेषः । येन ‘संसारिशरीराद् भगवतो भेद उच्येत’ इति वाक्यशेषः। ‘सत्यं भगवतः संसारिशरीरादभेदः केनापि वादिना नाङ्गीकृत इति’, लोकसिद्धोऽभेदः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वाच्छरीराद्\u003C/span\u003E इति निषिध्यते? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन चेति\u003C/span\u003E।। ‘भगवतः संसारिशरीरादभेद’ इति शेषः । भगवतो जीवाद् भेदे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजनानां हृदये निविष्ट\u003C/span\u003E इत्युक्तामुपपत्तिं स्फुटयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजनानामिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजनानां हृदये निविष्ट\u003C/span\u003E इति षष्ठ्या ‘निविष्टस्य भगवतो जीवाद् भेदप्रतीतेः’इत्यर्थः। ‘इतोऽप्यत्र जीवो देहात् पृथगुच्यत इति न’ इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन जीव इति\u003C/span\u003E।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘बालाग्रशतभागस्य शतधा भेदितस्य च ।\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभागो जीव इति ज्ञेयः स चाऽनन्त्याय कल्पते।।’\u003C/span\u003E इति श्रुतेर्न जीवोऽङ्गुष्ठमात्रः ।। अवान्तरप्रमेयमुपसंहरति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअतो जनानां हृदय\u003C/span\u003E इत्याद्युक्तोपपत्तेः । उक्तः ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअङ्गुष्ठमात्रः पुरुषोऽन्तरात्मा\u003C/span\u003E’ इत्यत्र । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुमुक्षुश्चेद् भगवत उक्तान् शोकरहितत्वाद्यभावगुणान् मुक्तामुक्तप्रेरकत्वादि-भावगुणांश्च जानीयाद्\u003C/span\u003E इत्युक्तम् अर्थम् उपलक्षणत्वेनावधारयन्नुपसंहरति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं विद्यादिति\u003C/span\u003E ।। आदरार्थोऽभ्यासः ।।१७।। एवं वेदपुरुषो नचिकेतसे मृत्युप्रोक्तां ब्रह्मविद्यामनूद्य तन्निष्ठावतस्तस्य फलमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्युप्रोक्तामिति\u003C/span\u003E ।। एवम् अन्यस्यापि तन्निष्ठस्य तत्फलमतिदिशति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्योऽपीति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्योऽपि अध्यात्मवित्\u003C/span\u003E सोऽप्येवमेव इति योज्यम् । उपनिषत्प्रतिपादितमर्थमुपसंहरति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअतः सर्वोत्तम इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअतः\u003C/span\u003E प्राधान्येनाग्निष्टोमपूज्यत्वाद्, मुक्तामुक्तनियामकत्वाद्, जगत्सृष्ट्यादिकर्तृत्वात्, शोकादिसकलदोषराहित्याद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविष्णुः एव सर्वोत्तमः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति सिद्धम्\u003C/span\u003E इत्यर्थः ।।१८।। मङ्गलावसानस्य प्रचयादिहेतुत्वाद् अवसानेऽपि तद् आचरणीयम् इति द्योतयन्, यत्प्रसादाद् यत्प्रीत्यै भाष्यमुपक्रम्य समापितवान् तमेवान्तेऽप्युपश्लोकयन् प्रणमति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनम इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रभविष्णवे\u003C/span\u003E प्रभवनशीलाय । इत्यशेषमतिमङ्गलम् ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति श्रीमदानन्दतीर्थभगवत्पादाचार्यविरचितस्य काठकोपनिषद्भाष्यस्य टीका जयतीर्थपूज्यचरणशिष्यव्यासतीर्थविरचिता सम्पूर्णा ।।\u003C/span\u003E"
"‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअनन्यप्रोक्ते गतिरत्र नास्ति\u003C/span\u003E’ इत्यादौ निरूपितं भेदज्ञानमेव अपवर्गसाधनमित्याह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअङ्गुष्ठेति\u003C/span\u003E ।। ‘तं जीवं देहाद् भेदेन विजानीयाद्’ इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eशरीरभूत इति\u003C/span\u003E ।। जीवस्य शरीरतया भगवदधिष्ठितत्वं तद्वशत्वं च कुतः ? येन तयोर्भेदं प्रतीमः, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eयस्येति\u003C/span\u003E ।। नन्वथापि शरीराज्जीवस्यैव भेद उच्यते; न जीवाद् भगवतः? तज्ज्ञापकाभावाद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजनानामिति\u003C/span\u003E ।। ‘च’शब्देन ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eयस्याऽत्मा शरीरम्\u003C/span\u003E’ इत्युक्तं बाह्यं च ज्ञापकं समुच्चिनोति। नन्वत्र जीवस्यैव शरीराद् भेद उच्यते? भगवतोऽङ्गुष्ठमात्रत्वाभावाद्, इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eदेहेति\u003C/span\u003E ।। अस्तु अत्रोच्यमानो भगवान् । तस्य शरीरादेव भेदोऽत्रोच्यते? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eसंसारीति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअभेदो\u003C/span\u003E ‘भगवतः’ इति शेषः । येन ‘संसारिशरीराद् भगवतो भेद उच्येत’ इति वाक्यशेषः। ‘सत्यं भगवतः संसारिशरीरादभेदः केनापि वादिना नाङ्गीकृत इति’, लोकसिद्धोऽभेदः \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eस्वाच्छरीराद्\u003C/span\u003E इति निषिध्यते? इत्यत आह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन चेति\u003C/span\u003E।। ‘भगवतः संसारिशरीरादभेद’ इति शेषः । भगवतो जीवाद् भेदे \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजनानां हृदये निविष्ट\u003C/span\u003E इत्युक्तामुपपत्तिं स्फुटयति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eजनानामिति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eजनानां हृदये निविष्ट\u003C/span\u003E इति षष्ठ्या ‘निविष्टस्य भगवतो जीवाद् भेदप्रतीतेः’इत्यर्थः। ‘इतोऽप्यत्र जीवो देहात् पृथगुच्यत इति न’ इत्याह– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eन जीव इति\u003C/span\u003E।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E‘बालाग्रशतभागस्य शतधा भेदितस्य च ।\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eभागो जीव इति ज्ञेयः स चाऽनन्त्याय कल्पते।।’\u003C/span\u003E इति श्रुतेर्न जीवोऽङ्गुष्ठमात्रः ।। अवान्तरप्रमेयमुपसंहरति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअत इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअतो जनानां हृदय\u003C/span\u003E इत्याद्युक्तोपपत्तेः । उक्तः ‘\u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअङ्गुष्ठमात्रः पुरुषोऽन्तरात्मा\u003C/span\u003E’ इत्यत्र । \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eमुमुक्षुश्चेद् भगवत उक्तान् शोकरहितत्वाद्यभावगुणान् मुक्तामुक्तप्रेरकत्वादि-भावगुणांश्च जानीयाद्\u003C/span\u003E इत्युक्तम् अर्थम् उपलक्षणत्वेनावधारयन्नुपसंहरति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eतं विद्यादिति\u003C/span\u003E ।। आदरार्थोऽभ्यासः ।।१७।। एवं वेदपुरुषो नचिकेतसे मृत्युप्रोक्तां ब्रह्मविद्यामनूद्य तन्निष्ठावतस्तस्य फलमाह– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eमृत्युप्रोक्तामिति\u003C/span\u003E ।। एवम् अन्यस्यापि तन्निष्ठस्य तत्फलमतिदिशति– \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्योऽपीति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-mulaprateeka-block\"\u003Eअन्योऽपि अध्यात्मवित्\u003C/span\u003E सोऽप्येवमेव इति योज्यम् । उपनिषत्प्रतिपादितमर्थमुपसंहरति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअतः सर्वोत्तम इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eअतः\u003C/span\u003E प्राधान्येनाग्निष्टोमपूज्यत्वाद्, मुक्तामुक्तनियामकत्वाद्, जगत्सृष्ट्यादिकर्तृत्वात्, शोकादिसकलदोषराहित्याद् \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003E\u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eविष्णुः एव सर्वोत्तमः\u003C/span\u003E\u003C/span\u003E \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति सिद्धम्\u003C/span\u003E इत्यर्थः ।।१८।। मङ्गलावसानस्य प्रचयादिहेतुत्वाद् अवसानेऽपि तद् आचरणीयम् इति द्योतयन्, यत्प्रसादाद् यत्प्रीत्यै भाष्यमुपक्रम्य समापितवान् तमेवान्तेऽप्युपश्लोकयन् प्रणमति– \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eनम इति\u003C/span\u003E ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eप्रभविष्णवे\u003C/span\u003E प्रभवनशीलाय । इत्यशेषमतिमङ्गलम् ।। \u003Cspan class=\"gr-prateeka\"\u003Eइति श्रीमदानन्दतीर्थभगवत्पादाचार्यविरचितस्य काठकोपनिषद्भाष्यस्य टीका जयतीर्थपूज्यचरणशिष्यव्यासतीर्थविरचिता सम्पूर्णा ।।\u003C/span\u003E"
],
],
"_verified": false,
"_verified": true,
"teekaLabel": "व्यासतीर्थीयम्"
"teekaLabel": null,
"covers": [
"KKN_C02_S03_V17",
"KKN_C02_S03_V18",
"KKN_C02_S03_V19"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-69",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VyasatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-2",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "पराः",
"text": "अ.१,व.३,श्लो.१०",
"lines": [
"अ.१,व.३,श्लो.१०"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-70",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VyasatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-3",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "परः",
"text": "अ.१,व.३,श्लो.१२",
"lines": [
"अ.१,व.३,श्लो.१२"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-71",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VyasatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-4",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "तिष्ठति",
"text": "अ.२,व.१,श्लो.१२",
"lines": [
"अ.२,व.१,श्लो.१२"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-72",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VyasatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-5",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "वामनमासीनम्",
"text": "अ.२,व.२,श्लो.०३",
"lines": [
"अ.२,व.२,श्लो.०३"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-73",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VyasatirthaVivarana-2",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-6",
"noteKind": "note",
"quote": "जग्धव्यम्",
"text": "'जग्धव्यम्'इत्यार्षः प्रयोगः । पाणिनीयव्याकरणरीत्या 'अद'धातोः 'क्त'प्रत्यये परतः 'जग्धम्' इति भवति । 'तव्य'प्रत्यये तु 'अत्तव्यम्' इत्येव रूपम् ।",
"lines": [
"'जग्धव्यम्'इत्यार्षः प्रयोगः । पाणिनीयव्याकरणरीत्या 'अद'धातोः 'क्त'प्रत्यये परतः 'जग्धम्' इति भवति । 'तव्य'प्रत्यये तु 'अत्तव्यम्' इत्येव रूपम् ।"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-74",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VyasatirthaVivarana-7",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-53",
"noteKind": "locus",
"quote": "विद्वान्",
"text": "तै.आ.३.१.३",
"lines": [
"तै.आ.३.१.३"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-75",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VyasatirthaVivarana-7",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-54",
"noteKind": "locus",
"quote": "उवाच",
"text": "१.१.१४",
"lines": [
"१.१.१४"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-76",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VyasatirthaVivarana-9",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-73",
"noteKind": "locus",
"quote": "विभूतिभिः",
"text": "भाग.२.९.१३",
"lines": [
"भाग.२.९.१३"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-77",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VyasatirthaVivarana-9",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-74",
"noteKind": "locus",
"quote": "विचक्रमाणस्त्रेधोरुगायः",
"text": "ऋ.सं.१.१५४.१.",
"lines": [
"ऋ.सं.१.१५४.१."
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-78",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VyasatirthaVivarana-9",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-75",
"noteKind": "locus",
"quote": "व्यवस्थितः",
"text": "महानारायण.९.१२",
"lines": [
"महानारायण.९.१२"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-79",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VyasatirthaVivarana-9",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-76",
"noteKind": "locus",
"quote": "वामनमासीनम्",
"text": "२.२.३",
"lines": [
"२.२.३"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-80",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VyasatirthaVivarana-11",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-104",
"noteKind": "locus",
"quote": "पराः",
"text": "१.३.१०",
"lines": [
"१.३.१०"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-81",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VyasatirthaVivarana-11",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-105",
"noteKind": "locus",
"quote": "योनिमन्ये",
"text": "२.२.७",
"lines": [
"२.२.७"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-82",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VyasatirthaVivarana-11",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-106",
"noteKind": "pathantara",
"quote": "मरणस्याप्रकृतत्वाद्",
"text": "‘अनुपक्रान्तत्वाद्’ पा.।",
"lines": [
"‘अनुपक्रान्तत्वाद्’ पा.।"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-83",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VyasatirthaVivarana-38",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-170",
"noteKind": "locus",
"quote": "अध्यात्मयोगेन",
"text": "१.२.१२",
"lines": [
"१.२.१२"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-84",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VyasatirthaVivarana-49",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-213",
"noteKind": "locus",
"quote": "प्रवक्ष्यामि",
"text": "२.२.६",
"lines": [
"२.२.६"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-85",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VyasatirthaVivarana-49",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-214",
"noteKind": "locus",
"quote": "प्रपद्यन्ते",
"text": "२.२.७",
"lines": [
"२.२.७"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-86",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VyasatirthaVivarana-49",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-215",
"noteKind": "locus",
"quote": "सुप्तेषु",
"text": "२.२.८",
"lines": [
"२.२.८"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-87",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VyasatirthaVivarana-49",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-216",
"noteKind": "locus",
"quote": "जीवम्",
"text": "२.१.५",
"lines": [
"२.१.५"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-88",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VyasatirthaVivarana-59",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-268",
"noteKind": "locus",
"quote": "मात्रामुपजीवन्ति",
"text": "बृ.६.३.३२(ज्योतिर्ब्राह्मणम्)",
"lines": [
"बृ.६.३.३२(ज्योतिर्ब्राह्मणम्)"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-89",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VyasatirthaVivarana-64",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-326",
"noteKind": "locus",
"quote": "ह्यर्थाः",
"text": "१.३.१०",
"lines": [
"१.३.१०"
]
},
{
"id": "VyasatirthaVivarana-90",
"oldKey": null,
"type": "note",
"parent": "VyasatirthaVivarana-64",
"chapter": null,
"verseType": null,
"searchOnly": true,
"noteId": "fn-327",
"noteKind": "locus",
"quote": "भूतेभिर्व्यजायत",
"text": "२.१.६",
"lines": [
"२.१.६"
]
}
}
]
]
}
}

Revision as of 16:54, 27 September 2026

schema1
doc
slug"Katha/Vyakhya/VyasatirthaVivarana"
title"श्रीव्यासतीर्थविरचितविवरणम्"
type"teeka"
docId"VyasatirthaVivarana"
parentDoc"Katha"
parentDocId"KKN"
pageTitle"Katha/Vyakhya/VyasatirthaVivarana"
related
Empty array
nextId91
author"श्रीव्यासतीर्थाः"
docType"Teeka"
category"टीका"
order1
blocks
id"VyasatirthaVivarana-1"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"श्रीव्यासतीर्थविरचितविवरणम्"
lines
"श्रीव्यासतीर्थविरचितविवरणम्"
id"VyasatirthaVivarana-2"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C01_S01_V01"
chapternull
verseTypenull
text"<span class="gr-prateeka">यत्पदं मुनिभिर्ध्यातं वेदान्तश्रान्तमानसैः ।</span> <span class="gr-prateeka">वन्दे तं परमात्मानं विष्णुं श्रीमध्ववल्लभम् ॥</span> <span class="gr-prateeka">यो देवः परमत्वेन सर्वदेवैरुपास्यते ।</span> <span class="gr-prateeka">हृदये वामनाख्यं तं वन्दे श्रीमध्ववल्लभम् ॥</span> इहामुत्र भोगविरक्तस्य शमदमादिमतो मुमुक्षोरधिकारिणोऽनिष्टनिवृत्तीष्टावाप्तिसाधनप्रतिपादिकां काठकोपनिषदं यथावत् व्याचिख्यासुर्भगवान् आनन्दतीर्थमुनिः <span class="gr-prateeka">आदौ मङ्गलाचरणं चिकीर्षितपरिसमाप्त्यादिकारणम्</span> इत्याशयवांस्तदुक्तगुणवत्तया भगवन्तं स्तुवन् प्रणमति– <span class="gr-prateeka">नम इति</span>॥ सर्वतः परमत्वम् <span class="gr-prateeka">इन्द्रियेभ्यः <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-2">पराः</span></span> इत्यारभ्य <span class="gr-prateeka">अव्यक्तात् पुरुषः <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-3">परः</span></span> इत्यन्तेनोक्तम् । <span class="gr-prateeka">अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो मध्य आत्मनि <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-4">तिष्ठति</span></span> इत्यत्र सर्वप्राणिहृदिस्थत्वम्, <span class="gr-prateeka">मध्ये <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-5">वामनमासीनम्</span></span> इति वामनत्वं चोक्तम् । भक्त्याद्याधिक्यद्योतकेन नमनाभ्यासेन तद्युक्तमेव मङ्गलाचरणं चिकीर्षितसमाप्त्यादिकारणमिति सूचयति । यमादेर्ऋषित्वावगमात्, छन्दसोऽक्षरगणनयाऽवगतिसम्भवान्न तदुक्तिः । न केवलं ब्रह्मविद्या मोक्षैकफला; किन्तु? पुष्पनिभस्वर्गफलाऽपि भवतीत्याशयवान् श्रोतुः श्रद्धाजननाय ब्रह्मविद्याम् आख्यायिकयाऽऽह वेदपुरुषः– <span class="gr-prateeka">उशन्नित्यादिकया</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">उशन्</span> स्वर्गादीच्छन् ॥ पीतमेवोदकं याभिः, न तु पातव्यमस्ति । जग्धमेव तृणम्, न तु <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-6">जग्धव्यम्</span> अस्ति । दुह्यत इति दोहः= क्षीरम्, दुग्ध एव दोहः, न तु दोग्धव्यमस्ति यासां तास्तथोक्ताः । न विद्यते नन्दः= सुखं येषु ते <span class="gr-mulaprateeka-block">अनन्दाः, तान् स गच्छति ता ददद्</span> इति मन्वानः <span class="gr-mulaprateeka-block">स पितरमुवाच।</span> <span class="gr-mulaprateeka-block">द्वितीयं तृतीयं</span> द्विवारं त्रिवारं <span class="gr-prateeka">चोवाच</span> ॥ १-३ ॥"
lines
"<span class="gr-prateeka">यत्पदं मुनिभिर्ध्यातं वेदान्तश्रान्तमानसैः ।</span> <span class="gr-prateeka">वन्दे तं परमात्मानं विष्णुं श्रीमध्ववल्लभम् ॥</span> <span class="gr-prateeka">यो देवः परमत्वेन सर्वदेवैरुपास्यते ।</span> <span class="gr-prateeka">हृदये वामनाख्यं तं वन्दे श्रीमध्ववल्लभम् ॥</span> इहामुत्र भोगविरक्तस्य शमदमादिमतो मुमुक्षोरधिकारिणोऽनिष्टनिवृत्तीष्टावाप्तिसाधनप्रतिपादिकां काठकोपनिषदं यथावत् व्याचिख्यासुर्भगवान् आनन्दतीर्थमुनिः <span class="gr-prateeka">आदौ मङ्गलाचरणं चिकीर्षितपरिसमाप्त्यादिकारणम्</span> इत्याशयवांस्तदुक्तगुणवत्तया भगवन्तं स्तुवन् प्रणमति– <span class="gr-prateeka">नम इति</span>॥ सर्वतः परमत्वम् <span class="gr-prateeka">इन्द्रियेभ्यः <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-2">पराः</span></span> इत्यारभ्य <span class="gr-prateeka">अव्यक्तात् पुरुषः <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-3">परः</span></span> इत्यन्तेनोक्तम् । <span class="gr-prateeka">अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो मध्य आत्मनि <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-4">तिष्ठति</span></span> इत्यत्र सर्वप्राणिहृदिस्थत्वम्, <span class="gr-prateeka">मध्ये <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-5">वामनमासीनम्</span></span> इति वामनत्वं चोक्तम् । भक्त्याद्याधिक्यद्योतकेन नमनाभ्यासेन तद्युक्तमेव मङ्गलाचरणं चिकीर्षितसमाप्त्यादिकारणमिति सूचयति । यमादेर्ऋषित्वावगमात्, छन्दसोऽक्षरगणनयाऽवगतिसम्भवान्न तदुक्तिः । न केवलं ब्रह्मविद्या मोक्षैकफला; किन्तु? पुष्पनिभस्वर्गफलाऽपि भवतीत्याशयवान् श्रोतुः श्रद्धाजननाय ब्रह्मविद्याम् आख्यायिकयाऽऽह वेदपुरुषः– <span class="gr-prateeka">उशन्नित्यादिकया</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">उशन्</span> स्वर्गादीच्छन् ॥ पीतमेवोदकं याभिः, न तु पातव्यमस्ति । जग्धमेव तृणम्, न तु <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-6">जग्धव्यम्</span> अस्ति । दुह्यत इति दोहः= क्षीरम्, दुग्ध एव दोहः, न तु दोग्धव्यमस्ति यासां तास्तथोक्ताः । न विद्यते नन्दः= सुखं येषु ते <span class="gr-mulaprateeka-block">अनन्दाः, तान् स गच्छति ता ददद्</span> इति मन्वानः <span class="gr-mulaprateeka-block">स पितरमुवाच।</span> <span class="gr-mulaprateeka-block">द्वितीयं तृतीयं</span> द्विवारं त्रिवारं <span class="gr-prateeka">चोवाच</span> ॥ १-३ ॥"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C01_S01_V01"
"KKN_C01_S01_V02"
"KKN_C01_S01_V03"
footnotes
id"fn-2"
kind"pathantara"
quote"पराः"
text"अ.१,व.३,श्लो.१०"
id"fn-3"
kind"pathantara"
quote"परः"
text"अ.१,व.३,श्लो.१२"
id"fn-4"
kind"pathantara"
quote"तिष्ठति"
text"अ.२,व.१,श्लो.१२"
id"fn-5"
kind"pathantara"
quote"वामनमासीनम्"
text"अ.२,व.२,श्लो.०३"
id"fn-6"
kind"note"
quote"जग्धव्यम्"
text"'जग्धव्यम्'इत्यार्षः प्रयोगः । पाणिनीयव्याकरणरीत्या 'अद'धातोः 'क्त'प्रत्यये परतः 'जग्धम्' इति भवति । 'तव्य'प्रत्यये तु 'अत्तव्यम्' इत्येव रूपम् ।"
id"VyasatirthaVivarana-3"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"व्यासतीर्थीयम्"
lines
"व्यासतीर्थीयम्"
id"VyasatirthaVivarana-4"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C01_S01_V04"
chapternull
verseTypenull
text"<span class="gr-mulaprateeka-block">मृत्यवे त्वा ददानि</span> इति <span class="gr-prateeka">म्रियस्व</span> इति शप्तश्चाऽह– <span class="gr-prateeka">बहूनामित्यादि</span>॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">बहूनां</span> मृतानां मध्येऽहं <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रथमो</span> यमम् <span class="gr-mulaprateeka-block">एमि</span> तदा <span class="gr-mulaprateeka-block">यमस्य मया कर्तव्यं किमासीद् यत्करिष्यति</span> इत्यादियोजना ॥४॥ विद्यमानस्यैव मरणस्य दत्तत्वान्न तत्र मम क्लेश इत्याह– <span class="gr-prateeka">अनुपश्येति</span>॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">पूर्वे यथा</span> मृतास्तद् <span class="gr-mulaprateeka-block">अनुपश्य तथाऽपरे</span> भविष्यन्तीति <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रतिपश्य</span> । <span class="gr-prateeka">देहिनो मरणं नियतम्</span> इत्युक्तमर्थं दृष्टान्तेनाऽह–<span class="gr-prateeka">सस्यमिति</span>॥ स मृतो यमनसदनं गतः ॥ ५ ॥ <span class="gr-prateeka">काठकोप.अ.१.व.१.मं.४–७</span> <span class="gr-prateeka">तदा यमो लोकान्तरादागतः । आगतं यमं भार्योवाच</span> इति <span class="gr-mulaprateeka-block">वैश्वानर</span> इत्यस्य प्राग् ग्राह्यम् । <span class="gr-mulaprateeka-block">अतिथिर्ब्राह्मणो वैश्वानरः</span> सन् <span class="gr-mulaprateeka-block">गृहान् प्रविशति</span> इति योजना । <span class="gr-mulaprateeka-block">एतां</span> श्रुत्याद्युक्ताम् ॥६॥ अतिथिपूजाऽकरणेऽनिष्टमाह– <span class="gr-prateeka">आशेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">आशा</span> प्राप्तेच्छा । अप्राप्तेच्छा <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रतीक्षा</span> । <span class="gr-mulaprateeka-block">सङ्गतं</span> सुहृत्सङ्गतिम् ॥ ४–७ ॥"
lines
"<span class="gr-mulaprateeka-block">मृत्यवे त्वा ददानि</span> इति <span class="gr-prateeka">म्रियस्व</span> इति शप्तश्चाऽह– <span class="gr-prateeka">बहूनामित्यादि</span>॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">बहूनां</span> मृतानां मध्येऽहं <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रथमो</span> यमम् <span class="gr-mulaprateeka-block">एमि</span> तदा <span class="gr-mulaprateeka-block">यमस्य मया कर्तव्यं किमासीद् यत्करिष्यति</span> इत्यादियोजना ॥४॥ विद्यमानस्यैव मरणस्य दत्तत्वान्न तत्र मम क्लेश इत्याह– <span class="gr-prateeka">अनुपश्येति</span>॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">पूर्वे यथा</span> मृतास्तद् <span class="gr-mulaprateeka-block">अनुपश्य तथाऽपरे</span> भविष्यन्तीति <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रतिपश्य</span> । <span class="gr-prateeka">देहिनो मरणं नियतम्</span> इत्युक्तमर्थं दृष्टान्तेनाऽह–<span class="gr-prateeka">सस्यमिति</span>॥ स मृतो यमनसदनं गतः ॥ ५ ॥ <span class="gr-prateeka">काठकोप.अ.१.व.१.मं.४–७</span> <span class="gr-prateeka">तदा यमो लोकान्तरादागतः । आगतं यमं भार्योवाच</span> इति <span class="gr-mulaprateeka-block">वैश्वानर</span> इत्यस्य प्राग् ग्राह्यम् । <span class="gr-mulaprateeka-block">अतिथिर्ब्राह्मणो वैश्वानरः</span> सन् <span class="gr-mulaprateeka-block">गृहान् प्रविशति</span> इति योजना । <span class="gr-mulaprateeka-block">एतां</span> श्रुत्याद्युक्ताम् ॥६॥ अतिथिपूजाऽकरणेऽनिष्टमाह– <span class="gr-prateeka">आशेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">आशा</span> प्राप्तेच्छा । अप्राप्तेच्छा <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रतीक्षा</span> । <span class="gr-mulaprateeka-block">सङ्गतं</span> सुहृत्सङ्गतिम् ॥ ४–७ ॥"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C01_S01_V04"
"KKN_C01_S01_V05"
"KKN_C01_S01_V06"
"KKN_C01_S01_V07"
id"VyasatirthaVivarana-5"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"व्यासतीर्थीयम्"
lines
"व्यासतीर्थीयम्"
id"VyasatirthaVivarana-6"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C01_S01_V08"
chapternull
verseTypenull
text"भार्योक्तो यमोऽर्घ्यादिपूजां कृत्वा वक्ति– <span class="gr-mulaprateeka-block">तिस्र इति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">तस्मात् प्रति</span> तस्य प्रतीकाराय <span class="gr-mulaprateeka-block">त्रीन् वरान् वृणीष्व</span> ॥ ८ ॥ वरान् वृणोति– <span class="gr-mulaprateeka-block">शान्तेत्यादिना</span> ॥ मदनिष्ठे <span class="gr-mulaprateeka-block">शान्तसङ्कल्पः माऽभि</span> मां प्रति <span class="gr-mulaprateeka-block">वीतमन्युः</span> अपगतकोपः । <span class="gr-mulaprateeka-block">त्वत्प्रसृष्टं</span> प्रेषितं <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रतीतः</span> प्रत्यभिज्ञावान्, <span class="gr-mulaprateeka-block">यथा</span> इति सर्वत्रानुवर्तनीयम् ॥ ९ ॥ प्रत्यभिज्ञापूर्वं तं वरं ददाति– <span class="gr-mulaprateeka-block">यथेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">पुरस्ताद्</span> ग्रामान्तराद् आगते त्वयि <span class="gr-mulaprateeka-block">यथा प्रतीतो</span> भवति तथा <span class="gr-mulaprateeka-block">मत्प्रसृष्टः</span> मया प्रेरित उद्दालकस्यापत्यम् <span class="gr-mulaprateeka-block">औद्दालकिः</span> अरुणाया अपत्यम् <span class="gr-mulaprateeka-block">आरुणिः प्रतीतो</span> भवति ॥ १० ॥ स्वर्ग्याग्निस्वरूपज्ञानलक्षणं द्वितीयं वरं याचितुं हेतुतया तत्फलस्वर्गस्वरूपं निरूपयति– <span class="gr-prateeka">स्वर्ग इति</span> ॥ ११ ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">स्वर्ग्यं</span> स्वर्गसाधनम् <span class="gr-mulaprateeka-block">अध्येषि</span> जानासि । ज्योतिष्टोमादावप्रवृत्तस्य रोचकफलं स्वर्गः, प्रधानफलं तु मोक्ष इत्याशयवानाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">स्वर्गेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">एतद् द्वितीयेन वरेण वृणे</span> द्वितीयं वरं वृणे ॥ १२ ॥"
lines
"भार्योक्तो यमोऽर्घ्यादिपूजां कृत्वा वक्ति– <span class="gr-mulaprateeka-block">तिस्र इति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">तस्मात् प्रति</span> तस्य प्रतीकाराय <span class="gr-mulaprateeka-block">त्रीन् वरान् वृणीष्व</span> ॥ ८ ॥ वरान् वृणोति– <span class="gr-mulaprateeka-block">शान्तेत्यादिना</span> ॥ मदनिष्ठे <span class="gr-mulaprateeka-block">शान्तसङ्कल्पः माऽभि</span> मां प्रति <span class="gr-mulaprateeka-block">वीतमन्युः</span> अपगतकोपः । <span class="gr-mulaprateeka-block">त्वत्प्रसृष्टं</span> प्रेषितं <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रतीतः</span> प्रत्यभिज्ञावान्, <span class="gr-mulaprateeka-block">यथा</span> इति सर्वत्रानुवर्तनीयम् ॥ ९ ॥ प्रत्यभिज्ञापूर्वं तं वरं ददाति– <span class="gr-mulaprateeka-block">यथेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">पुरस्ताद्</span> ग्रामान्तराद् आगते त्वयि <span class="gr-mulaprateeka-block">यथा प्रतीतो</span> भवति तथा <span class="gr-mulaprateeka-block">मत्प्रसृष्टः</span> मया प्रेरित उद्दालकस्यापत्यम् <span class="gr-mulaprateeka-block">औद्दालकिः</span> अरुणाया अपत्यम् <span class="gr-mulaprateeka-block">आरुणिः प्रतीतो</span> भवति ॥ १० ॥ स्वर्ग्याग्निस्वरूपज्ञानलक्षणं द्वितीयं वरं याचितुं हेतुतया तत्फलस्वर्गस्वरूपं निरूपयति– <span class="gr-prateeka">स्वर्ग इति</span> ॥ ११ ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">स्वर्ग्यं</span> स्वर्गसाधनम् <span class="gr-mulaprateeka-block">अध्येषि</span> जानासि । ज्योतिष्टोमादावप्रवृत्तस्य रोचकफलं स्वर्गः, प्रधानफलं तु मोक्ष इत्याशयवानाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">स्वर्गेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">एतद् द्वितीयेन वरेण वृणे</span> द्वितीयं वरं वृणे ॥ १२ ॥"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C01_S01_V08"
"KKN_C01_S01_V09"
"KKN_C01_S01_V10"
"KKN_C01_S01_V11"
"KKN_C01_S01_V12"
"KKN_C01_S01_V13"
id"VyasatirthaVivarana-7"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C01_S01_V12"
chapternull
verseTypenull
text"<span class="gr-mulaprateeka-block"><span class="gr-prateeka">स्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्ते</span></span> इति ज्योतिष्टोममात्रान्मोक्षः प्रतीयते। सा <span class="gr-prateeka">तमेवं <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-53">विद्वान्</span></span> इत्यादिश्रुतिविरुद्धा । अतस्तत् प्रमाणेन घटयन्नाह– <span class="gr-prateeka">अग्नाविति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block"><span class="gr-prateeka">स त्वमग्निम्</span></span> इत्यत्र स्वर्ग्याग्निज्ञानमात्रस्य याचितत्वात् <span class="gr-mulaprateeka-block"><span class="gr-prateeka">प्र ते ब्रवीमि</span></span> इत्यादौ तावन्मात्रस्यैव ज्ञापितत्वाच्च कथमेवं व्याख्या? इत्याशङ्कां <span class="gr-prateeka"><span class="gr-prateeka">अग्नौ</span></span> इति प्रमाणेन निवृत्तामपि दार्ढ्याय निवारयन् आदित एव प्रमाणेन व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">इच्छन्निति</span> ॥ '<span class="gr-prateeka"> </span>ते ईदृश्यो गावो न दातव्याः, सर्वस्वदक्षिणा- प्रतिज्ञाऽपि मां दत्त्वा पूरयितव्या<span class="gr-prateeka"> इति बालः पुत्रस्तमुवाच</span>' इति योजना । <span class="gr-mulaprateeka-block">तमग्निं तस्मै <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-54">उवाच</span></span> । कथम्भूतमग्निम् ? <span class="gr-mulaprateeka-block">अनन्तलोकाप्तिम्</span> इत्यादियोजना । तत्प्रसिद्धाग्न्यादिमात्रपरत्वप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">अग्र्यत्वादिति</span> ॥ अनन्तस्य लोकः आप्यते येन, अनन्तलोक आप्यते येनेति सोऽनन्त-लोकाप्तिरिति द्वावप्यर्थाविति तत्पदं व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">लोक इति</span> ॥ १३ ॥"
lines
"<span class="gr-mulaprateeka-block"><span class="gr-prateeka">स्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्ते</span></span> इति ज्योतिष्टोममात्रान्मोक्षः प्रतीयते। सा <span class="gr-prateeka">तमेवं <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-53">विद्वान्</span></span> इत्यादिश्रुतिविरुद्धा । अतस्तत् प्रमाणेन घटयन्नाह– <span class="gr-prateeka">अग्नाविति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block"><span class="gr-prateeka">स त्वमग्निम्</span></span> इत्यत्र स्वर्ग्याग्निज्ञानमात्रस्य याचितत्वात् <span class="gr-mulaprateeka-block"><span class="gr-prateeka">प्र ते ब्रवीमि</span></span> इत्यादौ तावन्मात्रस्यैव ज्ञापितत्वाच्च कथमेवं व्याख्या? इत्याशङ्कां <span class="gr-prateeka"><span class="gr-prateeka">अग्नौ</span></span> इति प्रमाणेन निवृत्तामपि दार्ढ्याय निवारयन् आदित एव प्रमाणेन व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">इच्छन्निति</span> ॥ '<span class="gr-prateeka"> </span>ते ईदृश्यो गावो न दातव्याः, सर्वस्वदक्षिणा- प्रतिज्ञाऽपि मां दत्त्वा पूरयितव्या<span class="gr-prateeka"> इति बालः पुत्रस्तमुवाच</span>' इति योजना । <span class="gr-mulaprateeka-block">तमग्निं तस्मै <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-54">उवाच</span></span> । कथम्भूतमग्निम् ? <span class="gr-mulaprateeka-block">अनन्तलोकाप्तिम्</span> इत्यादियोजना । तत्प्रसिद्धाग्न्यादिमात्रपरत्वप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">अग्र्यत्वादिति</span> ॥ अनन्तस्य लोकः आप्यते येन, अनन्तलोक आप्यते येनेति सोऽनन्त-लोकाप्तिरिति द्वावप्यर्थाविति तत्पदं व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">लोक इति</span> ॥ १३ ॥"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C01_S01_V08"
"KKN_C01_S01_V09"
"KKN_C01_S01_V10"
"KKN_C01_S01_V11"
"KKN_C01_S01_V12"
"KKN_C01_S01_V13"
footnotes
id"fn-53"
kind"locus"
quote"विद्वान्"
text"तै.आ.३.१.३"
id"fn-54"
kind"locus"
quote"उवाच"
text"१.१.१४"
id"VyasatirthaVivarana-8"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"व्यासतीर्थीयम्"
lines
"व्यासतीर्थीयम्"
id"VyasatirthaVivarana-9"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C01_S01_V14"
chapternull
verseTypenull
text"इष्टकासङ्ख्यापरिमाणयोर्व्यक्तत्वात् तयोश्च ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">यावतीर्वा यथा वा</span>’ इत्युक्तत्वाद् <span class="gr-mulaprateeka-block">या</span> इति व्यर्थम्? इत्यतस्तद् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">या इति ॥</span> तेनोक्तेष्टकादेवता का? इष्टकासङ्ख्या च का? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">इष्टकेति ॥</span> <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रत्यवदद्</span> अनूदितवान् ॥१४॥ अस्य तुष्टः मृत्युः पुनराह यदाह तत्तुष्ट्यावसर एवाऽह, न तुकालान्तर इत्याह– <span class="gr-prateeka">तमब्रवीदिति ॥</span> ‘अयमग्निस्तव नाम्नैव भवितेति वरमदात्’ ॥१५॥ स्वयं यमस्तथा प्रायुङ्क्त चेत्याह– <span class="gr-prateeka">त्रिनाचिकेत इति ॥</span> नचिकेतसोऽयं नाचिकेतः, त्रिवारं नाचिकेतो यस्यासौ <span class="gr-mulaprateeka-block">त्रिनाचिकेतः</span> । ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">त्रिभिरेत्य सन्धिम्</span>’ इत्येतद् अनुवदन्, अप्रतीतेर्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">त्रिभिरिति ॥</span> वेदाविरुद्धत्वं च केन प्रकारेण? इत्यतस्तात्पर्यार्थमाह– <span class="gr-prateeka">वेदेति ॥</span> ‘यजन-अध्ययन-दानाख्यत्रिकर्मकृद्’ इत्यन्यथाप्रतीतिनिरासाय अनुवदन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">त्रिकर्मकृदिति ॥</span> कुतोऽत्र यज्ञादयोऽर्थः? इत्यतः, तेषाम् आवश्यकत्वेन उक्तत्वादित्याह– <span class="gr-prateeka">यज्ञेति ॥</span> यजनादेरपि षट्कर्मत्वेनाऽवश्यकतयोक्तत्वात् कथमेवम्? इत्यतो यजनादेर्यज्ञादिष्वन्तर्भावादिति द्रष्टव्यमित्यर्थः । त्रिकर्मकृत्त्वमात्रेण जन्ममृत्यू तरति किम् ? इत्यतः ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">त्रिभिरेत्य सन्धिम्</span>’ इत्युक्तवेदोक्तभगवत्तत्वादिकं जानंश्च इत्याह– <span class="gr-prateeka">ब्रह्मजज्ञमिति ॥</span> <span class="gr-mulaprateeka-block">निचाय्य</span> विचार्य <span class="gr-mulaprateeka-block">इमां</span> वक्ष्यमाणां यो विद्वानेतत् त्रयं विदित्वा एवं ज्ञातप्रकारेण चिनुते स इत्यादियोजना । तत्र त्रयमित्येतदप्रतीतेः व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">त्रयमिति ॥</span> सिंहावलोकनन्यायेन <span class="gr-mulaprateeka-block">ब्रह्मजज्ञ</span>पदम् अप्रतीतेर्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">ब्रह्मेति ॥</span> नन्वेवं तर्हि ‘अनेकरूप’पदम् अप्रतीयमानार्थम् उर्वरितम् इत्यतस्तद् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">अनेकरूपामिति ॥</span> भवत्वेवं व्याख्या यदि बहुरूपशब्दस्य सुवर्णवाचित्वं सिध्येत् । तदेव कुतः ? इत्यतोऽभिधानेन समर्थयते– <span class="gr-prateeka">बहुरूपमिति ॥</span> अस्तु ‘अनेकरूपा सुवर्णमयी’ इति । अत्र सेति कुतः? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">यम इति ॥</span> ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">स त्वमग्निं स्वर्ग्यम्</span>’ इति ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">स्वर्ग्यमग्निं नचिकेतः</span>’ इति पृष्टम्, उक्तं च अग्निर्हरिस्वरूपम् इति व्याख्यानरूपागमैः सिद्धमेव । आन्तरोपपत्तिभिश्च तत् साधयति- <span class="gr-prateeka">लोकादिरित्यादिना । लोकादि...रित्यादिविशेषणैश्च</span> विशेषणानाम् अन्यत्रासम्भवात् पृष्टोऽग्निरुक्तश्च भगवानेव इत्यर्थः । इतोऽपि नाग्निमात्रं पृष्टम्, उक्तं चेत्याह– <span class="gr-prateeka">स्तोममहदिति ॥</span> उत्तरत्र <span class="gr-mulaprateeka-block">परामर्शाच</span> । उरुगायनाम्नो भगवति प्रसिद्धौ खलु प्रश्नपरिहारयोर्भगवत्परत्वम् ? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">भगवत इति ॥</span> ‘हि’शब्देन ‘श्रीर्यत्र रूपिण्युरुगायपादयोः करोति मानं बहुधा <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-73">विभूतिभिः</span>’ इति, ‘<span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-74">विचक्रमाणस्त्रेधोरुगायः</span>’ इति स्मृतिश्रुतिभिः प्रसिद्धिं स्फुटयति । प्रकृतमर्थं लिङ्गान्तरेण च समर्थयते– <span class="gr-prateeka">गुहानिहितत्वं चेति ॥</span> ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">विद्धि त्वमेतं निहितं गुहायाम्</span>’ इत्युक्तं <span class="gr-prateeka">गुहानिहितत्वं</span> च तस्यैव भगवत एव। ‘तस्याः शिखाया मध्ये परमात्मा <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-75">व्यवस्थितः</span>’ इत्यादौ, अत्र च ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">मध्ये <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-76">वामनमासीनम्</span></span>’ इत्यादौ <span class="gr-prateeka">विशेषतःप्रसिद्धम्</span> इत्यतोऽप्यग्निर्हरिस्वरूपमेव पृष्टमुक्तं चेत्यर्थः । अनन्तलोका-प्तित्वादिविशेषणानाम् अन्यत्रापि घटमानत्वे कथं प्रश्नपरिहारयोर्विष्णुस्वरूप-विषयत्वनिश्चयः? इत्यतो मैवम् । अग्निपरिज्ञानाद् अनन्तलोकाप्तिश्रवणाद् इत्याशयवान्, तस्य अग्नावसम्भवं समर्थयितुं प्रतिजानीते– <span class="gr-prateeka">न च अग्नीति ॥</span> कुतोऽग्निपरिज्ञानादेरनन्तलोकाप्त्यभावोऽवगत? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">तद्वा इति ॥</span> ‘<span class="gr-prateeka">जुहोति</span> ददाति । <span class="gr-prateeka">बहूनि वर्षसहस्राणि तपस्तप्यते</span> तत् सर्वम् <span class="gr-prateeka">अन्तवदेव</span> अन्तवत्फलं भवति’ इति योजना । ननु स्वर्गो बहुकालिनत्वाद् ‘अनन्त’ इत्युच्यते, अतः तत्प्रापकोऽग्निरप्यनन्तलोकाप्तिरि-त्युच्यते, अतः काऽत्र युक्तिः? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">न चेति ॥</span> बाधकाभावेन <span class="gr-prateeka">मुख्यार्थे</span> सति युक्ते सति। प्रीत्या स्वदत्तं वरमवधारयति– <span class="gr-prateeka">एतम् इति ॥</span> <span class="gr-mulaprateeka-block">तवैव</span> नाम्ना <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रवक्ष्यन्ति जनाः</span> ॥"
lines
"इष्टकासङ्ख्यापरिमाणयोर्व्यक्तत्वात् तयोश्च ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">यावतीर्वा यथा वा</span>’ इत्युक्तत्वाद् <span class="gr-mulaprateeka-block">या</span> इति व्यर्थम्? इत्यतस्तद् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">या इति ॥</span> तेनोक्तेष्टकादेवता का? इष्टकासङ्ख्या च का? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">इष्टकेति ॥</span> <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रत्यवदद्</span> अनूदितवान् ॥१४॥ अस्य तुष्टः मृत्युः पुनराह यदाह तत्तुष्ट्यावसर एवाऽह, न तुकालान्तर इत्याह– <span class="gr-prateeka">तमब्रवीदिति ॥</span> ‘अयमग्निस्तव नाम्नैव भवितेति वरमदात्’ ॥१५॥ स्वयं यमस्तथा प्रायुङ्क्त चेत्याह– <span class="gr-prateeka">त्रिनाचिकेत इति ॥</span> नचिकेतसोऽयं नाचिकेतः, त्रिवारं नाचिकेतो यस्यासौ <span class="gr-mulaprateeka-block">त्रिनाचिकेतः</span> । ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">त्रिभिरेत्य सन्धिम्</span>’ इत्येतद् अनुवदन्, अप्रतीतेर्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">त्रिभिरिति ॥</span> वेदाविरुद्धत्वं च केन प्रकारेण? इत्यतस्तात्पर्यार्थमाह– <span class="gr-prateeka">वेदेति ॥</span> ‘यजन-अध्ययन-दानाख्यत्रिकर्मकृद्’ इत्यन्यथाप्रतीतिनिरासाय अनुवदन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">त्रिकर्मकृदिति ॥</span> कुतोऽत्र यज्ञादयोऽर्थः? इत्यतः, तेषाम् आवश्यकत्वेन उक्तत्वादित्याह– <span class="gr-prateeka">यज्ञेति ॥</span> यजनादेरपि षट्कर्मत्वेनाऽवश्यकतयोक्तत्वात् कथमेवम्? इत्यतो यजनादेर्यज्ञादिष्वन्तर्भावादिति द्रष्टव्यमित्यर्थः । त्रिकर्मकृत्त्वमात्रेण जन्ममृत्यू तरति किम् ? इत्यतः ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">त्रिभिरेत्य सन्धिम्</span>’ इत्युक्तवेदोक्तभगवत्तत्वादिकं जानंश्च इत्याह– <span class="gr-prateeka">ब्रह्मजज्ञमिति ॥</span> <span class="gr-mulaprateeka-block">निचाय्य</span> विचार्य <span class="gr-mulaprateeka-block">इमां</span> वक्ष्यमाणां यो विद्वानेतत् त्रयं विदित्वा एवं ज्ञातप्रकारेण चिनुते स इत्यादियोजना । तत्र त्रयमित्येतदप्रतीतेः व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">त्रयमिति ॥</span> सिंहावलोकनन्यायेन <span class="gr-mulaprateeka-block">ब्रह्मजज्ञ</span>पदम् अप्रतीतेर्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">ब्रह्मेति ॥</span> नन्वेवं तर्हि ‘अनेकरूप’पदम् अप्रतीयमानार्थम् उर्वरितम् इत्यतस्तद् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">अनेकरूपामिति ॥</span> भवत्वेवं व्याख्या यदि बहुरूपशब्दस्य सुवर्णवाचित्वं सिध्येत् । तदेव कुतः ? इत्यतोऽभिधानेन समर्थयते– <span class="gr-prateeka">बहुरूपमिति ॥</span> अस्तु ‘अनेकरूपा सुवर्णमयी’ इति । अत्र सेति कुतः? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">यम इति ॥</span> ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">स त्वमग्निं स्वर्ग्यम्</span>’ इति ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">स्वर्ग्यमग्निं नचिकेतः</span>’ इति पृष्टम्, उक्तं च अग्निर्हरिस्वरूपम् इति व्याख्यानरूपागमैः सिद्धमेव । आन्तरोपपत्तिभिश्च तत् साधयति- <span class="gr-prateeka">लोकादिरित्यादिना । लोकादि...रित्यादिविशेषणैश्च</span> विशेषणानाम् अन्यत्रासम्भवात् पृष्टोऽग्निरुक्तश्च भगवानेव इत्यर्थः । इतोऽपि नाग्निमात्रं पृष्टम्, उक्तं चेत्याह– <span class="gr-prateeka">स्तोममहदिति ॥</span> उत्तरत्र <span class="gr-mulaprateeka-block">परामर्शाच</span> । उरुगायनाम्नो भगवति प्रसिद्धौ खलु प्रश्नपरिहारयोर्भगवत्परत्वम् ? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">भगवत इति ॥</span> ‘हि’शब्देन ‘श्रीर्यत्र रूपिण्युरुगायपादयोः करोति मानं बहुधा <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-73">विभूतिभिः</span>’ इति, ‘<span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-74">विचक्रमाणस्त्रेधोरुगायः</span>’ इति स्मृतिश्रुतिभिः प्रसिद्धिं स्फुटयति । प्रकृतमर्थं लिङ्गान्तरेण च समर्थयते– <span class="gr-prateeka">गुहानिहितत्वं चेति ॥</span> ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">विद्धि त्वमेतं निहितं गुहायाम्</span>’ इत्युक्तं <span class="gr-prateeka">गुहानिहितत्वं</span> च तस्यैव भगवत एव। ‘तस्याः शिखाया मध्ये परमात्मा <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-75">व्यवस्थितः</span>’ इत्यादौ, अत्र च ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">मध्ये <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-76">वामनमासीनम्</span></span>’ इत्यादौ <span class="gr-prateeka">विशेषतःप्रसिद्धम्</span> इत्यतोऽप्यग्निर्हरिस्वरूपमेव पृष्टमुक्तं चेत्यर्थः । अनन्तलोका-प्तित्वादिविशेषणानाम् अन्यत्रापि घटमानत्वे कथं प्रश्नपरिहारयोर्विष्णुस्वरूप-विषयत्वनिश्चयः? इत्यतो मैवम् । अग्निपरिज्ञानाद् अनन्तलोकाप्तिश्रवणाद् इत्याशयवान्, तस्य अग्नावसम्भवं समर्थयितुं प्रतिजानीते– <span class="gr-prateeka">न च अग्नीति ॥</span> कुतोऽग्निपरिज्ञानादेरनन्तलोकाप्त्यभावोऽवगत? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">तद्वा इति ॥</span> ‘<span class="gr-prateeka">जुहोति</span> ददाति । <span class="gr-prateeka">बहूनि वर्षसहस्राणि तपस्तप्यते</span> तत् सर्वम् <span class="gr-prateeka">अन्तवदेव</span> अन्तवत्फलं भवति’ इति योजना । ननु स्वर्गो बहुकालिनत्वाद् ‘अनन्त’ इत्युच्यते, अतः तत्प्रापकोऽग्निरप्यनन्तलोकाप्तिरि-त्युच्यते, अतः काऽत्र युक्तिः? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">न चेति ॥</span> बाधकाभावेन <span class="gr-prateeka">मुख्यार्थे</span> सति युक्ते सति। प्रीत्या स्वदत्तं वरमवधारयति– <span class="gr-prateeka">एतम् इति ॥</span> <span class="gr-mulaprateeka-block">तवैव</span> नाम्ना <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रवक्ष्यन्ति जनाः</span> ॥"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C01_S01_V14"
"KKN_C01_S01_V15"
"KKN_C01_S01_V16"
"KKN_C01_S01_V17"
"KKN_C01_S01_V18"
footnotes
id"fn-73"
kind"locus"
quote"विभूतिभिः"
text"भाग.२.९.१३"
id"fn-74"
kind"locus"
quote"विचक्रमाणस्त्रेधोरुगायः"
text"ऋ.सं.१.१५४.१."
id"fn-75"
kind"locus"
quote"व्यवस्थितः"
text"महानारायण.९.१२"
id"fn-76"
kind"locus"
quote"वामनमासीनम्"
text"२.२.३"
id"VyasatirthaVivarana-10"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"व्यासतीर्थीयम्"
lines
"व्यासतीर्थीयम्"
id"VyasatirthaVivarana-11"
oldKeynull
type"teeka"
parentnull
chapternull
verseTypenull
text"तृतीयं वरं वरयते– <span class="gr-mulaprateeka-block">येयमिति</span> ॥ “ ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">प्रेते मनुष्ये</span> प्रेरकोऽस्ति’ इत्येके, ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">नायमस्ति</span>’ <span class="gr-mulaprateeka-block">इति चैके</span>, अतो विप्रतिपत्तेर्मम <span class="gr-mulaprateeka-block">विचिकित्सा</span> संशयो जायत इति विचिकित्सा” <span class="gr-mulaprateeka-block">या</span> यद्विषया <span class="gr-mulaprateeka-block">एतद्</span> एतस्य स्वरूपं <span class="gr-mulaprateeka-block">त्वयाऽनुशिष्टोऽहं विद्याम्</span> इति योजना । तद्वाक्यं विदुषां विप्रतिपत्तिरिति प्रतीतिं निवारयन् योजयति – <span class="gr-prateeka">प्रेत इति</span> ॥ ‘मरणानन्तरमपि जीवोऽस्तीत्येके तदनन्तरं नास्तीति चैके, अतो ममैवं विचिकित्सा जाता, एतद्विद्याम्’ इति केषाञ्चिद् व्याख्या, तां दूषयति– <span class="gr-prateeka">अस्येति</span> ॥ ‘यन्नियामकं पृष्टं तदेतद्वै’ इति योजना। ननु नात्र वाक्ये मोक्षः प्रतीयते; येन ‘मोक्षे नियामकोऽस्ति किम्?, अस्ति नियामकः’ इति प्रश्न-परिहारौ प्रतीमः, इत्यतो ज्ञापकयुक्तिमाह– <span class="gr-prateeka">देहादिति</span> ॥ ननु <span class="gr-mulaprateeka-block">मरणं माऽनुप्राक्षीः</span> इति वचनाद् ‘मरणानन्तरमपि जीवोऽस्ति किम्?’ इति पृष्टम् इत्यवगम्यते, इत्यतो युक्तिः सावकाशा? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">मुक्तेरपीति</span> ॥ ननु देहाद् विमुच्यमानस्य स्थूलदेहपरित्याग एवार्थः किं न स्याद् ? इत्यतो <span class="gr-mulaprateeka-block">विस्रंसमानस्य</span> इत्यनेन पुनरुक्तिप्रसङ्गान्नैषोऽर्थ इत्याह– <span class="gr-prateeka">स्थूलेति</span> ॥ द्वितीयप्रश्नस्येव तृतीयप्रश्नस्यापि ईश्वरपरत्वे अक्लेशेनाग्निस्थपरमात्मस्वरूपमुक्त्वा, <span class="gr-mulaprateeka-block">मा मोपरोत्सीः</span> इति संक्लिश्य <span class="gr-mulaprateeka-block">शतायुष</span> इत्यादिप्रलोभेन सर्वे वेदा इत्याद्युक्तिरयुक्ता । द्वयोरपि प्रश्नयोरेकविषयत्वाद्, इत्यतो द्वयोरपीश्वरविषयत्वेऽपि संक्लिश्योक्तिं घटयति– <span class="gr-prateeka">अग्निस्थमित्यादिना</span> ॥ ‘जीवान्तःस्थितत्वं च नाऽकाशस्य इव’ इत्युक्तम्- <span class="gr-prateeka">नियामकमिति</span> ॥ तथा ‘इन्द्रियेभ्यः <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-104">पराः</span>’ इत्यादिनोक्तान् सर्वोत्तमत्वादिगुणान् अविज्ञाय वर्तमानस्य मुक्तनियामकत्व-सर्वोत्तमत्वादिगुणज्ञानान्मोक्षसिद्धेः द्वितीयप्रश्नपरिहारौ अयुक्तौ ? इति शङ्कां प्रयोजनकथनेन वारयति– <span class="gr-prateeka">तथाऽपीति</span> ॥ ईश्वरविषय एव तृतीयोऽपि प्रश्न इत्यत्र ज्ञापकान्तरं चाऽह– <span class="gr-prateeka">स्थाणुमिति</span> ॥ ननु मुक्तजीवविषयश्चेत् प्रश्नः कृतः, तर्हि मुक्तानां योन्यादिप्राप्त्यभावाद् <span class="gr-mulaprateeka-block"><span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-105">योनिमन्ये</span></span> इत्याद्युक्त्वा, <span class="gr-mulaprateeka-block">य एषु सुप्तेषु जागर्ति</span> इत्यत्र तन्नियामकत्वोक्तिर्विरुद्धा? इत्यतो विरोधं प्रश्नविवक्षोक्त्या परिहरति– <span class="gr-prateeka">मृतेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">येयं प्रेते</span> इत्यत्र मृत-मुक्तस्थितोभयरूपो भगवान् विवक्षितः । तत्र मृत-नियामकत्वमत्रोच्यत इत्येतस्मान्न विरोध इत्यर्थः । <span class="gr-mulaprateeka-block">य एषु सुप्तेषु</span> इत्यत्र ‘जाग्रद् वर्तते ब्रह्म’ इत्युक्तम्; तत् कुतः? इत्यतः समाख्यां तत्र पठति– <span class="gr-prateeka">गुह्यमिति</span> ॥ तृतीयप्रश्नविषयस्यातिदुर्ज्ञेयत्वमाह– <span class="gr-prateeka">देवैरिति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">विचिकित्सितं</span> सन्दिग्धम् । तत्र ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">अणुः</span> सूक्ष्मः <span class="gr-mulaprateeka-block">एष धर्मः</span>’ इत्युक्तिः कथम्? भगवत्स्वरूपस्य प्रकृतत्वाद् इत्यतः तद् घटयन्नाह– <span class="gr-prateeka">धारकत्वादिति</span> ॥ ‘एतस्य वरस्य तुल्योऽन्यो वरो नास्ति’, ‘अस्य वक्ता च त्वादृगन्यो न लभ्यः, अतस्त्वं ब्रूहि’ इति योजना ॥ २१ ॥ नानाप्रलोभैर्लुब्ध एवास्यां विद्यायामधिकारीति भावेन यमो गुह्यं वरं याचमानं प्रलोभयति– <span class="gr-mulaprateeka-block">शतायुष इत्यादिना</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">हस्तिहिरण्यं</span> हस्तिनो हिरण्यं च द्वन्द्वैकवद्भावः । <span class="gr-mulaprateeka-block">यावद्</span> जीवितुम् <span class="gr-mulaprateeka-block">इच्छसि</span> तावतीः <span class="gr-mulaprateeka-block">शरदो जीव</span> ॥ २२ ॥ त्वदीयं <span class="gr-mulaprateeka-block">वरमेतत्तुल्यं यदि मन्यसे</span> तर्हि <span class="gr-mulaprateeka-block">एतद् वृणीष्व</span> । नो चेद् अन्यच्च <span class="gr-mulaprateeka-block">वित्तं वृणीष्व</span> । <span class="gr-mulaprateeka-block">चिरजीविकां</span> क्षेत्रं च वृणीष्व । <span class="gr-mulaprateeka-block">एधि</span> एधस्व, शाधि इति यावत् ॥ २३ ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">कामानां</span> मध्ये <span class="gr-mulaprateeka-block">कामभाजं करोमि</span> इत्युक्तमेव विशदमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">ये य इति</span>॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">छन्दत</span> इच्छानुसारतः । <span class="gr-mulaprateeka-block">इमा</span> रूपादिगुणवतीः लोकस्था इति वा । <span class="gr-mulaprateeka-block">परिचारयस्व</span> सेव्यो भव ॥ २४ ॥ एवं प्रलोभितो नचिकेताः <span class="gr-mulaprateeka-block">शतायुष</span> इत्यादेरुत्तरमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">श्व इति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">अन्तक! मर्त्यस्य यदेतद्</span> य एते पुत्रादयः ते <span class="gr-mulaprateeka-block">श्वोऽभावाः</span> श्वोऽसन्तः। स्वरक्षणप्रयासेन <span class="gr-mulaprateeka-block">सर्वेन्द्रियाणां तेजश्च जरयन्ति</span> । <span class="gr-mulaprateeka-block">स्वयं च जीव</span> इत्यस्योत्तरमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अपीति</span> ॥ ‘सर्वमपि’ इत्यपिशब्दसम्बन्धः । <span class="gr-mulaprateeka-block">इमा रामाः</span> इत्यस्योत्तरमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">तवैवेति</span> ॥२५॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">वृणीष्व वित्तम्</span> इत्यस्य उत्तरमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">न वित्तेनेति</span> ॥ देवे दृष्टे पृथग् वित्तायुःप्रार्थनं न कार्यमेव, तयोरनुषङ्गसिद्धत्वाद् इत्याह–<span class="gr-mulaprateeka-block">लप्स्यामह इति</span>॥ आयुषः स्वयमीश्वरत्वाच्च न तत् पृथग् वरणीयमित्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">जीविष्याम</span> <span class="gr-mulaprateeka-block">इति</span> ॥ २६ ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">अजीर्यताममृतानां</span> देवानां सकाशमेत्य <span class="gr-mulaprateeka-block">मर्त्यो जीर्यन् क्वाधःस्थः</span> अपकृष्टश्च क्वेति <span class="gr-mulaprateeka-block">लप्स्यामहे</span> इत्यादि विवृण्वतोक्तम् । दीर्घजीवनस्योक्त दुःखहेतुत्वाच्च नैतद् वरणीयमित्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अभिध्यायन्निति</span>॥ निवृत्तान् <span class="gr-mulaprateeka-block">वर्णरतिप्रमोदान्</span> ॥२७॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">इदं</span> ‘प्रेते मनुष्ये प्रेरकोऽस्तीति, नास्तीत्युक्तप्रकारेण <span class="gr-mulaprateeka-block">यस्मिन् विचिकित्सन्ति</span> सन्दिग्धा भवन्ति, <span class="gr-mulaprateeka-block">वरो</span> वरविषयो <span class="gr-mulaprateeka-block">गूढं</span> गूढत्वम् । <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-106">मरणस्याप्रकृतत्वाद्</span> <span class="gr-mulaprateeka-block">मरणं माऽनुप्राक्षीः</span> इत्युक्तिः कथम् ? इत्यतस्तद् घटयन्नाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">मरण इति</span> ॥ अप्रतीतेः <span class="gr-mulaprateeka-block">साम्पराय</span>शब्दार्थमाह– <span class="gr-prateeka">साम्पराय इति</span> ॥ साम्परायशब्दस्य श्रेयोवाचित्वात् कथं मुक्त्यर्थो व्याख्यातः? इत्यत उक्तम्– <span class="gr-prateeka">महतीति</span> ॥ महत्त्वविशेषणान्मुक्त्यर्थो व्याख्यात इत्यर्थः ॥ २८ ॥ <span class="gr-prateeka">॥ इति श्रीमत्काठकव्यासतीर्थीये प्रथमाध्यायस्य प्रथमा वल्ली ॥</span>"
lines
"तृतीयं वरं वरयते– <span class="gr-mulaprateeka-block">येयमिति</span> ॥ “ ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">प्रेते मनुष्ये</span> प्रेरकोऽस्ति’ इत्येके, ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">नायमस्ति</span>’ <span class="gr-mulaprateeka-block">इति चैके</span>, अतो विप्रतिपत्तेर्मम <span class="gr-mulaprateeka-block">विचिकित्सा</span> संशयो जायत इति विचिकित्सा” <span class="gr-mulaprateeka-block">या</span> यद्विषया <span class="gr-mulaprateeka-block">एतद्</span> एतस्य स्वरूपं <span class="gr-mulaprateeka-block">त्वयाऽनुशिष्टोऽहं विद्याम्</span> इति योजना । तद्वाक्यं विदुषां विप्रतिपत्तिरिति प्रतीतिं निवारयन् योजयति – <span class="gr-prateeka">प्रेत इति</span> ॥ ‘मरणानन्तरमपि जीवोऽस्तीत्येके तदनन्तरं नास्तीति चैके, अतो ममैवं विचिकित्सा जाता, एतद्विद्याम्’ इति केषाञ्चिद् व्याख्या, तां दूषयति– <span class="gr-prateeka">अस्येति</span> ॥ ‘यन्नियामकं पृष्टं तदेतद्वै’ इति योजना। ननु नात्र वाक्ये मोक्षः प्रतीयते; येन ‘मोक्षे नियामकोऽस्ति किम्?, अस्ति नियामकः’ इति प्रश्न-परिहारौ प्रतीमः, इत्यतो ज्ञापकयुक्तिमाह– <span class="gr-prateeka">देहादिति</span> ॥ ननु <span class="gr-mulaprateeka-block">मरणं माऽनुप्राक्षीः</span> इति वचनाद् ‘मरणानन्तरमपि जीवोऽस्ति किम्?’ इति पृष्टम् इत्यवगम्यते, इत्यतो युक्तिः सावकाशा? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">मुक्तेरपीति</span> ॥ ननु देहाद् विमुच्यमानस्य स्थूलदेहपरित्याग एवार्थः किं न स्याद् ? इत्यतो <span class="gr-mulaprateeka-block">विस्रंसमानस्य</span> इत्यनेन पुनरुक्तिप्रसङ्गान्नैषोऽर्थ इत्याह– <span class="gr-prateeka">स्थूलेति</span> ॥ द्वितीयप्रश्नस्येव तृतीयप्रश्नस्यापि ईश्वरपरत्वे अक्लेशेनाग्निस्थपरमात्मस्वरूपमुक्त्वा, <span class="gr-mulaprateeka-block">मा मोपरोत्सीः</span> इति संक्लिश्य <span class="gr-mulaprateeka-block">शतायुष</span> इत्यादिप्रलोभेन सर्वे वेदा इत्याद्युक्तिरयुक्ता । द्वयोरपि प्रश्नयोरेकविषयत्वाद्, इत्यतो द्वयोरपीश्वरविषयत्वेऽपि संक्लिश्योक्तिं घटयति– <span class="gr-prateeka">अग्निस्थमित्यादिना</span> ॥ ‘जीवान्तःस्थितत्वं च नाऽकाशस्य इव’ इत्युक्तम्- <span class="gr-prateeka">नियामकमिति</span> ॥ तथा ‘इन्द्रियेभ्यः <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-104">पराः</span>’ इत्यादिनोक्तान् सर्वोत्तमत्वादिगुणान् अविज्ञाय वर्तमानस्य मुक्तनियामकत्व-सर्वोत्तमत्वादिगुणज्ञानान्मोक्षसिद्धेः द्वितीयप्रश्नपरिहारौ अयुक्तौ ? इति शङ्कां प्रयोजनकथनेन वारयति– <span class="gr-prateeka">तथाऽपीति</span> ॥ ईश्वरविषय एव तृतीयोऽपि प्रश्न इत्यत्र ज्ञापकान्तरं चाऽह– <span class="gr-prateeka">स्थाणुमिति</span> ॥ ननु मुक्तजीवविषयश्चेत् प्रश्नः कृतः, तर्हि मुक्तानां योन्यादिप्राप्त्यभावाद् <span class="gr-mulaprateeka-block"><span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-105">योनिमन्ये</span></span> इत्याद्युक्त्वा, <span class="gr-mulaprateeka-block">य एषु सुप्तेषु जागर्ति</span> इत्यत्र तन्नियामकत्वोक्तिर्विरुद्धा? इत्यतो विरोधं प्रश्नविवक्षोक्त्या परिहरति– <span class="gr-prateeka">मृतेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">येयं प्रेते</span> इत्यत्र मृत-मुक्तस्थितोभयरूपो भगवान् विवक्षितः । तत्र मृत-नियामकत्वमत्रोच्यत इत्येतस्मान्न विरोध इत्यर्थः । <span class="gr-mulaprateeka-block">य एषु सुप्तेषु</span> इत्यत्र ‘जाग्रद् वर्तते ब्रह्म’ इत्युक्तम्; तत् कुतः? इत्यतः समाख्यां तत्र पठति– <span class="gr-prateeka">गुह्यमिति</span> ॥ तृतीयप्रश्नविषयस्यातिदुर्ज्ञेयत्वमाह– <span class="gr-prateeka">देवैरिति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">विचिकित्सितं</span> सन्दिग्धम् । तत्र ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">अणुः</span> सूक्ष्मः <span class="gr-mulaprateeka-block">एष धर्मः</span>’ इत्युक्तिः कथम्? भगवत्स्वरूपस्य प्रकृतत्वाद् इत्यतः तद् घटयन्नाह– <span class="gr-prateeka">धारकत्वादिति</span> ॥ ‘एतस्य वरस्य तुल्योऽन्यो वरो नास्ति’, ‘अस्य वक्ता च त्वादृगन्यो न लभ्यः, अतस्त्वं ब्रूहि’ इति योजना ॥ २१ ॥ नानाप्रलोभैर्लुब्ध एवास्यां विद्यायामधिकारीति भावेन यमो गुह्यं वरं याचमानं प्रलोभयति– <span class="gr-mulaprateeka-block">शतायुष इत्यादिना</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">हस्तिहिरण्यं</span> हस्तिनो हिरण्यं च द्वन्द्वैकवद्भावः । <span class="gr-mulaprateeka-block">यावद्</span> जीवितुम् <span class="gr-mulaprateeka-block">इच्छसि</span> तावतीः <span class="gr-mulaprateeka-block">शरदो जीव</span> ॥ २२ ॥ त्वदीयं <span class="gr-mulaprateeka-block">वरमेतत्तुल्यं यदि मन्यसे</span> तर्हि <span class="gr-mulaprateeka-block">एतद् वृणीष्व</span> । नो चेद् अन्यच्च <span class="gr-mulaprateeka-block">वित्तं वृणीष्व</span> । <span class="gr-mulaprateeka-block">चिरजीविकां</span> क्षेत्रं च वृणीष्व । <span class="gr-mulaprateeka-block">एधि</span> एधस्व, शाधि इति यावत् ॥ २३ ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">कामानां</span> मध्ये <span class="gr-mulaprateeka-block">कामभाजं करोमि</span> इत्युक्तमेव विशदमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">ये य इति</span>॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">छन्दत</span> इच्छानुसारतः । <span class="gr-mulaprateeka-block">इमा</span> रूपादिगुणवतीः लोकस्था इति वा । <span class="gr-mulaprateeka-block">परिचारयस्व</span> सेव्यो भव ॥ २४ ॥ एवं प्रलोभितो नचिकेताः <span class="gr-mulaprateeka-block">शतायुष</span> इत्यादेरुत्तरमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">श्व इति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">अन्तक! मर्त्यस्य यदेतद्</span> य एते पुत्रादयः ते <span class="gr-mulaprateeka-block">श्वोऽभावाः</span> श्वोऽसन्तः। स्वरक्षणप्रयासेन <span class="gr-mulaprateeka-block">सर्वेन्द्रियाणां तेजश्च जरयन्ति</span> । <span class="gr-mulaprateeka-block">स्वयं च जीव</span> इत्यस्योत्तरमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अपीति</span> ॥ ‘सर्वमपि’ इत्यपिशब्दसम्बन्धः । <span class="gr-mulaprateeka-block">इमा रामाः</span> इत्यस्योत्तरमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">तवैवेति</span> ॥२५॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">वृणीष्व वित्तम्</span> इत्यस्य उत्तरमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">न वित्तेनेति</span> ॥ देवे दृष्टे पृथग् वित्तायुःप्रार्थनं न कार्यमेव, तयोरनुषङ्गसिद्धत्वाद् इत्याह–<span class="gr-mulaprateeka-block">लप्स्यामह इति</span>॥ आयुषः स्वयमीश्वरत्वाच्च न तत् पृथग् वरणीयमित्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">जीविष्याम</span> <span class="gr-mulaprateeka-block">इति</span> ॥ २६ ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">अजीर्यताममृतानां</span> देवानां सकाशमेत्य <span class="gr-mulaprateeka-block">मर्त्यो जीर्यन् क्वाधःस्थः</span> अपकृष्टश्च क्वेति <span class="gr-mulaprateeka-block">लप्स्यामहे</span> इत्यादि विवृण्वतोक्तम् । दीर्घजीवनस्योक्त दुःखहेतुत्वाच्च नैतद् वरणीयमित्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अभिध्यायन्निति</span>॥ निवृत्तान् <span class="gr-mulaprateeka-block">वर्णरतिप्रमोदान्</span> ॥२७॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">इदं</span> ‘प्रेते मनुष्ये प्रेरकोऽस्तीति, नास्तीत्युक्तप्रकारेण <span class="gr-mulaprateeka-block">यस्मिन् विचिकित्सन्ति</span> सन्दिग्धा भवन्ति, <span class="gr-mulaprateeka-block">वरो</span> वरविषयो <span class="gr-mulaprateeka-block">गूढं</span> गूढत्वम् । <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-106">मरणस्याप्रकृतत्वाद्</span> <span class="gr-mulaprateeka-block">मरणं माऽनुप्राक्षीः</span> इत्युक्तिः कथम् ? इत्यतस्तद् घटयन्नाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">मरण इति</span> ॥ अप्रतीतेः <span class="gr-mulaprateeka-block">साम्पराय</span>शब्दार्थमाह– <span class="gr-prateeka">साम्पराय इति</span> ॥ साम्परायशब्दस्य श्रेयोवाचित्वात् कथं मुक्त्यर्थो व्याख्यातः? इत्यत उक्तम्– <span class="gr-prateeka">महतीति</span> ॥ महत्त्वविशेषणान्मुक्त्यर्थो व्याख्यात इत्यर्थः ॥ २८ ॥ <span class="gr-prateeka">॥ इति श्रीमत्काठकव्यासतीर्थीये प्रथमाध्यायस्य प्रथमा वल्ली ॥</span>"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
footnotes
id"fn-104"
kind"locus"
quote"पराः"
text"१.३.१०"
id"fn-105"
kind"locus"
quote"योनिमन्ये"
text"२.२.७"
id"fn-106"
kind"pathantara"
quote"मरणस्याप्रकृतत्वाद्"
text"‘अनुपक्रान्तत्वाद्’ पा.।"
id"VyasatirthaVivarana-12"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"व्यासतीर्थीयम्"
lines
"व्यासतीर्थीयम्"
id"VyasatirthaVivarana-13"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C01_S02_V01"
chapternull
verseTypenull
text"दीयमानमपि पुत्रादिकं प्रेयोऽपरनामानं परित्यज्य श्रेयोऽपरनाम्नीं ब्रह्मविद्याम् अभ्यर्थयमानं प्रशंसितुं श्रेयसः प्रेयसः सकाशात् को विशेषः? येन तद् अभ्यर्थयमानः प्रशस्यते, इत्यतः मोचकत्वाद्, प्रेयसो बन्धकत्वात् इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अन्यदित्यादिना</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">इव</span>शब्देन जानतां श्रेयःप्रेयसोरेकत्वं सूचयति । अन्यत्वमेव दर्शयति- <span class="gr-mulaprateeka-block">ते उभे नानार्थे</span> भिन्नप्रयोजने इति। <span class="gr-mulaprateeka-block">सिनीतः</span> बध्नीतः । <span class="gr-prateeka">षिञ्= बन्धने</span> इति धातोः । प्रेय एव बन्धकत्वेन निरूपितम् अर्थादिति ॥ १ ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">तयोः</span> इत्युक्तप्रकारेण श्रेयसः साधुहेतुत्वात् प्रेयसो बन्धकत्वाद् धीरो विवेकतः श्रेयो वृणीयाद् इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">श्रेयश्चेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">मनुष्यम्</span> आ इत <span class="gr-mulaprateeka-block">एतो</span> मनुष्यं बन्धकत्वेन प्राप्य तिष्ठतः । <span class="gr-mulaprateeka-block">धीरस्तौ सम्परीत्य</span> ज्ञात्वा <span class="gr-mulaprateeka-block">विविनक्ति</span> विवेचयति । विवेकं कृत्वा <span class="gr-mulaprateeka-block">धीरः प्रेयसः</span> प्रेयोऽभितोऽवज्ञाय <span class="gr-mulaprateeka-block">श्रेयो वृणीते</span> । प्रेय एव दर्शयितुमुक्तम्- <span class="gr-mulaprateeka-block">योगक्षेमान् कुशलानिति</span> ॥ २ ॥ यत्प्रशंसार्थं श्रेयःप्रेयसोः स्वरूपं निरूपितं तम् इदानीं प्रशंसति– <span class="gr-mulaprateeka-block">स त्वमिति</span> ॥ मया प्रलोभितोऽपि <span class="gr-mulaprateeka-block">त्वं</span> कामानां दोषान् <span class="gr-mulaprateeka-block">अभिध्यायन् वित्तमयीं</span> सुवर्णमयीम् । तस्या रम्यत्वाभावान्नावाप्तः? इत्यत उक्तम्- <span class="gr-mulaprateeka-block">यस्यामिति</span> ॥३॥"
lines
"दीयमानमपि पुत्रादिकं प्रेयोऽपरनामानं परित्यज्य श्रेयोऽपरनाम्नीं ब्रह्मविद्याम् अभ्यर्थयमानं प्रशंसितुं श्रेयसः प्रेयसः सकाशात् को विशेषः? येन तद् अभ्यर्थयमानः प्रशस्यते, इत्यतः मोचकत्वाद्, प्रेयसो बन्धकत्वात् इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अन्यदित्यादिना</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">इव</span>शब्देन जानतां श्रेयःप्रेयसोरेकत्वं सूचयति । अन्यत्वमेव दर्शयति- <span class="gr-mulaprateeka-block">ते उभे नानार्थे</span> भिन्नप्रयोजने इति। <span class="gr-mulaprateeka-block">सिनीतः</span> बध्नीतः । <span class="gr-prateeka">षिञ्= बन्धने</span> इति धातोः । प्रेय एव बन्धकत्वेन निरूपितम् अर्थादिति ॥ १ ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">तयोः</span> इत्युक्तप्रकारेण श्रेयसः साधुहेतुत्वात् प्रेयसो बन्धकत्वाद् धीरो विवेकतः श्रेयो वृणीयाद् इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">श्रेयश्चेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">मनुष्यम्</span> आ इत <span class="gr-mulaprateeka-block">एतो</span> मनुष्यं बन्धकत्वेन प्राप्य तिष्ठतः । <span class="gr-mulaprateeka-block">धीरस्तौ सम्परीत्य</span> ज्ञात्वा <span class="gr-mulaprateeka-block">विविनक्ति</span> विवेचयति । विवेकं कृत्वा <span class="gr-mulaprateeka-block">धीरः प्रेयसः</span> प्रेयोऽभितोऽवज्ञाय <span class="gr-mulaprateeka-block">श्रेयो वृणीते</span> । प्रेय एव दर्शयितुमुक्तम्- <span class="gr-mulaprateeka-block">योगक्षेमान् कुशलानिति</span> ॥ २ ॥ यत्प्रशंसार्थं श्रेयःप्रेयसोः स्वरूपं निरूपितं तम् इदानीं प्रशंसति– <span class="gr-mulaprateeka-block">स त्वमिति</span> ॥ मया प्रलोभितोऽपि <span class="gr-mulaprateeka-block">त्वं</span> कामानां दोषान् <span class="gr-mulaprateeka-block">अभिध्यायन् वित्तमयीं</span> सुवर्णमयीम् । तस्या रम्यत्वाभावान्नावाप्तः? इत्यत उक्तम्- <span class="gr-mulaprateeka-block">यस्यामिति</span> ॥३॥"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C01_S02_V01"
"KKN_C01_S02_V02"
"KKN_C01_S02_V03"
"KKN_C01_S02_V04"
"KKN_C01_S02_V05"
"KKN_C01_S02_V06"
"KKN_C01_S02_V07"
id"VyasatirthaVivarana-14"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C01_S02_V02"
chapternull
verseTypenull
text"<span class="gr-mulaprateeka-block">योगक्षेमान्</span> इति, <span class="gr-mulaprateeka-block">स त्वं प्रियान्</span> इति च प्रेयसः स्वरूपं निरूपितम्। साम्प्रतमुभयस्वरूपं स्पष्टं निरूपयति– <span class="gr-mulaprateeka-block">दूरमिति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">विपरीते</span> विरुद्धे इत्युक्तं विरुद्धत्वमेव विवरीतुमुक्तम्- <span class="gr-mulaprateeka-block">विषूची विरुद्धगतिहेतू इति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">लोलुपन्तो</span> लोलुपयन्तः प्रलोभयन्तीति यावत् ॥ ४ ॥ <span class="gr-prateeka">श्रेयःकामः श्रेयान्</span> इति भावेन प्रेयःकामान् निन्दयति– <span class="gr-mulaprateeka-block">अविद्यायामिति</span>॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">स्वयं धीरा</span> आत्मानं स्वयमेव धीरान् वदन्तो <span class="gr-mulaprateeka-block">दन्द्रम्यमाणा</span> वक्रगतयः ॥५॥ नित्यं मोक्षाख्यं पुरुषार्थं श्रेयो विहाय कस्माद् अनित्यकामकामा? इत्यतः श्रेयःसाधनादर्शनादित्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">न साम्पराय इति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">साम्परायः</span> श्रेयःसाधनं भगवान् । तस्य कुतो न प्रतिभाति? इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रमाद्यन्तमिति</span> ॥ तं प्रमादमेव दर्शयति– <span class="gr-mulaprateeka-block">अयमिति</span> ॥ ६ ॥ न केवलं प्रमादात् साम्परायप्रतिभानाभावः ; कारणान्तरं चाऽह– <span class="gr-mulaprateeka-block">श्रवणायापीति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">यः</span> साम्परायः <span class="gr-mulaprateeka-block">श्रवणायापि बहुभिर्न लभ्यः</span> ।"
lines
"<span class="gr-mulaprateeka-block">योगक्षेमान्</span> इति, <span class="gr-mulaprateeka-block">स त्वं प्रियान्</span> इति च प्रेयसः स्वरूपं निरूपितम्। साम्प्रतमुभयस्वरूपं स्पष्टं निरूपयति– <span class="gr-mulaprateeka-block">दूरमिति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">विपरीते</span> विरुद्धे इत्युक्तं विरुद्धत्वमेव विवरीतुमुक्तम्- <span class="gr-mulaprateeka-block">विषूची विरुद्धगतिहेतू इति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">लोलुपन्तो</span> लोलुपयन्तः प्रलोभयन्तीति यावत् ॥ ४ ॥ <span class="gr-prateeka">श्रेयःकामः श्रेयान्</span> इति भावेन प्रेयःकामान् निन्दयति– <span class="gr-mulaprateeka-block">अविद्यायामिति</span>॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">स्वयं धीरा</span> आत्मानं स्वयमेव धीरान् वदन्तो <span class="gr-mulaprateeka-block">दन्द्रम्यमाणा</span> वक्रगतयः ॥५॥ नित्यं मोक्षाख्यं पुरुषार्थं श्रेयो विहाय कस्माद् अनित्यकामकामा? इत्यतः श्रेयःसाधनादर्शनादित्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">न साम्पराय इति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">साम्परायः</span> श्रेयःसाधनं भगवान् । तस्य कुतो न प्रतिभाति? इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रमाद्यन्तमिति</span> ॥ तं प्रमादमेव दर्शयति– <span class="gr-mulaprateeka-block">अयमिति</span> ॥ ६ ॥ न केवलं प्रमादात् साम्परायप्रतिभानाभावः ; कारणान्तरं चाऽह– <span class="gr-mulaprateeka-block">श्रवणायापीति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">यः</span> साम्परायः <span class="gr-mulaprateeka-block">श्रवणायापि बहुभिर्न लभ्यः</span> ।"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C01_S02_V01"
"KKN_C01_S02_V02"
"KKN_C01_S02_V03"
"KKN_C01_S02_V04"
"KKN_C01_S02_V05"
"KKN_C01_S02_V06"
"KKN_C01_S02_V07"
id"VyasatirthaVivarana-15"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C01_S02_V07"
chapternull
verseTypenull
text"<span class="gr-mulaprateeka-block">शृण्वन्तोऽपि बहवो यं न विद्युः</span> अतोऽपि न साम्परायः प्रतिभातीत्यर्थः। श्रवणाय कस्मान्न लभ्यः? इत्यतस्तद्विषयशास्त्रव्याख्यातुः, श्रोतुश्च दुर्लभत्वाद् इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">आश्चर्य इति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">कुशलो वक्ता आश्चर्यो</span> दुर्लभः। <span class="gr-mulaprateeka-block">कुशलानुशिष्टोऽस्य</span> व्याख्यातुः <span class="gr-mulaprateeka-block">लब्धा ज्ञाता श्रोता चाऽश्चर्य</span> इति योजना ॥ ७ ॥"
lines
"<span class="gr-mulaprateeka-block">शृण्वन्तोऽपि बहवो यं न विद्युः</span> अतोऽपि न साम्परायः प्रतिभातीत्यर्थः। श्रवणाय कस्मान्न लभ्यः? इत्यतस्तद्विषयशास्त्रव्याख्यातुः, श्रोतुश्च दुर्लभत्वाद् इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">आश्चर्य इति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">कुशलो वक्ता आश्चर्यो</span> दुर्लभः। <span class="gr-mulaprateeka-block">कुशलानुशिष्टोऽस्य</span> व्याख्यातुः <span class="gr-mulaprateeka-block">लब्धा ज्ञाता श्रोता चाऽश्चर्य</span> इति योजना ॥ ७ ॥"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C01_S02_V01"
"KKN_C01_S02_V02"
"KKN_C01_S02_V03"
"KKN_C01_S02_V04"
"KKN_C01_S02_V05"
"KKN_C01_S02_V06"
"KKN_C01_S02_V07"
id"VyasatirthaVivarana-16"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"अथ भाष्यार्थः"
lines
"अथ भाष्यार्थः"
id"VyasatirthaVivarana-17"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C01_S02_V01"
chapternull
verseTypenull
text"<span class="gr-prateeka">शृङ्का</span>शब्दार्थमाह– <span class="gr-prateeka">शृङ्कामिति</span> ॥ कण्ठभूषामिति यावत् ।"
lines
"<span class="gr-prateeka">शृङ्का</span>शब्दार्थमाह– <span class="gr-prateeka">शृङ्कामिति</span> ॥ कण्ठभूषामिति यावत् ।"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C01_S02_V01"
"KKN_C01_S02_V02"
"KKN_C01_S02_V03"
"KKN_C01_S02_V04"
"KKN_C01_S02_V05"
"KKN_C01_S02_V06"
"KKN_C01_S02_V07"
id"VyasatirthaVivarana-18"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"व्यासतीर्थीयम्"
lines
"व्यासतीर्थीयम्"
id"VyasatirthaVivarana-19"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C01_S02_V08"
chapternull
verseTypenull
text"ननूपनिषदादिभिर्ब्रह्म केचन जानन्त्येव, अतः कथं वक्ता दुर्लभः? इत्यतः, <span class="gr-prateeka">ते सम्यग्ज्ञानरहिता</span> इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">न नरेणेति</span> ।। अज्ञानिना <span class="gr-mulaprateeka-block">अवरः प्रोक्त एष सुज्ञेयो न</span> भवतीत्यर्थः । कस्मान्नरेणावरत्वेनोच्यते? इत्यत उक्तम्– <span class="gr-mulaprateeka-block">बहुधेति</span> ।। अष्टगुणकत्वादिरूपेण बहुधा चिन्त्यमानत्वात् । <span class="gr-prateeka">अद्वैतिना प्रोक्ते ज्ञानमेव न जायते</span> इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अनन्येति</span>।। <span class="gr-mulaprateeka-block">अत्र</span> ब्रह्मणि <span class="gr-mulaprateeka-block">अनन्यप्रोक्ते गतिः</span> ज्ञानं <span class="gr-mulaprateeka-block">न</span> अस्ति । व्याख्यातुरभावाद् मा भूद् आगमेन तज्ज्ञानम् । प्रत्यक्षतर्काभ्यां भविष्यति? इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अणीयानिति</span>।। <span class="gr-mulaprateeka-block">अणुप्रमाणाद्</span> अणुपरिमाणतः <span class="gr-mulaprateeka-block">अणीयान्</span> अतिसूक्ष्मम्, महत्त्वेऽपि अतीन्द्रियम्, अतः प्रत्यक्षं न भवति । अतर्क्यं च ब्रह्म पक्षीकर्तुमशक्यत्वात् । क्षित्यादिपक्षीकरणे कार्यत्वादिहेतोः सत्प्रतिपक्षत्वात् ।। ८ ।। न तर्हि ब्रह्मज्ञानोपायः ? इत्यतः <span class="gr-mulaprateeka-block">अतर्क्यम्</span> इत्युक्तं विवृण्वन् उपायमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">नैषेति</span> ।। <span class="gr-mulaprateeka-block">आपनेया</span> सम्पादयितुं शक्या । <span class="gr-mulaprateeka-block">अन्येन</span> भेदज्ञानिना । <span class="gr-mulaprateeka-block">सत्यधृतिः</span> अचाल्यधैर्यवान् ।। ९ ।।"
lines
"ननूपनिषदादिभिर्ब्रह्म केचन जानन्त्येव, अतः कथं वक्ता दुर्लभः? इत्यतः, <span class="gr-prateeka">ते सम्यग्ज्ञानरहिता</span> इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">न नरेणेति</span> ।। अज्ञानिना <span class="gr-mulaprateeka-block">अवरः प्रोक्त एष सुज्ञेयो न</span> भवतीत्यर्थः । कस्मान्नरेणावरत्वेनोच्यते? इत्यत उक्तम्– <span class="gr-mulaprateeka-block">बहुधेति</span> ।। अष्टगुणकत्वादिरूपेण बहुधा चिन्त्यमानत्वात् । <span class="gr-prateeka">अद्वैतिना प्रोक्ते ज्ञानमेव न जायते</span> इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अनन्येति</span>।। <span class="gr-mulaprateeka-block">अत्र</span> ब्रह्मणि <span class="gr-mulaprateeka-block">अनन्यप्रोक्ते गतिः</span> ज्ञानं <span class="gr-mulaprateeka-block">न</span> अस्ति । व्याख्यातुरभावाद् मा भूद् आगमेन तज्ज्ञानम् । प्रत्यक्षतर्काभ्यां भविष्यति? इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अणीयानिति</span>।। <span class="gr-mulaprateeka-block">अणुप्रमाणाद्</span> अणुपरिमाणतः <span class="gr-mulaprateeka-block">अणीयान्</span> अतिसूक्ष्मम्, महत्त्वेऽपि अतीन्द्रियम्, अतः प्रत्यक्षं न भवति । अतर्क्यं च ब्रह्म पक्षीकर्तुमशक्यत्वात् । क्षित्यादिपक्षीकरणे कार्यत्वादिहेतोः सत्प्रतिपक्षत्वात् ।। ८ ।। न तर्हि ब्रह्मज्ञानोपायः ? इत्यतः <span class="gr-mulaprateeka-block">अतर्क्यम्</span> इत्युक्तं विवृण्वन् उपायमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">नैषेति</span> ।। <span class="gr-mulaprateeka-block">आपनेया</span> सम्पादयितुं शक्या । <span class="gr-mulaprateeka-block">अन्येन</span> भेदज्ञानिना । <span class="gr-mulaprateeka-block">सत्यधृतिः</span> अचाल्यधैर्यवान् ।। ९ ।।"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C01_S02_V08"
"KKN_C01_S02_V09"
id"VyasatirthaVivarana-20"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"अथ भाष्यार्थः"
lines
"अथ भाष्यार्थः"
id"VyasatirthaVivarana-21"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C01_S02_V08"
chapternull
verseTypenull
text"<span class="gr-mulaprateeka-block">अनन्यप्रोक्ते</span> <span class="gr-prateeka">गुरुणा विना आत्मनैव दृष्टे सति शास्त्रे गतिर्नास्ति</span> इति अन्यथाप्रतीतेस्तद् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">अन्य इति</span> ।। तथा कस्मान्न स्याद् इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">प्रोक्तेति</span> ।। समाख्यया च स्वव्याख्यां समर्थयते–<span class="gr-prateeka">जीवानामिति</span> ।।"
lines
"<span class="gr-mulaprateeka-block">अनन्यप्रोक्ते</span> <span class="gr-prateeka">गुरुणा विना आत्मनैव दृष्टे सति शास्त्रे गतिर्नास्ति</span> इति अन्यथाप्रतीतेस्तद् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">अन्य इति</span> ।। तथा कस्मान्न स्याद् इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">प्रोक्तेति</span> ।। समाख्यया च स्वव्याख्यां समर्थयते–<span class="gr-prateeka">जीवानामिति</span> ।।"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C01_S02_V08"
"KKN_C01_S02_V09"
id"VyasatirthaVivarana-22"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"व्यासतीर्थीयम्"
lines
"व्यासतीर्थीयम्"
id"VyasatirthaVivarana-23"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C01_S02_V10"
chapternull
verseTypenull
text"अहं त्वया पृष्टं जानामि । कथम् ? इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">शेवधिरिति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">अनित्यं शेवधिरिति</span> । भक्तिपूर्वकम् <span class="gr-mulaprateeka-block">अग्निश्चितः</span> ॥ १० ॥ न केवलम् <span class="gr-prateeka">अहं ब्रह्म जानामि</span> इति ; किन्तु? मत्प्रसादात् त्वमपि जानासीत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">कामस्येति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">जगतः प्रतिष्ठां क्रतोरानन्त्यम्</span> इति <span class="gr-mulaprateeka-block">अनन्तलोकाप्तिमथो प्रतिष्ठाम्</span> इत्युक्तस्यानुवादः । <span class="gr-mulaprateeka-block">अभयस्य पारम्</span> इति <span class="gr-mulaprateeka-block">स्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्ते</span> इत्युक्तस्य । <span class="gr-mulaprateeka-block">स्तोम महद्</span> इति <span class="gr-mulaprateeka-block">ब्रह्मजज्ञम्</span> इत्युक्तस्य । <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रतिष्ठां</span> मुक्ताश्रयम् ॥ ११ ॥ न केवलं त्वम्, अन्योऽपि तं दृष्ट्वा हर्षशोकौ जहातीत्याह–<span class="gr-mulaprateeka-block">तमिति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">अध्यात्मयोगो</span> ध्यानयोगः । <span class="gr-mulaprateeka-block">मत्वा</span> ज्ञात्वा ॥ १२ ॥ ज्ञानं च केन भवति? इति जिज्ञासायामाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">एतदिति</span> ॥ ब्रह्म लब्ध्वा वर्तमानं नचिकेतसं प्रति <span class="gr-mulaprateeka-block">सद्म</span> वैकुण्ठद्वारं <span class="gr-mulaprateeka-block">विवृतं मन्ये</span> ॥ १३ ॥"
lines
"अहं त्वया पृष्टं जानामि । कथम् ? इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">शेवधिरिति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">अनित्यं शेवधिरिति</span> । भक्तिपूर्वकम् <span class="gr-mulaprateeka-block">अग्निश्चितः</span> ॥ १० ॥ न केवलम् <span class="gr-prateeka">अहं ब्रह्म जानामि</span> इति ; किन्तु? मत्प्रसादात् त्वमपि जानासीत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">कामस्येति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">जगतः प्रतिष्ठां क्रतोरानन्त्यम्</span> इति <span class="gr-mulaprateeka-block">अनन्तलोकाप्तिमथो प्रतिष्ठाम्</span> इत्युक्तस्यानुवादः । <span class="gr-mulaprateeka-block">अभयस्य पारम्</span> इति <span class="gr-mulaprateeka-block">स्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्ते</span> इत्युक्तस्य । <span class="gr-mulaprateeka-block">स्तोम महद्</span> इति <span class="gr-mulaprateeka-block">ब्रह्मजज्ञम्</span> इत्युक्तस्य । <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रतिष्ठां</span> मुक्ताश्रयम् ॥ ११ ॥ न केवलं त्वम्, अन्योऽपि तं दृष्ट्वा हर्षशोकौ जहातीत्याह–<span class="gr-mulaprateeka-block">तमिति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">अध्यात्मयोगो</span> ध्यानयोगः । <span class="gr-mulaprateeka-block">मत्वा</span> ज्ञात्वा ॥ १२ ॥ ज्ञानं च केन भवति? इति जिज्ञासायामाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">एतदिति</span> ॥ ब्रह्म लब्ध्वा वर्तमानं नचिकेतसं प्रति <span class="gr-mulaprateeka-block">सद्म</span> वैकुण्ठद्वारं <span class="gr-mulaprateeka-block">विवृतं मन्ये</span> ॥ १३ ॥"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C01_S02_V10"
"KKN_C01_S02_V11"
"KKN_C01_S02_V12"
"KKN_C01_S02_V13"
id"VyasatirthaVivarana-24"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"अथ भाष्यार्थः"
lines
"अथ भाष्यार्थः"
id"VyasatirthaVivarana-25"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C01_S02_V10"
chapternull
verseTypenull
text"<span class="gr-prateeka">जानाम्यहं शेवधिरित्यनित्यम्</span> इत्यन्यथाप्रतीतेर्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">आख्यमिति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">अनित्यैर्द्रव्यैः</span> इत्येतद् <span class="gr-prateeka">अध्रुवैः</span> इति प्रतीतेर्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">नित्यमिति</span> ॥ नित्यम्= सर्वदा आख्यो= विषयो येषां तानि अनित्यानि, तैः <span class="gr-prateeka">नित्यमाख्यविष्णुविषयैः</span> इत्यर्थः । द्रव्याणि कानि ? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">द्रव्यैरिति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">अनित्यैः</span> इति पदं प्रकारान्तरेण व्याकुर्वन् वाक्यं योजयति– <span class="gr-prateeka">आख्येति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">आख्यो नित्यो विषयो येषां तानि अनित्यानि, तैः अनित्यैः । स्वपदमेव विवरीतुमुक्तम्– <span class="gr-prateeka">विष्ण्वाख्यनित्य-विषयैरिति</span> ॥ </span><span class="gr-mulaprateeka-block">अध्रुवैः</span> अनित्यैः पुरुषैः <span class="gr-mulaprateeka-block">तद् ध्रुवं न प्राप्यते हि</span><span class="gr-prateeka"> इति प्रतीयते । तद् अस्मदादिभिः अध्रुवैः प्राप्यत्वाद् ब्रह्मणोऽयुक्तम्? अतोऽन्तरितं </span>यत्<span class="gr-prateeka">पदम् । </span>न विद्यते ध्रुवो येषां तेऽध्रुवाः, तैः अध्रुवैः' इति विग्रहमभिप्रयन् तात्पर्येण व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">ध्रुव इति</span> ॥१०॥ अप्रतीतेः <span class="gr-mulaprateeka-block">क्रतोरानन्त्य</span> पदं व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">क्रतोरिति</span> ॥ अप्रतीतेः <span class="gr-mulaprateeka-block">स्तोम महद्</span> इति पदं तात्पर्यपूर्वं व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">स्तोमैरिति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">नित्यम् उरुभिः मुमुक्षुभिर्गीयत इति उरुगायः</span> । <span class="gr-prateeka">क्रतोः</span> इत्यादेः प्रकृतोपयोगं दर्शयति– <span class="gr-prateeka">इत्युक्तत्वादिति</span> ॥ नन्वेतानि विशेषणानि जीवेऽपि घटन्ते? तस्य ब्रह्मात्मकत्वाद् इत्यतस्तयोर्भेदं समर्थयते– <span class="gr-prateeka">शर इत्यादिना</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">जीवाभेदः</span> जीवस्य परमात्मना अभेदः । तृतीयप्रश्नस्येश्वरविषयत्वं ज्ञापकान्तरेण समर्थयते– <span class="gr-prateeka">नाचिकेतमिति</span> ॥ द्वितीयप्रश्ने नाचिकेताग्निस्थितो भगवान् पृष्ट इति समर्थितम् । अत्रापि <span class="gr-mulaprateeka-block">नाचिकेतं शकेमसि</span> इत्युक्तत्वान्नाचिकेताग्निस्थितो भगवान् पृष्टः, स एवोच्यत इति सिद्धमित्यर्थः । <span class="gr-mulaprateeka-block">कामस्याऽप्तिम्</span> इत्यस्य <span class="gr-mulaprateeka-block">जगतः प्रतिष्ठाम्</span> इत्यनेन सामानाधिकरण्यप्रतीतिं निवारयन्नन्वयं दर्शयति– <span class="gr-prateeka">उरुगायमिति</span> ॥ तृतीयप्रश्नस्येश्वरविषयत्वे सर्वथाऽपरिहार्यामुपपत्तिमाह– <span class="gr-prateeka">न चेति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">येन तद्विषयः स्यात् प्रश्न</span> इति वाक्यशेषः ॥११॥ <span class="gr-prateeka">अतिविपिने स्थितम्</span> इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">गह्वर इति</span> ॥ मुक्तस्य संसार्यगम्यत्वाद् गह्वरत्वम् ॥१२॥"
lines
"<span class="gr-prateeka">जानाम्यहं शेवधिरित्यनित्यम्</span> इत्यन्यथाप्रतीतेर्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">आख्यमिति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">अनित्यैर्द्रव्यैः</span> इत्येतद् <span class="gr-prateeka">अध्रुवैः</span> इति प्रतीतेर्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">नित्यमिति</span> ॥ नित्यम्= सर्वदा आख्यो= विषयो येषां तानि अनित्यानि, तैः <span class="gr-prateeka">नित्यमाख्यविष्णुविषयैः</span> इत्यर्थः । द्रव्याणि कानि ? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">द्रव्यैरिति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">अनित्यैः</span> इति पदं प्रकारान्तरेण व्याकुर्वन् वाक्यं योजयति– <span class="gr-prateeka">आख्येति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">आख्यो नित्यो विषयो येषां तानि अनित्यानि, तैः अनित्यैः । स्वपदमेव विवरीतुमुक्तम्– <span class="gr-prateeka">विष्ण्वाख्यनित्य-विषयैरिति</span> ॥ </span><span class="gr-mulaprateeka-block">अध्रुवैः</span> अनित्यैः पुरुषैः <span class="gr-mulaprateeka-block">तद् ध्रुवं न प्राप्यते हि</span><span class="gr-prateeka"> इति प्रतीयते । तद् अस्मदादिभिः अध्रुवैः प्राप्यत्वाद् ब्रह्मणोऽयुक्तम्? अतोऽन्तरितं </span>यत्<span class="gr-prateeka">पदम् । </span>न विद्यते ध्रुवो येषां तेऽध्रुवाः, तैः अध्रुवैः' इति विग्रहमभिप्रयन् तात्पर्येण व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">ध्रुव इति</span> ॥१०॥ अप्रतीतेः <span class="gr-mulaprateeka-block">क्रतोरानन्त्य</span> पदं व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">क्रतोरिति</span> ॥ अप्रतीतेः <span class="gr-mulaprateeka-block">स्तोम महद्</span> इति पदं तात्पर्यपूर्वं व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">स्तोमैरिति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">नित्यम् उरुभिः मुमुक्षुभिर्गीयत इति उरुगायः</span> । <span class="gr-prateeka">क्रतोः</span> इत्यादेः प्रकृतोपयोगं दर्शयति– <span class="gr-prateeka">इत्युक्तत्वादिति</span> ॥ नन्वेतानि विशेषणानि जीवेऽपि घटन्ते? तस्य ब्रह्मात्मकत्वाद् इत्यतस्तयोर्भेदं समर्थयते– <span class="gr-prateeka">शर इत्यादिना</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">जीवाभेदः</span> जीवस्य परमात्मना अभेदः । तृतीयप्रश्नस्येश्वरविषयत्वं ज्ञापकान्तरेण समर्थयते– <span class="gr-prateeka">नाचिकेतमिति</span> ॥ द्वितीयप्रश्ने नाचिकेताग्निस्थितो भगवान् पृष्ट इति समर्थितम् । अत्रापि <span class="gr-mulaprateeka-block">नाचिकेतं शकेमसि</span> इत्युक्तत्वान्नाचिकेताग्निस्थितो भगवान् पृष्टः, स एवोच्यत इति सिद्धमित्यर्थः । <span class="gr-mulaprateeka-block">कामस्याऽप्तिम्</span> इत्यस्य <span class="gr-mulaprateeka-block">जगतः प्रतिष्ठाम्</span> इत्यनेन सामानाधिकरण्यप्रतीतिं निवारयन्नन्वयं दर्शयति– <span class="gr-prateeka">उरुगायमिति</span> ॥ तृतीयप्रश्नस्येश्वरविषयत्वे सर्वथाऽपरिहार्यामुपपत्तिमाह– <span class="gr-prateeka">न चेति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">येन तद्विषयः स्यात् प्रश्न</span> इति वाक्यशेषः ॥११॥ <span class="gr-prateeka">अतिविपिने स्थितम्</span> इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">गह्वर इति</span> ॥ मुक्तस्य संसार्यगम्यत्वाद् गह्वरत्वम् ॥१२॥"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C01_S02_V10"
"KKN_C01_S02_V11"
"KKN_C01_S02_V12"
"KKN_C01_S02_V13"
id"VyasatirthaVivarana-26"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C01_S02_V13"
chapternull
verseTypenull
text"<span class="gr-mulaprateeka-block">प्रवृह्य</span> प्रपूर्य इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">प्रवृह्येति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">गह्वरेष्ठम्</span> इत्यादेरुक्तोऽर्थः कुतः ? इत्यतस्तं समर्थयन्, जीवाद् भेदेनेश्वरज्ञानी <span class="gr-mulaprateeka-block">मोदनीयं लब्ध्वा मोदते</span> इत्युक्तमोदनीयस्वरूपं च निरूपयन् प्रमाणान्तरं पठति– <span class="gr-prateeka">मुक्तेति</span> ॥१३॥"
lines
"<span class="gr-mulaprateeka-block">प्रवृह्य</span> प्रपूर्य इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">प्रवृह्येति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">गह्वरेष्ठम्</span> इत्यादेरुक्तोऽर्थः कुतः ? इत्यतस्तं समर्थयन्, जीवाद् भेदेनेश्वरज्ञानी <span class="gr-mulaprateeka-block">मोदनीयं लब्ध्वा मोदते</span> इत्युक्तमोदनीयस्वरूपं च निरूपयन् प्रमाणान्तरं पठति– <span class="gr-prateeka">मुक्तेति</span> ॥१३॥"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C01_S02_V10"
"KKN_C01_S02_V11"
"KKN_C01_S02_V12"
"KKN_C01_S02_V13"
id"VyasatirthaVivarana-27"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"व्यासतीर्थीयम्"
lines
"व्यासतीर्थीयम्"
id"VyasatirthaVivarana-28"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C01_S02_V14"
chapternull
verseTypenull
text"अलं प्रशंसया, तत्त्वं ब्रूहीत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अन्यत्रेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">धर्मादेरन्यत्र</span> तद्बहिर्भूतं तद्रहितं यत् तत्पृष्टं पश्यसि तच्च । <span class="gr-mulaprateeka-block">कृताकृतात्</span> इत्युक्तं विशदयितुमुक्तं <span class="gr-mulaprateeka-block">भूताच्च भव्याच्चान्यत्र</span> विलक्षणम् इति ॥ १४ ॥ पृष्टं ब्रह्मस्वरूपं निरूपयितुं प्रतिजानीते– <span class="gr-mulaprateeka-block">सर्व इति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">सर्वाणि तपांसि च यत्</span> प्रति <span class="gr-mulaprateeka-block">वदन्ति</span> ॥ १५ ॥ ब्रह्मस्वरूपं निरूपयन् तज्ज्ञातुः फलमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">एतदित्यादिना</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">एतत्</span> त्वया पृष्टं <span class="gr-mulaprateeka-block">ब्रह्मैव परम् अक्षरम्</span> । <span class="gr-mulaprateeka-block">एतच्छ्रेष्ठम् आलम्बनम्</span> आश्रयं परं विलक्षणम् ॥१६-१७॥ ननु ब्रह्मलोकं प्राप्तोऽपि कदाचिज्जन्मादिमांश्चेत् तर्हि न तद् अतिशयितं फलम् ? इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">न जायत इति</span> ॥ कुतो न जायते? इत्यतो बिम्बस्य जननादिरहितत्वाद् इत्युक्तम्– <span class="gr-mulaprateeka-block">नायं कुतश्चिदिति</span>॥ बन्धदशायामपि न जायते जीवः; किमु तदपगमे! इत्युक्तम्– <span class="gr-mulaprateeka-block">न बभूव कश्चिदिति</span> ॥ हेतुमुक्त्वा निगमयति– <span class="gr-mulaprateeka-block">अजो नित्य इति</span> ॥ १८ ॥ ननु कथं जीवो देहे हन्यमानेऽपि न हन्यते? इति यज्ञदत्तस्य <span class="gr-prateeka">अहं हन्ता</span>, <span class="gr-prateeka">तेन अहं हतः</span> इति तत्प्रतीतिसिद्धत्वाद् हननस्य, इत्यतः तौ भ्रान्तावित्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">हन्तेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">हन्ता</span> आत्मानं <span class="gr-mulaprateeka-block">हन्तुं</span> हन्तारं <span class="gr-mulaprateeka-block">मन्यते चेद् हतः</span> चाऽत्मानम् <span class="gr-prateeka">अनेन अहं हतः</span> इति <span class="gr-mulaprateeka-block">मन्यते चेत् तावुभौ न विजानीत</span> इत्यादियोजना ॥ १९ ॥ उपदेशप्रकारमेवाऽह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अणोरणीयानिति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">एतदालम्बनं ज्ञात्वा</span> इत्युक्तब्रह्मज्ञानस्य प्रथमभाविसाधनमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">तमिति</span> ॥ २० ॥"
lines
"अलं प्रशंसया, तत्त्वं ब्रूहीत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अन्यत्रेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">धर्मादेरन्यत्र</span> तद्बहिर्भूतं तद्रहितं यत् तत्पृष्टं पश्यसि तच्च । <span class="gr-mulaprateeka-block">कृताकृतात्</span> इत्युक्तं विशदयितुमुक्तं <span class="gr-mulaprateeka-block">भूताच्च भव्याच्चान्यत्र</span> विलक्षणम् इति ॥ १४ ॥ पृष्टं ब्रह्मस्वरूपं निरूपयितुं प्रतिजानीते– <span class="gr-mulaprateeka-block">सर्व इति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">सर्वाणि तपांसि च यत्</span> प्रति <span class="gr-mulaprateeka-block">वदन्ति</span> ॥ १५ ॥ ब्रह्मस्वरूपं निरूपयन् तज्ज्ञातुः फलमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">एतदित्यादिना</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">एतत्</span> त्वया पृष्टं <span class="gr-mulaprateeka-block">ब्रह्मैव परम् अक्षरम्</span> । <span class="gr-mulaprateeka-block">एतच्छ्रेष्ठम् आलम्बनम्</span> आश्रयं परं विलक्षणम् ॥१६-१७॥ ननु ब्रह्मलोकं प्राप्तोऽपि कदाचिज्जन्मादिमांश्चेत् तर्हि न तद् अतिशयितं फलम् ? इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">न जायत इति</span> ॥ कुतो न जायते? इत्यतो बिम्बस्य जननादिरहितत्वाद् इत्युक्तम्– <span class="gr-mulaprateeka-block">नायं कुतश्चिदिति</span>॥ बन्धदशायामपि न जायते जीवः; किमु तदपगमे! इत्युक्तम्– <span class="gr-mulaprateeka-block">न बभूव कश्चिदिति</span> ॥ हेतुमुक्त्वा निगमयति– <span class="gr-mulaprateeka-block">अजो नित्य इति</span> ॥ १८ ॥ ननु कथं जीवो देहे हन्यमानेऽपि न हन्यते? इति यज्ञदत्तस्य <span class="gr-prateeka">अहं हन्ता</span>, <span class="gr-prateeka">तेन अहं हतः</span> इति तत्प्रतीतिसिद्धत्वाद् हननस्य, इत्यतः तौ भ्रान्तावित्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">हन्तेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">हन्ता</span> आत्मानं <span class="gr-mulaprateeka-block">हन्तुं</span> हन्तारं <span class="gr-mulaprateeka-block">मन्यते चेद् हतः</span> चाऽत्मानम् <span class="gr-prateeka">अनेन अहं हतः</span> इति <span class="gr-mulaprateeka-block">मन्यते चेत् तावुभौ न विजानीत</span> इत्यादियोजना ॥ १९ ॥ उपदेशप्रकारमेवाऽह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अणोरणीयानिति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">एतदालम्बनं ज्ञात्वा</span> इत्युक्तब्रह्मज्ञानस्य प्रथमभाविसाधनमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">तमिति</span> ॥ २० ॥"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C01_S02_V14"
"KKN_C01_S02_V15"
"KKN_C01_S02_V16"
"KKN_C01_S02_V17"
"KKN_C01_S02_V18"
"KKN_C01_S02_V19"
"KKN_C01_S02_V20"
id"VyasatirthaVivarana-29"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"अथ भाष्यार्थः"
lines
"अथ भाष्यार्थः"
id"VyasatirthaVivarana-30"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C01_S02_V16"
chapternull
verseTypenull
text"<span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">एतद्ध्येवाक्षरम्</span> इत्यादि <span class="gr-mulaprateeka-block">तत्ते पदं संग्रहेण ब्रवीम्योमित्येतद्</span> इत्युक्तभगवद्वाचकप्रणवमाहात्म्यमुच्यते</span> इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">एतद्ध्येवेति</span> ॥१६॥"
lines
"<span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">एतद्ध्येवाक्षरम्</span> इत्यादि <span class="gr-mulaprateeka-block">तत्ते पदं संग्रहेण ब्रवीम्योमित्येतद्</span> इत्युक्तभगवद्वाचकप्रणवमाहात्म्यमुच्यते</span> इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">एतद्ध्येवेति</span> ॥१६॥"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C01_S02_V14"
"KKN_C01_S02_V15"
"KKN_C01_S02_V16"
"KKN_C01_S02_V17"
"KKN_C01_S02_V18"
"KKN_C01_S02_V19"
"KKN_C01_S02_V20"
id"VyasatirthaVivarana-31"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C01_S02_V18"
chapternull
verseTypenull
text"<span class="gr-mulaprateeka-block">न जायते म्रियते वा विपश्चिद्</span> इत्येतद् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">देहेति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">न</span>इत्युत्तरत्रापि सम्बध्यते । <span class="gr-mulaprateeka-block">न कुतश्चिद्</span> इत्येतत् प्रकृते हेतुत्वाप्रतीतेर्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">न कुतश्चिदिति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">भावाभावौ</span> जनिमृती । <span class="gr-mulaprateeka-block">न बभूव कश्चिद्</span> इत्येतत् प्रकृते हेत्वन्तरार्थत्वाप्रतीतेर्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">यस्मादिति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">अजो नित्यः</span> इति निगमनवाक्यं व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">अत इति</span>॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">अतः</span> स्वरूपेण जननाभावाद् । <span class="gr-mulaprateeka-block">अजो नित्यश्च शाश्वतोऽयं पुराणः</span> इत्येतदप्रतीतेर्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">अविकारश्चेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">नायं कुतश्चिन्न बभूव कश्चिद्</span> इति वाक्यद्वयं प्रमाणवचनेऽपि प्रकृतहेत्वर्थतया स्फुटमप्रतीतेः, स्ववचनेन स्पष्टं व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">अयमित्यादिना</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">उभौ तौ न विजानीतः</span> इत्येतद्युक्तेरनुक्तत्वाद् युक्तिपूर्वं व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">जीवस्यापीति</span> ॥१८॥ <span class="gr-prateeka">अपि</span>शब्देनेश्वरं समुच्चिनोति । <span class="gr-mulaprateeka-block">स्वतः</span> स्वरूपेण ॥१९॥"
lines
"<span class="gr-mulaprateeka-block">न जायते म्रियते वा विपश्चिद्</span> इत्येतद् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">देहेति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">न</span>इत्युत्तरत्रापि सम्बध्यते । <span class="gr-mulaprateeka-block">न कुतश्चिद्</span> इत्येतत् प्रकृते हेतुत्वाप्रतीतेर्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">न कुतश्चिदिति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">भावाभावौ</span> जनिमृती । <span class="gr-mulaprateeka-block">न बभूव कश्चिद्</span> इत्येतत् प्रकृते हेत्वन्तरार्थत्वाप्रतीतेर्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">यस्मादिति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">अजो नित्यः</span> इति निगमनवाक्यं व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">अत इति</span>॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">अतः</span> स्वरूपेण जननाभावाद् । <span class="gr-mulaprateeka-block">अजो नित्यश्च शाश्वतोऽयं पुराणः</span> इत्येतदप्रतीतेर्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">अविकारश्चेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">नायं कुतश्चिन्न बभूव कश्चिद्</span> इति वाक्यद्वयं प्रमाणवचनेऽपि प्रकृतहेत्वर्थतया स्फुटमप्रतीतेः, स्ववचनेन स्पष्टं व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">अयमित्यादिना</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">उभौ तौ न विजानीतः</span> इत्येतद्युक्तेरनुक्तत्वाद् युक्तिपूर्वं व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">जीवस्यापीति</span> ॥१८॥ <span class="gr-prateeka">अपि</span>शब्देनेश्वरं समुच्चिनोति । <span class="gr-mulaprateeka-block">स्वतः</span> स्वरूपेण ॥१९॥"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C01_S02_V14"
"KKN_C01_S02_V15"
"KKN_C01_S02_V16"
"KKN_C01_S02_V17"
"KKN_C01_S02_V18"
"KKN_C01_S02_V19"
"KKN_C01_S02_V20"
id"VyasatirthaVivarana-32"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C01_S02_V20"
chapternull
verseTypenull
text"<span class="gr-mulaprateeka-block">अणोरणीयान्</span> इत्यस्य प्रकृतजीवपरत्वप्रतीतिं निवारयता ईश्वरस्य अप्रकृतत्वशङ्का निवारिता । <span class="gr-mulaprateeka-block">आत्माऽस्य जन्तोर्निहितो गुहायाम्</span> इत्येतद् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">एवमिति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">एवम्</span> उक्तप्रकारेण <span class="gr-mulaprateeka-block">नित्यस्येति</span> । <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">अक्रतुः</span> क्रतूपलक्षितकर्मरहितः, तं पश्यति</span> इति प्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">अ इति</span> ॥ एवं तर्हि कथं क्रतोः कर्मात्मकत्वात् तेन तं पश्यति इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">तन्निश्चय इति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">तन्निश्चयः</span> सम्यक् तत्परोक्षज्ञानम् । <span class="gr-prateeka">आत्मनः= स्वस्य महिमानं पश्यति</span> इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">आत्मन इति</span> ॥ आत्मनः सकाशान्महिमानम्= महामानम् । उक्तमर्थं द्रढीकुर्वन्नात्मनो जीवाद् विष्णुः कस्मान्महिमा इत्युक्तः? इति शङ्कां च परिहरति– <span class="gr-prateeka">जीवादिति</span> ॥२०॥"
lines
"<span class="gr-mulaprateeka-block">अणोरणीयान्</span> इत्यस्य प्रकृतजीवपरत्वप्रतीतिं निवारयता ईश्वरस्य अप्रकृतत्वशङ्का निवारिता । <span class="gr-mulaprateeka-block">आत्माऽस्य जन्तोर्निहितो गुहायाम्</span> इत्येतद् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">एवमिति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">एवम्</span> उक्तप्रकारेण <span class="gr-mulaprateeka-block">नित्यस्येति</span> । <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">अक्रतुः</span> क्रतूपलक्षितकर्मरहितः, तं पश्यति</span> इति प्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">अ इति</span> ॥ एवं तर्हि कथं क्रतोः कर्मात्मकत्वात् तेन तं पश्यति इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">तन्निश्चय इति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">तन्निश्चयः</span> सम्यक् तत्परोक्षज्ञानम् । <span class="gr-prateeka">आत्मनः= स्वस्य महिमानं पश्यति</span> इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">आत्मन इति</span> ॥ आत्मनः सकाशान्महिमानम्= महामानम् । उक्तमर्थं द्रढीकुर्वन्नात्मनो जीवाद् विष्णुः कस्मान्महिमा इत्युक्तः? इति शङ्कां च परिहरति– <span class="gr-prateeka">जीवादिति</span> ॥२०॥"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C01_S02_V14"
"KKN_C01_S02_V15"
"KKN_C01_S02_V16"
"KKN_C01_S02_V17"
"KKN_C01_S02_V18"
"KKN_C01_S02_V19"
"KKN_C01_S02_V20"
id"VyasatirthaVivarana-33"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"व्यासतीर्थीयम्"
lines
"व्यासतीर्थीयम्"
id"VyasatirthaVivarana-34"
oldKeynull
type"teeka"
parentnull
chapternull
verseTypenull
text"पुनश्च महिमानमेवाऽह– <span class="gr-mulaprateeka-block">आसीन इत्यादिना</span> ॥ मदश्चामदश्च यस्माद् भवतोऽसौ मदामदः, तं <span class="gr-mulaprateeka-block">मदामदम्</span> ॥ २१ ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">अनवस्थेषु</span> नश्वरेषु ॥ २२ ॥ श्रवणादिना तज्ज्ञानोत्पत्तेस्तत्प्रसादात् <span class="gr-mulaprateeka-block">तमक्रतुः पश्यति</span> इत्युक्तिः कथम् ? इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">नायमात्मेति</span> ॥ २३ ॥ तत्प्रसादात् तज्ज्ञानं चेत् श्रवणादि वैयर्थ्यम्? इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">नाविरत इति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">अशान्तो</span> भगवन्निष्ठारहितः । <span class="gr-mulaprateeka-block">असमाहितो</span> स्थिरमनाः ॥ २४ ॥ पुनश्च महिमानमेवाऽह– <span class="gr-mulaprateeka-block">यस्येत्यादिना</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">उपसेचनं</span> शाकम्, उपरि सेचनं घृतं वा । <span class="gr-mulaprateeka-block">इत्था</span> एवं गुणविशिष्टत्वेन । यत्र स प्रतितिष्ठति तच्च <span class="gr-mulaprateeka-block">को वेद</span> इति ॥ २५ ॥"
lines
"पुनश्च महिमानमेवाऽह– <span class="gr-mulaprateeka-block">आसीन इत्यादिना</span> ॥ मदश्चामदश्च यस्माद् भवतोऽसौ मदामदः, तं <span class="gr-mulaprateeka-block">मदामदम्</span> ॥ २१ ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">अनवस्थेषु</span> नश्वरेषु ॥ २२ ॥ श्रवणादिना तज्ज्ञानोत्पत्तेस्तत्प्रसादात् <span class="gr-mulaprateeka-block">तमक्रतुः पश्यति</span> इत्युक्तिः कथम् ? इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">नायमात्मेति</span> ॥ २३ ॥ तत्प्रसादात् तज्ज्ञानं चेत् श्रवणादि वैयर्थ्यम्? इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">नाविरत इति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">अशान्तो</span> भगवन्निष्ठारहितः । <span class="gr-mulaprateeka-block">असमाहितो</span> स्थिरमनाः ॥ २४ ॥ पुनश्च महिमानमेवाऽह– <span class="gr-mulaprateeka-block">यस्येत्यादिना</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">उपसेचनं</span> शाकम्, उपरि सेचनं घृतं वा । <span class="gr-mulaprateeka-block">इत्था</span> एवं गुणविशिष्टत्वेन । यत्र स प्रतितिष्ठति तच्च <span class="gr-mulaprateeka-block">को वेद</span> इति ॥ २५ ॥"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
id"VyasatirthaVivarana-35"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"अथ भाष्यार्थः"
lines
"अथ भाष्यार्थः"
id"VyasatirthaVivarana-36"
oldKeynull
type"teeka"
parentnull
chapternull
verseTypenull
text"‘विरोधाद् आसीनत्वं तत्त्वम्, दूरव्रजनं तु भ्रान्तम्’ इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् तद्घटकमाह– <span class="gr-prateeka">ऐश्वर्यादिति</span> ॥ ‘युज्यते’ इति शेषः । आसीनस्य दूरव्रजनं व्याहतेरयुक्तम्? इत्यतो घटकमुक्तम् । तत् कुतः? इत्यतस्तत्प्रमाणं पठति– <span class="gr-prateeka">आसीन इति</span> ॥२१॥ <span class="gr-prateeka">॥ प्रथमाध्यायस्य द्वितीया वल्ली ॥ १ ॥ २ ॥</span>"
lines
"‘विरोधाद् आसीनत्वं तत्त्वम्, दूरव्रजनं तु भ्रान्तम्’ इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् तद्घटकमाह– <span class="gr-prateeka">ऐश्वर्यादिति</span> ॥ ‘युज्यते’ इति शेषः । आसीनस्य दूरव्रजनं व्याहतेरयुक्तम्? इत्यतो घटकमुक्तम् । तत् कुतः? इत्यतस्तत्प्रमाणं पठति– <span class="gr-prateeka">आसीन इति</span> ॥२१॥ <span class="gr-prateeka">॥ प्रथमाध्यायस्य द्वितीया वल्ली ॥ १ ॥ २ ॥</span>"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
id"VyasatirthaVivarana-37"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"व्यासतीर्थीयम्"
lines
"व्यासतीर्थीयम्"
id"VyasatirthaVivarana-38"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C01_S03_V01"
chapternull
verseTypenull
text"<span class="gr-mulaprateeka-block"><span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-170">अध्यात्मयोगेन</span></span> इति भगवतो ध्यानमुक्तम् । स कुत्र ध्येयः? इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">ऋतमिति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">सुकृतस्य</span> पुण्यस्य कार्ये शरीरे । पञ्च अग्नयः= देवयजनादयो येषां ते तथोक्ताः ॥ १ ॥ भगवद्ध्यानस्याऽहत्य साधनं किम् ? इत्यतो भगवन्तं स्तुवन् तद् वक्तुं शक्नुम इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">यः सेतुरिति</span> ॥ सेतुत्वादिगुणकं ध्यातुं साधनं वक्तुं शक्नुम इत्यर्थः ॥ २ ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">ऋतं पिबन्तौ</span> इत्येतत् <span class="gr-mulaprateeka-block">कैश्चिद्</span> बुद्धि-जीवपरत्वेन, अन्यैर्जीवेश्वरविषयत्वेन व्याख्यातम्; तन्न । सुखभोक्तृत्वानुपपत्तेः, सुखस्यैव भोक्तृत्वानुपपत्तेश्च इत्याशयवान् यथावद् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">आत्मेति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">आत्मा</span> देहहृदये स्थितः। <span class="gr-mulaprateeka-block">अन्तरात्मा</span> जीवहृदये स्थितः । आ ऋद्धः अर्द्धः, परेभ्योऽप्यर्द्धः परार्द्धः, तस्मिन्= <span class="gr-mulaprateeka-block">परेभ्योऽप्यृद्धरूपके परमे</span> गुहां प्रविष्टे <span class="gr-prateeka">वायौ विभुः</span> विष्णुः <span class="gr-prateeka">स एक एव <span class="gr-prateeka">आत्मा, अन्तरात्मा</span> इति द्विधा स्थितः</span> । असौ, भुज्यन्त इति भोगाः= विषयाः, <span class="gr-prateeka">शुभानेव भोगान् पिबति</span>= अनुभवति । ऋतं पिबन्तावुभावपि परमात्मानौ चेत् कथं छायातपत्वम्? इत्यतस्तद् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">छायेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">यः सेतुरीजानानाम्</span> इत्येतद् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">मर्यादेति</span> ॥"
lines
"<span class="gr-mulaprateeka-block"><span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-170">अध्यात्मयोगेन</span></span> इति भगवतो ध्यानमुक्तम् । स कुत्र ध्येयः? इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">ऋतमिति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">सुकृतस्य</span> पुण्यस्य कार्ये शरीरे । पञ्च अग्नयः= देवयजनादयो येषां ते तथोक्ताः ॥ १ ॥ भगवद्ध्यानस्याऽहत्य साधनं किम् ? इत्यतो भगवन्तं स्तुवन् तद् वक्तुं शक्नुम इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">यः सेतुरिति</span> ॥ सेतुत्वादिगुणकं ध्यातुं साधनं वक्तुं शक्नुम इत्यर्थः ॥ २ ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">ऋतं पिबन्तौ</span> इत्येतत् <span class="gr-mulaprateeka-block">कैश्चिद्</span> बुद्धि-जीवपरत्वेन, अन्यैर्जीवेश्वरविषयत्वेन व्याख्यातम्; तन्न । सुखभोक्तृत्वानुपपत्तेः, सुखस्यैव भोक्तृत्वानुपपत्तेश्च इत्याशयवान् यथावद् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">आत्मेति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">आत्मा</span> देहहृदये स्थितः। <span class="gr-mulaprateeka-block">अन्तरात्मा</span> जीवहृदये स्थितः । आ ऋद्धः अर्द्धः, परेभ्योऽप्यर्द्धः परार्द्धः, तस्मिन्= <span class="gr-mulaprateeka-block">परेभ्योऽप्यृद्धरूपके परमे</span> गुहां प्रविष्टे <span class="gr-prateeka">वायौ विभुः</span> विष्णुः <span class="gr-prateeka">स एक एव <span class="gr-prateeka">आत्मा, अन्तरात्मा</span> इति द्विधा स्थितः</span> । असौ, भुज्यन्त इति भोगाः= विषयाः, <span class="gr-prateeka">शुभानेव भोगान् पिबति</span>= अनुभवति । ऋतं पिबन्तावुभावपि परमात्मानौ चेत् कथं छायातपत्वम्? इत्यतस्तद् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">छायेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">यः सेतुरीजानानाम्</span> इत्येतद् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">मर्यादेति</span> ॥"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C01_S03_V01"
"KKN_C01_S03_V02"
footnotes
id"fn-170"
kind"locus"
quote"अध्यात्मयोगेन"
text"१.२.१२"
id"VyasatirthaVivarana-39"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"व्यासतीर्थीयम्"
lines
"व्यासतीर्थीयम्"
id"VyasatirthaVivarana-40"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C01_S03_V03"
chapternull
verseTypenull
text"अभ्यर्हितं प्रत्याहारं निरूपयति– <span class="gr-prateeka">आत्मानमित्यादिना</span> ।। <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रग्रहं</span> दाम। अश्वादीनां ग्रामादीनिव <span class="gr-mulaprateeka-block">तेषु</span> तेषां <span class="gr-mulaprateeka-block">गोचरान् विषयान् आहुः</span>। <span class="gr-mulaprateeka-block">आत्मा</span> आत्मानम् । सन्त्वात्मादयो रथ्यादिरूपाः । तथा च किम् इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">य इति</span> ।। <span class="gr-mulaprateeka-block">विज्ञानवान्</span> बुद्धियुतः । ध्यानस्य प्रत्याहारोऽभ्यर्हितं साधनं कुतः ? इत्यतस्तद्रहितस्य तद्वतश्च क्रमेणानर्थफले आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">यस्त्वित्यादिना</span> ।। <span class="gr-mulaprateeka-block">स तु तत्पदम्</span> इति तच्छब्देनोक्तं किम्? इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">विज्ञानेति</span> ।। भगवद्ध्यानं च तारतम्यान्तर्गततत्वेन कार्यमित्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">इन्द्रियेभ्य इत्यादिना</span>।। सर्वगः कश्चिदस्ति चेत् कस्मात् स न दृश्यते? इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">एष इति</span> ।। न दृश्यते चेद् अलं तद्दर्शनार्थं प्रयासेन इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">दृश्यत इति</span> ।।१२।।"
lines
"अभ्यर्हितं प्रत्याहारं निरूपयति– <span class="gr-prateeka">आत्मानमित्यादिना</span> ।। <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रग्रहं</span> दाम। अश्वादीनां ग्रामादीनिव <span class="gr-mulaprateeka-block">तेषु</span> तेषां <span class="gr-mulaprateeka-block">गोचरान् विषयान् आहुः</span>। <span class="gr-mulaprateeka-block">आत्मा</span> आत्मानम् । सन्त्वात्मादयो रथ्यादिरूपाः । तथा च किम् इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">य इति</span> ।। <span class="gr-mulaprateeka-block">विज्ञानवान्</span> बुद्धियुतः । ध्यानस्य प्रत्याहारोऽभ्यर्हितं साधनं कुतः ? इत्यतस्तद्रहितस्य तद्वतश्च क्रमेणानर्थफले आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">यस्त्वित्यादिना</span> ।। <span class="gr-mulaprateeka-block">स तु तत्पदम्</span> इति तच्छब्देनोक्तं किम्? इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">विज्ञानेति</span> ।। भगवद्ध्यानं च तारतम्यान्तर्गततत्वेन कार्यमित्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">इन्द्रियेभ्य इत्यादिना</span>।। सर्वगः कश्चिदस्ति चेत् कस्मात् स न दृश्यते? इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">एष इति</span> ।। न दृश्यते चेद् अलं तद्दर्शनार्थं प्रयासेन इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">दृश्यत इति</span> ।।१२।।"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C01_S03_V03"
"KKN_C01_S03_V04"
"KKN_C01_S03_V05"
"KKN_C01_S03_V06"
"KKN_C01_S03_V07"
"KKN_C01_S03_V08"
"KKN_C01_S03_V09"
"KKN_C01_S03_V10"
"KKN_C01_S03_V11"
"KKN_C01_S03_V12"
id"VyasatirthaVivarana-41"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"अथ भाष्यार्थः"
lines
"अथ भाष्यार्थः"
id"VyasatirthaVivarana-42"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C01_S03_V10"
chapternull
verseTypenull
text"<span class="gr-prateeka">इन्द्रियेभ्य पराः</span> इत्यादि वाक्यं प्रसिद्धेन्द्रियपरत्वप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">देवेभ्य इति</span> ।। के ते इन्द्रियदेवाः? इति जिज्ञासायामाह– <span class="gr-prateeka">सोमेति</span>।। श्रोत्र-त्वक्-चक्षू-रसन-घ्राण-वाग्-हस्त-पाद-पायु-उपस्थानाम् इन्द्रियाणां क्रमात् सोमादयो देवा ईशा इत्यर्थः । अर्थदेवता आह– <span class="gr-prateeka">सुपर्णीति</span>।। ननु रूपादयः पञ्चार्थाः, सौपर्ण्याद्यास्तु तिस्रः । अतः कथं तासामर्थविभागः? इत्यत उक्तम्– <span class="gr-prateeka">द्विद्व्येकदेवता इति</span> ।। द्वौ च द्वौ च एकश्च द्विद्व्येके, तेषां देवताः <span class="gr-prateeka">द्विद्व्येकदेवताः</span> । सुपर्णीवारुण्यौ द्वयोर्द्वयोरभिमानिन्यौ, उमा त्वेकस्येत्यर्थः । <span class="gr-mulaprateeka-block">काष्ठा</span> अवसानं <span class="gr-mulaprateeka-block">परा गतिः</span> परमप्राप्यम् । <span class="gr-mulaprateeka-block">पुरुषान्न परम्</span> इत्यादेस्तात्पर्यार्थमाह– <span class="gr-prateeka">नैवेति</span>।।"
lines
"<span class="gr-prateeka">इन्द्रियेभ्य पराः</span> इत्यादि वाक्यं प्रसिद्धेन्द्रियपरत्वप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">देवेभ्य इति</span> ।। के ते इन्द्रियदेवाः? इति जिज्ञासायामाह– <span class="gr-prateeka">सोमेति</span>।। श्रोत्र-त्वक्-चक्षू-रसन-घ्राण-वाग्-हस्त-पाद-पायु-उपस्थानाम् इन्द्रियाणां क्रमात् सोमादयो देवा ईशा इत्यर्थः । अर्थदेवता आह– <span class="gr-prateeka">सुपर्णीति</span>।। ननु रूपादयः पञ्चार्थाः, सौपर्ण्याद्यास्तु तिस्रः । अतः कथं तासामर्थविभागः? इत्यत उक्तम्– <span class="gr-prateeka">द्विद्व्येकदेवता इति</span> ।। द्वौ च द्वौ च एकश्च द्विद्व्येके, तेषां देवताः <span class="gr-prateeka">द्विद्व्येकदेवताः</span> । सुपर्णीवारुण्यौ द्वयोर्द्वयोरभिमानिन्यौ, उमा त्वेकस्येत्यर्थः । <span class="gr-mulaprateeka-block">काष्ठा</span> अवसानं <span class="gr-mulaprateeka-block">परा गतिः</span> परमप्राप्यम् । <span class="gr-mulaprateeka-block">पुरुषान्न परम्</span> इत्यादेस्तात्पर्यार्थमाह– <span class="gr-prateeka">नैवेति</span>।।"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C01_S03_V03"
"KKN_C01_S03_V04"
"KKN_C01_S03_V05"
"KKN_C01_S03_V06"
"KKN_C01_S03_V07"
"KKN_C01_S03_V08"
"KKN_C01_S03_V09"
"KKN_C01_S03_V10"
"KKN_C01_S03_V11"
"KKN_C01_S03_V12"
id"VyasatirthaVivarana-43"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"व्यासतीर्थीयम्"
lines
"व्यासतीर्थीयम्"
id"VyasatirthaVivarana-44"
oldKeynull
type"teeka"
parentnull
chapternull
verseTypenull
text"<span class="gr-prateeka">इन्द्रियेभ्योऽर्थादय उत्तमत्वेन ध्येयाः</span> इत्युक्तम् । न केवलमुत्तमत्वेन; किन्तु? पूर्वपूर्वेषाम् उत्तरोत्तरनियतत्वं च ध्येयमित्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">यच्छेदिति</span>॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">इन्द्रियाणि वाचि नियच्छेद्</span>, वाचं <span class="gr-mulaprateeka-block">मनसि</span>, मनश्च <span class="gr-mulaprateeka-block">ज्ञाने</span> बुद्धौ <span class="gr-mulaprateeka-block">शान्ते</span> अतिशयितसुखरूपे । वेदपुरुषः स्वयं साधूनां हितमुपदिशति– <span class="gr-mulaprateeka-block">उत्तिष्ठतेति</span> ॥ किमर्थं बोधः सम्पादनीयः? संसृतिनिवृत्त्यर्थमिति चेन्न । तस्याः कारणान्तरेणानायासेन निवृत्तौ प्रयाससाध्यबोधवैयर्थ्याद्, इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">क्षुरस्येति</span> ॥ संसृतिः <span class="gr-mulaprateeka-block">क्षुरस्य धारा</span> इव <span class="gr-mulaprateeka-block">निशिता</span> । निशितत्वमेव विवरीतुमुक्तम्– <span class="gr-mulaprateeka-block">दुरत्ययेति</span>॥ तन्निवर्तकं <span class="gr-mulaprateeka-block">पथः</span> च अर्चिरादिमार्गाद् गम्यं <span class="gr-mulaprateeka-block">दुर्गम्</span> इति <span class="gr-mulaprateeka-block">कवयो वदन्ति</span>। दुर्गमत्वं ब्रह्मणः कथम्? इत्यतः शब्दाद्यनात्मकत्वेन श्रोत्राद्यविषयत्वाद् इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अशब्दमिति</span> ॥ संसारनिवृत्तिसाधनं तज्ज्ञानं केन साधनीयम् इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अनादीति</span> ॥ श्रोत्राद्यगोचरमपि महतः परत्वादिरूपेण शास्त्रतो <span class="gr-mulaprateeka-block">निचाय्य</span> ज्ञात्वा <span class="gr-mulaprateeka-block">मृत्युमुखात् प्रमुच्यते</span> । अत्राध्यायस्य समाप्तत्वाद् उक्तविद्यां श्रुत्वा वक्तुः फलमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">नाचिकेतमिति</span> ॥ स्थानविशेषे कालविशेषे वा स्तोत्रवत् एतद्विद्यापठितुरानन्त्यं किल फलम् । किमु श्रुत्वा व्याख्यातुरुक्तं फलम्! इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">य इति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">भाष्यार्थः</span> <span class="gr-prateeka">यच्छेद्</span> इत्यादि व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">तस्मादिति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">तस्माद्</span> उक्तप्रकारेण तारतम्यभावात् इति । <span class="gr-mulaprateeka-block">वागात्मिका</span> वागभिमानिनीः । <span class="gr-prateeka">इन्द्रियाणि वाचि नियच्छेद्</span> इति आदौ ग्राह्यम् । इन्द्रियादीनाम् अर्थादिषु नियमनं नाम किम्? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">तद्वशत्वेनेति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">नापरो</span> नियमनरूपः । प्रसिद्धनियमनार्थत्वे बाधकमाह– <span class="gr-prateeka">कुत इति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">अनाद्यनन्तमव्यक्तात् परम्</span> इति वक्तव्ये, <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">महतः परम्</span></span> इत्युक्तेः कारणमाह– <span class="gr-prateeka">स्वेति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">॥प्रथमाध्यायस्य तृतीयावल्ली ॥ ३ ॥</span> <span class="gr-prateeka">॥ प्रथमाध्यायः सम्पूर्णः॥ १ ॥</span>"
lines
"<span class="gr-prateeka">इन्द्रियेभ्योऽर्थादय उत्तमत्वेन ध्येयाः</span> इत्युक्तम् । न केवलमुत्तमत्वेन; किन्तु? पूर्वपूर्वेषाम् उत्तरोत्तरनियतत्वं च ध्येयमित्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">यच्छेदिति</span>॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">इन्द्रियाणि वाचि नियच्छेद्</span>, वाचं <span class="gr-mulaprateeka-block">मनसि</span>, मनश्च <span class="gr-mulaprateeka-block">ज्ञाने</span> बुद्धौ <span class="gr-mulaprateeka-block">शान्ते</span> अतिशयितसुखरूपे । वेदपुरुषः स्वयं साधूनां हितमुपदिशति– <span class="gr-mulaprateeka-block">उत्तिष्ठतेति</span> ॥ किमर्थं बोधः सम्पादनीयः? संसृतिनिवृत्त्यर्थमिति चेन्न । तस्याः कारणान्तरेणानायासेन निवृत्तौ प्रयाससाध्यबोधवैयर्थ्याद्, इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">क्षुरस्येति</span> ॥ संसृतिः <span class="gr-mulaprateeka-block">क्षुरस्य धारा</span> इव <span class="gr-mulaprateeka-block">निशिता</span> । निशितत्वमेव विवरीतुमुक्तम्– <span class="gr-mulaprateeka-block">दुरत्ययेति</span>॥ तन्निवर्तकं <span class="gr-mulaprateeka-block">पथः</span> च अर्चिरादिमार्गाद् गम्यं <span class="gr-mulaprateeka-block">दुर्गम्</span> इति <span class="gr-mulaprateeka-block">कवयो वदन्ति</span>। दुर्गमत्वं ब्रह्मणः कथम्? इत्यतः शब्दाद्यनात्मकत्वेन श्रोत्राद्यविषयत्वाद् इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अशब्दमिति</span> ॥ संसारनिवृत्तिसाधनं तज्ज्ञानं केन साधनीयम् इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अनादीति</span> ॥ श्रोत्राद्यगोचरमपि महतः परत्वादिरूपेण शास्त्रतो <span class="gr-mulaprateeka-block">निचाय्य</span> ज्ञात्वा <span class="gr-mulaprateeka-block">मृत्युमुखात् प्रमुच्यते</span> । अत्राध्यायस्य समाप्तत्वाद् उक्तविद्यां श्रुत्वा वक्तुः फलमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">नाचिकेतमिति</span> ॥ स्थानविशेषे कालविशेषे वा स्तोत्रवत् एतद्विद्यापठितुरानन्त्यं किल फलम् । किमु श्रुत्वा व्याख्यातुरुक्तं फलम्! इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">य इति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">भाष्यार्थः</span> <span class="gr-prateeka">यच्छेद्</span> इत्यादि व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">तस्मादिति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">तस्माद्</span> उक्तप्रकारेण तारतम्यभावात् इति । <span class="gr-mulaprateeka-block">वागात्मिका</span> वागभिमानिनीः । <span class="gr-prateeka">इन्द्रियाणि वाचि नियच्छेद्</span> इति आदौ ग्राह्यम् । इन्द्रियादीनाम् अर्थादिषु नियमनं नाम किम्? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">तद्वशत्वेनेति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">नापरो</span> नियमनरूपः । प्रसिद्धनियमनार्थत्वे बाधकमाह– <span class="gr-prateeka">कुत इति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">अनाद्यनन्तमव्यक्तात् परम्</span> इति वक्तव्ये, <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">महतः परम्</span></span> इत्युक्तेः कारणमाह– <span class="gr-prateeka">स्वेति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">॥प्रथमाध्यायस्य तृतीयावल्ली ॥ ३ ॥</span> <span class="gr-prateeka">॥ प्रथमाध्यायः सम्पूर्णः॥ १ ॥</span>"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
id"VyasatirthaVivarana-45"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"व्यासतीर्थीयम्"
lines
"व्यासतीर्थीयम्"
id"VyasatirthaVivarana-46"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C02_S01_V01"
chapternull
verseTypenull
text"पुनरपि ब्रह्मविद्यां वक्तुम् अध्यायान्तरत्वेनाधिकारार्थं दुःसम्पाद्यमपि वैराग्यमवश्यं सम्पाद्यमित्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">पराञ्चीति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">खानि</span> इन्द्रियाणि । आत्मनो <span class="gr-mulaprateeka-block">अन्तर्न पश्यति</span> । <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रत्यग्</span> अन्तः ॥ <span class="gr-prateeka">भाष्यार्थः</span> केवलनिर्माणार्थप्रतीतिं निवारयन् <span class="gr-prateeka">व्यतृणाद्</span> इत्येतद् धातुव्याख्यानेन व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">तृण्विति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">तृणु</span>धातुः <span class="gr-prateeka">कात्करणे</span> कुत्सितकरणे वर्तते इति <span class="gr-prateeka">धातुः</span> धातुव्याख्यानमित्यर्थः ।"
lines
"पुनरपि ब्रह्मविद्यां वक्तुम् अध्यायान्तरत्वेनाधिकारार्थं दुःसम्पाद्यमपि वैराग्यमवश्यं सम्पाद्यमित्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">पराञ्चीति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">खानि</span> इन्द्रियाणि । आत्मनो <span class="gr-mulaprateeka-block">अन्तर्न पश्यति</span> । <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रत्यग्</span> अन्तः ॥ <span class="gr-prateeka">भाष्यार्थः</span> केवलनिर्माणार्थप्रतीतिं निवारयन् <span class="gr-prateeka">व्यतृणाद्</span> इत्येतद् धातुव्याख्यानेन व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">तृण्विति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">तृणु</span>धातुः <span class="gr-prateeka">कात्करणे</span> कुत्सितकरणे वर्तते इति <span class="gr-prateeka">धातुः</span> धातुव्याख्यानमित्यर्थः ।"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
id"VyasatirthaVivarana-47"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"व्यासतीर्थीयम्"
lines
"व्यासतीर्थीयम्"
id"VyasatirthaVivarana-48"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C02_S01_V02"
chapternull
verseTypenull
text"<span class="gr-prateeka">विषयव्यावृत्तचक्षुरादिमान्न सर्वथा मुमुक्षुर्विषयादिप्रमादी स्याद्</span> इति भावेन पूर्वश्लोकोक्तमेव विशदमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">पराच इति</span> ॥ बाला इव <span class="gr-mulaprateeka-block">बाला</span> अविवेकिनः । <span class="gr-mulaprateeka-block">पाशं</span> जनिमृती । <span class="gr-mulaprateeka-block">अमृतत्वं</span> मोक्षम् ॥२॥ <span class="gr-prateeka">अविलम्बेन तत्त्वं निरूपय</span> इति पुनः पृच्छति– <span class="gr-mulaprateeka-block">येनेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">येनैवैतेन</span> संसारे रूपादीन् <span class="gr-mulaprateeka-block">विजानाति</span> । <span class="gr-mulaprateeka-block">तदेतदत्र</span> मोक्षेऽपि नियामकं <span class="gr-mulaprateeka-block">परिशिष्यते किम्</span> ? इति प्रश्नवाक्यार्थः । <span class="gr-prateeka">तदेतन्नियामकं मोक्षेऽपि परिशिष्यते किम्?</span> इति पृष्टं यद् <span class="gr-mulaprateeka-block">एतद्</span> मोक्षेऽपि परिशिष्यते <span class="gr-mulaprateeka-block">वै</span> इति परिहारमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">एतद्वै तदिति</span> ॥३॥ <span class="gr-prateeka">नियामकं विस्तार्य ब्रूहि</span> इत्याकाङ्क्षायां <span class="gr-mulaprateeka-block">स्वप्नान्तम्</span> इत्यादिना नियामकं ब्रह्म विस्तरेणाऽह । <span class="gr-mulaprateeka-block">स्वप्नान्तम्</span> इत्यतः पूर्वं <span class="gr-mulaprateeka-block">हन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम्</span> इति प्रतिज्ञावाक्यं द्रष्टव्यम् । <span class="gr-mulaprateeka-block">स्वप्नान्तं</span> स्वप्नाख्यम् अन्तम्, स्वप्नसुषुप्ती इति यावत् ॥४॥"
lines
"<span class="gr-prateeka">विषयव्यावृत्तचक्षुरादिमान्न सर्वथा मुमुक्षुर्विषयादिप्रमादी स्याद्</span> इति भावेन पूर्वश्लोकोक्तमेव विशदमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">पराच इति</span> ॥ बाला इव <span class="gr-mulaprateeka-block">बाला</span> अविवेकिनः । <span class="gr-mulaprateeka-block">पाशं</span> जनिमृती । <span class="gr-mulaprateeka-block">अमृतत्वं</span> मोक्षम् ॥२॥ <span class="gr-prateeka">अविलम्बेन तत्त्वं निरूपय</span> इति पुनः पृच्छति– <span class="gr-mulaprateeka-block">येनेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">येनैवैतेन</span> संसारे रूपादीन् <span class="gr-mulaprateeka-block">विजानाति</span> । <span class="gr-mulaprateeka-block">तदेतदत्र</span> मोक्षेऽपि नियामकं <span class="gr-mulaprateeka-block">परिशिष्यते किम्</span> ? इति प्रश्नवाक्यार्थः । <span class="gr-prateeka">तदेतन्नियामकं मोक्षेऽपि परिशिष्यते किम्?</span> इति पृष्टं यद् <span class="gr-mulaprateeka-block">एतद्</span> मोक्षेऽपि परिशिष्यते <span class="gr-mulaprateeka-block">वै</span> इति परिहारमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">एतद्वै तदिति</span> ॥३॥ <span class="gr-prateeka">नियामकं विस्तार्य ब्रूहि</span> इत्याकाङ्क्षायां <span class="gr-mulaprateeka-block">स्वप्नान्तम्</span> इत्यादिना नियामकं ब्रह्म विस्तरेणाऽह । <span class="gr-mulaprateeka-block">स्वप्नान्तम्</span> इत्यतः पूर्वं <span class="gr-mulaprateeka-block">हन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम्</span> इति प्रतिज्ञावाक्यं द्रष्टव्यम् । <span class="gr-mulaprateeka-block">स्वप्नान्तं</span> स्वप्नाख्यम् अन्तम्, स्वप्नसुषुप्ती इति यावत् ॥४॥"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C02_S01_V02"
"KKN_C02_S01_V03"
"KKN_C02_S01_V04"
"KKN_C02_S01_V05"
"KKN_C02_S01_V06"
"KKN_C02_S01_V07"
id"VyasatirthaVivarana-49"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C02_S01_V05"
chapternull
verseTypenull
text"<span class="gr-mulaprateeka-block">मध्वदं</span> देहे स्थित्वा सारभोक्तारम् । <span class="gr-mulaprateeka-block">जीवमन्तिकाद्</span> जीवस्य समीपे। <span class="gr-mulaprateeka-block">तत</span> आत्मन ज्ञातत्वात् स्वात्मानं गोप्तुं नेच्छति ॥५॥ <span class="gr-prateeka">भाष्यार्थः</span> <span class="gr-mulaprateeka-block">हन्त त इदं <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-213">प्रवक्ष्यामि</span></span> इत्येतत् पूर्वत्र सम्बध्यत इत्याशयवान्, <span class="gr-prateeka">आत्मा= जीवो मरणं प्राप्य यथा= यद्भवति तद्ब्रह्म</span> इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">इदमिति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">जीवस्य मरणानन्तरं यद्भवति तच्च वक्ष्यामि</span> इति किमर्थम् अपृष्टार्थप्रतिज्ञा क्रियते? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">जीव इति</span> ॥ मुमुक्षोर्जीवेश्वरवैलक्षण्यज्ञानम् आवश्यकम् । तज्ज्ञापनाय अपृष्टार्थप्रतिज्ञा कृतेत्यर्थः । जीवेश्वरभेदज्ञापनाय प्रतिज्ञा चेद् उत्तरत्र तयोर्वैधर्म्योक्तिः स्याद्? इति वदतः तटस्थस्य उक्तं वैधर्म्यम् इत्याह– <span class="gr-prateeka">य इति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">यः कर्मफलभोक्ता</span> इति, <span class="gr-mulaprateeka-block">योनिमन्ये <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-214">प्रपद्यन्ते</span></span> इत्यस्यार्थः। <span class="gr-mulaprateeka-block">य एषु <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-215">सुप्तेषु</span></span> इत्यस्यार्थः– <span class="gr-prateeka">यः प्रलयादिष्विति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">आत्मा मरणं प्राप्य यथा= यद् भवति तद् ब्रह्म</span> इति कस्मान्न स्याद्? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">न हीति</span> ॥ ननु जीवेश्वरभेदज्ञापनं च किमर्थम्? येन तत्प्रतिज्ञा सार्थका? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">जीवादिति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">त्वया यथावत् ब्रह्म ज्ञातव्यम्</span> इति आदौ उपस्कर्तव्यम् । <span class="gr-prateeka">अतः प्रतिज्ञा सार्थका</span> इति वाक्यशेषः । <span class="gr-prateeka">आत्मानम्= जीवम्</span> इति सामानाधिकरण्यप्रतीत्या जीवस्याऽत्माभेदः प्रतीयते । स प्रकृतप्रतिज्ञाविरुद्धः, अतस्तां निवारयन् <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block"><span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-216">जीवम्</span></span></span> इति द्वितीयां षष्ठ्यर्थत्वेन व्याकुर्वन् तस्यान्वयं च दर्शयति– <span class="gr-prateeka">जीवस्येति</span> ॥ <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">जीवम्</span></span> इति द्वितीयायाः षष्ठ्यर्थत्वानङ्गीकारे बाधकमाह– <span class="gr-prateeka">न हीति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">हि</span> इति सूचितामुपपत्तिं स्फोरयन्नाह– <span class="gr-prateeka">वस्त्वन्तरस्येति</span>॥"
lines
"<span class="gr-mulaprateeka-block">मध्वदं</span> देहे स्थित्वा सारभोक्तारम् । <span class="gr-mulaprateeka-block">जीवमन्तिकाद्</span> जीवस्य समीपे। <span class="gr-mulaprateeka-block">तत</span> आत्मन ज्ञातत्वात् स्वात्मानं गोप्तुं नेच्छति ॥५॥ <span class="gr-prateeka">भाष्यार्थः</span> <span class="gr-mulaprateeka-block">हन्त त इदं <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-213">प्रवक्ष्यामि</span></span> इत्येतत् पूर्वत्र सम्बध्यत इत्याशयवान्, <span class="gr-prateeka">आत्मा= जीवो मरणं प्राप्य यथा= यद्भवति तद्ब्रह्म</span> इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">इदमिति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">जीवस्य मरणानन्तरं यद्भवति तच्च वक्ष्यामि</span> इति किमर्थम् अपृष्टार्थप्रतिज्ञा क्रियते? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">जीव इति</span> ॥ मुमुक्षोर्जीवेश्वरवैलक्षण्यज्ञानम् आवश्यकम् । तज्ज्ञापनाय अपृष्टार्थप्रतिज्ञा कृतेत्यर्थः । जीवेश्वरभेदज्ञापनाय प्रतिज्ञा चेद् उत्तरत्र तयोर्वैधर्म्योक्तिः स्याद्? इति वदतः तटस्थस्य उक्तं वैधर्म्यम् इत्याह– <span class="gr-prateeka">य इति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">यः कर्मफलभोक्ता</span> इति, <span class="gr-mulaprateeka-block">योनिमन्ये <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-214">प्रपद्यन्ते</span></span> इत्यस्यार्थः। <span class="gr-mulaprateeka-block">य एषु <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-215">सुप्तेषु</span></span> इत्यस्यार्थः– <span class="gr-prateeka">यः प्रलयादिष्विति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">आत्मा मरणं प्राप्य यथा= यद् भवति तद् ब्रह्म</span> इति कस्मान्न स्याद्? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">न हीति</span> ॥ ननु जीवेश्वरभेदज्ञापनं च किमर्थम्? येन तत्प्रतिज्ञा सार्थका? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">जीवादिति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">त्वया यथावत् ब्रह्म ज्ञातव्यम्</span> इति आदौ उपस्कर्तव्यम् । <span class="gr-prateeka">अतः प्रतिज्ञा सार्थका</span> इति वाक्यशेषः । <span class="gr-prateeka">आत्मानम्= जीवम्</span> इति सामानाधिकरण्यप्रतीत्या जीवस्याऽत्माभेदः प्रतीयते । स प्रकृतप्रतिज्ञाविरुद्धः, अतस्तां निवारयन् <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block"><span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-216">जीवम्</span></span></span> इति द्वितीयां षष्ठ्यर्थत्वेन व्याकुर्वन् तस्यान्वयं च दर्शयति– <span class="gr-prateeka">जीवस्येति</span> ॥ <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">जीवम्</span></span> इति द्वितीयायाः षष्ठ्यर्थत्वानङ्गीकारे बाधकमाह– <span class="gr-prateeka">न हीति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">हि</span> इति सूचितामुपपत्तिं स्फोरयन्नाह– <span class="gr-prateeka">वस्त्वन्तरस्येति</span>॥"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C02_S01_V02"
"KKN_C02_S01_V03"
"KKN_C02_S01_V04"
"KKN_C02_S01_V05"
"KKN_C02_S01_V06"
"KKN_C02_S01_V07"
footnotes
id"fn-213"
kind"locus"
quote"प्रवक्ष्यामि"
text"२.२.६"
id"fn-214"
kind"locus"
quote"प्रपद्यन्ते"
text"२.२.७"
id"fn-215"
kind"locus"
quote"सुप्तेषु"
text"२.२.८"
id"fn-216"
kind"locus"
quote"जीवम्"
text"२.१.५"
id"VyasatirthaVivarana-50"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C02_S01_V06"
chapternull
verseTypenull
text"<span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">यः पूर्वम्</span></span> इति वाक्यं दुर्गमार्थत्वाद् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">अम्भ्रामभ्य इति</span>॥ <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">गुहां प्रविश्य</span></span> इति वाक्यं योजनाप्रतीतेर्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">स्वात्मानमिति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">कस्मादपि पूर्वम् अजातं पूर्वाजातम्</span> इति सूचितमर्थं स्ववाक्येन विशदयति– <span class="gr-prateeka">यथेत्यादिना</span> ॥ यथेन्द्रादिजनकस्य कश्यपस्य न तेभ्य उत्तमत्वम् , न तथा विष्णोर्ब्रह्मणः । तस्य पूर्वाजाततज्जनकत्वाद् उत्तमत्वमेवेति भावार्थः । <span class="gr-mulaprateeka-block">अजायत</span> इत्यस्य <span class="gr-prateeka">स्वयमुत्पन्नः</span> इत्यर्थत्वात् कथं <span class="gr-prateeka">जनयामास</span> इति णिजर्थतया व्याख्या? इत्यतः प्रयोगदर्शनेनोपपादयति– <span class="gr-prateeka">अजायतेति</span> ॥ <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">या प्राणेन</span></span> इत्येतत् स्त्रीलिङ्गत्वात्, प्रसिद्धेश्च कश्यपभार्यादितिपरत्वप्रतीतेः प्रमाणमुदाहृत्य स्ववाक्येन व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">अदनादिति</span>॥ <span class="gr-prateeka">उत्तमो देवताभ्यश्च</span> इति व्याख्यातमपि <span class="gr-mulaprateeka-block">देवतामयी</span> इति पदं <span class="gr-prateeka">देवतात्मिका</span> इति प्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">देवतेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">या प्राणेन</span> इति व्याख्यातमपि <span class="gr-prateeka">प्राणेन= प्राणरूपेण संविशन्ति</span> इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">प्राणेनेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीम्</span> इत्यादि-विशेष्याप्रतीतेर्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">गुहामिति</span> ॥"
lines
"<span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">यः पूर्वम्</span></span> इति वाक्यं दुर्गमार्थत्वाद् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">अम्भ्रामभ्य इति</span>॥ <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">गुहां प्रविश्य</span></span> इति वाक्यं योजनाप्रतीतेर्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">स्वात्मानमिति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">कस्मादपि पूर्वम् अजातं पूर्वाजातम्</span> इति सूचितमर्थं स्ववाक्येन विशदयति– <span class="gr-prateeka">यथेत्यादिना</span> ॥ यथेन्द्रादिजनकस्य कश्यपस्य न तेभ्य उत्तमत्वम् , न तथा विष्णोर्ब्रह्मणः । तस्य पूर्वाजाततज्जनकत्वाद् उत्तमत्वमेवेति भावार्थः । <span class="gr-mulaprateeka-block">अजायत</span> इत्यस्य <span class="gr-prateeka">स्वयमुत्पन्नः</span> इत्यर्थत्वात् कथं <span class="gr-prateeka">जनयामास</span> इति णिजर्थतया व्याख्या? इत्यतः प्रयोगदर्शनेनोपपादयति– <span class="gr-prateeka">अजायतेति</span> ॥ <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">या प्राणेन</span></span> इत्येतत् स्त्रीलिङ्गत्वात्, प्रसिद्धेश्च कश्यपभार्यादितिपरत्वप्रतीतेः प्रमाणमुदाहृत्य स्ववाक्येन व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">अदनादिति</span>॥ <span class="gr-prateeka">उत्तमो देवताभ्यश्च</span> इति व्याख्यातमपि <span class="gr-mulaprateeka-block">देवतामयी</span> इति पदं <span class="gr-prateeka">देवतात्मिका</span> इति प्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">देवतेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">या प्राणेन</span> इति व्याख्यातमपि <span class="gr-prateeka">प्राणेन= प्राणरूपेण संविशन्ति</span> इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">प्राणेनेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीम्</span> इत्यादि-विशेष्याप्रतीतेर्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">गुहामिति</span> ॥"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C02_S01_V02"
"KKN_C02_S01_V03"
"KKN_C02_S01_V04"
"KKN_C02_S01_V05"
"KKN_C02_S01_V06"
"KKN_C02_S01_V07"
id"VyasatirthaVivarana-51"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"व्यासतीर्थीयम्"
lines
"व्यासतीर्थीयम्"
id"VyasatirthaVivarana-52"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C02_S01_V08"
chapternull
verseTypenull
text"<span class="gr-mulaprateeka-block">अरण्योः</span> गुरुशिष्ययोः । अदनाद् <span class="gr-mulaprateeka-block">अग्निः</span> । जातं वेत्तीति <span class="gr-mulaprateeka-block">जातवेदाः</span> भगवान् <span class="gr-mulaprateeka-block">निहितः</span> ॥८॥ सृष्टिप्रलययोः <span class="gr-mulaprateeka-block">सूर्यो यत उदेति अस्तम्</span> अदर्शनं <span class="gr-mulaprateeka-block">च यत्र गच्छति तं देवा अर्पिताः</span> प्राप्ताः ॥९॥ “ ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीम्</span>’ इत्यत्र ब्रह्मादिभूतनियामकत्वेनाऽत्मानं <span class="gr-mulaprateeka-block">भूतेभिः</span> भूतैः सह <span class="gr-mulaprateeka-block">व्यजायत</span> जनयामास” इत्युक्तम् । तत्र मूलरूपाद् अवताररूपाणां भेदो नास्तीत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">यदेवेहेति</span> ॥ उक्तं भेदाभावं भेददर्शिनो भेदाभेददर्शिनश्चानर्थोक्त्या समर्थयते– <span class="gr-mulaprateeka-block">मृत्योरिति</span> ॥१०॥ करचरणाद्यवयवादिभेदोऽपि नास्तीत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">मनसेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">इदं</span> तेषां भेदराहित्यं <span class="gr-mulaprateeka-block">मनसैव आप्तव्यम्</span> । गुणानां भगवता भेदाभावं भेददर्शिनो भेदाभेददर्शिनश्चानर्थोक्त्या समर्थयते– <span class="gr-mulaprateeka-block">मृत्योरिति</span> ॥११॥ <span class="gr-prateeka">भाष्यार्थः</span> ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">अरण्योर्निहितः</span>’ इति वाक्यं प्रसिद्धाग्निपरत्वप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">सर्वज्ञ इति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">सर्वज्ञ</span> इति <span class="gr-mulaprateeka-block">जातवेदा</span> इत्यस्यार्थः । <span class="gr-mulaprateeka-block">जागृवद्भिः</span> इत्येतस्य प्रतिपदम्- <span class="gr-prateeka">जानद्भिरिति</span> । गुरुशिष्ययोररणीत्वं कथम्? इत्यतः तद् व्युत्पाद्य दर्शयति– <span class="gr-prateeka">अर्यत इति</span> ॥ ‘<span class="gr-prateeka">अर्यते</span> ज्ञायते <span class="gr-prateeka">णः</span> सुखरूपो भगवान् <span class="gr-mulaprateeka-block">आभ्यां</span> गुरुशिष्याभ्याम् इत्यरणी= गुरुशिष्यावित्यर्थः’ ।"
lines
"<span class="gr-mulaprateeka-block">अरण्योः</span> गुरुशिष्ययोः । अदनाद् <span class="gr-mulaprateeka-block">अग्निः</span> । जातं वेत्तीति <span class="gr-mulaprateeka-block">जातवेदाः</span> भगवान् <span class="gr-mulaprateeka-block">निहितः</span> ॥८॥ सृष्टिप्रलययोः <span class="gr-mulaprateeka-block">सूर्यो यत उदेति अस्तम्</span> अदर्शनं <span class="gr-mulaprateeka-block">च यत्र गच्छति तं देवा अर्पिताः</span> प्राप्ताः ॥९॥ “ ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीम्</span>’ इत्यत्र ब्रह्मादिभूतनियामकत्वेनाऽत्मानं <span class="gr-mulaprateeka-block">भूतेभिः</span> भूतैः सह <span class="gr-mulaprateeka-block">व्यजायत</span> जनयामास” इत्युक्तम् । तत्र मूलरूपाद् अवताररूपाणां भेदो नास्तीत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">यदेवेहेति</span> ॥ उक्तं भेदाभावं भेददर्शिनो भेदाभेददर्शिनश्चानर्थोक्त्या समर्थयते– <span class="gr-mulaprateeka-block">मृत्योरिति</span> ॥१०॥ करचरणाद्यवयवादिभेदोऽपि नास्तीत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">मनसेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">इदं</span> तेषां भेदराहित्यं <span class="gr-mulaprateeka-block">मनसैव आप्तव्यम्</span> । गुणानां भगवता भेदाभावं भेददर्शिनो भेदाभेददर्शिनश्चानर्थोक्त्या समर्थयते– <span class="gr-mulaprateeka-block">मृत्योरिति</span> ॥११॥ <span class="gr-prateeka">भाष्यार्थः</span> ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">अरण्योर्निहितः</span>’ इति वाक्यं प्रसिद्धाग्निपरत्वप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">सर्वज्ञ इति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">सर्वज्ञ</span> इति <span class="gr-mulaprateeka-block">जातवेदा</span> इत्यस्यार्थः । <span class="gr-mulaprateeka-block">जागृवद्भिः</span> इत्येतस्य प्रतिपदम्- <span class="gr-prateeka">जानद्भिरिति</span> । गुरुशिष्ययोररणीत्वं कथम्? इत्यतः तद् व्युत्पाद्य दर्शयति– <span class="gr-prateeka">अर्यत इति</span> ॥ ‘<span class="gr-prateeka">अर्यते</span> ज्ञायते <span class="gr-prateeka">णः</span> सुखरूपो भगवान् <span class="gr-mulaprateeka-block">आभ्यां</span> गुरुशिष्याभ्याम् इत्यरणी= गुरुशिष्यावित्यर्थः’ ।"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C02_S01_V08"
"KKN_C02_S01_V09"
"KKN_C02_S01_V10"
"KKN_C02_S01_V11"
id"VyasatirthaVivarana-53"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C02_S01_V10"
chapternull
verseTypenull
text"<span class="gr-mulaprateeka-block">यदेवेह</span> इत्येतद् ‘यद् अस्मिंश्छरीरे चैतन्यं तदेवामुत्र= परदेहेऽपि’ इति अन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">य इत्यादिना</span> ॥ ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">मृत्योः स मृत्युम्</span>’ इत्यादि ‘पुनः पुनर्जायते म्रियते च’ इति प्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">गुणत इति</span> ॥ अनेन ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">नेह नाना</span>’ इति व्याख्यातं भवति। <span class="gr-prateeka">इव</span>शब्दार्थमाह- <span class="gr-prateeka">अत्यल्पमपीति</span> ॥ इवशब्दस्यार्थान्तरमाह– <span class="gr-prateeka">भेदाभेदेति</span>॥ <span class="gr-prateeka">अत्र</span> भगवति तद्रूपेषु च । करचरणाद्यवयवादीनां भेद-भेदाभेददर्शिनोऽनर्थकथनम्– <span class="gr-mulaprateeka-block">मृत्योः स मृत्युं गच्छतीति</span> ॥ तद्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">तथैवेति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">इव</span>शब्दोऽल्पार्थः, भेदाभेदार्थश्च व्याख्यातः । तत् कुतः? इत्यतः प्रमाणम् उदाहृत्य समर्थयते– <span class="gr-prateeka">भवेदिति</span> ॥ ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">य इह नानेव पश्यति</span>’, ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">नेह नानाऽस्ति किञ्चन</span>’, ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">एवं धर्मान् पृथक् पश्यन्</span>’ इति त्रयाणां वाक्यानामेकार्थत्वप्रतीतिनिरासायाऽह– <span class="gr-prateeka">प्रथममिति</span> ॥ ‘भेदाभेद एव निषिध्यते; न तु भेदः, भगवद्धर्माणां भगवता भेददर्शनेन अनर्थानुक्तेः इत्याशङ्कां निवर्तयितुम्’ इति शेषः ॥"
lines
"<span class="gr-mulaprateeka-block">यदेवेह</span> इत्येतद् ‘यद् अस्मिंश्छरीरे चैतन्यं तदेवामुत्र= परदेहेऽपि’ इति अन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">य इत्यादिना</span> ॥ ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">मृत्योः स मृत्युम्</span>’ इत्यादि ‘पुनः पुनर्जायते म्रियते च’ इति प्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">गुणत इति</span> ॥ अनेन ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">नेह नाना</span>’ इति व्याख्यातं भवति। <span class="gr-prateeka">इव</span>शब्दार्थमाह- <span class="gr-prateeka">अत्यल्पमपीति</span> ॥ इवशब्दस्यार्थान्तरमाह– <span class="gr-prateeka">भेदाभेदेति</span>॥ <span class="gr-prateeka">अत्र</span> भगवति तद्रूपेषु च । करचरणाद्यवयवादीनां भेद-भेदाभेददर्शिनोऽनर्थकथनम्– <span class="gr-mulaprateeka-block">मृत्योः स मृत्युं गच्छतीति</span> ॥ तद्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">तथैवेति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">इव</span>शब्दोऽल्पार्थः, भेदाभेदार्थश्च व्याख्यातः । तत् कुतः? इत्यतः प्रमाणम् उदाहृत्य समर्थयते– <span class="gr-prateeka">भवेदिति</span> ॥ ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">य इह नानेव पश्यति</span>’, ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">नेह नानाऽस्ति किञ्चन</span>’, ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">एवं धर्मान् पृथक् पश्यन्</span>’ इति त्रयाणां वाक्यानामेकार्थत्वप्रतीतिनिरासायाऽह– <span class="gr-prateeka">प्रथममिति</span> ॥ ‘भेदाभेद एव निषिध्यते; न तु भेदः, भगवद्धर्माणां भगवता भेददर्शनेन अनर्थानुक्तेः इत्याशङ्कां निवर्तयितुम्’ इति शेषः ॥"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C02_S01_V08"
"KKN_C02_S01_V09"
"KKN_C02_S01_V10"
"KKN_C02_S01_V11"
id"VyasatirthaVivarana-54"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"व्यासतीर्थीयम्"
lines
"व्यासतीर्थीयम्"
id"VyasatirthaVivarana-55"
oldKeynull
type"teeka"
parentnull
chapternull
verseTypenull
text"गुहास्थितिप्रकारमेव विवृण्वन् गुणान्तरमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अङ्गुष्ठेति</span> ॥१२॥ उक्तमनुवदन् गुणान्तरमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अङ्गुष्ठेति</span> ॥ श्वोऽपि <span class="gr-mulaprateeka-block">स</span> उ <span class="gr-mulaprateeka-block">स</span> एव नित्य इत्यर्थः ॥१३॥ भगवद्गुणानां भगवता भेदाभेददर्शिनोऽनर्थमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">यथोदकमिति</span>।।१४।। <span class="gr-prateeka">मुक्तस्येश्वरो नियामकः</span> इत्ययुक्तम्- तस्य ब्रह्मणि प्रवेशेन ऐक्याद्, इत्यतः कैमुत्यमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">यथोदकं शुद्ध इति</span> ॥ १५॥ <span class="gr-prateeka">भाष्यार्थः</span> <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">यथोदकम्</span></span> इति वाक्यम् अन्वयाप्रतीतेर्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">पर्वतेष्विति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">शिखरे वृष्टम्</span> <span class="gr-prateeka">उदकं यथा</span> इति पूरणीयम् । <span class="gr-prateeka">एवं विष्णोर्धर्मान्</span> ततः <span class="gr-mulaprateeka-block">पृथक् पश्यन् तान् एव</span> पृथग् दृष्टांस्तान् अन्वेव= अनन्तरमेव <span class="gr-prateeka">अधः</span> इति च पूरणीयम् । <span class="gr-mulaprateeka-block">विजानतो मुनेरात्मा</span> स्वामी कः? इति न ज्ञायते, अतो व्याकरोति– <span class="gr-prateeka">विजानत इति</span> ॥ अवधारणार्थं व्यनक्ति– <span class="gr-prateeka">न त्विति</span> ॥ वायुः सर्वेषां ज्ञानिनां स्वामी, विमुक्तोऽपि स भगवत्सादृश्यमेव याति, इति च कुतः? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">सर्वेषामिति</span> ॥ वायोर्भगवदैक्याभावेऽन्येषां भगवदैक्याभावः कस्माद्? इत्यतः परम्परया तदधीनप्रतिबिम्बत्वाद् इत्याह– <span class="gr-prateeka">आभासाभासरूपा इति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">॥ इति द्वितीये द्वितीया वल्ली ॥</span>"
lines
"गुहास्थितिप्रकारमेव विवृण्वन् गुणान्तरमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अङ्गुष्ठेति</span> ॥१२॥ उक्तमनुवदन् गुणान्तरमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अङ्गुष्ठेति</span> ॥ श्वोऽपि <span class="gr-mulaprateeka-block">स</span> उ <span class="gr-mulaprateeka-block">स</span> एव नित्य इत्यर्थः ॥१३॥ भगवद्गुणानां भगवता भेदाभेददर्शिनोऽनर्थमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">यथोदकमिति</span>।।१४।। <span class="gr-prateeka">मुक्तस्येश्वरो नियामकः</span> इत्ययुक्तम्- तस्य ब्रह्मणि प्रवेशेन ऐक्याद्, इत्यतः कैमुत्यमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">यथोदकं शुद्ध इति</span> ॥ १५॥ <span class="gr-prateeka">भाष्यार्थः</span> <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">यथोदकम्</span></span> इति वाक्यम् अन्वयाप्रतीतेर्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">पर्वतेष्विति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">शिखरे वृष्टम्</span> <span class="gr-prateeka">उदकं यथा</span> इति पूरणीयम् । <span class="gr-prateeka">एवं विष्णोर्धर्मान्</span> ततः <span class="gr-mulaprateeka-block">पृथक् पश्यन् तान् एव</span> पृथग् दृष्टांस्तान् अन्वेव= अनन्तरमेव <span class="gr-prateeka">अधः</span> इति च पूरणीयम् । <span class="gr-mulaprateeka-block">विजानतो मुनेरात्मा</span> स्वामी कः? इति न ज्ञायते, अतो व्याकरोति– <span class="gr-prateeka">विजानत इति</span> ॥ अवधारणार्थं व्यनक्ति– <span class="gr-prateeka">न त्विति</span> ॥ वायुः सर्वेषां ज्ञानिनां स्वामी, विमुक्तोऽपि स भगवत्सादृश्यमेव याति, इति च कुतः? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">सर्वेषामिति</span> ॥ वायोर्भगवदैक्याभावेऽन्येषां भगवदैक्याभावः कस्माद्? इत्यतः परम्परया तदधीनप्रतिबिम्बत्वाद् इत्याह– <span class="gr-prateeka">आभासाभासरूपा इति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">॥ इति द्वितीये द्वितीया वल्ली ॥</span>"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
id"VyasatirthaVivarana-56"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"व्यासतीर्थीयम्"
lines
"व्यासतीर्थीयम्"
id"VyasatirthaVivarana-57"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C02_S02_V01"
chapternull
verseTypenull
text"मुमुक्षुर्देहादिषु ममत्वं जह्यात्, तेषां भगवदधीनत्वाद् इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">पुरमिति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">भाष्यार्थः</span> <span class="gr-mulaprateeka-block">एकादशद्वारं पुरम् अधिष्ठाय न शोचति</span> चेद् अस्माकमपि तदधिष्ठितत्वात् शोकाभावः स्याद्? इति शङ्कानिरासायापेक्षितं योजयति– <span class="gr-prateeka">इदमिति</span> ॥ ननु तत्र भगवद्वाचकपदाभावात् कथमेवं व्याख्या? इति शङ्कां ज्ञापकोक्त्या परिहरन् <span class="gr-prateeka">अधिष्ठाय</span> इत्यस्यार्थमाह– <span class="gr-prateeka">अजस्येति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">स्थितिं</span> निश्चयम् । एवं निश्चयेऽपि कथं शोकाभावः? इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">विमुक्तश्च विमुच्यत इति</span> ॥ 'बन्धस्य अपरमार्थत्वात् पूर्वमपि विमुक्त एव विद्यया तत्प्रतिभासनिवृत्तौ विमुच्यते' इति प्रतीतिनिरासाय तद्वाचष्टे– <span class="gr-prateeka">विमुक्त इति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">अपरोक्षविद् देहादौ निरभिमानात् पूर्वम्</span> अपि <span class="gr-prateeka">विमुक्तः पश्चान्मुच्यते</span> इत्यादि योज्यम् ॥"
lines
"मुमुक्षुर्देहादिषु ममत्वं जह्यात्, तेषां भगवदधीनत्वाद् इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">पुरमिति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">भाष्यार्थः</span> <span class="gr-mulaprateeka-block">एकादशद्वारं पुरम् अधिष्ठाय न शोचति</span> चेद् अस्माकमपि तदधिष्ठितत्वात् शोकाभावः स्याद्? इति शङ्कानिरासायापेक्षितं योजयति– <span class="gr-prateeka">इदमिति</span> ॥ ननु तत्र भगवद्वाचकपदाभावात् कथमेवं व्याख्या? इति शङ्कां ज्ञापकोक्त्या परिहरन् <span class="gr-prateeka">अधिष्ठाय</span> इत्यस्यार्थमाह– <span class="gr-prateeka">अजस्येति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">स्थितिं</span> निश्चयम् । एवं निश्चयेऽपि कथं शोकाभावः? इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">विमुक्तश्च विमुच्यत इति</span> ॥ 'बन्धस्य अपरमार्थत्वात् पूर्वमपि विमुक्त एव विद्यया तत्प्रतिभासनिवृत्तौ विमुच्यते' इति प्रतीतिनिरासाय तद्वाचष्टे– <span class="gr-prateeka">विमुक्त इति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">अपरोक्षविद् देहादौ निरभिमानात् पूर्वम्</span> अपि <span class="gr-prateeka">विमुक्तः पश्चान्मुच्यते</span> इत्यादि योज्यम् ॥"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
id"VyasatirthaVivarana-58"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"व्यासतीर्थीयम्"
lines
"व्यासतीर्थीयम्"
id"VyasatirthaVivarana-59"
oldKeynull
type"teeka"
parentnull
chapternull
verseTypenull
text"<span class="gr-mulaprateeka-block">हंस</span> इत्यादि भगवन्महिमप्रतिपादकं दुर्गमार्थत्वाद् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">नित्यमित्यादिना</span> ॥ अनेन- <span class="gr-prateeka">जहातीति हम्, स एव सारत्वात् स इति <span class="gr-mulaprateeka-block">हंसः</span></span> इति विग्रहः सूचितो भवति । <span class="gr-prateeka">शुचौ सीदतीति <span class="gr-mulaprateeka-block">शुचिषत्</span></span>। तस्य प्रतिपदम्– <span class="gr-prateeka">वायुस्थ इति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">वरसुः</span> श्रेष्ठसुखः । <span class="gr-prateeka">जुहोतीति <span class="gr-mulaprateeka-block">होता</span></span> । <span class="gr-prateeka">वेद्यां मुख्यपूज्यः सन् तिष्ठतीति <span class="gr-mulaprateeka-block">वेदिषद्</span></span> । <span class="gr-mulaprateeka-block">अत्यन्नः</span> अतिशयेनान्नवान् । <span class="gr-prateeka">प्रकृतिः <span class="gr-mulaprateeka-block">व्योम</span></span> इति कस्मादुक्ता? इत्यत उक्तम्– <span class="gr-prateeka">व्योतमिति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">यस्माद् अस्याम् <span class="gr-prateeka">इदं जगद् व्योतं</span> तस्मात्सा <span class="gr-prateeka">व्योम</span></span> इति योज्यम् । तथैव <span class="gr-prateeka"><span class="gr-prateeka">ऋतेषु मुक्तेषु</span> जातेषु तज्ज्ञानादिष्वास्ते तत <span class="gr-mulaprateeka-block">ऋतजा</span></span> इति योज्यम् । मुक्ताः केन निमित्तेन ऋताः ? इत्यत उक्तम्– <span class="gr-prateeka">गता इति</span> ॥२॥ <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">अङ्गुष्ठमात्रः पुरुष आत्मनि मध्ये तिष्ठति</span></span> इत्युक्तस्य व्यापारमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">ऊर्ध्वमिति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषः= जीवः</span> इति प्रतीतिनिरासायोक्तम् <span class="gr-mulaprateeka-block">ईशान</span> इत्यादि पूर्वत्र । निरासकान्तरमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">मध्य इति</span> ॥३॥ कांश्चिद् भगवद्गुणान् उक्त्वा तूर्णीं स्थितं पुनस्तद्गुणान् वक्तुं पृच्छति– <span class="gr-mulaprateeka-block">अस्येति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">विस्रंसमानस्य</span> स्थूलदेहं परित्यजतः । <span class="gr-mulaprateeka-block">एतद्</span> एवंगुणकं <span class="gr-mulaprateeka-block">तत् परिशिष्यते वै</span> ॥४॥ गुणान् ब्रवीति – <span class="gr-mulaprateeka-block">न प्राणेनेति</span>॥ तत्र प्राणापानयोः सर्वथा जीवजीवनदत्वं नास्तीति प्रतीयते । तत् प्रमाणविरुद्धम् । अतस्तस्य तात्पर्यमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">न</span> <span class="gr-prateeka">केवलमिति</span> ॥५॥ <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">आत्मा मरणं प्राप्य यथा भवति</span></span> इति प्रतिज्ञातमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">योनिमिति</span>॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">शरीरत्वाय</span> शरीरवत्त्वाय ॥७॥ अन्तःस्थस्य प्राणादिनियन्तृत्वमुक्तम् । व्यापारान्तरमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">य एष्विति</span>॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">कामं कामं</span> स्वेच्छानुसारेण स्वाप्नपदार्थान् <span class="gr-mulaprateeka-block">निर्मिमाणः</span> ॥८॥ <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">न प्राणेन</span></span> इत्यत्रोक्तं सर्वजीवनियन्तृत्वं बुद्ध्यारोहार्थं दृष्टान्ताभ्यामाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अग्निरिति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">भुवनं प्रविष्टः</span> चेतनाग्निः <span class="gr-mulaprateeka-block">यथैकः</span> । यथा च तस्य <span class="gr-mulaprateeka-block">रूपं रूपं</span> प्रति जडाग्निः <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रतिरूपो बभूव</span> । <span class="gr-mulaprateeka-block">भुवनं प्रविष्टः</span> चेतनवायुः <span class="gr-mulaprateeka-block">यथैको</span> यथा च अचेतनवायुः तस्य <span class="gr-mulaprateeka-block">रूपं रूपं</span> प्रति <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रतिरूपो बभूव</span>। <span class="gr-mulaprateeka-block">तथा सर्वभूतान्तरात्मा एकः</span> । तथा जीवोऽपि अस्य अन्तरात्मनो <span class="gr-mulaprateeka-block">रूपं रूपं</span> प्रति <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रतिरूपो बभूव</span> । वाक्यद्वयम् ऐक्यार्थत्वप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-mulaprateeka-block">अग्निरित्यादिना</span>॥ <span class="gr-prateeka">एते</span> बुद्धिस्थाः प्रसिद्धा वा <span class="gr-prateeka">स्पर्शगम्यः</span> स्पर्शगुणानुमेयः । अरूपिद्रव्यत्वेन बाह्यप्रत्यक्षागोचरत्वस्य स्थितत्वात् । <span class="gr-prateeka">प्रतिबिम्बो बिम्बान्न भिद्यते</span> इति <span class="gr-prateeka">केचित्</span> । तन्निरासायोक्तम्– <span class="gr-prateeka">बहिश्चेति</span> ॥ तद्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">बाह्याश्च ते तत</span> <span class="gr-prateeka">इति</span> ॥ ननु विष्णोर्विभुत्वात् कथं जीवानां तद्बाह्यत्वम्? इत्यतस्तद्वाक्यं विशदयति– <span class="gr-prateeka">नास्येति</span> ॥ ननु अनादित्वाज्जीवस्य कथं <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रतिबिम्बो बभूव</span> इत्युक्तिः? इति शङ्कां निवारयन्, एकवचनाद् एकत्वप्रतीतिं च निवारयन्नाह– <span class="gr-prateeka">अनादीति</span> ॥ ननु क्लिश्यमानजगदन्तर्गतत्वे भगवतः क्लेशः स्याद् इति शङ्कां सूर्यदृष्टान्तेन परिहरति– <span class="gr-mulaprateeka-block">सूर्यो यथेति</span> ॥ तद्वाक्यं व्याचष्टे– <span class="gr-mulaprateeka-block">सूर्यो यथेति</span> ॥ लेपालेपयोर्हेतुत्वेन उभयचक्षुःस्वरूपं निरूपितम्– <span class="gr-prateeka">अन्तश्चक्षुरिति</span> ॥९-११॥ जीवदोषलेपाभावे हेतुरुक्तः– <span class="gr-mulaprateeka-block">एको वशीति</span> ॥ तस्यार्थः– <span class="gr-prateeka">स्वतन्त्रत्वादिति</span> । नन्वेकस्य कथं बहुजीवेषु स्थित्वा नियामकत्वम्? इत्यतः स्वयमपि बहुरूपो भवतीत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">एकं रूपमिति</span> ॥ भगवतो जीवदोषलेपाभावे हेत्वन्तरमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">तमिति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">ये आत्मस्थं तं पश्यन्ति तेषां</span> सर्वदोषविधूननेन <span class="gr-mulaprateeka-block">शाश्वतं सुखं</span> किल, <span class="gr-prateeka">तस्य कथं दोषलेपः</span> इत्यर्थः ॥१२॥ दोषलेपाभावे <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">एको वशी</span></span> इत्युक्तं स्वातन्त्र्यहेतुं समर्थयते– <span class="gr-mulaprateeka-block">नित्यो नित्यानामिति</span> ॥ तद्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">चेतन इति</span> ॥ परमचेतनत्वात् स्वतन्त्रः, स्वतन्त्रत्वाद्धि दोषेण नैव लिप्यत इत्यर्थः । <span class="gr-prateeka">एक एव सर्वभूतान्तरात्मा रूपं रूपं प्रति शरीरं प्रतिरूपाख्यो जीवो बभूव</span> इति अन्यथाप्रतीतिं प्रमाणेन निवारितामपि, कर्हिचिद् अत्र न प्रमा-चेद् इत्याशयवान्, निवारयन् स्ववाक्येनापि तद्व्याकरोति– <span class="gr-prateeka">स एक एवेति</span>। <span class="gr-mulaprateeka-block">बहिः</span> इत्यस्य प्रतिपदम्– <span class="gr-prateeka">भिन्न इति</span> ॥ भेदाभेदौ च निवारयितुमुक्तम्– <span class="gr-prateeka">नितरामिति</span> ॥ जीवः परमात्मनो भिन्न इति कुतः? इत्यत उक्तम्– <span class="gr-prateeka">परतन्त्रत्वादिति</span> । <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">प्रतिरूपो बभूव</span></span> इत्येतद् <span class="gr-prateeka">अनादितः प्रतिबिम्बा बभूवुः</span> इति व्याख्यातम् । तत् प्रयोगेणापि समर्थयते– <span class="gr-prateeka">आत्मेति</span> ॥ <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">इदमग्रे</span> अस्य= जगतः अग्रे= प्रलयकाले <span class="gr-prateeka">आत्मैवाऽसीद्</span> अभूद्</span> <span class="gr-prateeka">इत्यादिवत् अनादित्वापेक्षया</span> <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रतिरूपो बभूव</span> इति प्रयोग इत्यर्थः । <span class="gr-prateeka">सर्वभूतान्तरात्मैव प्रतिशरीरं प्रतिरूपो बभूव</span> इत्यर्थः किं न स्याद् ? इत्यतो व्याख्यातं प्रमाणं बाधकम् । बाधकान्तरमप्याह– <span class="gr-prateeka">आत्मनीति</span> ॥१३॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">तदेतद्</span> इत्यादिनाऽपि भगवन्महिमानमाह । <span class="gr-prateeka">एतद् एवम्</span> इति निर्देष्टुम् अशक्यम् <span class="gr-mulaprateeka-block">अनिर्देश्यम्</span> । तत्र '<span class="gr-prateeka"> </span>तदेतद्<span class="gr-prateeka"> इति </span>तेषां सुखं शाश्वतम्<span class="gr-prateeka"> इति प्रकृतज्ञानिसुखं परामृश्यते</span><span class="gr-prateeka"> इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">एतदिति</span>॥ <span class="gr-prateeka">एतदेव</span> </span><span class="gr-mulaprateeka-block">तमात्मस्थम्</span><span class="gr-prateeka"> इति प्रकृतं भगवद्रूपमेव । ज्ञानिसुखमेव परामृश्यत इति कुतो न स्यात् ? न स्यात् । परमत्वविशेषणात् । तस्य च </span>एतस्यैवाऽनन्दस्यान्यानि भूतानि <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-268">मात्रामुपजीवन्ति</span><span class="gr-prateeka"> इत्यादीनां जीवसुखेऽयोगादित्याह– <span class="gr-prateeka">ज्ञानीति</span> ॥ </span>विष्णोरेव सुखं परमम्, ज्ञानिसुखं तु विष्लुट्कम्<span class="gr-prateeka"> इति कुतः? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">ब्रह्मादीनामिति</span> ॥ </span>कथं नु तद्विजानीयाम्= केनोपायेन विजानीयाम्' इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">सम्यगिति</span> ॥ तद् <span class="gr-prateeka">अनिर्देश्यं परमं सुखं तत्प्रसादमृते सम्यग् भाति न भाति</span> वा इत्यस्य निश्चयं <span class="gr-prateeka">कथं न्वहं विजानीयाम्</span> ? न केनापीत्यर्थः ॥१४॥ <span class="gr-prateeka">॥ इति द्वितीयाध्यायस्य द्वितीया वल्ली ॥ २ ॥ २ ॥</span>"
lines
"<span class="gr-mulaprateeka-block">हंस</span> इत्यादि भगवन्महिमप्रतिपादकं दुर्गमार्थत्वाद् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">नित्यमित्यादिना</span> ॥ अनेन- <span class="gr-prateeka">जहातीति हम्, स एव सारत्वात् स इति <span class="gr-mulaprateeka-block">हंसः</span></span> इति विग्रहः सूचितो भवति । <span class="gr-prateeka">शुचौ सीदतीति <span class="gr-mulaprateeka-block">शुचिषत्</span></span>। तस्य प्रतिपदम्– <span class="gr-prateeka">वायुस्थ इति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">वरसुः</span> श्रेष्ठसुखः । <span class="gr-prateeka">जुहोतीति <span class="gr-mulaprateeka-block">होता</span></span> । <span class="gr-prateeka">वेद्यां मुख्यपूज्यः सन् तिष्ठतीति <span class="gr-mulaprateeka-block">वेदिषद्</span></span> । <span class="gr-mulaprateeka-block">अत्यन्नः</span> अतिशयेनान्नवान् । <span class="gr-prateeka">प्रकृतिः <span class="gr-mulaprateeka-block">व्योम</span></span> इति कस्मादुक्ता? इत्यत उक्तम्– <span class="gr-prateeka">व्योतमिति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">यस्माद् अस्याम् <span class="gr-prateeka">इदं जगद् व्योतं</span> तस्मात्सा <span class="gr-prateeka">व्योम</span></span> इति योज्यम् । तथैव <span class="gr-prateeka"><span class="gr-prateeka">ऋतेषु मुक्तेषु</span> जातेषु तज्ज्ञानादिष्वास्ते तत <span class="gr-mulaprateeka-block">ऋतजा</span></span> इति योज्यम् । मुक्ताः केन निमित्तेन ऋताः ? इत्यत उक्तम्– <span class="gr-prateeka">गता इति</span> ॥२॥ <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">अङ्गुष्ठमात्रः पुरुष आत्मनि मध्ये तिष्ठति</span></span> इत्युक्तस्य व्यापारमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">ऊर्ध्वमिति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषः= जीवः</span> इति प्रतीतिनिरासायोक्तम् <span class="gr-mulaprateeka-block">ईशान</span> इत्यादि पूर्वत्र । निरासकान्तरमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">मध्य इति</span> ॥३॥ कांश्चिद् भगवद्गुणान् उक्त्वा तूर्णीं स्थितं पुनस्तद्गुणान् वक्तुं पृच्छति– <span class="gr-mulaprateeka-block">अस्येति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">विस्रंसमानस्य</span> स्थूलदेहं परित्यजतः । <span class="gr-mulaprateeka-block">एतद्</span> एवंगुणकं <span class="gr-mulaprateeka-block">तत् परिशिष्यते वै</span> ॥४॥ गुणान् ब्रवीति – <span class="gr-mulaprateeka-block">न प्राणेनेति</span>॥ तत्र प्राणापानयोः सर्वथा जीवजीवनदत्वं नास्तीति प्रतीयते । तत् प्रमाणविरुद्धम् । अतस्तस्य तात्पर्यमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">न</span> <span class="gr-prateeka">केवलमिति</span> ॥५॥ <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">आत्मा मरणं प्राप्य यथा भवति</span></span> इति प्रतिज्ञातमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">योनिमिति</span>॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">शरीरत्वाय</span> शरीरवत्त्वाय ॥७॥ अन्तःस्थस्य प्राणादिनियन्तृत्वमुक्तम् । व्यापारान्तरमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">य एष्विति</span>॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">कामं कामं</span> स्वेच्छानुसारेण स्वाप्नपदार्थान् <span class="gr-mulaprateeka-block">निर्मिमाणः</span> ॥८॥ <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">न प्राणेन</span></span> इत्यत्रोक्तं सर्वजीवनियन्तृत्वं बुद्ध्यारोहार्थं दृष्टान्ताभ्यामाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अग्निरिति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">भुवनं प्रविष्टः</span> चेतनाग्निः <span class="gr-mulaprateeka-block">यथैकः</span> । यथा च तस्य <span class="gr-mulaprateeka-block">रूपं रूपं</span> प्रति जडाग्निः <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रतिरूपो बभूव</span> । <span class="gr-mulaprateeka-block">भुवनं प्रविष्टः</span> चेतनवायुः <span class="gr-mulaprateeka-block">यथैको</span> यथा च अचेतनवायुः तस्य <span class="gr-mulaprateeka-block">रूपं रूपं</span> प्रति <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रतिरूपो बभूव</span>। <span class="gr-mulaprateeka-block">तथा सर्वभूतान्तरात्मा एकः</span> । तथा जीवोऽपि अस्य अन्तरात्मनो <span class="gr-mulaprateeka-block">रूपं रूपं</span> प्रति <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रतिरूपो बभूव</span> । वाक्यद्वयम् ऐक्यार्थत्वप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-mulaprateeka-block">अग्निरित्यादिना</span>॥ <span class="gr-prateeka">एते</span> बुद्धिस्थाः प्रसिद्धा वा <span class="gr-prateeka">स्पर्शगम्यः</span> स्पर्शगुणानुमेयः । अरूपिद्रव्यत्वेन बाह्यप्रत्यक्षागोचरत्वस्य स्थितत्वात् । <span class="gr-prateeka">प्रतिबिम्बो बिम्बान्न भिद्यते</span> इति <span class="gr-prateeka">केचित्</span> । तन्निरासायोक्तम्– <span class="gr-prateeka">बहिश्चेति</span> ॥ तद्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">बाह्याश्च ते तत</span> <span class="gr-prateeka">इति</span> ॥ ननु विष्णोर्विभुत्वात् कथं जीवानां तद्बाह्यत्वम्? इत्यतस्तद्वाक्यं विशदयति– <span class="gr-prateeka">नास्येति</span> ॥ ननु अनादित्वाज्जीवस्य कथं <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रतिबिम्बो बभूव</span> इत्युक्तिः? इति शङ्कां निवारयन्, एकवचनाद् एकत्वप्रतीतिं च निवारयन्नाह– <span class="gr-prateeka">अनादीति</span> ॥ ननु क्लिश्यमानजगदन्तर्गतत्वे भगवतः क्लेशः स्याद् इति शङ्कां सूर्यदृष्टान्तेन परिहरति– <span class="gr-mulaprateeka-block">सूर्यो यथेति</span> ॥ तद्वाक्यं व्याचष्टे– <span class="gr-mulaprateeka-block">सूर्यो यथेति</span> ॥ लेपालेपयोर्हेतुत्वेन उभयचक्षुःस्वरूपं निरूपितम्– <span class="gr-prateeka">अन्तश्चक्षुरिति</span> ॥९-११॥ जीवदोषलेपाभावे हेतुरुक्तः– <span class="gr-mulaprateeka-block">एको वशीति</span> ॥ तस्यार्थः– <span class="gr-prateeka">स्वतन्त्रत्वादिति</span> । नन्वेकस्य कथं बहुजीवेषु स्थित्वा नियामकत्वम्? इत्यतः स्वयमपि बहुरूपो भवतीत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">एकं रूपमिति</span> ॥ भगवतो जीवदोषलेपाभावे हेत्वन्तरमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">तमिति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">ये आत्मस्थं तं पश्यन्ति तेषां</span> सर्वदोषविधूननेन <span class="gr-mulaprateeka-block">शाश्वतं सुखं</span> किल, <span class="gr-prateeka">तस्य कथं दोषलेपः</span> इत्यर्थः ॥१२॥ दोषलेपाभावे <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">एको वशी</span></span> इत्युक्तं स्वातन्त्र्यहेतुं समर्थयते– <span class="gr-mulaprateeka-block">नित्यो नित्यानामिति</span> ॥ तद्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">चेतन इति</span> ॥ परमचेतनत्वात् स्वतन्त्रः, स्वतन्त्रत्वाद्धि दोषेण नैव लिप्यत इत्यर्थः । <span class="gr-prateeka">एक एव सर्वभूतान्तरात्मा रूपं रूपं प्रति शरीरं प्रतिरूपाख्यो जीवो बभूव</span> इति अन्यथाप्रतीतिं प्रमाणेन निवारितामपि, कर्हिचिद् अत्र न प्रमा-चेद् इत्याशयवान्, निवारयन् स्ववाक्येनापि तद्व्याकरोति– <span class="gr-prateeka">स एक एवेति</span>। <span class="gr-mulaprateeka-block">बहिः</span> इत्यस्य प्रतिपदम्– <span class="gr-prateeka">भिन्न इति</span> ॥ भेदाभेदौ च निवारयितुमुक्तम्– <span class="gr-prateeka">नितरामिति</span> ॥ जीवः परमात्मनो भिन्न इति कुतः? इत्यत उक्तम्– <span class="gr-prateeka">परतन्त्रत्वादिति</span> । <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">प्रतिरूपो बभूव</span></span> इत्येतद् <span class="gr-prateeka">अनादितः प्रतिबिम्बा बभूवुः</span> इति व्याख्यातम् । तत् प्रयोगेणापि समर्थयते– <span class="gr-prateeka">आत्मेति</span> ॥ <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">इदमग्रे</span> अस्य= जगतः अग्रे= प्रलयकाले <span class="gr-prateeka">आत्मैवाऽसीद्</span> अभूद्</span> <span class="gr-prateeka">इत्यादिवत् अनादित्वापेक्षया</span> <span class="gr-mulaprateeka-block">प्रतिरूपो बभूव</span> इति प्रयोग इत्यर्थः । <span class="gr-prateeka">सर्वभूतान्तरात्मैव प्रतिशरीरं प्रतिरूपो बभूव</span> इत्यर्थः किं न स्याद् ? इत्यतो व्याख्यातं प्रमाणं बाधकम् । बाधकान्तरमप्याह– <span class="gr-prateeka">आत्मनीति</span> ॥१३॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">तदेतद्</span> इत्यादिनाऽपि भगवन्महिमानमाह । <span class="gr-prateeka">एतद् एवम्</span> इति निर्देष्टुम् अशक्यम् <span class="gr-mulaprateeka-block">अनिर्देश्यम्</span> । तत्र '<span class="gr-prateeka"> </span>तदेतद्<span class="gr-prateeka"> इति </span>तेषां सुखं शाश्वतम्<span class="gr-prateeka"> इति प्रकृतज्ञानिसुखं परामृश्यते</span><span class="gr-prateeka"> इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">एतदिति</span>॥ <span class="gr-prateeka">एतदेव</span> </span><span class="gr-mulaprateeka-block">तमात्मस्थम्</span><span class="gr-prateeka"> इति प्रकृतं भगवद्रूपमेव । ज्ञानिसुखमेव परामृश्यत इति कुतो न स्यात् ? न स्यात् । परमत्वविशेषणात् । तस्य च </span>एतस्यैवाऽनन्दस्यान्यानि भूतानि <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-268">मात्रामुपजीवन्ति</span><span class="gr-prateeka"> इत्यादीनां जीवसुखेऽयोगादित्याह– <span class="gr-prateeka">ज्ञानीति</span> ॥ </span>विष्णोरेव सुखं परमम्, ज्ञानिसुखं तु विष्लुट्कम्<span class="gr-prateeka"> इति कुतः? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">ब्रह्मादीनामिति</span> ॥ </span>कथं नु तद्विजानीयाम्= केनोपायेन विजानीयाम्' इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">सम्यगिति</span> ॥ तद् <span class="gr-prateeka">अनिर्देश्यं परमं सुखं तत्प्रसादमृते सम्यग् भाति न भाति</span> वा इत्यस्य निश्चयं <span class="gr-prateeka">कथं न्वहं विजानीयाम्</span> ? न केनापीत्यर्थः ॥१४॥ <span class="gr-prateeka">॥ इति द्वितीयाध्यायस्य द्वितीया वल्ली ॥ २ ॥ २ ॥</span>"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
footnotes
id"fn-268"
kind"locus"
quote"मात्रामुपजीवन्ति"
text"बृ.६.३.३२(ज्योतिर्ब्राह्मणम्)"
id"VyasatirthaVivarana-60"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"व्यासतीर्थीयम्"
lines
"व्यासतीर्थीयम्"
id"VyasatirthaVivarana-61"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C02_S03_V01"
chapternull
verseTypenull
text"अतृप्तत्वाद् भूयोऽपि भगवतोऽन्यानपि जगदाश्रयत्वादीन् गुणानाह– <span class="gr-prateeka">ऊर्ध्वमूल इति</span> ॥ तदर्थाप्रतीतेर्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">सर्वोर्ध्व इत्यादिना</span> ॥ <span class="gr-prateeka">भूमिवत्</span> भूमिर्यथा वृक्षस्याऽश्रयः तथा जगतो भगवानपि मूलाऽश्रयः । <span class="gr-prateeka">जगद्वृक्षोऽश्वत्थः</span> इति कस्मादुक्तः? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">सोऽश्व इति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">अश्वः अस्मिंस्तिष्ठतीति <span class="gr-mulaprateeka-block">अश्वत्थः</span></span>, <span class="gr-prateeka">अश्वस्य थम्=अन्नम् <span class="gr-mulaprateeka-block">अश्वत्थः</span></span> इत्यर्थद्वयमभिप्रेत्योक्तम्– <span class="gr-prateeka">तद्व्याप्तत्वात्तदन्तत्वादिति</span> ॥ व्यक्तित एवानादिनित्यत्वप्रतीतिं निवारयन्, सनातनपदं व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">प्रवाहत इति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">च</span>शब्दाद् <span class="gr-prateeka">नित्य</span> इत्यपि ग्राह्यम्। व्यक्तित एव सनातनत्वं कुतो न स्याद्? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">मुख्यत इति</span> ॥ <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">मुख्यतस्त्वमृतो हरिः</span></span> इत्यनेन <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">तदेवामृतम्</span></span> इति व्याख्यातं भवति । उक्तमेवावधारयितुमाह– <span class="gr-prateeka">मुख्यामृत इत्यादिना</span> ॥ जगतोऽमुख्यामृतत्वे श्रुत्यादौ <span class="gr-prateeka">स एवैको मुख्यामृतः</span> इत्युक्तेः जगत्प्रवाहत एव नित्यम् इत्यर्थः ॥१॥"
lines
"अतृप्तत्वाद् भूयोऽपि भगवतोऽन्यानपि जगदाश्रयत्वादीन् गुणानाह– <span class="gr-prateeka">ऊर्ध्वमूल इति</span> ॥ तदर्थाप्रतीतेर्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">सर्वोर्ध्व इत्यादिना</span> ॥ <span class="gr-prateeka">भूमिवत्</span> भूमिर्यथा वृक्षस्याऽश्रयः तथा जगतो भगवानपि मूलाऽश्रयः । <span class="gr-prateeka">जगद्वृक्षोऽश्वत्थः</span> इति कस्मादुक्तः? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">सोऽश्व इति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">अश्वः अस्मिंस्तिष्ठतीति <span class="gr-mulaprateeka-block">अश्वत्थः</span></span>, <span class="gr-prateeka">अश्वस्य थम्=अन्नम् <span class="gr-mulaprateeka-block">अश्वत्थः</span></span> इत्यर्थद्वयमभिप्रेत्योक्तम्– <span class="gr-prateeka">तद्व्याप्तत्वात्तदन्तत्वादिति</span> ॥ व्यक्तित एवानादिनित्यत्वप्रतीतिं निवारयन्, सनातनपदं व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">प्रवाहत इति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">च</span>शब्दाद् <span class="gr-prateeka">नित्य</span> इत्यपि ग्राह्यम्। व्यक्तित एव सनातनत्वं कुतो न स्याद्? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">मुख्यत इति</span> ॥ <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">मुख्यतस्त्वमृतो हरिः</span></span> इत्यनेन <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">तदेवामृतम्</span></span> इति व्याख्यातं भवति । उक्तमेवावधारयितुमाह– <span class="gr-prateeka">मुख्यामृत इत्यादिना</span> ॥ जगतोऽमुख्यामृतत्वे श्रुत्यादौ <span class="gr-prateeka">स एवैको मुख्यामृतः</span> इत्युक्तेः जगत्प्रवाहत एव नित्यम् इत्यर्थः ॥१॥"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C02_S03_V01"
"KKN_C02_S03_V02"
"KKN_C02_S03_V03"
"KKN_C02_S03_V04"
"KKN_C02_S03_V05"
id"VyasatirthaVivarana-62"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C02_S03_V02"
chapternull
verseTypenull
text"<span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">यदिदं किञ्च</span></span> इत्यत्र तत्प्रसिद्धप्राणवज्रार्थत्वप्रतीतेर्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">प्राणाख्य इति</span> ॥ निमित्तसप्तमीयम् । प्राणानिमित्ताद् <span class="gr-mulaprateeka-block">एजति</span> चेष्टत इत्यर्थः॥२॥ उद्यतवज्रवद् भयप्रदत्वं कुतः? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">भयादिति</span> ॥ इन्द्रादयो वर्षादिस्वकार्ये धावन्ति ॥३॥ बाल्येऽविलम्बेन ज्ञानम् आपादितवन्तं नचिकेतसं दृष्ट्वा विस्मितोऽन्योऽपि एवमेव कुर्याद् इत्याशयवांस्तथाकर्तुः फलमाह– <span class="gr-prateeka">इह चेदिति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">विस्रसः</span> विस्रंसनात्= शरीरस्य पतनात् <span class="gr-mulaprateeka-block">प्राग्</span> इत्यर्थः ॥४॥ स्वर्गे वैकुण्ठादिषु चिन्मयशरीरित्वाय प्रकृतो बोधोपदेशः पुरुषापेक्षयाऽनेकप्रकार इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">यथाऽऽदर्श इत्यादिना</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">परीव</span> सम्यगिव। सम्यगर्थाप्रतीतेस्तद्वाक्यजातं व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">जीवे स्थित इत्यादिना</span> ॥ <span class="gr-prateeka">पितृलोकगो</span>ऽपि <span class="gr-mulaprateeka-block">यथा स्वप्ने तथा दृश्यते</span> ॥५॥"
lines
"<span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">यदिदं किञ्च</span></span> इत्यत्र तत्प्रसिद्धप्राणवज्रार्थत्वप्रतीतेर्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">प्राणाख्य इति</span> ॥ निमित्तसप्तमीयम् । प्राणानिमित्ताद् <span class="gr-mulaprateeka-block">एजति</span> चेष्टत इत्यर्थः॥२॥ उद्यतवज्रवद् भयप्रदत्वं कुतः? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">भयादिति</span> ॥ इन्द्रादयो वर्षादिस्वकार्ये धावन्ति ॥३॥ बाल्येऽविलम्बेन ज्ञानम् आपादितवन्तं नचिकेतसं दृष्ट्वा विस्मितोऽन्योऽपि एवमेव कुर्याद् इत्याशयवांस्तथाकर्तुः फलमाह– <span class="gr-prateeka">इह चेदिति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">विस्रसः</span> विस्रंसनात्= शरीरस्य पतनात् <span class="gr-mulaprateeka-block">प्राग्</span> इत्यर्थः ॥४॥ स्वर्गे वैकुण्ठादिषु चिन्मयशरीरित्वाय प्रकृतो बोधोपदेशः पुरुषापेक्षयाऽनेकप्रकार इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">यथाऽऽदर्श इत्यादिना</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">परीव</span> सम्यगिव। सम्यगर्थाप्रतीतेस्तद्वाक्यजातं व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">जीवे स्थित इत्यादिना</span> ॥ <span class="gr-prateeka">पितृलोकगो</span>ऽपि <span class="gr-mulaprateeka-block">यथा स्वप्ने तथा दृश्यते</span> ॥५॥"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C02_S03_V01"
"KKN_C02_S03_V02"
"KKN_C02_S03_V03"
"KKN_C02_S03_V04"
"KKN_C02_S03_V05"
id"VyasatirthaVivarana-63"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"व्यासतीर्थीयम्"
lines
"व्यासतीर्थीयम्"
id"VyasatirthaVivarana-64"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C02_S03_V06"
chapternull
verseTypenull
text"<span class="gr-prateeka">खण्डार्थः</span> किं बोद्धुमशकच्चेत् तत्र स्वर्गलोके महीयते? इत्यतो बोद्धव्यमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">इन्द्रियाणामित्यादिना</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">इन्द्रियाणां पृथग्भावं</span> वैचित्र्यम्= तारतम्यमित्यर्थः । <span class="gr-mulaprateeka-block">उदयास्तमयौ</span> उत्पत्तिविनाशौ । <span class="gr-mulaprateeka-block">पृथगुत्पद्यमानानां</span> सत्तादि ज्ञात्वा ॥६॥ ननु कथमिन्द्रियादीनां पृथग्भावादिज्ञानाच्छोकत्यागः? तस्या भगवज्ज्ञानत्वाद्, इत्यतस्तद्वाक्याभिप्रायं विशदमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">इन्द्रियेभ्य इत्यादिना</span>॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">सत्त्वं</span> बुद्धिः । <span class="gr-mulaprateeka-block">अलिङ्गः</span> प्राकृतभौतिकशरीररहितः । इन्द्रियादितारतम्यज्ञानपूर्वकं जगदुत्पत्तिनाशादिकर्तृत्वेन तं ज्ञात्वा मुच्यते, अतो नोक्तदोषः ॥७-८॥ <span class="gr-prateeka">भाष्यार्थः</span> ननु <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">इन्द्रियेभ्यः परा <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-326">ह्यर्थाः</span></span></span> इत्यादिना तारतम्यपूर्वं भगवदाधिक्यस्य ज्ञापितत्वाद् ,<span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तं यो <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-327">भूतेभिर्व्यजायत</span></span></span> इत्यादिना जगत्सृष्ट्यादेर्भगवदधीनत्वस्य च ज्ञापितत्वात् पुनः <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">इन्द्रियेभ्यः परं मनः</span></span> इत्यादिना भगवदाधिक्यज्ञापनं व्यर्थम्? इति शङ्काम् अभ्यासस्य प्रयोजनोक्त्या वारयति– <span class="gr-prateeka">पुनरिति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">ज्ञानपूर्वं</span> ज्ञापनपूर्वम् । <span class="gr-prateeka">ज्ञाने</span> ज्ञापने। <span class="gr-prateeka">तारतम्यज्ञापनपूर्वकं भगवतः सर्वाधिक्यज्ञापने सर्वागमानां तात्पर्यम्</span> इत्यस्य प्रमितत्वे भवेदिदं तात्पर्यकल्पनम्, तदेव कुतः? इत्यतस्तत्र प्रमणमाह– <span class="gr-prateeka">तारतम्येति</span> ॥८॥ <span class="gr-prateeka">खण्डार्थः</span>"
lines
"<span class="gr-prateeka">खण्डार्थः</span> किं बोद्धुमशकच्चेत् तत्र स्वर्गलोके महीयते? इत्यतो बोद्धव्यमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">इन्द्रियाणामित्यादिना</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">इन्द्रियाणां पृथग्भावं</span> वैचित्र्यम्= तारतम्यमित्यर्थः । <span class="gr-mulaprateeka-block">उदयास्तमयौ</span> उत्पत्तिविनाशौ । <span class="gr-mulaprateeka-block">पृथगुत्पद्यमानानां</span> सत्तादि ज्ञात्वा ॥६॥ ननु कथमिन्द्रियादीनां पृथग्भावादिज्ञानाच्छोकत्यागः? तस्या भगवज्ज्ञानत्वाद्, इत्यतस्तद्वाक्याभिप्रायं विशदमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">इन्द्रियेभ्य इत्यादिना</span>॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">सत्त्वं</span> बुद्धिः । <span class="gr-mulaprateeka-block">अलिङ्गः</span> प्राकृतभौतिकशरीररहितः । इन्द्रियादितारतम्यज्ञानपूर्वकं जगदुत्पत्तिनाशादिकर्तृत्वेन तं ज्ञात्वा मुच्यते, अतो नोक्तदोषः ॥७-८॥ <span class="gr-prateeka">भाष्यार्थः</span> ननु <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">इन्द्रियेभ्यः परा <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-326">ह्यर्थाः</span></span></span> इत्यादिना तारतम्यपूर्वं भगवदाधिक्यस्य ज्ञापितत्वाद् ,<span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तं यो <span class="gra-qe-footnote-highlight" data-gra-id="fn-327">भूतेभिर्व्यजायत</span></span></span> इत्यादिना जगत्सृष्ट्यादेर्भगवदधीनत्वस्य च ज्ञापितत्वात् पुनः <span class="gr-prateeka"><span class="gr-mulaprateeka-block">इन्द्रियेभ्यः परं मनः</span></span> इत्यादिना भगवदाधिक्यज्ञापनं व्यर्थम्? इति शङ्काम् अभ्यासस्य प्रयोजनोक्त्या वारयति– <span class="gr-prateeka">पुनरिति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">ज्ञानपूर्वं</span> ज्ञापनपूर्वम् । <span class="gr-prateeka">ज्ञाने</span> ज्ञापने। <span class="gr-prateeka">तारतम्यज्ञापनपूर्वकं भगवतः सर्वाधिक्यज्ञापने सर्वागमानां तात्पर्यम्</span> इत्यस्य प्रमितत्वे भवेदिदं तात्पर्यकल्पनम्, तदेव कुतः? इत्यतस्तत्र प्रमणमाह– <span class="gr-prateeka">तारतम्येति</span> ॥८॥ <span class="gr-prateeka">खण्डार्थः</span>"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C02_S03_V06"
"KKN_C02_S03_V07"
"KKN_C02_S03_V08"
"KKN_C02_S03_V09"
"KKN_C02_S03_V10"
"KKN_C02_S03_V11"
"KKN_C02_S03_V12"
"KKN_C02_S03_V13"
"KKN_C02_S03_V14"
"KKN_C02_S03_V15"
"KKN_C02_S03_V16"
footnotes
id"fn-326"
kind"locus"
quote"ह्यर्थाः"
text"१.३.१०"
id"fn-327"
kind"locus"
quote"भूतेभिर्व्यजायत"
text"२.१.६"
id"VyasatirthaVivarana-65"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C02_S03_V08"
chapternull
verseTypenull
text"<span class="gr-mulaprateeka-block">तं ज्ञात्वा मुच्यते</span> इत्युक्तं मोक्षसाधनं भगवज्ज्ञानं न चक्षुरादिनाऽनायाससाध्यम् , किन्तु? श्रवणाद्युपोद्बलितमनसैव इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">न सन्दृश इति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">सन्दृशे</span> सम्यग् ज्ञानाय <span class="gr-mulaprateeka-block">अस्य रूपं न तिष्ठति</span>। तदेव विशदयति– <span class="gr-mulaprateeka-block">न चक्षुषेति</span>॥ <span class="gr-prateeka">अन्यैरपीन्द्रियैरेनं न गोचरयति</span> इति शेषः । चक्षुराद्यगोचरश्चेत् कस्य गोचरः? इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">हृदेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">हृदा</span> भक्तियुक्तेन मनसा । <span class="gr-mulaprateeka-block">मनीषा</span> मनीषया । ज्ञानरूपो वा भगवान् <span class="gr-mulaprateeka-block">अभिक्लृप्तो</span> विषयीकृतो भवतीत्यर्थः ॥९॥ <span class="gr-prateeka">भाष्यार्थः</span> <span class="gr-prateeka">चक्षुराद्यगोचरं भगवद्रूपम्</span> इत्ययुक्तम् ? मत्स्यादेश्चक्षुरादिगोचरत्वाद्, इत्यतस्तद् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">प्रादुर्भावानिति</span> ॥ ननु <span class="gr-prateeka">मा भून्मूलरूपज्ञानम्, चक्षुरादिजन्यावतारज्ञानेन मुक्तिर्भविष्यति । तथा च श्रवणादिवैयर्थ्यम्?</span> इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">प्रादुर्भावानपीति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">इन्द्रियैर्दृष्ट्वा</span> इति शेषः ॥९॥ <span class="gr-prateeka">खण्डार्थः</span>"
lines
"<span class="gr-mulaprateeka-block">तं ज्ञात्वा मुच्यते</span> इत्युक्तं मोक्षसाधनं भगवज्ज्ञानं न चक्षुरादिनाऽनायाससाध्यम् , किन्तु? श्रवणाद्युपोद्बलितमनसैव इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">न सन्दृश इति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">सन्दृशे</span> सम्यग् ज्ञानाय <span class="gr-mulaprateeka-block">अस्य रूपं न तिष्ठति</span>। तदेव विशदयति– <span class="gr-mulaprateeka-block">न चक्षुषेति</span>॥ <span class="gr-prateeka">अन्यैरपीन्द्रियैरेनं न गोचरयति</span> इति शेषः । चक्षुराद्यगोचरश्चेत् कस्य गोचरः? इत्यत आह– <span class="gr-mulaprateeka-block">हृदेति</span> ॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">हृदा</span> भक्तियुक्तेन मनसा । <span class="gr-mulaprateeka-block">मनीषा</span> मनीषया । ज्ञानरूपो वा भगवान् <span class="gr-mulaprateeka-block">अभिक्लृप्तो</span> विषयीकृतो भवतीत्यर्थः ॥९॥ <span class="gr-prateeka">भाष्यार्थः</span> <span class="gr-prateeka">चक्षुराद्यगोचरं भगवद्रूपम्</span> इत्ययुक्तम् ? मत्स्यादेश्चक्षुरादिगोचरत्वाद्, इत्यतस्तद् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">प्रादुर्भावानिति</span> ॥ ननु <span class="gr-prateeka">मा भून्मूलरूपज्ञानम्, चक्षुरादिजन्यावतारज्ञानेन मुक्तिर्भविष्यति । तथा च श्रवणादिवैयर्थ्यम्?</span> इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">प्रादुर्भावानपीति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">इन्द्रियैर्दृष्ट्वा</span> इति शेषः ॥९॥ <span class="gr-prateeka">खण्डार्थः</span>"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C02_S03_V06"
"KKN_C02_S03_V07"
"KKN_C02_S03_V08"
"KKN_C02_S03_V09"
"KKN_C02_S03_V10"
"KKN_C02_S03_V11"
"KKN_C02_S03_V12"
"KKN_C02_S03_V13"
"KKN_C02_S03_V14"
"KKN_C02_S03_V15"
"KKN_C02_S03_V16"
id"VyasatirthaVivarana-66"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C02_S03_V09"
chapternull
verseTypenull
text"<span class="gr-mulaprateeka-block">हृदा मनीषी मनसा हरिं पश्यति</span> इत्युक्तम् । तत्र अभ्यर्हितं साधनं किम्? इत्यतः प्रत्याहारसिद्धं धारणादिरूपं ध्यानमेवेत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">यदेति</span>॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">ज्ञानानि</span> ज्ञानकारणानि । <span class="gr-mulaprateeka-block">परमां गतिं</span> परमज्ञानसाधनम् ॥१०॥ ननु कथं धारणायाः परमगतिसाधनत्वम् ? ध्यानसमाधिलक्षणयोगस्यैव तत्त्वाद्, इयतः स्थिरधारणायाः ततोऽतिविशेषाभावाद् इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">तामिति</span>॥ अनतिविशेषत्वमेव विशदमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अप्रमत्त इति</span> ॥ योगस्य विषयमाह–<span class="gr-mulaprateeka-block">योग इति</span> ॥११॥ <span class="gr-prateeka">भाष्यार्थः</span> <span class="gr-mulaprateeka-block">योगः प्रभवाप्ययौ हि</span> इति सामानाधिकरण्यप्रतीतिमपेक्षितप्रक्षेपेण वारयति– <span class="gr-prateeka">प्रभवेति</span> ॥ ननु जगतः प्रभवाप्ययध्यानं कथं योगः ? तस्येश्वरासम्बन्धित्वाद्, इति शङ्काम् अपेक्षितपूरणेन वारयति– <span class="gr-prateeka">भगवत इति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">सकाशाद्</span> <span class="gr-prateeka">भवन्तौ</span> पूरणीयम् । <span class="gr-prateeka">प्रति हि योग</span> इति सम्बन्धः॥११॥ <span class="gr-prateeka">खण्डार्थः</span> <span class="gr-prateeka"><i>न चक्षुषा पश्यति</i></span> इत्युपलक्षणत्वेनोक्तं विशदयति– <span class="gr-mulaprateeka-block">नैव वाचेति</span>॥ तर्हि केनोपलभ्यते तद्? इत्यतो व्यतिरेकेणाऽह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अस्तीति</span> ॥ <i>अस्तीति</i> ब्रुवतो गुरोः <i>अन्यत्र</i> तेन विना इत्यर्थः॥१२॥ गुरूपलभ्योऽपि भगवान् प्रसन्नेन स्वेनैव इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अस्तीत्येवेति</span>॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">उभयोस्तत्त्वभावेन</span> तत्त्वभावनकर्त्रा प्रसन्नेन भगवतेति यावत् । <span class="gr-mulaprateeka-block">अस्तीत्येवोपलब्धव्यो</span> ज्ञातव्यः ॥१३॥ <span class="gr-prateeka">भाष्यार्थः</span> <span class="gr-prateeka">परमात्मा अस्ति</span> इत्यनेन <span class="gr-prateeka">सन्मात्रम् इत्येव बोद्धव्यः</span> इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन्नस्तीत्यादि व्याचष्टे– <span class="gr-mulaprateeka-block">अधिक इत्यादिना</span> ॥ <span class="gr-prateeka">अनाधिक्यं जानतां</span> सकाशात् ॥ ननु <span class="gr-prateeka">तत्प्रसादादेवाऽधिक्यज्ञानम्, प्रसादश्च आधिक्यज्ञानाद्</span> इत्यन्योन्याश्रयता? इत्यतो व्यक्तिभेदान्न दोष इत्याह– <span class="gr-prateeka">अनादीति</span> ॥ ननु <span class="gr-prateeka"><span class="gr-prateeka">अनादिकालादाधिक्यं जानतस्तज्ज्ञानं भवे भवे पुनर्वृद्धिमेति</span></span> इत्ययुक्तम् ? अनादितस्तद्रहितानामपि पश्चाज्जायमानत्वाद्, इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">येषामिति</span> ॥ ननु कथमेतत् ? अस्मासु पश्चाद्भाविनस्तज्ज्ञानस्यानुभवसिद्धत्वाद्, इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">अभिभूतमिति</span> ॥१२-१३॥ <span class="gr-prateeka">खण्डार्थः</span> ननु आधिक्यज्ञानाद् भवन् भगवत्प्रसादो न फलम्; किन्तु? फलहेतुः, अतस्तत्फलं किम् ? इत्यतो मोक्ष इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">यदेति</span> ॥१४॥ <span class="gr-prateeka">भाष्यार्थः</span> तत्सर्वकामप्रहाणप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">अन्तःकरणेति</span> ॥१४॥ <span class="gr-prateeka">खण्डार्थः</span> हार्दकामत्यागश्च कदा भवति? इत्याकाङ्क्षायां तत्कारणाविद्या-अहङ्कारकर्मणाम्, हृदयग्रन्थीनां यदा प्रहाणिर्भवति तद् इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">यदेति</span> ॥१५॥ <span class="gr-prateeka">भाष्यार्थः</span> तद्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">मिथ्येति</span> ॥ अनुशासनं निष्कामकर्म-श्रवण-मनन-ध्यान-कर्तव्यप्रतिपादकं शास्त्रम् ॥१५॥ एवं मोक्षबोधिकां ब्रह्मविद्यां निरूप्य ज्ञानिनश्चरमदेहान्निष्क्रमणेऽवश्यं पूर्वं ध्येयं मार्गमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">शतमित्यादिना</span> ॥१६॥"
lines
"<span class="gr-mulaprateeka-block">हृदा मनीषी मनसा हरिं पश्यति</span> इत्युक्तम् । तत्र अभ्यर्हितं साधनं किम्? इत्यतः प्रत्याहारसिद्धं धारणादिरूपं ध्यानमेवेत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">यदेति</span>॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">ज्ञानानि</span> ज्ञानकारणानि । <span class="gr-mulaprateeka-block">परमां गतिं</span> परमज्ञानसाधनम् ॥१०॥ ननु कथं धारणायाः परमगतिसाधनत्वम् ? ध्यानसमाधिलक्षणयोगस्यैव तत्त्वाद्, इयतः स्थिरधारणायाः ततोऽतिविशेषाभावाद् इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">तामिति</span>॥ अनतिविशेषत्वमेव विशदमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अप्रमत्त इति</span> ॥ योगस्य विषयमाह–<span class="gr-mulaprateeka-block">योग इति</span> ॥११॥ <span class="gr-prateeka">भाष्यार्थः</span> <span class="gr-mulaprateeka-block">योगः प्रभवाप्ययौ हि</span> इति सामानाधिकरण्यप्रतीतिमपेक्षितप्रक्षेपेण वारयति– <span class="gr-prateeka">प्रभवेति</span> ॥ ननु जगतः प्रभवाप्ययध्यानं कथं योगः ? तस्येश्वरासम्बन्धित्वाद्, इति शङ्काम् अपेक्षितपूरणेन वारयति– <span class="gr-prateeka">भगवत इति</span> ॥ <span class="gr-prateeka">सकाशाद्</span> <span class="gr-prateeka">भवन्तौ</span> पूरणीयम् । <span class="gr-prateeka">प्रति हि योग</span> इति सम्बन्धः॥११॥ <span class="gr-prateeka">खण्डार्थः</span> <span class="gr-prateeka"><i>न चक्षुषा पश्यति</i></span> इत्युपलक्षणत्वेनोक्तं विशदयति– <span class="gr-mulaprateeka-block">नैव वाचेति</span>॥ तर्हि केनोपलभ्यते तद्? इत्यतो व्यतिरेकेणाऽह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अस्तीति</span> ॥ <i>अस्तीति</i> ब्रुवतो गुरोः <i>अन्यत्र</i> तेन विना इत्यर्थः॥१२॥ गुरूपलभ्योऽपि भगवान् प्रसन्नेन स्वेनैव इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अस्तीत्येवेति</span>॥ <span class="gr-mulaprateeka-block">उभयोस्तत्त्वभावेन</span> तत्त्वभावनकर्त्रा प्रसन्नेन भगवतेति यावत् । <span class="gr-mulaprateeka-block">अस्तीत्येवोपलब्धव्यो</span> ज्ञातव्यः ॥१३॥ <span class="gr-prateeka">भाष्यार्थः</span> <span class="gr-prateeka">परमात्मा अस्ति</span> इत्यनेन <span class="gr-prateeka">सन्मात्रम् इत्येव बोद्धव्यः</span> इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन्नस्तीत्यादि व्याचष्टे– <span class="gr-mulaprateeka-block">अधिक इत्यादिना</span> ॥ <span class="gr-prateeka">अनाधिक्यं जानतां</span> सकाशात् ॥ ननु <span class="gr-prateeka">तत्प्रसादादेवाऽधिक्यज्ञानम्, प्रसादश्च आधिक्यज्ञानाद्</span> इत्यन्योन्याश्रयता? इत्यतो व्यक्तिभेदान्न दोष इत्याह– <span class="gr-prateeka">अनादीति</span> ॥ ननु <span class="gr-prateeka"><span class="gr-prateeka">अनादिकालादाधिक्यं जानतस्तज्ज्ञानं भवे भवे पुनर्वृद्धिमेति</span></span> इत्ययुक्तम् ? अनादितस्तद्रहितानामपि पश्चाज्जायमानत्वाद्, इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">येषामिति</span> ॥ ननु कथमेतत् ? अस्मासु पश्चाद्भाविनस्तज्ज्ञानस्यानुभवसिद्धत्वाद्, इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">अभिभूतमिति</span> ॥१२-१३॥ <span class="gr-prateeka">खण्डार्थः</span> ननु आधिक्यज्ञानाद् भवन् भगवत्प्रसादो न फलम्; किन्तु? फलहेतुः, अतस्तत्फलं किम् ? इत्यतो मोक्ष इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">यदेति</span> ॥१४॥ <span class="gr-prateeka">भाष्यार्थः</span> तत्सर्वकामप्रहाणप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">अन्तःकरणेति</span> ॥१४॥ <span class="gr-prateeka">खण्डार्थः</span> हार्दकामत्यागश्च कदा भवति? इत्याकाङ्क्षायां तत्कारणाविद्या-अहङ्कारकर्मणाम्, हृदयग्रन्थीनां यदा प्रहाणिर्भवति तद् इत्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">यदेति</span> ॥१५॥ <span class="gr-prateeka">भाष्यार्थः</span> तद्व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">मिथ्येति</span> ॥ अनुशासनं निष्कामकर्म-श्रवण-मनन-ध्यान-कर्तव्यप्रतिपादकं शास्त्रम् ॥१५॥ एवं मोक्षबोधिकां ब्रह्मविद्यां निरूप्य ज्ञानिनश्चरमदेहान्निष्क्रमणेऽवश्यं पूर्वं ध्येयं मार्गमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">शतमित्यादिना</span> ॥१६॥"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C02_S03_V06"
"KKN_C02_S03_V07"
"KKN_C02_S03_V08"
"KKN_C02_S03_V09"
"KKN_C02_S03_V10"
"KKN_C02_S03_V11"
"KKN_C02_S03_V12"
"KKN_C02_S03_V13"
"KKN_C02_S03_V14"
"KKN_C02_S03_V15"
"KKN_C02_S03_V16"
id"VyasatirthaVivarana-67"
oldKeynull
type"section"
parentnull
chapternull
verseType"topic"
text"व्यासतीर्थीयम्"
lines
"व्यासतीर्थीयम्"
id"VyasatirthaVivarana-68"
oldKeynull
type"teeka"
parent"KKN_C02_S03_V17"
chapternull
verseTypenull
text"‘<span class="gr-mulaprateeka-block">अनन्यप्रोक्ते गतिरत्र नास्ति</span>’ इत्यादौ निरूपितं भेदज्ञानमेव अपवर्गसाधनमित्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अङ्गुष्ठेति</span> ।। ‘तं जीवं देहाद् भेदेन विजानीयाद्’ इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">शरीरभूत इति</span> ।। जीवस्य शरीरतया भगवदधिष्ठितत्वं तद्वशत्वं च कुतः ? येन तयोर्भेदं प्रतीमः, इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">यस्येति</span> ।। नन्वथापि शरीराज्जीवस्यैव भेद उच्यते; न जीवाद् भगवतः? तज्ज्ञापकाभावाद्, इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">जनानामिति</span> ।। ‘च’शब्देन ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">यस्याऽत्मा शरीरम्</span>’ इत्युक्तं बाह्यं च ज्ञापकं समुच्चिनोति। नन्वत्र जीवस्यैव शरीराद् भेद उच्यते? भगवतोऽङ्गुष्ठमात्रत्वाभावाद्, इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">देहेति</span> ।। अस्तु अत्रोच्यमानो भगवान् । तस्य शरीरादेव भेदोऽत्रोच्यते? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">संसारीति</span> ।। <span class="gr-prateeka">अभेदो</span> ‘भगवतः’ इति शेषः । येन ‘संसारिशरीराद् भगवतो भेद उच्येत’ इति वाक्यशेषः। ‘सत्यं भगवतः संसारिशरीरादभेदः केनापि वादिना नाङ्गीकृत इति’, लोकसिद्धोऽभेदः <span class="gr-mulaprateeka-block">स्वाच्छरीराद्</span> इति निषिध्यते? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">न चेति</span>।। ‘भगवतः संसारिशरीरादभेद’ इति शेषः । भगवतो जीवाद् भेदे <span class="gr-mulaprateeka-block">जनानां हृदये निविष्ट</span> इत्युक्तामुपपत्तिं स्फुटयति– <span class="gr-prateeka">जनानामिति</span> ।। <span class="gr-mulaprateeka-block">जनानां हृदये निविष्ट</span> इति षष्ठ्या ‘निविष्टस्य भगवतो जीवाद् भेदप्रतीतेः’इत्यर्थः। ‘इतोऽप्यत्र जीवो देहात् पृथगुच्यत इति न’ इत्याह– <span class="gr-prateeka">न जीव इति</span>।। <span class="gr-prateeka">‘बालाग्रशतभागस्य शतधा भेदितस्य च ।</span> <span class="gr-prateeka">भागो जीव इति ज्ञेयः स चाऽनन्त्याय कल्पते।।’</span> इति श्रुतेर्न जीवोऽङ्गुष्ठमात्रः ।। अवान्तरप्रमेयमुपसंहरति– <span class="gr-prateeka">अत इति</span> ।। <span class="gr-mulaprateeka-block">अतो जनानां हृदय</span> इत्याद्युक्तोपपत्तेः । उक्तः ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषोऽन्तरात्मा</span>’ इत्यत्र । <span class="gr-prateeka">मुमुक्षुश्चेद् भगवत उक्तान् शोकरहितत्वाद्यभावगुणान् मुक्तामुक्तप्रेरकत्वादि-भावगुणांश्च जानीयाद्</span> इत्युक्तम् अर्थम् उपलक्षणत्वेनावधारयन्नुपसंहरति– <span class="gr-mulaprateeka-block">तं विद्यादिति</span> ।। आदरार्थोऽभ्यासः ।।१७।। एवं वेदपुरुषो नचिकेतसे मृत्युप्रोक्तां ब्रह्मविद्यामनूद्य तन्निष्ठावतस्तस्य फलमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">मृत्युप्रोक्तामिति</span> ।। एवम् अन्यस्यापि तन्निष्ठस्य तत्फलमतिदिशति– <span class="gr-mulaprateeka-block">अन्योऽपीति</span> ।। <span class="gr-mulaprateeka-block">अन्योऽपि अध्यात्मवित्</span> सोऽप्येवमेव इति योज्यम् । उपनिषत्प्रतिपादितमर्थमुपसंहरति– <span class="gr-prateeka">अतः सर्वोत्तम इति</span> ।। <span class="gr-prateeka">अतः</span> प्राधान्येनाग्निष्टोमपूज्यत्वाद्, मुक्तामुक्तनियामकत्वाद्, जगत्सृष्ट्यादिकर्तृत्वात्, शोकादिसकलदोषराहित्याद् <span class="gr-prateeka"><span class="gr-prateeka">विष्णुः एव सर्वोत्तमः</span></span> <span class="gr-prateeka">इति सिद्धम्</span> इत्यर्थः ।।१८।। मङ्गलावसानस्य प्रचयादिहेतुत्वाद् अवसानेऽपि तद् आचरणीयम् इति द्योतयन्, यत्प्रसादाद् यत्प्रीत्यै भाष्यमुपक्रम्य समापितवान् तमेवान्तेऽप्युपश्लोकयन् प्रणमति– <span class="gr-prateeka">नम इति</span> ।। <span class="gr-prateeka">प्रभविष्णवे</span> प्रभवनशीलाय । इत्यशेषमतिमङ्गलम् ।। <span class="gr-prateeka">इति श्रीमदानन्दतीर्थभगवत्पादाचार्यविरचितस्य काठकोपनिषद्भाष्यस्य टीका जयतीर्थपूज्यचरणशिष्यव्यासतीर्थविरचिता सम्पूर्णा ।।</span>"
lines
"‘<span class="gr-mulaprateeka-block">अनन्यप्रोक्ते गतिरत्र नास्ति</span>’ इत्यादौ निरूपितं भेदज्ञानमेव अपवर्गसाधनमित्याह– <span class="gr-mulaprateeka-block">अङ्गुष्ठेति</span> ।। ‘तं जीवं देहाद् भेदेन विजानीयाद्’ इत्यन्यथाप्रतीतिं निवारयन् व्याचष्टे– <span class="gr-prateeka">शरीरभूत इति</span> ।। जीवस्य शरीरतया भगवदधिष्ठितत्वं तद्वशत्वं च कुतः ? येन तयोर्भेदं प्रतीमः, इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">यस्येति</span> ।। नन्वथापि शरीराज्जीवस्यैव भेद उच्यते; न जीवाद् भगवतः? तज्ज्ञापकाभावाद्, इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">जनानामिति</span> ।। ‘च’शब्देन ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">यस्याऽत्मा शरीरम्</span>’ इत्युक्तं बाह्यं च ज्ञापकं समुच्चिनोति। नन्वत्र जीवस्यैव शरीराद् भेद उच्यते? भगवतोऽङ्गुष्ठमात्रत्वाभावाद्, इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">देहेति</span> ।। अस्तु अत्रोच्यमानो भगवान् । तस्य शरीरादेव भेदोऽत्रोच्यते? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">संसारीति</span> ।। <span class="gr-prateeka">अभेदो</span> ‘भगवतः’ इति शेषः । येन ‘संसारिशरीराद् भगवतो भेद उच्येत’ इति वाक्यशेषः। ‘सत्यं भगवतः संसारिशरीरादभेदः केनापि वादिना नाङ्गीकृत इति’, लोकसिद्धोऽभेदः <span class="gr-mulaprateeka-block">स्वाच्छरीराद्</span> इति निषिध्यते? इत्यत आह– <span class="gr-prateeka">न चेति</span>।। ‘भगवतः संसारिशरीरादभेद’ इति शेषः । भगवतो जीवाद् भेदे <span class="gr-mulaprateeka-block">जनानां हृदये निविष्ट</span> इत्युक्तामुपपत्तिं स्फुटयति– <span class="gr-prateeka">जनानामिति</span> ।। <span class="gr-mulaprateeka-block">जनानां हृदये निविष्ट</span> इति षष्ठ्या ‘निविष्टस्य भगवतो जीवाद् भेदप्रतीतेः’इत्यर्थः। ‘इतोऽप्यत्र जीवो देहात् पृथगुच्यत इति न’ इत्याह– <span class="gr-prateeka">न जीव इति</span>।। <span class="gr-prateeka">‘बालाग्रशतभागस्य शतधा भेदितस्य च ।</span> <span class="gr-prateeka">भागो जीव इति ज्ञेयः स चाऽनन्त्याय कल्पते।।’</span> इति श्रुतेर्न जीवोऽङ्गुष्ठमात्रः ।। अवान्तरप्रमेयमुपसंहरति– <span class="gr-prateeka">अत इति</span> ।। <span class="gr-mulaprateeka-block">अतो जनानां हृदय</span> इत्याद्युक्तोपपत्तेः । उक्तः ‘<span class="gr-mulaprateeka-block">अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषोऽन्तरात्मा</span>’ इत्यत्र । <span class="gr-prateeka">मुमुक्षुश्चेद् भगवत उक्तान् शोकरहितत्वाद्यभावगुणान् मुक्तामुक्तप्रेरकत्वादि-भावगुणांश्च जानीयाद्</span> इत्युक्तम् अर्थम् उपलक्षणत्वेनावधारयन्नुपसंहरति– <span class="gr-mulaprateeka-block">तं विद्यादिति</span> ।। आदरार्थोऽभ्यासः ।।१७।। एवं वेदपुरुषो नचिकेतसे मृत्युप्रोक्तां ब्रह्मविद्यामनूद्य तन्निष्ठावतस्तस्य फलमाह– <span class="gr-mulaprateeka-block">मृत्युप्रोक्तामिति</span> ।। एवम् अन्यस्यापि तन्निष्ठस्य तत्फलमतिदिशति– <span class="gr-mulaprateeka-block">अन्योऽपीति</span> ।। <span class="gr-mulaprateeka-block">अन्योऽपि अध्यात्मवित्</span> सोऽप्येवमेव इति योज्यम् । उपनिषत्प्रतिपादितमर्थमुपसंहरति– <span class="gr-prateeka">अतः सर्वोत्तम इति</span> ।। <span class="gr-prateeka">अतः</span> प्राधान्येनाग्निष्टोमपूज्यत्वाद्, मुक्तामुक्तनियामकत्वाद्, जगत्सृष्ट्यादिकर्तृत्वात्, शोकादिसकलदोषराहित्याद् <span class="gr-prateeka"><span class="gr-prateeka">विष्णुः एव सर्वोत्तमः</span></span> <span class="gr-prateeka">इति सिद्धम्</span> इत्यर्थः ।।१८।। मङ्गलावसानस्य प्रचयादिहेतुत्वाद् अवसानेऽपि तद् आचरणीयम् इति द्योतयन्, यत्प्रसादाद् यत्प्रीत्यै भाष्यमुपक्रम्य समापितवान् तमेवान्तेऽप्युपश्लोकयन् प्रणमति– <span class="gr-prateeka">नम इति</span> ।। <span class="gr-prateeka">प्रभविष्णवे</span> प्रभवनशीलाय । इत्यशेषमतिमङ्गलम् ।। <span class="gr-prateeka">इति श्रीमदानन्दतीर्थभगवत्पादाचार्यविरचितस्य काठकोपनिषद्भाष्यस्य टीका जयतीर्थपूज्यचरणशिष्यव्यासतीर्थविरचिता सम्पूर्णा ।।</span>"
_verifiedtrue
teekaLabelnull
covers
"KKN_C02_S03_V17"
"KKN_C02_S03_V18"
"KKN_C02_S03_V19"
id"VyasatirthaVivarana-69"
oldKeynull
type"note"
parent"VyasatirthaVivarana-2"
chapternull
verseTypenull
searchOnlytrue
noteId"fn-2"
noteKind"pathantara"
quote"पराः"
text"अ.१,व.३,श्लो.१०"
lines
"अ.१,व.३,श्लो.१०"
id"VyasatirthaVivarana-70"
oldKeynull
type"note"
parent"VyasatirthaVivarana-2"
chapternull
verseTypenull
searchOnlytrue
noteId"fn-3"
noteKind"pathantara"
quote"परः"
text"अ.१,व.३,श्लो.१२"
lines
"अ.१,व.३,श्लो.१२"
id"VyasatirthaVivarana-71"
oldKeynull
type"note"
parent"VyasatirthaVivarana-2"
chapternull
verseTypenull
searchOnlytrue
noteId"fn-4"
noteKind"pathantara"
quote"तिष्ठति"
text"अ.२,व.१,श्लो.१२"
lines
"अ.२,व.१,श्लो.१२"
id"VyasatirthaVivarana-72"
oldKeynull
type"note"
parent"VyasatirthaVivarana-2"
chapternull
verseTypenull
searchOnlytrue
noteId"fn-5"
noteKind"pathantara"
quote"वामनमासीनम्"
text"अ.२,व.२,श्लो.०३"
lines
"अ.२,व.२,श्लो.०३"
id"VyasatirthaVivarana-73"
oldKeynull
type"note"
parent"VyasatirthaVivarana-2"
chapternull
verseTypenull
searchOnlytrue
noteId"fn-6"
noteKind"note"
quote"जग्धव्यम्"
text"'जग्धव्यम्'इत्यार्षः प्रयोगः । पाणिनीयव्याकरणरीत्या 'अद'धातोः 'क्त'प्रत्यये परतः 'जग्धम्' इति भवति । 'तव्य'प्रत्यये तु 'अत्तव्यम्' इत्येव रूपम् ।"
lines
"'जग्धव्यम्'इत्यार्षः प्रयोगः । पाणिनीयव्याकरणरीत्या 'अद'धातोः 'क्त'प्रत्यये परतः 'जग्धम्' इति भवति । 'तव्य'प्रत्यये तु 'अत्तव्यम्' इत्येव रूपम् ।"
id"VyasatirthaVivarana-74"
oldKeynull
type"note"
parent"VyasatirthaVivarana-7"
chapternull
verseTypenull
searchOnlytrue
noteId"fn-53"
noteKind"locus"
quote"विद्वान्"
text"तै.आ.३.१.३"
lines
"तै.आ.३.१.३"
id"VyasatirthaVivarana-75"
oldKeynull
type"note"
parent"VyasatirthaVivarana-7"
chapternull
verseTypenull
searchOnlytrue
noteId"fn-54"
noteKind"locus"
quote"उवाच"
text"१.१.१४"
lines
"१.१.१४"
id"VyasatirthaVivarana-76"
oldKeynull
type"note"
parent"VyasatirthaVivarana-9"
chapternull
verseTypenull
searchOnlytrue
noteId"fn-73"
noteKind"locus"
quote"विभूतिभिः"
text"भाग.२.९.१३"
lines
"भाग.२.९.१३"
id"VyasatirthaVivarana-77"
oldKeynull
type"note"
parent"VyasatirthaVivarana-9"
chapternull
verseTypenull
searchOnlytrue
noteId"fn-74"
noteKind"locus"
quote"विचक्रमाणस्त्रेधोरुगायः"
text"ऋ.सं.१.१५४.१."
lines
"ऋ.सं.१.१५४.१."
id"VyasatirthaVivarana-78"
oldKeynull
type"note"
parent"VyasatirthaVivarana-9"
chapternull
verseTypenull
searchOnlytrue
noteId"fn-75"
noteKind"locus"
quote"व्यवस्थितः"
text"महानारायण.९.१२"
lines
"महानारायण.९.१२"
id"VyasatirthaVivarana-79"
oldKeynull
type"note"
parent"VyasatirthaVivarana-9"
chapternull
verseTypenull
searchOnlytrue
noteId"fn-76"
noteKind"locus"
quote"वामनमासीनम्"
text"२.२.३"
lines
"२.२.३"
id"VyasatirthaVivarana-80"
oldKeynull
type"note"
parent"VyasatirthaVivarana-11"
chapternull
verseTypenull
searchOnlytrue
noteId"fn-104"
noteKind"locus"
quote"पराः"
text"१.३.१०"
lines
"१.३.१०"
id"VyasatirthaVivarana-81"
oldKeynull
type"note"
parent"VyasatirthaVivarana-11"
chapternull
verseTypenull
searchOnlytrue
noteId"fn-105"
noteKind"locus"
quote"योनिमन्ये"
text"२.२.७"
lines
"२.२.७"
id"VyasatirthaVivarana-82"
oldKeynull
type"note"
parent"VyasatirthaVivarana-11"
chapternull
verseTypenull
searchOnlytrue
noteId"fn-106"
noteKind"pathantara"
quote"मरणस्याप्रकृतत्वाद्"
text"‘अनुपक्रान्तत्वाद्’ पा.।"
lines
"‘अनुपक्रान्तत्वाद्’ पा.।"
id"VyasatirthaVivarana-83"
oldKeynull
type"note"
parent"VyasatirthaVivarana-38"
chapternull
verseTypenull
searchOnlytrue
noteId"fn-170"
noteKind"locus"
quote"अध्यात्मयोगेन"
text"१.२.१२"
lines
"१.२.१२"
id"VyasatirthaVivarana-84"
oldKeynull
type"note"
parent"VyasatirthaVivarana-49"
chapternull
verseTypenull
searchOnlytrue
noteId"fn-213"
noteKind"locus"
quote"प्रवक्ष्यामि"
text"२.२.६"
lines
"२.२.६"
id"VyasatirthaVivarana-85"
oldKeynull
type"note"
parent"VyasatirthaVivarana-49"
chapternull
verseTypenull
searchOnlytrue
noteId"fn-214"
noteKind"locus"
quote"प्रपद्यन्ते"
text"२.२.७"
lines
"२.२.७"
id"VyasatirthaVivarana-86"
oldKeynull
type"note"
parent"VyasatirthaVivarana-49"
chapternull
verseTypenull
searchOnlytrue
noteId"fn-215"
noteKind"locus"
quote"सुप्तेषु"
text"२.२.८"
lines
"२.२.८"
id"VyasatirthaVivarana-87"
oldKeynull
type"note"
parent"VyasatirthaVivarana-49"
chapternull
verseTypenull
searchOnlytrue
noteId"fn-216"
noteKind"locus"
quote"जीवम्"
text"२.१.५"
lines
"२.१.५"
id"VyasatirthaVivarana-88"
oldKeynull
type"note"
parent"VyasatirthaVivarana-59"
chapternull
verseTypenull
searchOnlytrue
noteId"fn-268"
noteKind"locus"
quote"मात्रामुपजीवन्ति"
text"बृ.६.३.३२(ज्योतिर्ब्राह्मणम्)"
lines
"बृ.६.३.३२(ज्योतिर्ब्राह्मणम्)"
id"VyasatirthaVivarana-89"
oldKeynull
type"note"
parent"VyasatirthaVivarana-64"
chapternull
verseTypenull
searchOnlytrue
noteId"fn-326"
noteKind"locus"
quote"ह्यर्थाः"
text"१.३.१०"
lines
"१.३.१०"
id"VyasatirthaVivarana-90"
oldKeynull
type"note"
parent"VyasatirthaVivarana-64"
chapternull
verseTypenull
searchOnlytrue
noteId"fn-327"
noteKind"locus"
quote"भूतेभिर्व्यजायत"
text"२.१.६"
lines
"२.१.६"